Αστυνομία Πάφου ν. Σαμψών Σουρουμιάν Τσαγγαρίδη, Αρ. Υπόθεσης: 12934/05, 8.12.06

(1)(ζ) των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Κανονισμών του 1984 (1η κατηγορία) και την κατηγορία της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος και χρήσης τηλεφώνου με τα χέρια κατά παράβαση, μεταξύ άλλων, των Κανονισμών 58

(5)και 72 των πιο πάνω Κανονισμών (2η κατηγορία). Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 29.8.05 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚΑΖ 071 επί της οδού Γρίβα Διγενή στην Πάφο χρησιμοποιώντας τηλέφωνο με τα χέρια. Επίσης ότι την ίδια ημέρα στάθμευσε το ίδιο αυτοκίνητο επί της ίδιας οδού με τέτοιο τρόπο ώστε να παρακωλύει την κυκλοφορία. Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη μόνο αναφορικά με την δεύτερη κατηγορία, αφού ο Κατηγορούμενος παραδέχτηκε την πρώτη. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεσή της κάλεσε τον Χριστάκη Γεωργίου (ΜΚ 1). Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή το Δικαστήριο αποφάσισε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου, τον οποίον και κάλεσε σε απολογία. Ο Κατηγορούμενος, αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του από το Δικαστήριο, σύμφωνα με τον Νόμο, επέλεξε να προβεί σε ένορκο κατάθεση. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες, ενόσω αυτοί έδιναν μαρτυρία ενώπιόν μου, και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ένας μάρτυρας μπορεί, επίσης, να γίνει πιστευτός είτε μερικώς είτε εξ' ολοκλήρου και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας του μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου

(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη

(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva, ΠΕ 10351, ημερομηνίας 27.3.02). Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω προχωρώ στην αξιολόγηση των μαρτύρων. Ο ΜΚ 1 παρά το ότι ήταν σταθερός στην μαρτυρία του και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις δεν με έπεισε για την αλήθεια της εκδοχής του. Μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσε μου έδωσε την εντύπωση, ότι ο ισχυρισμός του, σύμφωνα με τον οποίο ο Κατηγορούμενος χρησιμοποιούσε τηλέφωνο με τα χέρια εν ώρα οδήγησης, ήταν αναληθής και κατασκευασμένος με σκοπό και μόνο να δείξει στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αφορμή για την διένεξη, που έλαβε χώρα μεταξύ του ιδίου και του Κατηγορούμενου, η οποία κατέληξε σε επίθεση και χρήση βίας, αδίκημα για το οποίο, όπως παραδέχτηκε στην διά ζώσης μαρτυρία του, αντιμετωπίζει ποινική υπόθεση. Σύμφωνα με την εκδοχή του είχε αντιληφθεί τον Κατηγορούμενο να μιλάει στο κινητό του τηλέφωνο, ενώ και οι δύο βρίσκονταν σταματημένοι στα ίδια φώτα, όταν αυτά ήταν αναμμένα κόκκινα για την πορεία τους. Ο Κατηγορούμενος είχε γυρισμένο το κεφάλι του προς τα αριστερά και το αυτοκίνητο του προπορευόταν του αυτοκινήτου του μάρτυρα. Έτσι, ο μάρτυρας μπόρεσε και είδε τον Κατηγορούμενο που μιλούσε στο κινητό. Βρισκόταν δε σε τέτοια απόσταση από τον Κατηγορούμενο που μπόρεσε και είδε καθαρά το πιο πάνω περιστατικό. Στο στάδιο αυτό αξίζει να αναφερθεί, ότι τελείως διαφορετική επί του σημείου τούτου ήταν η εκδοχή του Κατηγορούμενου, ο οποίος στην διά ζώσης μαρτυρία του ανέφερε, ότι δεν είχε περάσει από τα φώτα στα οποία ο μάρτυρας σταμάτησε και τον είδε για πρώτη φορά να μιλάει στο κινητό του τηλέφωνο, όπως ο τελευταίος ισχυρίστηκε, αλλά από άλλα φώτα. Ο Κατηγορούμενος υποστήριξε, ότι οδηγούσε σε δρόμο κάθετο στο δρόμο επί του οποίου κατευθυνόταν ο μάρτυρας. Στην συμβολή δε των δύο οδών υπάρχουν φώτα τροχαίας. Ο Κατηγορούμενος φθάνοντας στα εν λόγω φώτα δεν σταμάτησε, αφού το φως ήταν αναμμένο πράσινο για την πορεία του. Προχώρησε στρίβοντας προς τα δεξιά και κατευθύνθηκε προς το κέντρο της πόλης. Την στιγμή εκείνη τα φώτα για τα αυτοκίνητα που ακολουθούσαν την πορεία του μάρτυρα ήταν αναμμένα κόκκινα. Η μαρτυρία του Κατηγορούμενου επί του σημείου τούτου δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Μάλιστα, αποτέλεσε θέση της Κατηγορούσας Αρχής κατά την αντεξέταση, ότι ενώ ο Κατηγορούμενος έστριβε δεξιά με πρόθεση να κατευθυνθεί προς το κέντρο της πόλης, τα οχήματα που ακολουθούσαν την πορεία του ΜΚ 1 βρίσκονταν σταματημένα σε άλλα φώτα, που βρίσκονταν στα αριστερά σύμφωνα με την πορεία του Κατηγορούμενου. Για τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του μάρτυρα, ότι ενώ βρισκόταν σταματημένος στο κόκκινο μπροστά του βρισκόταν σταματημένο το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου και ότι από εκεί είδε τον Κατηγορούμενο να μιλάει στο κινητό του τηλέφωνο. Ούτε και δέχομαι ότι ο Κατηγορούμενος μιλούσε καθ' οιονδήποτε χρόνο στο κινητό του τηλέφωνο από την στιγμή που ο ΜΚ 1 βρέθηκε πίσω από το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου μέχρι ο τελευταίος να ακινητοποιήσει το όχημά του. Ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι ο Κατηγορούμενος μιλούσε στο κινητό του μέχρι να σταθμεύσει το αυτοκίνητό του και να κατέβει από αυτό δημιουργεί απορία στο Δικαστήριο. Και αυτό γιατί ο μάρτυρας ισχυρίστηκε, ότι κατά την διάρκεια της διαδρομής αυτής ο Κατηγορούμενος έκανε τρεις φορές απρεπή χειρονομία σε αυτόν βγάζοντας και τις τρεις φορές έξω από το παράθυρό του το δεξί του χέρι. Αν δεχτώ, ότι ο Κατηγορούμενος κρατούσε με το αριστερό του χέρι το τηλέφωνο και με το δεξί του χειρονομούσε στον μάρτυρα, τότε εγείρεται εύλογα το ερώτημα με ποιο χέρι κατηύθυνε το αυτοκίνητό του. Αν η εκδοχή του μάρτυρα γίνει αποδεχτή, σημαίνει ότι ο Κατηγορούμενος είχε αφήσει τρεις φορές ακυβέρνητο το αυτοκίνητό του, πράγμα, το οποίο δεν ισχυρίστηκε ο μάρτυρας. Ούτε και έδωσε οποιαδήποτε εξήγηση στο Δικαστήριο για το πώς αυτό έλαβε χώρα χωρίς να παρεκτραπεί το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου. Για τους πιο πάνω λόγους κρίνω πως ο ΜΚ 1 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και για τον λόγο αυτό η μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεχτή. Σε αντίθεση με τον ΜΚ 1 ο Κατηγορούμενος μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο κατέθεσε με έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών του. Κατέθεσε σοβαρά και μετρημένα. Ήταν συνεπής στις απαντήσεις του και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις παρά την μακρά αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε. Βέβαια από τον Κατηγορούμενο δόθηκε και μαρτυρία η οποία δεν σχετίζεται με το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας. Για τον λόγο αυτό το μέρος αυτό της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου δεν θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Δέχομαι, όμως, το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του που σχετίζεται με το υπό εκδίκαση αδίκημα. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση συνεπάγεται ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την δεύτερη κατηγορία. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος αθωώνεται στην δεύτερη κατηγορία. (Υπ.)............................................. Π. Μιχαηλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο