Αστυνομία Πάφου ν. Γεωργίας Πογιατζή, Αρ. Υπόθεσης: 1936/05, 22.12.06 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:B76 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ: ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1936/05 Αστυνομία Πάφου -ν- Γεωργίας Πογιατζή, από την Πάφο Κατηγορουμένης ------------------- Ημερομηνία: 22.12.06 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ Ν. Νεοκλέους Για την Κατηγορούμενη: κ. Π. Φιλίππου Κατηγορούμενη παρούσα -------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει την κατηγορία ότι επέτρεψε την οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς ασφάλεια υπέρ τρίτου κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου, Ν. 96(Ι)/00. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι την 3.12.04, ενώ ήταν η υπεύθυνη του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ZHHK 806, επέτρεψε στον Στέφανο Κωμοδρόμο (ΜΚ 2) να το οδηγήσει στην Λεωφόρο Ιεροκηπίων στην Γεροσκήπου χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ ασφάλεια ευθύνης έναντι τρίτου προσώπου. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεσή της κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας: τον Αστ. 2005, Ανδρέα Χαραλάμπους (ΜΚ 1) και τον Στέφανο Κωμοδρόμο (ΜΚ 2). Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή το Δικαστήριο αποφάσισε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της Κατηγορουμένης, την οποία και κάλεσε σε απολογία. Η Κατηγορούμενη, αφού της εξηγήθηκαν τα δικαιώματά της από το Δικαστήριο, σύμφωνα με τον Νόμο, επέλεξε να προβεί σε ένορκο κατάθεση. Για την Υπεράσπιση κατέθεσε ακόμα ο Νίκος Πογιατζής. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες, ενόσω αυτοί έδιναν μαρτυρία ενώπιόν μου, και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ένας μάρτυρας μπορεί, επίσης, να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva, ΠΕ 10351, ημερομηνίας 27.3.02). Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω προχωρώ στην αξιολόγηση των μαρτύρων. Ο ΜΚ 1 δεν ήταν ιδιαίτερα βοηθητικός για το Δικαστήριο. Κατά την αντεξέταση διεφάνη, ότι δεν γνώριζε σημαντικές πτυχές της υπόθεσης και για τον λόγο αυτό επανειλημμένα παρέπεμπε το Δικαστήριο στο μαρτυρικό υλικό ανεξαρτήτως αν αυτό βρισκόταν κατατεθειμένο στο φάκελο του Δικαστηρίου ή όχι. Είναι, όμως, γεγονός, ότι η μαρτυρία του περιορίστηκε σε γεγονότα, τα οποία περιήλθαν σε γνώση του από διερεύνηση της υπόθεσης και μόνο και, γενικότερα, στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του και για τα οποία είχε προσωπική γνώση. Για γεγονότα για τα οποία ο μάρτυρας δεν είχε προσωπική γνώση δήλωνε ευθέως στο Δικαστήριο, ότι δεν γνώριζε να απαντήσει. Μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο κατέθεσε μου έδωσε την εντύπωση, ότι αναφορικά με τα γεγονότα για τα οποία είχε προσωπική γνώση, ο μάρτυρας είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Για τον λόγο αυτό η μαρτυρία του αναφορικά με αυτά γίνεται αποδεχτή. Ο ΜΚ 2 δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο κατέθεσε δεν με έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών του. Είναι πεποίθησή μου, ότι ο μάρτυρας αυτός με την μαρτυρία του αλλοίωσε τα πραγματικά γεγονότα και σε συνδυασμό με την υπόλοιπη μαρτυρία στην υπόθεση η δική του μαρτυρία κρίνεται ως εντελώς αναξιόπιστη. Κατ' αρχή, δεν δέχομαι την θέση που πρόβαλε στην κυρίως εξέταση, ότι εργάστηκε στην εταιρεία N. Poyiatzis Rentals Ltd (από τώρα και στο εξής «η εταιρεία») μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου 2004, αρχές
- Σημειώνεται, ότι πιεζόμενος κατά την αντεξέταση ανέφερε, ότι δεν θυμόταν αν απολύθηκε από την εταιρεία πριν ή μετά το δυστύχημα. Ο μάρτυρας δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Από την άλλη η Κατηγορουμένη ήταν σαφής και πειστική στην μαρτυρία της ότι ο μάρτυρας έφυγε από την εταιρεία τέλος Νοεμβρίου του 2004 με άδεια άνευ απολαβών λόγω μείωσης, όπως συνάγεται από την μαρτυρία της, κατά τον χρόνο εκείνο, της δουλειάς. Τότε ήταν που η ίδια για τον ίδιο ακριβώς λόγο ακύρωσε και τις ασφάλειες κάποιων από τα αυτοκίνητα. Μέσα από την μαρτυρία σχημάτισα την εντύπωση ότι ο λόγος που ο μάρτυρας επέμενε στην πιο πάνω θέση ήταν για να δείξει στο Δικαστήριο, ότι την 1.12.04, που έφυγε από την εταιρεία και, μάλιστα, με άδεια με απολαβές, όπως ισχυρίστηκε, εξακολουθούσε να είναι υπάλληλος της εταιρείας. Ο λόγος που πρόβαλε την πιο πάνω εκδοχή ήταν για να γίνει πιο εύκολα πιστευτός ο ισχυρισμός του ότι φεύγοντας από την εταιρεία πήρε μαζί του και το επίδικο αυτοκίνητο με την συγκατάθεση της Κατηγορουμένης, η οποία, όπως ισχυρίστηκε στην μαρτυρία του, του το είχε παραχωρήσει «τους τέσσερις τελευταίους μήνες», για να το χρησιμοποιεί, μεταξύ άλλων, και για τις δικές του προσωπικές δουλειές. Δεν έγινε, όμως, πιστευτός από το Δικαστήριο. Ούτε και δέχομαι, ότι δεν γνώριζε πού φυλάσσονταν τα κλειδιά των αυτοκινήτων προς ενοικίαση. Και πάλι η Κατηγορουμένη ήταν σαφής στην μαρτυρία της, ότι ο μάρτυρας γνώριζε ότι αυτή φύλαγε τα κλειδιά μέσα σε κουτί, το οποίο διατηρούσε μέσα σε μικρό ερμάρι βιβλιοθήκης πίσω από το γραφείο της και ότι το κλειδί του κουτιού αυτού το φύλαγε μέσα στο γραφείο της. Το κουτί κλειδωνόταν όταν έφευγε από το γραφείο, όχι όμως και το ερμάρι και ο ΜΚ 2 γνώριζε πού ήταν φυλαγμένο το κλειδί του κουτιού. Το ότι τα κλειδιά φυλάσσονται μέσα σε κουτί, το οποίο φυλάσσεται μέσα σε ερμάρι βιβλιοθήκης, η οποία βρίσκεται πίσω από το γραφείο της Κατηγορουμένης επιβεβαιώνεται και από την μαρτυρία του ΜΥ
- Η Κατηγορουμένη ήταν πειστική και σε αυτόν της τον ισχυρισμό, ο οποίος ταυτόχρονα προβάλλει και απόλυτα λογικός. Πώς αλλιώς θα μπορούσε ο μάρτυρας να αρχίζει με το πλύσιμο των αυτοκινήτων από τις 5:30 το πρωί, που αναλάμβανε καθήκοντα; Όφειλε να γνωρίζει πού βρίσκονταν φυλαγμένα τα κλειδιά των αυτοκινήτων, αφού αν δεν τα άνοιγε δεν θα μπορούσε να προβεί σε εκτέλεση των καθηκόντων του. Σημειώνεται, ότι το ότι ο ΜΚ 2 άρχιζε δουλειά τόσο νωρίς το πρωί και ότι το πλύσιμο των αυτοκινήτων ήταν από τα κύρια καθήκοντά του στην εταιρεία το παραδέχτηκε και ο ίδιος με την μαρτυρία του. Άλλωστε, δεν πείθει το Δικαστήριο ο ισχυρισμός του ότι κάθε φορά που η Κατηγορουμένη έπρεπε να του δώσει κλειδιά ενός αυτοκινήτου για να το μεταφέρει κάπου, αυτή έβγαινε έξω από το γραφείο για να τον συναντήσει, όπως υποστήριξε. Ούτε και δέχομαι, ότι ο μάρτυρας δεν είχε πρόσβαση στο γραφείο της Κατηγορουμένης από την πίσω πόρτα του κτιρίου για τον λόγο που πρόβαλε. Ότι, δηλαδή, η μεσόπορτα του γραφείου της Κατηγορουμένης που συνόρευε με αυτήν ήταν κατά πάντα χρόνο κλειστή. Ο ισχυρισμός αυτός προβλήθηκε από τον μάρτυρα στην προσπάθεια του να πείσει το Δικαστήριο, ότι δεν θα ήταν δυνατόν να εισέλθει εντός του γραφείου της Κατηγορουμένης ακόμα και αν είχε τα κλειδιά της πίσω πόρτας. Η Κατηγορουμένη ήταν σαφής στην μαρτυρία της ότι η πόρτα αυτή ήταν ανοικτή όλες τις ώρες, ακόμα και όταν το γραφείο έκλεινε, γι' αυτό και ο Κατηγορούμενος μπορούσε να έχει πρόσβαση στο γραφείο της από την πίσω πόρτα. Άλλωστε, γιατί να έχει τα κλειδιά της πόρτας αυτής, αν δεν μπορούσε, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, να εισέλθει μέσα στο γραφείο; Ποιο σκοπό θα εξυπηρετούσε; Ο ισχυρισμός του δεν κρίνεται λογικός και, κατ' επέκταση, ούτε και πειστικός. Ο μάρτυρας δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο όταν υποστήριξε ότι εργοδότης του ήταν η Κατηγορουμένη. Από την στιγμή που δέχεται, ότι εργαζόταν στην εταιρεία, πώς είναι δυνατόν εργοδότης του να μην είναι η εταιρεία αυτή, αλλά η Κατηγορουμένη, δηλαδή, άλλο πρόσωπο; Και πώς συμβιβάζεται ο πιο πάνω ισχυρισμός του με τον ισχυρισμό του στην κατάθεσή του (Τεκμήριο 2) ότι «ο ιδιοκτήτης της εταιρείας» τού είχε παραχωρήσει το εν λόγω αυτοκίνητο για τέσσερις ολόκληρους μήνες πριν φύγει από την εταιρεία; Ούτε με πείθει ο ισχυρισμός του ότι προσελήφθηκε από την Κατηγορουμένη. Δέχομαι τον ισχυρισμό της Κατηγορούμενης ότι ο πατέρας της τον προσέλαβε στην εταιρεία και, μάλιστα, ότι αυτή δεν ήταν παρούσα την ημέρα της πρόσληψής του. Η Κατηγορουμένη ήταν λεπτομερής στην μαρτυρία της. Την ημέρα της πρόσληψής του αυτή απουσίαζε από το γραφείο και ο μάρτυρας απευθύνθηκε στο Λογιστήριο. Προσελήφθηκε δε την ίδια ημέρα. Η μαρτυρία της Κατηγορουμένης επιβεβαιώνεται και από την μαρτυρία του ΜΥ
- Αναληθής θα πρέπει να κριθεί και ο ισχυρισμός του, ότι η εταιρεία τού είχε παραχωρήσει το επίδικο αυτοκίνητο για τους τέσσερις τελευταίους μήνες αδιαλείπτως. Καθώς από τα Τεκμήρια 4-8 προκύπτει σαφώς, ότι το επίδικο αυτοκίνητο είχε ενοικιασθεί σε διάφορους πελάτες όλο το χρονικό διάστημα για το οποίο ο ΜΚ 2 ισχυρίσθηκε, ότι του είχε παραχωρηθεί από την εταιρεία με αποκλειστικότητα. Αναληθής θα πρέπει να κριθεί και ο ισχυρισμός του, ότι ουδέποτε συμπλήρωσε συμβόλαια ενοικίασης αυτοκινήτων. Αντίθετη μαρτυρία έδωσαν ευθέως και με σαφήνεια τόσο η Κατηγορουμένη όσο και ο ΜΥ 2, Νίκος Πογιατζής. Μάλιστα, υπό του τελευταίου κατατέθηκαν συμβόλαια ενοικίασης που υπεγράφησαν και καταρτίστηκαν από τον ΜΚ 2 (Τεκμήρια 10-14). Περαιτέρω, ενώ αρχικά δεν θυμόταν πόσες φορές πήγε στην Αστυνομία για να δώσει κατάθεση και αν κάθε φορά πήγαινε κατόπιν τηλεφωνήματος της Αστυνομίας πιεζόμενος στην αντεξέταση να πει τον λόγο που έδωσε την συμπληρωματική κατάθεση όλως ξαφνικά θυμήθηκε, ότι για τον σκοπό αυτό του είχε τηλεφωνήσει η Αστυνομία. Σύμφωνα, όμως, με την μαρτυρία του ΜΚ 1, που αποδέχτηκα, ο μάρτυρας είχε καταφύγει στην Αστυνομία για την συμπληρωματική κατάθεση από μόνος του και όχι κατόπιν ειδοποίησης της Αστυνομίας. Ο λόγος είναι γιατί η Αστυνομία τον είχε πληροφορήσει, ότι θα κατηγορείτο και για το ότι οδηγούσε το επίδικο αυτοκίνητο χωρίς την συγκατάθεση της Κατηγορουμένης. Εν' όψει όλων των πιο πάνω κρίνω, πως ο ΜΚ 2 δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Για τον λόγο αυτό δεν δέχομαι την μαρτυρία του, την οποία και απορρίπτω. Η Κατηγορουμένη, από την άλλη, μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο κατέθεσε με έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών της. Ήταν θετική, συνεπής και πηγαία στην μαρτυρία της. Εντύπωση μου έκανε ιδιαίτερα η φυσικότητα και ο αυθορμητισμός με τον οποίο κατέθεσε, ότι απαντούσε χωρίς να υπολογίζει τις απαντήσεις της και, κυρίως, η απουσία του πάθους από την μαρτυρία της. Ήταν σταθερή στην μαρτυρία της και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις. Παραδέχτηκε από την πρώτη στιγμή, ότι ήταν η υπεύθυνη για την διάθεση και διαχείριση των αυτοκινήτων της εταιρείας και, επομένως, και για το επίδικο αυτοκίνητο. Ήταν αμετακίνητη στην θέση της, ότι η ίδια είχε πάρει από τον ΜΚ 2 τα κλειδιά του επίδικου αυτοκινήτου, όταν ο τελευταίος είχε φύγει από την εταιρεία περί το τέλος Νοεμβρίου, και ότι σε καμία περίπτωση δεν του επέτρεψε από τότε να το οδηγεί. Ο ΜΚ 2 παραδέχτηκε δε σε αυτήν, ότι είχε εισέλθει εντός του γραφείου της και πήρε το επίδικο αυτοκίνητο και ότι στις 3.12.04 ενεπλάκη σε δυστύχημα οδηγώντας το. Οι ενέργειες αυτές του ΜΚ 2 έγιναν χωρίς την συγκατάθεση της Κατηγορουμένης και χωρίς η Κατηγορουμένη να γνωρίζει οτιδήποτε. Περαιτέρω, κρίνω, πως οι εξηγήσεις που η Κατηγορουμένη έδωσε στο Δικαστήριο αναφορικά με την αυθεντικότητα των Τεκμηρίων 4-8, η οποία αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή, είναι ικανοποιητικές και τις αποδέχομαι. Ο ΜΥ 2 μου έκανε, επίσης, καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Παρόλο που είναι ο πατέρας της Κατηγορουμένης δεν διέκρινα οποιαδήποτε τάση να μην πει την αλήθεια στο Δικαστήριο μόνο και μόνο για να δώσει κατάθεση που να υποστηρίζει την εκδοχή της Κατηγορουμένης κόρης του. Μέσα από το ύφος και, γενικά, τον τρόπο με τον οποίο κατέθεσε με έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών του. Παραδέχτηκε από την πρώτη στιγμή, ότι η Κατηγορουμένη είναι η υπεύθυνη για τις ενοικιάσεις και, γενικά, την διάθεση των αυτοκινήτων της εταιρείας και όχι αυτός. Κατέθεσε, επίσης, ότι ο ΜΚ 2, εκτός από τα άλλα του καθήκοντα, συμπλήρωνε και συμβόλαια ενοικίασης αυτοκινήτων σε αντίθεση με τον εν λόγω μάρτυρα, ο οποίος με την μαρτυρία του αρνήθηκε κάτι τέτοιο, όταν αυτό του τέθηκε από την Υπεράσπιση. Ο μάρτυρας δήλωσε ευθέως στο Δικαστήριο, ότι η υπογραφή του προσώπου, που επί των Τεκμηρίων 10-14 φαίνεται, ότι υπέγραφε για την εταιρεία, είναι αυτή του ΜΚ
- Δέχομαι, ότι ο μάρτυρας γνώριζε την υπογραφή του ΜΚ 2, γι' αυτό και δέχομαι την μαρτυρία του, ότι τα συμβόλαια ενοικιάσεως (Τεκμήρια 10-14) καταρτίστηκαν από τον ΜΚ
- Τέλος, το γεγονός, ότι ο μάρτυρας δεν αναγνώρισε την υπογραφή της Κατηγορουμένης στα Τεκμήρια 4 και 6, αλλά την αναγνώρισε στο Τεκμήριο 8 δεν κλονίζει την αξιοπιστία του. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω, πως ο ΜΥ 2 ήταν μάρτυρας της αλήθειας, γι' αυτό δέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητά της. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Η Κατηγορουμένη εργάζεται στην εταιρεία N. Poyiatzis Rentals Ltd, η οποία είναι γνωστή με την επωνυμία 4U Rentals. Πρόκειται περί οικογενειακής επιχείρησης, η οποία ασχολείται με ενοικιάσεις αυτοκινήτων. Είναι η υπεύθυνη του τμήματος ενοικιάσεων και έχει τον πλήρη έλεγχο όλων των αυτοκινήτων της εταιρείας. Ο ΜΚ 2 εργαζόταν στην εταιρεία από τον Μάρτιο του 2004 μέχρι τέλος Νοεμβρίου του ιδίου έτους. Επειδή ο εν λόγω μάρτυρας δεν είχε αυτοκίνητο δικό του η Κατηγορουμένη, ως υπεύθυνη των αυτοκινήτων της εταιρείας, τού επέτρεπε να χρησιμοποιεί τα αυτοκίνητα της εταιρείας για προσωπική του χρήση. Το αυτοκίνητο αυτό δεν ήταν πάντα το ίδιο, αλλά άλλαζε ανάλογα με τις ανάγκες της επιχείρησης κάθε φορά. Πριν φύγει από την εταιρεία ο ΜΚ 2 χρησιμοποιούσε με την συγκατάθεση της Κατηγορουμένης το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ZHHK
- Την ημέρα που έφυγε από την εταιρεία ο ΜΚ 2 παρέδωσε τα κλειδιά του πιο πάνω αυτοκινήτου στην Κατηγορουμένη. Δεν είχε, όμως, παραδώσει τα κλειδιά του κτιρίου, που στεγαζόταν το γραφείο της με αποτέλεσμα να έχει πρόσβαση σε αυτό. Το πιο πάνω αυτοκίνητο από την 1.12.04 έπαυσε να καλύπτεται από ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου προσώπου. Ο ΜΚ 2 σε άγνωστο χρόνο εισέβαλε στο γραφείο της Κατηγορουμένης, πήρε τα κλειδιά του πιο πάνω αυτοκινήτου και το χρησιμοποίησε. Οδηγώντας το ενεπλάκη την 3.12.04 σε τροχαίο δυστύχημα εντός της επαρχίας Πάφου. Το άρθρο 3
(1)του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμου, Ν.96(Ι)/00, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί τα ακόλουθα: «Τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, απαγορεύεται όπως οποιοδήποτε πρόσωπο - (α) ............................... (β) προκαλεί ή επιτρέπει σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ σχετικά με την χρήση του από το άλλο αυτό πρόσωπο τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού». Από τα ευρήματά μου καθίσταται σαφές ότι ο ΜΚ 2 δεν οδηγούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο το αυτοκίνητο, που αναφέρεται στο κατηγορητήριο, με την συγκατάθεση ή την άδεια της Κατηγορουμένης. Η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι η Κατηγορουμένη επέτρεψε στον ΜΚ 2 να οδηγεί το αυτοκίνητο, που αναφέρεται στο κατηγορητήριο, ενώ δεν βρισκόταν γι' αυτό ασφάλεια ευθύνης έναντι τρίτου σε ισχύ. Συνακόλουθα η Κατηγορουμένη αθωώνεται στην εναντίον της κατηγορία. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο