Οργανισμού Χρημ. Τραπέζης Κύπρου ν. Γεωργία Παπαελευθερίου Δημητρίου κ.α., Αρ. Υποθ.: 7075/04, 29/3/07 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:B10 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Ε.Δ. Αρ. Υποθ.: 7075/04 Μεταξύ :- Οργανισμού Χρημ. Τραπέζης Κύπρου εναγόντων και
- Γεωργία Παπαελευθερίου Δημητρίου
- Ανθή Φελλά
- Φλώρα Μαγειρούδη εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29/3/07 Αίτηση ημερομηνίας 15.12.06 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την εναγόμενη - αιτήτρια 2: κα. Πανταζή Για τους ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση: κα. Μιχαηλίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή εναντίον της εναγομένης 2 και αιτήτριας στην παρούσα αίτηση, επιδόθηκε σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλλου της υπόθεσης προσωπικά στην ίδια στις 8.12.
- Δεν καταχώρισε εμφάνιση και στις 27.7.05 οι ενάγοντες προχώρησαν με την καταχώρηση αίτησης για έκδοση απόφασης εναντίον της ερήμην, δυνάμει των προνοιών της Δ.
- Στις 19.9.05 εκδόθηκε εναντίον της απόφαση για το ποσό των Λ.Κ.4.834,95 πλέον τόκους και έξοδα. Σε μεταγενέστερο χρόνο, την 15.12.06 η εναγομένη 2 καταχώρισε την υπό κρίσιν αίτηση για ακύρωση της εκδοθείσας εναντίον της απόφασης. Δεν τίθεται εν αμφιβόλω ότι η αίτηση έγινε με καθυστέρηση. Παρήλθαν δύο περίπου χρόνια από την επίδοση της αγωγής και ένας και πλέον χρόνος από την έκδοση της απόφασης εναντίον της. Δίνει τις εξηγήσεις της η αιτήτρια για να δικαιολογήσει την καθυστέρηση. Σύμφωνα λοιπόν με την θέση της, όταν της επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα βρισκόταν σε πολύ κακή ψυχολογική και συναισθηματική κατάσταση. Στις 27.11.03 έπεσε θύμα απαγωγής και απόπειρας βιασμού στο σπίτι της και κινδύνεψε να χάσει την ζωή της. Το περιστατικό εκτυλίχθηκε μπροστά στο γιό της ηλικίας 9 χρονών, που είδε το δράστη να την τραβά απο το λαιμό. Από τότε ο γιός της ταλαιπωρείται απο σιόκ που υπέστη και παρακολουθείται τακτικά από παιδοψυχολόγο. Ο δράστης οδηγήθηκε ενώπιον της δικαιοσύνης και αφού κρίθηκε ένοχος καταδικάστηκε. Τα τραγικά αυτά γεγονότα δεν μπόρεσε ακόμα να τα ξεπεράσει και για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στα καθημερινά προβλήματα. Όταν έλαβε το κλητήριο ένταλμα, βρισκόταν ακόμα σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση γιατί δεν είχε ακόμα ξεπεράσει το γεγονός που της συνέβηκε και έτσι δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο. Πρόσφατα, όταν την επισκέφθηκε δικαστικός επιδότης για την εκτέλεση εντάλματος κινητών, πληροφορήθηκε την ύπαρξη της δικαστικής απόφασης εναντίον της. Η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης ήταν μία από τις κύριες αιτίες ένστασης από τους καθ' ων η αίτηση, για την ακύρωση της απόφασης. Θεωρούν ότι η καθυστέρηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, λόγω της παρέλευσης μεγάλου χρόνου. Χωρίς βέβαια να αρνούνται τους βασικούς ισχυρισμούς της επι των γεγονότων που αναφέρει, εκφράζουν μάλιστα και την συμπάθεια τους για τα συμβάντα, θεωρούν όμως ότι η συμπεριφορά της αποτελεί, σύμφωνα με την αγόρευση της κας Μιχαηλίδου, περιφρονητική πρός τις δικαστικές διαδικασίες και τα δικαιώματα του αντιδίκου της. Είναι βέβαια ορθό ότι για την ακύρωση νομότυπα εκδοθείσης δικαστικής απόφασης όπως είναι και η παρούσα δυνάμει της Δ.17, ένας από τους λόγους που θα πρέπει ο αιτητής σύμφωνα με τη Νομολογία να ικανοποιήσει, είναι ότι υπάρχει σοβαρός λόγος για την παράλειψη του να καταχωρήσει εντός των προθεσμιών εμφάνιση ή να αποταθεί στο Δικαστήριο για παραμερισμό της απόφασης. (Βλ. Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, Milouca Motor Trading Ltd v. Χρ. Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941.) Ο χρόνος από μόνος του, αναμφίβολα δίνει μια σοβαρή ένδειξη ως πρός την καθυστέρηση και είναι σημαντικός, αλλά δεν είναι ανεξάρτητος από οτιδήποτε άλλο, ούτε και κρίνεται απομονωμένα ως άνευ ετέρου καταλυτικός. Εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία, σε συνάρτηση με τον χρόνο, είναι οι εξηγήσεις που δίνονται κάθε φορά, και αν αυτές μπορούν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι δικαιολογούν την καθυστέρηση, ώστε κρινόμενη η συμπεριφορά και η διαγωγή του αιτούντος τον παραμερισμό, στην βάση των γεγονότων, στοιχείων αλλά και των εξηγήσεων που δίνει, μπορεί να διαφανεί αλλά και να κριθεί αν είναι ασυγχώρητη και περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Άλλως δεν θα είχαν κανένα νόημα οι εξηγήσεις και θα ήταν απορριπτέα κάθε αίτηση που εξ΄αντικειμένου κρίνεται ότι υπεβλήθη καθυστερημένα. Τέτοια όμως αντιμετώπιση θα παραβίαζε και τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, αφού έτσι, θα αποστερούσε το δικαίωμα στον αιτητή να παρουσιάσει στο Δικαστήριο την δική του θέση και τις δικές του εξηγήσεις ως πρός τον χρόνο καθυστέρησης, για να κριθούν από το Δικαστήριο. Στην παρούσα υπόθεση φρονώ ότι, στην βάση των αναμφισβήτητων γεγονότων που παρέθεσε η αιτήτρια, η συμπεριφορά της δεν μπορεί με κανένα τρόπο να κριθεί περιφρονητική. Μια συμπεριφορά για να μπορεί να κριθεί ως περιφρονητική, ( βλπ. Λεξικόν ΗΛΙΟΣ ) θα πρέπει να ενέχει το στοιχείο της ηθελημένης αδιαφορίας, της αψήφισης αλλά και της θεώρησης των δικαστικών διαδικασιών ως ανάξιων προσοχής και κατ΄επέκταση βεβαίως, ακριβώς ίδια στάση και συμπεριφορά έναντι των δικαιωμάτων του αντιδίκου του. Δεν νομίζω πως χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Ούτε και νομίζω πως θα πρέπει το δικαστήριο να εικάσει, ούτε και είναι ορθό, ως πρός το πόσος χρόνος είναι αναγκαίος ή και αρκετός για να ξεπεράσει κάποιος τέτοιας μορφής προβλήματα και βιώματα, όπως αυτά που αναφέρει η αιτήτρια, για να καταλήξει αν η πάροδος 10 ή 11 μηνών από την ημερομηνία που της επιδόθηκε η αγωγή, είναι αρκετή για να ξεπεράσει τα ψυχολογικά και άλλα προβλήματα που αναντίλεκτα της δημιουργήθηκαν, και ως εξ' αυτού να κριθεί και να χαρακτηριστεί η στάση της ως περιφρονητική προς το Δικαστήριο. Θεωρώ πως θα ήταν ακραίο, αν η παρατηρηθείσα καθυστέρηση δεν εκρίνετο δικαιολογημένη για τους λόγους που η αιτήτρια εξηγά. Λόγοι ως συνάγεται πέραν της θέλησης της, έδρασαν καταλυτικά και με τέτοιο τρόπο που η παράλειψη της να καταχωρίσει εμφάνιση δεν μπορεί να κριθεί περιφρονητική με την πιο πάνω έννοια. Θεωρώ εν όψει των εξηγήσεων της, και παρά την παρατηρούμενη καθυστέρηση, η αδράνεια της να καταχωρήσει μέσα στην προβλεπόμενη από τους θεσμούς προθεσμία εμφάνιση δεν μπορεί να κριθεί ηθελημένη, πόσω δε μάλλον περιφρονητική. Και δεν πρόκειται για περίπτωση που ως υπεδείχθη στην υπόθεση Πίττας ν. Unigoods Trading Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 1761, όπου διαφορετική αντιμετώπιση θα είχε ως αποτέλεσμα η πορεία της δικαστικής διαδικασίας να χαράσσεται ανάλογα με τη διάθεση του εναγομένου, χωρίς καμιά βεβαιότητα για το χρόνο διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων και τη διάγνωση των δικαιωμάτων του ενάγοντα. Στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έχω ικανοποιηθεί από τις εξηγήσεις που παρέθεσε η αιτήτρια για την καθυστέρηση της να καταχωρίσει εμφάνιση αλλά και στην υποβολή της αίτησης. Επί του τελευταίου να σημειώσω πως υπάρχει κάποια σύγχιση μεταξύ της αιτήτριας και των καθ' ων η αίτηση, αφού η μεν αιτήτρια αναφέρει ότι ο δικαστικός επιδότης την πληροφόρησε στις 19.9.05, ενω οι αιτητές αναφέρουν ότι το ενταλμα κατάσχεσης καταχωρήθηκε στις 24.10.
- Θυμίζω ότι 19.9.05 είναι η ημερομηνία έκδοσης της απόφασης εναντίον της. Σημειώνω, η κα Πανταζή αναφέρει στην γραπτή της αγόρευση ότι το ένταλμα προχώρησε τον Δεκέμβριο του 2006, που συνάδει ότι καταχωρήθηκε τον Οκτώβριο του
- Η κρινόμενη αίτηση πάντως, καταχωρήθηκε στις 15.12.06, αμέσως μόλις η αιτήτρια πληροφορήθηκε την ύπαρξη της δικαστικής απόφασης εναντίον της. Επί της ουσίας, η υπεράσπιση που προβάλλει η αιτήτρια είναι ότι το 2002 υπέγραψε σε συμβόλαιο ενοικιαγοράς, ως εγγύητρια κάποιας Ελβίρας Γεωργίου. Η Γεωργία Παπαελευθερίου Δημητρίου, πρωτοφειλέτιδα και εναγόμενη 1 της είναι άγνωστη. Εξ' όσων γνωρίζει η Δημητρίου κατάγγειλε στην αστυνομία θέμα πλαστογραφίας και ότι η Γεωργίου εξέδωσε επιταγή στο όνομα της Δημητρίου για το ποσό της απόφασης. Είναι η θέση της ότι αν αποδειχθεί ότι πλαστογραφήθηκε η υπογραφή της πρωτοφειλέτιδας, τότε και η δική της εγγύηση είναι άκυρη. Αντιτάσσουν οι καθ' ων η αίτηση, ότι η αιτήτρια ουσιαστικά αντιφάσκει με το να ισχυρίζεται από την μιά ότι δεν γνωρίζει την πρωτοφειλέτιδα, και από την άλλη να γνωρίζει ότι αποτάθηκε στην αστυνομία για πλαστογραφία. Αντιφατικό θεωρούν ακόμα το γεγονός ότι γνωρίζει τα περί έκδοσης επιταγής από την Γεωργίου προς την Δημητρίου, η οποία ως ισχυρίζεται της είναι άγνωστη. Προσθέτουν, επιβεβαιώνοντας ουσιασιστικά τον ισχυρισμό της αιτήτριας, ότι εκδόθηκε επιταγή, αλλά δεν κάλυπτε όλο το ποσό της αγωγής, και ήταν ακάλυπτη και επιστράφηκε απλήρωτη. Είναι ακόμα η θέση τους ότι η αιτήτρια κωλύεται να εγείρει θέμα ότι δεν υπέγραψε ως εγγύητρια αφού έθεσε την υπογραφή της στο συμβόλαιο, την οποία ουδέποτε αμφισβήτησε. Είναι καλά και πάγια νομολογημένο ότι το Δικαστήριο εξετάζει τα στοιχεία που υπάρχουν ενώπιον του για να διαγνώσει αν δημιουργείται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση χωρίς όμως να υπεισέρχεται στην ουσία της. (Χρυσάνθου ν. Mariala Construction Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 1129). Στην υπόθεση Cyprus Trading Corporation Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd Αίτηση για αναθεώρηση στην Αγ. Ναυτοδικείου 55/97 ημερ. 21.7.99 υπεδείχθη ότι το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται αναφορικά με την αξία της μαρτυρίας που δίδεται με ένορκες δηλώσεις, αλλά το κριτήριο είναι αντικειμενικό και ότι η ένορκη δήλωση πρέπει να περιέχει πλήρεις λεπτομέρειες των γεγονότων. Είναι αρκετό τα στοιχεία που παρατίθενται να αποκαλύπτουν «καλόπιστη συζητήσιμη υπεράσπιση» ή «εκ πρώτης όψεως υπόθεση». Κοινή συνισταμένη, αποτελεί η αποφυγή εκδίκασης της υπόθεσης δύο φορές και σε δύο διαφορετικά στάδια, επί του προκειμένου της αίτησης παραμερισμού της απόφασης και της ουσίας της αγωγής μεταγενέστερα. ΄Οπως τέθηκε στην υπόθεση Hissin ν. Κωνσταντινίδη
(2004)1 ΑΑΔ 1774, δεν απαιτείται απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την υπεράσπιση. Είναι αρκετό να εγερθεί το ζήτημα το οποίο κρίνεται χωρίς αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το Δικαστήριο ερευνά τα ενώπιον του στοιχεία για να διαγνώσει μόνο αν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης. Με αυτή την έννοια, ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει στοιχεία που δυνητικά να δείχνουν αλλά και να εμπεριέχουν, κατ' αρχήν τουλάχιστο, πως έχει υπεράσπιση στην αξίωση, η οποία να είναι γνήσια. (K.C.P. Commission Agents & Importers Ltd v. Ανδρέα Μιχαήλ
(1993)1 ΑΑΔ 415). Αναφορικά με την προβαλλόμενη απο τους καθ' ων η αίτηση αντιφατικότητα των ισχυρισμών της αιτήτριας, υποδεικνύω ότι η αιτήτρια ρητά αναφέρει στην παράγραφο 11 της ένορκης της δήλωσης, ότι αντλεί τα στοιχεία και τις πληροφορίες της από τον φάκελλο της υπόθεσης. Και τα στοιχεία αυτά δεν είναι άλλα από την υπεράσπιση της εναγομένης 1 που βρίσκεται μέσα στον φάκελλο του δικαστηρίου, όπως και από σχετική ένορκη δήλωση της εναγομένης 1 ημερ. 4.12.05, που αναφέρονται όλα όσα εκθέτει η αιτήτρια. Επισυνάπτεται μάλιστα στην ένορκη δήλωση της εναγομένης 1, και εξοφλητική απόδειξη είσπραξης από τους ενάγοντες επιταγής της Σ.Π.Ε Στροβόλου ημερ. 1.7.03 με εκδότη την Ελβίρα Γεωργίου, για το ποσό των Λ.Κ.4.431.- Να σημειώσω ότι είναι σημαντικό να λεχθεί, ότι η πρωτοφειλέτιδα έχει καταχωρίσει υπεράσπιση και η υπόθεση εναντίον της εκκρεμεί. Ένας από τους βασικούς ισχυρισμούς της είναι η πλαστογραφία της υπογραφής της από την Ελβίρα Γεωργίου. Δεν θα υπεισέλθω βέβαια στην υπεράσπιση της εναγομένης 1, πλήν όμως όλα τα στοιχεία που επικαλείται η αιτήτρια βρίσκονται όντως μέσα στον φάκελλο του δικαστηρίου. Ως είναι αντιληπτό η αιτήτρια δεν επικαλείται πλαστογραφία της δικής της υπογραφής, και συνεπώς δεν τίθεται θέμα όπως τουλάχιστον το θέτουν οι καθ' ων η αίτηση, αλλά πλαστογραφία της υπογραφής της πρωτοφειλέτιδας την οποία ως ισχυρίζεται δεν γνωρίζει και κατ' επέκταση δεν εγγύηθηκε. Αυτή είναι η ουσία της υπεράσπισης που προβάλλει σε σχέση με την πλαστογραφία, και δεν πρόκειται βέβαια να επεκταθώ περισσότερο, αφού δεν θα αποφασιστούν τα θέματα αυτά με την υπό κρίσιν αίτηση. Η επι μέρους αναφορά έγινε απλώς για να διευκρινιστούν οι ισχυρισμοί της αιτήτριας και όχι να αποφασιστούν επί μέρους ζητήματα ουσίας. Υποδεικνύεται από την νομολογία ότι οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί θα πρέπει κατ' αρχήν δυνητικά να ενέχουν το στοιχείο της πειστικότητας της υπεράσπισης, η οποία πρέπει να είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Όπου ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται. ( Πατούρης v. Hellenic Bank Ltd 2001
(1)Α.Α.Δ 2118.). Στην παρούσα υπόθεση με δεδομένη την πιο πάνω προβαλλόμενη υπεράσπιση, το ερώτημα που τίθεται είναι αν εκ πρώτης όψεως υπάρχει θέμα προς εκδίκαση. Δεν θα αποφασιστεί στο στάδιο αυτό ούτε και θα κριθεί η δυναμική της υπεράσπισης. Έχω όμως την άποψη και αυτή είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου, ότι τα θέματα που τίθενται εγείρουν εκ πρώτης όψεως καλόπιστη και συζητήσιμη υπεράσπιση και οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί αποτελούν αλλά και δημιουργούν σοβαρό και καλόπιστο συζητήσιμο θέμα. Υπάρχει όμως ακόμα ένα ζήτημα στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης που δεν μπορεί να παραγνωριστεί, έστω και αν δεν άπτεται άμεσα των αρχών που διέπουν τον παραμερισμό μιας απόφασης. Η αιτήτρια ενάχθηκε ως εγγύητρια της πρωτοφειλέτιδας, η οποία υπερασπίζεται στην αγωγή και η εκκρεμοδικία εναντίον της βρίσκεται, ως λέχθηκε σε εξέλιξη. Έχω ακροθιγώς αναφερθεί στην προβαλλόμενη υπεράσπιση της εναγομένης 1. Τίθεται όμως το ερώτημα αν η πρωτοφειλέτιδα επιτύχει στην υπεράσπιση της, ποιά θα είναι η νομική θέση των εγγυητών της και κυρίως της αιτήτριας, εναντίον της οποίας ήδη εκδόθηκε δικαστική απόφαση ως εγγυητής της. Είναι ακριβώς γι' αυτό τον λόγο που υπεδείχθη στην υπόθεση Τρύφωνος κ.α
(2003)1 Α.Α.Δ. 1153 ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να προχωρά σε εκδίκαση της αίτησης για απόφαση λόγω μη καταχώρισης εμφάνισης εναντίον μεμονωμένων εναγομένων, αλλά να επιλαμβάνεται του θέματος κατά την ακρόαση της όλης υπόθεσης μετά την συμπλήρωση των δικογράφων. Η υπόθεση θα πρέπει να προσεγγίζεται σφαιρικά, χωρίς παραβίαση των δικαιωμάτων οιουδήποτε των μερών. Δεν νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ περισσότερο, όμως το αποτέλεσμα σε τέτοια περίπτωση ειναι εμφανώς αυτονόητο. Είναι νομολογημένο ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν πρέπει να ασκείται επί ματαίω αλλά μόνο αν θα εξυπηρετηθεί χρήσιμος σκοπός επίλυσης της διαφοράς των διαδίκων. Στην παρούσα υπόθεση και αυτή είναι η κατάληξη του δικαστηρίου, κρίνω ότι η αιτήτρια έχει θέσει το υπόβαθρο και έχει ικανοποιήσει πλήρως ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος τους. Για τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση εγκρίνεται και η εκδοθείσα απόφαση παραμερίζεται. Τα έξοδα της αίτησης καθώς και όσα ως εκ του αποτελέσματος χάθηκαν, που είναι τα έξοδα της εκδοθείσης ερήμην απόφασης, επιδικάζονται προς όφελος των καθ' ων η αίτηση. Αποτελεί όρο του παραμερισμού, ότι τα έξοδα αφού υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα καταβληθούν εντός 35 ημερών. Ακολούθως δίνονται οδηγίες η εναγόμενη 2 - αιτήτρια να καταχωρίσει υπεράσπιση μέσα σε 15 ημέρες. ( Κλεάνθους ν. Tradex Ltd) 1998) 1 A.A.Δ. 988 και Ευθυμίου ν. Χαραλάμπους
(2004)1 Α.Α.Δ. 700.) (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο