MARKETRENDS FINANCE LTD ν. Σύλβιας Νεοφύτου, Αρ. Υποθ.: 12543/02, 13/7/07 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:B17 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Ε.Δ. Αρ. Υποθ.: 12543/02 Μεταξύ MARKETRENDS FINANCE LTD Ενάγοντα Και Σύλβιας Νεοφύτου Εναγόμενη ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 13/7/07 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την ενάγουσα: κ. Διομήδους Για την εναγόμενη: κ. Χ'Δημητρίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η απαίτηση των εναγόντων εναντίον της εναγόμενης είναι για το ποσό των Λ.Κ.6,890.
- Προέρχεται από δανεισμό που της έγινε στις 29.9.
- Συγκεκριμένα ήταν επενδυτικό δάνειο για σκοπούς επενδύσεων σε τίτλους στο χρηματιστήριο. Η εναγόμενη πέραν της προδικαστικής ένστασης επί της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου ισχυρίζεται ότι εξόφλησε το πιο πάνω πόσο και διαζευκτικά ότι ο λογαριασμός δεν τερματίστηκε και πότε δεν οχλήθηκε για το ισχυριζόμενο ποσό. Είναι ακόμα η θέση της ότι εργαζόταν σε ασφαλιστική εταιρεία ως ασφαλιστικός αντιπρόσωπος και ύστερα από υποσχέσεις των εναγόντων για καλύτερη εργοδότηση και συνεργασία μαζί τους δέκτηκε να παράσχει τις υπηρεσίες της στους ενάγοντες. Κατά τη διάρκεια της συνεργασίας τους προχώρησε στην παροχή των υπηρεσιών της στον τομέα των χρηματοοικονομικών και/ή εξεύρεσης πελατών με σκοπό την επένδυση εκ μέρους τους στο ΧΑΚ. Ο υπεύθυνος και/ή ο αντιπρόσωπος των εναγόντων στην Πάφο τους ζητούσε και τους προέτρεπε και/ή τους υπεδείκνυε και/ή τους πίεζε να προβαίνουν οι ίδιοι σε αγοραπωλησίες μετοχών με σκοπό να παρουσιάσει το γραφείο στην Πάφο αύξηση όγκου εργασίας. Είναι η θέση της ότι εξαναγκάστηκε να αγοράσει διάφορους τίτλους μετοχών, για τις οποίες εν γνώσει των εναγόντων αδυνατούσε να καταβάλει το τίμημα. Ζήτησε από το διευθυντή των εναγόντων να τις πωλήσει αλλά αυτός δεν της επέτρεψε και/ή της απαγόρευσε. Δικογραφούνται λεπτομέρειες της ψυχικής πίεσης και εξαναγκασμού της εναγόμενης και προβάλλει τη θέση ότι ουδέποτε με την ελεύθερη βούληση της ζήτησε να αγοράσει μετοχές αλλά εξαναγκάστηκε για την αγορά τους. Ουσιαστικά είναι η θέση της ότι με την προτροπή, υποδείξεις και πιέσεις του διευθυντή των εναγομένων Κυριάκου Κυριάκου, αναγκάστηκε να αγοράσει μετοχές με σκοπό την αύξηση του όγκου εργασιών της ενάγουσας και ακόμα ότι δεν της επέτρεψαν να πωλήσει τις αγορασθείσες μετοχές με αποτέλεσμα να εξαναγκαστεί στην υπογραφή των επίδικων συμφωνιών. Ανταπαιτεί την ακύρωση της συμφωνίας ημερ. 29.9.00 ως αποτέλεσμα ψυχικής πίεσης και εξαναγκασμού. Οι ενάγοντες απαντητικώς αρνούνται τους ισχυρισμούς της εναγόμενης και αναφέρουν μεταξύ άλλων ότι ήταν ασφαλιστικός αντιπρόσωπος της εταιρείας Marketrends Financial Services Ltd και προς εξασφάλιση του επίδικου λογαριασμού υπέγραψε έγγραφα μεταβίβασης μετοχών με τα οποία μεταβίβαζε στην εταιρεία Marketrends Custodian Ltd διάφορες μετοχές. Επιπλέον κατά το χρόνο που ισχυρίζεται ότι αναγκάστηκε να αγοράσει μετοχές, έκαμε αγορές και πωλήσεις και άλλων μετοχών μέσω της εταιρείας Marketrends (Capital Market) Ltd. Φως στο τοπίο του ομίλου εταιρειών Marketrends έριξε ο Γιώργος Κωνσταντίνου. (Μ.Ε.1). Σύμφωνα με το μάρτυρα η ενάγουσα είναι χρηματοοικονομικός οργανισμός και παρέχει σε πελάτες δάνεια και πιστωτικές διευκολύνσεις από δικά της κεφάλαια. Η εναγόμενη στις 29.9.00 υπέβαλε αίτηση για χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου ζητώντας να της παραχωρηθεί δάνειο για το ποσό των Λ.Κ.6,700.- (τεκμ. 3). Εγκρίθηκε η αίτηση για το ποσό των Λ.Κ.6,700.- και τέθηκε αυτόματα σε εφαρμογή η συμφωνία χρηματοδότησης επενδυτικού σχεδίου. Η συμφωνία καθώς και το πληρεξούσιο έγγραφο κατατέθηκαν ως τεκμ.
- Εδώ να παρεμβάλω ότι τόσο η αίτηση όσο και η συμφωνία συνομολογήθηκαν με την ενάγουσα εταιρεία. Η εναγόμενη υπέγραψε πληρεξούσιο έγγραφο (τεκμ. 5) προς την εταιρεία Marketrends Custodian Services Ltd (MCS) με το οποίο τη διόριζε να την εκπροσωπεί στις σχέσεις της με την ενάγουσα. Το πληρεξούσιο υπεγράφη γιατί σύμφωνα με τον όρο 7 της συμφωνίας όλοι οι τίτλοι που θα αγοράζονταν θα εγγράφονταν στο όνομα της MCS για σκοπούς εγγύησης. Περαιτέρω η MCS με βάση τη συμφωνία Τεκμ. 3 θα ενεργούσε ως χρηματιστής της ενάγουσας. Δηλαδή να διενεργεί τις συναλλαγές και να εισπράττει από την ενάγουσα το τίμημα αγοράς και να πληρώνει τον πωλητή. Σε περίπτωση πώλησης μετοχών ο χρηματιστής είσπραττε το τίμημα από τον αγοραστή και το παρέδιδε στην ενάγουσα η οποία πίστωνε το λογαριασμό της εναγόμενης. Η εναγόμενη μέχρι την υπογραφή της συμφωνίας είχε trading account με την εταιρεία Marketrends Capital Market Ltd (τεκμ. 6) με υπόλοιπο Λ.Κ.5,214.
- Κατ' εφαρμογή των προνοιών των πιο πάνω συμφωνιών παρέδωσε προς εγγραφή στο όνομα της ΜCS και προς μερική εξασφάλιση διάφορες αξίες μετοχών. (τεκμ.6). Περαιτέρω η εναγόμενη στις 31.10.00 δι' επιστολής της προς την εταιρεία Marketrends (Capital Market) Ltd έδωσε εντολή όπως τα χρεωστικά υπόλοιπα του λογαριασμού της Μενελάου Παρασκευής Λ.Κ.1,452.75 μεταφερθούν στο δικό της προσωπικό λογαριασμό που διατηρούσε με την εταιρεία αυτή. (τεκμ.9α και 9β). ΄Ετσι το υπόλοιπο της ανήλθε στο ποσό των Λ.Κ.6,667.
- Με την εφαρμογή της συμφωνίας η ενάγουσα έδωσε εντολή να εξοφληθεί ο λογαριασμός trading account που διατηρούσε στην Capital Market με αντίστοιχη ισόποση χρέωση του λογαριασμού του επενδυτικού δανείου που άνοιξε προς όφελος της στην Custodian. (τεκμ. 10). Από τις 15.2.02 η ενάγουσα καλούσε την εναγόμενη να παράσχει εξασφαλίσεις διαφορετικά θα ρευστοποιούσε το χαρτοφυλάκιο της. Το αποτέλεσμα ήταν η ενάγουσα την 5.9.02 να τερματίσει τη συμφωνία και να αυξήσει το επιτόκιο σε 9%. Το χρεωστικό υπόλοιπο ήταν Λ.Κ.6,890.33 που είναι το αξιούμενο ποσό πλέον τόκο 9% από την 5.9.
- Αντεξεταζόμενος κατέθεσε ότι δεν γνωρίζει την εναγόμενη αλλά ήταν αντιπρόσωπος της ενάγουσας. Ήταν υπάλληλος της εταιρείας Marketrends Financial Services Ltd MFS που είναι η μητρική της ενάγουσας και της Capital Market. Διευθυντής τότε του γραφείου στην Πάφο ήταν ο Κυριάκος Κυριάκου και δεν γνώριζε που εργαζόταν προηγουμένως η εναγόμενη και αν την έπεισε ο Κυριάκου να φύγει από τη CypriaLife υποσχόμενος της ψηλότερο μισθό και ωφελήματα. Θεωρεί αστείο να έπεισε ο Κυριάκου την εναγόμενη να προβαίνει σε εικονικές αγοραπωλησίες μετοχών γιατί επί κάθε Λ.Κ.1,000.- η προμήθεια της εταιρείας ήταν Λ.Κ.3.- και άλλες τόσες ο αντιπρόσωπος και έπρεπε σε τρεις ημέρες η εταιρεία να καταβάλει το ποσό στο αντισυμβαλλόμενο γραφείο. Οι αγορές μετοχών γίνονταν με πραγματικό χρήματα που τα πλήρωνε η εταιρεία. Σε υποβολή ότι ο Κυριάκου δεν επέστρεψε στην εναγόμενη να πωλήσει τις μετοχές της προφασιζόμενος ότι μελλοντικά θα ανέβαινε η αξία, απάντησε ότι αυτό σημαίνει ότι ο Κυριάκου ήταν διατεθειμένος να πληρώσει η εταιρεία όλο το ποσό, αφού ήταν με πίστωση η αγορά των μετοχών και αν μειώνονταν οι αξίες των μετοχών η εταιρεία να τρέχει στο δικαστήριο να εισπράξει, αλλά αν η εναγόμενη κέρδιζε να της έμενε το κέρδος. Η εταιρεία δεν έχει τρόπο να βάλει χέρι στα κέρδη των πελατών της, ούτε δικαιούται αλλά ούτε και υπάρχει τρόπος. Σε υποβολή ότι η εναγόμενη δεν συναίνεσε στο άνοιγμα του λογαριασμού trading account απάντησε ότι η ενάγουσα παρέχει μόνο τα χρήματα και τίποτε άλλο και τις πράξεις τις διενεργεί η χρηματιστηριακή εταιρεία, η Capital Market η οποία πληρώνεται από την ενάγουσα. H Custodian κρατεί για σκοπούς εξασφάλισης τις μετοχές που ανήκουν στον πελάτη. Επί του λογαριασμού trading account του τεκμ. 6 εξήγησε ότι αφορά αγορά και πώληση μετοχών. Ο πελάτης βάζει εντολή αγοράς και η Capital σε τρεις ημέρες ξεκαθαρίζει το λογαριασμό με το άλλο γραφείο που πώλησε και εισπράττει από τον πελάτη το ποσό που αναλογεί. Στις 15.1.01 η Capital Market εξοφλήθηκε από την ενάγουσα (τεκμ.10) και το θέμα έληξε. Εξήγησε ακόμα πως όταν γίνεται αίτηση για χρηματοδότηση και επειδή εδώ προυπήρχε το χρέος η έγκριση ήταν τυπική, γιατί η Capital είχε να παίρνει αρκετά χρήματα και δεν είχε ούτε τους μηχανισμούς ούτε τα κεφάλαια να δίνει δάνεια εξ' ού και η ενάγουσα κάλυψε το παλαιό χρέος για το ίδιο ποσό, και έτσι η εναγόμενη υπόγραψε το τεκμ. 10 για την εξόφληση. Το δάνειο δόθηκε εξ' ανάγκης για να εξοφληθεί το χρέος της εναγόμενης προς την Capital. H Capital δεν παραχώρησε δάνειο στην εναγόμενη αλλά αγοράζοντας η εναγόμενη μετοχές μέσω της έπρεπε να εξοφλήσει το λογαριασμό. Η Capital δεν παρακολουθεί τα χρεωστικά υπόλοιπα ούτε και παρέχει πιστωτικές διευκολύνσεις, γιατί αυτή ήταν δουλειά της Finance. Η εναγόμενη έκαμε αίτηση στην ενάγουσα πήρε το ανάλογο δάνειο, και εξόφλησε τις προϋπάρχουσες υποχρεώσεις της. Αν ανέβαινε η αξία των μετοχών που παραχώρησε προς εξασφάλιση στα τεκμ.8 α-γ μπορούσε να λειτουργούσε το όριο της κανονικά και να αγοράζει και να πωλεί μετοχές. Στην περίπτωση της εναγόμενης υπήρχε μια υποχρέωση της με ελλιπείς εξασφαλίσεις και επειδή είχε ήδη πάρει τα χρήματα έπρεπε να δείξουν την πρέπουσα υπομονή. Το δάνειο προϋπήρχε και δόθηκαν τα χρήματα για εξόφληση έστω και αν το δάνειο είχε ελλιπείς εξασφαλίσεις. Η εναγόμενη είχε το χρέος στην Capital δεν το πλήρωσε ούτε είχε εξασφαλίσεις και έπρεπε να έλθει ένας οργανισμός, η ενάγουσα να της παράσχει τις διευκολύνσεις για να εξοφλήσει την Capital. ΄Εκοψαν μέσα γιατί έπρεπε να ξοφλήσει τα χρήματα που όφειλε στην Capital από την αγορά των μετοχών. Η εταιρεία δεν εξαναγκάζει κανένα ούτε να αγοράζει μετοχές ούτε και να υπογράφει. Η εναγόμενη έκαμε αγορές μετοχών που δεν της βγήκαν και θέλουν πίσω τα χρήματα τους. Επανεξεταζόμενος εξήγησε ότι στο λογαριασμό trading account τα χρήματα τα έβαζε η Capital. O Γιάννος Μαρούχος (Μ.Ε.2) υπεύθυνος λογιστηρίου στον όμιλο εταιρειών Marketrends δεν γνώριζε την εναγόμενη αλλά γνώριζε την ύπαρξη του χρεωστικού υπολοίπου της. Το τεκμ. 6 είναι ο λογαριασμός trading account που διατηρούσε η εναγόμενη με την Capital Market. To τεκμ.7α είναι ο λογαριασμός margin account της εναγόμενης. Το τεκμ. 9α αφορά την εξόφληση του χρεωστικού υπολοίπου της Μενελάου Παρασκευής από την εναγόμενη με χρέωση του λογαριασμού trading account στην Capital. To τεκμ.9β αφορά την αποδοχή της εκχώρησης από τη Μενελάου του χρέους της προς την εναγόμενη και το Τεκμ. 10 είναι η μεταφορά του χρεωστικού υπολοίπου της εναγόμενης από τον trading account που διατηρούσε στην Capital σε λογαριασμό margin στην ενάγουσα. Με την εξόφληση του υπολοίπου της Μενελάου το χρεωστικό υπόλοιπο της εναγόμενης ανήλθε στο ποσό των Λ.Κ.6,667.
- Το υπόλοιπο αυτό μεταφέρθηκε στην ενάγουσα και με την πράξη αυτή εξοφλήθηκε η Capital και έτσι η εναγόμενη οφείλει το ποσό αυτό στην ενάγουσα. Σύμφωνα με το Τεκμ.7α στις 17.1.01 έγιναν δύο πράξεις συνολικού ύψους Λ.Κ.6,667.
- Ήταν η εξόφληση της Capital και η μεταφορά του χρεωστικού υπολοίπου στο νέο λογαριασμό που άνοιξε η εναγόμενη με την ενάγουσα. Εξήγησε την πορεία του λογαριασμού και κατέθεσε ότι η εναγόμενη οφείλει από το 2002 το ποσό των Λ.Κ.6,890.
- Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο trading account ανοίγεται για αγοραπωλησία μετοχών μέσω του ΧΑΚ. Οι αγορές μετοχών γίνονταν με εντολές του πελάτη σε αντιπρόσωπο της εταιρείας. Το σύνηθες επί των χρεωστικών υπολοίπων του πελάτη ήταν να πληρώνεται ο trading account από τον margin account. To υπόλοιπο του τεκμ. 6 οφείλετο στην Capital. H συμφωνία για τον margin account ήταν ότι η ενάγουσα θα εξοφλούσε το χρεωστικό υπόλοιπο της εναγόμενης απευθείας στην Capital χωρίς να πάρει χρήματα η εναγόμενη. Το margin account έγινε για να εξοφληθεί το χρέος της Capital γιατί αυτός είναι ο σκοπός των margin account. Ήταν η θέση του ότι δεν έκαμναν τραπεζικές εργασίες ενώ επανεξεταζόμενος εξήγησε ότι η προμήθεια από τις αγοραπωλησίες μετοχών ήταν 0.30%. Τέλος ο Κυριάκος Κυριάκου (Μ.Ε.3) κατέθεσε ότι ήταν περιφερειακός διευθυντής στη Λαϊκή CypriaLife Πάφου και η εναγόμενη ήταν συνεργάτης του ως ασφαλιστική σύμβουλος. Το 2000 πήγε στη Marketrends Financial Services Ltd (MFS) περιφερειακός διευθυντής Πάφου σε ασφαλιστικές εργασίες χρηματιστηριακών υπηρεσιών. Η εναγόμενη ήταν συνεργάτης της MFS χωρίς μισθό αλλά με προμήθειες στη βάση του όγκου πωλήσεων. Αρνήθη ότι υποσχέθηκε οτιδήποτε στην εναγόμενη, η οποία αφού είδε το συμβόλαιο συνεργασίας το θεώρησε συμφέρον και το δέκτηκε. Σκοπός της εργασίας ήταν οι πωλήσεις και δεν είχε μισθό αλλά προμήθειες. Αρνήθη κατηγορηματικά ότι εξανάγκασε την εναγόμενη να αγοράζει μετοχές με σκοπό να παρουσιάσει το γραφείο της Πάφου αύξηση του όγκου εργασιών. Κανένα από τους 52 υπαλλήλους που είχε στην Πάφο δεν υποχρέωσε να κάμει οποιεσδήποτε πωλήσεις. Με την ενάγουσα εταιρεία δεν είχε σχέση γιατί πρόκειται για ξεχωριστή εταιρεία. Εκείνο που γνωρίζει είναι ότι οι ασφαλιστικοί του σύμβουλοι διενεργούσαν χρηματιστηριακές πράξεις και αν η εναγόμενη αγόραζε μετοχές δεν ήταν κάτω από τη δική του υπόδειξη. Η ενάγουσα δημιουργήθηκε για να παραχωρεί υπηρεσίες δανείων (margin account) για να εξυπηρετεί ανάγκες πελατών. Οι πελάτες που δεν μπορούσαν να πληρώσουν άμεσα τα χρεωστικά υπόλοιπα τους προς την Capital από τις αγοραπωλησίες των μετοχών, είχαν δικαίωμα υποβολής δανείου προς την ενάγουσα. Ο ίδιος δεν είχε εξουσιοδότηση να εγκρίνει τέτοια δάνεια. Υπόβαλαν την αίτηση με όλα τα στοιχεία και την απέστειλαν στα κεντρικά γραφεία της ενάγουσας και οι αρμόδιοι ενέκριναν ή όχι την αίτηση. Δεν είχε τέτοια εξουσία επί των αιτήσεων δανείου και δεν πίεσε την εναγόμενη ούτε για την αγορά των μετοχών, ούτε και για την αίτηση του margin account. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι αν ο ασφαλιστικός αντιπρόσωπος έχει καλύτερη προσφορά από άλλη εταιρεία είναι στη δική του κρίση να αποφασίσει. Αρνήθη ότι έκαμε προσφορά στην εναγόμενη να πάει στην MFS γιατί τα συμβόλαια ήταν της εταιρείας. Η συνεχής στρατολόγηση συνεργατών είναι καθημερινό φαινόμενο και οι εταιρείες προσπαθούν με διάφορα κίνητρα και τα συμβόλαια. Κάποιοι έκριναν ότι ήταν προς το συμφέρον τους να εργαστούν στη ΜFS. Σε σχετική υποβολή ότι της πρότεινε ότι η εταιρεία θα της έδινε σταδιακά και μετοχές, ήταν η θέση του ότι η συμφωνία της ήταν η σύμβαση και δεν γνώριζε αν προέβλεπε κάτι τέτοιο. Ό,τι ωφελήματα εδικαιούτο είναι στη σύμβαση της. Το γραφείο στην Πάφο ασχολείτο με ασφαλιστικές και χρηματιστηριακές εργασίες και αρνήθη κατηγορηματικά ότι παρότρυνε την εναγόμενη να αγοράζει μετοχές θεωρώντας το γελοίο να λέει ότι την πίεσε και υπό απειλή έβαζαν τους συνεργάτες τους να αγοράζουν προσωπικά μετοχές. Η αγορά μετοχών μέσω του trading account γινόταν μέσω εντύπων, μπαίνει ένα κωδικός και ο καθένας δικαιούται να διενεργήσει χρηματιστηριακές πράξεις. Δεν είχε εξουσιοδότηση για έγκριση εγγράφων γιατί ήταν θέμα των κεντρικών γραφείων. Δεν γνώριζε αν η εναγόμενη είχε χρεωστικό υπόλοιπο όταν αγόραζε μετοχές, γνώριζε ότι υπόγραψε συμφωνία δανείου και ήταν η θέση του πως αν όλα αυτά έγιναν κάτω από τις απειλές του ιδίου και κατέληξαν σε άδικο χρέος γιατί τότε η εναγόμενη υπόγραψε το δάνειο. Δεν γνωρίζει κανένα που αναλαμβάνει χρέος με δική του πίεση και αρνήθη ότι η εναγόμενη έπαιρνε σταθερό μισθό. Δεν γνώριζε πως υπογράφτηκε ο margin account απλώς έστειλαν τα έγγραφα στα κεντρικά γραφεία προς έγκριση. Αρνήθη ότι ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της ενάγουσας για την υπογραφή της συμφωνίας δανείου και δεν γνωρίζει πως εγκρίνονται τα δάνεια και ποια είναι τα κριτήρια και η αίτηση της εναγόμενης στάληκε διά αλληλογραφίας. Ακολούθησε η μαρτυρία της εναγόμενης. Ως κατέθεσε επί τέσσερα χρόνια εργαζόταν στην ασφαλιστική Cyprialife όπου διευθυντής της ήταν ο Μ.Ε.
- Η σχέση τους ήταν εκτός από την επαγγελματική και πάρα πολύ φιλική και του είχε απόλυτη εμπιστοσύνη που το απέδειξε γιατί τους στάθηκε πάρα πολλές φορές. ΄Εκαμε πρόταση σε όλους τους ασφαλιστές να εργαστούν μαζί του. Η πρόταση έγινε από τον Μ.Ε.3 και παρ' όλους τους ενδοιασμούς της, ο σύζυγος της διαφωνούσε, αποφάσισε να πάει μαζί με ακόμα 20 άτομα. Και τούτο λόγω της μεγάλης εμπιστοσύνης που του είχαν και της πειθώ του όπως και της προσφοράς που τους έγινε για να τους δώσουν και κάποιο αριθμό μετοχών της MFS, δεν θυμόταν τον αριθμό ούτε είχε τη συμφωνία γιατί ήταν στενοχωρημένη με την τροπή που πήραν τα πράγματα και δεν τη φύλαξε. Οι μετοχές που θα έπαιρνε όπως της είπε ο Μ.Ε.3 θα ισοδυναμούσαν αν τις πωλούσε σε Λ.Κ.60,000 και θα τις έπαιρναν σε αναλογία για κάθε χρόνο που θα έκλεινε στην εταιρεία. Παρόλο που έκλεισε χρόνο δεν πήρε τίποτε. Όταν ξεκίνησαν δουλειά η μόνη εργασία που μπορούσαν να κάμουν ήταν αγοραπωλησίες μετοχών για την πώληση αμοιβαίων κεφαλαίων και χρηματιστηριακά γιατί δεν υπήρχε ασφαλιστική εταιρεία. Στην πορεία παρόλο που τους έκαμαν μαθήματα για χρηματιστηριακά, φάνηκε ότι δεν μπορούσε να κάμει αυτή την εργασία και να προχωρήσει σε αυτό το τομέα. Δεν κατάφερνε να βρει πελάτες. Πληρωνόταν όμως Λ.Κ.500.- ασχέτως ότι δεν έκαμνε αγοραπωλησίες μετοχών. Ο Μ.Ε.3 που το γραφείο του ήταν κοντά στο πάτωμα που βρίσκονταν οι υπολογιστές και η ίδια πήγαινε τακτικά να ελέγξει την πορεία της ημέρας και αν γίνονταν αγοραπωλησίες, τους παρότρυνε να κάμουν εικονικές αγοραπωλησίες, δηλαδή στο όνομα τους χωρίς να έχουν πελάτες. Της είπε πάρα πολλές φορές ότι τον έφερνε σε δύσκολη θέση γιατί τον πίεζαν από τα κεντρικά ότι πληρωνόταν χωρίς να δείξει κίνηση στο trading account της, χωρίς βέβαια να της βάλει το πιστόλι κρόταφο, άλλα έμμεσα της έδωσε να καταλάβει ότι θα έχανε τη δουλειά της και τις Λ.Κ.500.- που έπαιρνε κάθε μήνα, καθώς και τις μετοχές που θα έπαιρνε όταν θα έκλεινε ένα χρόνο στη δουλειά. ΄Ετσι νιώθοντας την πίεση την ανάγκασε με άλλα λόγια και προχώρησε στην αγορά κάποιων μετοχών. Τον ενημέρωσε ότι προχώρησε σε αυτή την ενέργεια και της είπε ότι θα της έλεγε εκείνος πότε θα έπρεπε να τις πωλήσει. Όπως το έθεσε σίγουρα δεν ήταν ανήλικη ή δεν είχε σώας τας φρένας της, αλλά η μεγάλη εμπιστοσύνη που του είχε και η ανάγκη για τη δουλειά για τις Λ.Κ.500.- έπρεπε να τον ακούσει. ΄Ετσι αγόρασε τις μετοχές και φαίνεται από τον trading account ότι ουδέποτε ξανάγορασε μετοχές. Καθημερινά τους έδιναν πληροφορίες για κάποιες συγκεκριμένες μετοχές που άξιζαν να αγοραστούν. ΄Ηταν το λεγόμενο «τιπς». Έπαιρναν τα τιπς από τον Μ.Ε.3 που τους είχε πει ότι ο όμιλος Marketrends θα αγόραζε την ασφαλιστική Κόσμος. Τους είπε να δώσουν την πληροφορία σε συγγενείς και πελάτες γιατί ήταν κάτι σίγουρο. ΄Ετσι και έγινε και την επόμενη έμαθαν ότι αγοράστηκε η Liberty Life. Είχαν κάποια έντυπα και συμπλήρωναν το όνομα, μετοχή, ποσότητα, αξία διαπραγμάτευσης και το έδιναν στην κοπέλα που έκαμε τις αγορές. Κανονικά έπρεπε να δίνουν επιταγή ή μετρητά για τις αγορές, αλλά η ίδια δεν πλήρωσε τίποτε γιατί δεν είχε ούτε χρήματα ούτε πρόθεση να αγοράσει και όλα έγιναν με την παρότρυνση του Μ.Ε.
- Όταν έκαμε την αγορά των μετοχών ήθελε να τις πωλήσει γιατί η αγορά έγινε για να δείξει κίνηση ο λογαριασμός της, όπως της είπε ο Μ.Ε.3 για να την καλύψει στη διεύθυνση. Ο ίδιος της είπε ότι έπρεπε να περιμένει και θα της έλεγε εκείνος την κατάλληλη στιγμή να τις πωλήσει. Για κάποιες όντως της είπε και τις πώλησε. Για τις υπόλοιπες της είπε μην κάμει καμιά κίνηση και θα την ενημέρωνε ο ίδιος. Δυστυχώς οι μετοχές πήραν τον κατήφορο και της είπε ότι δεν θα μπορούσε να τις πωλήσει γιατί θα έχανε. Την ανάγκασαν να υπογράψει margin account μέχρι να ήταν η κατάλληλη στιγμή να πωλήσει. Την ανάγκασε ο Μ.Ε.3 που ήταν και ο μόνος που ήξερε κατόπιν πίεσης δικής του από τα κεντρικά γραφεία. Αν ήταν απόφαση δική της να αγοράσει μετοχές μπορούσε να αποταθεί στην τράπεζα και το margin account ήταν μια μέση κατάσταση μέχρι να της πει ο Μ.Ε.3 πότε να πωλήσει. Αφού πέρασαν κάποιοι μήνες εξακολουθούσε και χρωστούσε. Αφού την ανάγκασε η εταιρεία έπρεπε να έχει και την υπογραφή της για να είναι καλυμμένη, και ήταν μια προσωρινή κατάσταση γιατί έτσι της υποσχέθηκαν. Δυστυχώς τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα υπολόγισε ο Μ.Ε.3 γιατί δεν μπορούσε να πωλήσει τις μετοχές της και έμεινε το ποσό. Θεωρεί ότι δεν χρωστεί τίποτε γιατί δεν είδε ποτέ τίτλους μετοχών, ούτε τους ζήτησε ούτε και τους χρησιμοποίησε μετά που έφυγε από την εταιρεία. Με την ενάγουσα εταιρεία δεν είχε καμιά επαφή, παρά μόνο με τον Μ.Ε.3 που της παρέδωσε το συμβόλαιο να το υπογράψει. Δεν θεωρεί ότι εγκρίθηκε το δάνειο γιατί ήταν κατόπιν υποβολής δικής τους. Ήταν προαποφασισμένα από την εταιρεία για να είναι καλυμμένοι. Ουδέποτε συμπλήρωσε έντυπο για margin account παρά μόνο ήλθε έτοιμο το συμβόλαιο προς υπογραφή. Δεν της ζητήθηκαν εξασφαλίσεις και ο Μ.Ε.3 γνώριζε ότι δεν είχε τίποτε προς εξασφάλιση. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι τον Μ.Ε.3 τον γνώριζε για τέσσερα χρόνια και είχαν μια πάρα πολύ καλή φιλική σχέση και της στάθηκε πάρα πολύ καλά. Οπως εξήγησε κάποτε την πήραν τηλέφωνο από την τράπεζα γιατί ήταν εγγυήτρια του πατέρα της που είχε αποβιώσει για το ποσό των Λ.Κ.780.- και έκλαιε και ο Κυριάκου την κάλεσε στο γραφείο του και φρόντισε να την προπληρώσει η εταιρεία. Είχε ενδοιασμούς να φύγει από τη Cyprialife γιατί είχε δουλειά τεσσάρων χρόνων και ένα χαρτοφυλάκιο που της απέδιδε ένα είσοδημα, η μεγάλη όμως εμπιστοσύνη που είχε του Μ.Ε.3 τόσο η ίδια όσο και οι συναδέλφοι της τον ακολούθησαν στην εταιρεία που ίδρυσε ο αδελφός του, και ήταν σημαντικό αυτό, για μια καινούργια καριέρα στα χρηματιστηριακά και πώληση αμοιβαίων κεφαλαίων. Διάβασε τη συμφωνία που υπέγραψε (τεκμ. 14) και δεν γνώριζε αν κάλυπτε και θέμα παραχώρησης μετοχών γιατί δεν την έχει. Επέμενε ότι υπήρχε τέτοια συμφωνία αλλά λόγω της μεγάλης της πίκρας δεν κράτησε τα χαρτιά. Δεν έκαμε παράπονο για να της δώσουν τις μετοχές γιατί ο Μ.Ε.3 δεν την τρομοκράτησε για να εργαστούν στη ΜFS ήταν με καλό τρόπο, η στήριξη που είχαν για τέσσερα χρόνια που ήταν άψογος και δίκαιος την έκαμε να τον ακολουθήσει. Η ίδια δεν κατάφερε να βρει πελάτες και ήταν φυσικό να έχει απαιτήσεις ο Κυριάκου και γι' αυτό την πίεσε να κάμει αγορές μετοχών στο όνομα της για να δείξει κάποια κίνηση στο λογαριασμό της και να την καλύψει στα Κεντρικά γραφεία για να συνεχίσει να παίρνει τις Λ.Κ.500.- Σε υποβολή ότι διαφορετική ήταν η θέση της κατά την κυρίως εξέταση, απάντησε ότι πήγαν εκεί για τα αμοιβαία κεφάλαια και μετά για να κάμνουν ασφάλειες. Τους πίεζε να κάμουν πράξεις να φαίνεται κίνηση με προοπτική όταν θα αγόραζαν την ασφαλιστική, αφού ήταν έμπειροι να μείνουν εκεί. Σε υποβολή ότι από μόνη της αγόρασε τις μετοχές, απάντησε ότι ο Κυριάκου δεν την πίεζε για την εξεύρεση πελατών γιατί κατάλαβε ότι δεν μπορούσε, αλλά ήθελε όμως να την κρατήσει εκεί λόγω πείρας στις ασφάλειες για να καλύψει και ο ίδιος τη θέση του για την επιλογή των ατόμων. ΄Ετσι την πίεζε για την αγορά μετοχών και ότι θα έπαιρνε και προμήθειες για το γραφείο της Πάφου. Την πίεζε επανειλημμένα. Οι Λ.Κ.500.- δεν ήταν δώρο από την MFS και όταν αργότερα άρχισαν ασφάλειες από τις προμήθειες αφαιρείτο ένα ποσό για αποπληρωμή. Τις συγκεκριμένες μετοχές τις αγόρασε υπό πίεση πολλών ημερών, μηνών και έκαμε μια αγορά και υπό την καθοδήγηση του και δεν ήταν ανάγκη να βάλει χρήματα γιατί ήταν μια εικονική αγοραπωλησία. Όπως φαίνεται όμως δεν προέβλεψε την κατρακύλα των μετοχών και έτσι οι μετοχές έμειναν στο όνομα της αφού δεν μπορούσε να τις πωλήσει. Για την ίδια οι Λ.Κ.500.- ήταν μισθός και ήταν άλλο θέμα αν θα έπρεπε να πληρωθούν από τις προμήθειες των ασφαλειών. Σε υποβολή ότι δεν ευσταθεί ότι έμμεσα ο Κυριάκου της άφησε να νοηθεί ότι θα έχανε τη δουλειά της, απάντησε ότι θα έχανε τις Λ.Κ.500.- και τις μετοχές που της είχαν υποσχεθεί. Οι μετοχές αγοράστηκαν με τη δική του πίεση και προτροπή και όταν του είπε ότι αγόρασε μετοχές της είπε ότι θα της έλεγε εκείνος πότε να τις πωλήσει, όπως έκαμε με την ΚΟΣΜΟΣ. Ανησυχούσε γιατί ήταν το όνομα της από κάτω. Σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι αν κέρδιζε και δεν της έδιναν το κέρδος δεν θα είχε απαίτηση αφού δεν ήταν δικές της. Η αγορά των μετοχών αυτών δεν ήταν αρκετό για την εταιρεία και τους προέτρεπαν να συνεχίσουν, αλλά επειδή φοβήθηκε γιατί ήταν το όνομα της δεσμευμένο με ένα ποσό δεν προχώρησε. Η Μενελάου Παρασκευή είναι σύζυγος τους εξάδελφου της και σε ερώτηση αν τα τεκμ. 9α και β την πίεσε ο Κυριάκου να τα υπογράψει, απάντησε ότι σχετίζονται με την πληροφορία της ΚΟΣΜΟΣ που ο Κυριάκου τους είπε να ενημερώσουν φίλους και γνωστούς. Είπε της Μενελάου την πληροφορία για να τη βοηθήσει και αφού φάνηκαν όλα ψέματα ένιωθε άσχημα που την έφερε σε δύσκολη θέση και δέκτηκε να αναλάβει το χρέος της. Αρνήθη σε υποβολή ότι οι μετοχές που αγόρασε ήταν από πληροφορίες της ημέρας (τιπς) και επανέλαβε ότι ήταν κάτω από την πίεση του Κυριάκου και δεν είχε καμιά σχέση με το κέρδος. Αν ήταν να ακούει τα τιπς και να αγοράζει για κέρδος θα το είχε κάνει πολλές φορές γιατί εργαζόταν στους υπολογιστές και μπορούσε να δώσει εντολή, δεχόμενη όμως ότι δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να το κάμει. Σε υποβολή ότι καμιά ψυχική πίεση ή εξαναγκασμός δεν εξασκήθηκε από την ενάγουσα και ότι γνώριζε πολύ καλά τι έκαμνε απάντησε ότι της εξασκήθηκε τρομερή ψυχική πίεση, ήταν θέμα εμπιστοσύνης ενός ανθρώπου για τέσσερα χρόνια, ενός καλού φίλου που του χρωστούσε πολλά στη Cyprialife και του είχε τυφλή εμπιστοσύνη και τον άκουε ακόμα και στις πιέσεις. Επανεξεταζόμενη ανέφερε ότι με την MFS άρχισε να εργάζεται πριν την 21.8.00 και δεν αγόρασε μετοχές της ΚΟΣΜΟΣ γιατί δεν είχε την οικονομική δυνατότητα ούτε και πρόθεση είχε να αγοράσει μετοχές. Ο Κυριάκου δεν της ζήτησε ποτέ να πληρώσει τις μετοχές και ήταν μια εικονική αγοραπωλησία και γνώριζε ότι δεν είχε χρήματα για να αγοράσει μετοχές. Η Χρυσοβαλάντου Κίμωνος (ΜΥ2) κατέθεσε ότι γνωρίζει την εναγόμενη. Εργάζονταν μαζί στη Cyprialife και μετά στην MFS. ΄Εφυγαν από τη Cyprialife με παρότρυνση του περιφερειακού διευθυντή Κυριάκου Κυριάκου με τον οποίον είχαν άριστη σχέση εμπιστοσύνης και συνεργασίας και τους είπε να τον ακολουθήσουν στη νέα εταιρεία του αδελφού του και θα ασχολούνταν με ασφαλιστικές εργασίες όπως ήταν το επάγγελμα τους, να έχουν ψηλότερες απολαβές, θα έπαιρναν μετοχές ως αποζημίωση καθώς και την προσωπική του υποστήριξη. Στην MFS εργάστηκαν στα χρηματιστηριακά μέχρι να αρχίσουν οι ασφαλιστικές εργασίες. ΄Εκαμναν αγορές και πωλήσεις μετοχών όπως και η εναγόμενη. Η εναγόμενη αγόρασε τις μετοχές μετά από πίεση του Κυριάκου που τον άκουγε επανειλημμένα να πιέζει την εναγόμενη, γιατί το γραφείο της ήταν δίπλα από εκείνο της εναγόμενης. Η εναγόμενη κατ' αρχάς ήταν διστακτική και αρνητική, οι πιέσεις όμως συνεχίζονταν και λόγω της πίεσης και της εμπιστοσύνης που είχε του Κυριάκου γιατί τη βοήθησε σε κάποια δύσκολη στιγμή της ζωής της στο παρελθόν τελικά αναγκάστηκε να υποκύψει, λόγω των σχέσεων της με τον Κυριάκου και γιατί φοβόταν μήπως χάσει τη δουλειά της. Τη συμφωνία margin account την υπόγραψε μετά από τις επανειλημμένες πιέσεις του Κυριάκου για να εξοφληθεί, όπως της είπε από τον trading account και με τη διαβεβαίωση ότι αν προέκυπτε οποιοδήποτε υπόλοιπο θα το διευθετούσε η εταιρεία. Όλα αυτά τα άκουσε η ίδια. Αρχικά την πίεζε γιατί η εναγόμενη δεν είχε προσωπικούς πελάτες και γιατί ήθελε η εταιρεία να δείχνει ότι έκαμνε τζίρο. Όλες οι εργασίες γίνονταν από το γραφείο στην Πάφο και καμιά από τις υποσχέσεις του Κυριάκου δεν εκπληρώθηκε. Η ίδια ενώ κέρδισε ένα αυτοκίνητο και βραβεύτηκε ως η πρώτη ασφαλίστρια της έδωσαν ψεύτικα κλειδιά και δεν έχει πάρει ακόμα το αυτοκίνητο. Αντεξεταζόμενη κατέθεσε ότι η ίδια δεν αγόρασε μετοχές και εργαζόταν μαζί με το σύζυγο της. Ο Κυριάκου την πίεζε τόσο αυτή όσο και το σύζυγο της να αγοράζουν μετοχές και υπέκυψαν. Είχαν κοινό λογαριασμό με το σύζυγο της και αγόρασαν μετοχές. Ο Κυριάκου έλεγε της εναγόμενης να αγοράσει μετοχές για να αυξηθεί ο τζίρος της εταιρείας. Επέμενε ότι ασκήθηκε πίεση για την αγορά των μετοχών και επανέλαβε ότι το όφελος της εταιρείας ήταν ο ψηλός τζίρος γιατί θα έμπαινε στο ΧΑΚ. Η μαρτυρία τέλος του Μ.Υ.3 Νίκου Βρυώνη κινήθηκε ουσιαστικά στο ίδιο μήκος. Κατέθεσε και σχετική επιστολή (τεκμ. 15) για την παραχώρηση μετοχών. Κατέθεσε ότι ο Κυριάκου βοήθησε την εναγόμενη σε κάποιες δύσκολες στιγμές που έχασε τον πατέρα της και ένιωθε υπόχρεη σε αυτόν και του είχε μεγάλη εμπιστοσύνη. Επανέλαβε ότι αποκλειστικός λόγος που έφυγαν από τη Cyprialife ήταν ο Κυριάκου που τους υποσχέθηκε περισσότερα ωφελήματα και μετοχές και πήγαν στην MFS να κάμνουν κατά κύριο λόγο ασφάλειες. Όμως ο Κυριάκου τους είπε ψέματα γιατί το γραφείο στην Πάφο δεν πρόσφερε ασφαλιστικές εργασίες. Επειδή το μηνιαίο εισόδημα τους υπολογίζετο βάσει των ασφαλειών που θα έκλειναν και επειδή το γραφείο δεν έκαμνε ασφάλειες αυτό σήμαινε ότι δεν είχαν καθόλου εισόδημα. ΄Ετσι συμφώνησαν να τους δίνουν Λ.Κ.500.- το μήνα μέχρι να αρχίσουν τις ασφάλειες που τελικά ξεκίνησαν το
- Η εναγόμενη μέχρι να αρχίσουν τις ασφαλιστικές εργασίες δεν έκαμνε εικονικές αγορές και πωλήσεις των μετοχών όπως την πίεζε ο Κυριάκου, που ήθελε να δείχνει κίνηση στο γραφείο της Πάφου και να παίρνει προμήθεια η Marketrends. Επειδή η εναγόμενη δεν έκαμνε πωλήσεις και αγορές μετοχών, ο Κυριάκου έβαζε πίεση λέγοντας της ότι του κάνουν πρόβλημα από τα κεντρικά στη Λευκωσία και ότι αν δεν έκαμνε εικονικές αγοραπωλησίες δεν θα μπορούσε να συνεχίσει να την καλύπτει και κινδύνευε να χάσει την εργασία της. Η εναγόμενη είχε οικονομικά προβλήματα και είχε αναλάβει τα χρέη του μακαρίτη του πατέρα της γεγονός που το γνώριζε ο Κυριάκου και θα ήταν καταστροφικό να έχανε τη δουλειά της. Τον άκουσε ο ίδιος να πιέζει την εναγόμενη να προβαίνει σε τέτοιες αγοραπωλησίες μετοχών και την εναγόμενη να αρνείται. Την έφερνε σε πολύ δύσκολη θέση γιατί γνώριζε ότι η εναγόμενη ήταν ευγνώμων σε αυτόν και ο Κυριάκου χρησιμοποίησε αυτή τη σχέση για να την πιέσει να κάμει κάτι που δεν ήθελε. Τελικά και φοβούμενη ότι θα χάσει τη δουλειά της έκαμε αγοραπωλησίες μετοχών. Ήθελε όμως άμεσα να τις πωλήσει φοβούμενη μήπως πέσει η αξία τους και ο Κυριάκου της έλεγε ότι θα της πει αυτός πότε να τις πωλήσει. Οι μετοχές γράφτηκαν σε λογαριασμό τύπου trading account στο όνομα της εναγόμενης. Η εναγόμενη δεν πλήρωσε τίποτε αφού σκοπός ήταν να πωληθούν αργότερα για να κερδίσει προμήθεια η MFS. Γίνονταν πάρα πολλές τέτοιες εικονικές αγορές και πωλήσεις στο γραφείο της Πάφου και το κέρδος από την προμήθεια ήταν μεγάλο. Ξαφνικά ήρθε η κατρακύλα του χρηματιστηρίου. Η MCM που διατηρούνταν οι λογαριασμοί ήθελε να γίνει δημόσια εταιρεία αλλά λόγω των λογαριασμών των trading account με συνεργάτες της εταιρείας, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς δεν της επέτρεπε να μπει στο ΧΑΚ. ΄Ετσι ο όμιλος Marketrends εισήγαγε τους λογαριασμούς margin account που ήταν χρηματοδοτήσεις για να εξοφληθούν τα υπόλοιπα των trading account για να γίνει MCM δημόσια εταιρεία. Τα δάνεια τα πρόσφερε η ενάγουσα. Η εναγόμενη δεν ήθελε να υπογράψει τέτοιο συμβόλαιο αφού δεν ήθελε εξ' αρχής να αγοράσει μετοχές. Ο Κυριάκου προσπαθούσε συνεχώς να την πείσει να υπογράψει λέγοντας της πως θα διέγραφε η εταιρεία το οφειλόμενο ποσό αφού έτσι και αλλιώς η εναγόμενη δεν χρωστούσε πραγματικά το ποσό αυτό. Της έλεγε να υπογράψει γιατί θα είχε σοβαρό πρόβλημα αφού όλοι υπέγραφαν και δεν μπορούσε η εναγόμενη να μην υπογράψει. Της έλεγε ότι θα έκαναν πρόβλημα από τα κεντρικά γραφεία και ότι πίεζαν τον ίδιο να τακτοποιήσει το ποσό αυτό γιατί διαφορετικά θα διέκοπταν τη συνεργασία μαζί της. Της έλεγε επίσης, τον άκουσε ο ίδιος να την πιέζει, να κάμει υπομονή όταν θα αρχίσουν οι ασφαλιστικές εργασίες που ήταν ο τομέας της. Τελικά η εναγόμενη υπέκυψε στις πιέσεις και υπόγραψε. Η ενάγουσα δεν είχε γραφείο στην Πάφο και όλες οι εργασίες και χρηματοδοτήσεις γίνονταν μέσω του γραφείο της MFS στην Πάφο και του διευθυντή Κυριάκου. Συμφωνία όπως τη δική του σίγουρα θα πρέπει να υπόγραψε και η εναγόμενη, ενώ ο Κυριάκου είπε ψέματα στο δικαστήριο ότι άρχισαν αμέσως ασφαλιστικές εργασίες γιατί δεν είχε ακόμα η MFS αγοράσει κάποια ασφαλιστική εταιρεία. Αντεξεταζόμενος κατέθεσε ότι γνωρίζει την εναγόμενη από το λύκειο και από τις σπουδές στην Αθήνα. Για τις σχέσεις της εναγόμενης με τον Κυριάκου δεν του μιλούσε η εναγόμενη, αλλά φαίνονταν. Δέκτηκε ότι πήγαν να εργαστούν για χρηματιστηριακές εργασίες γιατί η εταιρεία τους είπε ψέματα ότι αγόρασαν ασφαλιστική εταιρεία, αλλά δεν θυμόταν τι προνοούσε το συμβόλαιο του. Το επίδομα του τεκμ. 15 ήταν αντιστάθμισμα επειδή δεν έκαμναν ασφαλιστικές εργασίες, για να τους καλύπτουν ένα εισόδημα και ο Κυριάκου τους έλεγε ότι δεν τους το χρέωνε. Αγόρασε και ο ίδιος μετοχές με πίεση και τις πλήρωσε για να δείξει τζίρο ο Κυριάκου. Εξήγησε ότι αγόρασε ιδρυτικές μετοχές αξίας Λ.Κ.4,000.- και δέκτηκε ότι έπαιξε στο ΧΑΚ. Στο τέλος οι δύο πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις. ΄Εκαμαν αναφορά στη μαρτυρία και στους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να γίνει αποδεκτή η μαρτυρία της κάθε πλευράς. Γίνεται επίσης εκτεταμένη αναφορά στο νομικό πλαίσιο της ψυχικής πίεσης και παραπομπή σε επί του θέματος νομολογία. Όπου χρειαστεί θα αναφερθώ στη συνέχεια στις εκατέρωθεν θέσεις. Η υπεράσπιση στηρίζεται σε ακυρότητα των αγοραπωλησιών των μετοχών που έκαμε η εναγόμενη και κατ' επέκταση του οφειλόμενου χρέους της γιατί ήταν προϊόν ή και αποτέλεσμα ψυχικής πίεσης από το Μ.Ε.3 Κυριάκου. Βεβαίως στη βάση της δομής των εταιρειών του ομίλου Marketrends όπως κυρίως εξηγήθηκε από το Μ.Ε.1 η ενάγουσα εταιρεία δεν έχει καμιά σχέση με τις συναλλαγές των μετοχών της εναγόμενης, όπως και με τις αιτιάσεις και τους ευρύτερους ισχυρισμούς της οπότε και τίθεται θέμα κατά πόσο θα μπορούσε παραδεκτώς να εγερθεί τέτοια υπεράσπιση εναντίον των εναγόντων. Και τούτο ακόμα και να γίνουν αποδεκτοί οι ισχυρισμοί της στο πραγματικό τους μέρος και νοουμένου ότι βρουν υπόσταση και νομικό έρεισμα στις αντίστοιχες πρόνοιες του περί Συμβάσεως Νόμου. Η εναγόμενη δεν έχει προωθήσει ανάλογες απαιτήσεις εναντίον της εταιρείας που συνεργαζόταν, της Financial Services αφού ήταν κατά το χρόνο της συνεργασίας της με την εταιρεία αυτή που αγόραζε μετοχές, έστω και κάτω από εξαναγκασμό ή και ψυχική πίεση, οπότε έχω την άποψη ότι οι ισχυρισμοί της έναντι των εναγόντων παραμένουν μετέωροι. Ούτε και μπορώ να αποδεκτώ για σκοπούς συζήτησης και μόνο την υπεραπλούστευση της θέσης αλλά και της γενίκευσης της άποψης ότι ο Μ.Ε.3 Κυριάκου, διευθυντής του γραφείου της Financial Services στην Πάφο, παρά τη ρητή του θέση ότι δεν εκπροσωπούσε καμιά άλλη εταιρεία πλην της Financial Services που συνεργαζόταν η εναγόμενη, ενεργούσε ως αντιπρόσωπος όλων των εταιρειών του ομίλου στη Πάφο, οπότε κάθε πράξη και ενέργεια του δέσμευε το σύνολο των εταιρειών του ομίλου. Ούτε και του τέθηκε τέτοιος ισχυρισμός ή άποψη. Και κυρίως αν οι συγκεκριμένες ενέργειες του μάρτυρα ήταν σε γνώση των εταιρειών του ομίλου. Να προσθέσω πως ο Μ.Ε.1 Κωνσταντίνου δεν ρωτήθηκε αν ο Κυριάκου εκπροσωπούσε τις εταιρείες του ομίλου στην Πάφο και δεν νομίζω ότι η γενικότητα της μαρτυρίαw των μαρτύρων υπεράσπισης στοιχειοθετούν τέτοιο ισχυρισμό. Αντίθετα ο Μ.Ε.1 κατέθεσε ότι ο Μ.Ε.3 ήταν διευθυντής της Financial Services στην Πάφο. Είναι αρκετό να αναφέρω ότι ο Κυριάκου κατέθεσε ότι οι εγκρίσεις γίνονταν στα κεντρικά γραφεία στη Λευκωσία και ότι ο ίδιος δεν είχε τέτοια εξουσία. Επειδή κάποια έγγραφα αποστέλλονταν δι' αλληλογραφίας από την Πάφο δεν σημαίνει ότι ειδικά ο Μ.Ε.3 ήταν και αντιπρόσωπος όλων των εταιρειών του Ομίλου στην Πάφο. Υπάρχει όμως ακόμα ένα θέμα που θεωρώ ότι είναι εντελώς άσχετο με την προβαλλόμενη υπεράσπιση της εναγόμενης. Πρόκειται για το χρέος της Παρασκευής Μενελάου, συζύγου του εξαδέλφου της. Όχι μόνο δεν πιέστηκε για το χρέος αυτό αλλά εξ' ιδίων της ανέλαβε ως η ίδια παραδέκτηκε να το πληρώσει για τους λόγους που εξήγησε, άσχετους όμως με τους βασικούς ισχυρισμούς της υπεράσπισης της. Αντιπαρέρχομαι στο στάδιο αυτό τη νομική σημασία της αποδοχής της εναγόμενης για την ενσωμάτωση του χρέους της Μενελάου στο δικό της υφιστάμενο χρεωστικό λογαριασμό, ο οποίος αποτελούσε σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της αποτέλεσμα προηγηθείσας ψυχικής πίεσης από το Μ.Ε.
- Όπως και δεν θα σχολιάσω στο παρόν τουλάχιστον στάδιο, ότι πώλησε ένα αριθμό μετοχών από εκείνες που κατ' ισχυρισμό αγόρασε κατόπιν ψυχικής πίεσης και πιστώθηκε το προϊόν της πώλησης τους για το οποίο καμιά αναφορά δεν γίνεται στην υπεράσπιση. Η ουσία πάντως είναι ότι το χρέος της Μενελάου ύψους Λ.Κ.1.452,75.- που ανέλαβε η εναγόμενη να πληρώσει παραμένει οφειλόμενο προς τους ενάγοντες. Η εφαρμογή του δόγματος του αθέμιτου επηρεασμού σύμφωνα με το δίκαιο της επιείκειας σκοπό έχει να εξασφαλίσει ότι κανένας δεν θα επιτρέπεται να διατηρεί τα οφέλη του δόλου του ή της άδικης του πράξης. Η ελεύθερη συναίνεση σύμφωνα με το αρ. 10 του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 αποτελεί συστατικό στοιχείο κάθε νόμιμης σύμβασης. Η συναίνεση είναι ελεύθερη όταν σύμφωνα με το αρ. 14(β) δεν είναι αποτέλεσμα άσκησης ψυχικής πίεσης, η απόδειξη της οποίας οδηγεί σε απαλλαγή από αναληφθείσα συμβατική υποχρέωση. Τα σχετικά άρθρα που περιβάλουν το νομικό πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης είναι τα αρ. 15 και 16 του Κεφ.
- Tο αρ.16 προνοεί ότι σύμβαση θεωρείται ότι συνήφθη συνεπεία ψυχικής πίεσης όταν οι σχέσεις που υπάρχουν μεταξύ των μερών είναι τέτοιες, ούτως ώστε το ένα από αυτά να είναι σε θέση να κυριαρχεί επί της θέλησης του άλλου και να επωφελείται της θέσης αυτής για να εξασφαλίσει αθέμιτο όφελος έναντι του αντισυμβαλλόμενου του. Θεωρώ πως από τώρα θα πρέπει να ξεκαθαρίσει ένα σημαντικό στοιχείο που διέπει το ζήτημα του αθέμιτου επηρεασμού. Είναι σαφές από τη διατύπωση του σχετικού άρθρου ότι για να μπορεί να τεθεί σε εφαρμογή το δόγμα, θα πρέπει να υπάρχει ως προαπαιτούμενο, σύμβαση μεταξύ δύο προσώπων εκ των οποίων το ένα να κυριαρχεί επί της θελήσεως του άλλου και από την οποία ετεροβαρώς να προσπορίζεται όφελος σε βάρος του, είτε υπάρχει μεταξύ τους είτε όχι ειδική σχέση. Βασικό όμως και κυριάρχο στοιχείο αποτελεί ο καταρτισμός σύμβασης μεταξύ των δύο μερών. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Indian Contract and Spercific Relief Acts 10η εκδ. σελ.
- για να μπορούν να τεθούν σε εφαρμογή οι πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου, θα πρέπει πρώτα να αποδειχθεί ότι το ένα πρόσωπο είναι σε τέτοια θέση που μπορεί να κυριαρχεί επί της θελήσεως του άλλου και ακολούθως ως αποτέλεσμα της θέσης του αυτής να συνάψει σύμβαση με το πρόσωπο αυτό από την οποία αποκόμισε όφελος. Εκφράζω έντονες επιφυλάξεις και ιδιαίτερες αμφιβολίες κατά πόσο υπήρξε σύμβαση μεταξύ των εναγόντων ή ακόμα και κάποιας ή και από όλες τις εταιρείες του ομίλου των εταιρειών αλλά και του Μ.Ε.3 με την εναγόμενη, από την οποία προσπορίστηκαν όφελος. Τίθεται το ερώτημα ποια ήταν η σύμβαση που συνάφθηκε και ποιος ήταν ο αντισυμβαλλόμενος της εναγόμενης. Ο πυρήνας της υπεράσπισης της εστιάζεται στην αγορά μετοχών. Οι υπογραφές όλων των υπολοίπων εγγράφων αποτελούν παρενέργειες και παρεπόμενα της αγοράς των μετοχών. Με άλλα λόγια ποια ήταν η σύμβαση και ποιο ήταν το όφελος του αντισυμβαλλόμενου της, ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή όχι του αθέμιτου επηρεασμού και της κυριαρχικής θέσης επιβολής. Σε κάθε περίπτωση αντισυμβαλλόμενος της εναγόμενης στις αγορές των μετοχών ήταν ο πωλήτης των μετοχών. Ούτε και η σχέση εργοδότη και εργοδοτούμενου χωρίς την ύπαρξη άλλων παραμέτρων δημιουργεί τεκμήριο τέτοιας σχέσης εμπιστοσύνης του αρ. 16 (ΣΠΕ Αγίας Φυλάξεως ν. Πούλλα κ.α. 111020 2004 και Κάρμιος κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Αγγλίας κ.α. Πολ. ΄Εφεση 12044 ημερ. 8.9.06). Και η εναγόμενη όπως θα διαφανεί και στη συνέχεια δεν ήταν εργοδοτούμενη αλλά συνεργάτης αντιπρόσωπος δυνάμει των όρων του συμβολαίου της. Και αν αποδεκτώ χωρίς αξιολόγηση όσα κατέθεσε η εναγόμενη και οι άλλοι μάρτυρες για την υπεράσπιση, ότι δηλαδή ο λόγος που άσκησε ψυχική πίεση ο Μ.Ε.3 για την αγορά των μετοχών ήταν για να δείξουν τζίρο και να έχουν προμήθεια, η αναντίλεκτη μαρτυρία τόσο του Μ.Ε.1 όσο και του Μ.Ε.2 κατέδειξε ότι το κέρδος του ομίλου εταιρειών υπό μορφή προμήθειας από τις συναλλαγές των μετοχών ήταν Λ.Κ.3.- ανά χιλιάδα. Αν λάβω υπόψη το τεκμ. 5 που αποτελεί το σύνολο των αγοραπωλησιών της εναγόμενης το συνολικό όφελος των εταιρειών του Ομίλου, υπό μορφή προμήθειας ανέρχεται στο ποσό των Λ.Κ.63.- περίπου. Παρεμβάλλω πως το ποσό της Μενελάου δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Πρόκειται για ένα χρέος που ανέλαβε και αναγνώρισε η εναγόμενη άσχετο από το επίδικο ζήτημα. Αν πάλι η έννοια του τζίρου αφορά τη συνολική δραστηριότητα του γραφείου στην Πάφο, ως προς το ολικό ύψος των συναλλαγών ανεξαρτήτως της προμήθειας που ελάμβαναν, παρόλο που και αυτό εμπεριέχει μια γενικότητα και αοριστία ως προς το ζητούμενο, δεν υπάρχει μαρτυρία επί τούτου για να διαφανεί σε τι ποσοστό αναλογούν οι συναλλαγές της εναγόμενης επί του συνόλου των συναλλαγών κατά την επίδικη περίοδο και τι μπορεί σε τελική ανάλυση να σημαίνει αυτό. Αλλά και αν ακόμα υπήρχε μαρτυρία δεν μπορώ να αντιληφθώ ποιο ήταν το όφελος των εταιρειών του Ομίλου. Ανεξάρτητα από αυτά θα πρέπει να ληφθεί υπόψη, ως προς το ετερόβαρες της σύμβασης και το ποσό που είσπραξε η εναγόμενη από την πώληση κάποιων μετοχών σε σχέση με το ποσό αγοράς τους και αν της απέφεραν όφελος και κέρδος. Από τα στοιχεία του τεκμ. 5 η εναγόμενη αγόρασε μετοχές αξίας Λ.Κ.13,145.74 και είσπραξε από πωλήσεις μετοχών το ποσό των Λ.Κ.7,931.
- Με δεδομένο γεγονός ότι το μόνο ορατό και βάσιμα εξαγόμενο εκ της μαρτυρίας όφελος από τις συναλλαγές της εναγόμενης ήταν μόνο Λ.Κ.63.- που αποτελούσε την προμήθεια, αφού η αξία των τίτλων που αγόραζε η εναγόμενη ήταν σε κάθε περίπτωση δική της περιουσία και όχι των εταιρειών του ομίλου, και σε κάθε περίπτωση όχι βέβαια της ενάγουσας εταιρείας, συνυπολογίζοντας στις Λ.Κ.63.- και την προμήθεια επί των πωλήσεων των δικών της μετοχών, δεν νομίζω ότι στα σοβαρά θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι υπάρχει επαχθής και ετεροβαρής σύμβαση σε βάρος της εναγόμενης και υπέρ των εναγόντων. Και αυτό γιατί ως υπεδείχθη στην υπόθεση Σ.Π.Ε. Αγία Φυλάξεως ανωτέρω, το τεκμήριο ότι ασκήθηκε ψυχική πίεση εγείρεται μόνο αν η συναλλαγή ήταν υπερβολικά επαχθής για το πρόσωπο που επηρεάστηκε ή που συνάπτει μια σύμβαση τόσο ανισοσκελή ώστε να μην δικαιολογείται από φιλία, συγγένεια ή από άλλα συνήθη ελατήρια. Ακόμα η ανάγκη λήψης ανεξάρτητης νομικής συμβουλής δεν είναι άσχετη από το ύψος της περιουσίας και του ανταλλάγματος. (Κεφάλας κ.α. ν. Νικόλα
(2000)1 Α.Α.Δ. 1226). Χωρίς μάλιστα να υπολογίζω το δεδομένο ότι η εναγόμενη με βάση τον πίνακα αποδοχών της του τεκμ. 14 θα πρέπει να έλαβε και προμήθεια επί των δικών πράξεων, όπως βεβαίως και επί της πράξεως της Μενελάου αφού ήταν δικός της πελάτης. Θα αναφερθώ στο θέμα αυτό εκτενέστερα πιο κάτω. Νοείται βεβαίως ότι οι κρίσεις αυτές γίνονται στη βάση ότι θα γινόταν αποδεκτή στο σύνολο της η εκδοχή της εναγόμενης χωρίς τη βάσανο αξιολόγησης της και ακόμα ότι υπήρξε σύμβαση μεταξύ της και κάποιας εκ των εταιρειών του Ομίλου, μέσω του Μ.Ε.
- Θεωρώ πως τα πιο πάνω σηματοδοτούν τις εγγενείς δυσκολίες, τόσο στο πραγματικό όσο και στο νομικό μέρος της προσέγγισης της υπεράσπισης και των ευρύτερων θέσεων της εναγόμενης, προδιαγράφουν δε και το αποτέλεσμα της αγωγής. Παρόλα αυτά χάριν πληρότητας της απόφασης και για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας με την εξαγωγή ανάλογων ευρημάτων και την υπαγωγή τους στο νομικό πλαίσιο που περιβάλλει την υπόθεση. Η εναγόμενη υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας της με την εταιρεία Marketrends Financial Servcices Ltd (τεκμ. 14). Σύμφωνα με τον όρο 2 του εγγράφου διορίστηκε ως αντιπρόσωπος της εταιρείας για να ενεργεί εκ μέρους της και με την περιορισμένη εξουσία να λαμβάνει εντολές από πελάτες για αγοραπωλησίες τίτλων και να τις διαβιβάζει μέσω της εταιρείας στο χρηματιστηριακό γραφείο για εκπλήρωση. Ρητώς προνοείται ότι δεν δημιουργείται σχέση εργοδότη και εργοδοτούμενου αλλά αντιπροσωπευόμενου και αντιπροσώπου. Υπάρχει ακόμα δικαίωμα περιορισμού αλλά και επέκτασης των εξουσιών του αντιπροσώπου και σε άλλες υπηρεσίες που προσφέρει η εταιρεία. Σύμφωνα με το παράρτημα Γ της συμφωνίας η εναγόμενη ελάμβανε προμήθεια επί του συνόλου των πράξεων που εκτελούνταν με δικές της εντολές στη βάση συμφωνημένου πίνακα προμηθειών. Εξάγεται συνεπώς ως εύρημα ότι η εναγόμενη δεν ήταν υπάλληλος αλλά αντιπρόσωπος των εναγόντων για να λαμβάνει εντολές από πελάτες για αγοραπωλησία τίτλων. Η αμοιβή της εναγόμενης ήταν με προμήθεια σύμφωνα με το παράρτημα Γ της συμφωνίας ημερ. 21.8.
- Τα υπόλοιπα περί υποσχέσεων παροχής μετοχών δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά αφού είναι σε αντίθεση με τους όρους του εγγράφου. Ούτε και από το τεκμ. 15 που κατέθεσε ο Μ.Υ.3 μπορεί να εξαχθεί συμπεράσμα ότι η εναγόμενη εδικαιούτο μετοχές πέραν των συμφωνηθέντων στο τεκμ. 14, γιατί από το περιεχόμενο και μόνο της επιστολής αυτής είναι σαφές ότι αναφέρεται σε άλλου είδους συνεργασία και συμφωνίες με το μάρτυρα και όχι γενικά με όλους τους αντιπροσώπους τους. Ούτε και μπορώ να αποδεκτώ ότι επειδή η ενάγουσα στενοχωρήθηκε από την τροπή των πραγμάτων δεν φύλαξε τα σχετικά έγγραφα. Όταν μάλιστα ο Κυριάκου (Μ.Ε.3) αποδεχόμενος ότι οι όροι συνεργασίας της εναγόμενης είναι το τεκμ. 14 παρέπεμψε ρητώς στους όρους του. Η μαρτυρία της εναγόμενης κρίνω πως ήταν ασαφής, αόριστη και πλήρης γενικοτήτων και αοριστιών ως προς τις διαπροσωπικές της σχέσεις της με τον Μ.Ε.
- Ήταν μια προσωπική σχέση που αναπτύχθηκε σε σχέση εμπιστοσύνης λόγω των επαγγελματικών σχέσεων που προϋπήρχαν ή ήταν περισσότερο ή διαφορετικό και ο Μ.Ε.3 λόγω της θέσης του κυριαρχούσε στο μυαλό και στις σκέψεις της; ΄Εχω την άποψη πως η όποια σχέση προϋπήρχε, ήταν μια σχέση μονόδρομη με την έννοια ότι διατηρώ έντονες επιφυλάξεις και με ψηλό βαθμό αμφιβολίας αν ο Μ.Ε.3 είχε την ίδια αντίληψη με την εναγόμενη. Και ο λόγος είναι γιατί ποτέ δεν υπεβλήθη στο μάρτυρα ποια σχέση, πέραν της επαγγελματικής είχε με την εναγόμενη, ούτε και ο ίδιος ανέφερε οτιδήποτε. Οι υποβολές που του έγιναν κατά την αντεξέταση ήταν πως την εξανάγκασε να αγοράζει μετοχές με σκοπό το γραφείο της Πάφου να παρουσιάζει αύξηση του όγκου εργασιών και τίποτε περισσότερο. Με άλλα λόγια ασκούσε πίεση ως διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας και την εξανάγκαζε να προβαίνει σε αγορές μετοχών. Όμως η μαρτυρία της εναγόμενης ήταν κάτι περισσότερο, αν όχι διαφορετικό από αυτό. ΄Η δεν ήταν μόνο αυτό. Από την πρώτη στιγμή ήταν η θέση της ότι η σχέση της με τον Μ.Ε.3 πέραν της επαγγελματικής ήταν και πάρα πολύ φιλική και του είχε απόλυτη εμπιστοσύνη που το είχε αποδείξει γιατί της στάθηκε πάρα πολλές φορές. Όπως το έθεσε σε άλλο μέρος της μαρτυρίας της σίγουρα δεν ήταν ανήλικη ή δεν είχε σώας τα φρένας της αλλά η μεγάλη εμπιστοσύνη που του είχε και η ανάγκη για τη δουλειά έπρεπε να τον ακούσει. Ήταν όμως αντιφατική ως προς την ουσία, γιατί ενώ από τη μια κατέθεσε ότι ο Μ.Ε.3 δεν την πίεζε να βρει πελάτες γιατί γνώριζε ότι δεν μπορούσε, και από την άλλη επειδή ήθελε να την κρατήσει για να καλύψει και ο ίδιος την επιλογή του γι' αυτήν, την πίεζε να αγοράζει μετοχές. Και το θεωρώ αντιφατικό γιατί το συμβόλαιο της ήταν σαφές ως προς τους όρους και τα καθήκοντα της και αφ' ετέρου και αν αποδεκτώ ότι ο Μ.Ε.3 την πίεζε, το λογικό ήταν να την πιέζει να βρίσκει πελάτες μέσα στο πνεύμα και τους όρους του συμβολαίου της και όχι να κάνει προσωπικές αγορές μετοχών. Προσθέτω ακόμα πως δεν τέθηκε στο μάρτυρα ότι γνώριζε ότι η εναγόμενη αδυνατούσε να εξεύρει πελάτες. Εν πάση περιπτώσει αν η εναγόμενη ένιωθε ανασφαλής γιατί δεν είχε την απαιτούμενη παραγωγή και υπήρχε κίνδυνος τερματισμού του συμβολαίου της, αυτό είναι θέμα πραγματικό και ανεξάρτητο που δεν οδηγεί ούτε στο βέβαιο ούτε καν στο πιθανολογούμενο αποτέλεσμα ότι εξ' αυτού του λόγου ο Μ.Ε.3 την πίεζε να αγοράζει προσωπικά μετοχές. Κατέθεσε ακόμα ότι μετοχές αγοράστηκαν με δική του προτροπή και πίεση και υπό τη δική του καθοδήγηση. Σημειώνω ακόμα πως σε σχετική υποβολή ότι ο Μ.Ε.3 δεν την πίεζε απάντησε ότι ήταν θέμα εμπιστοσύνης ενός ανθρώπου για τέσσερα χρόνια, ενός καλού φίλου που του χρωστούσε πολλά και του είχε τυφλή εμπιστοσύνη και τον άκουε ακόμα και στις πιέσεις. Και το ερώτημα που τίθεται ξανά με όσα έχουν παρατεθεί είναι αν υπήρχε τέτοια αμφίδρομη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ τους. Ακόμα το ερώτημα είναι αν ο Μ.Ε.3 γνώριζε ότι η εναγόμενη του είχε τέτοια τυφλή εμπιστοσύνη, όπως τουλάχιστον την περιέγραψε η εναγομένη και ότι επιπρόσθετα γνώριζε ότι κυριαρχούσε στη σκέψη και τη θέληση της. ΄Η όλα αυτά αποτελούν εσωτερικά ελατήρια και εσώτερες προσωπικές σκέψεις της εναγομένης. Υπάρχουν προς ανεύρεση της πραγματικής φύσης των σχέσεων και της όποιας επίδρασης που υπήρχε μεταξύ τους κάποια δεδομένα. Όπως για παράδειγμα ότι η εναγόμενη αγόρασε μεν κάποιες μετοχές αλλά πώλησε μέρος τους. Το παράπονο της εστιάζεται συνολικά στην αγορά των μετοχών, παραγνωρίζει όμως ότι πώλησε ένα μέρος από αυτές. Και αν ακόμα ήμουν έτοιμος να αποδεχθώ ότι αγόρασε τις συγκεκριμένες μετοχές με συμβουλή ή ακόμα και υπόδειξη ή και πίεση του Μ.Ε.3 δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής ότι, ως η ίδια και πάλι κατέθεσε και εκείνες που πώλησε ήταν πάλι με τη συμβουλή και την υπόδειξη του. Ότι δεν υπάρχει εικονική αγορά μετοχών που ανέφερε η εναγόμενη αλλά και ο Μ.Υ.3 είναι προφανές τόσο από τη μαρτυρία του Μ.Ε.1, ότι οι αγοραπωλησίες μετοχών είναι με χρήματα που διενεργούνται, πληρώνει το ένα χρημαστιστηριακό γραφείο το άλλο με την ανάλογη προμήθεια, για να πληρωθεί σε τελευταία ανάλυση ο πωλητής τους, αλλά και αποδεικνύεται από την πώληση των δικών της μετοχών και την είσπραξη του ποσού των Λ.Κ.7,931.78.- που το πιστώθηκε έναντι του λογαριασμού της. Άλλωστε αν είναι εικονική η αγορά μετοχών με την έννοια που κατέθεσαν τόσο η εναγόμενη, όσο και ο Μ.Υ.3, τότε ανατρέπεται η βάση του ισχυρισμού τους περί είσπραξης προμηθειών από τις εταιρείες του ομίλου, αφού εν τοιαύτη περιπτώσει πως θα εισέπρατταν προμήθειες επί ανυπάρκτων αγορών μετοχών. Το ότι ακόμα δεν έβαλε χρήματα για την αγορά τους όπως κατέθεσε, δεν σημαίνει βέβαια ότι οι αγοραπωλησίες είναι εικονικές, αντίθετα θα έπρεπε να διερωτηθεί, αφού άλλωστε αυτή την εργασία διενεργούσε, ποιος πλήρωνε για λογαριασμό της τους πωλητές των μετοχών που αγόραζε. Όπως και ποιος είσπραττε από τις πωλήσεις της. ΄Αλλωστε είναι για την αγορά τους που δημιουργήθηκε το επίδικο υπόλοιπο. Εν πάση περιπτώσει δεν έχω αμφιβολία ότι γνώριζε και πολύ καλά μάλιστα τη λειτουργία του τρόπου και του συστήματος αγοράς μετοχών, απλά γιατί αυτή ήταν η εργασία που εκτελούσε. Αυτά ήταν τα καθήκοντα της. Όπως το ίδιο ίσχυε όταν είσπραττε χρήματα από τις πωλήσεις των μετοχών της που πιστώνονταν στο λογαριασμό της. Όλες οι επίδικες πράξεις της εναγόμενης έγιναν σύμφωνα με το τεκμ. 6 από 7.6.00 μέχρι 29.6.
- Και μέσα σε αυτή την περίοδο αγόρασε και πώλησε διάφορες μετοχές. ΄Εχοντας υπόψη μου το σύνολο της μαρτυρίας της έχω την άποψη ότι αλλού εστιάζεται το παράπονο της. ΄Εμμεσα το έχει αναφέρει. Ακόμα και να δεκτώ ότι η εναγόμενη είχε εμπιστοσύνη στον Μ.Ε.3 έστω για τους ασαφείς και εν πολλοίς αδιευκρίνιστους ουσιαστικά πρέπει να πω λόγους που εξήγησε, φαίνεται μέσα από τη μαρτυρία της ότι τον συμβουλευόταν και είχε εμπιστοσύνη στη γνώμη και την άποψη του. ΄Ηταν διευθυντής και τους έδινε καθημερινώς πληροφορίες για μετοχές - τα τιπς - . Η ίδια βρισκόταν στους υπολογιστές του πατώματος και η δουλειά της ήταν να λαμβάνει εντολές από πελάτες για την αγοραπωλησία τίτλων. ΄Εδωσε μάλιστα και η ίδια πληροφορίες σε πελάτες της, μεταξύ αυτών και στη Μενελάου. Κάποιες πληροφορίες αποδεικνύονταν εσφαλμένες όπως για παράδειγμα για την εταιρεία ΚΟΣΜΟΣ. Με άλλα λόγια η εναγόμενη ήταν πολύ καλά ενήμερη για τον τομέα αυτό αφού αυτή ήταν η εργασία της σύμφωνα με τους όρους του συμβολαίου της. Της έγιναν μάλιστα και σεμινάρια επί τούτου σύφμωνα με την μαρτυρία της. Είναι χαρακτηριστικό ότι ως κατέθεσε ο Μ.Ε.3 της είπε ότι θα της έλεγε εκείνος την κατάλληλη στιγμή πότε να πωλήσει τις μετοχές. Για κάποιες όντως της είπε, ενώ για τις υπόλοιπες της είπε να μην κάμει καμιά κίνηση και θα την ενημέρωνε αυτός. Με άλλα λόγια τον συμβουλευόταν όχι γιατί κυριαρχούσε στη θέληση της αλλά γιατί έτσι ήθελε η ίδια. Ήταν δική της επιλογή στη βάση των δικών της κριτηρίων γιατί εμπιστευόταν την κρίση και τις γνώσεις του και όχι γιατί ο Μ.Ε.3 κυριαρχούσε στη θέληση της. Αγόρασε και πώλησε με τη συμβουλή του και όπως μάλιστα το έθεσε, δυστυχώς οι μετοχές πήραν τον κατήφορο και ο Μ.Ε.3 της είπε ότι δεν μπορούσε να τις πωλήσει γιατί θα έχανε. Αυτό πάντως θα πρέπει ούτως ή άλλως να το γνώριζε και η ίδια, αφού αυτή ήταν η καθημερινή της ενασχόληση με βάση το συμβόλαιο της. Αντεξεταζόμενη επί του θέματος αυτού ανέφερε ότι ο Μ.Ε.3 δεν πρόβλεψε την κατρακύλα των μετοχών και έτσι οι μετοχές έμειναν στο όνομα της αφού δεν μπορούσε να τις πωλήσει. Θεωρώ πως αυτή είναι η ουσία των πραγμάτων, ότι δηλαδή η εναγόμενη εμπιστευόταν την κρίση και ενδεχομένως τις γνώσεις αλλά και τις πληροφορίες του Μ.Ε.3 περί του χρηματιστηρίου και των τιπς και αγόραζε μετοχές. Για κάποιες μετοχές δεν υπήρξε πρόβλημα ενώ για κάποιες άλλες, πρόλαβε ως φαίνεται και επήλθε η απρόβλεπτη κατρακύλα του χρηματιστηρίου με αποτέλεσμα να βρεθεί χρεωμένη. Η πραγματικότητα όπως αναδύεται μέσα από τη μαρτυρία της είναι πως όντως ούτε αυτή, ούτε ίσως και ο Μ.Ε.3 πρόβλεψαν την κατρακύλα των μετοχών με αποτέλεσμα η εναγόμενη να βρεθεί με χρέος για αγορές μετοχών που δεν μπόρεσε ή δεν πρόλαβε να διαθέσει. Αν η εναγόμενη εμπιστευόταν την κρίση και τις γνώσεις του Μ.Ε.3 γιατί γνώριζε ή είχε πληροφορίες, δεν νομίζω ότι δημιουργείται αμοιβαία σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο μερών και κυριαρχικής επιβολής, εντός της έννοιας του αρ. 16 ούτε και βεβαίως εξυπακούει αυτόματα την ύπαρξη ψυχικής πίεσης ή εξαναγκασμού. Η φύση της εμπιστευτικής σχέσης πρέπει να είναι τέτοια που να δικαιολογεί επέμβαση του Δικαστηρίου. (Σωκράτους ν. Σιβιτανίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1602). Και κρίνω πως στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δεν υπάρχει τέτοιας μορφής σχέση εμπιστοσύνης και ούτε σε τέτοιο μάλιστα βαθμό που ο Μ.Ε.3 εν γνώσει του ότι κυριαρχούσε στη θέληση της εναγόμενης να εκμεταλλευτεί τη σχέση αυτή και να αποκομίσει όφελος. ΄Οποιο και αν ήταν αυτό το όφελος. Παρεμβάλλω εδώ πως σύμφωνα με το Indian Contract ανωτέρω σελ. 156, η συνήθης επαγγελματική αμοιβή δεν θεωρείται ως αντάλλαγμα ή όφελος εντός της έννοιας του πιο πάνω άρθρου
- Και εννοώ τον τζίρο ή την προμήθεια, γιατί ο Μ.Ε.3 κανένα άλλο προσωπικό όφελος δεν είχε. Τουλάχιστον καμιά μαρτυρία δεν υπήρξε για προσωπικό του όφελος. Αντίθετα αν συνάγεται κάτι από τη μαρτυρία της εναγόμενης είναι ότι ο Μ.Ε.3 όχι μόνο δεν της απαγόρευσε ή δεν της επέτρεψε να πωλήσει μετοχές ως είναι η δικογραφημένη της θέση, ορισμένες τις πώλησε με δική του συμβουλή, αλλά επειδή έτσι έκρινε και αποφάσισε η εναγομένη για τους δικούς της λόγους και αποδεχόμενη την κρίση και τη συμβουλή του Μ.Ε.3 ως προς το ποιος θα ήταν ο κατάλληλος χρόνος που θα έπρεπε να πωληθούν. Και αν ακόμα ορισμένες της είπε ότι θα της έλεγε εκείνος την κατάλληλη στιγμή να τις πωλήσει, σημειώνω πάντως πως δεν τέθηκε τέτοιος ισχυρισμός στον Μ.Ε.3, και αν οι προβλέψεις του ήταν ατυχείς και εσφαλμένες δεν στοιχειοθετείται εξ' αυτού του λόγου ψυχική πίεση και εξαναγκασμός. Η εναγόμενη είχε το αναφαίρετο δικαίωμα και μπορούσε να τις πωλήσει οπότε ήθελε. Επέλεξε να περιμένει την κατάλληλη στιγμή που θα της έλεγε ο Μ.Ε.3 απλά γιατί του είχε εμπιστοσύνη τόσο από την προηγούμενη επαγγελματική σχέση που είχαν όσο και γιατί φαίνεται πως εμπιστευόταν την κρίση, τις γνώσεις και τις πληροφορίες του. Και αν το παράπονο της εναγόμενης είναι ότι ενώ του είχε εμπιστοσύνη τελικά οι προβλέψεις του δεν ευοδώθηκαν δεν υπάρχει χώρος ούτε και πεδίο για εξαναγκασμό και ψυχική πίεση. Στο Indian Contract ανωτέρω σελ. 162 εξηγείται ότι: «It is not sufficient to show for a person seeking relief that the relations of the parties were such that one naturally relied on the advice of the other and the other was in a position to dominate the will of the first in giving it. More that mere influence must be proved so as to render influence in the language of the law «undue». Για την απόδειξη της ανεπίτρεπτης επιρροής, σύμφωνα με το ίδιο σύγγραμμα σελ. 167 το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάζει τα πιο κάτω σημαντικά ερωτήματα. «1) Whether the transaction is a righteous transaction, that is, whether it is a thing a right - minded person might be expected to do, 2) whether it was improvident, that is to say, whether it shows so much improvidence as to suggest the idea that the donor was not master of himself and not in a state of mind to weight what he was doing, 3)whether it was a matter requiring a legal adviser and 4) whether the intention of making the gift originated with the donor". Και όλα τα πιο πάνω είναι θέματα γεγονότων. Εξηγείται ακόμα πως όταν εγείρονται τέτοια ζητήματα είναι αναγκαίο να εξετάζονται πολύ στενά (very closely) όλες οι συνθήκες της υπόθεσης. Οι αρχές είναι πάντα οι ίδιες παρά τη διαφορετικότητα κάθε φορά των συνθήκων και ως γενικός κανόνας αναδύονται τα ίδια ερωτήματα. Και το θέμα τίθεται ως εξής: «The character of the transaction is an important circumstance but unfairness of the transaction by itself is insufficient to invalidate the transaction» Ακόμα τα λόγια και οι φράσεις που χρησιμοποίησε η εναγόμενη για να καταδείξει την πίεση και τον εξαναγκασμό, τόσο εννοιολογικά όσο και ερμηνευτικά είναι αντιφατικά μεταξύ τους και αποδυναμώνουν εντελώς τους ισχυρισμούς της. ΄Εθεσε το θέμα με διάφορους τρόπους, όπως για παράδειγμα ότι της εξασκήθηκε τρομερή ψυχική πίεση, ήταν θέμα εμπιστοσύνης ενός ανθρώπου για τέσσερα χρόνια, ενός καλού φίλου που του χρωστούσε πολλά στη Cyprialife και του είχε τυφλή εμπιστοσύνη και τον άκουε ακόμα και στις πιέσεις. ΄Η ακόμα ότι αγόρασε τις μετοχές υπό την πίεση και την καθοδήγηση ή την προτροπή του Μ.Ε.
- Εσφαλμένη ακόμα είναι η θέση της ότι δεν της ζητήθηκαν εξασφαλίσεις για τον margin account, αφου τα τεκμήρια 8 (α) - (γ) αποτελούν τις αξίες που παραχώρησε προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της, σύμφωνα με την μαρτυρία του Μ.Ε.
- Προτού προχωρήσω θεωρώ κατάλληλο το σημείο να αναφερθώ στους μάρτυρες υπεράσπισης. Εξ' αρχής θα πρέπει να αναφέρω ότι απορρίπτω καθ' ολοκληρίαν τη μαρτυρία τους. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι προσπάθησαν όσο μπορούσαν να βοηθήσουν την εναγόμενη και τίποτε περισσότερο. Ήταν έντονα διάχυτο και εμφανές. Η μαρτυρία τους ήταν προσαρμοσμένη και ενορχηστρωμένη με τη μαρτυρία της εναγόμενης. Πέραν όμως αυτού ήταν εμποτισμένοι και προκατειλημμένοι τόσο εναντίον του Μ.Ε.3 όσο και των εταιρείων του Ομίλου. Ακόμα σε ορισμένα σημεία ήταν σε αντίφαση και με τη μαρτυρία της ίδιας της εναγόμενης σε βαθμό που κατέφευγαν σε υπερβολές και αναπόδεικτους ισχυρισμούς. Θα σταθώ σε ορισμένα παραδείγματα ενδεικτικά της ποιότητας της μαρτυρίας τους. Η Μ.Υ.2 ενώ κατέθεσε ότι άκουε επανειλημμένα το Μ.Ε.3 να πιέζει την εναγόμενη να αγοράζει μετοχές, παρεμβάλλω χωρίς καμιά απολύτως επεξήγηση όπως τι και πως, και με τρόπο την πίεζε, από την άλλη δεν γνώριζε καν τι μετοχές αγόρασε η εναγόμενη, εξηγώντας στη συνέχεια ότι η εναγόμενη αναγκάστηκε να υποκύψει λόγω των σχέσεων της με τον Κυριάκου γιατί τη βοήθησε σε κάποια δύσκολη στιγμή της ζωής της. Υπερέβει όμως τον εαυτό της και κατέθεσε ότι ο Κυριάκου την πίεζε να υπογράψει τον margin account και τη διαβεβαίωνε πως ότι υπόλοιπο προέκυπτε θα το πλήρωνε η εταιρεία. Aυτό όμως έρχεται σε αντίφαση με τη θέση όλων των μαρτύρων ότι όλα έγιναν για να δείχνει τζίρο η εταιρεία. Αν ήταν για να δείχνει τζίρο η εταιρεία, δεν μπορώ να αντιληφθώ πως εν τοιαύτη περιπτώσει θα κατέβαλε η εταιρεία τα υπόλοιπα των αγοραπωλησιών των μετοχών της εναγόμενης. Δηλαδή με βάση τη λογική της μαρτυρίας τους θα έπρεπε η εταιρεία να καταβάλει το ποσό των Λ.Κ.5,214.96.- Αυτό όμως σημαίνει ότι η εναγόμενη είχε εν λευκώ εξουσιοδότηση να αγοράζει και να πωλεί μετοχές κατα το δοκούν για λογαριασμό της εταιρείας, όπως βέβαια και οι άλλοι μάρτυρες, απλά για να δείχνουν τζίρο. Πρόκειται απλά όχι για μια αντίφαση της μάρτυρος, αλλά για ένα ισχυρισμό εντελώς ανεδαφικό και παράλογο απλώς για να δώσει έμφαση στα λεγόμενα της και τίποτε περισσότερο. Είχε όμως παράπονα από τον Μ.Ε.3 γιατί καμιά υπόσχεση του δεν εκπληρώθηκε και επιπλέον και παράπονα από τις εταιρείες του ομίλου γιατί ενώ κέρδισε ως ισχυρίστηκε ένα αυτοκίνητο όταν βραβεύτηκε ως πρώτη ασφαλίστρια, της έδωσαν ψεύτικα κλειδιά. Θεωρώ ότι η μάρτυρας δεν ήταν ούτε αντικειμενική στη μαρτυρία της, ούτε και η προσήλωση στην αλήθεια ήταν το ζητούμενο και πρώτιστο στοιχείο, αλλά είχε τα δικά της κίνητρα και παράπονα και ήταν μια ευκαιρία και ένα βάθρο να τα εκφράσει βοηθώντας με αυτό τον τρόπο και την εναγόμενη. Ήταν ακόμα αρκούντως αντιφατική γιατί ενώ αρχικά κατέθεσε ότι η ίδια δεν αγόρασε μετοχές, αντεξεταζόμενη παραδέκτηκε ότι εργαζόταν με το σύζυγο της και αγόρασαν μετοχές. Έσπευσε όμως αμέσως να αναφέρει ότι και αυτοί αγόρασαν κάτω από την πίεση του Κυριάκου και αναγκάστηκαν να υποκύψουν. Η μάρτυρας πέραν του ότι δεν άφησε καθόλου καλές εντυπώσεις στο δικαστήριο, για τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία της απορρίπτεται. Ανάλογες είναι και οι κρίσεις και για το Μ.Υ.
- Γνώριζε για παράδειγμα λεπτομέρειες που η εναγόμενη δεν κατέθεσε στο δικαστήριο, όπως ότι ο Κυριάκου τη βοήθησε σε κάποιες δύσκολες στιγμές της που έχασε τον πατέρα της και ένιωθε υπόχρεη σ' αυτόν και του είχε μεγάλη εμπιστοσύνη. Καταλόγιζε την ευθύνη να φύγουν από τη Cyprialife στον Κυριάκου, εντοπίζω εδώ κοινό σημείο και κοινή συνισταμένη σε όλους τους μάρτυρες και ως πηγή των παραπόνων τους για τον Κυριάκου, μάλιστα ο μάρτυρας κατέθεσε ότι ο Κυριάκου είπε ψέματα στο Δικαστήριο γιατί το γραφείο δεν πρόσφερε ασφαλιστικές εργασίες. Υποδεικνύω πως το συμβόλαιο κάθε συνεργάτη, κυρίως όμως της εναγόμενης που μας αφορά μιλά από μόνο του ως προς τα καθήκοντα και τις εργασίες αντιπροσώπευσης που θα εκτελούσε. Εξ' αυτού συνάγεται ότι ο Κυριάκου δεν κατέθεσε ψέματα, αντίθετα η μαρτυρία του υποστηρίζεται από το έγγραφο συνεργασίας της εναγόμενης. Θεωρώ πως η μαρτυρία του Μ.Υ.3 ήταν μόνο για να καλύψει στοιχεία μαρτυρίας και να προσθέσει γεγονότα που δεν κατέθεσε η εναγόμενη. ΄Αλλως δεν μπορώ να εξηγήσω πως ο μάρτυρας ήταν τόσο καλός γνώστης των προσωπικών δεδομένων της εναγόμενης, όπως για παράδειγμα ότι η εναγόμενη είχε οικονομικά προβλήματα γιατί είχε αναλάβει τα χρέη του μακαρίτη του πατέρα της. Ήταν όμως εξίσου αποκαλυπτικός επί γεγονότων που μόνο η εναγόμενη θα μπορούσε να γνωρίζει και να δώσει μαρτυρία. ΄Ετσι δεν μπορώ και πάλι να εξηγήσω πως γνώριζε και κατέθεσε ότι ο Κυριάκου γνώριζε ότι η εναγόμενη του ήταν ευγνώμων και χρησιμοποίησε μάλιστα αυτή τη σχέση για να την πιέσει να κάμει κάτι που δεν ήθελε. Και ενώ κατέθεσε τα πιο πάνω δεν εξήγησε πως και γιατί, ή ποιος ήταν σε τελική ανάλυση ο λόγος που η εναγόμενη χρωστούσε ευγνωμοσύνη στον Κυριάκου. Όπως βεβαίως και το κυριότερο από πού τα γνώριζε αυτά. Είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό μάλιστα ότι αντεξεταζόμενος για τις σχέσεις μεταξύ Κυριάκου και εναγόμενης παραδέκτηκε ότι η εναγόμενη δεν του μιλούσε για το θέμα, αλλά όπως το έθεσε «φαίνονταν». Ότι και αν σημαίνει αυτό. Η μαρτυρία του κρίνω πως ήταν προκατασκευασμένη για να καλύψει κενά και να βοηθήσει δίχως άλλο την εναγόμενη. Είναι σαφές ότι κατέθεσε λεπτομέρειες που ούτε η εναγόμενη δεν ανέφερε. Γνώριζε ακόμα ότι η εναγόμενη είχε λογαριασμό trading account και δεν πλήρωσε τίποτε γιατί ο σκοπός ήταν να πωληθούν αργότερα για να κερδίσει προμήθεια η ενάγουσα. Έχω αναφερθεί στο ποσοστό προμήθειας της ενάγουσας, αλλά φαίνεται πως ο μάρτυρας παραγνώριζε ή δεν γνώριζε, παρόλο που για όλα τα άλλα ήταν βαθύς γνώστης, ότι η εναγόμενη πώλησε μετοχές και πιστώθηκε ο λογαριασμός της. Αφελή θεωρώ ακόμα τον ισχυρισμό του αλλά και αντιφατικό, ότι ο Κυριάκου προσπαθούσε συνεχώς να πιέσει την εναγόμενη να υπογράψει λέγοντας της πως η εταιρεία θα διέγραφε το οφειλόμενο ποσό αφού ούτως ή άλλως δεν χρωστούσε πραγματικά αυτό το ποσό. Ισχυρισμός που εν πάση περιπτώσει και πάλι δεν τέθηκε στον Κυριάκου. Και ακριβώς για το θέμα αυτό και αφορά τόσο την εναγόμενη όσο και τους μάρτυρες υπεράσπισης, ο ισχυρισμός αυτός είναι και αφελής και παράλογος και παραγνωρίζει τις πωλήσεις των μετοχών που διενέργησε η εναγόμενη. Αντιπαραβάλλοντας μάλιστα τον ισχυρισμό περί διαγραφής των χρεών με το κέρδος υπό μορφή προμήθειας που ελάμβανε ο χρηματιστής εκ μέρους της εναγόμενης, που ήταν η Capital Market, που να σημειωθεί δεν ήταν η ενάγουσα, αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε η εταιρεία Capital Market να χάριζε ένα ποσό ύψους Λ.Κ.5,214.96, που ήταν η οφειλή της εναγόμενης, αφαιρουμένου του ποσού της Μενελάου, έναντι ενός κέρδους Λ.Κ.63.- Τα περαιτέρω σχόλια περιττεύουν. Οι υπόλοιπες αναλύσεις του μάρτυρα περί ΧΑΚ και δημόσιας εταιρείας αποτελούν αναπόδεικτους, αόριστους και άσχετους ισχυρισμούς και κρίνονται ως μια προσπάθεια εντυπωσιασμού προς ενίσχυση των ισχυρισμών του. Να προσθέσω ακόμα ότι παραδέκτηκε ότι αγόρασε και ο ίδιος μετοχές, και αυτός όμως υπό την πίεση του Κυριάκου, δεχόμενος όμως ότι έπαιζε στο ΧΑΚ, γεγονός βέβαια που αντικρούει τη θέση ότι τον πίεζε ο Κυριάκου. Και ένα τελικό σχόλιο επί του συνόλου της μαρτυρίας των μαρτύρων υπεράσπισης. Και αν ακόμα δεκτώ ότι ο Κυριάκου πίεζε την εναγόμενη να αγοράζει μετοχές εκμεταλλευόμενος τη μεταξύ τους σχέση, δεν έχω αντιληφθεί, ούτε ανέφεραν οι μάρτυρες οτιδήποτε επί τούτου, τι ακριβώς εκμεταλλεύτηκε ο Κυριάκου σε βάρος τους ώστε να αποδεχθούν τις πιέσεις του και να αγοράσουν και οι ίδιοι μετοχές. Και αν το κίνητρο του Μ.Ε.3 ήταν ο τζίρος, ποία σχέση μεταξύ τους εκμεταλλεύτηκε για να αποδεχθούν να αγοράζουν μετοχές. Τουλάχιστον δεν έδωσαν έστω μια εξήγηση ή κάποια δικαιολογία. Ακριβώς αυτό καταδείχνει ότι η μαρτυρία τους ήταν μόνο για να βοηθήσουν την εναγόμενη και τίποτε περισσότερο. Είτε για να την ενισχύσουν είτε για να καλύψουν κενά στη μαρτυρία της. Περιέπεσαν σε αντιφάσεις και αναπόδεικτους ισχυρισμούς ή σε παράλογες και ανεδαφικές εξηγήσεις χωρίς ουσία ή νόημα. Για τους λόγους αυτούς η μαρτυρία τους απορρίπτεται ως εντελώς αναξιόπιστη. Επανερχόμενος στη μαρτυρία της εναγόμενης και εφαρμόζοντας τα ερωτήματα που τίθενται στο Indian Contract ανωτέρω, έχω την άποψη ότι κανένα από αυτά δεν εφαρμόζεται ακόμα και να γινόταν στο σύνολο της πλήρως αποδεκτή η μαρτυρία της. Η αγορά μετοχών στο χρηματιστήριο είναι μια νόμιμη και λογική βεβαίως ενέργεια και συναλλαγή στην οποία οποιοσδήποτε μπορούσε και μπορεί να διενεργήσει. Επρόκειτο για μια συνολική αγορά ύψους Λ.Κ.13,145.74.- εκ της οποίας πώλησε ένα μέρος με έσοδο Λ.Κ.7,931.78.- Το ύψος των αγοραπωλησιών δεν προδιαγράφει απρονοησία, ούτε και νομίζω πως επρόκειτο για αγορές μετοχών τέτοιες που θα ήθελε άλλη ανεξάρτητη συμβουλή. Ακόμα δε περισσότερο και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι και η ίδια ασκούσε ακριβώς αυτή την εργασία, να λαμβάνει δηλαδή εντολές από πελάτες για αγοραπωλησίες τίτλων, όπως έκαμε και με την Μενελάου. Αν για τους λόγους τους δικούς της εμπιστευόταν την κρίση και τις γνώσεις του Μ.Ε.3 αυτό ως λέχθηκε δεν αποτελεί ούτε και συνιστά, στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ψυχική πίεση ή ότι ο Μ.Ε.3 κυριαρχούσε επί της θέλησης της εντός της έννοιας του αρ.
- Μπορεί μεν ο Μ.Ε.3 να την βοήθησε με το χρέος των Λ.Κ.780.- που εγγύηθηκε τον πατέρα της με την προπληρωμή του μισθού της, που και πάλι δεν τέθηκε κάτι τέτοιο στον Μ.Ε.3, αλλα δεν θεωρώ, υπό τις περιστάσεις, ότι η συγκεκριμμένη αυτή ενέργεια του Μ.Ε.3 δημιούργησε τέτοια εξάρτηση και τέτοιας μορφής κυριαρχία στην θέληση της εναγόμενης. Θεωρώ ότι προσδόθηκε υπερβολική αν όχι και υπέρμετρη σημασία και έμφαση, τόσο από την εναγόμενη όσο και από τους μάρτυρες υπεράσπισης στο θέμα, που κατά την αντίληψη μου δεν δικαιολογείται, τουλάχιστον στην βάση των όσων κατέθεσαν. Ούτε και τα γεγονότα συνιστούν ή και στοιχειοθετούν εξαναγκασμό κάτω από τις πρόνοιες του αρ. 15 του Κεφ.
- Η υπεράσπιση της εναγόμενης στηρίζεται ακριβώς στα άρθρα αυτά και όχι για ενδεχόμενη αμέλεια για εσφαλμένες συμβουλές που έδινε ο Μ.Ε.3 στην εναγόμενη σε σχέση με την αγορά και πώληση μετοχών. Αντιλαμβάνομαι ότι ο εξαναγκασμός σχετίζεται ότι ο Μ.Ε.3 δεν της επέτρεψε να πωλήσει τις μετοχές. Όμως από τη μαρτυρία της δεν έχει καν στοιχειοθετηθεί τέτοιος ισχυρισμός. Αντίθετα πώλησε ένα μέρος τους και για το άλλο μέρος τη συμβούλευσε να περιμένει να της πει αυτός πότε να τις πωλήσει. Σε κάθε περίπτωση για να μην επαναλαμβάνω τη μαρτυρία, ποτέ δεν την εξανάγκασε να κρατήσει τις μετοχές. Υπάρχει όμως ακόμα μια διάσταση στο θέμα. Είτε κάτω από τις πρόνοιες του αρ. 15 είτε κυρίως του αρ. 16 θα πρέπει ως αποτέλεσμα να υπάρχει συμφωνία μεταξύ του ενός και του άλλου προσώπου και επαχθές όφελος υπέρ του ενός. ΄Εχω ήδη αναφέρει ότι αντισυμβαλλόμενος της εναγόμενης δεν ήταν ούτε ο Μ.Ε.3 ούτε κάποια από τις εταιρείες του ομίλου. Ήταν η θέση της εναγόμενης, το παραδέκτηκε ευθέως, ότι παρόλο που τους έκαμαν και μαθήματα στα χρηματιστηριακά, φάνηκε ότι δεν μπορούσε να κάμει αυτή την εργασία δηλαδή δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα καθήκοντα της γιατί δεν έβρισκε πελάτες και φοβόταν μήπως τερματιστεί η συμφωνία της και χάσει την προμήθεια των Λ.Κ.500.- που έπαιρνε. Το έθεσε αρκετά επιγραμματικά στη μαρτυρία της, ότι η μεγάλη εμπιστοσύνη που του είχε και η ανάγκη της για δουλειά έπρεπε να τον ακούσει για να μπορεί και αυτός να την καλύψει για τις Λ.Κ.500.- που έπαιρνε. Και τίθεται το ερώτημα στη βάση της μαρτυρίας της, αν υπήρξε όφελος, ποιος ωφελήθηκε ή προσπάθησε να ωφεληθεί από την αγορά των μετοχών. Κρίνω πως ο μόνος που θα είχε όφελος ήταν η εναγόμενη για να μην χάσει τις Λ.Κ.500.- και κανένας άλλος. Αν αποδεκτώ τη μαρτυρία της ως έχει, ο λόγος που έκαμε τις αγορές ήταν για να μην της τερματίσουν το συμβόλαιο. Οι αγορές των μετοχών που έκαμε ήταν εν πλήρη γνώσει και διανοία της, με απώτερο και μοναδικό σκοπό να μην τερματιστεί το συμβόλαιο της. Αυτό εξάγεται με όσα κατέθεσε ότι ήταν το δικό της απώτερο κίνητρο. Αν συμβουλευόταν τον Μ.Ε.3 για τις αγορές της, αυτό είναι άλλο θέμα και άλλο κεφάλαιο άσχετο με την υπεράσπιση της. Αν ακόμα ο Μ.Ε.3 γνώριζε, όπως σαφώς και η ίδια θα γνώριζε πάρα πολύ καλά ότι υπήρχε ορατός ή ενδεχόμενος κίνδυνος να της τερματίσουν το συμβόλαιο γιατί δεν ανταποκρινόταν ή δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στους όρους της συνεργασίας τους, αυτό δεν ισοδυναμεί ούτε με εξαναγκασμό ούτε με ψυχική πίεση, αλλά για ένα πραγματικό γεγονός, ανεξάρτητο από τον Μ.Ε.3 αλλά και τις εταιρείες του ομίλου. Δεν μπορώ να αποδεκτώ και απορρίπτω ως εντελώς παράλογο και ανεδαφικό ότι ο Μ.Ε.3 εξανάγκασε την εναγόμενη γιατί κυριαρχούσε στη θέληση της και την ανάγκαζε είτε να αγοράσει είτε να πωλήσει μετοχές. Ή ακόμα να της απαγορεύσει να πωλήσει μετοχές. Αποδέχομαι ανεπιφύλακτα τη μαρτυρία του Μ.Ε.
- Ο μάρτυρας άφησε άριστες εντυπώσεις στο δικαστήριο και η μαρτυρία του υποστηρίζεται από τα σχετικά έγγραφα. Δεν έχω βρει, ούτε και έχω αντιληφθεί ότι ο μάρτυρας είχε συγκεκριμένο λόγο ή όφελος να ασκήσει πίεση ή εξαναγκασμό στην εναγόμενη. Ούτε έχω πειστεί ότι είχε κυρίαρχη θέση στη σκέψη και τη θέληση της και να της επιβάλει χωρίς λόγο ούτε κάποιο όφελος να προβαίνει σε αγορές και πωλήσεις μετοχών. Καταλήγω ότι ο Μ.Ε.3 δεν ήταν, ούτε και βρισκόταν σε θέση κυριαρχίας επί της θέλησης της εναγόμενης, και απολύτως καμιά πίεση ή εξαναγκασμό άσκησε στην εναγόμενη για να αγοράσει ή να πωλήσει ή να κατακρατήσει μετοχές. Ούτε υποσχέσεις της έδωσε ότι το χρέος της θα χαριζόταν, ούτε και μπορούσε να δώσει τέτοιες υποσχέσεις. Πρόκειται για ένα παράλογο ισχυρισμό που για τους λόγους που εξήγησα τον απορρίπτω και δεν τον αποδέχομαι. Ο ίδιος ούτε συμβλήθηκε μαζί της ούτε και κάποιο όφελος είχε από τις συναλλαγές της. Αντίθετα αν κάποιος θα επωφελείτο, αυτός ήταν μόνο η εναγόμενη για να παραμείνει συνεργάτης και κανένας άλλος. Ακόμα και το κέρδος ή το έσοδο από τις πωλήσεις ήταν της εναγόμενης και κανενός άλλου. Αν εκ των υστέρων η κατρακύλα των μετοχών δεν έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα και παρέμεινε με το επίδικο χρέος, είναι άλλο θέμα που δεν σχετίζεται με την ουσία της διαφοράς. Τα υπόλοιπα παράπονα της εναγόμενης και των μαρτύρων υπεράσπισης, είναι άσχετα με τα επίδικα ζητήματα. Στη βάση των πιο πάνω απορρίπτω τους ισχυρισμούς της και κρίνω καταλήγοντας ότι οι υπερασπίσεις στη βάση των άρθρων 15 και 16 του περί Συμβάσεων Νόμου δεν μπορούν να επιτύχουν και απορρίπτονται. Αν όμως η πιο πάνω κατάληξη μου είναι είναι εσφαλμένη και ήθελε κριθεί ότι ο Μ.Ε.3 εκπροσωπούσε τους ενάγοντες και είχε επιρροή επί της εναγόμενης ώστε να κυριαρχεί στη θέληση της, με αποτέλεσμα να την πείθει κατόπιν πιέσων να προβαίνει σε αγοραπωλησίες μετοχών, υπάρχουν ακόμα δύο δεδομένα που και πάλι η υπεράσπιση δεν θα είχε αίσιο τέλος. Είναι νομολογημένο (Ιωάννου ν. Χαραλαμπίδου
(1998)1 Α.Α.Δ 559 σελ. 569 επ) και όλες οι αυθεντίες συγκλίνουν με την αρχή, ότι ο παραμερισμός μιας σύμβασης που ήταν αποτέλεσμα ανεπίτρεπτης επιρροής, πρέπει να επιδιωχθεί μέσα σε εύλογο χρόνο από τη διακοπή της επιρροής. Το τι αποτελεί εύλογο χρόνο εξαρτάται από τα περιστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης και είναι θέμα πραγματικό. Το θέμα ηγέρθη με την υπεράσπιση για πρώτη φορά μάλιστα με αίτηση τροποποίησης για την προσθήκη της συγκεκριμένης υπεράσπισης που υπεβλήθη την 26.9.
- Το χρέος υπάρχει από την 20.9.
- ΄Εξι χρόνια μετά τη δημιουργία του χρέους πρόβαλε την υπεράσπιση της ανεπίτρεπτης επιρροής. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της έκλεισε μόνο ένα χρόνο συνεργασίας με τους ενάγοντες και έφυγε. Με άλλα λόγια σταμάτησε η συνεργασία τους μέσα στο καλοκαίρι του 2001, οπότε και σταμάτησε να υπάρχει η επιρροή του Μ.Ε.
- Πέρασαν έκτοτε 5 χρόνια και όχι μόνο δεν ενέργησε για να επιδιώξει την ακύρωση του χρέους της για τους λόγους που επικαλέστηκε, αλλά πρόβαλε το θέμα πρώτη φορά με την υπεράσπιση. ΄Εχω την άποψη ότι ευθέως μετά πάροδο 5 χρόνων εγείρεται κώλυμα στην έγερση τέτοιας υπεράσπισης. (βλπ ακόμα Κεφάλα ανωτέρω και Indian Contract ανωτέρω σελ. 177). ΄Αμεσα συναφές είναι και το θέμα της αφ' εαυτής επικύρωσης του χρέους της με την αποδοχή και ανάληψη του χρέους της Μενελάου το οποίο προστέθηκε στον υφιστάμενο λογαριασμό της. Σχετικά είναι τα τεκμ. 9(α) και (β). Κυρίως το τεκμ. 9 (α) που είναι επιστολή της εναγόμενης ημερ. 31.10.00 με την οποία επιθυμεί το χρεωστικό υπόλοιπο της Μενελάου να μεταφερθεί στον προσωπικό της λογαριασμό trading account και αναμένει τη συγκατάθεση της εταιρείας Marketrends Capital για τη μεταφορά του υπολοίπου αυτού στο λογαριασμό της. Και η εναγόμενη την επιστολή αυτή τη σύνταξε και την υπόγραψε οικειοθελώς με τη θέληση της για τους λόγους που εξήγησε. Και όχι μόνο. Αλλά και οι συναλλαγές της με το λογαριασμό, οι αγοραπωλησίες δηλαδή μετοχών που διενέργησε εγγενώς θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι δημιουργούν κώλυμα ως πράξεις επικύρωσης και αποδοχής του λογαριασμού. Σχετικό είναι το τεκμ. 6 που παρουσιάζει τις χρεωπιστώσεις του λογαριασμού της (trading account) για τις αγορές και πωλήσεις των μετοχών της. Υπάρχει ακόμα ένα στοιχείο το οποίο άφησα τελευταίο. Σύμφωνα με την κατάσταση λογαριασμού της εναγόμενης όλες οι αγορές και πωλήσεις μετοχών που δημιούργησαν το επίδικο υπόλοιπο χρέους έγιναν μεταξύ 7.6.00 και 29.6.
- Σύμφωνα με το τεκμ. 14 που είναι η συμφωνία της με την εταιρεία Marketrends Financial Services Ltd υπεγράφη τη 21.8.
- Με άλλα λόγια η εναγόμενη δημιούργησε το υπόλοιπο πριν την υπογραφή της συμφωνίας. Δεδομένου συνεπώς ότι το επίδικο υπόλοιπο δημιουργήθηκε πριν την υπογραφή της συμφωνίας όπως καταδεικνύεται από τα σχετικά έγγραφα, ελλείπει παντελώς το έδαφος αλλά και οι ισχυρισμοί της ότι πιέστηκε ή εξαναγκάστηκε να κάμει τις αγορές αυτές για να μην χάσει τη δουλειά της. Οι ισχυρισμοί της στερούνται πραγματικού ερείσματος και παραμένουν εντελώς ανυποστήρικτοι. Αν δε όπως κατέθεσε της έκαμαν και μαθήματα προηγουμένως για τα χρηματιστηριακά και ακολούθως άρχισε την πώληση αμοιβαίων κεφαλαίων και οι πιέσεις ήταν πολλών ημερών, μηνών όπως κατέθεσε από τον Μ.Ε.3 τίθεται το ερώτημα σε πόσο χρόνο από την έναρξη της συνεργασίας της άρχισε να πιέζεται από τον Μ.Ε.3 για να δείξει τζίρο και ως αποτέλεσμα αναγκάστηκε να αγοράσει μετοχές. Με άλλα λόγια χρονικά οι ισχυρισμοί της περί πιέσεων ως προς τη δημιουργία του επίδικου υπολοίπου όχι μόνο δεν συγχρονίζονται αλλά είναι εντελώς ετεροχρονισμένοι και αντιφατικοί. Δεν παραγνωρίζω ότι επανεξεταζόμενη κατέθεσε ότι δεν θυμόταν μεν πότε άρχισε να εργάζεται αλλά σίγουρα όπως το έθεσε πριν την 21.8.
- Ο ισχυρισμός αυτός δεν ευσταθεί και απορρίπτεται όχι μόνο γιατί δεν υποστηρίζεται από τα σχετικά έγγραφα αντίθετα ανατρέπεται από το τεκμ. 14, αλλά ούτε και τέθηκε κάποιος διαφορετικός από το συμβόλαιο της ισχυρισμός στον Μ.Ε.3, ο οποίος παρέπεμπε χωρίς να αμφισβητηθεί στο έγγραφο αυτό. Ούτε υπάρχει μαρτυρία ότι η εναγόμενη άρχισε συνεργασία πριν την υπογραφή του συμβολαίου της. Θεωρώ πως αποτελεί και προσπάθεια, ανεπιτυχή βέβαια της εναγόμενης, να καλύψει ακριβώς το χρονικό κενό μεταξύ των αγορών των μετοχών και της δημιουργίας του υπόλοιπου και του εγγράφου συνεργασίας της. Με άλλα λόγια όταν η εναγόμενη αγόραζε και πωλούσε μετοχές δεν ήταν σε συνεργασία με την εταιρεία. Ο δε Μ.Υ.3 που παρουσιάστηκε ως πολύ καλός γνώστης όλων των θεμάτων που αφορούσαν την εναγόμενη, άρχισε συνεργασία με την Financial Services τουλάχιστον 3 με 4 μήνες πριν αρχίσει η συνεργασία της εναγόμενης με την εταιρεία αυτή. Αυτό ευθέως εξάγεται από την επιστολή που κατέθεσε τεκμ. 15 σύμφωνα με την οποία η συμφωνία του έφερε ημερομηνία 27.5.00, ενώ η εναγόμενη δημιούργησε το υπόλοιπο τον Ιούνιο του 2000 και υπόγραψε τη συμφωνία συνεργασίας τον Αύγουστο του
- Με άλλα λόγια εκφράζω αμφιβολίες για την ποιότητα της μαρτυρίας του Μ.Υ.3 ακόμα και στο κατά πόσο αυτά που κατέθεσε έγιναν μέσα στην περίοδο που τα τοποθέτησε η εναγόμενη. Ο Μ.Ε.1 και 2 ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκαν ούτε ως προς το υπόλοιπο της εναγόμενης ούτε και ως προς τον τρόπο που προέκυψε. Οι μάρτυρες άφησαν άριστες εντυπώσεις στο δικαστήριο, άλλωστε η μαρτυρία τους βεβαιώνεται πλήρως από τα σχετικά έγγραφα που κατατέθηκαν και γίνεται πλήρως αποδεκτή. Ούτε αφ' εαυτού το αξιούμενο υπόλοιπο αμφισβητήθηκε. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Μ.Ε.1 και 2 η εναγόμενη έκαμε αίτηση στην ενάγουσα και πήρε το ανάλογο δάνειο, και εξόφλησε τις προυπάρχουσες υποχρεώσεις της. Με την εξόφληση του υπολοίπου της Μενελάου το υπόλοιπο της ανήλθε στο ποσό των Λ.Κ.6,667.
- Μεταφέρθηκε στην ενάγουσα εταιρεία και εξοφλήθηκε η Capital Market. Παρέμεινε οφειλόμενο το ποσό στην ενάγουσα εταιρεία. Απλώς να προσθέσω πως το υπόλοιπο της εναγόμενης προερχόμενο από την αγορά μετοχών ανέρχεται στο ποσό των Λ.Κ.5.214,96.- ενώ το υπόλοιπο είναι η ανάληψη εκ μέρους της του χρέους της Μενελάου ανερχόμενο σε Λ.Κ.1.452,75 .- Με τον τερματισμό της συμφωνίας δανείου τεκμ.3, 4 και 13 οι ενάγοντες απαίτησαν τόκο 9% ως η επιστολή τους ημερ.5.9.02 (τεκμ13) επί ποσού Λ.Κ.6,890.33.- που είναι το αξιούμενο ποσό. Η αύξηση του επιτοκίου ρητώς προβλέπεται στον όρο 4 της μεταξύ τους συμφωνίας δανείου. (τεκμ.4). Πριν την τελική κατάληξη και γιατί τίθεται με την υπεράσπιση και θέμα δικαιοδοσίας του δικαστηρίου να εκδικάσει την υπόθεση ως κατά τόπον αρμοδίου του δικαστηρίου Πάφου, να αναφέρω ότι για την κατά τόπο αρμοδιότητα των Πολιτικών Δικαστηρίων σχετικά είναι τα άρθρα 2 και 21
(1)
(1)και (β) του περί Δικαστηριών Νόμου Ν. 14/60. Δεν χρειάζεται να επαναλάβω τις πιο πάνω πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου. Στην παρούσα υπόθεση αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η εναγόμενη καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο διέμενε και εργαζόταν στην Πάφο. Αποτελεί επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός τόσο από τον Μ.Ε.1 όσο και από τα Τεκμ. 1 και 2 ότι η έδρα των εναγόντων βρίσκεται στη Λευκωσία. Η αρχή που εφαρμόζεται όταν δεν καθορίζεται ο τόπος καταβολής της οφειλής, είναι ότι απόκειται στον ίδιο τον οφειλέτη να αναζητήσει το δανειστή και να τον πληρώσει στον τόπο εργασίας ή της διαμονής του. (Sartas Importers Distributors Ltd v. Μαρούλλη
(2003)1 Α.Α.Δ. 1446) που στην προκειμένη περίπτωση ο τόπος εργασίας του δανειστή είναι η Λευκωσία. ΄Επεται πως το παρόν Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Εν όψει των πιο πάνω είμαι ικανοποιημένος ότι οι ενάγοντες απόδειξαν την υπόθεση τους εναντίον της εναγόμενης. Εκδίδεται συνεπώς απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγόμενης για το ποσό των Λ.Κ.6.890.33 με τόκο 9% απο 5.9.02 μέχρι εξοφλήσεως. Τα έξοδα ως η πάγια τακτική ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και σε βάρος της εναγόμενης όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο