← Κύπρος

Αστυνομία ν. Ερρίκος Λεωνίδου, Αρ. Υποθέσεως: 4305/06, 29.11.2006

Αστυνομία ν. Ερρίκος Λεωνίδου, Αρ. Υποθέσεως: 4305/06, 29.11.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:B76 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. A. Παντελή, Προσ.Ε.Δ. Αρ. Υποθέσεως: 4305/06 Α σ τ υ ν ο μ ί α Κατηγορούσα Αρχή ν. Ερρίκος Λεωνίδου Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 29.11.2006 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Πίπη Για τον κατηγορούμενο: Αυτοπροσώπως Κατηγορούμενος: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της υπέρβασης ορίου ταχύτητας κατά παράβαση των άρθρων 6

(2)
(3), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου Ν. 86/72όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της εν λόγω κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος στις 21.08.04 στην οδό Αλέξανδρου Παναγούλη στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΗΝ 279 με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με ταχύτητα 76km αντί 50km. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε στο Δικαστήριο δύο μάρτυρες. Ως πρώτος μάρτυρας παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ο ειδικός αστυφύλακας 5186 Π. Έκτωρος (ΜΚ1). Ο ΜΚ1 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι στις 21.08.04 ενώ διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας στη Λεωφόρο Αλέξανδρου Παναγούλη στη Λάρνακα, εγκλώβισε με το ταχύμετρό του, τύπου Laser, το όχημα ΚΗΝ 279 να κινείται με ταχύτητα 76km. Ανέκοψε το εν λόγω όχημα και διαπίστωσε ότι οδηγός τούτου ήταν ο Κατηγορούμενος, τον οποίο και αναγνώρισε στο Δικαστήριο. Επέστησε την προσοχή του στο νόμο και σύμφωνα με το ΜΚ1 ο Κατηγορούμενος δεν απάντησε οτιδήποτε. Ακόμη, ο μάρτυρας εξέδωσε σχετικό εξώδικο για το ποσό των £26 και 3 βαθμών ποινής, το οποίο δεν πληρώθηκε στον προκαθορισμένο από το νόμο χρόνο. Δεύτερος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν ο Αστ. 505 Μ. Κυπριανού (ΜΚ2). Ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε ότι εργάζεται στο Τμήμα Επιστημονικής και Τεχνικής Υποστήριξης της αστυνομίας από το 1997. Κύρια καθήκοντα του είναι η συντήρηση και επιδιόρθωση ηλεκτρονικών συσκευών όπως ταχύμετρα τύπου lazer. Περαιτέρω, ο μάρτυρας ανέφερε ότι σχετικά με τον εν λόγω τύπο ταχυμέτρου, τόσο το 2000 όσο και το 2005 έτυχε εκπαίδευσης (αναφορικά με τη συντήρηση και επιδιόρθωση του) από την κατασκευάστρια εταιρεία στην Αμερική. Ερωτήθηκε ο ΜΚ2 σχετικά με τη λειτουργία του εν λόγω ταχυμέτρου την οποία και επεξήγησε στο Δικαστήριο. Ο μάρτυρας ερωτήθηκε από τον Κατηγορούμενο σχετικά με το οπτικό πεδίο στο δρόμο όπου η αστυνομία ανέκοψε το όχημα του και απάντησε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει γιατί δεν είχε οποιαδήποτε προσωπική ανάμειξη. Ακολούθως η κα Πίπη δήλωσε ότι αυτή ήταν η υπόθεση για την Κατηγορούσα Αρχή. Ο Κατηγορούμενος δεν υπέβαλε οποιοδήποτε αίτημα. Εν συνεχεία, αφότου εξέτασα το μαρτυρικό υλικό δυνάμει του άρθρου 74
(1)(γ) του Κεφ. 155, διαπίστωσα ότι τα συστατικά στοιχεία των δύο κατηγοριών αποδείχθηκαν και ότι η μαρτυρία δεν ήταν αντινομική και ως εκ τούτου, κάλεσα τον Κατηγορούμενο σε απολογία και προέβηκα σε επεξήγηση των δικαιωμάτων του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε και προέβη σε ένορκο μαρτυρία. Κατά την ένορκο μαρτυρία του ο Κατηγορούμενος απαρίθμησε πέντε λόγους οι οποίοι, κατά την άποψή του, πλήττουν την αξιοπιστία της Κατηγορούσας Αρχής. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο το εξώδικο που του δόθηκε την εν λόγω ημερομηνία αναφέρει ως όνομα παραβάτη Ε. Λεοντίου αντί Ε. Λεωνίδου που ονομάζεται ο ίδιος. Σχετικά με τούτο ο Κατηγορούμενος παρουσίασε το εν λόγω εξώδικο το οποίο κατατέθηκε ως τεκμήριο
  1. Περαιτέρω, η διεύθυνση του επί του κατηγορητηρίου παραπέμπει στη Λάρνακα και όχι στην Ορόκλινη όπου διαμένει. Ακόμη, ο αύξων αριθμός της άδειας οδηγήσεως που αναγράφεται επί του κατηγορητηρίου δεν είναι ο δικός του. Ο Κατηγορούμενος κατέθεσε φωτοαντίγραφο της άδειας οδηγήσεως του ως τεκμήριο
  2. Περαιτέρω, το κατηγορητήριο, ανέφερε ο Κατηγορούμενος, αν και αναφέρει την ημερομηνία παρουσίασης στο Δικαστήριο δεν αναγράφει την ημέρα που τούτη αντιστοιχεί. Τέλος, ήταν η θέση του Κατηγορουμένου ότι η ταχύτητα που οδηγούσε προ της ανακοπής ούτε καν προσέγγιζε τα 75km. Ανέφερε ότι ακολουθούσε όχημα της Εθνικής Φρουράς το οποίο δεν θα μπορούσε να ταξιδεύσει με 75km και ότι το όχημα του είναι σχετικά μικρό, αυτόματο και η απόσταση από τους φωτεινούς σηματοδότες μέχρι το σημείο όπου βρισκόταν η αστυνομία, είναι λιγότερη από 200m. Τέλος, όπως ανέφερε, σε μεταγενέστερη ημερομηνία στον ίδιο δρόμο δοκίμασε να οδηγήσει το όχημα του και σε καμία περίπτωση δεν κατάφερε να ξεπεράσει τα 60km. Αμέσως μετά την προειρημένη ένορκο κατάθεση ο Κατηγορούμενος δήλωσε πως δεν επιθυμούσε να παρουσιάσει μάρτυρες και ότι αυτή ήταν η υπόθεσή του. Στη συνέχεια οι δύο πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις. Η μεν κα Πίπη υποστήριξε ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την υπόθεση της, ο δε Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ενόψει των αρκετών λαθών στα οποία προέβη η Κατηγορούσα Αρχή ίσως να έχουν κάνει λάθος και σε ότι αφορά την ταχύτητα του. Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη-βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελ. 251). Στην εν λόγω ενέργεια προέβηκα έχοντας επίγνωση ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίζεται στην ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά, αλλά επεκτείνεται και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από το συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056) Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της έκφανσης της διαδικασίας είχα κατά νου ότι η αποτίμηση της αξιοπιστίας μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614) ). Κρίνω αναγκαίο να αναφέρω ευθύς εξαρχής ότι οι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής μου έκαναν καλή εντύπωση. Η φυσική παρουσία του ΜΚ1 κατά την εξιστόρηση των πραγματικών γεγονότων ήταν θετική. Ο μάρτυρας απαντούσε αυθόρμητα, χωρίς παλινδρομήσεις και δισταγμούς και η μαρτυρία του ήταν κατατοπιστική. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ουσία της μαρτυρίας του, η οποία ήταν εξίσου πλούσια και θετική ως η παρουσίασή της, δεν αμφισβητήθηκε από τον Κατηγορούμενο. Η μοναδική ερώτηση που υποβλήθηκε στο μάρτυρα ήταν σε σχέση με το οπτικό πεδίο που είχε. Ο μάρτυρας συμφώνησε ότι ο δρόμος είναι καμπή και ανέφερε ότι είχε οπτικό πεδίο 200μ. Δεν έχω κανένα δισταγμό να αποδεχτώ τη μαρτυρία του ΜΚ1 στην ολότητα της. Απαρασάλευτη ήταν και η μαρτυρία του ΜΚ2. Ο ΜΚ2 παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ως ειδικός επί των ταχυμέτρων. Την εν λόγω ιδιότητα του μάρτυρα η οποία δεν αμφισβητήθηκε, την αποδέχομαι (βλ. Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1990)1 ΑΑΔ 534). Για ότι αφορά την ουσία της μαρτυρίας του, η οποία ούτως ή άλλως ήταν καθηλωτική αναφορικά με παρουσίαση και περιεχόμενο, αξίζει να σημειωθεί ότι ούτε και αυτός ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Και σε αυτή την περίπτωση δεν διστάζω να αποδεχθώ τη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα στην ολότητα της. Στρέφομαι τώρα στη μαρτυρία του Κατηγορουμένου. Πρέπει εξυπαρχής να σημειώσω ότι οι θέσεις του Κατηγορουμένου προσκρούουν σε ανυπέρβλητο εμπόδιο. Τούτο δεν είναι άλλο από την παράλειψη υποβολή των στους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής. Η νομολογία επικρίνει τη στάση που επέδειξε ο Κατηγορούμενος. Δηλαδή, δεν νοείται διάδικος να αποφεύγει να υποβάλει τη γραμμή της υπεράσπισης του στους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής και όταν πλέον αυτοί τελειώσουν με την παρουσίαση της υπόθεσης τους, τότε να εμφανίζει μαρτυρία. Σκοπός της διαδικασίας είναι η αποκάλυψη της αλήθειας και η απονομή της δικαιοσύνης. Κάτι τέτοιο επιτυγχάνεται μόνο με την αντιπαράθεση των θέσεων των διαδίκων και γι' αυτό το λόγο το δικαιϊκό μας σύστημα ανέπτυξε κανόνες απόρριψης και μη αποδοχής θέσεων που για πρώτη φορά εμφανίζονται κατά την κυρίως εξέταση του Κατηγορουμένου (βλ. Frederickou Schools Co Ltd κ.α. ν. Acuac Inc, Πολ. Έφ. 8266 και 8530, ημερ. 10.10.05 και Ευγένιος Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 191, 199). Ως εκ των πιο πάνω, οι θέσεις του Κατηγορουμένου ως πρωτοεμφανιζόμενες κατά τη μαρτυρία του, δεν μπορούν να γίνουν αποδεχτές. Εν πάση όμως περιπτώσει, προχωρώ και στην αξιολόγηση τούτων ως ακολούθως. Κρίνω την μαρτυρία του Κατηγορουμένου φτωχή λεπτομερειών και χωρίς πειστικό έρεισμα. Συγκεκριμένα, η αναφορά του Κατηγορουμένου στην ταχύτητα του οχήματός του εδράζεται σε υποθετική βάση. Τούτο προκύπτει τόσο από την παραπομπή του Κατηγορουμένου στο όχημα της Εθνικής Φρουράς που ακολουθούσε, όσο και στη μεταγενέστερη δοκιμή που σύμφωνα με τον ίδιο διενήργησε για να διαπιστώσει εάν το όχημά του δύναται να λάβει τέτοια ταχύτητα. Πολύ περισσότερο η υποθετικότητα της μαρτυρίας του εξάγεται από την απάντηση που έδωσε στην ερώτηση της Κατηγορούσας Αρχής ότι, εφόσον δεν έβλεπε το ταχύμετρο του οχήματός του την ώρα που οδηγούσε, πως ήταν τόσο βέβαιος για την ταχύτητά του; Η απάντηση του Κατηγορουμένου ήταν ότι, πιστεύω, πως δεν οδηγούσα με τέτοια ταχύτητα. Προκύπτει δηλαδή, ότι η θέση του Κατηγορουμένου εμπεριέχει ασάφεια και αμφιβολία. Η εν λόγω θέση, ως εκ της εγγενούς αυτής αδυναμίας δεν αντικρούει τον αδιαμφισβήτητο ισχυρισμό του ΜΚ1 για την ένδειξη του ταχυμέτρου. Υπενθυμίζω εδώ ότι η λειτουργία του ταχυμέτρου δεν αμφισβητήθηκε. Καταλήγω λοιπόν, ότι αυτή τη θέση του Κατηγορουμένου, ως ερειδόμενη σε ασαφή βάση, δεν μπορώ να τη δεχτώ. Οφείλω όμως να σχολιάσω και τις θέσεις του Κατηγορουμένου σχετικά με το εξώδικο και το κατηγορητήριο. Διαπιστώνω βέβαια ότι το εξώδικο αναγράφει λανθασμένα το όνομα του Κατηγορουμένου. Τούτο δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Το ίδιο ισχύει και για τον αύξων αριθμό της άδεια οδηγήσεώς του ως επίσης και τη διεύθυνση του Κατηγορουμένου επί του κατηγορητηρίου. Το σύνολο των εν λόγω στοιχείων, ως πολύ σωστά υπέδειξε ο Κατηγορούμενος, υποδεικνύουν προχειρότητα, σε καμιά όμως περίπτωση τα εν λόγω στοιχεία δεν κρίνονται ικανά, υπό το φως των περιστάσεων της παρούσης να αμφισβητήσουν την υπέρβαση του ορίου ταχύτητας. Άλλωστε, ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε ότι κατά τον επίδικο χρόνο οδηγούσε το συγκεκριμένο όχημα στον εν λόγω χώρο και ότι ανεκόπη από την αστυνομία. Συνεπώς, η δυναμική που δυνατόν να δημιουργούσε η συσσώρευση των εν λόγω στοιχείων έχει εκμηδενιστεί από τον Κατηγορούμενο. Στη βάση της πιο πάνω αξιόπιστης μαρτυρίας καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει επιτύχει στην απόδειξη του μοναδικού επίδικου θέματος, δηλαδή, ότι η ταχύτητα του Κατηγορουμένου και το χρόνο και τόπο που αναγράφεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος ήταν 76km αντί 50km. Ενόψει τούτου, ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. .............. Λ. Α. Παντελή, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.