Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Zaza Choladze κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4183/06, 4.09.2006

(5)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 50/88, Κ.Δ.Π. 265/74, Νόμος 166/87 και Νόμος 43/74 και Νόμος 66

(1)/2003 και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος στις 16.08.2006 στην Κερύνεια της Επαρχίας Κερύνειας εισήλθε στη Δημοκρατία της Κύπρου δια μέσου μη εγκεκριμένου λιμένος δηλαδή από το λιμάνι της Κερύνειας. Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 παραδέχθηκαν την κατηγορία και τους επεβλήθη ποινή. Αργότερα χρησιμοποιήθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή ως μάρτυρες κατηγορίας. Ενώπιον του Δικαστηρίου η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε εννέα μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ.), ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Στη συνέχεια θα παραθέσω όσα προέκυψαν από τη μαρτυρία και τα οποία έχουν σημασία για τη ουσία της υπόθεσης και τα οποία θα με βοηθήσουν στο να εξαγάγω τα συμπεράσματα μου. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Ο Μ.Κ. 1 Αστ. Μ. Λάμπρου της Βρετανικής Βάσης της Δεκέλειας του οποίου η κατάθεση σημειώθηκε ως Τεκμήριο 1, κατέθεσε ότι γύρω στις 0700 της 16.08.2006 είχε ειδοποιηθεί να μεταβεί σε περιβόλι της περιοχής του Δάσους Άχνας με ανιχνευτικό σκύλο μαζί με συνάδελφο του για την ανεύρεση παράνομων αλλοδαπών. Έτσι και έγινε και γύρω στις 0750 ο σκύλος του εντόπισε κάποιο άτομο το οποίο ευρισκόταν επί κάποιου δέντρου. Τον κάλεσε στα αγγλικά να κατεβεί κάτω όπως και το έκαμε. Τον πληροφόρησε ότι ήταν υπό σύλληψη και αυτός δεν απάντησε τίποτε. Στην συνέχεια και αφού τον οδήγησε έξω από το περιβόλι ο Αστυνομικός 207 Αδάμου της Κυπριακής Αστυνομίας διαπίστωσε σε έρευνα που έκαμε στον κατηγορούμενο ότι είχε μαζί του το διαβατήριο του, ήταν από τη Γεωργία και σε μια νάιλον σακούλα είχε ρούχα και το ποσό των U.S. $1.800 και ένα φορητό τηλέφωνο μάρκας Nokia. Ο μάρτυρας αναγνώρισε τον 1ο κατηγορούμενο στο εδώλιο. Δεν γνώριζε πώς ο κατηγορούμενος βρέθηκε στη σκηνή. Ούτε και από που προερχόταν. Ο Μ.Κ.2 ήταν ο Αστ. 3238 Χαρ. Κυριάκου του Αστυνομικού Σταθμού Ξυλοτύμπου του οποίου η κατάθεση σημειώθηκε ως Τεκμήριο 2, ανέφερε ότι η Αστυνομία των Βρετανικών Βάσεων παρέδωσε σ΄αυτούς τον κατηγορούμενο γύρω στις 10:00 καθ΄ότι είχε συλληφθεί στη περιοχή Άχνας για παράνομη είσοδο στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τον συνέλαβε αργότερα μετά την έκδοση δικαστικού εντάλματος σύλληψης και όταν του επέστησε την προσοχή στο νόμο αυτός απάντησε ¨ΟΚ¨. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο στο εδώλιο. Δεν γνώριζε από που είχε εισέλθει στη Κύπρο, ο κατηγορούμενος τους είχε πει όμως ο ίδιος ότι είχε εισέλθει στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας από τα κατεχόμενα. Ο Μ.Κ.3 ήταν ο Λοχ. 816 Γ. Δημητρίου του οποίου η κατάθεση σημειώθηκε ως Τεκμήριο 3 ανέφερε ότι ήταν αυτός που με τη βοήθεια διερμηνέως είχε πάρει κατάθεση από τον κατηγορούμενο στις 16.08.2006 μεταξύ των ωρών 1110 -
2. Την κατάθεση του την κατέγραψε διερμηνέας στην μητρική του γλώσσα την οποία του την διάβασε και αφού συμφώνησε την υπέγραψε ως ορθή, την κατέθεσε ως Τεκμήριο
3. Την κατάθεση του κατηγορουμένου η διερμηνέας την μετάφρασε στα αγγλικά και την κατέγραψε ο μάρτυρας, κατατέθηκε ως Τεκμήριο για Αναγνώριση Α. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο στο εδώλιο. Ο μάρτυρας δεν γνώριζε από που είχε εισέλθει στη Κύπρο ο κατηγορούμενος. Είχε αναφέρει ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του ότι προερχόμενος από την Τουρκία είχε εισέλθει στη Κύπρο και απέναντι του έβλεπε ένα βουνό. Δεν είχε αναφέρει ότι είχε εισέλθει από το λιμάνι της Κερύνειας και ο ίδιος δεν μπορούσε να ξέρει από που είχε εισέλθει. Ο Μ.Κ.4 ήταν ο Αστ. 2335 Λ. Λυσής της ΥΑΜ Αμμοχώστου. Η κατάθεση του σημειώθηκε ως Τεκμήριο
4. Σε αυτή αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος δεν φαίνεται από τα αρχεία του τμήματος του να έχει εισέλθει στη Κύπρο από οποιοδήποτε ελεγχόμενο λιμάνι, αερολιμένα ή εγκεκριμένο σημείο εισόδου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν μπορούσε όμως να γνωρίζει από που είχε εισέλθει ο κατηγορούμενος. Οι επόμενοι δύο μάρτυρες Μ.Κ.5 και 6 ήταν οι Σύριοι συγκατηγορούμενοι του παρόντος κατηγορουμένου. Αυτοί ανέφεραν τις συνθήκες άφιξης τους στη Κύπρο από την Τουρκία με βάρκα με άλλα 20 περίπου άτομα. Ο κατηγορούμενος 1 δεν είχε συνταξιδεύσει από την Τουρκία μαζί τους, ήταν όμως σε μια ομάδα άλλων 7-10 ατόμων τα οποία συνάντησαν σε μια βραχώδη ακτή, όπου αποβιβάστηκαν, φτάνοντας στη Κύπρο. Βρισκόταν όμως μαζί τους και ο κατηγορούμενος, στην αρχή περπατώντας και ακολούθως κατά τη διάρκεια της μεταφοράς τους με διάφορα saloon αυτοκίνητα από τις κατεχόμενες περιοχές προς τις ελεύθερες περιοχές με προορισμό τους την Λεμεσό. Όταν είχαν φτάσει στις ελεύθερες περιοχές αυτοί αποφάσισαν να φύγουν με τα πόδια όταν καθυστερούσε το αυτοκίνητο να έρθει να τους παραλάβει για να τους μεταφέρει στη Λεμεσό. Τον κατηγορούμενο δεν τον ξανασυνάντησαν. Αναγνώρισαν τον κατηγορούμενο ως το άτομο που πορεύτηκε μαζί τους από την ακτή όπου αποβιβάστηκαν μέχρι και τις ελεύθερες περιοχές. Δεν μπορούσαν να γνωρίζουν από που και πότε είχε έρθει στη Κύπρο ο κατηγορούμενος τον οποίο δεν γνώριζαν προηγουμένως. Η παρουσία των Μ.Κ.7,8 και 9 από τη Γεωργία αποσκοπούσε όπως μεταφράσουν την κατάθεση του κατηγορουμένου που είχε δώσει, όπως προανέφερα και καταγράφτηκε από διερμηνέα, στην μητρική του γλώσσα την Γεωργιανή, η οποία όμως αργότερα αναχώρησε από τη Κύπρο και δεν ήταν δυνατή η παρουσία της στο Δικαστήριο. Η αδυναμία τους όμως κυρίως να καταλάβουν το γραφικό της χαρακτήρα της κατάθεσης στάθηκε αδύνατη η οποιαδήποτε μετάφραση της. Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία επέλεξε όπως κάμει ανώμοτη δήλωση. Σε αυτή ανέφερε ότι είχε έρθει στη Κύπρο στις 16.08.2006 και έκαμε αίτηση για να κηρυχθεί ως Πολιτικός Πρόσφυγας. Προς τούτο παρέδωσε στο Δικαστήριο και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 7 τη βεβαίωση περί της υποβολής της αιτήσεως του η οποία φέρει ημερομηνία 24.08.
5. Περαιτέρω δήλωσε ότι δεν ήρθε από το Λιμάνι της Κερύνειας. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Ο κα Πίτσιλλου αναφέρθηκε στη μαρτυρία που παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή για τις συνθήκες σύλληψης του κατηγορουμένου και τι ανέφερε όταν ο Μ.Κ. 3 του πήρε κατάθεση, ότι δηλαδή αφίχθηκε στη Κύπρο προερχόμενος από τη Τουρκία. Η μαρτυρία όμως των συγκατηγορουμένων του, ότι δηλαδή ευρισκόταν σε ομάδα που συνάντησαν κατά την άφιξη τους στη Κύπρο και μαζί μεταφέρθηκαν στις ελεύθερες περιοχές με τελικό προορισμό τους τη Λεμεσό είναι σημαντική για την Κατηγορούσα Αρχή. Εισηγήθηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχή με την προσκομισθείσα μαρτυρία απέδειξε ότι ο κατηγορούμενος δεν εισήλθε στη Κύπρο από εγκεκριμένο λιμάνι και αυτό διαπιστώθηκε και από έλεγχο που έγινε από τα αρχεία που τηρούνται όπως είναι η μαρτυρία του Μ.Κ.
6. Η εισήγηση του κ. Χ¨Στερκώτη είχε δύο πτυχές, η πρώτη αφορούσε την απόδειξη του αδικήματος και η δεύτερη η επίδραση που έχει πλέον έστω και αν κριθεί ότι αποδείχθηκε η κατηγορία η ιδιότητα που εν τω μεταξύ απέκτησε ο κατηγορούμενος, αυτήν του αιτητή πολιτικού ασύλου. Εισηγήθηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν απέδειξε την κατηγορία. Το τεκμήριο αθωότητας δεν εναποθέτει οποιοδήποτε βάρος στον κατηγορούμενο. Όφειλε η Kατηγορούσα Aρχή να αποδείξει όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Κανένας μάρτυρας δεν κατέθεσε ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε στη Κύπρο από το λιμάνι της Κερύνειας όπως αναγράφεται στο κατηγορητήριο. Ο κατηγορούμενος βρέθηκε στη περιοχή της Άχνας πάνω σε ένα δέντρο αλλά από κει και πέρα δεν έχει δοθεί μαρτυρία από που είχε βρεθεί στη Κύπρο. Οι Μ.Κ. 5 και 6 ανέφεραν ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε ταξιδεύσει μαζί τους από την Τουρκία στη Κύπρο. Τέλος η συνέχιση της διαδικασία εκ μέρους της αστυνομίας, μετά που δόθηκε σε αυτόν η ιδιότητα του αιτητή πολιτικού ασύλου, θα μπορούσε να κριθεί ως καταχρηστική. Προς τούτο παρέπεμψε σε σχετικές αποφάσεις. Κάλεσε το Δικαστήριο να απαλλάξει και αθωώσει τον κατηγορούμενο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Θα προχωρήσω τώρα έχοντας υπόψη μου το σύνολο της μαρτυρίας προφορικής και εγγράφου καθώς επίσης και τις θέσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων κατά τις τελικές τους αγορεύσεις στην αξιολόγηση της τεθείσας ενώπιον μου μαρτυρίας. Οι Μ.Κ.1 - 3 τους οποίους την μαρτυρία αποδέχομαι ως θετική και αξιόπιστη ήταν οι αστυνομικοί που βρήκαν, συνέλαβαν και έλαβαν κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Κανείς, όμως δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει με θετική μαρτυρία από που και πότε εισήλθε στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας ο κατηγορούμενος, όπως και το παραδέχθηκαν προς πίστη τους. Το ότι ο Μ.Κ.3 κατέθεσε ότι ο κατηγορούμενος είχε αναφέρει κατά τη λήψη κατάθεσης από αυτόν ότι είχε έρθει από την Τουρκία, εφόσον δεν έγινε τελικά δυνατή η μετάφραση αυτής της κατάθεσης, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και στερείται οποιασδήποτε αποδεικτικής αξίας. Ο Μ.Κ.4 αστυνομικός της ΥΑΜ Αμμοχώστου ήταν αυτός που ήλεγξε όπως εξήγησε τα αρχεία της υπηρεσίας στην οποία υπηρετεί και διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε εισέλθει από εγκεκριμένο λιμάνι στη Κύπρο. Δέχομαι την μαρτυρία του, δεν απαιτείτο να προσκομίσει οποιαδήποτε αρχεία ενώπιον του Δικαστηρίου για να θεωρηθεί η μαρτυρία του ως θετική επί αυτού του γεγονότος, εφόσον δεν βρέθηκε κατά την έρευνα του οποιοδήποτε στοιχείο του κατηγορουμένου διερωτώμαι τι θα εξυπηρετούσε η προσκόμιση οποιονδήποτε αρχείων. Δεν υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι ήταν ελλιπής η έρευνα του ή ότι εάν διερευνούσε περισσότερο την περίπτωση θα διαπίστωνε κάτι διαφορετικό. Επομένως δέχομαι με βάση την μαρτυρία του Μ.Κ.4 η οποία κρίνεται αντικειμενική και αξιόπιστη ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει εισέλθει στη Κυπριακή Δημοκρατία μέσω εγκεκριμένου λιμένος. Η μαρτυρία των Μ.Κ.5 και 6 οι οποίοι αναγνώρισαν τον κατηγορούμενο στο εδώλιο είναι ουσιαστική επί του θέματος. Ανέφεραν ότι όταν η βάρκα με την οποία ταξίδευσαν από την Τουρκία στη Κύπρο τους αποβίβασε σε ένα βραχώδη παραθαλάσσιο χώρο όπου απέναντι υπήρχε βουνό τις πρώτες πρωινές ώρες της 16ης Αυγούστου 2006, είχαν συναντήσει στο χώρο 7-10 άτομα μεταξύ των οποίων και ο κατηγορούμενος. Αυτά τα άτομα στη συνέχεια όπως ανέφεραν οι πιο πάνω μάρτυρες, ακολούθησαν όλη πλέον την ομάδα που ανερχόταν πλέον γύρω στα τριάντα άτομα στην πορεία τους προς τις ελεύθερες περιοχές. Θυμόνταν τον κατηγορούμενο ότι ήταν μαζί τους σ΄αυτή τη πορεία. Αυτοί κάποια στιγμή αποφάσισαν να αναχωρήσουν από το μέρος το οποίο είχε καθοριστεί ως ο χώρος από τον οποίο θα τους παραλάμβαναν για να τους μεταφέρουν στη Λεμεσό, όπως ήταν η συνεννόηση, όταν είχαν αντιληφθεί ότι καθυστερούσε να έρθει το αυτοκίνητο να τους παραλάβει. Ο κατηγορούμενος φαίνεται ότι παρέμεινε εκεί όπου και συνελήφθη λίγο αργότερα από τον Μ.Κ.1, όταν αυτός επισημάνθηκε να κρύβεται πάνω σε ένα δένδρο. Η μαρτυρία τους στην ουσία δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Κάποιας μορφής αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκαν αποσκοπούσε στο να καταδείξει την άγνοια τους από που και πότε ο κατηγορούμενος είχε εισέλθει στη Κύπρο και ως προς τούτο εξέφρασαν ειλικρινά την άγνοια τους. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος στην ανώμοτη του δήλωση παραδέχεται ότι είχε έρθει στη Κύπρο στις 16.08.2006 ημερομηνία δηλαδή κατά την οποία συνελήφθη αλλά όχι από το λιμάνι της Κερύνειας, χωρίς να δώσει περαιτέρω οποιαδήποτε εξήγηση από που εισήλθε στη Κύπρο Ο κατηγορούμενος επέλεξε, όπως είχε δικαίωμα να κάμει ανώμοτη δήλωση, δεν πρέπει αυτή η άσκηση του δικαιώματος του να σχολιάζεται ή να συσχετίζεται με ενοχή του. Βέβαια, υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις όπου τα γεγονότα όπως παρουσιάζονται από την Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο, ιδιαίτερα εκεί όπου μια τέτοια εξήγηση είναι μέσα στη δική του αποκλειστική γνώση. Ο κατηγορούμενος με τη δήλωση του έδωσε μια εξήγηση για το πότε ήρθε στη Κύπρο, όμως παρέλειψε να συνεχίσει και να πει από που ήρθε ενώ κάτι τέτοιο θα αναμενόταν υπό τις περιστάσεις από αυτόν (βλέπε Anastassiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Khadar and Another v. Republic

(1978)2 C.L.R. 132, Θεμιστοκλέους v. Αστυνομίας

(1981)2 Α.Α.Δ. 200, Charalampous v. Republic

(1985)2 Α.Α.Δ. 97 και Phipson on Evidence 15η έκδοση σελ. 235 ακόμα στο σύγγραμμα του Γ. Κακογιάννη ¨ H Απόδειξη¨ σελ. 253 ότι: ¨οι ανώμοτες δηλώσεις έχουν κάποια αξία η οποία θα πρέπει να εξεταστεί μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας αλά όχι τέτοια που να ισοδυναμεί με μαρτυρία¨. Όλα βέβαια τα πιο πάνω χωρίς να παραγνωρίζεται το συνταγματικό αλλά και σύμφωνα με τη νομολογία μας τεκμήριο της αθωότητας που δικαιούται ένας κατηγορούμενος μέχρις ότου η Κατηγορούσα Αρχή αποδείξει την ενοχή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Wilmington v. D.P.P.

(1935)AC 462 η οποία υιοθετήθηκε από πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως η Χαρίτωνος v. Δημοκρατίας

(1971)2 Α.Α.Δ.

1. ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Έχοντας υπόψη τη πιο πάνω μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου και την αξιολόγηση στην οποία προέβηκα καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Ο κατηγορούμενος όπως ο ίδιος δήλωσε αφίχθηκε στη Κύπρο στις 16.08.
2. Αποδεχόμενος τη μαρτυρία των Μ.Κ.5 και 6 βρίσκω ότι αυτός την ίδια ημέρα, τις πρώτες πρωινές ώρες, θεάθηκε μαζί με ομάδα άλλων αλλοδαπών να ευρίσκεται στην παράκτια και βραχώδη ακτή των κατεχομένων περιοχών από όπου όλοι μαζί πλέον άρχισαν την πορεία πότε πεζοί και πότε επιβαίνοντας αυτοκινήτων προς τις ελεύθερες περιοχές. Το πρωινό της ίδιας ημέρας βρέθηκε να κρύβεται πάνω σε ένα δένδρο σε περιβόλι της περιοχής του Δάσους Άχνας η οποία είναι γνωστό ότι συνορεύει με τις κατεχόμενες περιοχές. Βρίσκω επομένως, σε συνδυασμό με τα όσα ανέφερε και ο Μ.Κ. 4 ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε στις 16.08.2006 στη Κύπρο από μη εγκεκριμένο λιμάνι. Το ότι προσδιορίζεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος ότι εισήλθε από το Λιμάνι της Κερύνειας αυτός ο προσδιορισμός δεν τον καθιστά και συστατικό στοιχείο του αδικήματος, επομένως από οπουδήποτε αλλού και εάν εισήλθε πλην από εγκεκριμένο λιμάνι, όπως καθορίζεται στο νόμο, θεωρείται παράνομη είσοδος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Το αδίκημα προβλέπεται από τον περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμο Κεφ. 105: Το Άρθρο 12 παρ. 1 προβλέπει τα ακόλουθα ¨Κανένα πρόσωπο δεν θα εισέρχεται ή εγκαταλείπει τη Δημοκρατία εκτός δια μέσου εγκεκριμένου λιμανιού¨. Η παρ. 2 του ίδιου Άρθρου προβλέπει τα ακόλουθα: ¨Πρόσωπο που εισέρχεται στη Δημοκρατία διά θαλάσσης δεν θα αποβιβάζεται χωρίς τη συγκατάθεση του Διευθυντή και ιατρικός λειτουργός και ο πλοίαρχος δεν θα επιτρέπουν σε οποιοδήποτε τέτοιο πρόσωπο να αποβιβάζεται χωρίς τη συγκατάθεση που αναφέρθηκε πιο πάνω¨. Η δε παράγραφος 5 προβλέπει τα ακόλουθα:μ ¨Πρόσωπο το οποίο παραβαίνει ή παραλείπει να τηρήσει οποιαδήποτε από τις διατάξεις των εδαφίων

(1),

(2),

(3)ή

(4)του άρθρου αυτού είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο ποινές της φυλάκισης και του προστίμου¨ Επομένως έχοντας υπόψη την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, τα ευρήματα στα οποία κατέληξα μετά την αξιολόγηση της και τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, βρίσκω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν από κάθε αμφιβολία την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, η μαρτυρία δεν απαιτείται να είναι πάντοτε άμεση, περιστατική μαρτυρία μπορεί να οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα το Δικαστήριο, και τέτοια μπορώ να πω πως υπάρχει. Είναι φανερό από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει εισέλθει στη Κύπρο από εγκεκριμένο λιμάνι αλλά από κάποιο παράκτιο σημείο των κατεχομένων περιοχών. Η αλληλουχία των γεγονότων που προέκυψαν από την μαρτυρία τα οποία αποδέχθηκα και τα οποία οδήγησαν στη σύλληψη του όπως και η δήλωση του ότι αυτός είχε εισέλθει στη Κύπρο την 16.08.2006 όχι όμως από το λιμάνι της Κερύνειας σε συσχετισμό με την ώρα της σύλληψης του και τα γεγονότα πριν από αυτή όπως τα περιέγραψαν οι Μ.Κ.5 και 6, αυτό φανερώνει. Σχετικά με την αξία της περιστατικής μαρτυρίας και πως το Δικαστήριο καθοδηγείται κατά την αξιολόγηση της συνεκτιμώντας όλα τα ενώπιον του στοιχεία βλ. Anastassiades v. The Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R. 73, Αθηνής v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41, Ψωμάς v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 40, Ξυδιάς κ.α. v. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. σελ. 174 και Σάββα v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 258. Θα εξετάσω τώρα την πτυχή της υπόθεσης που άπτεται επί του γεγονότος ότι ο κατηγορούμενος στο μεταξύ διάστημα έχει υποβάλει αίτηση και φέρει την ιδιότητα του ¨αιτητή πολιτικού ασύλου¨ (βλέπε Τεκμήριο 7). Επισημαίνω ότι η υποβολή του αιτήματος του έγινε την επομένη που εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και του απαγγέλθηκε η κατηγορία την οποία δεν παραδέχθηκε και ως εκ τούτου ορίστηκε για ακρόαση στη συνέχεια σε σύντομη ημερομηνία αρκετές όμως ημέρες μετά τη σύλληψη του. Η εισήγηση του κ. Χ¨Στερκώτη ότι η συνέχιση της διαδικασίας εκ μέρους της αστυνομίας είναι καταχρηστική, όταν εν τω μεταξύ ο κατηγορούμενος υπέβαλε αίτηση για να κηρυχθεί πολιτικός πρόσφυγας και τώρα το καθεστώς του έχει αλλάξει και χαρακτηρίζεται πλέον ως αιτητής πολιτικού ασύλου δεν με βρίσκει σύμφωνο. Στο Άρθρο 7

(1)του περί Προσφύγων Νόμου Ν. 6

(1)/2000 στο οποίο έκαμε ιδιαίτερη αναφορά ο ευπαίδευτος συνήγορος προβλέπει τα πιο κάτω: ¨Αιτητής, ο οποίος εισέρχεται ή εισήλθε στη Δημοκρατία παράνομα, δεν υπόκειται σε τιμωρία λόγω μόνο της παράνομης εισόδου ή διαμονής του, νοουμένου ότι παρουσιάζεται, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, στις αρχές και εκθέτει τους λόγους της παράνομης εισόδου ή διαμονής του¨. Παρατηρώ ότι ο κατηγορούμενος είχε συλληφθεί για τη διερεύνηση αδικήματος της παράνομης εισόδου στη Κύπρος στις 16.08.2006 την ίδια δηλαδή ημέρα της εισόδου του στη Κυπριακή Δημοκρατία. Βρισκόταν υπό κράτηση μέχρι τις 23.08.2006 μετά την έκδοση εναντίον του διατάγματος προσωποκράτησης προς ολοκλήρωση των ανακρίσεων σε σχέση με τη διερεύνηση του πιο πάνω αδικήματος, παρουσιάστηκε προς τούτο ενώπιον του Δικαστηρίου, ακολούθως εμφανίστηκε ξανά ενώπιον του Δικαστηρίου στις 23.08.2006 όπου του απαγγέλθηκε η κατηγορία. Εντούτοις υπέβαλε το αίτημα του την επομένη της άρνησης της κατηγορίας. Επομένως, στη περίπτωση αυτή η επιφύλαξη του ίδιου πιο πάνω άρθρου ¨νοουμένου ότι παρουσιάζεται, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση κ.λ.π.¨ δεν κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις πληρούται. Στο Άρθρο 11 παρ.

(1),

(2)και

(3)του περί Προσφύγων Νόμου Ν. 6

(1)/2000 προβλέπονται τα πιο κάτω:

(1)Η αίτηση απευθύνεται στην Υπηρεσία Ασύλου

(2)Η αίτηση υποβάλλεται στα σημεία εισόδου της Δημοκρατίας κατά την άφιξη του αιτητή ή εντός της Δημοκρατίας σε οποιοδήποτε Αστυνομικό Σταθμό, και σε περίπτωση κράτησης ή φυλάκισης του, στα κρατητήρια ή στις φυλακές όπου κρατείται και ο υπεύθυνος στο χώρο υποβολής της αίτησης παραπέμπει αμέσως στην Υπηρεσία Ασύλου την αίτηση για εξέταση. Πρόσωπα που εισήλθαν στη Δημοκρατία παράνομα, υποβάλλουν την αίτηση το συντομότερο δυνατό και χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση μετά την άφιξη τους.

(3)Σε περίπτωση που ο αιτητής δεν είναι σε θέση να υποβάλει γραπτώς την αίτηση του, δύναται να την υποβάλει προφορικά και στην περίπτωση αυτή, ο υπεύθυνος κατά το χρόνο εκείνο του χώρου υποβολής της αίτησης, φροντίζει όπως αυτή καταγραφεί κατά τον καθορισμένο τύπο¨. Δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε άλλο υπό μορφή μαρτυρίας που θα οδηγούσε το Δικαστήριο σε διαφορετική αντίκριση της περίπτωσης, ούτε υποβλήθηκε στους Μ.Κ.1,2 και 3 από την υπεράσπιση ότι ο κατηγορούμενος έκαμε ένα τέτοιο διάβημα προς αυτούς με τη σύλληψη του ή έστω αργότερα με την παραμονή του υπό κράτηση, χωρίς δηλαδή καθυστέρηση να είχε εκφράσει την επιθυμία να υποβάλει αίτηση για να του παρασχεθεί πολιτικό άσυλο. Οι αποφάσεις στις οποίες με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης διαφέρουν από την παρούσα τόσον όσον αφορά το πραγματικό όσο και το νομικό τους υπόβαθρο, επαναλαμβάνω ότι η αίτηση του έγινε μετά την ποινική του δίωξη για το υπό αναφορά αδίκημα. Κρίνω επομένως ότι δεν συνιστά η συνέχιση της δικαστικής διαδικασίας εναντίον του κατηγορουμένου στη παρούσα περίπτωση, κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, όπως ήταν η εισήγηση. Οι διατάξεις του Άρθρου 7

(1)του περί Προσφύγων Νόμου δεν μπορούν να τύχουν σύγκλησης στη περίπτωση του κατηγορουμένου. Εάν είχε πράγματι τέτοια πρόθεση - να υποβάλει αίτηση πολιτικού ασύλου - κρίνω ότι ανεξήγητα άφησε τον χρόνο να διαρρεύσει, όταν ακόμα είχε τη δυνατότητα να εκθέσει ένα τέτοιο αίτημα του, με την πρώτη ευκαιρία, ακόμα και ενώπιον του Δικαστηρίου, στο οποίο είχε οδηγηθεί για να διατάξει την περαιτέρω κράτηση του, και δεν το έκαμε. Επομένως κρίνω ότι δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις της πιο πάνω νομοθετικής πρόνοιας. Εφόσον σύμφωνα με τα όσα έχω εκθέσει πιο πάνω βρήκα ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και δεν συντρέχει κανένας λόγος για την αναστολή της διαδικασίας, βρίσκω τον κατηγορούμενο ένοχο στην κατηγορία. (Υπ.) ............... Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο