Αστυνομία ν. Διογένης Σολωμού, Αρ. Υπόθεσης:1233/2005, 17 Οκτωβρίου, 2006

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο αρ. 186 του 1986 και όπως αντικαταστάθηκε από το Νόμο 25

(1)/2003 και άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 164

(1)/2003 στο οποίο δίδεται ο ορισμός της επιταγής, για ό, τι ενδιαφέρει στην υπόθεση. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος στις 6.08.2004 στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου έκδωσε την επιταγή με αριθμό 46178951 της Τράπεζας Κύπρου για το ποσό των Λ.Κ.722.77σ. προς την Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου η οποία όταν εμφανίστηκε στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε δεν εξοφλήθηκε λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων και παρέλειψε να την εξοφλήσει σε περίοδο 15 ημερών από την ημερομηνία που παρουσιάστηκε στην Τράπεζα στην οποία εκδόθηκε. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής δόθηκε δια της εκ συμφώνου κατάθεσης όλου του μαρτυρικού υλικού που είχε στη διάθεση της. Η επιταγή κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1, η κατάθεση του εξεταστή αστυνομικού ως Τεκμήριο 2, του Ανδρέα Κυριάκου της Συνεργατικής Τράπεζας Δερύνειας ως Τεκμήριο 3, του Σωτήρη Τρικούπη της Τράπεζας Κύπρου ως Τεκμήριο 4 και της Αντρούλλας Γιάννου ως Τεκμήριο

1. Οι πιο πάνω καταθέσεις κατατέθηκαν και ως μαρτυρία για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Η κατάθεση του ίδιου του κατηγορούμενου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6 χωρίς αποδοχή της αλήθειας του περιεχομένου της και τέλος κατατέθηκε η γραπτή κατηγορία εναντίον του, ως Τεκμήριο
2. Η επιταγή με αριθμό 46178951 της Τράπεζας Κύπρου στην όψη της εμφανίζει ότι εκδόθηκε από κάποια εταιρεία GOLDEN SUN LEISURE (CY) LTD στις 6.08.2004 για ποσό Λ.Κ.722.77σ. με δικαιούχο την Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (Α.ΤΗ.Κ.). Το ποιος υπέγραψε την επιταγή δεν μπορεί να προσδιοριστεί χωρίς άλλη μαρτυρία εφόσον η υπογραφή επ΄ αυτής είναι δυσανάγνωστη. Επί του σώματος της επιταγής διακρίνονται κάποιες σφραγίδες τραπεζικών ιδρυμάτων. Με τη σειρά των ημερομηνιών τους είναι η σφραγίδα της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λ/κας / Αμμοχώστου με ημερομηνία 9.08.2004, της Τράπεζας Κύπρου Λτδ με ημερομηνία 12.08.2004 η οποία φέρει την ένδειξη ¨να παρουσιαστεί ξανά - ανεπαρκή υπόλοιπα¨ και της ίδιας Τράπεζας με ημερομηνία 19.08.2004 η οποία φέρει την ένδειξη ¨Αποταθείτε στον εκδότη - ανεπαρκή υπόλοιπα¨ Ο Αστ. 2375 Α. Ελευθερίου του Αστυνομικού Σταθμού Παραλιμνίου αναφέρει ότι ανέλαβε τη υπόθεση μετά από γραπτή καταγγελία που έλαβαν στις 17.11.2004 από την υπάλληλο της Α.ΤΗ.Κ. Α. Γιάννου του καταστήματος της στο Παραλίμνι για την έκδοση της πιο πάνω ακάλυπτης επιταγής. Η πιο πάνω στις 10.12.2004 του παρέδωσε την ακάλυπτη επιταγή την οποία είχε εκδώσει εκ μέρους της εταιρείας ο κατηγορούμενος Δ. Σολωμού. Την επιταγή την καταχώρησε την ίδια ημέρα ως τεκμήριο στο βιβλίο τεκμηρίων του σταθμού του. Όταν την 28.03.2005 κάλεσε τον κατηγορούμενο και τον πληροφόρησε για την διερευνούμενη υπόθεση που εξέταζε εναντίον του και αφού του επέστησε την προσοχή στο νόμο αυτός απάντησε ¨εγώ υπογράφω εκ μέρους της εταιρείας¨. Την ίδια ημέρα πήρε ανακριτική κατάθεση από αυτόν αφού τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διερευνούσε εναντίον του. Μετά τη λήψη της κατάθεσης τον κατηγόρησε γραπτώς και αυτός απάντησε ότι δεν παραδεχόταν. Ο Ανδρέας Κυριάκου στην κατάθεση του αναφέρει ότι η επίδικη επιταγή κατατέθηκε από την Α.ΤΗ.Κ. στις 6.08.2004 και αυτή τους επεστράφη πίσω στις 13.08.2004 με την ένδειξη ¨Αποταθείτε στον εκδότη - ανεπαρκή υπόλοιπα¨. Η επιταγή επιστράφηκε πίσω στην Α.ΤΗ.Κ. Παραλιμνίου ως ακάλυπτη στις 21.08.
3. Ο Σωτήρης Τρικούπης της Τράπεζας Κύπρου στη δική του κατάθεση αναφέρει ότι εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου στη Λάρνακα στο Τμήμα Μεγάλων Επιχειρήσεων όπου μεταξύ των πελατών τους ήταν και η εταιρεία GOLDEN SUN LEISURE (CY) LTD με αριθμό λογαριασμού 0581-11-
4. Την 12.08.2004 παρουσιάστηκε η επιταγή με αριθμό 46178951 προς πληρωμή από τον πιο πάνω λογαριασμό, η οποία επιταγή επιστράφηκε στις 12.08.2004 ως ακάλυπτη με την δικαιολογία ¨να παρουσιαστεί ξανά - μη επαρκή υπόλοιπα¨, ακολούθως στις 19.08.2004 επιστράφηκε ξανά με την ένδειξη ¨αποταθείτε στον εκδότη - ανεπαρκή υπόλοιπα¨. Η επιταγή, καταλήγει στην κατάθεση του, είχε υπογραφεί από τον Διογένη Σολωμού εκ μέρους της πιο πάνω εταιρείας. Η Αντρούλλα Γιάννου εργάζεται στο κατάστημα της Α.ΤΗ.Κ. στο Παραλίμνι. Είναι υπεύθυνη στο οικονομικό τμήμα. Στις 6.08.2004 επισκέφθηκε το κατάστημα τους πελάτης, τον οποίο δεν γνώριζε, και εξέδωσε την επίδικη επιταγή προς εξόφληση χρηματικού υπόλοιπου του λογαριασμού για το τηλέφωνο του. Την ίδια ημέρα η επίδικη επιταγή κατατέθηκε στην Συνεργατική Τράπεζα Δερύνειας για εκκαθάριση της από τον λογαριασμό του πελάτη. Στις 24.09.2004 η επιταγή επιστράφηκε πίσω στο κατάστημα τους με την σφραγίδα ¨αποταθείτε στον εκδότη - ανεπαρκή υπόλοιπα¨. Προς τούτο, ενημέρωσε την αστυνομία με επιστολή στις 18.10.
5. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου μετά που ολοκλήρωσε την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή με την παράθεση της πιο πάνω μαρτυρίας εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του πελάτη του καθώς δεν αποδείχθηκαν δύο από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Το πρώτο, της έκδοσης της επιταγής εφόσον εκδότης φέρεται μια εταιρεία και όχι ο κατηγορούμενος και το δεύτερο, δεν αποδείχθηκε η έλλειψη ικανοποιητικών υπολοίπων σε οποιονδήποτε λογαριασμό που τηρούσε η εκδότρια εταιρεία στην τράπεζα. Αντίθετη ήταν η εισήγηση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, αναφέροντας ότι ο κατηγορούμενος, ως διευθυντής της εταιρείας, είχε εκδώσει την επίδικη επιταγή και δεν υπήρχαν ικανοποιητικά υπόλοιπα σε λογαριασμό της εκδότριας σύμφωνα με την κατάθεση του Σωτήρη Τρικούπη της Τράπεζας Κύπρου ο οποίος για να βεβαιώνει κάτι τέτοιο θα πει ότι δεν υπήρχε άλλος λογαριασμός από τον οποίο θα μπορούσαν να αντληθούν κεφάλαια για την εξόφληση της επιταγής. Επομένως έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία και θα πρέπει το Δικαστήριο να καλέσει τον κατηγορούμενο σε απολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η προσέγγιση του θέματος της απόδειξης της υπόθεσης μιας κατηγορίας εκ πρώτης όψεως αναλύεται στην υπόθεση Azinas and Another v. Police,1981 2 C.L.R σελ.
6. Οι ίδιες αρχές υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Χριστουδούλου,1990 2 Α.Α.Δ. σελ. 133, στην υπόθεση αυτή ο πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής ανάφερε ότι η απαλλαγή του κατηγορουμένου με βάση την έλλειψη στοιχειοθέτησης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται σύμφωνα με τη Δικαστική Πρακτική του 1962 μόνο σε δύο περιπτώσεις: (α) Όταν δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η κατηγορία λόγω της απουσίας ενός ή περισσότερων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου. Το κριτήριο, όπως αναφέρεται στη συνέχεια της ίδιας υπόθεσης, είναι αντικειμενικό. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε εκείνο το στάδιο της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτό επιτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφαση του περιορίζεται, σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ΄εκείνο το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μια εξήγηση αλλιώς, ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή (βλ. The Police v. Kallenos 1980 , 1 JSC σελ. 145, απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε). Το Άρθρο 305 Α

(1)του Ποινικού Κώδικα στο οποίο βασίζεται το αδίκημα προβλέπει τα πιο κάτω: ¨Πρόσωπο το οποίο εκδίδει επιταγή η οποία, κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία αυτή κατέστη πληρωτέα, παρουσιάζεται στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε, δεν εξοφλείται λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο της παρουσίασης της επιταγής και παραμένει απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε ημερών από την παρουσίαση της, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες λίρες ή και στις δύο ποινές¨. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι τα ακόλουθα: (α) Η έκδοση της επιταγής, (β) Η παρουσίαση της στην τράπεζα κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα και η μη εξόφληση της, (γ) Η μη εξόφληση της λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη, και (δ) Η παραμονή της απλήρωτη για περίοδο 15 ημερών από την παρουσίαση της. Θα με απασχολήσει στη συνέχεια το κατά πόσο με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία αποδείχθηκαν στο στάδιο αυτό τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος με έμφαση σε αυτά της έκδοσης της επιταγής και της έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων στα οποία επικεντρώθηκε και η εισήγηση της υπεράσπισης. Η έκδοση σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Συναλλαγματικών Νόμου, σημαίνει την πρώτη παράδοση συναλλαγματικής, γραμματίου ή επιταγής συμπληρωμένης κατά τύπο σε πρόσωπο το οποίο λαμβάνει αυτή ως κάτοχος. Το θέμα της έκδοσης απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Βούρας v. Α. Λούκας Ματθαίος (Α.Λ.Μ.) Γενικές Μεταφορές Λτδ κ.ά.

(2003)2 Α.Α.Δ. σελ. 135 στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: ¨Είναι εκ των ων ουκ άνευ να υπάρχει συμπαγής ή νόμιμη μαρτυρία αναφορικά με την πατρότητα της επιταγής. Χρειάζεται μαρτυρία που έχει δυνητικά τέτοια ποιότητα ή αξιοπιστία. Διαφορετικά ελλείπει ο συνδετικός κρίκος της συγκεκριμένης επιταγής με τον εκδότη της. Με την άρνηση των κατηγοριών, ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Και στην προκείμενη περίπτωση ότι οι εφεσίβλητοι εξέδωσαν την επίδικη επιταγή. Η υπεράσπιση δε δέχθηκε ποτέ, όπως προκύπτει από το χειρισμό της υπόθεσης, ότι είχαν τέτοια ανάμειξη. Είναι φανερό από τη σχετική μαρτυρία της Μ.Κ.2 ιδωμένης και υπό το πλαίσιο της όλης μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής, ότι δεν είχε ιδία αντίληψη αναφορικά με την προέλευση των υπογραφών της επιταγής ή των οδηγιών για τη μη πληρωμή. Έλειπε επομένως παντελώς το υλικό που θα μπορούσε να στηρίξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση¨. Στην προκείμενη περίπτωση το ότι την επίδικη επιταγή την εξέδωσε ο κατηγορούμενος το βεβαιώνει στην κατάθεση του ο Σωτήρης Τρικούπης υπάλληλος της Τράπεζας Κύπρου όπου ετηρείτο ο λογαριασμός της εκδότριας ο οποίος εν κατακλείδι της κατάθεσης του ισχυρίζεται ότι: ¨ Η επιταγή έχει υπογραφεί από τον κύριο Διογένη Σολωμού εκ μέρους της εταιρείας Golden Sun Leisure (CY) Ltd". Υπενθυμίζω ότι η κατάθεση του μάρτυρα κατατέθηκε εκ συμφώνου ως τεκμήριο ενώπιον του Δικαστηρίου και για την αλήθεια του περιεχομένου της. Επομένως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος εκδίδοντας την επίδικη επιταγή ενεργούσε εκ μέρους της πιο πάνω εταιρείας η οποία φαίνεται ως η εκδότρια. Δεν αποκαλύφθηκε για πιο λόγο δεν διώχθηκε και η εταιρεία η οποία φέρεται επί του σώματος της επιταγής ως η εκδότρια και η οποία διατηρούσε τον τραπεζικό λογαριασμό επί του οποίου εκδόθηκε η επίδικη επιταγή. Σχετική επί του θέματος είναι η υπόθεση Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Βιομηχανιών Συνομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου (Σ.Ε.Κ.) v. Samoa Clothing Industry Ltd κ.ά. (Αρ. 2),

(2000)2 Α.Α.Δ. σελ. 619 η οποία υιοθέτησε την υπόθεση Ajini κ.ά. v. Αστυνομίας,

(1996)2 Α.Α.Δ. 319, και την υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης και εκκαθαριστής της εταιρείας Ch. Zakakiotis (Disco) Ltd v. Kalavas & Associates Ltd κ.ά.

(1999)2 Α.Α.Δ. σελ. 523. Στην υπόθεση Ajini οι επιταγές υπογράφηκαν από αξιωματούχους της εταιρείας και οι εφεσείοντες κρίθηκαν ένοχοι για αδικήματα έκδοσης επιταγών χωρίς αντίκρισμα κατά παράβαση του άρθρου 305 Α

(1)ως συνεργοί στην διάπραξη των αδικημάτων σύμφωνα με το Άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπου επιπλέον κρίθηκε ορθή η ενοχή των εφεσειόντων και επικυρώθηκε ανεξάρτητα από το άν οι πιο πάνω αξιωματούχοι ήταν ή όχι εκδότες των επίδικων επιταγών. Το Άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ρητά προβλέπει ότι ο καθένας, ο οποίος εμπλέκεται στο αδίκημα, περιλαμβανομένων και των συνεργών σ΄αυτό, μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός. Η απόφαση Agini κ.α. v. Αστυνομίας (ανωτέρω) βεβαιώνει την ευχέρεια την οποία παρέχει ο νόμος στη στοιχειοθέτηση κατηγορίας εναντίον των συνεργούντων στο έγκλημα. Στην υπόθεση Samoa Clothing Industry (ανωτέρω) οι επιταγές υπογράφηκαν από τον διευθυντή της εταιρείας. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο είχε λανθασμένη προσέγγιση αφού δεν έδωσε σημασία στην παραδοχή του διευθυντή αναφορικά με την έλλειψη διαθεσίμων κεφαλαίων και η παραδοχή του αυτή σε σχέση με στοιχείο του αδικήματος (δηλαδή της έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων) μπορούσε να αποτελέσει έγκαιρο βάθρο για να στοιχειοθετήσει ανάλογο εύρημα του Δικαστηρίου και σε τελική ανάλυση εύρημα ενοχής. Επομένως προς απόδειξη του πρώτου συστατικού στοιχείου, της έκδοσης δηλαδή της επιταγής εκ μέρους του κατηγορουμένου έχουμε την μαρτυρία του Σωτήρη Τρικούπη ο οποίος βεβαιώνει ότι την εν λόγω επιταγή την εξέδωσε ο κατηγορούμενος εκ μέρους της εταιρείας. Όταν επεστήθη η προσοχή στο νόμο για την διερεύνηση υπόθεσης εναντίον του κατηγορουμένου, αυτός απάντησε στον εξεταστή της υπόθεσης Αστ. Ελευθερίου (Τεκμήριο 2) ότι, ¨εγώ υπογράφω εκ μέρους της εταιρείας¨ Επομένως βρίσκω ότι έχει αποδειχθεί αυτό το συστατικό στοιχείο του αδικήματος (βλ. Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Βιομηχανιών Συνομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου (Σ.Ε.Κ.) v. Samoa Clothing Industry Ltd κ.ά (ανωτέρω) όπου γίνεται παραπομπή σε απόσπασμα από τον Phipson on Evidence, 13η Έκδοση στη σελ. 370,371: ¨The general rule in civil and criminal cases is that any relevant statement made by a party is evidence against himself........ ...................... .....Confessions which comply with these special conditions, and other statements made by a party or an accused person are admissible against him as evidence of the truth of the facts asserted, and are termed informal admissions. Such admissions, unlike formal admissions, do not bind their maker but may be contradicted or explained .................................... The most generally accepted ground of reception appears to be that a party's declarations, whether for or against his interest when made, may always be taken to be true as against himself¨. Σε σχέση τώρα με τα συστατικά στοιχεία της παρουσίασης της στην τράπεζα και την μη εξόφληση της λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη, γίνεται δεκτό ότι έχουν αποδειχθεί όπως φαίνεται από την αναντίλεκτη μαρτυρία. Οι σφραγίδες επί του σώματος της επιταγής και το λεκτικό τους όπως αυτή της ημερομηνίας 19.08.2004 όπου καταγράφει: ¨αποταθείτε στον εκδότη, ανεπαρκή υπόλοιπα¨ σε συνδυασμό με την μαρτυρία του Σωτήρη Τρικούπη ο οποίος στην κατάθεση του αναφέρει ότι όταν παρουσιάστηκε η επίδικη επιταγή για την πληρωμή της από το λογαριασμό επί του οποίου είχε εκδοθεί αρχικά στις 12.08.2004 επιστράφηκε με την ένδειξη ¨να παρουσιαστεί ξανά μη επαρκή υπόλοιπα¨ και ακολούθως στις 19.08.2004 με την πιο πάνω ένδειξη. Πρόκειται για αδιάσειστα στοιχεία για την μη ύπαρξη ικανοποιητικών διαθεσίμων κεφαλαίων στο λογαριασμό του εκδότη. Ο Σωτήρης Τρικούπης δεν αντεξετάστηκε ούτε ως προς την γνώση του ότι ήταν ο κατηγορούμενος που είχε εκδώσει την επίδικη επιταγή ούτε για το κατά πόσο ήλεγξε αν υπήρχε άλλος λογαριασμός του εκδότη από τον οποίο θα μπορούσαν να είχαν αντληθεί κεφάλαια προς ικανοποίηση της. Όπως λέχθηκε στην Wellfit Engineering Co Ltd κ.ά. v. Χαπίδη,

(2004)2 Α.Α.Δ. σελ. 271. ¨Αν και η αναφορά του Άρθρου 305 σε διαθέσιμα κεφάλαια είναι ασφαλώς αναφορά στο σύνολο των κεφαλαίων του εκδότη στην τράπεζα (ίδε Πασχάλη κ.α. v. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 283) το βάρος που είχε ο εφεσίβλητος να καταδείξει την έλλειψη διαθέσιμων κεφαλαίων εξαντλείτο με την παρουσίαση της μαρτυρίας του κ. Κακουλή ότι η επιταγή δεν πληρώθη λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων και έγκειτο στους Εφεσείοντες να αμφισβητήσουν την ορθότητα και αποτελεσματικότητα της μαρτυρίας αυτής μέσω αντεξέτασης ή της παρουσίασης άλλης μαρτυρίας¨. Επομένως, η επιβεβαίωση των πιο πάνω ενδείξεων και κυρίως της δεύτερης δεν αφήνει περιθώρια για το εάν υπήρχε αυτή η δυνατότητα. Καταλήγω ότι έχει αποδειχθεί και το πιο πάνω συστατικό στοιχείο του αδικήματος, όπως επίσης και το ότι η επίδικη επιταγή παρουσιάστηκε στην τράπεζα κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα και δεν εξοφλήθηκε και αυτή παρέμεινε απλήρωτη για περίοδο 15 ημερών από της παρουσίασης της σύμφωνα με την μαρτυρία της Ανδρούλλας Γιάννου. Η πιο πάνω κατάληξη μου με οδηγεί στο να καλέσω τον κατηγορούμενο σε απολογία. (Εξηγούνται τα δικαιώματα του κατηγορούμενου ) (Υπ.) .......................................... Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο