Κοινοτικό Συμβούλιο ΄Εμπας ν. Αδελφοί Χ" Μιλτή (Εργοδομή) Λτδ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1077/06, 23.10.06

(7),

(10)(α), (β) και 11 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα κατηγορούνται, ότι τον Αύγουστο και/ή πρότερον και/ή μέχρι σήμερα ενώ είναι κάτοχοι του τεμαχίου 318, Φ/Σχ 45/49 W1, που βρίσκεται στην Έμπα της επαρχίας Πάφου, διεξάγουν εργασίες παρασκευής ελαφρομπετόν χωρίς την άδεια από το Κοινοτικό Συμβούλιο Έμπας. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεσή της κάλεσε ένα μάρτυρα κατηγορίας, τον Μάριο Μεταξά, γραμματέα του Κοινοτικού Συμβουλίου Έμπας. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή το Δικαστήριο αποφάσισε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των Κατηγορουμένων, τους οποίους και κάλεσε σε απολογία. Αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματά τους, σύμφωνα με τον Νόμο, ο Κατηγορούμενος 2 επέλεξε να δώσει ένορκη κατάθεση, ενώ ο Κατηγορούμενος 3 διατήρησε το δικαίωμα της σιωπής. Στο τέλος της διαδικασίας οι ευπαίδευτοι δικηγόροι επιχειρηματολόγησαν υποστηρίζοντας ο καθένας την δική του θέση. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες, ενόσω αυτοί έδιναν μαρτυρία ενώπιόν μου, και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ένας μάρτυρας μπορεί, επίσης, να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου

(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη

(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva, ΠΕ 10351, ημερομηνίας 27.3.02). Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω και, αφού έλαβα υπόψη μου το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας, όπως αυτή είναι καταγραμμένη στα πρακτικά, προχωρώ στην αξιολόγηση των μαρτύρων. Ο ΜΚ 1 κλήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει, ότι εντός του τεμαχίου 45/59 διεξάγονται εργασίες παρασκευής ελαφρομπετόν. Ο μάρτυρας δεν ήταν θετικός επί του σημείου τούτου και, κατ' επέκταση, δεν με έπεισε για τον ισχυρισμό του. Αξίζει να σημειωθεί, ότι στην κυρίως εξέταση ουδέποτε ανέφερε, ότι εντός του τεμαχίου διεξάγονται εργασίες παρασκευής ελαφρομπετόν. Το μόνο που ανέφερε ήταν ότι κατά την επίσκεψή του στο χώρο διαπίστωσε εντός του τεμαχίου την ύπαρξη φορτηγών οχημάτων ειδικά κατασκευασμένων για την παρασκευή ελαφρομπετόν όπως και υλικών παρασκευής ελαφρομπετόν. Σε καμία, όμως, περίπτωση δεν υποστήριξε, ότι την συγκεκριμένη ή οποιαδήποτε άλλη ημέρα παρασκευάζετο ελαφρομπετόν εντός του τεμαχίου. Στην αντεξέταση δε όταν κλήθηκε ευθέως από την Υπεράσπιση να διευκρινίσει την φύση των εργασιών που παρατήρησε ή να πει αν κατά πόσο είδε να αναμειγνύονται οποιαδήποτε υλικά για σκοπούς παρασκευής ελαφρομπετόν, και πάλι, δεν ανέφερε, ότι παρατήρησε την παρασκευή ελαφρομπετόν. Το μόνο που ανέφερε είναι ότι είδε να φορτώνονται και να ξεφορτώνονται υλικά από τα φορτηγά οχήματα που υπήρχαν εντός του τεμαχίου και μια συνεχή κίνηση και ροή οχημάτων από και εντός του τεμαχίου. Περαιτέρω, ότι το συνεχές πήγαινε - έλα των οχημάτων τον οδήγησε στο συμπέρασμα, ότι εντός του τεμαχίου διεξάγονταν εργασίες παραγωγής ελαφρομπετόν. Δέχομαι, ότι ο μάρτυρας είδε να φορτώνονται και να ξεφορτώνονται υλικά από τα οχήματα. Δεν μπορώ, όμως σε καμία περίπτωση να δεχτώ, ότι το συνεχές πήγαινε - έλα των οχημάτων υποδήλωνε, δίχως άλλο, ότι την συγκεκριμένη ημέρα παρασκευαζόταν ελαφρομπετόν ή ότι τα οχήματα έφευγαν από τον χώρο και κατευθύνονταν προς τους χώρους τοποθέτησής του με έτοιμο παρασκευασμένο το ελαφρομπετόν από το τεμάχιο. Το συμπέρασμα του μάρτυρα, όπως ο ίδιος το αποκάλεσε, είναι προϊόν εικασίας και μόνο, αφού δεν υπάρχει οποιοδήποτε έρεισμα επί του οποίου αυτό να στηρίζεται. Σημαντικό είναι ότι ο μάρτυρας δεν ανέφερε, ότι είδε έτοιμο παρασκευασμένο ελαφρομπετόν εντός του τεμαχίου. Ούτε και υποστήριξε, ότι είναι σε θέση να αναγνωρίσει ή ότι αναγνώρισε την παρασκευή του υλικού αυτού κατά την επίσκεψή του στο τεμάχιο την συγκεκριμένη ημέρα. Απλώς συμπέρανε την παρασκευή του από τις κινήσεις και τις μετακινήσεις των φορτηγών από και εντός του τεμαχίου. Η μαρτυρία, όμως, αυτή είναι, αναμφίβολα, ανεπαρκής για να πείσει το Δικαστήριο αναφορικά με τον ισχυρισμό του. Ο μάρτυρας μου έκανε άσχημη εντύπωση, όταν σε κατοπινό στάδιο της αντεξέτασης και σε διευκρινιστική ερώτηση του Δικαστηρίου υποστήριξε, ότι όχι μόνο φορτώνονταν υλικά πάνω στα οχήματα, αλλά ότι τα υλικά αυτά αναμειγνύονταν εντός του τεμαχίου και παρασκεύαζαν ελαφρομπετόν επί τόπου. Ο μάρτυρας, αντιλαμβανόμενος την απορία του Δικαστηρίου για το βάσιμο του συμπεράσματός του και, κατ' επέκταση, της αλήθειας της μαρτυρίας του, διαφοροποίησε την θέση του την τελευταία στιγμή προβάλλοντας έναν ισχυρισμό, τον οποίο πρόβαλλε για πρώτη φορά. Δεν είπε, όμως, την αλήθεια. Η προσπάθεια του αυτή σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να πείσει το Δικαστήριο για το βάσιμο των ισχυρισμών του. Ένα άλλο σημείο από την μαρτυρία του, που δεν δέχομαι είναι ο ισχυρισμός του, ότι το τεμάχιο, στο οποίο αναφερόταν στην μαρτυρία του, βρίσκεται στα όρια του Δήμου Έμπας. Κρίνω, πως η μαρτυρία του μάρτυρα είναι ανεπαρκής για να αποδείξει τον ισχυρισμό αυτό. Εκτός των σημείων που πιο πάνω ανέφερα, δέχομαι το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα. Ο Κατηγορούμενος 2 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Ο τρόπος και το ύφος με το οποίο κατέθεσε με έπεισαν για την αλήθεια των ισχυρισμών του. Κατέθεσε ήρεμα και μετρημένα και χωρίς οποιαδήποτε δόση υπερβολής. Ήταν θετικός στην μαρτυρία του και ιδιαίτερα λεπτομερής στις θέσεις του, τις οποίες ανέλυσε και επεξήγησε με τρόπο ικανοποιητικό και πειστικό προς το Δικαστήριο. Παρέμεινε σταθερός στα όσα ανέφερε μέχρι τέλους χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις. Αξίζει να σημειωθεί, ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση από την Κατηγορούσα Αρχή, παρόλο που σύμφωνα με ισχυρισμό του ΜΚ 1, όπως είδαμε, εντός του τεμαχίου γίνεται ανάμειξη πρώτων υλών για σκοπούς παρασκευής ελαφρομπετόν, και παρόλο που η θέση της Κατηγορούσας Αρχής, όπως αυτή φαίνεται μέσα από τις λεπτομέρειες αδικήματος, είναι ότι εντός του τεμαχίου διεξάγονται εργασίες παρασκευής ελαφρομπετόν. Με την γραμμή αντεξέτασης, που υιοθέτησε η Κατηγορούσα Αρχή, καθίσταται έκδηλο, ότι τα όσα κατατέθηκαν από τον Κατηγορούμενο 2 αναφορικά με το τόπο παρασκευής του ελαφρομπετόν είναι αποδεχτά από την Κατηγορούσα Αρχή. Για τους πιο πάνω λόγους δέχομαι την μαρτυρία του Κατηγορούμενου 2 στην ολότητά της. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Η Κατηγορούμενη 1 εταιρεία (από τώρα και στο εξής «η εταιρεία») ασχολείται με την τοποθέτηση μονώσεων και την παρασκευή ελαφρομπετόν. Ο Κατηγορούμενος 2 είναι διευθυντής της εταιρείας. Οι πρώτες ύλες που απαιτούνται για την παρασκευή του ελαφρομπετόν φυλάσσονται και αποθηκεύονται εντός περιφραγμένου τεμαχίου, που η εταιρεία διατηρεί εντός της επαρχίας Πάφου. Το εν λόγω τεμάχιο, το οποίο δεν είναι στεγασμένο, χρησιμοποιείται, επίσης, από την εταιρεία ως χώρος στάθμευσης των οχημάτων, που απαιτούνται για την διεκπεραίωση των εργασιών της. Από το εν λόγω τεμάχιο ξεκινούν τα φορτηγά οχήματα της εταιρείας για τις διάφορες οικοδομές, όπου θα γίνει η τοποθέτηση του ελαφρομπετόν. Προτού ξεκινήσουν από το τεμάχιο φορτώνονται με τις πρώτες ύλες, που απαιτούνται για την παρασκευή του ελαφρομπετόν, και ακολούθως κατευθύνονται προς τις διάφορες οικοδομές, όπου γίνεται η ανάμειξη και τοποθέτησή του. Στο τεμάχιο δεν γίνεται παρασκευή ελαφρομπετόν, αλλά μόνο η φόρτωση των πρώτων υλών. Η παρασκευή του ελαφρομπετόν γίνεται στις διάφορες οικοδομές, που βρίσκονται υπό ανέγερση, στις οποίες γίνεται και η τοποθέτησή του. Οι Κατηγορούμενοι κατηγορούνται για το ότι διεξάγουν εργασίες παρασκευής ελαφρομπετόν εντός τεμαχίου και, κατ' επέκταση, ότι εντός αυτού διεξάγουν επιχείρηση, επάγγελμα ή επιτήδευμα. Στην έκθεση του αδικήματος μνημονεύεται ο κανονισμός 228

(1)των Περί Διοίκησης των Τοπικών Υποθέσεων (Γενικοί Κανονισμοί) του Κοινοτικού Συμβουλίου Έμπας, οι οποίοι έγιναν δυνάμει του Περί Κοινοτήτων Νόμου, Ν.86(Ι)/99. Ο Κανονισμός αυτός προνοεί ως ακολούθως: «Κάθε πρόσωπο που διατηρεί μέσα στην περιοχή της Κοινότητας οποιαδήποτε οικοδομή ή χώρο καλυμμένο ή ακάλυπτο στον οποίο ασκεί οποιαδήποτε επιχείρηση, βιομηχανία, εμπόριο, επάγγελμα ή επιτήδευμα πρέπει να εξασφαλίσει προηγουμένως ετήσια άδεια από το Συμβούλιο με την επιφύλαξη τέτοιων όρων τους οποίους το Συμβούλιο ήθελε επιβάλει στην άδεια και αφού προηγουμένως καταβάλει στο Συμβούλιο τα καθορισμένα από αυτό τέλη .». Ο πιο πάνω Κανονισμός δημιουργεί το αδίκημα της λειτουργίας επαγγελματικών υποστατικών χωρίς άδεια. Στην έκθεση, όμως, του αδικήματος δεν αναφέρεται το πιο πάνω αδίκημα, αλλά το αδίκημα της άσκησης επιχείρησης, επαγγέλματος ή επιτηδεύματος χωρίς άδεια. Τα δύο αδικήματα είναι διαφορετικά, αφού το μεν πρώτο αναφέρεται στην διατήρηση επαγγελματικών υποστατικών χωρίς άδεια, το δε δεύτερο στην άσκηση επαγγέλματος χωρίς άδεια. Σύμφωνα με το άρθρο 39(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, όπως τροποποιήθηκε, η κατηγορία πρέπει να περιγράφει σε συντομία και κοινή γλώσσα το ποινικό αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο κατηγορούμενος. Σύμφωνα δε με την επιφύλαξη του πιο πάνω άρθρου σφάλμα στην έκθεση του αδικήματος ή των λεπτομερειών του δεν αποστερεί το κατηγορητήριο κύρους, εκτός αν καταδειχτεί ότι ο κατηγορούμενος παραπλανήθηκε από το λάθος. Η παράλειψη πλήρους συμμόρφωσης με τα όσα προβλέπει το άρθρο 39(γ) του Κεφ. 155, αναφορικά με την σύνταξη κατηγορητηρίου, έχει εξεταστεί σε σειρά αποφάσεων στις οποίες έχει τονιστεί, ότι μόνο ουσιώδεις παρατυπίες που επιφέρουν βλάβη στον κατηγορούμενο (prejudice) και μπορεί να οδηγήσουν σε παραπλάνησή του μπορεί να επηρεάσουν την εγκυρότητα του κατηγορητηρίου (Βλ. Σοφοκλής Μαρκίδης ν. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων

(1999)2 ΑΑΔ 598, Ανδρέας Κοιλιάρης Λτδ ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας

(1998)2 ΑΑΔ 194, Constantinides v. Republic

(1978)2 CLR 337, Fourri and Others v. Republic

(1980)2 CLR 152 και Begonia Fashions Ltd κ.α. ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 451). Στην παρούσα υπόθεση η Υπεράσπιση παρέλειψε να προβάλει σχετική ένσταση ως προς την εγκυρότητα του κατηγορητηρίου, για την πιο πάνω παράλειψη, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 66 του Κεφ.

1. Το πιο πάνω άρθρο επιτρέπει την υποβολή ένστασης αναφορικά με τυπικό μειονέκτημα: «αμέσως μετά την ανάγνωση στον κατηγορούμενο του κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε στο Κακουργιοδικείο και προτού αυτός απαντήσει σε αυτό αλλά όχι αργότερα». Ανεξάρτητα από την πιο πάνω παράλειψη της Υπεράσπισης έχω καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι το σφάλμα στην έκθεση του αδικήματος δεν αποτελεί ουσιώδη παρατυπία. Είναι τυπικής μορφής και δεν έχει επηρεάσει δυσμενώς τους Κατηγορουμένους, ούτε τους έχει παραπλανήσει στην υπεράσπισή τους. Οι Κατηγορούμενοι γνώριζαν την φύση της κατηγορίας που αντιμετώπιζαν. Η αντεξέταση του μάρτυρα κατηγορίας από την Υπεράσπιση είχε μια και μόνο κατεύθυνση: να αντικρουστούν οι ισχυρισμοί της Κατηγορούσας Αρχής, ότι στο τεμάχιο διεξάγεται οποιοδήποτε επάγγελμα, επιχείρηση ή επιτήδευμα από τους Κατηγορουμένους. Αλλά και η μαρτυρία του μοναδικού μάρτυρα Υπεράσπισης προς την ίδια κατεύθυνση στόχευε. Να καταδειχτεί, ότι εντός του τεμαχίου δεν διεξάγονται οποιεσδήποτε εργασίες παρασκευής ελαφρομπετόν και, κατά συνέπεια, ότι δεν ασκείται εντός του τεμαχίου οποιαδήποτε επιχείρηση από τους Κατηγορουμένους. Οι Κατηγορούμενοι γνώριζαν, λοιπόν, ότι αντιμετώπιζαν την κατηγορία της διατήρησης επαγγελματικών υποστατικών χωρίς άδεια. Σε αυτό συνέβαλαν τόσο η διατύπωση των λεπτομερειών του αδικήματος, όσο και η συμπερίληψη στην έκθεση αδικήματος του ορθού Κανονισμού. Η Κατηγορούσα Αρχή καμία μαρτυρία δεν παρουσίασε που να αποδεικνύει, ότι το τεμάχιο διατηρείται από την εταιρεία ή ότι οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 είναι διευθυντές της. Τέτοια μαρτυρία, όμως, προήλθε εν μέρει από την Υπεράσπιση. Ο Κατηγορούμενος 2 στην διά ζώσης μαρτυρία του παραδέχτηκε, ότι είναι διευθυντής της εταιρείας και ότι τα οχήματα και οι πρώτες ύλες που φυλάσσονται εντός του τεμαχίου αποτελούν περιουσία της. Θεωρώ, πως με την μαρτυρία αυτή έχουν αποδειχτεί τόσο η θέση του Κατηγορουμένου 2 στην εταιρεία, όσο και, κατ' επέκταση, η ιδιότητα με την οποία αυτός κατηγορείται, όπως και το ότι το τεμάχιο κατέχεται από την Κατηγορουμένη εταιρεία. Αναφορικά δε με τον Κατηγορούμενο 3 δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας, που να τον συνδέει με το επίδικο αδίκημα. Στην έκθεση του αδικήματος συμπεριλαμβάνεται το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, που είναι το άρθρο της συνεργίας. Στην απουσία, όμως, οποιασδήποτε μαρτυρίας, που να αποδεικνύει, ότι ο Κατηγορούμενος 3 κατέχει θέση αξιωματούχου στην εταιρεία η κατηγορία εναντίον του, για τον λόγο αυτό και μόνο, θα πρέπει να θεωρηθεί, ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί. Απομένει να εξεταστεί από το Δικαστήριο αν κατά πόσο με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία έχει στοιχειοθετηθεί το αδίκημα αναφορικά με τους υπόλοιπους Κατηγορουμένους. Με βάση τα ευρήματά μου κρίνω, πως η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία εναντίον των Κατηγορουμένων 1 και
2. Είναι άνευ σημασίας για τους σκοπούς της κατηγορίας, ότι η χρησιμοποίηση των υποστατικών της εταιρείας για τους σκοπούς που δέχτηκα αποτελεί μέρος ή εργασία προπαρασκευαστική της παρασκευής του ελαφρομπετόν, θέση που προωθήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Η κατηγορία της διατήρησης επαγγελματικών υποστατικών χωρίς άδεια απαιτεί, μεταξύ άλλων, και πρωτίστως, την απόδειξη διατήρησης υποστατικών από κατηγορούμενο εντός των οποίων να ασκείται ή να διεξάγεται επιχείρηση, επάγγελμα, βιομηχανία, εμπόριο ή επιτήδευμα. Σύμφωνα με τα γεγονότα, τα οποία δέχτηκα, στον χώρο αυτό δεν ασκείται, ούτε διεξάγεται οποιαδήποτε επιχείρηση, επάγγελμα ή επιτήδευμα. Ο χώρος χρησιμοποιείται ως αποθήκη πρώτων υλών και ως χώρος στάθμευσης των οχημάτων της εταιρείας. Εν' όψει των πιο πάνω έχω καταλήξει, ότι το τεμάχιο δεν χρησιμοποιείται ως επαγγελματικό υποστατικό με την έννοια που ο όρος αυτός έχει στον Περί Κοινοτήτων Νόμο, Ν. 86(Ι)/99και τον Κανονισμό 228

(1)των Κανονισμών του Κοινοτικού Συμβουλίου Έμπας. Αλλά και αν ακόμα αποφάσιζα ότι το πιο πάνω συστατικό στοιχείο έχει αποδειχτεί και πάλι θα κατέληγα σε αθωωτική για τους Κατηγορουμένους απόφαση για τον λόγο ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να προσκομίσει αποδεχτή μαρτυρία, ότι το τεμάχιο εντός του οποίου διεξάγονται οι εργασίες βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων της Έμπας. Η μαρτυρία του ΜΚ1, σύμφωνα με τον οποίο το τεμάχιο βρίσκεται στην Έμπα, είναι ανεπαρκής για να αποδείξει τον πιο πάνω ισχυρισμό. Κατ' επέκταση, ούτε αυτό το συστατικό στοιχείο αποδείχτηκε. Για τους πιο πάνω λόγους καταλήγω, ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνακόλουθα οι Κατηγορούμενοι αθωώνονται στην εναντίον τους κατηγορία. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο