Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Lia Jashiashvili, Αρ. Υπόθεσης: 2627/04, 21.9.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:B19 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2627/04 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής και Lia Jashiashvili Κατηγορούμενη ------------------------ Ημερομηνία: 21.9.2006 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Σάββα Για την Κατηγορούμενη: κ. Στυλιανού Κατηγορούμενη παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει συνολικά δέκα κατηγορίες. Η πρώτη αφορά παράβαση των όρων άδειας εισόδου και παραμονής της στη Δημοκρατία, η δεύτερη ψευδή δήλωση αναφορικά με αίτηση για άδεια ή έγκριση για παραμονή στη Δημοκρατία, η τρίτη ψευδή δήλωση αναφορικά με την οποία πέτυχε να εγγραφεί ως αλλοδαπή στην Κύπρο και να της παραχωρηθεί δελτίο εγγραφής αλλοδαπού, η τέταρτη συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος, η πέμπτη κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, η έκτη συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος, η έβδομη κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, η όγδοη πλαστογραφία, η ένατη εξασφάλιση εγγραφής αλλοδαπού δια ψευδών παραστάσεων και η δέκατη απόπειρα εξασφάλισης εγγραφής αλλοδαπού δια ψευδών παραστάσεων. Κατά το στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης η Κατηγορούμενη αθωώθηκε και απαλλάγηκε από την όγδοη κατηγορία η οποία αφορούσε πλαστογραφία εγγράφου. Για την υπόθεση αυτή κατέθεσαν εφτά Μάρτυρες Κατηγορίας και κατατέθησαν και αρκετά τεκμήρια κυρίως έγγραφα, σύνολο
- Ήταν η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ότι η Κατηγορούμενη εν συνομωσία με άλλα πρόσωπα κατάρτισε πλαστά έγγραφα, κυκλοφόρησε τα εν λόγω πλαστά έγγραφα και με ψευδείς παραστάσεις κατόρθωσε να εγγραφεί σαν αλλοδαπή και να εξασφαλίσει παραμονή ή και αποπειράθη να εγγραφεί σαν αλλοδαπή και να εξασφαλίσει παραμονή στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ήταν η εκδοχή της Κατηγορούμενης όπως προέκυψε από την αντεξέταση και τις θέσεις που έπαιρνε ο συνήγορος της ότι η Κατηγορούμενη ουδεμία σχέση έχει με όσα της καταμαρτυρούν και ότι ούτε προέβη σε οποιαδήποτε κολάσιμη πράξη αφήνοντας να νοηθεί ότι άλλα πρόσωπα συνομώτησαν, άλλα πρόσωπα ενήργησαν και έπραξαν παράνομα για να εξασφαλίσει η Κατηγορούμενη εγγραφή σαν αλλοδαπού προσώπου και άδεια παραμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία. Όταν η Κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει εκτός στην όγδοη από την οποία αθωώθηκε επέλεξε όπως προβεί σε ανώμοτη δήλωση από το εδώλιο η οποία έχει ως εξής: «Δεν θέλω να πω τίποτε άλλο. Υιοθετώ μόνο το περιεχόμενο της κατάθεσης μου που έδωσα στην Αστυνομία και βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου σαν τεκμήριο.» Ο συνήγορος της Κατηγορούμενης μετά που η Κατηγορούμενη αθωώθηκε και απαλλάγηκε στην όγδοη κατηγορία που αφορούσε πλαστογραφία σημειώματος της τρίτης ειδικής επιτροπής στο όνομα της με ημερομηνία 18/7/02 και μιας αίτησης στο όνομα της για ανάληψη εργασίας έντυπο Μ64 πάνω στην οποία υπάρχει η σφραγίδα της εταιρείας Pafilia Estates Ltd εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι δεν αποδεικνύεται καμιά απολύτως κατηγορία εναντίον της εκκινώντας από λάθος εκτίμηση ότι το Δικαστήριο αποφάσισε ότι τα δύο αυτά έντυπα δεν ήταν πλαστογραφημένα. Το Δικαστήριο στην ενδιάμεση απόφαση του δεν αποφάσισε ότι αυτά τα δύο έγγραφα είναι έγκυρα. Αποφάσισε και έκρινε ότι δεν υπάρχει μαρτυρία που να δείχνει ότι η Κατηγορούμενη πλαστογράφησε αυτά τα δύο έγγραφα. Επίσης ο συνήγορος της Κατηγορούμενης εισηγήθηκε στην τελική του αγόρευση ότι εφόσον η Κατηγορούμενη αθωώθηκε ότι πλαστογράφησε αυτά τα πιο πάνω έγγραφα σίγουρα δεν μπορεί να καταδικαστεί για κυκλοφορία αυτών των εγγράφων. Αυτή είναι μια λανθασμένη θέση διότι ένας μπορεί κάλλιστα να μην πλαστογραφεί έγγραφα αλλά να κυκλοφορεί πλαστά έγγραφα. Ο Μ.Κ.1 λοχίας 338 Στέλιος Στυλιανού, ο Μ.Κ.2 λοχίας 4013 Ι. Κατσιολούδης, ο Μ.Κ.3 αστυφύλακας 1890 Ν. Καλασίδης, ο Μ.Κ.4 αστυφύλακας 2194 Γ. Γεωργίου, ο Μ.Κ.5 λοχίας 502 Πολύβιος Πολυβίου αναφέρθησαν στις ενέργειες στις οποίες προέβησαν γι΄ αυτή την υπόθεση και στα έγγραφα που παραλήφθησαν από αυτούς και τα οποία παρουσίασαν και σημειώθησαν τεκμήρια και στα οποία στη συνέχεια το Δικαστήριο θα αναφερθεί. Οι άλλοι δύο μάρτυρες που κατέθεσαν για λογαριασμό της Κατηγορούσας Αρχής ήταν η Μαρία Ποζίδου υπάλληλος της συντεχνίας εργατοϋπαλλήλων Σ.Ε.Κ. και ο Ανδρέας Σωφρονίου, λογιστής της εταιρείας Pafilia Estates Ltd. Δεν κρίνω αναγκαίο όπως στην απόφαση μου παραθέσω τη μαρτυρία που άκουσα σε αυτή την υπόθεση. Αυτή είναι καταγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου είτε εμπεριέχεται στα τεκμήρια τα οποία έχουν τεθεί ενώπιον μου. Το Δικαστήριο θα περιορισθεί σε αναφορές στη μαρτυρία αυτή όπου κρίνεται χρήσιμο και αναγκαίο κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας και αιτιολόγηση της απόφασης. Οι μάρτυρες αστυνομικοί της Κατηγορούσας Αρχής όπως και η Μαρία Ποζίδου ανέφεραν στο Δικαστήριο ότι η Κατηγορούμενη πήγε ενώπιον τους, παρουσίασε τα διάφορα έγγραφα με στόχο την επίτευξη εξασφάλισης εγγραφής αλλοδαπού προσώπου και άδεια παραμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία και ειδικά η Μαρία Ποζίδου ανάφερε ότι της εξήγησε πλήρως τι αφορούσαν τα έγγραφα αυτά τα οποία προωθήθησαν γι΄ αυτό το σκοπό. Ήταν επίσης περαιτέρω η μαρτυρία των πιο πάνω μαρτύρων ότι η Κατηγορούμενη ενώπιον τους υπέγραψε όλα τα αναγκαία έγγραφα που απαιτούντο για προώθηση της αίτησης της. Δεν ήταν βέβαιοι να δηλώσουν σε πιο γραφείο υπόγραψε τα αναγκαία έγγραφα εκείνο για το οποίο ήταν σίγουροι ότι υπόγραψε ενώπιον των καταλλήλων προσώπων για προώθηση της αίτησης. Στην ανακριτική κατάθεση που έδωσε η Κατηγορούμενη αναφέρει ότι είναι από τη Γεωργία και είναι παντρεμένη και έχει δύο γιους. Αναφέρει επίσης ότι φοίτησε για δέκα χρόνια στο σχολείο τη ρωσική γλώσσα γι΄ αυτό διαβάζει, γράφει, μιλά και καταλαβαίνει πολύ καλά τη ρωσική γλώσσα. Ήρθε στην Κύπρο στις 17/6/2003 για να εργασθεί και να βοηθήσει την οικογένεια της. Δεν είχε εξασφαλίσει άδεια εργασίας για να εργαστεί στην Κύπρο μια φίλη της όμως με το όνομα Lila Jashiashvili η οποία βρισκόταν στην Κύπρο από πολλά χρόνια και με την οποία είχε τακτική επικοινωνία της πρότεινε να έρθει στην Κύπρο για να δουλέψει. Συγκεκριμένα της είπε ότι μπορεί να έρθει εδώ διότι υπάρχει δουλειά και μπορεί να δουλέψει και να κερδίσει λίγα χρήματα για να κτίσει το σπίτι της στην Τυφλίδα. Της είπε να εξασφαλίσει διαβατήριο, να στείλει φωτοαντίγραφα του διαβατηρίου της και να τα στείλει μέσω φαξ σε κάποιον αριθμό που της έδωσε η ίδια η φίλη της. Η Κατηγορούμενη όπως αναφέρει δεν γνώριζε σε ποιο πρόσωπο ανήκει αυτό το φαξ και ούτε θυμόταν τον αριθμό. Αργότερα μέσω φαξ η φίλη της της έστειλε μια δακτυλογραφημένη επιστολή στην αγγλική και ελληνική γλώσσα και που όπως της εξήγησε αναγράφετο ότι την προσκαλούσε με δικά της έξοδα να έρθει στην Κύπρο για δύο εβδομάδες. Της είπε επίσης να δείξει την επιστολή αυτή και το διαβατήριο της στο αεροδρόμιο της Γεωργίας και εδώ στην Κύπρο και ότι θα την δεχόντουσαν χωρίς κανένα πρόβλημα. Αυτά συνέβησαν όπως λέγει στις αρχές του Ιουνίου του 2003 έτσι στις 17/6/2003 ήρθε στην Κύπρο μέσω του αεροδρομίου Πάφου και αφού την παρέλαβε η Lila και την πήρε στο σπίτι της στην Πάφο. Η Κατηγορούμενη γνώριζε ότι για να εργασθεί στην Κύπρο χρειαζόταν άδεια αλλά η φίλη της της είπε ότι θα δούλευε λίγο καιρό για να κερδίσει λίγα χρήματα και «μετά θα κανονίζαμε τα χαρτιά» όπως ανέφερε. Η φίλη της της είπε ότι γνώριζε μια γυναίκα η οποία θα της εξασφάλιζε χαρτιά με τα οποία θα μπορούσε να εργασθεί παντού. Εξ΄ όσων της είπε θα της εξασφάλισε alien card αλλά η ίδια δεν γνώριζε τι ήταν το alien card. Όταν αφίχθηκε στην Κύπρο το Immigration απλά έλεγξε το διαβατήριο της και την πρόσκληση που της έστειλε η Lila και πλήρωσε £5 για visa δηλαδή για μια σφραγίδα που τοποθέτησαν στο διαβατήριο της και έγραψαν πότε έπρεπε να φύγει από την Κύπρο, δηλαδή μετά από δύο εβδομάδες. Η άδεια που της έδωσαν ήταν τουριστική και έληγε στις 3/7/
- Δεν υπεβλήθη σε καμιά άλλη διατύπωση και την άφησαν να περάσει αφού έκαμαν προηγουμένως αυτό τον έλεγχο. Δεν αναχώρησε από την Κύπρο όταν έληξε η άδεια της διότι ήθελε να δουλέψει ακόμα λίγο για να μαζέψει και άλλα χρήματα. Γνώριζε ότι μετά που έληξε η άδεια της βρισκόταν εδώ παράνομα. Όταν ήρθε στην Κύπρο τις πρώτες 2-3 μέρες έμενε στο σπίτι της Lilas. Την τρίτη ημέρα άρχισε ήδη να δουλεύει και η δουλειά της ήταν να μαζεύει φρούτα με κάποιον Κύπριο με το όνομα Πανίκος στην Πάφο. Στην ίδια δουλειά δούλευε και η φίλη της η Lila. Σε αυτή τη δουλειά γνώρισε μια κοπέλα από τη Γεωργία με το όνομα ΝΙΝΟ η οποία της πρότεινε να πάει να κατοικήσει μαζί της. Η ίδια δέχθηκε και από την τέταρτη ημέρα πήγε στην κατοικία της φίλης της. Μαζί της ζούσαν άλλοι τρεις ανθρώποι, μια γυναίκα και δύο άντρες οι οποίοι ήταν Πόντιοι και είχαν Ελληνικά διαβατήρια. Στον εν λόγω Πανίκο εργάστηκε περίπου δύο μήνες αλλά σταμάτησε διότι δεν πλήρωνε καλά. Όταν έπιασε δουλειά σ΄ αυτόν τον Πανίκο τη ρώτησε αν έχει χαρτιά για να δουλεύει και η ίδια απάντησε καταφατικά. Είπε ψέματα γιατί δεν είχε τέτοια χαρτιά. Ένα μήνα μετά που έπιασε δουλειά με τον Πανίκο τον ρώτησε η ΝΙΝΟ της οποίας το επίθετο είναι ελληνικό αλλά δεν το θυμόταν «γιατί εμένα με πλήρωνε λιγότερα από τους υπόλοιπους και αυτός της είπε όταν θα του έπαιρνα τα χαρτιά θα με πλήρωνε κανονικά όπως τους άλλους». Η Κατηγορούμενη πρόσθεσε στην ανακριτική της κατάθεση ότι ουδέποτε αποτάθηκε μετά που έληξε η άδεια παραμονής της για να την ανανεώσει. Δεν μπορούσε να θυμηθεί και να πει σε ποια διεύθυνση έμενε στην Πάφο. Εκείνο το οποίο ανάφερε ήταν ότι έμενε στον τέταρτο όροφο μιας πολυκατοικίας που βρίσκεται στην Κάτω Πάφο. Η Κατηγορούμενη επίσης στην ανακριτική της κατάθεση αναφέρει ότι δεν γνωρίζει καμιά εταιρεία με το όνομα Pafilia Estates Ltd και ούτε έχει ακουστά αυτή την εταιρεία. Επίσης δεν αποτάθηκε καμιά φορά με αίτηση της στην ειδική επιτροπή από την Ελλάδα για να της χορηγηθεί ειδικό δελτίο ταυτότητας ομογενούς. Ούτε αποτάθηκε στην Υ.Α.Μ. Πάφου ποτέ για να εγγραφεί ως αλλοδαπή στην Κύπρο και να της παραχωρηθεί άδεια παραμονής και εργασίας. Όταν της υποδείχθη αίτηση για ανανέωση προσωρινής άδειας παραμονής έντυπο Μ.61 εις διπλούν στο όνομα της με διάφορα άλλα έγγραφα επισυνημμένα και τα οποία υποβλήθηκαν στην Υ.Α.Μ. Πάφου στις 11/9/2003 για να τα σχολιάσει απάντησε στην ανακριτική της κατάθεση ότι πρώτη φορά έβλεπε αυτά τα έγγραφα. Τα στοιχεία που υπάρχουν σε αυτά τα έγγραφα είναι δικά της γιατί καταλαβαίνει το όνομα της στα αγγλικά, τον τόπο καταγωγής της, την ημερομηνία γέννησης της και τον αριθμό του διαβατηρίου της. Τα όσα γράφουν όμως σε αυτά δεν τα έγγραψε η ίδια και ούτε γνωρίζει ποιος τα συμπλήρωσε. Επίσης ανάφερε ότι οι υπογραφές που υπάρχουν στο έντυπο Μ.61 και έντυπο προσωπικών δεδομένων και στο έγγραφο του ενοικιαστηρίου δεν είναι η δική της υπογραφή και δεν υπέγραψε τέτοια έγγραφα ποτέ. Το μόνο πράγμα που αναγνωρίζει σε αυτά τα έγγραφα είναι οι τρεις φωτογραφίες της. Αυτές τις φωτογραφίες της έδωσε σε κάποια κοπέλα με το όνομα Μαρία στην Πάφο μαζί με το διαβατήριο της και το πιστοποιητικό γέννησης της με σκοπό να της κάνει alien card. Εργαζόμενη στον πιο πάνω Πανίκο ο τελευταίος της ζήτησε να του παρουσιάσει τα χαρτιά της και το θέμα αυτό το ανέφερε στη φίλη της Lila. Η Lila της ανέφερε ότι έχει μια γνωστή Μαρία στην Πάφο η οποία μπορεί να της εξασφαλίσει alien card. Αυτά τα γεγονότα έγιναν στις αρχές Αυγούστου του
- Μια μέρα η Lila ήρθε με αυτή τη Μαρία μετά τη δουλειά και της τη γνώρισε. Η Lila τότε στην παρουσία της είπε στην εν λόγω Μαρία ότι η Κατηγορούμενη ήθελε να της εξασφαλίσει χαρτιά δηλαδή alien card. Επίσης της είπε ότι η άδεια παραμονής της είχε ήδη λήξη από καιρό, πριν ενάμιση μήνα. Τότε η εν λόγω Μαρία τους είπε ότι μπορεί να τους εξασφαλίσει alien card μέσω κάποιου δικηγόρου και ότι όλα θα είναι νόμιμα. Επίσης η Μαρία της είπε αυτολεξεί «εάν δεν με εμπιστεύεσαι μετά που θα πάρεις το alien card να πάεις να το ελέγξεις στην Υ.Α.Μ.». Επίσης η εν λόγω Μαρία της είπε ότι θα έπρεπε να της πάρει τέσσερις φωτογραφίες, το διαβατήριο και το πιστοποιητικό γέννησης. Μετά από 3-4 ημέρες η Lila τηλεφώνησε στην Μαρία για να τους πει πού θα τη συναντήσουν για να της δώσουν τα έγγραφα. Με την εν λόγω Μαρία συναντήθησαν στο κέντρο της πόλης και της έδωσε τα αναφερόμενα έγγραφα. Η εν λόγω Μαρία τότε της ζήτησε να της δώσει και £200 για να πάρει ο δικηγόρος τα χαρτιά και να της εκδοθεί η alien card. Δεν της είπε το όνομα του δικηγόρου. Ακολούθως αφού περπάτησαν για 20-25 λεπτά περίπου πήγαν σε ένα σπίτι. Εκεί βρισκόταν μόνο ένας άντρας και η Μαρία της είπε ότι ήταν ο δικηγόρος ο οποίος θα της εξασφάλιζε το alien card. Κάθισαν στον καναπέ και μίλησαν τα ελληνικά και η Μαρία της είπε ότι μαζί με τα έγγραφα έπρεπε να αφήσει και £100 στο δικηγόρο. Η Κατηγορούμενη άφησε το διαβατήριο με το πιστοποιητικό γέννησης και τις φωτογραφίες και τις £100 μετρητά πάνω στο τραπέζι και μετά η Μαρία της είπε «όταν παραλάβεις το alien card να μου δώσεις και εμένα £100». Μετά από αυτό έφυγαν. Η ίδια δεν μίλησε καθόλου στο δικηγόρο γιατί δεν γνώριζε ελληνικά ούτε και αυτός ρωσικά. Ο δικηγόρος μιλούσε με τη Μαρία και αυτή μαζί της. Η Μαρία ούτε της σύστησε το δικηγόρο γι΄ αυτό δεν γνωρίζει ούτε το όνομα του. Ο δικηγόρος ήταν μέτριου αναστήματος, κανονικός, ούτε παχουλός ούτε λεπτός περίπου 45-50 χρονών, είχε λίγα άσπρα μαλλιά πάνω από τα αυτιά του και τα υπόλοιπα ήταν μαύρα. Τα μαλλιά του ήταν χτενισμένα προς τα πίσω, δεν είχε γένη ούτε μουστάκι. Επίσης δεν φορούσε γυαλιά. Το σπίτι που ήταν ο δικηγόρος ήταν ισόγειο, όχι πολύ παλιό, όχι πολύ καλό, με μικρό κήπο. Η Κατηγορούμενη ανάφερε επίσης ότι αν την έπαιρναν στο κέντρο της Πάφου μπορεί να το βρει και να το δει και να το αναγνωρίσει. Όταν έφυγαν η Μαρία της είπε ότι σε δύο εβδομάδες θα της έφερνε την alien card. Μετά από δυόμιση εβδομάδες περίπου και μετά που η Lila μίλησε με τη Μαρία της είπαν ότι είναι έτοιμο το alien card και την επόμενη ημέρα θα ερχόταν η Μαρία στη δουλειά της να της το πάρει και της είπε να μην ξεχάσει να της πάρει και τις £
- Την επομένη ημέρα συναντήθησαν πράγματι με τη Μαρία, της επέστρεψε το διαβατήριο, το πιστοποιητικό γέννησης, της έδωσε το alien card και αυτή της παρέδωσε τις £
- Πάνω στο alien card ήταν μια από τις 4 φωτογραφίες που έδωσε στη Μαρία, και είναι αυτό που παρέδωσε στην Αστυνομία την ημέρα που τη συνέλαβαν. Δεν της ζήτησαν να υπογράψει ούτε και υπόγραψε οποιαδήποτε έγγραφα αλλά ούτε και παρουσιάστηκε καμιά φορά στην Υ.Α.Μ. Πάφου και ούτε γνωρίζει πού βρίσκεται η Υ.Α.Μ.. Γνώριζε πού διέμενε η Lila αλλά δεν γνώριζε πού διέμενε η Μαρία. Η εν λόγω Μαρία ήταν μικροκαμωμένη, λεπτή, με καστανά μαλλιά που έπεφταν μέχρι τον ώμο της, είχε ύψος περίπου 1,50 και είχε μελαχρινό πρόσωπο. Αν την ξαναδεί μπορεί οπωσδήποτε να την αναγνωρίσει αμέσως. Η εν λόγω Μαρία της είπε επίσης ότι σε τέσσερις μήνες και της έφερνε και το ροζ χαρτί που σήμαινε ότι με αυτό το χαρτί θα μπορούσε να πηγαίνει στη χώρα της και να έρχεται και να εργάζεται χωρίς πρόβλημα. Μετά που πήρε το alien card έφυγε από την Πάφο και πήγε στη Λευκωσία όπου ενοικίασε διαμέρισμα στο οποίο διέμενε μέχρι τώρα. Τον πρώτο καιρό καθάριζε σπίτια τώρα εργάζεται σε ξενοδοχείο σαν καθαρίστρια. Όταν ρωτήθηκε αν γνωρίζει τη Μαρία Ποζίδου η Κατηγορούμενη στην ανακριτική της κατάθεση ανάφερε ότι η μόνη Μαρία που γνώρισε στην Πάφο είναι αυτή που ανάφερε πιο πάνω αλλά δεν γνωρίζει το επίθετο της ούτε αν έχει άλλο όνομα ή τη φωνάζουν με άλλο όνομα. Η Μαρία που ανέφερε πιο πάνω γνωρίζει πολύ καλά τόσο ρωσικά όσο και ελληνικά. Όταν της λέχθηκε ότι παρουσιάστηκε στα γραφεία της Σ.Ε.Κ. και έδωσε τα πιο πάνω έγγραφα στη Μαρία Ποζίδου και κατόπιν επισκέφθησαν την Υ.Α.Μ. Πάφου για έκδοση άδειας παραμονής η Κατηγορούμενη είπε ότι η αλήθεια είναι αυτή που ανάφερε πιο πάνω και ουδέποτε παρουσιάστηκε προσωπικά στην Υ.Α.Μ. Πάφου ούτε γνωρίζει πού βρίσκεται. Επίσης η Κατηγορούμενη πρόσθεσε ότι δεν γνωρίζει κανένα Yuri Mutre. Από την κατάθεση του Μ.Κ.7 Ανδρέα Σωφρονίου, λογιστή της εταιρείας Pafilia Property Developers προκύπτει ότι η εταιρεία Pafilia Estates Ltd μετονομάστηκε σε Pafilia Property Developers Ltd πριν 2-3 χρόνια και ότι η σφραγίδα που φαίνεται στο έντυπο Μ.64 δεν χρησιμοποιείται πλέον από την εταιρεία. Επίσης προκύπτει από τη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ότι από έρευνα που έκαμε στα αρχεία της εταιρείας δεν ανακάλυψε ούτε διαπίστωσε αν η υπογραφή που φαίνεται πάνω στο έντυπο Μ.64 ανήκει σε οποιοδήποτε εξουσιοδοτημένο πρόσωπο της εταιρείας τους για πρόσληψη εργατικού προσωπικού και η εν λόγω υπογραφή του είναι εντελώς άγνωστη. Έχοντας υπόψη μου τον τρόπο με τον οποίο οι Μ.Κ.1, 2, 3, 4, 5 και 7 κατάθεσαν, τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούσαν στις ερωτήσεις που τους υποβάλλοντο και την εν γένει συμπεριφορά τους από το εδώλιο κρίνω ότι οι πιο πάνω μάρτυρες ανάφεραν στο Δικαστήριο την αλήθεια. Σε σχέση με τη Μ.Κ.6 Μαρία Ποζίδου διατηρώ σοβαρές αμφιβολίες εάν εξέθεσε την πραγματικότητα και τα αληθινά περιστατικά σε σχέση με την μαρτυρία της αναφορικά με την παρουσία της Κατηγορούμενης στο γραφείο της και υπογραφής των εγγράφων ενώπιον της ή και ενώπιον των αστυνομικών οργάνων. Οι αστυφύλακες μάρτυρες σε αυτό το σημείο ανάφεραν ότι η Κατηγορούμενη πρέπει να υπόγραψε ενώπιον τους αφήνοντας να νοηθεί ότι δεν ήσαν απολύτως βέβαιοι γι΄ αυτό το θέμα. Για το ίδιο θέμα και η ίδια η Ποζίδου ανάφερε ότι δεν θυμόταν να πει αν υπέγραψε στο γραφείο της ή αν υπέγραψε στα γραφεία της Υ.Α.Μ.. Μου δημιουργεί επίσης μεγάλο προβληματισμό η ύπαρξη του εντύπου Μ.64 (μέρος Τεκμηρίου 2) με σφραγίδα εταιρείας ανύπαρκτης κατά τον ουσιώδη χρόνο. Η Κατηγορούμενη σίγουρα δεν θα ήταν σε θέση αφού είχε αφιχθεί στην Κύπρο δύο μήνες προ των γεγονότων αυτών να έχει εξασφαλίσει σφραγίδα της εταιρείας, να ετοίμασε αυτό το έγγραφο και να το προώθησε για επίτευξη των σκοπών της. Όλα τα στοιχεία οδηγούν στην ύπαρξη κάποιων προσώπων αγνώστων επί του παρόντος που μπορούσαν να προβούν σε αυτές τις ενέργειες και να κατασκευάσουν ένα τέτοιο έγγραφο. Τα μόνα έγγραφα που θα μπορούσε να κατέχει εξ΄ υπαρχής η Κατηγορούμενη και να τα προώθησε προς επίτευξη αυτού του σκοπού είναι το διαβατήριο της, το πιστοποιητικό γέννησης της, οι φωτογραφίες της και τίποτε άλλο. Παρόλο που η κατάθεση της δεν αποτελεί μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου δίδει μια εξήγηση απλή που είναι η εξής. Η Κατηγορούμενη ήθελε άδεια παραμονής και άδεια εργασίας, της ελέχθη ότι μπορεί να της εξασφαλίσουν τέτοιαν άδεια και παραμονή και παρέδωσε σε κάποια πρόσωπα τα έγγραφα που ανάφερα πιο πάνω ότι κατείχε και πλήρωσε και £
- Στην κατάθεση της και πάλι αναφέρει ότι ουδέποτε παρουσιάστηκε στην ειδική επιτροπή για να ζητήσει οποιοδήποτε σημείωμα της επιτροπής αυτής σαν ομογενούς προσώπου και ούτε μπορώ να δεχθώ ότι η Κατηγορούμενη από μόνη της μπορούσε να εξασφαλίσει αυτό το σημείωμα ή και να γνώριζε τη σημασία και την αξία αυτού του σημειώματος. Με τα δεδομένα αυτά ενώπιον μου και με τις πιο πάνω διαπιστώσεις που έχω κάμει και που προκύπτουν από τη μαρτυρία που άκουσα και από τα τεκμήρια που ετέθησαν ενώπιον μου έχω πάρα πολύ σοβαρές αμφιβολίες για την καθόλου εμπλοκή της Κατηγορούμενης στα αδικήματα που περιγράφονται στην υπόθεση και έχω επίσης πάρα πολύ μεγάλες αμφιβολίες εάν εγνώριζε η Κατηγορούμενη τη σημασία του κάθε εγγράφου και από πού μπορούσε να το προμηθευθεί και που απαιτείτο για προώθηση των σκοπών της και εξασφάλιση άδειας εργασίας και παραμονής στη Δημοκρατία. Σε σχέση με το αδίκημα της συνομωσίας το νομικό καθεστώς που τη διέπει είναι ως εξής. Για την ουσιαστική νομική πτυχή της κατηγορίας χρήσιμη παραπομπή μπορεί να γίνει στη γνωστή υπόθεση Gani v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 134. Όπως επιβεβαιώθηκε σ' αυτή την υπόθεση, το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότερα πρόσωπα συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι δε αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν, σταμάτησαν, παρεμποδίστηκαν, απέτυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. Όπως πρόσθεσε το Εφετείο στην απόφαση του στην υπόθεση Gani, εάν ένας κατηγορούμενος αθωωθεί στην κατηγορία για τη διάπραξη ενός αδικήματος, δεν έπεται ότι θα πρέπει να απαλλαγεί και στην κατηγορία με την οποία κατηγορείται για συνωμοσία διάπραξης εκείνου του αδικήματος. Στην παλαιότερη Αγγλική απόφαση στην υπόθεση R. v. Cooper and Compton
(1947)2 Αll E.R. 701 οι κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν 4 κατηγορίες για αδικήματα κλοπής και μία κατηγορία για συνωμοσία προς διάπραξη κλοπής. Το πρωτόδικο δικαστήριο αθώωσε τους κατηγορούμενους στις 4 κατηγορίες και τους καταδίκασε στην κατηγορία της συνωμοσίας. Όπως λέχθηκε στην έφεση που ακολούθησε, δεν υπήρχε στην περίπτωση εκείνη οποιαδήποτε αναγκαιότητα για την συμπερίληψη στο κατηγορητήριο της κατηγορίας για συνωμοσία. Για να ευρεθούν ένοχοι οι κατηγορούμενοι θα έπρεπε να είχε γίνει πιστευτή η γενική εκδοχή που δόθηκε από τους παραπονούμενους από την οποία θα αποδεικνύετο απόλυτα η κατηγορία της κλοπής, κατηγορία η οποία τιμωρείται πιο αυστηρά παρά η κατηγορία για συνωμοσία. Τελικά το Εφετείο ακύρωσε την καταδίκη και στην κατηγορία της συνωμοσίας. Σχολιάζοντας αυτή την απόφαση στην υπόθεση Gani v. Δημοκρατίας (ανωτέρω σελ. 142), το Κυπριακό Εφετείο παρατήρησε πως η αθώωση των κατηγορουμένων στην υπόθεση Cooper and Compton είχε σχέση μόνο με τη μαρτυρία που είχε προσαχθεί και με την αξιολόγηση της. Κρίθηκε πως με την αθώωση τους στις κατηγορίες για τα ουσιαστικά αδικήματα της κλοπής, εκδηλώθηκε η δυσπιστία των ενόρκων αναφορικά με τη γενική εικόνα που συνέθεταν τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον τους, η οποία εικόνα κάλυπτε και την κατηγορία της συνωμοσίας. Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Archbold (ανωτέρω) σελ. 1343), η συνωμοσία, εκτός της ύπαρξης συμφωνίας, περιλαμβάνει και το στοιχείο της πρόθεσης (mens rea) και για τούτο, η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδεικνύει όχι μόνο τη συμφωνία μεταξύ των κατ' ισχυρισμό συνωμοτών να εκτελέσουν ένα παράνομο σκοπό (αποδεικνυόμενης είτε με λόγια είτε με άλλο τρόπο επικοινωνίας μεταξύ τους), αλλά επιπρόσθετα θα πρέπει να αποδεικνύει την πρόθεση στη σκέψη καθενός κατ' ισχυρισμό συνωμότη να εκτελέσει τον παράνομο σκοπό. (R. v. Thompson 50 Cr. App. R. 1). Έχοντας κατά νου ολόκληρη τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και τα γεγονότα που προκύπτουν από αυτή και ειδικά τις σοβαρές αμφιβολίες που υπάρχουν αναφορικά με την παρουσία της Κατηγορούμενης στα γραφεία της συντεχνίας Σ.Ε.Κ. και στα γραφεία της Υ.Α.Μ. Πάφου κρίνω ότι πρέπει να χορηγήσω στην Κατηγορούμενη το προνόμιο της αμφιβολίας αναφορικά με τις κατηγορίες 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9 και 10 και να την αθωώσω και να την απαλλάξω από αυτές. Σε σχέση με την πρώτη κατηγορία που αναφέρεται σε παράβαση των όρων άδειας εισόδου και παραμονής στη Δημοκρατία και παράνομη παραμονή της στη Δημοκρατία είναι ολοφάνερο ότι από τη λήξη της άδειας εισόδου και παραμονής της βρισκόταν εδώ παράνομα. Το γεγονός ότι μετά από δύο μήνες περίπου παράνομης παραμονής εξασφάλισε εγγραφή σαν αλλοδαπό πρόσωπο και άδεια παραμονής είμαι της άποψης ότι δεν νομιμοποιήθηκε η παραμονή της εδώ, διότι τα έγγραφα αυτά πάνω στα οποία στηρίχθηκε η έκδοση της άδειας ήταν πλαστά και ότι η άδεια εκδόθηκε από τις αρμόδιες αρχές κατόπιν παραπλάνησης τους με τα πιο πάνω πλαστά έγγραφα. Δεν μπορεί να στηριχθεί νομιμότητα πάνω σε πλαστογραφημένα έγγραφα και άδειες που εκδίδονται με βάση αυτά τα έγγραφα. Το γεγονός αυτό όμως ότι η Κατηγορούμενη παρέμεινε εδώ για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα με βάση αυτά τα δεδομένα μπορεί να αποτελέσει ελαφρυντικό στοιχείο κατά την επιβολή της ποινής αλλά κατά την άποψη μου δεν αποτελεί υπεράσπιση. Ως εκ τούτου κρίνω ότι το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας αποδείχθηκε στο βαθμό που πρέπει και βρίσκω την Κατηγορούμενη ένοχη στην πρώτη κατηγορία. (Υπ.) ............... Φ. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο