Αστυνομία ν. Ελευθέριου Ελευθερίου, Αρ. Υπόθεσης:1113/2005, 23 Οκτωβρίου, 2006

Αστυνομία ν. Ελευθέριου Ελευθερίου, Αρ. Υπόθεσης:1113/2005, 23 Οκτωβρίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2006:B9 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον:- Χρήστος Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:1113/2005 Α σ τ υ ν ο μ ί α - ν - - Ελευθέριου Ελευθερίου Κατηγορουμένου ------- Ημερομηνία: 23 Οκτωβρίου, 2006 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Π. Πίτσιλλου Για τον κατηγορούμενο: κα Α. Πασή Κατηγορούμενος παρών. --------- Α Π Ο Φ Α Σ Η (ΑΠΟ ΕΔΡΑΣ) Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία του ανοίγματος θύρας μηχανοκινήτου οχήματος προς την πλευρά που εδιακινούνταν τα οχήματα κατά παράβαση των κανονισμών 63 (α) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος στις 16.07.04 στη Λεωφόρο Ξενοδοχείων στον Πρωταρά της Επαρχίας Αμμοχώστου ενώ ήταν οδηγός του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΒΑR 560 άνοιξε τη θύρα του μηχανοκινήτου οχήματος προς την πλευρά στην οποία διακινούνταν οχήματα προτού αυτή η ενέργεια του καταστεί ευλόγως ασφαλής έτσι ώστε να μην παρενοχλεί την κίνηση άλλων οχημάτων και προκάλεσε δυστύχημα. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Για την Κατηγορούσα Αρχή κατέθεσαν δύο μάρτυρες κατηγορίας ο Θεόδωρος Πανερκάς ο οποίος ήταν ο οδηγός του οχήματος που κατά τη στιγμή κατά την οποία ο κατηγορούμενος άνοιξε την πόρτα του οχήματος του περνούσε από το δρόμο με το ημιφορτηγό αυτοκίνητο του με προϊόντα της εταιρείας Carlsberg. Η κατάθεση του σημειώθηκε ως Τεκμήριο
2. Στην προφορική του μαρτυρία όπου επανέλαβε τα όσα είχε πει και στην κατάθεση του ανέφερε ότι το δυστύχημα προκλήθηκε όταν είχε ήδη περάσει το μισό όχημα του από το σημείο που ήταν η πόρτα του οδηγού του σταθμευμένου οχήματος του κατηγορούμενου και από ότι αντιλήφθηκε, μετά το δυστύχημα, αυτή κτύπησε πάνω στην αριστερή πλευρά του οχήματος του. Εξήγησε ότι δίπλα στο σταθμευμένο όχημα του κατηγορούμενου υπήρχε χώρος στάθμευσης για πολλά αυτοκίνητα (κύρτωμα δρόμου όπου υπάρχουν χώροι στάθμευσης) ο οποίος όμως ήταν όλος καταλυμένος από σταθμευμένα οχήματα. Το όχημα του ο κατηγορούμενος το είχε σταθμεύσει δίπλα από άλλο σταθμευμένο αυτοκίνητο, το οποίο ήταν κανονικά σταθμευμένο στον πιο πάνω χώρο στάθμευσης, με συνέπεια να καταλαμβάνει την αριστερή λωρίδα του δρόμου όπως φαίνεται επί του σχεδιαγραφήματος, Τεκμήριο
3. Ισχυρίστηκε ότι είχε δει τον οδηγό και βρισκόταν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του και από ότι αντιλήφθηκε μετά το δυστύχημα, αυτός είχε προχωρήσει, ενώ αυτός προχωρούσε με το αυτοκίνητο του, για να ανοίξει την πόρτα του οδηγού και να μπει μέσα. Κοίταζε δεξιά επειδή πάνω στο πεζοδρόμιο περπατούσε κόσμος και έτσι πρόσεχε τη δεξιά πλευρά του οχήματος του. Μετά το δυστύχημα αντιλήφθηκε ότι η πόρτα του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου είχε κτυπηθεί και ότι ο κατηγορούμενος είχε τραυματιστεί στο δάκτυλο του χεριού του οπότε τον μετέφερε στο νοσοκομείο. Δεν ήταν αναμμένα τα φώτα κινδύνου του οχήματος του κατηγορουμένου. Όταν είχε προσέξει τον κατηγορούμενο να ευρίσκεται πίσω από το όχημα του δεν είχε αντιληφθεί τις προθέσεις του και εφόσον υπολόγισε ότι το πλάτος του δρόμου ήταν ικανοποιητικό για να περάσει με το δικό του όχημα κοίταζε δεξιά το πεζοδρόμιο όπου διακινούνταν οι πεζοί. Ο Αστ. 1759 Π. Μιχαήλ (Μ.Κ.2) ανέλαβε τη διερεύνηση του δυστυχήματος και ήταν αυτός που ετοίμασε το σχεδιαγράφημα, Τεκμήριο 2, το οποίο επεξήγησε στο Δικαστήριο. Ανέφερε ότι το συνολικό πλάτος του δρόμου στο σημείο συγκρούσεως ήταν 5,50 μέτρα. Το όχημα του κατηγορουμένου καταλάμβανε 2,70 εκ. Υπολειπόταν μέχρι την άκρια του δεξιού πεζοδρομίου πλάτος 2,80 εκ. Το σημείο συγκρούσεως το προσδιόρισε σε απόσταση 3 μέτρα από την αριστερή άκρια του δρόμου. Αυτό σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος είχε μισανοίξει την πόρτα του οδηγού. Είχε διαπιστώσει ότι το κτύπημα σε αυτήν ευρισκόταν στο εσωτερικό της μέρος όπου υπήρχε βούλωμα. Όταν είχε συναντήσει μετά περίπου πάροδο δέκα ημερών τον κατηγορούμενο, αυτός του ανέφερε ότι είχε πάει πρώτος στο αυτοκίνητο και μετά ήρθε ο άλλος οδηγός με το όχημα του και τον κτύπησε. Παραδέκτηκε όμως ότι είχε ανοίξει την πόρτα του οδηγού. Το όχημα του Μ.Κ.1 είχε κτύπημα περίπου στο μέσο του και υπήρχαν και γδαρσίματα προς το πίσω μέρος του αυτοκινήτου του. Συμπέρανε ότι τα μούτρα του αυτοκινήτου του Μ.Κ.1 είχαν ήδη περάσει το όχημα του κατηγορούμενου και μετά προκλήθηκε το δυστύχημα. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 4 το πρόχειρο σχεδιαγράφημα που είχε ετοιμάσει στη σκηνή. Στην αντεξέταση του διευκρίνισε ότι το κτύπημα στην πόρτα του οχήματος του κατηγορούμενου ήταν στο άκρο δεξιό της σημείο από την εσωτερική της πλευρά. Δέχθηκε ότι είναι σύνηθες φαινόμενο στον εν λόγω δρόμο, λόγω του ότι δεν υπάρχει αρκετός χώρος για στάθμευση των οχημάτων, πολλά αυτοκίνητα να διπλοσταθμεύουν. Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία, υιοθέτησε την κατάθεση του αλλά εξήγησε και προφορικά στο Δικαστήριο το πώς συνέβηκε το δυστύχημα. Είναι διανομέας στην εταιρεία γαλακτοκομικών προϊόντων Χαραλαμπίδης και καθημερινά κάνει διανομή σε πελάτες τους στην λεωφόρο Ξενοδοχείων στον Πρωταρά. Παραδέχθηκε ότι στάθμευσε το όχημα του εντός του δρόμου και ακολούθως μετέβη σε πελάτες για να τους εξυπηρετήσει. Δεν μπορούσε να σταθμεύσει σε παρακείμενο χώρο στάθμευσης καθώς θα απομακρυνόταν από τα καταστήματα στα οποία έπρεπε να ξεφορτώσει εμπορεύματα. Τελειώνοντας στάθηκε στην άκρη του αυτοκινήτου του στο πίσω του μέρος και είδε τότε τον οδηγό του αυτοκινήτου της Carlsberg να βρίσκεται εντός του αυτοκινήτου του. Τον ρώτησε κατά πόσο ήθελε να φύγει και του απάντησε ότι τον χωρεί να φύγει και όταν του είπε αυτό το πράγμα ο ίδιος πήγε προς το αυτοκίνητο του για να το μετακινήσει για να τον διευκολύνει στην διέλευση του. Πηγαίνοντας προς την πόρτα του αυτοκινήτου του ο Μ.Κ.1 ξεκίνησε το δικό του όχημα και περνώντας από δίπλα του και ενώ αυτός άνοιγε την πόρτα του οδηγού, του άρπαξε τόσο την πόρτα όσο και το χέρι του. Ανέφερε ότι πριν από το όχημα του Μ.Κ.1, είχε περάσει από το ίδιο σημείο και λεωφορείο. Είχε αντιληφθεί το όχημα του Μ.Κ.1 να περνά αργά - αργά. Ισχυρίστηκε ότι είχε ανάψει τα φώτα κινδύνου καθώς αυτή είναι η τακτική του κάθε φορά που σταθμεύει με αυτό τον τρόπο. Κάμνοντας την κίνηση να εισέλθει στο αυτοκίνητο του είχε την πρόθεση να ξεκινήσει αυτός νωρίτερα και να φύγει από τη σκηνή. Θεώρησε ότι ήταν προτιμότερο να μετακινήσει το αυτοκίνητο του παρόλο ότι όταν είχε ρωτήσει τον Μ.Κ.1 αυτός του είπε ότι τον χωρούσε να περάσει, επίσης πίστευε ότι αυτός θα καθυστερούσε εφόσον είχε σταθμευμένο ακόμα το όχημα του. Παραδέχτηκε ότι μπορεί να εμπόδιζε την κυκλοφορία με τον τρόπο που στάθμευσε, όμως, είχε διαπιστώσει προηγουμένως ότι είχε περάσει και από το σημείο λεωφορείο. Σε υποβολή ότι το λεωφορείο είχε περάσει καθότι ο ίδιος δεν ευρισκόταν εκεί για να ανοίξει την πόρτα του οχήματος του και κατά αυτόν τον τρόπο να παρακωλύσει την διέλευση του οχήματος του Μ.Κ.1, απάντησε ότι έτσι είχε σκεφτεί εκείνη την ώρα. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η κα Πασή αναφέρθηκε στη μαρτυρία και κάλεσε το Δικαστήριο να απαλλάξει τον κατηγορούμενο από την κατηγορία εφόσον όταν αυτός αποφάσισε να ανοίξει την πόρτα του οχήματος του είχε προηγουμένως ελέγξει την τροχαία κυκλοφορία και του δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι είχε τον χρόνο να το κάμει εφόσον ακόμα ο Μ.Κ.1 ευρισκόταν αρκετά πίσω και έτσι δεν διακινδύνευε ούτε και παρενέβαλλε οποιοδήποτε εμπόδιο στη διέλευση του. Η κα Πίτσιλλου εισηγήθηκε ότι με την κίνηση του ο κατηγορούμενος να ανοίξει την πόρτα του σταθμευμένου οχήματος του κατά τον τρόπο που είναι κοινά παραδεκτός, αποκόπτοντας δηλαδή την μια λωρίδα κυκλοφορίας του δρόμου και μετά τον διάλογο που ο ίδιος ισχυρίζεται ότι προηγήθηκε με τον Μ.Κ.1 και σε συνδυασμό με την πραγματική μαρτυρία δηλαδή τις διαστάσεις του δρόμου και το κτύπημα στο όχημα του Μ.Κ.1 δεν παραμένει οποιαδήποτε αμφιβολία περί της ενοχής του. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Είχα την ευκαιρία μέσα στην ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να δω, να ακούσω, να παρακολουθήσω τα όσα οι μάρτυρες κατέθεσαν καθώς και τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρος. Αντιπαραβάλλοντας αυτά με τα όσα οι ίδιοι κατέθεσαν στις γραπτές τους καταθέσεις σε κοντινή με το επίδικο επεισόδιο περίοδο και με την πραγματική μαρτυρία, νοιώθω έτοιμος να προβώ σε αξιολόγηση της ενώπιον μου τεθείσας μαρτυρίας και στην κατάληξη ευρημάτων. Μπορώ να πω ότι όλοι οι μάρτυρες μου προκάλεσαν καλή εντύπωση. Δεν διέκρινα ότι αυτοί προσήλθαν στο Δικαστήριο με σκοπό να καταθέσουν θέσεις οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στην δική τους υποκειμενική αντίληψη των συμβάντων. Κρίνω ως αντικειμενική την μαρτυρία του Μ.Κ. 2 την οποία κάμνω εξ ολοκλήρου ως τέτοια αποδεκτή όπως και τα ευρήματα του τα οποία κατέγραψε στο σχεδιαγράφημα της σκηνής. Στο μόνο σημείο που υπάρχει διάσταση στη μαρτυρία του Μ.Κ.1 και αυτής του κατηγορούμενου είναι κατά πόσο ο τελευταίος είχε αναμμένα τα φώτα κινδύνου στο σταθμευμένο όχημα του. Δέχομαι επί του προκειμένου τη θέση του Μ.Κ.1 ότι αυτά δεν ήταν αναμμένα καθώς εάν πράγματι έτσι ήταν αυτό θα το σημείωνε και ο Μ.Κ.2 όταν αργότερα επισκέφθηκε τη σκηνή. Όμως, ούτως ή άλλως αυτή η πτυχή της υπόθεσης δεν ενέχει οποιαδήποτε σημασία ως προς τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Ούτε και το ότι είναι συνήθεια στον εν λόγω δρόμο, λόγω της μη ύπαρξης ίσως ικανοποιητικών χώρων στάθμευσης να σταθμεύουν αυτοκίνητα κατά τον τρόπο που στάθμευσε ο κατηγορούμενος. Γεγονός παρέμεινε ότι ο κατηγορούμενος είχε στην ουσία σταθμεύσει το όχημα του στην αριστερή λωρίδα του δρόμου αποκόπτοντας την είτε πλήρως είτε σε μεγάλο μέρος της, αποφεύγοντας για δική του ευκολία να σταθμεύσει κανονικά λίγο πιο κάτω όπου παραδέχθηκε ότι υπήρχε χώρος στάθμευσης. Δεν είναι όμως αδίκημα παράνομης στάθμευσης που αντιμετωπίζει, ούτε παρακώλυσης της κυκλοφορίας ούτε και της αμελούς οδήγησης. Σε ένα άλλο σημείο πάλι όπου φάνηκε ότι υπάρχει διάσταση είναι εάν ο κατηγορούμενος προχώρησε πριν ο Μ.Κ.1 ξεκινήσει το αυτοκίνητο του για να μετακινήσει το αυτοκίνητο του ή αφότου αυτός περνούσε από το σημείο. Και εδώ δεν έχω κανένα δισταγμό να δεχθώ τη θέση του Μ.Κ.1 ότι την τελευταία φορά που τον είχε προσέξει ενώ περνούσε ήδη δίπλα από το αυτοκίνητο του αυτός ευρισκόταν στο πίσω μέρος του οχήματος του. Στα πιο πάνω συνηγορεί και η ερώτηση που ο ίδιος ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι απηύθυνε στον Μ.Κ.1 αν δηλαδή τον χωρούσε να περάσει και η απάντηση που έλαβε ήταν ότι τον χωρούσε. Η ερώτηση που του απηύθυνε και η απάντηση που έλαβε δεν δικαιολογούσε σε καμιά περίπτωση την μετέπειτα ενέργεια του, ξαφνικά δηλαδή να παρεμβληθεί ανάμεσα στα δύο αυτοκίνητα για να μετακινήσει το όχημα του για να διευκολύνει τον Μ.Κ.1 στη διέλευση του. Εδώ εντοπίζω μια σημαντική αντίφαση στα λεγόμενα του. Το αδίκημα είναι απλό όπως το κατέγραψα πιο πάνω. Τα γεγονότα όπως προκύπτουν από την μαρτυρία και των δύο ενεχομένων οδηγών, του αστυνομικού εξεταστή της υπόθεσης αλλά και την πραγματική μαρτυρία (σχεδιαγράφημα) είναι ότι, και αυτό το παραδέχθηκε και ο ίδιος κατηγορούμενος, διακατεχόταν από την λανθασμένη αντίληψη ¨έτσι είχε σκεφτεί εκείνη την ώρα¨, ότι ενώ διερχόταν το όχημα του Μ.Κ.1 θα μπορούσε και αυτός να ανοίξει την πόρτα του οχήματος του και να εισέλθει σε αυτό. Αυτή ήταν και η κίνηση του η οποία από μόνη της στοιχειοθετεί το αδίκημα. Πως διαφορετικά εξηγείται ότι το κτύπημα επί του οχήματος του Μ.Κ.1 ήταν περίπου στην μέση του και γδαρσίματα προς τα πίσω. Ήδη δηλαδή όταν άνοιγε την πόρτα το όχημα του κατηγορουμένου ευρισκόταν κάποια μέτρα μπροστά από το δικό του όπως καταδεικνύει αδιάψευστα η πραγματική μαρτυρία. Δέχομαι επομένως ότι ενώ ο Μ.Κ.1 διερχόταν σιγά - σιγά οδηγώντας το van όχημα του δίπλα από το σταθμευμένο όχημα του κατηγορουμένου με αριθμό εγγραφής BAR 560 επί της Λεωφόρου Ξενοδοχείων στον Πρωταρά την 16.07.2004, ο κατηγορούμενος ανεξήγητα και ενώ βρισκόταν στο πίσω μέρος του οχήματος του, όταν τον είχε αντιληφθεί για τελευταία φορά ο Μ.Κ.1, βρέθηκε ξαφνικά να ανοίγει την πόρτα του οχήματος του και να κτυπά επί του διερχομένου οχήματος του Μ.Κ.1, στην μέση του περίπου και προς τα πίσω, με αποτέλεσμα την πρόκληση ζημιάς στη πόρτα του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου, στο αυτοκίνητο του Μ.Κ.1 και τον σοβαρό τραυματισμό του κατηγορουμένου στο δάκτυλο του χεριού του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Σύμφωνα με το άρθρο 63 (α) των περί μηχανοκινήτων οχημάτων και τροχαίας κινήσεως κανονισμού του 1984 : ¨Απαγορεύεται εις οιονδήποτε πρόσωπον να ανοίγη την θύραν μηχανοκινήτου οχήματος προς την πλευράν, κατά την οποίαν διακινούνται τα οχήματα, μέχρις ότου η τοιαύτη ενέργεια κατέστη ευλόγως ασφαλής και δεν παρενοχλεί την κίνησιν άλλων οχημάτων¨. Επομένως τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: (α) πρόσωπο να ανοίγει την θύραν μηχανοκινήτου οχήματος, (β) προς την πλευρά στην οποία διακινούνται οχήματα, (γ) χωρίς η ενέργεια του αυτή να καταστεί ευλόγως ασφαλής και (δ) και να είναι σίγουρος ότι δεν παρενοχλεί την κίνηση άλλων οχημάτων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η μαρτυρία όπως την αποδέχθηκα πιο πάνω και η κατάληξη μου στα πιο πάνω ευρήματα σε συνδυασμό με την πραγματική μαρτυρία δεν αφήνει αμφιβολία ότι έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος εφόσον ο κατηγορούμενος χωρίς εύλογη φροντίδα ή πλήρη αντίληψη του τι συνέβαινε στη σκηνή και ενώ είχε όπως ο ίδιος ανέφερε ακούσει από τον Μ.Κ.1 ότι μπορούσε να περάσει με το όχημα του και ενώ το δικό του ήταν σταθμευμένο κατά τον τρόπο που αναφέρθηκε πιο πάνω, εντούτοις, και ενώ το όχημα του Μ.Κ.1 περνούσε δίπλα από το δικό του όχημα, αυτός εισήλθε στον ενδιάμεσο χώρο και προσπάθησε να ανοίξει την πόρτα του οχήματος του προς την πλευρά που εκείνη τη στιγμή περνούσε ο Μ.Κ.1 με το όχημα του, χωρίς η ενέργεια του αυτή να καταστεί ευλόγως ασφαλής παρενοχλώντας την κίνηση του οχήματος του Μ.Κ.
4. Στην κατάληξη μου στο πιο πάνω συμπέρασμα συνηγορεί και η πραγματική μαρτυρία, δηλαδή το σχεδιαγράφημα που ετοιμάστηκε και το περιεχόμενο του που αφορά τις διαστάσεις του δρόμου και των ενεχομένων οχημάτων, η τοποθέτηση του σταθμευμένου οχήματος του κατηγορουμένου επ΄ αυτού και τέλος και το κτύπημα τόσο στην πόρτα του οχήματος του κατηγορουμένου όσο και του Μ.Κ.
5. Για όλους αυτούς τους λόγους κρίνω ότι αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και η κατηγορία στον βαθμό που επιβάλλεται δηλαδή πέραν από κάθε αμφιβολία. Κρίνω επομένως τον κατηγορούμενο ένοχο στην κατηγορία. (Υπ.) .......................................... Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο