HERMES PARFUMS ν. GEORGE CHR PAPADOPOULOS AND SON LTD, Αρ. Υποθ.: 1455/06, 29.1.07 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:B3 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Ε.Δ. Αρ. Υποθ.: 1455/06 Μεταξύ HERMES PARFUMS Εναγόντων και GEORGE CHR. PAPADOPOULOS AND SON LTD Εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29.1.07 Αίτηση ημερομηνίας 3/10/06 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον εναγόμενο - αιτητή: κα. Γρηγορίου Για τον ενάγοντα - καθ' ού η αίτηση: κα. Χ΄Γεωργίου ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες την 17.2.06 καταχώρησαν αγωγή εναντίον των εναγομένων. Με την αγωγή αξίωναν το ποσο των EUR 44.526.13 ή το ισάξιο σε Κυπριακές λίρες στην βάση εμπορευμάτων που απέστειλαν στους εναγομένους δυνάμει τιμολογίων μεταξύ των ημερομηνιών 26.4.04 και 13.5.
- Ως φαίνεται από τον φάκελλο της υπόθεσης η αγωγή επιδόθηκε στους εναγομένους την 16.6.
- Ακολούθως οι ενάγοντες, την 27.6.06 καταχώρησαν μονομερή αίτηση για έκδοση απόφασης εναντίον των εναγομένων γιατί δεν καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης. Η αίτηση ορίστηκε από το Πρωτοκολλητείο την 4.7.
- Αυθημερόν οι ενάγοντες πέτυχαν απόφαση εναντίον των εναγομένων για το πιο πάνω ποσό πλέον τόκους και έξοδα. Οι αιτητές με αίτηση ημερομηνίας 3.10.06 επιζητούν τον παραμερισμό της πιο πάνω απόφασης που εκδόθηκε εναντίον τους. Ουσιαστικό νομικό υπόβαθρο της αίτησης είναι η Δ.17 Θ.10 και η Δ.48 Θ.1-
- Πραγματικό υπόβαθρο, το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του διευθυντή των εναγομένων -αιτητών που υποστηρίζει την αίτηση. Οι ενάγοντες καθ' ων η αίτηση κατεχώρησαν ένσταση, συνοδευόμενη με ένορκη δήλωση. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση την 15.1.
- Κατά την ακροαματική διαδικασία, δεν αντεξετάστηκε κανένας εκ των ομνυόντων και οι ευπαίδευτοι δικηγόροι αγόρευσαν. Όπου χρειαστεί θα αναφερθώ στην συνέχεια στις εκατέρωθεν θέσεις των δύο πλευρών. Πάγια και διαχρονικά σύμφωνα με τη Νομολογία, δύο είναι τα στοιχεία που θα πρέπει να συντρέχουν ώστε να ασκηθεί υπέρ του αιτούντος τον παραμερισμό απόφασης, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Πρώτο, ότι ο εναγόμενος έχει δείξει καλή υπεράσπιση στην ουσία της υπόθεσης και δεύτερο ότι υπάρχει σοβαρός λόγος για την παράλειψη του να μην καταχωρήσει εντός των προθεσμιών εμφάνιση ή να αποταθεί στο Δικαστήριο για παραμερισμό της απόφασης. Επανειλημμένα τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, ότι η ταχεία απονομή της Δικαιοσύνης, δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Αρχή που είναι στενά συνυφασμένη με την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. Αν διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα μιας υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας την οποία επιφέρει η απόφαση, και όλα όσα εξυπακούει καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου, θα απολεσθούν με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης. (Βλ. Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, Milouca Motor Trading Ltd v. Χρ. Κούρτη (1997( 1 Α.Α.Δ. 941.) Με γνώμονα τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω τους δύο παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ξεχωριστά. Η αγωγή ως λέχθηκε επιδόθηκε στους εναγομένους την 16.6.
- Είναι η θέση του διευθυντή των αιτητων ότι έδωσε οδηγίες στον δικηγόρο του για να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης στην αγωγή γιατί αμφισβητούσαν την απαίτηση των εναγόντων. Σύμφωνα με την θέση του καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης στις 4.7.06, σε αντίθεση με τους καθ' ων η αίτηση που αντιτάσσουν ότι πρόκειται περί ψεύδους των αιτητών τα περί καταχώρησης σημειώματος εμφανίσεως. Το θέμα βέβαια είναι απλό και διαφαίνεται μέσα στον φάκελλο της υπόθεσης. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι πράγματι ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης στις 4.7.06, την ημέρα δηλαδή που οι ενάγοντες πέτυχαν την έκδοση της απόφασης εναντίον των εναγομένων. Αποτελεί επίσης γεγονός, ως ανέφερε και η δικηγόρος των αιτητών, ότι δεν μπορεί να διαφανεί αν προηγήθηκε της έκδοσης της απόφασης η καταχώρηση του σημειώματος εμφανίσεως. Το γεγονός πάντως παραμένει ότι οι εναγόμενοι καταχώρισαν σημείωμα εμφάνισης, την ημέρα που εκδόθηκε η απόφαση. Τι συνέβη στην συνέχεια αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του αιτητή. Κατ΄ αρχήν ενημερώθηκε από τους δικηγόρους του ότι καταχωρήθηκε εμφάνιση στην αγωγή και ότι για την πορεία της υπόθεσης θα τον κρατούσαν ενήμερο. Στις 4.9.06 οι εναγόμενοι έλαβαν γραπτή απαίτηση για πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους, και ότι παράλειψη τους θα είχε ως συνέπεια την καταχώρηση αιτήσεως διαλύσεως εναντίον τους. Αντέδρασαν, και την επομένη, με επιστολή των δικηγόρων τους, πληροφορούσαν τους δικηγόρους των εναγόντων ότι είχαν καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης και δήλωναν την πρόθεση τους να καταχωρίσουν αίτηση παραμερισμού της εκδοθείσας απόφασης. Ζητούσαν τις θέσεις των δικηγόρων των εναγόντων στο κατά πόσο θα έφεραν ένσταση στο αιτημά τους αυτό. Δεν φαίνεται να υπήρξε συνέχεια, με αποτέλεσμα οι εναγόμενοι την 3.10.06 να καταχωρίσουν την υπό κρίσιν αίτηση. Η σχετική αλληλογραφία επισυνάπτεται στον όρκο του διευθυντή των αιτητών. Οι καθ' ων η αίτηση καταλογίζουν στους αιτητές καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος, είτε από τον χρόνο της έκδοσης της απόφασης, είτε από την ημερομηνία της επίδοσης της γραπτής απαίτησης εναντίον των εναγομένων, που να σημειωθεί ως αναφέρουν στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση επιδόθηκε την 19.9.
- ΄Έχω μελετήσει τις εκατέρωθεν θέσεις. Το θέμα που τίθεται προς προβληματισμό, είναι κατά πόσο τα πιο πάνω γεγονότα καθιστούν την εκδοθείσα απόφαση αντικανονική, οπότε η απόφαση θα πρέπει να παραμεριστεί ως Ex debitio justitie. Η θέση των αιτητών ότι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης την ίδια ημέρα που εκδίδετο η απόφαση εναντίον τους, πιστοποιείται ως λέχθηκε άνευ ετέρου, από τον φάκελο της υπόθεσης. Το μόνο συμπέρασμα που μπορώ να αχθώ, στην απουσία άλλης προς τούτο μαρτυρίας, είναι πώς όταν εκδίδετο η απόφαση, το σημείωμα εμφάνισης δεν θα πρέπει να ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα της υπόθεσης διαφέρουν με τα γεγονότα της υπόθεσης Χρύσω Ευθυμίου ν. Ανδρέα Χαραλάμπους Πολ. Έφεση αρ. 11469 ημερ. 19.3.04 που υπήρχε στον φάκελο του Δικαστηρίου το σημείωμα εμφάνισης. Επομένως καταλήγω είναι ότι απόφαση που εκδόθηκε είναι κανονική και ότι λήφθηκε νομότυπα. Το δικονομικό πλαίσιο που ρυθμίζει την παρούσα αίτηση είναι η Δ.
- Οι εναγόμενοι, ως λέχθηκε, έλαβαν γνώση για την έκδοση απόφασης εναντίον τους την 19.9.06, με την γραπτή απαίτηση των εναγόντων και αντέδρασαν με την επιστολή του δικηγόρου τους την επομένη. Καταχώρησαν την κρινόμενη αίτηση σε λιγότερες από 15 ημέρες. Υπό τις περιστάσεις όπως αυτές αναδύονται μέσα από τα πιο πάνω γεγονότα, δεν θεωρώ ότι η συμπεριφορά των εναγομένων είναι τέτοια που να ισοδυναμεί με μια εντελώς ασυγχώρητη και ολοσδιόλου περιφρονητική συμπεριφορά έναντι των θεσμών αφ' ενός, αλλά και στα δικαιώματα του αντιδίκου τους αφ' ετέρου. (Κώστας Φραντζής ν. Λαϊκής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 1094). Το απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να επανανοίξει μία υπόθεση, εάν η διαγωγή του διαδίκου είναι τέτοια, που να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Μόνο όπου η διαγωγή του διαδίκου ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια μπορεί να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση. Αντιπαρέρχομαι, αν η απόφαση εκδόθηκε εκ παραδρομής ως ισχυρίζονται οι αιτητές, αφού το θέμα το έχω ήδη διεξέλθει και το έχω αποφασίσει, αλλά είναι η κρίση μου ότι όλα τα πιο πάνω δεδομένα όπως έχουν διαγραφεί, κρινόμενα υπό το πρίσμα της συμπεριφοράς των εναγομένων, δεν μπορεί να αξιολογηθεί και να κριθεί ως περιφρονητική, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό που να θεωρείται ως καταφρόνηση αλλά και περιφρόνηση των δικαστικών διαδικασιών. Λαμβάνω ακόμα υπόψη μου ότι, ως είναι προφανές, οι δικηγόροι των εναγομένων δεν γνώριζαν μετά που καταχώρησαν το σημείωμα εμφάνισης, την πιο πάνω εξέλιξη. Αυτό συνάγεται αβίαστα από την επιστολή που επισύναψαν οι αιτητές, σύμφωνα με την οποία, οι δικηγόροι τους πληροφορούσαν ότι καταχώρησαν εμφάνιση και θα τους κρατούσαν ενήμερους για την πορεία της υπόθεσης. Το στοιχείο αυτό αναδεικνύει και το ενδιαφέρον των καθ' ων η αίτηση για την υπόθεση τους. Έλαβαν γνώση για την έκδοση της απόφασης εναντίον τους την 19.9.06 και αντέδρασαν με τον τρόπο που έχει αναφερθεί. Εν όψει όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι οι αιτητές έχουν ικανοποιήσει το ένα εκ των δύο στοιχείων που τάσσει η νομολογία. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω κατά πόσο οι αιτητές θεμελιώνουν συζητήσιμη υπεράσπιση. Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας το Δικαστήριο εξετάζει τα στοιχεία που υπάρχουν ενώπιον του για να διαγνώσει αν δημιουργείται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση χωρίς όμως να υπεισέρχεται στην ουσία της. (Χρυσάνθου ν. Mariala Construction Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 1129). Στην υπόθεση Cyprus Trading Corporation Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd Αίτηση για αναθεώρηση στην Αγ. Ναυτοδικείου 55/97 ημερ. 21.7.99 υπεδείχθη ότι το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται αναφορικά με την αξία της μαρτυρίας που δίδεται με ένορκες δηλώσεις, αλλά το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Τόσο η Αγγλική, όσο και η Κυπριακή Νομολογία, χρησιμοποιούν τον όρο «καλόπιστη συζητήσιμη υπεράσπιση» ή «εκ πρώτης όψεως υπόθεση». Κοινή όμως συνισταμένη, αποτελεί η αποφυγή εκδίκασης της υπόθεσης δύο φορές και σε δύο διαφορετικά στάδια, επί του προκειμένου της αίτησης παραμερισμού της απόφασης και της ουσίας της αγωγής μεταγενέστερα. ΄Οπως τέθηκε στην υπόθεση Hissin ν. Κωνσταντινίδη
(2004)1 ΑΑΔ 1774, δεν απαιτείται απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την υπεράσπιση. Είναι αρκετό να εγερθεί το ζήτημα το οποίο κρίνεται χωρίς αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το Δικαστήριο ερευνά τα ενώπιον του στοιχεία για να διαγνώσει μόνο αν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης. Έχω ήδη αναφέρει την βάση της αξίωσης των εναγόντων. Η υπεράσπιση των εναγομένων είναι ότι το αξιούμενο ποσό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα γιατί σημαντικός αριθμός εμπορευμάτων συμφωνήθηκε να επιστραφεί στους ενάγοντες. Οι ενάγοντες καθ' ων η αίτηση από την πλευρά τους απαντούν ότι οι αιτητές δεν έχουν πείσει για την ύπαρξη καλής εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης, ούτε και αποκαλύπτουν επαρκή και θετικά στοιχεία που να δικαιολογούν επανάνοιγμα της υπόθεσης. Η ουσία όμως είναι πως οι ισχυρισμοί των αιτητών παρέμειναν αναπάντητοι. Ότι δηλαδή συμφώνησαν με τους ενάγοντες στην επιστροφή ενός σημαντικού αριθμού εμπορευμάτων. Πέραν αυτού οι ισχυρισμοί των αιτητών δεν αμφισβητήθηκαν με κάποιο άλλο τρόπο, ούτε και ο ομνύον αντεξετάστηκε. Ως έχει ήδη εξηγηθεί, η μαρτυρία στο στάδιο αυτό δεν αξιολογείται, πλην όμως κάποια στοιχεία ερευνώμενα κατ' αντιπαραβολή των ενόρκων δηλώσεων δεν μπορούν να παραγνωριστούν. Κυρίως όταν άπτονται επί γεγονότων ως προς την αληθή φύση των πραγμάτων και χωρίς μάλιστα να αξιολογούνται. Και τούτο βέβαια στα πλαίσια της διακρίβωσης αν ο αιτητής έχει καταδείξει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Αντιπαραβαλλόμενες οι ένορκες δηλώσεις θα πρέπει κατ' αρχήν δυνητικά να ενέχουν το στοιχείο της πειστικότητας της υπεράσπισης η οποία να είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Όπου ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται. ( Πατούρης v. Hellenic Bank Ltd 2001
(1)Α.Α.Δ 2118.). Στην παρούσα υπόθεση ότι υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι μόνο οι πιο πάνω ισχυρισμοί των αιτητών. Η προβαλλόμενη υπεράσπιση, ότι συμφώνησαν με τους ενάγοντες να επιστραφεί σημαντικός αριθμός εμπορευμάτων, από μόνος του αναδεικνύει, για τους σκοπούς τουλάχιστον αυτής της διαδικασίας, εκ πρώτης όψεως καλόπιστο ζήτημα προς εκδίκαση. Θα μπορούσαν βέβαια οι αιτητές να παραθέσουν περισσότερα στοιχεία ως προς την μεταξύ τους συμφωνία για την επιστροφή των εμπορευμάτων. Πλην όμως ο βασικός άξονας του ισχυρισμού τους ούτε αναιρείται ούτε και ανατρέπεται εξ' αυτού του λόγου. Και ακόμα, προσθέτω, η ουσία των ισχυρισμών παρέμεινε ουσιαστικά αναντίλεκτη και η οποία, κρίνω πως για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας είναι αρκετή, ώστε να δημιουργεί συζητήσιμο σημείο προς εκδίκαση και ως εκ τούτου εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Η νομολογία υποδεικνύει ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν πρέπει να ασκείται επί ματαίω, αλλά μόνο αν θα εξυπηρετηθεί χρήσιμος σκοπός επίλυσης της διαφοράς των διαδίκων. Στην παρούσα υπόθεση καταλήγω ότι οι αιτητές έχουν ικανοποιήσει ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος τους. Για τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση εγκρίνεται και η εκδοθείσα απόφαση παραμερίζεται. Τα έξοδα της αίτησης καθώς και όσα ως εκ του αποτελέσματος χάθηκαν, που είναι τα έξοδα της εκδοθείσης ερήμην απόφασης, επιδικάζονται προς όφελος των καθ' ων η αίτηση. Αποτελεί όρο του παραμερισμού, ότι τα έξοδα αφού υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο θα καταβληθούν εντός 15 ημερών από την κοινοποίησή τους στους εναγομένους. Ακολούθως, αφού καταβληθούν, δίνονται οδηγίες οι εναγόμενοι να καταχωρίσουν υπεράσπιση μέσα σε 15 ημέρες. ( Κλεάνθους ν. Tradex Ltd
(1998)1 A.A.Δ. 988 και Ευθυμίου ν. Χαραλάμπους
(2004)1 Α.Α.Δ. 700.) (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο