Κοινοτικό Συμβούλιο ΄Εμπας ν. Αδελφοί Χ" Μιλτή (Εργοδομή) Λτδ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1077/06, 1/9/06 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:B16 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ: ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1077/06 Κοινοτικό Συμβούλιο ΄Εμπας εναντίον
- Αδελφοί Χ" Μιλτή (Εργοδομή) Λτδ
- Θεόδωρος Χ" Μιλτή
- Μίλτος Χ" Μιλτή Κατηγορουμένων ------------------- Ημερομηνία: 1/9/06 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ Ν. Π" Θεοχάρους Για τους Κατηγορούμενους: κ. Η. Ευθυμίου Κατηγορούμενοι 2 και 3: παρόντες -------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της άσκησης επιχείρησης, επαγγέλματος ή επιτηδεύματος χωρίς άδεια κατά παράβαση, μεταξύ άλλων, του Περί Κοινοτήτων Νόμου, Ν. 86 (I)/
- Παρόλο που ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Κατηγορουμένων δεν υπέβαλε εισήγηση ότι δεν αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση, εντούτοις είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάσει αν τέτοια υπόθεση αποδείχθηκε. Η απαλλαγή του κατηγορουμένου στο στάδιο αυτό, σύμφωνα με την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου (Βλ. Δικαστική πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England issued in 1962 -
(1962)1 All E R 448). Η κλήση κατηγορουμένου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν ως θέμα πρώτης όψεως, δηλαδή, μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης, δικαιολογείται η κλήση του κατηγορουμένου σε υπεράσπιση. Ο όρος «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης, δηλαδή, την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133). Το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν προβαίνει στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορίας. Και εδώ έγκειται η σημασία της Πρακτικής του 1962, η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Azinas and Another v. Police
(1981)2 CLR 9 και κρίθηκε ότι ενσωματώνει τις αρχές που εφαρμόζονται επί του θέματος. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση στο στάδιο αυτό έχει αντικειμενικό έρεισμα και πρέπει να αντέχει στη βάσανο που θέτει η Πρακτική του 1962, δηλαδή, ότι κάθε λογικό δικαστήριο θα κατέληγε, εν' όψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας, στο ίδιο συμπέρασμα. Τόσο στην πρώτη όσο και στην δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό, αφού το μέτρο δεν είναι οι εκτιμήσεις του συγκεκριμένου Δικαστηρίου (δηλαδή, υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας ή σε βάθος θεώρηση της υπόθεσης), αλλά εκείνες ενός νοητού λογικού Δικαστηρίου (Βλ. Azinas and Another v. Police, που πιο πάνω αναφέρεται). Εξέτασα με προσοχή την υπό της Κατηγορούσας Αρχής προσαχθείσα μαρτυρία έχοντας ταυτόχρονα κατά νου τις πρόνοιες της σχετικής Νομοθεσίας επί των οποίων βασίζεται η κατηγορία. Με οδηγό τα πιο πάνω και τις αρχές που διέπουν το θέμα θεωρώ, ότι η μαρτυρία που έχει προσκομισθεί από την Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που τεκμηριώνει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των Κατηγορουμένων, οι οποίοι και καλούνται να προβάλουν την υπεράσπισή τους. (Εξηγούνται στους Κατηγορούμενους τα δικαιώματα τους σύμφωνα με τον Νόμο). (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο