Αστυνομία Πάφου ν. Παναγής Παναγή, Αρ. Υπόθεσης: 4516/05, 5.12.06

Αστυνομία Πάφου ν. Παναγής Παναγή, Αρ. Υπόθεσης: 4516/05, 5.12.06 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:B65 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ: ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4516/05 Αστυνομία Πάφου -ν- Παναγής Παναγή, από την Πάφο Κατηγορουμένου ------------------- Ημερομηνία: 5.12.06 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ Ν. Νεοκλέους Για τον Κατηγορούμενο: κ. Π. Ευθυμίου Κατηγορούμενος παρών ............ Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της οδήγησης αστικού ταξί κατά παράβαση των όρων άδειας οδικής χρήσης κατά παράβαση, μεταξύ άλλων, των άρθρων 2-3, 5, 9, 15-17, 21-22, 24 και 26 του Περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμου του 1982, Ν.9/82, όπως τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 16.6.04 στην Λεωφόρο Δανάης στην Πάφο οδηγούσε το αστικό ταξί με αριθμούς εγγραφής ΤΚΗΑ 220 και μετέφερε 4 μη εμποδιζόμενους επιβάτες από το κέντρο Σύσσιφος, το οποίο βρίσκεται στην Κάτω Πάφο, στο ξενοδοχείο Avanti κατά παράβαση των πρόσθετων όρων της άδειας οδικής χρήσης του, σύμφωνα με τους οποίους το εν λόγω ταξί θα εξυπηρετεί μόνο εμποδιζόμενα άτομα με ή χωρίς συνοδό. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεσή της κάλεσε τον Ε/Α 6256, Νίκο Έλληνα (ΜΚ 1). Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή το Δικαστήριο αποφάσισε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου, τον οποίον και κάλεσε σε απολογία. Ο Κατηγορούμενος, αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του από το Δικαστήριο, σύμφωνα με τον Νόμο, επέλεξε να προβεί σε ένορκο κατάθεση. Για την Υπεράσπιση δεν κατέθεσε οποιοσδήποτε άλλος μάρτυρας. Ο ΜΚ 1 μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσε με έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών του. Κατέθεσε με απλότητα και δεν διαπίστωσα οποιαδήποτε τάση παραποίησης της αλήθειας στην μαρτυρία του. Ήταν σταθερός και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις παρά την μακρά αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε. Δέχομαι, ότι τα ουσιώδη γεγονότα έχουν όπως τα ανέφερε, συμπεριλαμβανομένου, ότι οι 4 επιβάτες που ο Κατηγορούμενος μετέφερε κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν αρτιμελείς. Δεν μπορώ, όμως, να δεχτώ, ότι αυτό συνεπάγεται αυτόματα και δίχως άλλο ότι ήταν και εμποδιζόμενοι. Άλλωστε, ο ίδιος ο μάρτυρας στην αντεξέταση δέχτηκε, ότι ο όρος «εμποδιζόμενος» έχει διαφορετικό νόημα από τον όρο «μη αρτιμελής». Ούτε μπορώ να βασιστώ στους ισχυρισμούς του, ότι οι 4 επιβαίνοντες δεν είχαν οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας. Εν' όψει του ότι ο μάρτυρας δεν είναι γνώστης της Αγγλικής γλώσσας, όπως και παραδέχτηκε, η αποδοχή οποιασδήποτε μαρτυρίας, η οποία λήφθηκε από αυτόν κατά την διάρκεια σύντομης συνδιάλεξης με τους επιβαίνοντες, η οποία, όπως διεφάνη από την μαρτυρία, δεν ήταν παρά διάλογος «στο πόδι», θα ήταν ακροσφαλής. Μάλιστα σε ερώτηση στην αντεξέταση ότι δεν μπορούσε να συνεννοηθεί επαρκώς με τους Άγγλους τουρίστες το μόνο που ανέφερε ο μάρτυρας, ήταν ότι οι δύο άλλοι συνάδελφοί του αντιλήφθηκαν πολύ καλά τι συνέβαινε. Το ζητούμενο, όμως, δεν είναι αν αντιλήφθηκαν οι συνάδελφοι του τι επιδίωκε ο μάρτυρας να μάθει από τους τουρίστες, αλλά αν οι τελευταίοι αντιλήφθηκαν τι ακριβώς τους έλεγε ο μάρτυρας. Στρεφόμενος στον Κατηγορούμενο θα πρέπει να αναφέρω, πως η θέση του, ότι ένας εκ των επιβατών του «είχε πρόβλημα με τους γοφούς του» και, επομένως, ότι ήταν εμποδιζόμενο άτομο, δεν με έπεισε. Ο ισχυρισμός τέθηκε αόριστα. Θα έλεγα, επίσης, με προχειρότητα. Καμία εξήγηση δεν δόθηκε από τον Κατηγορούμενο σε τι ακριβώς συνίστατο το πρόβλημα και γιατί αυτό καθιστούσε τον ένα από τους επιβαίνοντες εμποδιζόμενο άτομο. Για τον λόγο αυτό θεωρώ, πως ο ισχυρισμός του στερείται πειστικότητας. Ούτε και μπορώ να δεχτώ, όσο και αν αυτό είναι εναντίον του Κατηγορούμενου, ότι οι υπόλοιποι τρεις επιβάτες δεν ήταν εμποδιζόμενα άτομα. Η μαρτυρία του στερείται οποιασδήποτε αναφοράς για το πώς ακριβώς διαπιστώθηκε κάτι τέτοιο και για τον λόγο αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Χαρακτηριστικό είναι αυτό που ο Κατηγορούμενος ανέφερε στην αντεξέταση, ότι, δηλαδή, στο παρελθόν είχε μεταφέρει επιβάτες, για τους οποίους δεν γνώριζε αν ήταν εμποδιζόμενοι ή όχι. Αυτό δείχνει, ότι κάποιος μπορεί να είναι εμποδιζόμενος και η αναπηρία του να μην είναι εμφανής. Ούτε και δέχομαι ότι ανάμεσα στον ΜΚ 1 και τους επιβάτες έλαβε χώρα διάλογος της έκτασης που ανέφερε ο Κατηγορούμενος στην μαρτυρία του. Μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο κατέθεσε ο Κατηγορούμενος δεν με έπεισε για την αλήθεια αυτού του του ισχυρισμού. Δέχομαι, όμως, το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του. Το άρθρο 21 του Νόμου 9/82, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί τα ακόλουθα: «Πας όστις χρησιμοποιεί οιονδήποτε μηχανοκίνητο όχημα ή προκαλεί, επιτρέπει ή ανέχεται την χρήση αυτού κατά παράβαση του παρόντος Νόμου ή των δυνάμει αυτού εκδιδόμενων Κανονισμών ή κατέχων άδεια οδικής χρήσης παραβαίνει ή παραλείπει να συμμορφωθεί προς οιονδήποτε όρο τεθέντα εν αυτή, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα μη υπερβαίνον τους έξι μήνες ή εις χρηματική ποινή μη υπερβαίνουσα τις εκατό λίρες ή εις αμφότερες τις ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής ποινής». Ερμηνεύοντας το πιο πάνω άρθρο προκύπτει σαφώς, ότι η παράβαση ή η παράλειψη συμμόρφωσης με οποιοδήποτε όρο της άδειας οδικής χρήσης κατηγορουμένου αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Συνεπώς, αναφορικά με το πιο πάνω ζήτημα το βάρος απόδειξης το έχει στους ώμους της η Κατηγορούσα Αρχή. Η άδεια οδικής χρήσης του Κατηγορούμενου κατατέθηκε με κοινή δήλωση των συνηγόρων των διαδίκων ως προς το παραδεκτό του περιεχομένου της (Τεκμήριο 1). Σε αυτή αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι ο Κατηγορούμενος είναι ο ιδιοκτήτης του αστικού ταξί με αριθμούς εγγραφής ΚΗΑ 220, το οποίο έχει έδρα και χώρο στάθμευσης εντός της αστικής περιοχής της Πάφου, δικαιούται δε να μεταφέρει μέχρι και τέσσερις επιβάτες με μίσθωση. Σύμφωνα με την άδεια το εν λόγω ταξί θα εξυπηρετεί μόνο εμποδιζόμενα άτομα με ή χωρίς συνοδό. Συνεπώς, το μόνο που απομένει να εξεταστεί είναι αν ο Κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο οδηγούσε το πιο πάνω αστικό ταξί κατά παράβαση των όρων της άδειας οδικής χρήσης του. Δηλαδή, αν η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει ότι οι 4 επιβάτες, που ο Κατηγορούμενος μετέφερε κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν ήταν εμποδιζόμενα άτομα. Σύμφωνα με την μαρτυρία, που έκανα αποδεκτή οι εν λόγω επιβάτες ήταν και οι τέσσερις αρτιμελείς. Αυτό, όμως, δεν συνεπάγεται αυτόματα ότι ήταν και μη εμποδιζόμενοι. Είναι σημαντικό να λεχθεί, ότι ήταν η αρχική θέση του ΜΚ 1, ότι εφόσον οι εν λόγω επιβάτες ήταν αρτιμελείς, ήταν και μη εμποδιζόμενοι. Αργότερα, όμως, ανακάλεσε υποστηρίζοντας, ότι οι δύο όροι δεν έχουν την ίδια έννοια και ότι άλλο είναι ο μη αρτιμελής και άλλο ο εμποδιζόμενος. Εκτός από την πιο πάνω μαρτυρία καμία άλλη μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Καθίσταται σαφές, ότι η μαρτυρία, που προσκομίστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή και έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο, είναι ανεπαρκής για να αποδείξει το ζητούμενο. Κανείς εκ των 4 επιβατών δεν κλήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή να δώσει μαρτυρία αναφορικά με την κατάσταση της υγείας του, ούτε και οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία παρουσιάσθηκε προς αυτή την κατεύθυνση. Συνακόλουθα βρίσκω, ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο Κατηγορούμενος αθωώνεται στην εναντίον του κατηγορία. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο