Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Μάριου Αντρέου, Αρ. Υπόθεσης: 7790/04,

Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Μάριου Αντρέου, Αρ. Υπόθεσης: 7790/04, 6 Νοεμβρίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:B54 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7790/04 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου εναντίον Μάριου Αντρέου Κατηγορούμενου --------------- Ημερομηνία: 6 Νοεμβρίου, 2006 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Σ. Παπαλαζάρου Για τον Κατηγορούμενο : κ. Π. Φακοντής Κατηγορούμενος : παρών --------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία του εμπρησμού, κατά παράβαση του άρθρου 315 (α) του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα, του καταλογίζεται ότι στις 3 Απριλίου, 2003, εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στην καφετέρια «Spirit» που βρίσκεται στην οδό Νικοδήμου Μυλωνά στην Πάφο, περιουσία του Αντώνη Αντωνίου, από τα Κούκλια. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορίας, ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου, υπόβαλε εισήγηση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του πελάτη του, επαρκώς, ώστε αυτός να υποχρεούται να κληθεί σε απολογία για να προβάλει υπεράσπιση. Βάθρο της εισήγησής του, αποτέλεσε ο ισχυρισμός του, ότι δεν υπάρχει είτε άμεση είτε περιστατική μαρτυρία που να συνδέει τον πελάτη του με το διαπραχθέν αδίκημα, που εν πάση περιπτώσει, χωρίς αμφιβολία, ως θέμα «εκ πρώτης όψεως υπόθεση», έχει αποδειχθεί ότι διαπράχθηκε. Η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής διαφώνησε με τον κ. Φακοντή, δικηγόρο του κατηγορούμενου και ζήτησε από το δικαστήριο να καλέσει τον κατηγορούμενο σε απολογία. Έχοντας κατά νου πότε δικαιολογείται η απαλλαγή του κατηγορούμενου από αυτό το στάδιο και λαμβάνοντας υπόψη την ενώπιόν μου προσαχθείσα μαρτυρία, προχωρώ αμέσως να εξετάσω τη σχετική εισήγηση της Υπεράσπισης. Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία, ότι το μόνο στοιχείο που καταρχήν, φαίνεται να συνδέει τον κατηγορούμενο με το διαπραχθέν αδίκημα (ορθότερα με το μέρος που αυτό διαπράχθηκε) είναι το καπελάκι «Subaru» (Τεκμήριο 5) που βρήκε ο Μ.Κ. 4, λοχίας 1397 Σάββας Σάββα, στην οροφή διπλανής κατοικίας ή οποία εφάπτεται της καφετέριας «Spirit», είκοσι περίπου λεπτά μετά τη διάπραξη του αδικήματος. Και λέω ότι το συνδέει καταρχήν, υπό την έννοια ότι, κατά τον εξεταστή της υπόθεσης, Μ.Κ. 5, αστυφύλακα 1830 Ν. Π"Αριστοδήμου, από το εν λόγω καπελάκι απομονώθηκε γενετικό υλικό, το οποίο σύμφωνα με τ' αποτελέσματα επιστημονικών εξετάσεων του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ, του DNA που απομονώθηκε από αποτσίγαρο, το οποίο παρέλαβε ο μάρτυρας από τον κατηγορούμενο με τη γραπτή του συγκατάθεση, στις 26.5.2003. Το πρώτο που θέλω να πω είναι ότι ακόμη και αν ευσταθεί κάτι τέτοιο, δε νομίζω να είναι αρκετό από μόνο του για να δημιουργήσει υπόθεση ενοχής, έστω εκ πρώτης όψεως, εναντίον του κατηγορούμενου για τη διάπραξη του αδικήματος. Φρονώ ότι τα λεχθέντα στη Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, επί του προκειμένου ισχύουν απόλυτα. Ωστόσο, πέραν όσων ήδη έχουν αναφερθεί, που προδιαγράφουν και την τελική μου κρίση για την έκβαση της υπόθεσης, διαπιστώνω ότι η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, επί του συγκεκριμένου αυτού στοιχείου, που καθώς έχω αναφέρει, καταρχήν, φαίνεται να συνδέει τον κατηγορούμενο με τη διάπραξη του αδικήματος είναι αντινομική, σε βαθμό που καθίσταται αδύνατο για οποιοδήποτε δικαστήριο, να στηρίξει σ' αυτή καταδίκη. Εξηγώ αμέσως γιατί. Τα όσα ανέφερε ο Μ.Κ. 5, για ταύτιση του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το καπελάκι, με το γενετικό προφίλ του DNA που απομονώθηκε από το αποτσίγαρο που κάπνισε ο κατηγορούμενος, αποτελούν εξ' ακοής μαρτυρία, μα προπαντός, αίολους ισχυρισμούς του μάρτυρα, καθότι σε καμία περίπτωση επιβεβαιώνεται κάτι τέτοιο από το περιεχόμενο του τεκμηρίου 21, που είναι τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων DNA, αναφορικά με διάφορα τεκμήρια, όχι όμως και για το τεκμήριο 10, που είναι τα δύο αποτσίγαρα, από τσιγάρα που έδωσε ο μάρτυρας στον κατηγορούμενο και κάπνισε ο τελευταίος στις 25.6.

Άλλωστε, ούτε και θα μπορούσε να γίνει αναφορά με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 21 στα δύο αποτσίγαρα, για τον απλούστατο λόγο, ότι όλα τα τεκμήρια που υποβλήθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις (DNA) παραλήφθηκαν από το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου και συγκεκριμένα από το Μάριο Καριόλου, στις 8.4.2003, ο οποίος στις 14.5.2003 συνέταξε την έκθεση με τα αποτελέσματα της εξέτασης, ενώ τα δύο αποτσίγαρα παραλήφθηκαν από τον εξεταστή της υπόθεσης μόλις στις 26.5.
Με απλά λόγια, αυτό που θέλω να πω, είναι ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ότι έγινε η σύγκριση στο επίπεδο DNA, ανάμεσα στα δυο αντικείμενα που ανάφερε ο εξεταστής. Επομένως, σε συμφωνία με το δικηγόρο του κατηγορούμενου, διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να συνδέει τον κατηγορούμενο, είτε με τη διάπραξη του αδικήματος είτε με το χώρο που αυτό έχει διαπραχθεί. Κατ' ακολουθία των πιο πάνω, θεωρώ ότι η Κατηγορούσα Αρχή, απέτυχε ν' αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, οπότε αυτός αθωώνεται. (Υπ.) ..................................................... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../Χ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.