ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΡΓΟΛΗΠΤΩΝ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ν. Π.Π.Φ.Δ.Σ. 'ΟΙΚΟΣ' ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΓΗΣ ΛΤΔ κ.α., Αρ.Υπ.: 13970/06, 16 Νοεμβρίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:B71 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε. Δ. Αρ.Υπ.: 13970/06 ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΡΓΟΛΗΠΤΩΝ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ v. Π.Π.Φ.Δ.Σ. 'ΟΙΚΟΣ' ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΓΗΣ ΛΤΔ ΑΝΔΡΕΑΣ & ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ (ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ, ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ, ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ) ΛΤΔ Κατηγορουμένων Αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 14/9/06 Ημερομηνία: 16 Νοεμβρίου, 2006 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή - Αιτητή: κ. Τ. Μυλωνάς Για τον Κατηγορούμενο - Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 : κ. Α. Λάντος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 14/9/06 καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση δια της οποίας οι αιτητές εξαιτούνται: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον όπως η κατηγορουμένη 1 Εταιρεία καθ' ης η αίτηση προσωπικώς και/ή δια των αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων και/ή εργατών της αναστείλει κάθε εργασία αναφορικά με το οικοδομικό έργο επί ή σε σχέση με το υπό ανέγερση συγκρότημα διαμερισμάτων με την επωνυμία «KAPPARIS PANORAMA GARDENS» στην οδό Ακροπόλεως, στο Παραλίμνι μέχρι και τελείας αποπερατώσεως της ποινικής υποθέσεως υπ' αριθμό 13970/06 η οποία καταχωρήθηκε εναντίον τους και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του δικαστηρίου τούτου.» Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κας Χρίστας Μηνά ημερομηνίας 14/9/06 στην οποία αναφέρει ότι είναι στην υπηρεσία της κατηγορούσας αρχής - αιτητών η οποία είναι η αρμόδια κατά νόμο αρχή για την εγγραφή και παροχή πιστοποιητικού εγγραφής και για έκδοση αιτήσιας άδειας σε εργολήπτες σύμφωνα με τον περί Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων Νόμο. Μετά από επίσκεψη της στις 26/4/06 σε εργοτάξιο στην οδό Ακροπόλεως στο Παραλίμνι, διαπίστωσε ότι η κατηγορουμένη 1 άρχισε εργασίες κατασκευής οικοδομικού έργου συνολικού εμβαδού 4000 τ.μ. Μετά από έρευνα που έκανε στο μητρώο που διατηρεί το Συμβούλιο Εγγραφής διαπίστωσε ότι για την κατηγορουμένη 1 για το έτος 2006 έχει εκδοθεί ετήσια άδεια εργολήπτη Δ' τάξης η οποία τους παρέχει δικαίωμα να εκτελούν οικοδομικά έργα συνολικού εμβαδού μέχρι 1000 τ.μ. Αντίγραφο της άδειας επισυνάπτεται ως τεκμήριο Α. Στις 30/8/06 έχει καταχωρηθεί εναντίον της κατηγορουμένης 1 η ποινική υπόθεση 13970/06 με την οποία κατηγορούνται για ανάληψη και εκτέλεση οικοδομικού έργου Γ΄ τάξης χωρίς να έχουν την κατάλληλη άδεια εργολήπτη. Η κατηγορουμένη 1 εκτός αν εμποδιστούν με διάταγμα του Δικαστηρίου θα συνεχίσουν την παράνομη εκτέλεση του οικοδομικού έργου αφού μετά από δική της έρευνα συνεχίζουν οι οικοδομικές εργασίες του πιο πάνω έργου και θα οδηγήσουν έτσι την αρμόδια αρχή ενώπιον τετελεσμένων καταστάσεων. Πιστεύει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η καθ' ής η αίτηση αρ. 1 καταχώρησε στις 7/11/06 γραπτή ένσταση η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εκ των διευθυντών της Πέτρου Τάλαρη, επίσης ημερομηνίας 7/11/
- Στην ένορκο του δήλωση ο κ. Τάλαρης αρνείται ότι στις 26/4/06 είχε αρχίσει η ανέγερση της οικοδομής και ισχυρίζεται ότι το τι είχε γίνει ήτανοι προκαταρκτικές εργασίες για προετοιμασία του εδάφους. Ισχυρίζεται δε ότι στις 26/4/06 δεν είχε εξασφαλιστεί ακόμα άδεια οικοδομής και δεν μπορούσε να αρχίσει η εκτέλεση του έργου. Δέχεται ότι είναι κάτοχος ετήσιας άδειας οικοδομικών έργων Δ' τάξης αλλά με πείρα Γ' τάξης που σημαίνει ότι έχει το δικαίωμα να δίδει προσφορές για οικοδομικά έργα Γ' τάξης υπό προϋπόθεση όπως η εταιρεία προσλάβει και εργοδοτήσει Πολιτικό Μηχανικό τον οποίο ήδη έχει προσλάβει και προς τούτο έχει πληρώσει στο Συμβούλιο των τελών που χρειάζονται για να αναβαθμιστεί η άδεια τους από Δ' σε Γ' τάξη. Διαφωνεί με το συνολικό εμβαδό των οικοδομικών μέτρων που αναφέρει η κα Μηνά, ισχυρίζεται όμως ότι η παράβαση είναι τυπική. Διαφωνεί ότι τα γεγονότα περιήλθαν σε γνώση της κας Μηνά πρόσφατα αφού η επίσκεψη της στο εργοτάξιο έγινε στις 26/4/06 η καταχώρηση της υπόθεσης στις 30/8/06 και η παρούσα αίτηση 14/9/
- Είναι η θέση του ότι δεν συντρέχουν λόγοι για να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ενόρκως δηλούσα Χρίστα Μηνά αντεξετάστηκε από τον συνήγορο των ενισταμένων. Ανέφερε ότι η ίδια εργάζεται στο γραφείο το Συμβουλίου στην Λεμεσό αλλά ότι της δόθηκαν τηλεφωνικές οδηγίες από τον διευθυντή της για έλεγχο των έργων στο Παραλίμνι. ΄Οταν στις 26/4/06 επισκέφθηκε το εργοτάξιο διαπίστωσε ότι βρισκόταν στο στάδιο του σκελετού, υπήρχαν τέσσερα blocks και γίνονταν διάφορες εργασίες σε όλα τα blocks. ΄Οσον αφορά τον έλεγχο για το εμβαδό του υπό ανέγερση έργου μίλησε με τον υπεύθυνο του έργου Πέτρο Τάλαρη και κάποιον Δημήτρη Φρίξου ο οποίος της ανέφερε τα εμβαδά αναφέροντας ότι δεν είχε δει τις άδειες οικοδομής ούτε τα αρχιτεκτονικά σχέδια για τα εμβαδά ούτε και πήρε οποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες από το Δήμο Παραλιμνίου ή άλλη αρμόδια Αρχή. Εκτός από την επίσκεψη στις 26/4/06 δεν ξαναεπισκέφθηκε το εργοτάξιο ούτε και γνωρίζει σε ποιο στάδιο βρίσκονται σήμερα οι οικοδομικές εργασίες. Δέχθηκε ότι όταν κάποιος εργολάβος έχει άδεια κάποιας τάξης με πείρα για αναβαθμισμένη τάξη αυτό σημαίνει ότι μπορεί να υποβάλει προσφορά για έργα της τάξης για την οποία διαθέτει πείρα και θα πρέπει να υποβάλει αίτηση για αναβάθμιση της άδειας του κατακυρώθει η προσφορά. Δέχθηκε ότι η κατηγορουμένη 1 έχει υποβάλει στις 22/9/06 αίτηση για αναβάθμιση της άδειας της η οποία όμως ακόμα δεν έχει εξεταστεί. Ανέφερε ότι μετά από την επιθεώρηση στην οποία προέβη η ίδια στις 26/4/06 καθαρόγραψε τον έλεγχο της και τον έστειλε στον Διευθυντή του Συμβουλίου για οδηγίες όπου και της επιστράφηκε με τις οδηγίες «Καταγγελία -Διάταγμα». Δεν θυμόταν πότε της δόθηκαν οι οδηγίες αυτές αλλά απέκλεισε να ήταν η 30/8/06 αναφέροντας «αποκλείεται, δεν παίρνει τόσο χρόνο». Ανέφερε όμως ότι όταν στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης της αναφέρεται ότι πρόσφατα έχει πληροφορίες ότι η εταιρεία συνεχίζει τις εργασίες αυτό προέκυψε από πληροφόρηση που της έδωσε άλλος συνάδελφος της από τη Λάρνακα ο οποίος πήγε στο εργοτάξιο και είδε όπου συνεχίζονται οι εργασίες και ότι σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Οι δύο συνήγοροι αγόρευσαν υποστηρίζοντας εκατέρωθεν τις θέσεις τους και ο κ. Μυλωνάς έθεσε το θέμα ότι η γραπτή ένσταση που έχει καταχωρηθεί από τον συνήγορο υπεράσπισης της κατηγορουμένης 1 είναι παράτυπη και άκυρη καθ' ότι δεν αναγράφονται στο σώμα της αίτησης οι λόγοι ένστασης όπως η Δ.48 θ.4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών απαιτεί. Κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση ως άκυρη χωρίς καν να την εξετάσει. Αγόρευσε όμως επί της ουσίας και σε περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε αποφασίσει ότι η ένσταση είναι έγκυρη και κάλεσε το Δικαστήριο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Ο κ. Λάντος ανέφερε ότι ο κ. Μυλωνάς εμποδίζεται από του να εγείρει στο στάδιο αυτό το παράτυπο της ένστασης αφού έχει προβεί σε αντεξέταση της μάρτυρας της κατηγορούσας αρχής και συνεπώς έχει λάβει μέρος στην διαδικασία χωρίς να προβληθεί ένσταση. Υποστήριξε δε ότι η αίτηση δεν πρέπει να εγκριθεί από το Δικαστήριο, το οποίο κάλεσε να την απορρίψει. Σύμφωνα με την Δ.48 θ.4 όπως έχει τροποποιηθεί στις 13/12/99 η ειδοποίηση ένστασης πρέπει να εξειδικεύει τους συγκεκριμένους λόγους ένστασης και τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση τα οποία δεν είναι εμφανή θα αναφέρονται σε ένορκες δηλώσεις. Είναι γεγονός ότι η ένσταση που έχει καταχωρηθεί στις 7/11/06 δεν είναι σύμφωνη με την Δ.48 θ.
- Στην εν λόγω ένσταση αναφέρεται το νομικό υπόβαθρο επί των οποίων βασίζεται αλλά δεν εξειδικεύονται οι λόγοι ένστασης. Η Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «1.
(1)Η μη συμμόρφωση, λόγω οποιασδήποτε πράξεως ή παραλείψεως, με τα προβλεπόμενα από τους παρόντες Κανονισμούς, αναφορικά με χρόνο, τόπο, τρόπο, τύπο, περιεχόμενο ή οτιδήποτε άλλο κατά την έναρξη ή τη φερόμενη έναρξη οποιασδήποτε διαδικασίας, ή σε οποιοδήποτε στάδιο οποιασδήποτε διαδικασίας ή σε σχέση με αυτή, θα θεωρείται παρατυπία και δε θα καθιστά άκυρη τη διαδικασία, οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία, ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή.
(2)Τηρουμένης της παραγράφου
(3), το Δικαστήριο δύναται, εφόσο διαπιστώσει τέτοια μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς, όπως προβλέπεται στην παράγραφο
(1), και υπό τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως κρίνει δίκαιο, να παραμερίσει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει τη διαδικασία στην οποία επεσυνέβη η μη συμμόρφωση, οποιοδήποτε βήμα έγινε στη διαδικασία εκείνη, ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή, ή ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχουν οι παρόντες Κανονισμοί, να επιτρέψει τέτοιες τροποποιήσεις, εάν χρειάζονται, και να εκδώσει τέτοιο διάταγμα, εάν χρειάζεται, αναφορικά με τη διαδικασία γενικά, όπως κρίνει πρέπον.
(3)Το δικαστήριο δε θα παραμερίζει εξ ολοκλήρου οποιαδήποτε διαδικασία, ή το κλητήριο ένταλμα, ή άλλο εναρκτήριο μέσο με το οποίο έχει αρχίσει η διαδικασία, για το λόγο ότι έχει χρησιμοποιηθεί διαφορετικό εναρκτήριο μέσο για την έναρξη της διαδικασίας από εκείνο που απαιτεί οποιοσδήποτε από τους παρόντες Κανονισμούς. 2. Αίτηση για παραμερισμό οποιασδήποτε διαδικασίας, οποιουδήποτε βήματος που έγινε σε οποιαδήποτε διαδικασία, ή οποιουδήποτε εγγράφου, αποφάσεως ή διατάγματος σε αυτή, λόγω παρατυπίας, δε θα επιτρέπεται, εκτός εάν υποβάλλεται μέσα σε εύλογο χρόνο και προτού ο διάδικος που υπέβαλε την αίτηση προβεί σε οποιοδήποτε νέο βήμα, αφότου η παρατυπία περιήλθε σε γνώση του. Οι προτεινόμενοι λόγοι για παραμερισμό δυνάμει του παρόντος Κανόνα, θα αναφέρονται στην αίτηση.» Με την Δ.64 παρέχεται η ευκαιρία σε διάδικο που επέδειξε πλημμέλεια στην εφαρμογή των θεσμών να διορθώσει το συγκεκριμένο διάβημα ώστε να μην θεωρείται άκυρο το δικόγραφο του. Η Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια για κάθε παράλειψη συμμόρφωση με τους κανονισμούς (βλ. Πετρίχου v. Χ''Ιωσήφ
(1998)1 Α.Α.Δ. σελ. 81, 84). Με την Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών καταργήθηκε η διάκριση μεταξύ άκυρου και αντικανονικού δικονομικού μέτρου και κάθε μορφή παρέκκλισης από τους θεσμούς εξισώνεται με αντικανονικότητα ή παρατυπία που μπορεί να θεραπευτεί. ΄Ακυρο ή ανυπόστατο δικονομικό μέτρο δεν εκπίπτει ούτε και διαγράφεται αυτοδικαίως εκτός αν οι θεσμοί ειδικά διαλαμβάνουν τέτοια πρόβλεψη. (Βλ. Σκάρου v. Χριστοδούλου
(1996)1 (Β) 1333 και Χαράλαμπος Μιχαήλ v. Νίκου Α. Ττουνιά, Ποιν. Εφεση 11340, ημερ. 23/1/04, Κωνσταντίνου κ.ά. v. Νικολάου, Ποιν. ΄Εφεση 12045, ημερ. 12/5/05). Στην υπόθεση Karl Heinz Wunderlich κ.ά. v. Παναγιώτου
(1991)1 Α.Α.Δ. (Α) στη σελ. 376, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Πράγματι σκοπός της νέας Δ.64 ήταν η κατάργηση της διάκρισης μεταξύ μη συμμόρφωσης με διαδικαστικούς θέσμους, η οποία καθιστά την διαδικασία παράτυπη (βλ. Supreme Court Practice
(1999), σελ. 10). Οποιαδήποτε μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς θεωρείται ως παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευθεί με τον τρόπο και τη διαδικασία που προβλέπεται από την Δ.64 έτσι μετά τη θέσπιση της νέας Δ.64 παρέχεται διακριτική ευχέρεια διάσωσης στην κατάλληλη περίπτωση δικονομικών μέτρων, τα οποία πριν την τροποποίηση εθεωρούντο άκυρα (βλ. Γιάννη v. Αναπληρωτή Εφόρου Μηχανοκινήτων Οχημάτων κ.ά.
(1995)3 Α.Α.Δ. 334, Δημοκρατία v. Lions Ins. Agency Ltd
(1995)3 Α.Α.Δ. 338, 340 και Panayiotis Georghiou (Catering Ltd) κ.ά. v. Δημοκρατίας
(1996)3 Α.Α.Δ. 323). Ωστόσο πρέπει να υπομνησθεί πως η εξουσία που δίδεται στο δικαστήριο από τη νέα Δ.64 είναι εξουσία για θεραπεία των παρατυπιών που αποτελούνται από παράλειψη συμμόρφωσης με τους θεσμούς. Το δικαστήριο δεν έχει εξουσία να θεραπεύσει θεμελιώδεις παραλείψεις (βλ. The Supreme Court Practice 1999, σελ. 10 όπου υποδεικνύεται επίσης «πως η πρόνοια για την ύπαρξη του ενάγοντα κατά την ημερομηνία έναρξης της διαδικασίας αποτελεί βασική νομική αρχή παρά απαίτηση των θεσμών»). Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι πως το Δικαστήριο θα πρέπει να αντιμετωπίσει αυτή την παρατυπία. Η Δ.64 θ.2 θέτει κάποιες προϋποθέσεις. Σύμφωνα με αυτή, «αίτηση για παραμερισμό οποιαδήποτε διαδικασίας ή βήματος που έγινε σε διαδικασία ... λόγω παρατυπίας δεν θα επιτρέπεται εκτός αν υποβάλλεται μέσα σε εύλογο χρόνο και προτού ο διάδικος που υπέβαλε την αίτηση προβεί σε οποιοδήποτε νέο βήμα αφού η παρατυπία περιήλθε σε γνώση του». Η παρατυπία περιήλθε στην γνώση των αιτητών με την καταχώρηση της ένστασης που ήταν στις 7/11/06 και σίγουρα στις 10/11/06 που ήταν ορισμένη για ακρόαση η υπόθεση. Ο συνήγορος των αιτητών αντιμετώπισε θετικά αίτημα του συνηγόρου υπεράσπισης και του διέθεσε για αντεξέταση την ενόρκως δηλούσα Χρίστα Μηνά αν και δεν είχε προηγηθεί η έκδοση διατάγματος αντεξέτασης από το Δικαστήριο. ΄Ηγειρε δε την ένσταση σε σχέση με την παρατυπία της ένστασης κατά την αγόρευση του μετά που τέλειωσε η αντεξέταση και επανεξέταση της Χρίστας Μηνά. Ενόψει των πιο πάνω θεωρώ ότι ο συνήγορος των αιτητών προέβη σε νέο διάβημα αφότου η παρατυπία περιήλθε σε γνώση του και εμποδίζεται από του να εγείρει τώρα την ένσταση αυτή αφού η στάση του ανωτέρω υποδηλώνει παραίτηση από οποιοδήποτε δικαίωμα προβολής ένστασης. ΄Ενας άλλος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη είναι ο δυσμενής επηρεασμός της άλλης πλευράς λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας. Τέτοιος ισχυρισμός δεν τέθηκε στην αγόρευση των αιτητών. Εν πάση περιπτώσει αδυνατώ να αντιληφθώ πως θα επηρεαστούν δυσμενώς καθ' οιονδήποτε τρόπο οι αιτητές - κατηγορούσα αρχή. Ενόψει των πιο πάνω εκδίδω διάταγμα απαλλαγής της ένστασης από την παρατυπία που παρουσιάζει. Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Αρ. 14/60 έχει αναλυθεί με σαφήνεια και περιεκτικότητα στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 AAΔ 557 και υιοθετήθηκαν σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφέρω ενδεικτικά την Γεωργίου Τσιαντή v. Hellenic Bank (Investments Ltd) Πολ. ΄Εφεση 10914, ημερ. 18/12/
- Οι αρχές καθορίστηκαν ως ακολούθως:
- Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη
- Να εμφανίζεται μία πιθανότητα ο Ενάγων να δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία και
- Χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Επιπρόσθετα θα πρέπει το Δικαστήριο να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή να διατηρήσει το διάταγμα όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Bacardi v. Vinco
(1996)1 AAΔ 788. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος που τίθεται ως πρώτη προϋπόθεση έχει εξηγηθεί ότι δεν απαιτεί τίποτε περισσότερο από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση ενώ το δεύτερο κριτήριο αλληλένδετο κατά ένα τρόπο και σε κάποιο βαθμό με το πρώτο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης που αφορά την παρουσίαση μιας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. ΄Οτι απαιτείται να καταδειχθεί είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση αλλά και κάτι λιγότερο από τον βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ώστε να θεωρηθεί ότι ικανοποιείται το κριτήριο αυτό. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 ΑΑΔ 263, αυτό εμπίπτει στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, 269-
- ΄Οπως έχει αναφερθεί έχει ζητηθεί η αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας Χρίστας Μηνά η οποία και έχει αντεξεταστεί. Η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα που συνοδεύει την ένσταση δεν έχει ζητηθεί και έτσι το Δικαστήριο αναγκαστικά θα παραμείνει όσον αφορά την μαρτυρία που υποστηρίζει την ένσταση στην ένορκη δήλωση που έχει καταχωρηθεί. Υπενθυμίζεται εδώ ότι ο Αιτητής είχε και κατά το μονομερές στάδιο, αλλά και διατήρησε κατά το στάδιο της ακρόασης της αιτήσεως, μετά την καταχώρηση της ένστασης, το βάρος να ικανοποιήσει τα τρία κριτήρια του άρθρου 32 προτού τύχει της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Δεν έχει, όμως, ο Αιτητής υποχρέωση να αποδείξει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς κατά τη νομολογία που ίσχυε πριν την τροποποίηση της Δ.48 θ.4 με τη Κ.Δ.Π 5/99 ημερ. 23.12.99 και όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Blue Arrow General Trades Ltd v. Νικήτα Μικρού Π.Ε. 10538 ημερ. 21.9.00 σελ.8, οι νομολογημένες θέσεις όπως είχαν διατυπωθεί στη απόφαση Louis Vuitton v. Dermosac Ltd [1992] 1 Α.Α.Δ. 1453 και οι ακολουθήσαντες αυτές υποθέσεις έχουν ατονήσει μετά την τροποποίηση της σχετικής διαταγής. (Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Παρασκευά Δημητρίου v. Γαβριήλ Γαβριήλ Π.Ε. 10746 ημερ. 19.1.01 σελ.3). Είναι αρκετό να θέσει εκείνα τα στοιχεία που ικανοποιούν τα κριτήρια στο μέτρο και μέγεθος που έχει καθορίσει η νομολογία. Το βάρος για την ικανοποίηση των κριτηρίων του άρθρου 32 το έχει ο αιτητής να αποδείξει τους ισχυρισμούς του. Είναι αρκετό να θέσει όλα εκείνα τα απαραίτητα στοιχεία ώστε να ικανοποιούνται τα κριτήρια με βάση τις αρχές που καθόρισε η νομολογία. Πιστεύω με βάση την ένορκη μαρτυρία της Χρίστας Μηνά και την αντεξέταση της αλλά και το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του κ. Πέτρου Τάλαρη που συνοδεύει την ένσταση ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 δηλαδή της ύπαρξης καλής συζητήσιμης υπόθεσης και της πιθανότητας ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία έχουν αποδειχθεί αφού ο ίδιος ο κ. Τάλαρης στην ένορκη δήλωση του παραδέχεται ότι δεν κατείχε σε ισχύ άδεια Γ΄ τάξης όταν ανέλαβε το έργο αυτό, χαρακτηρίζει ο ίδιος την παραβίαση τυπική γιατί η άδεια του είναι μεν Δ' τάξης όμως έχει δικαίωμα να προσφοροδοτεί και να αναλαμβάνει έργα Γ' τάξης κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις τις οποίες κατά την άποψη του πληρεί και γι' αυτό αποτάθηκε να εξασφαλίσει αναβάθμιση της άδειας του στις 22/9/
- Ενόψει της πιο πάνω διαπίστωσης έρχομαι τώρα να εξετάσω κατά πόσο πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 αφού η νομολογία απαιτεί όπως οι τρεις προϋποθέσεις πληρούνται σωρευτικά. Σύμφωνα με την ένορκη μαρτυρία της Χρίστας Μηνά η οποία πρέπει να αναφέρω ότι μου έκανε εξαιρετική εντύπωση ως μάρτυρας στις 26/4/06 όταν επισκέφθηκε το συγκεκριμένο μέρος είχαν ξεκινήσει οικοδομικές εργασίες και στα τέσσερα blocks και οι οικοδομές υπό ανέγερση ήταν στο στάδιο του σκελετού. Από πληροφόρηση που έχει από άλλο συνάδελφο της που επισκέφθηκε το εργοτάξιο μεταγενέστερα της 26/4/06 αλλά πριν τις 14/9/06 ημερομηνία καταχώρησης της ένορκης δήλωσης της η κατηγορουμένη 1 συνεχίζει τις οικοδομικές εργασίες στο εργοτάξιο. Αυτή η θέση δεν φαίνεται να έχει αντικρουστεί από την πλευρά της υπεράσπισης αφού ο ίδιος ο συνήγορος υπεράσπισης έχει υποβάλει στην μάρτυρα ότι οι εργασίες έχουν περατωθεί. Η Χρίστα Μηνά αναφέρει ότι εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολη η απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο αφού η κατηγορουμένη 1 συνεχίζει την εκτέλεση του έργου και η αρμόδια αρχή θα βρεθεί ενωπίον τετελεσμένων γεγονότων και ή μιας κατάστασης που θα είναι δύσκολη αν όχι αδύνατη η επαναφορά τους στην προτέρα κατάσταση. Δεν υπάρχουν λεπτομέρειες σε αυτό τον ισχυρισμό της κας Μηνά για να μπορέσω να κρίνω ότι όντως θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Δεν έχει διευκρινιστεί ποια θα είναι η δυσκολία αυτή και/ή γιατί μπορεί να υπάρχει πιθανότητα να πρέπει να επαναφερθεί η οικοδομή στην προτέρα της κατάσταση δεδομένου και του παραδεκτού γεγονότος μεταξύ των διαδίκων ότι η καθ' ης η αίτηση 1 έκανε εκείνο που έπρεπε να κάνει υπό τις περιστάσεις δηλαδή υπέβαλε αίτηση για αναβάθμιση της άδειας της. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης θεωρώ ότι η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει αφού δεν κρίνω ότι ικανοποιήθηκε η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/
- Αναφέρω επίσης ότι το Δικαστήριο ακόμα και αν ικανοποιείτο ότι πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 θα έπρεπε περαιτέρω να προχωρήσει και να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Παραπέμπω στην υπόθεση Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χ''Βασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 132. Στην παρούσα υπόθεση και με βάση τα γεγονότα που έχω ενώπιον μου και δη την παραδεκτή θέση ότι οι αιτητές έχουν υποβάλει αίτηση για αναβάθμιση της άδειας τους στις 22/9/06 η οποία ακόμη εξετάζεται, του γεγονότος ότι αυτό το διάβημα της καθ' ης η αίτηση 1 είναι, με βάση τη μαρτυρία της κας Χρίστα Μηνά το ορθό διάβημα που η εν λόγω εταιρεία έπρεπε να κάνει για την εκτέλεση του έργου και της καθυστέρησης που έχει μεσολαβήσει από την ημερομηνία που έγινε η επίσκεψη στο εργοτάξιο και την ημερομηνία που δόθηκαν οι οδηγίες από τον Διευθυντή για καταχώρηση ποινικής υπόθεσης και διατάγματος στο Δικαστήριο μέχρι να γίνει αυτό κρίνω ότι η παρούσα περίπτωση δεν είναι υπό τις περιστάσεις που είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ενόψει των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια με βάση τα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση, του γεγονότος ότι υπήρχε και η παρατυπία της ένστασης δεν επιδικάζω έξοδα. (Υπ.) ................................................ Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο