Δημοκρατίας ν. Γεώργιος Μωυσίδης, Αρ. Υπόθεσης: 695/05, 3 Μαρτίου 2006

Δημοκρατίας ν. Γεώργιος Μωυσίδης, Αρ. Υπόθεσης: 695/05, 3 Μαρτίου 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2006:5 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Χ. Μαλαχτού, Α.Ε.Δ. Ρ. Λιμνατίτου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 695/05 Μεταξύ: Δημοκρατίας Κατηγορούσας Αρχής και Γεώργιος Μωυσίδης Κατηγορούμενος ------------------------ Ημερομηνία: 3 Μαρτίου 2006 Για Δημοκρατία: κ. Κέκκος Για Κατηγορούμενο: κ. Ρ. Ερωτοκρίτου Κατηγορούμενος παρών --------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ (Δ.Ε.Δ.) -------------------------- Μετά την έκδοση ενδιάμεσης απόφασης σε προηγούμενη ένσταση του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορουμένου, με την οποία απερρίφθη η εισήγηση του, υπεβλήθη νέα, διαφοροποιημένη ένσταση, αναφορικά με μέρος της κατάθεσης του αστυφ. 2079 Κουμούσιη και συγκεκριμένα με υποδείξεις και απαντήσεις που έδωσε ο κατηγορούμενος στο μάρτυρα, όπως πιο κάτω: «Αν θέλετε να σας τα παραδώσω και μετά να σας πω τι συνέβηκε», φράση που φέρεται ότι λέχθηκε στον αστυνομικό σταθμό. Ακολουθούν υποδείξεις που έγιναν και αναφορές του κατηγορουμένου που λέχθηκαν στην παρουσία του μάρτυρα στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου. «Μας υπέδειξε σε ένα κάλαθο για σκουπίδια δύο παπούτσια χρώματος μαύρου», ««είναι τα παπούτσια μου που φορούσα το πρωί της Κυριακής»», «μου υπέδειξε ένα μαύρο παντελόνι», ««είναι το παντελόνι που φορούσα την Κυριακή»», «μας υπέδειξε μια φανέλα χρώματος Μπεζ», ««αυτή είναι η φανέλα που φορούσα την Κυριακή και ήταν μέσα στα αίματα»». Είναι η εισήγηση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι ο εν λόγω αστυφύλακας παρέλειψε να προβεί στη νενομισμένη επίστηση, ως όφειλε προς τον κατηγορούμενο επίστηση που έπρεπε να γίνει εξ' υπ' αρχής με την άφιξη τους στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου, και όχι μόνο πριν την υποβολή ερωτήσεων, μετά την υποβολή ερωτήσεων και ενδιάμεσα των υποδείξεων που ακολούθησαν. Ότι δεν σημειώθηκαν οι ενέργειες του αστυφύλακα στο «σημειωματάριο του αστυνομικού», όπως προνοείται στην αστυνομική διάταξη αρ. 5/17 και τέλος ότι δεν δόθηκε η ευκαιρία στον κατηγορούμενο να δει τις σημειώσεις του αστυνομικού, να έχει τη δυνατότητα να προβεί σε προσθήκες ή διορθώσεις και τέλος να υπογράψει το έγγραφο. Εισηγείται ουσιαστικά παραβίαση των δικαστικών κανόνων κατά τρόπο που οι δηλώσεις και υποδείξεις που μνημονεύονται πιο πάνω, να κριθούν ως ανεπίτρεπτη μαρτυρία. Θα εξετάσουμε τι προηγήθη της κάθε επίμαχης υπόδειξης-δήλωσης όπως εξάγεται από την κατάθεση του μάρτυρα, Τεκμήριο Α, για σκοπούς δίκης εντός δίκης και τη δια ζώσης μαρτυρία του, η οποία στο σύνολο της, αλλά και σε ότι αφορά τις προειδοποιήσεις που έδωσε παρέμεινε αναντίλεκτη. Δεν του υποβλήθηκε πως δεν προέβη σε συγκεκριμένη προειδοποίηση όπως ο ίδιος είπε πως έκανε, αλλά ούτε και αντίθετη μαρτυρία δόθηκε προς τούτο. Ουσιαστικά ο κ. Ερωτοκρίτου εισηγείται πως η επίστηση της προσοχής του κατηγορουμένου κατά το χρόνο που αυτός βρισκόταν στον αστυνομικό σταθμό δεν ήταν αφ' εαυτής επαρκής και ότι η συγκατάθεση που δόθηκε από τον κατηγορούμενο για έρευνα του διαμερίσματος του, Τεκμήριο Β για σκοπούς δίκης εντός δίκης, δεν υποκαθιστά την αναγκαιότητα εφαρμογής των δικαστικών κανόνων σε κάθε περίπτωση. Η συγκατάθεση του κατηγορουμένου για έρευνα στην κατοικία του, δεν ισοδυναμεί με αποποίηση του δικαιώματος του κατηγορούμενου να τύχει προειδοποίησης σύμφωνα με το νόμο, ώστε ανεξαρτήτως της έρευνας και των όποιων αποτελεσμάτων της, την οποία ο κ. Ερωτοκρίτου αναγνωρίζει ως νόμιμη, να μην προβεί σε αυτοενοχοποιητικές δηλώσεις ή υποδείξεις. Της φράσης «αν θέλετε να σας τα παραδώσω και μετά να σας πω τι συνέβηκε» είχε προηγηθεί επίστηση όταν κατά τον αστυφύλακα ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι ξυπνώντας στις 16.1.05 είδε ότι τα ρούχα του ήταν ματωμένα. Της επίστησης, ακολούθησε η ερώτηση «που ευρίσκονταν αυτά και γιατί ήταν ματωμένα»; Ο κατηγορούμενος φέρεται να απάντησε «πιθανώς να ήταν ματωμένα από τον καυγά και τώρα είναι στο σπίτι μου». Η Υπεράσπιση αρνείται ότι έγινε αυτή η δήλωση. Δέχεται ωστόσο, πως λέχθηκε η φράση «αν θέλετε να σας τα παραδώσω και να σας πώ τι συνέβηκε» Βρίσκουμε πως η υπό εξέταση δήλωση, έγινε κατ' ακολουθίαν επίστησης της προσοχής του κατηγορουμένου στο νόμο, έστω και αν προηγήθηκε ή δεν προηγήθηκε άλλη φράση του κατηγορουμένου όπως η μια ή η άλλη πλευρά υποστηρίζουν. Δεν προτιθέμεθα να επεκταθούμε περαιτέρω επί του σημείου για να μην επηρεάσουμε ενδεχομένως οποιαδήποτε δικαιώματα του κατηγορουμένου κατά την κυρίως δίκη. Κατά τη διάρκεια της έρευνας στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου, ο κατηγορούμενος φέρεται διαδοχικά να υποδεικνύει αντικείμενα σε τρεις περιπτώσεις. Σε κάθε περίπτωση, ο αστυφύλακας Κουμούσιης του εφιστούσε την προσοχή στο νόμο και ακολούθως ο κατηγορούμενος προέβαινε σε σχετική δήλωση αναφορικά με το ή τα αντικείμενα που είχε υποδείξει. Οι υποδείξεις φέρονται να γίνονται τη πρωτοβουλία του κατηγορουμένου, χωρίς να μεσολαβεί προτροπή ή υποβολή ερώτησης από το αστυνομικό όργανο. Ότι ωστόσο προέκυψε από τη δια ζώσης μαρτυρία του αστυφύλακα Κουμούσιη, είναι πως όταν έφθασαν στο διαμέρισμα ρώτησε τον κατηγορούμενο που είναι τα ρούχα και τα παπούτσια, χωρίς όμως τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή να προηγηθεί επίστηση της προσοχής του κατηγορουμένου στο νόμο. Εξήγησε ο αστυφύλακας πως η άφιξη στο διαμέρισμα του κατηγορουμένου έγινε 10 - 12 λεπτά μετά την αναχώρηση από τον αστυνομικό σταθμό, όπου είχε εξασφαλιστεί και η γραπτή συγκατάθεση του κατηγορουμένου για έρευνα στην κατοικία του. Ό,τι ουσιαστικά παραμένει προς εξέταση, είναι κατά πόσο η παράλειψη του αστυνομικού οργάνου να επιστήσει την προσοχή του κατηγορουμένου στο νόμο ή καλύτερα να του υπενθυμίσει την επίστηση που του έκανε προηγουμένως, προτού τον ρωτήσει πού ήταν τα ρούχα και τα παπούτσια, συνιστά υπό τας περιστάσεις παραβίαση του Δικαστικού Κανόνα αρ. II και αν ναι, κατά πόσο υπό τας περιστάσεις και των όσων προηγήθησαν, η παράλειψη οδηγεί στη μη αποδοχή της πρώτης υπόδειξης των παπουτσιών στον κάλαθο ή ακόμη και αν συμπαρασύρει όλες τις υποδείξεις που ακολούθησαν. Ευρίσκουμε, πως με δεδομένο πως λίγα λεπτά προηγουμένως στον αστυνομικό σταθμό, κατόπιν της νενομισμένης προειδοποίησης ο κατηγορούμενος εξέφρασε τη βούληση να παραδώσει στην αστυνομία τα παπούτσια και τα ρούχα του, και στη συνέχεια να δώσει εξηγήσεις για το τι συνέβη και ακολούθως υπόγραψε συγκατάθεση για σχετική έρευνα στο σπίτι του, αυτός συνέχιζε να διατηρεί τη βούληση να παραδώσει τα εν λόγω αντικείμενα. Κατ' ακολουθίαν των πιο πάνω διαπιστώσεων μας, βρίσκουμε πως η υπόδειξη, τόσο των ρούχων όσο και των παπουτσιών, που ήταν η πρώτη από τις υποδείξεις που έλαβαν χώρα στο διαμέρισμα, δεν ήταν το αποτέλεσμα της παράλειψης του αστυνομικού οργάνου να επιστήσει την προσοχή του στο νόμο αλλά της επιθυμίας που εξ' υπ' αρχής διατύπωσε ο κατηγορούμενος, κατόπιν προειδοποιήσεως, να παραδώσει τα αντικείμενα. Τα αντικείμενα που εν τέλει υπέδειξε είναι τα αυτά αντικείμενα για τα οποία, κατόπιν προειδοποιήσεως, εξέφρασε τη βούληση να παραδώσει. Ο αστυφύλακας Στ. Κουμούσιης δέχθηκε πως δεν έκαμε χρήση του σημειωματάριου του κατά την ανάκριση του κατηγορουμένου στον αστυνομικό σταθμό αλλά ούτε και κατά την επίσκεψη του με τον κατηγορούμενο, συνοδεία και άλλων αστυνομικών οργάνων, στο διαμέρισμα του κατηγορουμένου. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου εισηγήθηκε πως η μη καταγραφή των υποδείξεων του κατηγορουμένου, στο διαμέρισμα του από τον αστυφύλακα Στ. Κουμούσιη, στο αστυνομικό του σημειωματάριο, καθιστά το γεγονός των υποδείξεων, που δέχεται ότι έγιναν, ανεπίτρεπτη μαρτυρία. Η εισήγηση δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Είμαστε της γνώμης πως αφ' εαυτού το γεγονός πως ο αστ. Στ. Κουμούσιης δεν έκαμε χρήση του αστυνομικού του σημειωματαρίου, δεν άπτεται του ζητήματος της αποδεκτότητας των δηλώσεων - υποδείξεων. Η χρήση ή μη του αστυνομικού σημειωματαρίου δεν αφορά στα όποια δικαιώματα του κατηγορουμένου τα οποία ουδόλως μπορεί να επηρεάζονται από το γεγονός. Άλλωστε η όποια καταγραφή δεν μπορεί να προηγείται αλλά έπεται της όποιας δήλωσης - υπόδειξης του κατηγορουμένου. Η χρησιμοποίηση του αστυνομικού σημειωματαρίου αποσκοπεί καθόσον αφορά τις δικαστικές διαδικασίες, στο να είναι ακριβής ο αστυνομικός κατά την παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα και ενδεχομένως, θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει, να είναι πιο πειστικός για τις θέσεις του. Παρενθετικά αναφέρουμε πως στην Αστυνομική Διάταξη αρ. 5/17 για το «Σημειωματάριο του Αστυνομικού», αυτό είναι το πνεύμα των σκοπών τήρησης του (άρθρο 2