Δημοκρατία ν. Γιάννη Χ"Πέτρου, Αρ. Υπόθεσης: 12077/05, 12 Δεκεμβρίου 2006

(1981)3 Cr App. Rep. (S) 123 και Archer [1994] Cr. Αpp. Rep. 80), το σύνολο της μαρτυρίας που έχει ακουστεί και είναι σχετικό με το ζήτημα της ποινής λαμβάνεται υπόψη, εάν δε η παραδοχή λάβει χώρα αφού η Κατηγορούσα Αρχή έχει ολοκληρώσει την υπόθεσή της, τότε στη «Newton Trial» θα ακουστεί η μαρτυρία των μαρτύρων που θα καλέσει η Υπεράσπιση. Θεωρούμε αχρείαστο και αντιπαραγωγικό να παραθέσουμε το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιόν μας. Τα επίδικα ζητήματα είναι περιορισμένα. Έχοντας όμως υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας και αφού καταλήξαμε αναφορικά με τη φιλαλήθεια του κάθε μάρτυρα θα προσεγγίσουμε κάθε επίδικο ζήτημα και θα αποφανθούμε επί αυτού. Σε σχέση με το επεισόδιο που προηγήθηκε κατά ενάμιση περίπου μήνα του επίδικου η μαρτυρία προέρχεται από τον παραπονούμενο και τον κατηγορούμενο μόνο. Ο παραπονούμενος διατείνεται πως στο επεισόδιο εκείνο, που υπό την ιδιότητά του ως φρουρός ασφαλείας ενεπλάκηκε σε αντιπαράθεση με παρέα νεαρών προσώπων μέλος της οποίας ήταν και ο κατηγορούμενος, κτυπήθηκε και από τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος στεκόταν πίσω του. Τον είδε να κρατά ένα σάντουιτς και στη συνέχεια δέχθηκε κτύπημα πίσω στο κεφάλι και τα μαλλιά του γέμισαν μαγιονέζες από το σάντουιτς. Ο κατηγορούμενος θέτει τον εαυτό του στη σκηνή του επεισοδίου εκείνου, ήταν όμως της θέσης πως δεν έλαβε μέρος στο επεισόδιο στο οποίο πρωτεργάτης ήταν κάποιος Μακάριος Ροβανιάς, φίλος του όπως αρχικά παραδέχθηκε. Προέκυψε από την αντεξέταση του παραπονουμένου πως η υπόθεση εκείνη είχε καταγγελθεί στην Αστυνομία. Ο παραπονούμενος είχε δώσει κατάθεση εκφράζοντας παράπονο εναντίον του Μ. Ροβανιά. Δεν είχε καταγγείλει τον κατηγορούμενο. Του υποβλήθηκε πως δεν είχε καταγγείλει τον κατηγορούμενο γιατί ο τελευταίος δεν του επιτέθηκε και δεν είχε ανάμειξη στο επεισόδιο. Εξήγησε ο παραπονούμενος, κατά τρόπο πειστικό, πως θεώρησε ως πιο σημαντική την επίθεση που είχε δεχθεί από τον Μ. Ροβανιά που τον είχε κλωτσήσει. Ο Μ. Ροβανιάς ήταν ο αρχηγός της παρέας των νεαρών. Δεν γνώριζε τότε το όνομα του κατηγορουμένου. Ότι εκ προοιμίου σημειώνουμε είναι πως το εύρημά μας για την εμπλοκή του κατηγορουμένου στο επεισόδιο εκείνο δεν επιβαρύνει τη θέση του κατηγορουμένου. Δεν έχει κατηγορηθεί και δεν δικάζεται για το περιστατικό εκείνο. Η εμπλοκή του ή όχι στο περιστατικό εκείνο είναι ήσσονος σημασίας. Απλά εξηγεί γιατί ο παραπονούμενος είχε οδηγίες από τους προϊσταμένους του να μην επιτρέψει την είσοδο ή παρουσία του κατηγορουμένου στο κέντρο «Ζικ-Ζακ» και γιατί ενήργησε με τον τρόπο που διατείνεται ή που η Υπεράσπιση του αποδίδει για να αποβάλει τον κατηγορούμενο. Αναφορικά με το ζήτημα της κατάστασης στην οποία βρισκόταν ο κατηγορούμενος λόγω κατανάλωσης αλκοολούχων ποτών η μαρτυρία έχει δυο παραμέτρους. Η πρώτη αφορά στη μαρτυρία για την ποσότητα των αλκοολούχων ποτών που κατανάλωσε. Ο κατηγορούμενος κατά τη νυχτερινή του έξοδο το βράδυ της 3ης προς 4ης Δεκεμβρίου 2005, φέρεται να κατανάλωσε αλκοόλ σε δυο κέντρα αναψυχής προτού επισκεφθεί το κέντρο «Ζικ-Ζακ». Είχε προηγουμένως μαζί με το φίλο του Μάριο Θεοφάνους (Μ.Υ.3) επισκεφθεί το κέντρο «Space Club» όπου κατανάλωσε τρία σχεδόν ποτά ουίσκι. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν αμφισβήτησε αυτή την κατανάλωση. Ότι αμφισβητήθηκε ήταν η κατανάλωση άλλων έντεκα με δώδεκα ουίσκι που ο κατηγορούμενος υποστήριξε πως ήπιε μεταξύ των ωρών 22:00 και 24:00 όταν μόνος επισκέφθηκε το κέντρο «Ivi Club». Την επίσκεψη του κατηγορουμένου στο εν λόγω κέντρο επιβεβαίωσε ο ιδιοκτήτης του Λουκάς Λουκά (Μ.Υ.2). Η θύμηση του μάρτυρα κρίνεται ορθή. Συσχετίζει την επίσκεψη στο υποστατικό του όχι με την ημερομηνία αλλά με το επίδικο περιστατικό που ακολούθησε το βράδυ εκείνο. Ο μάρτυρας είχε πληροφορηθεί πως ο κατηγορούμενος είχε μαχαιρώσει τον παραπονούμενο, είχε συζητήσει το ζήτημα με πρόσωπα του περιβάλλοντός του και αναζήτησε και είδε τον κατηγορούμενο στην ταινία της βραδιάς που καταγράφηκε από το σύστημα ασφαλείας του υποστατικού του. Αποδεχόμαστε πως ο κατηγορούμενος είχε επισκεφθεί το νυχτερινό κέντρο «Ivi Club» προτού επισκεφθεί το «Space Club». Εις ότι δεν μπορούσε να διαφωτίσει ο μάρτυρας Λ. Λουκά ήταν για τον ακριβή χρόνο παραμονής του κατηγορουμένου στο υποστατικό του και την ποσότητα των ποτών που κατανάλωσε. Γι΄ αυτό η μαρτυρία προέρχεται αποκλειστικά από τον κατηγορούμενο. Ο τελευταίος μας έκαμε την χείριστη εντύπωση ως μάρτυρας που παραποίησε την αλήθεια κατά τρόπο αδέξιο και προκλητικό. Υπέπεσε σε σωρεία αντιφάσεων σε σχέση με το περιεχόμενο της κατάθεσης του στην Αστυνομία που ούτε αυτή αποδίδει την πραγματική εικόνα των γεγονότων. Η μαρτυρία του ήταν ψεύτικη και κατά τρόπο πρόδηλο κατευθυνόμενη, υπαγορευμένη από τους αντικειμενικούς σκοπούς που έθεσε, να πείσει για τις παραμέτρους που ηθέλησε να εισάξει στην υπόθεση του. Στις ερωτήσεις που του ετίθεντο στην αντεξέταση παρουσιάστηκε διστακτικός. Έπαιρνε χρόνο, που θα ήταν αχρείαστος αν μιλούσε με ειλικρίνεια, για να σκεφτεί και να διαμορφώσει απάντηση που κατά την αντίληψή του δεν θα έπληττε την τεκμηρίωση των στοιχείων που ήθελε να εισάξει ή δεν απαντούσε καθόλου. Ψευδολογώντας και περιγράφοντας μη πραγματικά περιστατικά και έχοντας διάφορα σημεία να ικανοποιήσει, υπήρξε αντιφατικός. Από τη μια θέλει να παρουσιάσει τον εαυτό του μεθυσμένο για να ελαφρύνει τη θέση του σε σχέση με το σοβαρό έγκλημα που διέπραξε ενώ από την άλλη επιδιώκοντας να καταδείξει πως η στάση του παραπονουμένου ήταν αξιόμεμπτη, άδικη για τον ίδιο και ότι συνιστούσε πρόκληση παρουσιάζει τον εαυτό του να συμπεριφέρεται κατά τρόπο άψογο, με σεμνότητα και σοβαρότητα να ζητεί εξηγήσεις και στη συνέχεια να επεξηγεί σε παριστάμενους θαμώνες έξω από το κέντρο το δίκαιο της υπόθεσής του. Επέμενε ο κατηγορούμενος στην ακρίβεια λεπτομερειών που παράθεσε, λεπτομέρειες που δε θα αναμένετο να συγκρατεί πρόσωπο το οποίο ήταν μεθυσμένο. Δεν είναι η κατάληξή μας πως ο κατηγορούμενος είχε άψογη συμπεριφορά και συνετά διεκδίκησε το δίκαιό του όπως ο ίδιος έκρινε τη στιγμή εκείνη. Αποδεχόμαστε τη θέση του παραπονουμένου πως ο κατηγορούμενος τον εξύβρισε, ήταν απειλητικός με λόγια και προέβαλε αντίσταση όταν ο παραπονούμενος τον εκράτησε. Αποδεχόμαστε πως ο κατηγορούμενος κατανάλωσε αλκοόλη και στο νυχτερινό κέντρο «Ivi Club». Θα ήταν, θα λέγαμε, παράξενο να είχε επισκεφθεί κέντρο του τύπου αυτού μόνος, να καθίσει στο μπαρ και να μην καταναλώσει αλκοολούχο ποτό. Είναι πρόσωπο που καταναλώνει αλκοολούχα ποτά όπως είδαμε στη συνέχεια που παραδεχτά κατανάλωσε σχεδόν τρία ουίσκι στο νυχτερινό κέντρο «Space Club». Με δεδομένο πλέον το αναξιόπιστο της μαρτυρίας του αδυνατούμε να καταλήξουμε σε εύρημα για τον ακριβή αριθμό των ποτών που κατανάλωσε. Ούτε και το στοιχείο τούτο θα ήταν το ουσιαστικότερο. Ό,τι εξάγεται από τη μαρτυρία του ιατρού Τάκη Θεοδοσίου (Μ.Υ.4) που, παρεμπιπτόντως, δε μας ικανοποίησε επί όλων των ζητημάτων στα οποία αναφέρθηκε, είναι πως η κατάσταση του κάθε προσώπου που κατανάλωσε αλκοολούχα ποτά και η επίδραση «στην αναστολή των μηχανισμών αναστολής του», εξαρτάται από τον οργανισμό του καθενός. Το Δικαστήριο μπορεί να υιοθετήσει τη θέση ενός εμπειρογνώμονα είτε εν όλω, είτε εν μέρει, είτε καθόλου, ανάλογα με τα ευρήματά του και την αξιολόγηση της μαρτυρίας, έχοντας υπόψη ότι οι εμπειρογνώμονες δεν έχουν κανένα προβάδισμα έναντι άλλων μαρτύρων και ότι η μαρτυρία τους υπόκειται στους ίδιους ακριβώς κανόνες αξιολόγησης όπως οι συνήθεις μάρτυρες επί γεγονότων (δέστε Vasilico Cements Works v Σταύρου

(1978)1 ΑΑΔ 389,397 και Ν. Νικολάου ν. Κλεάνθη Σταύρου

(1992)1 ΑΑΔ 746): «Η κάθε περίπτωση αποφασίζεται ανάλογα με τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης και ειδικότερα ερευνάται ο στόχος μιας τέτοιας μαρτυρίας. Απαραβίαστη όμως είναι η αρχή πως η διακρίβωση των γεγονότων, η αξιολόγηση της μαρτυρίας και η τελική ετυμηγορία, περί ενοχής ή μη του κατηγορουμένου σε ποινική υπόθεση, ανήκει στο Δικαστήριο, και δεν γίνεται ανεκτή καμιά εξωγενής επέμβαση στο έργο του.» Για το θέμα βλ. επίσης Phipson on Evidence 15η έκδοση σελ. 924 και επ. Σημειώνουμε από το πιο πάνω σύγγραμμα την παρατήρηση ότι είναι καλά καθιερωμένο ότι η μαρτυρία ειδικού ως προς την ανθρώπινη φύση και συμπεριφορά δεν είναι εν γένει αποδεκτή, όχι γιατί άπτεται του τελικού ερωτήματος αλλά γιατί το Δικαστήριο κατά την επιτέλεση του έργου του συνδυάζει την ιδιότητα του ειδικού και είναι σε θέση να έχει γνώμη για τη φύση του καθημερινού ανθρώπου βλ. DPP v. Jordan [1977] A.C. 699, HL, Lord Wilberforce σελ. 718, που επιβεβαιώθηκε στην R. v. Turner (πιο πάνω) σελ. 841. Η μαρτυρία του ειδικού στοχεύει στο να βοηθήσει το Δικαστήριο παρέχοντας πληροφορίες που βρίσκονται έξω από την κανονική εμπειρία και γνώση του Δικαστή ή του ενόρκου βλ. R. v. Land

(1998)1 All E.R. 403, 408. Ότι συνεπώς θα πρέπει, εν κατακλείδι, να μας ενδιαφέρει δεν είναι η ποσότητα της αλκοόλης που κατανάλωσε ο κατηγορούμενος αλλά η πραγματική επίδραση της στον ίδιο. Επί τούτου σχετική είναι η μαρτυρία που αφορά στη συμπεριφορά του κατά τους ουσιώδης χρόνους. Είναι η δεύτερη παράμετρος που αφορά στο επίδικο τούτο ζήτημα. Σε αυτή την ενότητα συγκαταλέγεται και η μαρτυρία άλλων προσώπων σε σχέση με την κατάσταση και συμπεριφορά του κατηγορουμένου. Ο φίλος του κατηγορουμένου Μ. Θεοφάνους μας έκανε πολύ φτωχή εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας και είμαστε πεπεισμένοι ότι είπε ψέματα με σκοπό να βοηθήσει την υπόθεση του φίλου του. Δεν αποδεχόμαστε τη θέση πως οδήγησε το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου από το σπίτι του προς το «Space Club» και ύστερα προς το «Ζικ-Ζακ» γιατί αντελήφθηκε πως ο κατηγορούμενος ήταν σε κατάσταση μέθης. Η αναφορά του ότι φτάνοντας στο κέντρο «Ζικ-Ζακ» έδωσε τα κλειδιά στον κατηγορούμενο είναι αναληθής και ο προβληθείς λόγος ανυπόστατος: Για να μην τα χάσει ο ίδιος τα παρέδωσε στον κατηγορούμενο που κατά τη θέση του ήταν μεθυσμένος. Ούτε το αυτοκίνητο οδήγησε, ούτε τα κλειδιά είχε στην κατοχή του, έπρεπε όμως να πει πως τα επέστρεψε για να ανεξαρτητοποιηθεί πλήρως από τον κατηγορούμενο και να γίνει, όπως το εξέλαβε, πιστευτός όταν στη συνέχεια θα υποστήριζε πως εγκατέλειψε τον κατηγορούμενο και επέστρεψε στο σπίτι του, ζήτημα το οποίο πραγματευόμαστε πιο κάτω. Ο Μ. Θεοφάνους έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία στις 6.12.2005 (Τεκμήριο 3Α). Όταν έδιδε την κατάθεσή του γνώριζε για τη φύση και σοβαρότητα της υπόθεσης που αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος φίλος του. Στην κατάθεσή του δεν ανέφερε ούτε ότι ο κατηγορούμενος ήταν μεθυσμένος ούτε πως ο ίδιος είχε για το λόγο αυτό οδηγήσει το αυτοκίνητό του. Ήταν η εξήγησή του πως με την κατάθεση του απαντούσε σε ερωτήσεις που του τίθεντο από την Αστυνομία και τέτοιες ερωτήσεις δεν του είχαν τεθεί. Προκύπτει από το περιεχόμενο της κατάθεσης και επί μέρους αναφορές πως τα ζητήματα είχαν θιγεί κατά τρόπο που θα αναμένετο πως αν ήταν αλήθεια ότι ο κατηγορούμενος ήταν μεθυσμένος και ο μάρτυρας είχε οδηγήσει το αυτοκίνητό του πως θα το κατέθετε. Αναφέρει: «..ήρθε σπίτι μου ο Γιάννης Χ"Πέτρου με το αυτοκίνητό του ένα Honda Integra και έπιασε με για να πάμε Κάτω Πάφο να πιούμε κανένα ποτό.» Δεν αποδίδουμε καταλυτική σημασία στη χρήση της φράσης «έπιασέ με», όμως αφού ομίλησε για τον τρόπο μετάβασης και έδωσε και λεπτομέρειες του τύπου του αυτοκινήτου ξενίζει η «παράληψη» να αναφέρει πως ο ίδιος το οδήγησε. Αναφέρθηκε και στο λόγο εξόδου αλλά πιο σημαντική είναι η αναφορά για την κατανάλωση στο νυχτερινό κέντρο που μαζί επισκέφθηκαν. Αναφέρει ότι ήπιαν από ένα ποτό μάλιστα καθορίζει ότι ο ίδιος ήπιε βότκα ενώ ο κατηγορούμενος ουίσκι. Συνεχίζει λέγοντας ότι ο ιδιοκτήτης του κέντρου τους κέρασε από ακόμη δυο ποτά δίδει δε και τη λεπτομέρεια πως το ποτό τους δεν το τέλειωσαν γιατί το κέντρο επρόκειτο να κλείσει. Σε μια κατάθεση όπου παρατίθενται τέτοια λεπτομερή στοιχεία με πρόδηλο σκοπό να φανεί σε ποια κατάσταση ήταν ο δράστης θα αναμενόταν ο καταθέτης να αναφέρει ότι ο δράστης - το πρόσωπο που ήταν μαζί του ήταν μεθυσμένο αν κάτι τέτοιο ανταποκρίνετο στην πραγματικότητα. Αλλά και η συμπεριφορά του κατηγορουμένου όπως διαγράφεται μέσα από την κατάθεση και μαρτυρία του μάρτυρα Μ. Θεοφάνους κάθε άλλο παρά απεικονίζει πρόσωπο που τελεί σε κατάσταση μέθης. Αυτή ήταν και η εντύπωση του παραπονούμενου προσώπου με εμπειρίες ως εκ της φύσης της εργασίας του. Οι κινήσεις και συμπεριφορά του κατηγορούμενου δεν ανταποκρινόταν σε πρόσωπο που ήταν μεθυσμένο, ούτε και μύρισε στον παραπονούμενο όπως θα μύριζε κάποιος μεθυσμένος. Όπου καταλήγουμε είναι πως ο κατηγορούμενος στις ώρες που προηγήθησαν του μαχαιρώματος του παραπονουμένου είχε καταναλώσει σχεδόν τρία ουίσκι στο νυχτερινό κέντρο «Space Club» και κάποια περαιτέρω ποσότητα στο κέντρο «Ivi Club». Κατά τους ουσιώδεις χρόνους βρίσκουμε πως δεν ήταν σε κατάσταση μέθης. Είχε πλήρη αντίληψη του περιβάλλοντος χώρου και συμπεριφερόταν κατά τρόπο που προδίδει πως δεν ήταν μεθυσμένος. Ενδεικτικά παραπέμπομε στην κατάθεσή του Τεκμήριο 2Α, όπου αναφέρει πως αφότου εκδιώχθηκε από το «Ζικ-Ζακ» απομακρύνθηκε και περίμενε να καθαρίσει το μέρος. Μόλις καθάρισε και δεν είχε κανένα έξω επιχείρησε να ξανά εισέλθει στο κέντρο. Επικαλείται πως ήταν μεθυσμένος και γι´ αυτό επιχείρησε να εισέλθει στο κέντρο. Δεν αποδεχόμαστε τη θέση αυτή. Συνιστά δικαιολογία για την παράνομη πράξη που ακολούθησε (βλ. Fildlay Duncan 73 Crim. App. Rep. 359 όπως υιοθετείται στην Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 109, 112). Ότι προκύπτει από την κατάθεσή του είναι πως εξασκώντας την κρίση του και προχωρώντας σε λογικούς συλλογισμούς στάθμισε όλα τα δεδομένα, ανέμενε να εγκαταλείψει ο κόσμος το μέρος για να μπορέσει να προβεί στην εγκληματική ενέργεια να μαχαιρώσει τον παραπονούμενο, 2η κατηγορία την οποία παραδέχθηκε. Αναφορικά με τη συμπεριφορά του παραπονουμένου έναντι του κατηγορουμένου αφότου τον κάλεσε να εξέλθει του νυχτερινού κέντρου τη μαρτυρία του πρώτου αντικρούουν ο κατηγορούμενος ο μάρτυρας Μ. Θεοφάνους και η Αγγελική Σιάμπη (Μ.Υ.5) θαμώνας του νυχτερινού κέντρου. Ο κατηγορούμενος είναι γνωστός της τα δε πρόσωπα που προκύπτει να βιαιοπράγησαν κατά του κατηγορουμένου φιλικά προσκείμενα σε πρόσωπο με το οποίο διατηρούσε σχέση. Η μάρτυρας Α. Σιάμπη ήταν αντιδραστική κατά την παρουσία της στο εδώλιο του μάρτυρα, αδικαιολόγητα επιθετική προς τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, αρνούμενη αρχικά να δώσει εξηγήσεις για τη γνωριμία της με τα διάφορα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Η εν γένει στάση της δεν μας πείθει πως αντελήφθηκε τη σοβαρότητα της περίστασης και αν θα έπρεπε να καταλήξουμε σε εύρημα με βάση τη δική της μαρτυρία θα αισθανόμασταν πως τούτο δεν θα ήταν ασφαλές. Ιδιαίτερη εντύπωση μας προκάλεσε το γεγονος πως η μάρτυρας περιέγραψε συνομιλία που είχε εκ των υστέρων με τα πρόσωπα που χτύπησαν τον κατηγορούμενο παραλείποντας, ως εξαφανίζοντας εντελώς, το μαχαίρωμα του παραπονούμενου. Όπως προειπώθηκε ο μάρτυρας Μ. Θεοφάνους υπήρξε αναξιόπιστος. Η προβαλλόμενη από το μάρτυρα συμπεριφορά στη συγκεκριμένη σκηνή προδίδει του λόγου το αληθές. Είναι η θέση του πως είδε να κτυπούν το φίλο του τρία με τέσσερα πρόσωπα και ο ίδιος επέλεξε, φοβούμενος όπως είπε για τη δική του σωματική ασφάλεια, να εγκαταλείψει τη σκηνή και να πάει στο σπίτι του να κοιμηθεί. Δεν ενδιαφέρθηκε ούτε να τηλεφωνήσει στην Αστυνομία αλλά ούτε και να εξακριβώσει τι απέγινε ο φίλος του. Αντίθετα υποστηρίζει πως μετά από όλα αυτά πήγε για ύπνο και την επομένη πήγε στο κυνήγι. Είναι πρόδηλο πως ο μάρτυρας ήθελε να αποστασιοποιηθεί από τα όσα επακολούθησαν και που άπτονται του ζητήματος του κατά πόσο ο κατηγορούμενος μετά το περιστατικό αυτό μετέβηκε σε άλλους χώρους οπλίστηκε με μαχαίρι και επέστρεψε να εκδικηθεί τον παραπονούμενο, ζήτημα που εξετάζουμε πιο κάτω. Ουδείς εκ των μαρτύρων που παρουσίασε η Υπεράσπιση ως αυτόπτες της σκηνής της αποβολής του κατηγορούμενου από το νυκτερινό κέντρο «Ζικ-Ζακ» μας εντυπωσίασε θετικά. Στη βάση της αξιόπιστης μαρτυρίας του παραπονούμενου έχουμε ικανοποιηθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο παραπονούμενος δεν άσκησε σωματική βία κατά του κατηγορούμενου για να τον οδηγήσει εκτός του κέντρου και δεν βιαιοπράγησε εναντίον του όταν τα δυο πρόσωπα εξήλθαν του κέντρου με τον τρόπο που του αποδίδεται από την υπεράσπιση. Είναι η κατάληξη μας πως η βία που ασκήθηκε στο στάδιο εκείνο περιορίζεται στις ενέργειες του παραπονούμενου όπως από τον ίδιο περιγράφησαν και σκοπό είχαν να καταστείλουν επαπειλούμενη επιθετική ενέργεια του κατηγορούμενου. Είναι γεγονός πως ο κατηγορούμενος εξύβρισε τον παραπονούμενο, λεκτικά τον απείλησε και προέβαλε αντίσταση στην κράτησή του από τον τελευταίο. Όσον αφορά τις βλάβες καταλήγουμε πως αυτές θα ήταν αδύνατο να είχαν προκληθεί στο στάδιο εκείνο. Το εύρημα μας σε σχέση με την περιορισμένη σωματική βία που ασκήθηκε αποκλείει την πρόκληση των αποδεκτών σωματικών βλαβών του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος δεν φαίνεται να παραπονείται για πόνους ή ενοχλήσεις στο χρόνο που μεσολάβησε μεταξύ του πρώτου και δεύτερου περιστατικού. Εξάλλου αν είχε υποστεί τις αποδεκτές βλάβες από το πρώτο περιστατικό ίσως να μην ήταν σε θέση να επιτεθεί με τον τρόπο που το έπραξε. Ο ίδιος περιγράφει το δεύτερο περιστατικό ως ιδιαίτερα βίαιο και είναι πρόδηλο πως κατ΄ εκείνο υπέστηκε τις σοβαρές βλάβες που διαπιστώθηκαν. Το τέταρτο επίδικο ερώτημα είναι κατά πόσο ο κατηγορούμενος δεν μετέβηκε σε άλλο χώρο να οπλιστεί με μαχαίρι αλλά μετέφερε τούτο καθόλη τη νυχτερινή του έξοδο για σκοπούς δικής του ασφάλειας. Η μαρτυρία του Μ. Θεοφάνους μας δημιούργησε την εντύπωση όπως πιο πάνω την εξηγήσαμε, πως ο ρηθείς ήθελε να αποκρύψει το τι συνέβη μετά την εκδίωξη του κατηγορουμένου από το νυχτερινό κέντρο «Ζικ-Ζακ». Ούτε και ο κατηγορούμενος μας ικανοποίησε πως παρέμεινε έξω από το κέντρο και εξηγούσε σε θαμώνες πόσο δίκαιο είχε και πόσο άδικο είχε ο παραπονούμενος. Εάν βρισκόταν εκεί ο κατηγορούμενος προφανώς θα τον αντιλαμβανόταν η μάρτυρας Α. Σιάμπη που δέκα περίπου λεπτά μετά τη λήξη του πρώτου επεισοδίου εξήλθε του υποστατικού. Κατηγορούμενος και μάρτυρας Μ. Θεοφάνους έχουμε την εντύπωση, πως κάτι ήθελαν να κρύψουν. Εντούτοις με το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό αδυνατούμε να προβούμε σε εύρημα πως ο κατηγορούμενος ανέλαβε κατοχή του μαχαιριού μετά που εγκατέλειψε το νυχτερινό κέντρο «Ζικ-Ζακ» μετά το πρώτο επεισόδιο. Η θέση του κατηγορουμένου πως το κατείχε εξυπαρχής δεν ανατρέπεται από κάποιο στοιχείο στη μαρτυρία και δεν μπορεί να απορριφθεί. Για σκοπούς γεγονότων θα θεωρήσουμε λοιπόν πως ο κατηγορούμενος κατείχε και μετέφερε το μαχαίρι καθόλη τη νυχτερινή του έξοδο για σκοπούς δικής του ασφάλειας όπως ο ίδιος το έθεσε. Το τελευταίο ζήτημα που καλούμαστε να αποφασίσουμε είναι κατά πόσο κατά την επιστροφή του κατηγορουμένου στο νυχτερινό κέντρο αυτός εμποδίστηκε από του να εισέλθει στο κέντρο και τότε μαχαίρωσε τον παραπονούμενο. Αποδεχόμαστε τη θέση του παραπονουμένου πως προτού ο ίδιος προβεί σε οιανδήποτε ενέργεια και ενώ ήταν εντός του κέντρου είδε τον κατηγορούμενο να προσεγγίζει την είσοδο του κέντρου κρατώντας κάτι στο χέρι που αποδείχθηκε εν τέλει πως ήταν μαχαίρι. Όταν εξήλθε από το κέντρο και ο κατηγορούμενος τον πλησίασε σε μικρή απόσταση, τότε αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο για μαχαίρι και με προφανή σκοπό να του επιστήσει την προσοχή στην σοβαρότητα της περίστασης, ίσως και για να του δείξει ότι αντιλήφθηκε τις προθέσεις του, του είπε: «εν μαχαίρι που κρατάς». Αμέσως ο κατηγορούμενος τον κτύπησε με το μαχαίρι στο στήθος. Ο παραπονούμενος δεν τον εμπόδισε από του να εισέλθει στο κέντρο απλά γιατί δεν πρόλαβε. Είναι πρόδηλο πως αν ο κατηγορούμενος δεν τον μαχαίρωνε και επιχειρούσε να εισέλθει ο παραπονούμενος θα τον σταματούσε άλλωστε τέτοια πρόθεση προδίδει και η ενέργεια του να βγει έξω από το κέντρο. Ο κατηγορούμενος στη δια ζώσης μαρτυρία του υποστήριξε κατά την κύρια εξέταση του πως ο παραπονούμενος τον κτύπησε με γροθιά και τον χαστούκισε ενώ στην αντεξέτασή του είπε πως του έδωσε γροθιά ή χαστούκι. Απορρίπτουμε αμφότερες τις εκδοχές που είναι εξάλλου εκτός του πλαισίου της παρούσης δίκης όπως καθορίστηκε. Στο σημείο τούτο παραπέμπουμε και στη μαρτυρία του Λοχία Χ. Νίττη ο οποίος έλαβε μέρος στις εξετάσεις διερεύνησης του αδικήματος και είχε συνοδεύσει τον κατηγορούμενο ώστε αυτός να εξεταστεί από Ιατροδικαστή στις 4.12.2005. Σε ερώτηση του Ιατροδικαστή για το τι επακολούθησε μετά την εκδίωξη του από το κέντρο, ο κατηγορούμενος είχε αναφέρει: «έφυα ύστερα 5 λεπτά έμεινα μέχρι να φκερώσει ο κόσμος μετά ξαναπήα μόλις άνοιξε την πόρτα αυτός του έμπηξα το μαχαίρι.». Τη δήλωση αυτή κατέγραψε σε έντυπο ο Λοχίας Χ. Νίττης (Τεκμήριο 10 στη δίκη) και ζήτησε από τον κατηγορούμενο να την υπογράψει κάτι που ο τελευταίος αρνήθηκε. Ο Λοχίας Χ. Νίττης προσφέρθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή στην παρούσα δίκη (Newton Trial) και η Υπεράσπιση δήλωσε πως δεν επιθυμεί την αντεξέτασή του. Είναι συνεπώς εύρημά μας πως κατά την επιστροφή του κατηγορουμένου στο νυχτερινό κέντρο δεν εμποδίστηκε από του να εισέλθει σ΄ αυτό γιατί προηγήθηκε το μαχαίρωμα του παραπονουμένου. (Υπ.) ............................................... Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................................................. Χ. Μαλαχτός, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................................................. Ρ. Λιμνατίτου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Λ.Κ../Θ.Γ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο