Αστυνομία Πάφου ν. Δημήτρη Δημητρίου, Αρ. Υπόθεσης: 7103/05, 5.12.06

(1)(ζ) και 72 των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Κανονισμών του 1984. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 3.3.05 στάθμευσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΑΖ 189 στην οδό Π. Μιλτιάδη στην Πάφο με τέτοιο τρόπο ώστε να παρακωλύει την κυκλοφορία. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεσή της κάλεσε τον Ε/Α 5637, Νεόφυτο Κούβαρο (ΜΚ 1). Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή το Δικαστήριο αποφάσισε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου, τον οποίον και κάλεσε σε απολογία. Ο Κατηγορούμενος, αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του από το Δικαστήριο, σύμφωνα με τον Νόμο, επέλεξε να προβεί σε ένορκο κατάθεση. Για την Υπεράσπιση κατέθεσαν, επίσης, ο Κώστας Νατιώτης (ΜΥ 2) και η Λυσιμάχη Δημητρίου (ΜΥ 3). Ότι το πρόσωπο που στάθμευσε το αυτοκίνητο, που αναφέρεται στο κατηγορητήριο στον τόπο και τον χρόνο, που επίσης αναφέρονται στο κατηγορητήριο, ήταν ο Κατηγορούμενος δηλώθηκε μεταξύ των διαδίκων ως παραδεκτό γεγονός και ως τέτοιο καταγράφηκε. Θέση του ΜΚ 1 ήταν ότι στις 17:00 της 3.3.05 το όχημα του Κατηγορούμενου ήταν σταθμευμένο στην αριστερή πλευρά της οδού Π. Μιλτιάδη με τέτοιο τρόπο που εμπόδιζε την ελεύθερη διέλευση των οχημάτων και, κατ' επέκταση, την ομαλή κυκλοφοριακή κίνηση. Η οδός Π. Μιλτιάδη είναι μονόδρομος. Συγκεκριμένα, επειδή ο δρόμος ήταν στενός, με δυσκολία περνούσαν από τα δεξιά του ακόμα και μικρά αυτοκίνητα με αποτέλεσμα πίσω από αυτό να σχηματίζεται ουρά αυτοκινήτων, ενώ μεγάλα αυτοκίνητα, όπως ημιφορτηγά ή λεωφορεία, για να περάσουν, έπρεπε να ανέβουν πάνω στο πεζοδρόμιο. Σύμφωνα με τον μάρτυρα το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου βρισκόταν σταθμευμένο στο ίδιο μέρος τουλάχιστον για είκοσι λεπτά, αφού στις 17:20 που ο μάρτυρας ξαναπέρασε από τον ίδιο δρόμο, το εν λόγω αυτοκίνητο εξακολουθούσε να βρίσκεται σταθμευμένο στο ίδιο μέρος. Τότε εξέδωσε και το εξώδικο. Διαφορετική ήταν η εκδοχή του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο κατά τον χρόνο που στάθμευσε το αυτοκίνητο του δεν ήταν δυνατή η διέλευση τροχαίων οχημάτων επί της οδού Π. Μιλτιάδη. Την ημέρα εκείνη ο δρόμος, όπως και άλλοι δρόμοι στην περιοχή, είχαν κλείσει από τον Δήμο Πάφου, καθότι ήταν Τσικνοπέμπτη και η πόλη της Πάφου γιόρταζε την είσοδο του Βασιλιά Καρνάβαλου. Η εν λόγω οδός είχε κλείσει με τρεις κούκους, που είχαν τοποθετηθεί στη μέση του δρόμου, λίγα μέτρα πιο κάτω από το σημείο που ο Κατηγορούμενος στάθμευσε το αυτοκίνητό του. Οι κούκοι ήδη υπήρχαν όταν ο Κατηγορούμενος στάθμευσε το αυτοκίνητό του. Μεταξύ των κούκων και του αυτοκινήτου του στάθμευσε αργότερα το Αστυνομικό όχημα, που ακολουθούσε την πομπή του Καρνάβαλου, κάθετα πάνω στο δρόμο. Το όχημά του δεν ήταν σταθμευμένο στην αριστερή πλευρά της οδού Π Μιλτιάδη, όπως ανέφερε ο ΜΚ 1, αλλά στην δεξιά της πλευρά. Κατά τον χρόνο της στάθμευσης δεν παρακώλυε την κυκλοφορία, γιατί απλούστατα η κυκλοφορία είχε απαγορευτεί κατά τον ουσιώδη χρόνο στην εν λόγω οδό και, κατ' επέκταση, δεν υπήρχε. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες, ενόσω αυτοί έδιναν μαρτυρία ενώπιόν μου, και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ένας μάρτυρας μπορεί, επίσης, να γίνει πιστευτός είτε μερικώς είτε εξ' ολοκλήρου και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας του μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου

(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη

(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva, ΠΕ 10351, ημερομηνίας 27.3.02). Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω προχωρώ στην αξιολόγηση των μαρτύρων. Ο ΜΚ 1 δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Αυτός παρουσιάστηκε να μην είναι βέβαιος για τις θέσεις του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι ενώ στην κυρίως εξέταση ισχυρίστηκε, ότι υπήρχε διέλευση οχημάτων επί της οδού Π. Μιλτιάδη και το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου την εμπόδιζε, στην αντεξέταση δεν απέκλεισε να υπήρχαν σήματα που να απαγορεύουν την κίνηση επί της εν λόγω οδού. Μεταξύ άλλων δεν θυμόταν να πει αν κατά τον ουσιώδη χρόνο υπήρχαν ή όχι κούκοι που εμπόδιζαν την διέλευση των οχημάτων. Τα πιο πάνω πλήττουν καίρια την αξιοπιστία του. Καθότι δεν είναι δυνατόν από την μια να υποστηρίζει ότι υπήρχε κυκλοφοριακή κίνηση επί της οδού Π. Μιλτιάδη, η οποία παρεμποδιζόταν από την στάθμευση του οχήματος του Κατηγορούμενου, δίνοντας, μάλιστα, με παραστατικό τρόπο και παραδείγματα για τα προβλήματα, που δημιουργούσε στην τροχαία κίνηση το πιο πάνω όχημα, και από την άλλη να μην μπορεί, ουσιαστικά, να αποκλείσει ότι η εν λόγω οδός ήταν κλειστή για την κυκλοφορία. Ενώ από την μια υποστήριξε, ότι επιτρεπόταν η διέλευση οχημάτων επί της οδού, από την άλλη, δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είχε απαγορευτεί η διέλευση οχημάτων. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί του μάρτυρα είναι αντιφατικοί και πλήττουν καίρια την αξιοπιστία του, γι' αυτό και δεν μπορώ να αποδεχτώ την μαρτυρία του, την οποία και απορρίπτω. Ο Κατηγορούμενος μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσε με έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών του. Ήταν αμετακίνητος στην θέση του, ότι κατά τον χρόνο που στάθμευσε το αυτοκίνητό του είχε απαγορευτεί η διέλευση οχημάτων επί της οδού Π. Μιλτιάδη με την τοποθέτηση τριών κούκων στην μέση του δρόμου, ώστε να διευκολυνθεί η διεξαγωγή των εκδηλώσεων της ημέρας. Στάθμευσε δε το όχημά του ύστερα από υπόδειξη τροχονόμου. Όταν αναχώρησε από το μέρος στο οποίο στάθμευσε το όχημά του εξακολουθούσαν να υπάρχουν οι κούκοι και επιπρόσθετα υπήρχε και αυτοκίνητο της Αστυνομίας, το οποίο είχε στο μεταξύ σταθμεύσει μπροστά από τους κούκους και κάθετα πάνω στο δρόμο, ως επιπρόσθετο δείγμα απαγόρευσης για την διέλευση οχημάτων. Οπότε ουδέποτε το όχημά του είχε παρακωλύσει την κυκλοφορία καθ' ον χρόνο αυτό ήταν σταθμευμένο. Ήταν αφοπλιστικά ειλικρινής στην μαρτυρία του σε βαθμό που δεν μου άφησε καμία αμφιβολία για την αλήθεια της εκδοχής του. Η μαρτυρία του ήταν, επίσης, αρκετά λεπτομερής και ακριβής σε βαθμό που εντυπωσίασε το Δικαστήριο. Παρέμεινε δε σταθερός μέχρι τέλους χωρίς να πέσει σε αντιφάσεις ή να κλονισθεί παρά την μακρά αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε. Ύστερα από έρευνα στην οποία έχω προβεί έχω διαπιστώσει, ότι ο ισχυρισμός του Κατηγορούμενου αναφορικά με την ιδιαιτερότητα της ημέρας, που αναφέρεται στο κατηγορητήριο, είναι αληθής. Από την εν λόγω έρευνά μου διαπίστωσα, ότι η 3.3.05 ήταν Πέμπτη και η Κυριακή που ακολουθούσε ήταν η Κυριακή της Απόκρεω. Ως εκ τούτου δέχομαι τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου, ότι κατά την ημερομηνία που αναφέρεται στο κατηγορητήριο ήταν Τσικνοπέμπτη. Θα πρέπει να σημειωθεί, ότι το πιο πάνω γεγονός είναι γεγονός, για το οποίο το Δικαστήριο μπορεί να λάβει δικαστική γνώση κατόπιν έρευνας (judicial notice after enquiry) και, συνεπώς, δεν χρειάζεται η απόδειξή του με την προσκόμιση μαρτυρίας. Συνακόλουθα δέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητά της. Ο ΜΥ 2 αναφέρθηκε με γενικότητα στο κλείσιμο των οδών την ημέρα της Τσικνοπέμπτης από τις οποίες περνάει η πομπή του Καρνάβαλου. Από την μαρτυρία του καθίσταται σαφές, ότι αυτή δεν αναφερόταν ειδικά στην ημέρα, που αναφέρεται επί του κατηγορητηρίου. Συνεπώς, κανένα ασφαλές συμπέρασμα δεν μπορεί να εξαχθεί από την μαρτυρία του. Για τον πιο πάνω λόγο η μαρτυρία του δεν θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Η ΜΥ 3 ήταν η σύζυγος του Κατηγορουμένου. Παρόλα αυτά δεν διέκρινα οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης της αλήθειας στην μαρτυρία της, ούτε και διάθεση να ψευσθεί με σκοπό και μόνο να δώσει μαρτυρία προς υποστήριξη της μαρτυρίας του συζύγου της. Η μάρτυρας μου έδωσε την εντύπωση του ειλικρινούς και φιλαλήθη μάρτυρα. Ήταν σταθερή και αμετακίνητη στην θέση της. Ότι, δηλαδή, ο Κατηγορούμενος είχε σταθμεύσει το αυτοκίνητό του πίσω από κούκους, οι οποίοι έκλειναν τον δρόμο. Ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν υπήρχε οδική κυκλοφορία επί της οδού Π. Μιλτιάδους, γιατί απλούστατα αυτή είχε αποκοπεί. Προσέτι δε ότι όταν επιστρέψανε στο αυτοκίνητό τους για να φύγουνε υπήρχε ανάμεσα στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου και των κούκων σταθμευμένο Αστυνομικό όχημα ως επιπρόσθετο δείγμα απαγόρευσης για την διέλευση οχημάτων. Συνακόλουθα αποδέχομαι την μαρτυρία της στο σύνολό της. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Ο Κατηγορούμενος την 3.3.05 οδηγούσε το αυτοκίνητό του με αριθμούς εγγραφής ΕΑΖ 189. Αφού εισήλθε εντός της οδού Π. Μιλτιάδη από την νόμιμη είσοδο της, στάθμευσε το αυτοκίνητό του στην δεξιά πλευρά του δρόμου. Επί της οδού Π. Μιλτιάδη η διέλευση των οχημάτων επιτρέπεται μόνο από μια κατεύθυνση καθότι η εν λόγω οδός είναι μονόδρομος. Την πιο πάνω ημέρα ήταν Τσικνοπέμπτη και στην οδό Π. Μιλτιάδη είχαν τοποθετηθεί κούκοι, οι οποίοι εμπόδιζαν την διέλευση των οχημάτων επί της πιο πάνω οδού. Οι κούκοι τοποθετήθηκαν στο μέσο περίπου της οδού και ο Κατηγορούμενος στάθμευσε το αυτοκίνητό του πριν από τους κούκους. Η παρουσία των κούκων εμπόδιζε την διέλευση οχημάτων επί της οδού Π. Μιλτιάδους. Πριν αναχωρήσει από το μέρος ο Κατηγορούμενος είχε σταθμεύσει μεταξύ των κούκων και του αυτοκινήτου του Αστυνομικό όχημα. Το εν λόγω όχημα στάθμευσε κάθετα πάνω στην οδό Π. Μιλτιάδη και εμπόδιζε την διέλευση οχημάτων. Ο Κανονισμός 58

(1)(ζ) των Περί Μηχανοκινήτων και Τροχαίας Κίνησης Κανονισμών του 1984 προνοεί ως ακολούθως: «Πας όστις οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος εφ' οιασδήποτε οδού υπέχει υποχρέωση όπως - .................................... (ζ) . μη εγκαταλείπει εφ' οιασδήποτε οδού κατά τρόπο δυνάμενο να παρακωλύσει αδικαιολογήτως την επί της οδού τροχαία ή ετέρα κίνηση». Με βάση την μαρτυρία που αποδέχτηκα προκύπτει, ότι ο Κατηγορούμενος δεν είναι ένοχος για το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται. Η κυκλοφορία επί της οδού Π. Μιλτιάδη είχε ήδη αποκοπεί όταν ο Κατηγορούμενος στάθμευσε το αυτοκίνητό του επί της εν λόγω οδού. Μέχρι την στιγμή που ο Κατηγορούμενος αποχώρησε από το μέρος με το αυτοκίνητό του η κατάσταση εξακολουθούσε να παραμένει η ίδια. Από την στιγμή που δεν υπήρχε κυκλοφορία επί της οδού Π. Μιλτιάδη η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο Κατηγορούμενος παρακώλυε την κυκλοφορία επί της πιο πάνω οδού κρίνεται ανυπόστατη. Η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος αθωώνεται στην εναντίον του κατηγορία. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο