ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ ν. CHR FIOMAR TRADING LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15444/05, 17/7/2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:B19 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15444/05 ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ Εναντίον CHR. FIO.MAR. TRADING LTD ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΟΪΖΟΥ Κατηγορούμενοι ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 17/7/2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον παραπονούμενο: κ. Μερακλής Για τους κατηγορούμενους 1 και 2: καμία εμφάνιση Κατηγορούμενος 2: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι με την παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζουν την κατηγορία της παρεμπόδισης και/ή παρακώλυσης εξουσιοδοτημένου Λειτουργού των Ιατρικών Υπηρεσιών κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του κατά παράβαση των άρθρων 2, 14, 18, 25, 27, 29 και 30 [2] του περί Τροφίμων [έλεγχος και πώληση] νόμος 54[1]/96 όπως τροποποιήθηκε. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της στηρίχθηκε στην μαρτυρία του Φίλιππου Γεωργιάδη Υγειονομικού Επιθεωρητή του Υπουργείου Υγείας. Σύμφωνα με το άρθρο 74.1[β] του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου μετά το πέρας της μαρτυρίας για την κατηγορούσα αρχή, η υπεράσπιση δύναται να εισηγηθεί ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεσης ούτως ώστε ο κατηγορούμενος να κληθεί να προβάλει την υπεράσπισή του. Επίσης το ίδιο καθήκον έχει και το Δικαστήριο. Απαλλαγή του κατηγορούμενου στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης δικαιολογείται μόνο όταν:
- Από την προσαχθείσα μαρτυρία δεν στοιχειοθετούνται τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, ή
- Η μαρτυρία έχει κλονισθεί σε τέτοιο βαθμό ως αποτέλεσμα της αντεξέτασης ή είναι τόσο έκδηλα αβάσιμη [unreriable] ώστε κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασισθεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Τα πιο πάνω κριτήρια αναφέρονται στο σύγγραμα Criminal Procedure in Cyprus στις σελίδες 111-113 και υιοθετήθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Azinas and Another v. The Police [1981] 2 C.L.R. 9, σελ. 51-
- Αναφορικά με την ερμηνεία του όρου «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» σχετική είναι η απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανος Χριστοδούλου [1990] 2 Α.Α.Δ. 133, στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως ο όρος «εκ πρώτης όψεως» υποδηλώνει, η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν ως θέμα πρώτης όψεως δηλαδή μετά την προκαταρτική θεώρηση της υπόθεσης, δικαιολογείται η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση. Ο όρος «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης δηλαδή την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας». Ως προς τον βαθμό απόδειξης που πρέπει να καταδειχθεί στο στάδιο αυτό, σχετική είναι η πρόσφατη απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευσταθίου Θεοδώρου [2002] 2 Α.Α.Δ. 9, 16 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Βέβαια πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το βάρος της απόδειξης που έχει η κατηγορία, σύμφωνα με το άρθρο 74 του Κεφ. 155 στο στάδιο που περατώνει την υπόθεσή της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται είναι αρκετό για την κατηγορία να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία [credible evidence] τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Τα κριτήρια για τον καθορισμό την ενοχής του κατηγορουμένου στο τελικό στάδιο είναι διαφορετικά, δεν βασίζονται σε υποθέσεις αλλά σε συμπεράσματα τόσον ισχυρά ώστε να αποδεικνύεται η ενοχή του κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. .................... Στην υπόθεση R v. Hipson [1969] C.L.R. 85, αναφέρεται ότι ο δικαστής δεν πρέπει να αφήσει την υπόθεση να προχωρήσει αν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν θα είναι ασφαλές για τους ενόρκους να εκδώσουν καταδικαστική απόφαση στηριζόμενοι στη μαρτυρία που προσήγαγε η κατηγορούσα αρχή». Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό, σύμφωνα με την απόφαση Στέφανος Χριστοδούλου [ανωτέρω] δεν προβαίνει στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Κάτι τέτοιο θα οδηγούσε μεταξύ άλλων σε προκατάληψη εναντίον του κατηγορουμένου οποτεδήποτε κρινόταν ότι η μαρτυρία της κατηγορίας ήταν αξιόπιστη. Το Δικαστήριο περιορίζεται μόνο στο να διερευνήσει κατά πόσο συντρέχει μία εκ των δύο πιο πάνω προϋποθέσεων του άρθρου 74.1[β] του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου. Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus στην σελίδα 113 ως θέμα πρακτική η υπεράσπιση δεν θα πρέπει να χάσει την ευκαιρία να υποβάλει εισήγηση για μη απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεση όπου η μαρτυρία είναι εμφανώς αδύνατη αλλά πρέπει να αποφύγει να το κάνει όπου η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής είναι στο σύνολό της, δυνατή, διότι με τέτοια τακτική μπορεί πρόωρα να οδηγήσει το Δικαστήριο να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της κατηγορίας κατά τρόπο αρνητικό για την υπεράσπιση. Η κατηγορία που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι στηρίζεται στα άρθρα 14 και 18 του Περί Τροφίμων [έλεγχος πώληση]Νόμος 54[1]/
- Το άρθρο 14 του πιο πάνω Νόμου έχει ως ακολούθως: «14[1] Κάθε εξουσιοδοτημένος λειτουργός δύναται τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 14Α σε κάθε εύλογο χρόνο - [α] Να εισέλθει, να επιθεωρήσει, να ερευνήσει και να διενεργήσει έλεγχο σε οποιοδήποτε υποστατικό ή/και άλλο χώρο, εκτός από κατοικία, στο οποίο έχει εύλογη αιτία να πιστεύει ότι παράγεται, παρασκευάζεται, μεταποιείται, συντηρείται, καθαρίζεται, συσκευάζεται, αποθηκεύεται, διανέμεται, τυγχάνει χειρισμού, διατίθεται, πωλείται ή κατέχεται ή εκτίθεται ή προσφέρεται προς διάθεση ή πώληση οποιοδήποτε αντικείμενο αναφορικά με το οποίο εφαρμόζεται ο παρών Νόμος ή Διάταγμα ή Κανονισμοί ή Κοινοτική Απόφαση, να εξετάσει οποιοδήποτε τέτοιο αντικείμενο, να πάρει δείγμα ή δείγματά του με την καταβολή εύλογου τιμήματος, να εξετάσει οτιδήποτε για το οποίο έχει εύλογη αιτία να πιστεύει ότι χρησιμοποιείται ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά την εν λόγω παραγωγή, παρασκευή, μεταποίηση, συντήρηση, καθαρισμό, συσκευασία, αποθήκευση, διανομή, χειρισμό, διάθεση, πώληση ή κατοχή ή προσφορά ή έκθεση προς διάθεση ή πώληση, να εξετάσει οποιαδήποτε μέθοδο που εφαρμόζεται στο υποστατικό ή άλλο χώρο σε σχέση με τις προαναφερόμενες εργασίες και οποιαδήποτε μέθοδο ελέγχου που εφαρμόζεται στο υποστατικό ή άλλο χω΄ρο καθώς και τα αποτελέσματα αυτής, να προβεί σε δικούς του ελέγχους για αξιολόγηση των προαναφερόμενων μεθόδων ελέγχου και των αποτελεσμάτων τους, και να ελέγξει τα πρόσωπα που ασχολούνται στο υποστατικό ή άλλο χώρο». Επίσης το εδάφιο 2 του πιο πάνω άρθρου έχει ως ακολούθως: «[2] Ο κάτοχος και ο υπεύθυνος οποιουδήποτε υποστατικού ή άλλου χώρου ή μεταφορικού μέσου και οποιοδήποτε πρόσωπο απασχολείται σε τέτοιο υποστατικό ή άλλο χώρο ή μεταφορικό μέσο, στο οποίο εισέρχεται εξουσιοδοτημένος λειτουργός δυνάμει του εδαφίου [1], υποχρεούνται να παρέχουν στο εξουσιοδοτημένο λειτουργό οποιαδήποτε πληροφορία ή διευκόλυνση που ο εξουσιοδοτημένος λειτουργός εύλογα απαιτεί». Το άρθρο 18 έχει ως ακολούθως: «
- Πρόσωπο που εσκεμμένα παρεμποδίζει ή παρακωλύει εξουσιοδοτημένο λειτουργό ή οποιοδήποτε λειτουργό Τελωνείου ή άλλο λειτουργό κατά την εκτέλεση των καθηκόντων ή άσκηση των εξουσιών του βάσει του παρόντος Νόμου ή οποιωνδήποτε κανονισμών που εκδίδονται βάσει αυτού ή με οποιοδήποτε φιλοδώρημα, δωροδοκία, υπόσχεση ή άλλο κίνητρο εμποδίζει ή αποπειράται να εμποδίσει τη δέουσα εκτέλεση του καθήκοντός του ή τη δέουσα άσκηση της εξουσίας του από οποιοδήποτε τέτοιο λειτουργό βάσει του Νόμου αυτού ή οποιωνδήποτε κανονισμών που εκδίδονται βάσει αυτού, είναι ένοχο αδικήματος». Στη συγκεκριμένη περίπτωση με τις λεπτομέρειες αδικήματος καταλογίζεται στους κατηγορούμενους ότι στις 12/1/2005 ενώ ήταν κάτοχοι και/ή ιδιοκτήτες του περιπτέρου που βρίσκεται στην οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ αρ. 8Α και Β στα Λατσιά, της επαρχίας Λευκωσίας, ο κατηγορούμενος 2, ως διευθυντής της κατηγορούμενης 1 ενώ εργαζόταν στο περίπτερο, δεν παρείχε στον εξουσιοδοτημένο λειτουργό των ιατρικών υπηρεσιών κ. Φίλιππο Γεωργιάδη, τις εύλογες διευκολύνσεις και πληροφορίες που του ζητήθηκαν, δηλαδή αρνήθηκε να δώσει απόδειξη για την αγορά του δείγματος τροφίμων, ήτοι σάντουιτς, το οποίο ήτο εκτεθειμένο προς πώληση με την καταβολή εύλογου τιμήματος, στο οποίο δεν υπήρχαν ενδείξεις σήμανση του, και στην συνέχεια του απαγόρευσε να πάρει ως τεκμήριο το εν λόγω δείγμα. Από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η παρεμπόδιση του έργου του Υγειονομικού Επιθεωρητή προσδιορίζεται στην μη έκδοση απόδειξης αγοράς του σάντουιτς που βρέθηκε στο εν λόγω υποστατικό. Το άρθρο 14 καθορίζει ότι ο επιθεωρητής «δύναται να παραλάβει δείγμα ή δείγματα αφού δώσει εύλογο τίμημα», δεν απαιτεί όμως την έκδοση απόδειξης αγοράς αφού δεν καθορίζει πληρωμή του τιμήματος πώλησης του προϊόντος. Η θέση του κατηγορούμενου μέσα από τις απαντήσεις που έδωσε στον ΜΚ1 ήταν ότι τα σάντουιτς δεν ήταν προς πώληση και για αυτό αρνήθηκε να εκδώσει απόδειξη αγοράς. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω δεν βρίσκω ότι η παράλειψη των κατηγορουμένων να εκδώσουν απόδειξη αγοράς του σάντουιτς αποτελεί εσκεμμένη παρεμπόδιση στο έργο του επιθεωρητή αφού ο επιθεωρητής θα μπορούσε να πάρει το δείγμα, πράγμα που δεν έπραξε, έναντι εύλογου τιμήματος χωρίς να είναι αναγκαία η έκδοση απόδειξης αγοράς με βάση τις εξουσίες που του παρέχει το εν λόγω άρθρο. Η απαίτηση του ΜΚ1 για έκδοση απόδειξης αγοράς στην παρούσα υπόθεση με δεδομένο ότι η θέση των κατηγορουμένων ήταν ότι δεν ήταν για πώληση τα εν λόγω σάντουιτς δεν μπορεί να θεωρηθεί εύλογη διευκόλυνση που απαιτεί ο νόμος αφού επιπρόσθετα με τα πιο πάνω αναφερόμενα παραβιάζει το δικαίωμα τους για μη αυτοενοχοποίηση που απορρέει από το άρθρο 12 του Συντάγματος και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η παράλειψή τους συνιστά εσκεμμένη παρακώληση στα καθήκοντα του επιθεωρητή αλλά άσκηση του πιο πάνω συνταγματικού τους δικαιώματος. Ως εκ των πιο πάνω δεν αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι και η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον τους και ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται από την κατηγορία που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) ........ Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο