Αστυνομία ν. Αναστάσιου Ζυρνοβάλη, Αρ. Υπόθεσης: 4287/2005, 5 Φεβρουαρίου, 2006

(1)/2001 και τροποποιήθηκε από το Νόμο 35

(1)/2003 και την Α.Δ.Π. 227/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος στις 29.05.2005 στη Λεωφ. Πρωταρά στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου διατηρούσε το κατάστημα EURO ανοικτό ημέρα Κυριακή πέραν της επιτρεπόμενης ώρας δηλαδή η ώρα 20:02 αντί η ώρα 19:
2. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την κατηγορία παρουσίασε ως μάρτυρα κατηγορίας τον Αστ. 1771 Τ. Δημητρίου (Μ.Κ.) ο οποίος ήταν αυτός που έκαμε την καταγγελία. Ανέφερε ότι την Κυριακή 29.05.2005 και περί ώρα 20:02 είχε επισκεφθεί το περίπτερο EURO στη Λεωφόρο Πρωταρά στο Παραλίμνι στο οποίο υπεύθυνος ήταν ο κατηγορούμενος. Το κατάστημα διέθετε και τις δύο άδειες, άδεια περιπτέρου και άδεια υπεραγοράς (Super Market). Γυάλινες πόρτες διαχώριζαν το μέρος που λειτουργούσε ως υπεραγορά από αυτό που λειτουργούσε ως περίπτερο. Η υπεραγορά θα έπρεπε να έκλεινε η ώρα 19:
3. Ελέγχοντας το χώρο διαπίστωσε ότι εκτίθονταν είδη που μπορεί να πωλούνται από υπεραγορά και όχι από περίπτερο, πράγμα που το ήλεγξε από τον κατάλογο των ειδών τα οποία μπορεί να πωλεί ένα περίπτερο. Εν πάση περιπτώσει την επίδικη ώρα είχε το δικαίωμα με βάσει άδεια περιπτέρου να λειτουργεί ως περίπτερο αλλά όχι ως υπεραγορά. Υπήρχαν, όπως ανέφερε ένας κάδος σφουγγαρίσματος και σφουγγαρόπανα και φλόκος, μάσκες θαλάσσης, πατίνια και κρύα σάντουιτς. Πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για το αδίκημα που διέπραξε και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός δεν απάντησε τίποτε. Όταν του είπε ότι θα καταγγελθεί και αφού του επέστησε την προσοχή στο νόμο απάντησε ¨μη με καταγγείλεις γιατί έχω άδεια περιπτέρου¨. Εξέδωσε εξώδικο Λ.Κ.50,00 αντίγραφο του οποίου σημειώθηκε ως τεκμήριο 1 και το οποίο δεν έχει πληρωθεί. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι αργότερα στον αστυνομικό σταθμό έκαμε έκθεση την οποία και κατέθεσε ως Τεκμήριο
4. Κατά την καταγγελία ήταν μαζί με τον συνάδελφο του Αστ. 5426 ο οποίος όμως είχε παραμείνει έξω από το κατάστημα και δεν είχε εισέλθει σε αυτό μαζί του, πιθανόν να καθόταν και μέσα στο αυτοκίνητο. Όταν ρωτήθηκε που ήταν τοποθετημένα τα σάντουιτς ανέφερε ότι δεν θυμόταν όπως δεν θυμόταν και πόσα ήταν, δεν θυμόταν επίσης που βρισκόταν ο κάδος με τον φλόκο και δεν θυμόταν εάν αυτός ήταν χρησιμοποιημένος ή όχι. Δεν θυμόταν εάν οι μάσκες και τα πατίνια ευρίσκονταν σε νάιλον περιτύλιγμα ή όχι. Αρνήθηκε υποβολή ότι από όλα τα αντικείμενα που ανέγραψε τα μόνα που υπήρχαν ήταν οι μάσκες θαλάσσης και επέμενε ότι υπήρχαν και τα υπόλοιπα πράγματα που ανέφερε. Δεν απέκλεισε όμως ο κάδος και ο φλόκος να ήταν χρησιμοποιημένα. Μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία, έκαμε ο ίδιος δήλωση από το εδώλιο του κατηγορούμενου και κάλεσε δύο μάρτυρες υπεράσπισης (Μ.Υ.). Η δήλωση του ήταν η ακόλουθη: Αυτό που έχω να πω είναι ότι είμαι ο γιός του ιδιοκτήτη. Ο Μ.Υ. 1 ήταν ο Άγγελος Ζυρνόβαλης ο οποίος είναι ο πατέρας του κατηγορούμενου και ιδιοκτήτης του περιπτέρου. Παραδέχθηκε ότι κατά την επιθεώρηση του περιπτέρου του που έγινε στις 29.05.2005 βρέθηκαν στο κατάστημα του μάσκες και πατίνια θαλάσσης. Δεν είχαν σάντουιτς καθώς δεν πουλάνε στο περίπτερο. Ούτε και φλόκο και κουβά δεν εξέθεταν προς πώληση, αυτά που ευρίσκονταν εκεί ήταν για την καθαριότητα του καταστήματος. Το περίπτερο το διαχειρίζεται ο ίδιος και είναι ο ίδιος που ελέγχει τα προϊόντα που πωλούνται σε αυτό. Στην αντεξέταση του παραδέχθηκε ότι είναι ιδιοκτήτης δύο περιπτέρων, το ένα στη Λεωφόρο Πρωταρά και το άλλο στη Λεωφόρο Ξενοδοχείων και έχουν το ίδιο όνομα. Παρόλο ότι έχει προσωπικό στα εν λόγω περίπτερα εντούτοις είναι ο ίδιος που ελέγχει τα προϊόντα που πωλούνται από αυτά. Δεν κάμνει σάντουιτς στα εν λόγω περίπτερα. Μόλις έγινε επιθεώρηση από τον αστυνομικό, αμέσως τον ενημέρωσε ο γιος του στον οποίο είπε να παρακαλέσει τον αστυνομικό να παρέμενε στο χώρο για να τον έβλεπε και να του εξηγούσε ο ίδιος την εκεί κατάσταση, όταν θα μετέβαινε εκεί σε λίγο όπως και έγινε σε διάστημα τριών μόνο λεπτών, χωρίς όμως να βρει εκεί τον αστυνομικό ο οποίος εν τω μεταξύ είχε φύγει. Αρνήθηκε υποβολή ότι στο εν λόγω περίπτερο φτιάχνουν σάντουιτς ή ότι πωλούσε φλόκους και κάδους. Ο Αστ. Αγ. Αγαθαγγέλου κλήθηκε να καταθέσει ως Μ.Υ.
5. Ήταν ο δεύτερος αστυνομικός που συνόδευε τον Μ.Κ. κατά την μετάβαση τους στο εν λόγω περίπτερο. Παρέμεινε στο αστυνομικό αυτοκίνητο του οποίου ήταν ο οδηγός κατά τη μετάβαση τους προς επιθεώρηση του εν λόγω υποστατικού και ανέμενε εντός του αυτοκινήτου τον συνάδελφο του Μ.Κ. Το εξώδικο για την εν λόγω καταγγελία το είχε συμπληρώσει ο συνάδελφος του που είχε επιθεωρήσει το εν λόγω υποστατικό. Μαζί μετέβησαν και για επιθεώρηση του δεύτερου περιπτέρου ιδιοκτησίας του πατέρα του παρόντος κατηγορουμένου που φέρει το ίδιο όνομα με το πρώτο, εκεί την επιθεώρηση την έκαμε ο ίδιος και γι΄αυτό είχε ετοιμάσει ο ίδιος την έκθεση που αφορούσε εκείνο το κατάστημα. Η έκθεση που έκαμε αυτός για την εν λόγω επιθεώρηση ζητήθηκε όπως κατατεθεί για σκοπούς αγόρευσης, όπως και έγινε, και σημειώθηκε ως τεκμήριο
6. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Ο κ. Λάντος ανέφερε ότι σύμφωνα με τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής στο κατάστημα κατά την επιθεώρηση του βρέθηκαν μάσκες και πατίνια θαλάσσης, κρύα σάντουιτς και ένας φλόκος με κάδο. Ο Μ.Κ. κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν θυμόταν εάν ο φλόκος και ο κάδος ήταν χρησιμοποιημένα, επίσης δεν ήταν σε θέση να πει στο Δικαστήριο που βρέθηκαν τα σάντουιτς. Η υπεράσπιση παραδέχεται ότι υπήρχαν και εκτίθονταν προς πώληση μόνο μάσκες και πατίνια θαλάσσης. Αυτά όμως μπορούν να ενταχθούν στα ¨άλλα παρόμοια είδη¨ στον κατάλογο των επιτρεπόμενων ειδών εμπορίου που εξαιρούνται από τη μη τήρηση των ωρών κλεισίματος των καταστημάτων ή/ και από την τήρηση της Κυριακής αργίας όπου στο υπ΄ αριθμό 11, όπως αυτά αριθμούνται, καθορίζεται επί λέξη ότι στα επιτρεπόμενα είδη περιλαμβάνονται ¨γυαλιά ηλίου, καπέλα, σωσίβια, μπαστούνια, αντηλιακά λάδια ή κρέμες και άλλα παρόμοια είδη¨. Είναι η εισήγηση της Υπεράσπισης ότι στα ¨παρόμοια είδη¨ συμπεριλαμβάνονται τα πατίνια και οι μάσκες θαλάσσης. Επεσήμανε για σκοπούς αξιοπιστίας των μαρτύρων ότι οι εκθέσεις των αστυνομικών Μ.Κ. και Μ.Υ.2, Τεκ. 2 και 3 όταν κατήγγειλαν τα δύο περίπτερα που ανήκουν στον πατέρα του κατηγορουμένου είναι ακριβώς οι ίδιες, έχουν το ίδιο λάθος και περιέχουν το ίδιο ακριβώς λεκτικό και τα ίδια προϊόντα ότι πωλούνταν σε αυτά. Κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει τον κατηγορούμενο καθ΄ότι δεν αποδείχθηκε η κατηγορία. Ο κ. Παπανικολάου εισηγήθηκε ότι εφόσον δεν καταγράφονται ρητά τα πατίνια και οι μάσκες θαλάσσης στον νόμο στη στήλη των εμπορευμάτων τα οποία επιτρέπεται να πωλούνται τότε έχει αποδειχθεί η κατηγορία. Εφόσον ο κατηγορούμενος παραδέχεται ότι εξέθετε τέτοια προϊόντα. Ο Μ.Κ.1 ήταν ειλικρινής όταν ανέφερε ότι δεν θυμόταν εάν ο κάδος και ο φλόκος ήταν μεταχειρισμένοι. Ο Μ.Κ. και ο Μ.Υ.2, αστυνομικοί που έκαμαν τις καταγγελίες στα δύο υποστατικά του κατηγορουμένου δεν ρωτήθηκαν κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης τους γιατί συμπίπτουν οι εκθέσεις τους. Εκείνο το οποίο θα συνέβηκε είναι ότι εφόσον επρόκειτο για τον ίδιο ιδιοκτήτη και των δύο περιπτέρων θα πωλούσε τα ίδια εμπορεύματα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα βασίζεται στα Άρθρα 2,4 και 12 του περί Βοηθών Καταστημάτων Νόμου Κεφ. 185 όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 75

(1)/2001 και 35

(1)/2003 και την Α.Δ.Π. 227/2005. Στο Άρθρο 2 δίδονται οι διάφορες έννοιες που περιέχονται στο νόμο. Η ¨Θερινή περίοδος¨ σημαίνει την περίοδο από την 1η Απριλίου μέχρι την 31η Οκτωβρίου κάθε χρόνου, συμπεριλαμβανομένων και των δύο ημερομηνιών. Η ¨Χειμερινή περίοδος¨ σημαίνει την περίοδο από την 1η Νοεμβρίου κάθε χρόνου μέχρι την 31η Μαρτίου του αμέσως επόμενου χρόνου, συμπεριλαμβανομένων και των δύο ημερομηνιών. Το Άρθρο 4 προβλέπει τις ώρες κλεισίματος των καταστημάτων. Για ό, τι ενδιαφέρει την παρούσα υπόθεση σχετική είναι η δεύτερη επιφύλαξη της παραγράφου 2 σύμφωνα με την οποία: ¨Νοείται περαιτέρω ότι τόσο κατά τη χειμερινή όσο και κατά τη θερινή περίοδο κάθε κατάστημα παραμένει κλειστό την Κυριακή¨. Με βάσει την Α.Δ.Π. 227/2005 η οποία ίσχυε κατά την επίδικη περίοδο ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ασκώντας τις εξουσίες, που του παρείχε το άρθρο 21 του περί Βοηθών Καταστημάτων Νόμων, αφού έλαβε υπόψη τις εισηγήσεις της Συμβουλευτικής Επιτροπής Αμμοχώστου είχε εκδώσει το ακόλουθο Διάταγμα.: ¨Κατά την περίοδο που αρχίζει από την 15η Μαρτίου 2005 και λήγει την 15η Νοεμβρίου 2005, συμπεριλαμβανομένων και των δύο πιο πάνω ημερομηνιών έναρξης και λήξης, όλα τα καταστήματα που βρίσκονται μέσα στις περιοχές που καθορίζονται στον Πίνακα του παρόντος Διατάγματος, μπορούν για εξυπηρέτηση τουριστικών αναγκών σε αυτές να παραμένουν ανοικτά: (α) κατά τις καθημερινές μέρες, μέχρι τις 11:00 μ.μ. και (β) κατά τις Κυριακές, μέχρι τις 7:00 μ.μ.¨ Στον Πίνακα του διατάγματος καθορίζονται με λεπτομέρεια τα όρια περιοχών εντός του Δήμου Παραλιμνίου τις οποίες καλύπτει το διάταγμα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολούθησα με προσοχή τον μάρτυρα κατηγορίας και τους μάρτυρες που κλήθηκαν από τον κατηγορούμενο να καταθέτουν ενόρκως από τον εδώλιο του μάρτυρος. Είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, την ειλικρίνεια τους, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Ο Μ.Κ. ήταν ειλικρινής και δέχομαι όσα ανέφερε σχετικά με τις διαπιστώσεις του κατά την επιθεώρηση που διενήργησε στο υποστατικό - υπεραγορά στην οποία υπεύθυνος κατά την ώρα της επιθεώρησης παρουσιάστηκε ο κατηγορούμενος. Δεν δίστασε να πει, εκεί όπου δεν ήταν σίγουρος, την αλήθεια, και συγκεκριμένα σε ερώτηση κατά την αντεξέταση του κατά πόσον ο κάδος και ο φλόκος ήταν μεταχειρισμένοι, ανέφερε ότι δεν ήταν σίγουρος. Δεν παραμένει καμιά αμφιβολία ότι τα υπόλοιπα προϊόντα στα οποία κάμνει λόγο στην έκθεση του (Τεκ. 2) και στα οποία αναφέρθηκε και ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου, πράγματι εκτίθονταν την ώρα της επιθεώρησης στο εν λόγω κατάστημα προς πώληση. Το ότι δεν θυμόταν πόσα ήταν τα σάντουιτς ή που ήταν τοποθετημένα δεν ενέχει οποιαδήποτε σημασία εφόσον ό,τι έχει σημασία είναι η έκθεση τους προς πώληση για την οποία δεν άφησε αμφιβολίες. Ο Μ.Υ. 1 ο οποίος είναι ο ιδιοκτήτης της υπεραγοράς και του περιπτέρου, ανέφερε ότι ο ίδιος ελέγχει κάθε στιγμή το τι πωλείται σε κάθε ένα από αυτά και ότι δεν πωλούνταν σάντουιτς καθ΄ ότι στα περίπτερα του δεν παρασκευάζει σάντουιτς, τα δεν υπόλοιπα από τα αγαθά που ισχυρίστηκε ο Μ.Κ. ότι εκτίθονταν προς πώληση ανέφερε ότι τα πατίνια και οι μάσκες θαλάσσης θα μπορούσαν να πωλούνται εκείνη τη στιγμή που έγινε η επιθεώρηση στο περίπτερο, για δε τον κάδο και τον φλόκο σφουγγαρίσματος ότι αυτά ήταν μεταχειρισμένα και χρησίμευαν για τη καθαριότητα του περιπτέρου. Σε ότι αφορά την ύπαρξη ή όχι των κρύων σάντουιτς κρίνω ότι εφόσον κατά τη συγκεκριμένη στιγμή του ελέγχου που διενεργήθηκε εκ μέρους του Μ.Κ. δεν μπορούσε να έχει ιδία γνώση, εφόσον απουσίαζε από το μέρος, δεν μπορούμε να ξέρουμε κάτω από ποιες συνθήκες αυτά εκτίθονταν προς πώληση όπως είναι ο ισχυρισμός του Μ.Κ. Ο κατηγορούμενος όπως είχε δικαίωμα άλλωστε δεν κατέθεσε ενόρκως, περιορίστηκε σε μια δήλωση, την οποία κατέγραψα πιο πάνω, χωρίς να δίδει με αυτή καμιά εξήγηση ή μια διαφορετική εκδοχή. Σύμφωνα με τη νομολογία το βάρος απόδειξης ότι ο κατηγορούμενος ενεργούσε μέσα στα πλαίσια της εξαίρεσης που προνοεί ένας νόμος το φέρει ο ίδιος. Όταν ένας νόμος προνοεί ότι μια πράξη δημιουργεί ένα ποινικό αδίκημα, εκτός εάν η πράξη εκτελείται από ένα πρόσωπο που έχει ορισμένα προσόντα ή άδεια ή συγκατάθεση μιας ορισμένης αρχής, τότε ένας κατηγορούμενος που βασίζεται πάνω σε μια τέτοια εξαίρεση έχει το νομικό βάρος να το αποδείξει, καθ΄ ότι τέτοιες τυχόν λεπτομέρειες της υπεράσπισης αποτελούν στοιχεία που βρίσκονται μόνο στη προσωπική γνώση ή κατοχή του κατηγορούμενου και είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο για την Κατηγορούσα Αρχή να το αντικρούσει (βλ. Αστυνομία v. Νικολάου 15CLR 78, R v. Edwards

(1975)QB 27, R v. Hunt

(1987)A.C.352, Επαρχικαός Λειτουργός Εργασίας Λάρνακας v. Πολυκάρπου Οφσετ Πρίντινγκ Λτδ κ.ά.

(1995)2 Α.Α.Δ. 88). Η μόνη μαρτυρία προς την κατεύθυνση αυτή προήλθε από τον Μ.Υ. 1. Στον ισχυρισμό του Μ.Υ.1 ότι δεν παρασκευάζει σάντουιτς στα περίπτερα του δεν θα προσδώσω όμως ιδιαίτερη σημασία, εφόσον δεν είναι αυτό το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, αλλά ότι εξέθετε στο κατάστημα κρύα σάντουιτς τα οποία δεν μπορούσε να πωλεί ως περίπτερο και γι΄αυτό σε συνδυασμό με τα άλλα είδη, τα οποία εξέλαβε ο Μ.Κ. ότι ήταν είδη τα οποία δεν πωλούνται από περίπτερα αλλά από υπεραγορές γι΄αυτό και έκαμε την καταγγελία για λειτουργία υπεραγοράς και όχι περιπτέρου πέραν των ωρών κλεισίματος. Στο γεγονός ότι συμπίπτουν οι εκθέσεις των δύο αστυνομικών (Τεκ. 1 και 3) που συνέταξαν μετά την παράλειψη διευθέτησης του εξώδικου προστίμου εντός της προκαθορισμένης προθεσμίας, δεν προσδίδω επίσης ιδιαίτερη σημασία, εφόσον κατά την άποψη μου η αξιολόγηση εξαρτάται επί των γεγονότων που χαρακτηρίζουν την κάθε υπόθεση και όχι από τον τρόπο σύνταξης των εκθέσεων αυτών των γεγονότων που έγινε από τους δύο αστυνομικούς, καταλήγω σε αυτό ενόψει των ίδιων γεγονότων που χαρακτήριζαν και τις δύο καταγγελίες οι οποίες έγιναν την ίδια ημέρα η μια μετά την άλλη και εφόσον κατά τον ισχυρισμό τους διαπιστώθηκαν τα ίδια πράγματα, οπότε είναι θέμα αξιολόγησης της μαρτυρίας τους σε σχέση με τα γεγονότα που εκτίθενται σε αυτές και όχι αυτός καθ΄ αυτός ο τρόπος σύνταξης των εκθέσεων. Αξιολογώντας περαιτέρω τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου βρίσκω ότι τα μόνα προϊόντα που μπορεί να εκληφθούν ότι πωλούνταν στο εν λόγω κατάστημα και τα οποία δεν συμπεριλαμβάνονται στο κατάλογο των ειδών τα οποία επιτρέπεται να πωλεί ένα περίπτερο εφόσον λειτουργούσε και ως τέτοιο ήταν τα κρύα σάντουιτς. Όμως εκτίθονταν προς πώληση, όπως ήταν η παραδοχή και μάσκες θαλάσσης και τα πατίνια. Εάν θα είχε οποιαδήποτε σημασία για την κρίση της υπόθεσης, που δεν έχει, θα έκρινα ότι αυτά (οι μάσκες θαλάσσης και τα πατίνια), κατά την άποψη μου εμπίπτουν στα προϊόντα των οποίων η πώληση επιτρέπεται εντασσόμενα ¨στα άλλα παρόμοια είδη¨. Ασάφεια του νόμου αποφασίζεται υπέρ ενός κατηγορουμένου. Είναι αταλάντευτη αρχή της νομολογίας μας ότι οι ποινικοί νόμοι πρέπει να ερμηνεύονται με αυστηρότητα. Οποιαδήποτε ασάφεια ή αμφιβολία αποφασίζεται υπέρ του κατηγορουμένου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Παπαλάζάρου κ.ά.

(1995)2 Α.Α.Δ. σελ. 128 και Χριστοδούλου v. Αστυνομίας,

(1993)2 Α.Α.Δ. σελ.

1. ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Έχοντας υπόψη την πιο πάνω αξιολόγηση και τη νομική πτυχή της υπόθεσης καταλήγω στα πιο κάτω: Την Κυριακή 29.05.2005 και περί ώρα 20:02 ο Μ.Κ. επιθεώρησε το κατάστημα του οποίου υπεύθυνος κατά την ώρα της επιθεώρησης ήταν ο κατηγορούμενος και βρήκε σε αυτό ότι πωλούνταν μεταξύ άλλων κρύα σάντουιτς, προϊόντα τα οποία πωλούνται από υπεραγορές. Η επιθεώρηση και η καταγγελία έγινε για παράβαση του ωραρίου κλεισίματος υπεραγοράς που εφόσον ήταν ημέρα Κυριακή θα έπρεπε να είχε κλείσει η ώρα 19:
2. Το εξώδικο που εξεδόθη δεν πληρώθηκε εντός της προκαθορισθείσας προθεσμίας και ως εκ τούτου κινήθηκε ποινική δίωξη εναντίον του κατηγορουμένου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή κατάφερε και απέδειξε την κατηγορία σε σχέση με την λειτουργία του εν λόγω υποστατικού ως υπεραγοράς, πέραν των ωρών λειτουργίας της εφόσον σε αυτό εκτίθονταν κρύα σάντουιτς. Επομένως κρίνω τον κατηγορούμενο ένοχο στην κατηγορία. Δεν θα παραλείψω όμως όπως κάμω ένα τελευταίο σχόλιο. Η παροχή τέτοιων αδειών, λειτουργίας δηλαδή στον ίδιο χώρο επιχειρήσεων υπεραγοράς και περιπτέρου, από τις αρμόδιες αρχές, μόνο σύγχυση μπορεί να προκαλεί ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτών που τα διαχειρίζονται καθώς επίσης και στον εποπτικό έλεγχο που διεξάγουν διάφορες αρμόδιες υπηρεσίες για την τήρηση των όρων λειτουργίας τους. Επομένως όπου και όποτε αποφασίζεται η παροχή τέτοιων αδειών θα πρέπει να γίνονται τέτοιες πρόνοιες έτσι που να γίνεται ευδιάκριτος ο διαχωρισμός τους και να μη προκαλείται οποιαδήποτε σύγχυση. Ο διαχωρισμός των δύο καταστημάτων με γυάλινες πόρτες ίσως να μην είναι ο ενδεδειγμένος για να αποτρέπει μια τέτοια σύγχυση. (Υπ.).............................. Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο