Νίκο Αντωνίου Ζορπά ν. Σωτήρη Λαδά, Αρ.Υπ.: 14094/05, 14 Νοεμβρίου, 2006

(1)του Ποινικού Κώδικα, πρώτη και τρίτη κατηγορία. Πρόκειται για τις εξής δύο επιταγές:

(1)Επιταγή της ΣΠΕ Δαλιού με αρ. 01114927 για το ποσό των ΛΚ500 με ημερομηνία πληρωμής 10/6/99, τεκμήριο 1 (πρώτη κατηγορία).

(2)Επιταγή της ΣΠΕ Δαλιού με αρ. 01114939 για το ποσό των ΛΚ800 με ημερομηνία πληρωμής 19/7/99, τεκμήριο 2 (τρίτη κατηγορία). Η κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της κάλεσε τέσσερεις μάρτυρες, τον παραπονούμενο Νίκο Ζορπά (ΜΚ1), τις υπαλλήλους της ΣΠΕ Ιδαλίου Τασούλλα Μιχαηλίδου (ΜΚ2), Κίκα Καλλένου (ΜΚ3) και Ανδρούλλα Λιονταρή (ΜΚ4). Ο κατηγορούμενος μετά που κλήθηκε σε απολογία για τις κατηγορίες 1 και 3 επέλεξε να δώσει ανώμοτη δήλωση από το εδώλιο του κατηγορουμένου και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Ο παραπονούμενος ανέφερε ότι είχε πλυντήριο πλύσης αμμοχάλικα και ο κατηγορούμενος όπως και η εταιρεία Magic Mix Construction Ltd ήταν πελάτες του. Στις 10/6/99 ο κατηγορούμενος του έδωσε την επιταγή τεκμήριο 1 ενώ στις 19/7/99 την επιταγή τεκμήριο 2 για να εξοφλήσει μέρος των οφειλών του προς αυτόν. Είπε ότι παρέδωσε τις επιταγές εδώ και αρκετό χρόνο στον δικηγόρο του Ανδρέα Κουκούνη, δεν θυμόταν πότε ακριβώς, ούτε και γνωρίζει γιατί καταχωρήθηκε η υπόθεση αυτή μετά παρέλευση αρκετού χρόνου και δη την 1/12/

1. Είπε ότι προσπάθησε να βρει τον κατηγορούμενο μετά από την μή εξαργύρωση των δύο επιταγών αλλά κατέστη αδύνατο γι' αυτό και προχώρησε δικαστικά. Ο κατηγορούμενος έχει ακόμη υπόλοιπο 2,500ΛΚ με 3,000ΛΚ που παραμένει απλήρωτο, αρνήθηκε τις υποβολές ότι οι επιταγές ήταν μεταχρονολογημένες αναφέροντας ότι ήταν της ημέρας και απαντώντας σε σχετική ερώτηση του συνηγόρου υπεράσπισης επέμενε ότι παρά το ότι η πρώτη επιταγή ημερομηνίας 10/6/99 δεν είχε τιμηθεί επισκέφθηκε ξανά τον κατηγορούμενο όπου και παρέλαβε την δεύτερη επιταγή 19/7/99 αφού ο κατηγορούμενος του είχε αναφέρει ότι θα κανόνιζε και την προηγούμενη επιταγή. ΄Ηταν σίγουρος ότι οι επιταγές κατατέθηκαν στην τράπεζα είτε από τον ίδιο είτε από την γραμματέα του και ότι αυτές δεν πληρώθηκαν επειδή ο κατηγορούμενος «τις σταμάτησε». Η ΜΚ2 είναι υπάλληλος της ΣΠΕ Ιδαλίου. Κατέθεσε ως τεκμήριο 3 δείγματα υπογραφής του διευθυντή της εταιρείας Magic Mix Construction Ltd και ανέφερε ότι οι υπογραφές στα τεκμήρια 1 και 2 είναι οι υπογραφές του κατηγορούμενου. Ο λογαριασμός της εταιρείας ήταν προβληματικός και το γνωρίζει αφού τα καθήκοντα της είναι η παρακολούθηση προβληματικών λογαριασμών. Οι επιταγές τεκμήρια 1 και 2 κατατέθηκαν και έφτασαν στην ΣΠΕ Ιδαλίου μέσω άλλης τράπεζας αλλά λόγω ανεπαρκών υπολοίπων δεν τιμήθηκαν. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι τις επιταγές τεκμήρια 1 και 2 τις είδε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο, ότι εκδότης είναι η εταιρεία Magic Mix Construction Ltd και η υπογραφή του διευθυντή της Σωτήρη Λαδά και ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο η εν λόγω εταιρεία είχε άλλους τραπεζικούς λογαριασμούς στη ΣΠΕ Ιδαλίου ή αλλού ούτε και κατά πόσο οι λογαριασμοί αυτοί ήταν πιστωτικοί. Η ΜΚ3 επίσης υπάλληλος στη ΣΠΕ Ιδαλίου χειριζόταν τους τρεχούμενους λογαριασμούς της εταιρείας Magic Mix Construction Ltd. Κατέθεσε ως τεκμήριο 4 κατάσταση λογαριασμού που καλύπτει την περίοδο από 1/6/99 μέχρι 31/12/05 αναφέροντας ότι η κατάσταση αυτή έχει τυπωθεί από υπολογιστή που βρίσκεται στη ΣΠΕ Ιδαλίου και ότι οι επιταγές δεν τιμήθηκαν επειδή δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι έχει δει τις επιταγές τεκμήρια 1 και 2 προσωπικά διότι τότε περνούσαν στο χέρι όλες τις καταθέσεις επιταγών, ο λογαριασμός της εταιρείας ήταν προβληματικός και τις έλεγχαν σχολαστικά. Στο τεκμήριο 2 είπε ότι είναι η δική της υπογραφή ενώ στο τεκμήριο 1 συναδέλφου της επειδή η ίδια απουσιάζε εκείνη την ημέρα. Τα τεκμήρια 1 και 2 δεν κατατέθηκαν στο ταμείο της ΣΠΕ Ιδαλίου αλλά παρουσιάστηκαν στην ΣΠΕ Ιδαλίου μέσω του συστήματος της Κεντρικής Συνεργατικής Τράπεζας. Αρνήθηκε υποβολές ότι ο ηλεκτρονικός υπολογιστής από τον οποίον τυπώθηκε το τεκμήριο 4 υπέστη οποιαδήποτε μετατροπή ή βλάβη, είπε ότι στις 15/6/99 που παρουσιάστηκε η επιταγή τεκμήριο 1 ο λογαριασμός είχε αξεκαθάριστα υπόλοιπα άρα μή διαθέσιμα ενώ όσον αφορά την παρουσίαση του τεκμηρίου 2, είπε ότι ο λογαριασμός ήταν ήδη χρεωστικός. Δεν γνωρίζει κατά πόσο υπήρχαν άλλοι λογαριασμοί είτε του κατηγορουμένου είτε της εταιρείας Magic Mix Construction Ltd είτε στη ΣΠΕ Ιδαλίου είτε σε άλλα τραπεζικά ιδρύματα ούτε και γνωρίζει κατά πόσο τέτοιοι λογαριασμοί αν υπήρχαν ήταν πιστωτικοί. Αναφορικά με μία από τις δύο επιταγές ανέφερε ότι παρουσιάστηκε τουλάχιστο τρεις φορές και δεν τιμήθηκε ενώ και τις δύο επιταγές μετά που δεν τιμήθηκαν τις κατέγραψε σε μία κατάθεση η οποία αποστάληκε στην Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα. Η μάρτυρας ΜΚ4 είναι λογιστής στην ΣΠΕ Ιδαλίου εδώ και 30 χρόνια και είναι υπεύθυνη μηχανογράφησης. Είπε ότι ο υπολογιστής από τον οποίο έχει εκτυπωθεί το τεκμήριο 4 έχει όλα τα στοιχεία από την ημέρα που χρησιμοποιούσαν το σύστημα μηχανογράφησης CYCOM μέχρι την ημέρα που σταμάτησαν δηλαδή 27/9/
2. Ο εν λόγω ηλεκτρονικός υπολογιστής ουδέποτε έπαθε βλάβη, βρίσκεται συνδεδεμένος συνεχώς, υπάρχουν καταχωρημένες όλες οι πληροφορίες που χρειάζονται ως τράπεζα μέχρι τις 27/9/99 και ότι όσες φορές έχει χρειαστεί να τον δουν τεχνικοί ήταν μόνο για αναζήτηση πληροφοριών και σε καμία περίπτωση για να διορθώσουν βλάβες ή προβλήματα. Ο κατηγορούμενος όπως έχει ήδη αναφερθεί έδωσε ανώμοτη δήλωση από το εδώλιο του κατηγορουμένου η οποία σε συντομία ήταν ότι η εταιρεία Magic Mix Construction Ltd διαλύθηκε τον Ιανουάριο του 2004 ενώ από το 1999 σταμάτησε να διεξάγει εργασίες. ΄Ολες οι επιταγές που έκδιδε ήταν πάντα μεταχρονολογημένες. Από τον παραπονούμενο αγόραζε άμμο έναντι τιμολογίου από ΛΚ30 μέχρι ΛΚ40 το αυτοκίνητο και πάντα πλήρωνε με μεταχρονολογημένες επιταγές τις οποίες συμπλήρωνε πάντα η κοπέλα που εργαζόταν εκεί και ο ίδιος τις υπέγραφε. Ο γραφικός χαρακτήρας στα τεκμήρια 1 και 2 δεν είναι δικός του και δεν είναι σίγουρος αν τις συγκεκριμένες επιταγές τις υπέγραψε. Ούτε ο παραπονούμενος ούτε η ΣΠΕ Ιδαλίου τον ειδοποίησαν ότι επιστράφηκαν οι επιταγές ως απλήρωτες ούτε κατά πόσο παρουσιάστηκαν. Τον επίδικο χρόνο είχε δευτεράκι (λογαριασμό όψεως) που είχε καταθέσεις. ΄Εχει δηλωθεί επίσης ως παραδεκτό γεγονός το οποίο έχει εγκριθεί από το κατά το 1999 ο Σωτήρης Λαδάς ήταν διευθυντής της εταιρείας Magic Mix Construction Ltd. Η αξιολόγηση των μαρτύρων δεν παρουσιάζει καμιά δυσκολία αφού είχα την ευκαιρία να τους παρακολουθήσω όσο έδιδαν μαρτυρία μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Οι μάρτυρες κατηγορίας 2, 3 και 4 μου έχουν κάνει εξαιρετική εντύπωση σαν μάρτυρες, βεβαίως η μαρτυρία της ΜΚ2 όπως διεφάνηκε ήταν περιορισμένη σε σχέση πάντα με την προσωπική της γνώση για τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Ο ΜΚ1 δηλαδή ο παραπονούμενος παρά το ότι σε κάποια σημεία της μαρτυρίας του έχει αναφέρει κάποιους ισχυρισμούς που δεν είναι αποδεκτοί από το Δικαστήριο όπως π.χ. ότι το παράπονο του από τον κατηγορούμενο είναι ότι σταμάτησε την πληρωμή των εν λόγω επιταγών εντούτοις δεν μπορεί στο σύνολο της η μαρτυρία του να χαρακτηριστεί ως αναξιόπιστη. Δέχομαι την μαρτυρία του ως αληθινή. ΄Οσον αφορά την ανώμοτη κατάθεση του κατηγορουμένου η νομολογία επιβάλλει όπως το Δικαστήριο δεν πρέπει να εξάγει συμπέρασμα ενοχής εκτός μόνο όπου τα γεγονότα είναι τέτοια που θα αναμένετο κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο. Παραπέμπω στις Vrakas v. The Republic

(1973)2 C.L.R. 139 και Θεμιστοκλέους v. Αστυνομίας

(1981)2 C.L.R. 200. Η χωρίς όρκο δήλωση του κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στην συγκεκριμένη περίπτωση. Τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι τα ακόλουθα: (α) Η έκδοση επιταγής. (β) Η παρουσίαση της στην Τράπεζα κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα. (γ) Η μή εξόφληση της λόγω ελλείψεως διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη, και (δ) Η παραμονή της απλήρωτη για περίοδο 7 ημερών από την εν λόγω παρουσίαση. Το άρθρο 305 Α

(1)του Ποινικού Κώδικα ως ίσχυε τότε, σχετικός είναι ο Νόμος 36

(1)/97, προνοεί τα ακόλουθα: «305.Α.-

(1)Πρόσωπο το οποίο εκδίδει επιταγή η οποία, κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα, παρουσιάζεται στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε, δεν εξοφλείται λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της και παραμένει απλήρωτη για περίοδο επτά ημερών από της εν λόγω παρουσιάσεως, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο ποινές: Νοείται ότι η σχετική σφράγιση ή σημείωση της εν λόγω επιταγής αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία ενώπιον οποιουδήποτε Δικαστηρίου.» Το πρώτο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι η ευθύνη που υπέχει ο κατηγορούμενος Σωτήρης Λαδάς. Στο κατηγορητήριο αναφέρεται ως κατηγορούμενος ο: «... Σωτήρης Λαδάς υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της εταιρείας Magic Mix Construction Ltd (υπό εκκαθάριση ημερ. 30/1/04, αρ. αίτ. 488/03, Επ. Δικ. Λ/σίας)». Στις αποφάσεις Ευγένιος Ajini κ.ά. v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 319 και Zakakiotis Disco Ltd v. Kalavas & Associates Ltd κ.ά., Ποιν. ΄Εφεση 6570, ημερ. 21/10/99 όπως και στην Ποιν. ΄Εφεση 6649, ημερ. 30/11/00 Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Βιομηχανιών Συνομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου (Σ.Ε.Κ.) v. Samoa Clothing Industry Ltd κ.ά. κρίθηκε ότι οι διευθυντές εταιρείας που υπογράφουν επιταγές της δεν έχουν προσωπική ευθύνη αλλά η ευθύνη βαρύνει την εταιρεία που παραμένει ο εκδότης της επιταγής. Κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα περιλαμβανομένων και των συνεργών σε αυτό μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Στην παρούσα περίπτωση προφανώς ο κατηγορούμενος υπέγραψε ως αντιπρόσωπος της εταιρείας. Το γεγονός όμως ότι πιθανώς να μην έχει αστική ευθύνη δεν αποκλείει την δυνατότητα ύπαρξης ποινικής του ευθύνης ως συνεργού. Παραπέμπω επίσης στην υπόθεση Αθανάσιος Παυλόπουλος v. Skopy Shoe Factory Ltd, Ποιν. ΄Εφεση 7358, ημερ. 27/6/

1. Η έκδοση της επιταγής είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος και πρέπει να υπάρχει συμπαγής μαρτυρία σχετικά. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος υπέγραψε τις δύο επιταγές στην παρουσία του. Η ΜΚ2 που κατέθεσε και το δείγμα υπογραφής του κατηγορουμένου τεκμήριο 3, ανέφερε ότι είναι η υπογραφή του κατηγορουμένου. Αποδέχομαι την μαρτυρία αυτή και δέχομαι ότι ο κατηγορούμενος υπέγραψε τα τεκμήρια 1 και
2. Ο ΜΚ1 επίσης ανέφερε ότι οι επιταγές ήταν της ημέρας δηλαδή ότι του έχουν δοθεί η κάθε μία την ημέρα που αναφέρεται ως ημερομηνία εκδόσεως. Η μόνη μαρτυρία αναφορικά με την μεταχρονολόγηση των επιταγών είναι η αντεξέταση του ΜΚ1, από την οποία δεν εξήχθη τέτοιο συμπέρασμα αφού ο ΜΚ1 επέμενε σταθερά ότι υπογράφησαν την ημερομηνία που αναφέρουν και η ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου ότι πάντα πλήρωνε με μεταχρονολογημένες επιταγές. Η αποδοχή της μαρτυρίας του ΜΚ1 όπως έχει ήδη αναφερθεί και αξιολογηθεί από το Δικαστήριο οδηγεί σε απόρριψη και του ισχυρισμού αυτού δηλαδή της μεταχρονολογημένης επιταγής. ΄Οσον αφορά το θέμα της παρουσίασης των επιταγών στην τράπεζα, αναφέρω το τεκμήριο που δημιουργεί ο ίδιος ο Νόμος ότι σχετική σφράγιση ή σημείωση της εν λόγω επιταγής αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία ενώπιον οποιουδήποτε Δικαστηρίου. Στην παρούσα περίπτωση ο ΜΚ1 ανέφερε ότι είτε ο ίδιος είτε η γραμματέας του κατάθεσαν τις επιταγές για εξαργύρωση. Η ΜΚ2 ανέφερε ότι οι δύο επιταγές είχαν παρουσιαστεί στην τράπεζα μέσω του κεντρικού συστήματος της Κεντρικής Συνεργατικής Τράπεζας και όχι κατ' ευθείαν στο ταμείο ενώ η ΜΚ3 παρόλο που δεν έχει δει τα τεκμήρια 1 και 2 έχει αναφέρει ότι η δική της υπογραφή βρίσκεται στην επιταγή για τις ΛΚ800 (τεκμήριο 2) ενώ η υπογραφή συναδέλφου της στην άλλη επιταγή (τεκμήριο 1) λόγω του ότι η ίδια απουσίαζε με άδεια. Η ΜΚ3 επίσης ανέφερε ότι οι επιταγές δεν κατατέθηκαν στο ταμείο της ΣΠΕ Ιδαλίου αλλά ήρθαν μέσω του κεντρικού συστήματος της Κεντρικής Συνεργατικής Τράπεζας και ότι η ίδια τις κατέγραψε σε μια κατάθεση και τις έστειλε πίσω στην Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα η οποία με την σειρά της ως η διαδικασία θα τις απέστελλε στην τράπεζα στην οποία κατατέθηκαν. Υπάρχουν και στις δύο επιταγές τεκμήρια 1 και 2 σφραγίδες της Κεντρικής Συνεργατικής Τράπεζας όπως και των τραπεζών επί των οποίων έχουν κατατεθεί από τον παραπονούμενο. Με βάση το τεκμήριο που δημιουργεί ο Νόμος αλλά και τη μαρτυρία ενώπιον μου κρίνω ότι ικανοποιείται και το στοιχείο της παρουσίασης τους στην τράπεζα. Ο νόμος απαιτεί όπως οι επιταγές παραμένουν απλήρωτες για περίοδο 7 ημερών από την παρουσίαση στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκαν. Οι λεπτομέρειες αδικήματος αναφέρουν ότι παρέμειναν απλήρωτες για 15 μέρες από την εν λόγω παρουσίαση. Δεν βρίσκω ότι υπάρχει οποιαδήποτε παρατυπία και ή ελαττωματικότητα η οποία να επηρεάζει δυσμενώς τον κατηγορούμενο από το γεγονός αυτό. Αντίθετα ο χρόνος που αναφέρεται, δηλαδή των 15 ημερών, είναι μεγαλύτερος από τον χρόνο που ο νόμος απαιτεί. Η μαρτυρία της ΜΚ3 για την μή εξόφληση των επιταγών λόγω μή επαρκών υπολοίπων ήταν σαφής, θετική και αξιόπιστη. Ανέφερε ότι στις 15/6/99 ο λογαριασμός είχε υπόλοιπο ΛΚ332 ενώ η επιταγή ήταν για ΛΚ500 ενώ στις 29/7/99 το υπόλοιπο του λογαριασμού ήταν πλην ΛΚ77 ενώ η επιταγή τεκμήριο 2 ήταν για ΛΚ
3. Ανέφερε δε σαφώς ότι δεν υπήρχαν αξεκαθάριστα υπόλοιπα. Οι σφραγίδες «please represent» οι οποίες έχουν τεθεί επί των τεκμηρίων 1 και 2 δεν αναιρεί το ότι οι επιταγές δεν πληρώθηκαν διότι δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια. Η ένδειξη «please represent» δεν είναι ουδόλως ασυμβίβαστη με το γεγονός ότι ο λόγος της μή πληρωμής της ήταν η έλλειψη κεφαλαίων όπως είναι η μαρτυρία. ΄Οπως έχει αναφερθεί και στις Ποιν. Εφέσεις 7413 και 7414, ημερ. 30/4/04, Wellfit Engineering Co. Ltd κ.ά. v. ΄Ακη Χαπίδη και στην Ποιν. ΄Εφεση 7866, ημερ. 14/7/05 Σωφρόνης Σωφρονίου v. Μιχάλη Γιάγκου, αυτό που σίγουρα σημαίνει ήταν ότι η επιταγή δεν επληρώθη και ότι θα μπορούσε να παρουσιάζετο και πάλι για πληρωμή. Τέτοια υποχρέωση επαναπαρουσίασης της όμως δεν θέτει ούτε το άρθρο 305 Α ούτε ο νόμος γενικότερα. Η αντεξέταση του συνηγόρου υπεράσπισης των μαρτύρων ΜΚ2 και ΜΚ3 αναφορικά με την ύπαρξη άλλων λογαριασμών της εταιρείας οι οποίοι να ήσαν πιστωτικοί, και κατ' επέκταση θέση του για την ύπαρξη επαρκών υπολοίπων και πάλι δεν ευσταθεί. Στην Πασχάλη κ.ά. v. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 283 το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι η αναφορά του άρθρου 305 Α σε διαθέσιμα κεφάλαια είναι ασφαλώς αναφορά στο σύνολο των κεφαλαίων του εκδότη στην Τράπεζα. Στην παρούσα υπόθεση το βάρος του παραπονούμενου να καταδείξει την έλλειψη διαθεσίμων κεφαλαίων εξαντλήθηκε με την παρουσιάση της μαρτυρίας της ΜΚ3 ότι η επιταγή δεν επληρώθη λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων. ΄Ηταν πλέον έργο της υπεράσπισης να αμφισβητήσουν την ορθότητα και αποτελεσματικότητα της μαρτυρίας αυτής μέσω της αντεξέτασης ή την παρουσίαση άλλης μαρτυρίας. Οι απαντήσεις που έλαβε από την αντεξέταση των ΜΚ2 και ΜΚ4 ήταν ότι δεν γνωρίζουν κατά πόσο υπάρχουν άλλες καταθέσεις και/ή λογαριασμοί του εκδότη ενώ ο κατηγορούμενος στην ανώμοτη του δήλωση ανέφερε ότι «έχω δευτεράκι (λογαριασμό όψεως) με αριθμό 2001963 ο οποίος είχε καταθέσεις». Θεωρώ ότι δεν έχει υπάρχει ενώπιον μου οποιαδήποτε μαρτυρία ότι όντως υπήρχε οποιοσδήποτε άλλος λογαριασμός της εκδότριας εταιρείας, ότι ήταν δυνατή η ανάληψη ή η μεταφορά κεφαλαίων από τον κατ' ισχυρισμό πιστωτικό λογαριασμό για πληρωμή των επιταγών. ΄Εχω την άποψη ότι ήταν υποχρέωση του κατηγορουμένου να προσκομίσει τέτοια μαρτυρία, η οποία στην παρούσα υπόθεση δεν έχει δοθεί. ΄Εχοντας κατά νου τα ευρήματα στα οποία έχω καταλήξει είμαι της άποψης ότι έχουν στοιχειοθετηθεί στον απαιτούμενο βαθμό όλα τα περιγραφόμενα συστατικά στοιχεία των υπό εξέταση κατηγοριών Προχωρώ τώρα να εξετάσω κατά πόσο υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα από τον παραπονούμενο. Το άρθρο 305 Α

(3)προνοεί: «305Α-

(3)Το άρθρο αυτό δεν εφαρμόζεται για οποιαδήποτε επιταγή από την οποία δεν προκύπτει αγώγιμο δικαίωμα κατά του εκδότη της.» Παρόλο που το θέμα δεν έχει εγερθεί κατά την αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου για τον κατηγορούμενο κρίνω ότι από την αντεξέταση του ΜΚ1 ότι δηλαδή δεν υπάρχει καμιά οφειλή του κατηγορούμενου προς τον παραπονούμενο, ότι δεν υπάρχουν τιμολόγια που να δικαιολογούν τις απαιτήσεις του παραπονούμενου καθώς επίσης η μή ύπαρξη αποδείξεων πληρωμής, είναι προς αυτή την κατεύθυνση που έχουν γίνει. Ο όρος αγώγιμο δικαίωμα έχει ερμηνευθεί στην υπόθεση Σταύρος Νεοφύτου v. Σάββα Κυριακίδη, Ποιν. ΄Εφεση 6433, ημερ. 8/3/

1. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή η ορθή ερμηνεία του όρου αυτού είναι η ακόλουθη: «Η επιταγή, αντικείμενο της κατηγορίας πρέπει, (α) να έχει τα αναγκαία χαρακτηριστικά γνωρίσματα επιταγής όπως γίνεται σε αυτά αναφορά στον περί Συναλλαγματικών Νόμο, Κεφ. 262, και (β) ο υποβάλλων το παράπονο να είναι νομιμοποιημένος κομιστής της επιταγής, πάλιν μέσα στην έννοια του πιο πάνω νόμου. Σε αυτά τα στοιχεία περιορίζεται η φράση «αγώγιμο δικαίωμα» που απαντά στο εδάφιο
2. Το αγώγιμο δικαίωμα δεν πρέπει να συγχέεται με την πιθανή αιτία αγωγής που μπορεί να εγερθεί με βάση την συναλλαγή που οδήγησε στην έκδοση της επιταγής.» Στο άρθρο 29 του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ. 262 επεξηγείται ο όρος «νομιμοποιημένος κομιστής». «29.

(1)Νομιμοποιημένος κομιστής είναι ο κάτοχος που έχει πάρει συναλλαγματική συμπληρωμένη και κανονική στην όψη της, με τους ακόλουθους όρους, δηλαδή (α) ότι έγινε κάτοχος αυτής προτού καταστεί ληξιπρόθεσμη και χωρίς ειδοποίηση ότι προηγουμένως δεν τιμήθηκε αν αυτό ήταν το γεγονός. (β) ότι πήρε την συναλλαγματική με καλή πίστη και για αξία και ότι κατά το χρόνο που η συναλλαγματική διαπραγματεύθηκε σ' αυτόν δεν είχε καμία ειδοποίηση για οποιοδήποτε ελάττωμα στον τίτλο του προσώπου το οποίο τη διαπραγματεύθηκε.» Επίσης στο άρθρο 27 του ίδιου Νόμου αναφέρονται τα ακόλουθα: «27

(1)Αξιόλογη αντιπαροχή για συναλλαγματική μπορεί να αποτελείται από: (α) οποιαδήποτε αντιπαροχή επαρκή να στηρίξει σύμβαση. (β) προηγούμενη οφειλή ή υποχρέωση. Τέτοια οφειλή ή υποχρέωση θεωρείται αξιόλογη αντιπαροχή ανεξάρτητα αν η συναλλαγματική είναι πληρωτέα εν όψει ή σε μελλοντικό χρόνο.» ΄Εχοντας κατά νου την ενώπιον μου μαρτυρία όπως την έχω αποδεχθεί πιο πάνω, είμαι της άποψης ότι ο παραπονούμενος έχει δώσει αξιόλογη αντιπαροχή στον κατηγορούμενο για την έκδοση των επιδίκων επιταγών ότι δηλαδή έπαιρνε φορτηγά αμμοχάλικα και ότι διατηρούσε λογαριασμό στον οποίο υπάρχει υπόλοιπο. Με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία όπως έχει αξιολογηθεί είμαι ικανοποιημένη ότι έχουν αποδειχθεί από την κατηγορούσα αρχή όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αναφορικά με τις κατηγορίες ένα και τρία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Παραμένει ένα τελευταίο θέμα για εξέταση και αυτό δεν είναι άλλο από την καθυστέρηση στη καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο αυτό έχει καταχωρηθεί την 1η Δεκεμβρίου 2005 ενώ η ημερομηνία έκδοσης των επίδικων επιταγών είναι η 10/6/99 και 19/7/99 αντίστοιχα. Περαιτέρω από την μαρτυρία προκύπτει ότι και οι δύο επιταγές κατατέθηκαν στην τράπεζα αμέσως σε σχέση με την ημερομηνία έκδοσης τους αφού η πρώτη φαίνεται να κατατέθηκε στις 11/6/99 ενώ η άλλη στις 20/7/99. Σε ερώτηση του συνηγόρου υπεράσπισης για τις ενέργειες του από την ημέρα έκδοσης των επιταγών μέχρι την καταχώρηση της υπόθεσης η απάντηση του παραπονουμένου ήταν «εγώ τις έδωκα του δικηγόρου μου, δεν ξέρω τι έγινε μετά». Οι προεκτάσεις της καθυστέρησης του εύλογου χρόνου στην εκδίκαση μιας υπόθεσης εξετάστηκαν σε αριθμό υποθέσεων από το Ανώτατο Δικαστήριο και καθορίστηκαν κυρίως στις αποφάσεις Ευσταθίου v. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 294 και Χριστόπουλος v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 100. Στην υπόθεση Ευσταθίου v. Αστυνομίας (πιο πάνω) τονίστηκε μεταξύ άλλων ότι η καθυστέρηση των ανακριτικών αρχών στην εξιχνίαση μιας ποινικής υπόθεσης μέχρι την καταχώρηση της υπόθεσης στο δικαστήριο είναι ένας παράγων οποίος συνεκτιμάται στον προσδιορισμό του εύλογου χρόνου για τη διεκπεραίωση της υπόθεσης. Αποτελεί πρωταρχική ευθύνη του Δικαστηρίου να διασφαλίσει το συνταγματικό αυτό δικαίωμα του κατηγορουμένου δηλαδή αυτό της διάγνωσης της ποινικής ευθύνης του κατηγορουμένου εντός ευλόγου χρόνου όπως το άρθρο 30.2 του Συντάγματος κατοχυρώνει. (Βλ. Γαβριηλίδης v. Αστυνομίας, Ποιν. ΄Εφ. 7649, ημερ. 22/9/03, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καψού, Ποιν. ΄Εφ. 7400, ημερ. 24/2/04). Σκοπός της πιο πάνω συνταγματικής πρόνοιας είναι η προστασία του κατηγορουμένου από τις υπερβολικές καθυστερήσεις. Δεν είναι δυνατόν ένας κατηγορούμενος να τελεί σε μακροχρόνια κατάσταση αβεβαιότητας για την διάγνωση της ποινικής του ευθύνης. Με βάση τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση κρίνω ότι τα έξι και πλέον χρόνια που μεσολάβησαν από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της υπόθεσης αποτελεί αδικαιολόγητη καθυστέρηση και παράβαση της συνταγματικής επιταγής. Η υπόθεση είναι μια απλή υπόθεση και δεν δικαιολογείται η εκτροπή από τα θέσμια της δίκαιης δίκης. Η ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου δεν διαπιστώθηκε μέσα σε εύλογο χρόνο. Ενόψει των ανωτέρω, κρίνω ότι ο κατηγορούμενος πρέπει να απαλλαγεί από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και συνακόλουθα απαλλάσσεται. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου δεν επιδικάζω έξοδα. (Υπ.) ................................................ Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο