← Κύπρος

ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΡΤΕΜΙΟΥ ν. ΧΡΙΣΤΟ ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 30392/05, 19/7/2007

ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΡΤΕΜΙΟΥ ν. ΧΡΙΣΤΟ ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 30392/05, 19/7/2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:B20 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 30392/05 ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΡΤΕΜΙΟΥ Παραπονούμενος Εναντίον

  1. ΧΡΙΣΤΟ ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ
  2. ΜΑΡΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΒΛΑΧΟΥ
  3. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ KERMIA DHASAKI BEACH Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 19/7/2007 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: Κος Χριστούδιας Για τους κατηγορούμενους: Κος Μούσκος Κατηγορούμενη 2: παρούσα ΑΠΟΦΑΣΗ Η κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση τέσσερις κατηγορίες για αδικήματα του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και συγκεκριμένα ότι προέβηκε στην ανέγερση και ή ανέχθηκε ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 20 του εν λόγω νόμου, καθώς επίσης κατοχή και χρήση οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης κατά παράβαση των άρθρων 2, 10 και 20 του πιο πάνω νόμου. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων η κατηγορούμενη 2 μεταξύ της περιόδου από 1/7/2005 και 15/11/2005 στο χωρίο Πύλα της Επαρχίας Λάρνακος στο τεμάχιο 349Φ/Σχ XLI/26 σαν ιδιοκτήτρια του καταστήματος αρ. 51 παράνομα προέβει στην ανέγερση οικοδομής, δηλαδή κατασκεύασε ξύλινο σκελετό σ΄ ένα χώρο 30 τετραγωνικών μέτρων περίπου [8μΧ3,6μ] στην πλευρά του δρόμου Λάρνακος - Δεκέλειας και τοποθέτησε ξύλινα παράθυρα και μεταλλικά κεραμίδια, και επίσης στην ανατολική πλευρά του καταστήματος προέβει στη στέγαση βεράντας εμβαδού 55 τ.μ. επί κοινόχρηστου χώρου [8μΧ6μ] με δερμάτινο αντίσκηνο και πλαστικά παράθυρα, χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής, δηλαδή του Επάρχου Λάρνακος, και κατέχει αυτή χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Η υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 3 απεσύρθη και η ακροαματική διαδικασία προχώρησε εναντίον της κατηγορουμένης
  4. Ο ιδιώτης κατήγορος για να αποδείξει την υπόθεσή του κάλεσε πέντε μάρτυρες κατηγορίας ενώ η κατηγορούμενη 2 μετά που κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να δώσει ανόμωτη κατάθεση και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα. Η εκδοχή του ιδιώτη κατήγορου είναι ότι η κατηγορούμενη 2 ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο των κατηγοριών ιδιοκτήτρια κατά το ½ μερίδιο του καταστήματος αρ. 51 στο συγκρότημα διαμερισμάτων ΚΕΡΜΙΑ στο Τεμάχιο Φ/ΣχXLI/26 στο χωριό Πύλα της Επαρχίας Λάρνακος το οποίο μεταβιβάστηκε στις 12/2/2007 στο όνομα του Κωνσταντίνου Βλάχου [βλ. ΜΚ1]. Σύμφωνα με τον ΜΚ2 Άγγελο Αγαπίου υπεύθυνο του κλάδου οικοδομών στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακος το Τεμάχιο 347 [παλαιό τεμάχιο 133/1/2, 133/1/1 13672/1] Φ/Σχ XLI/26, στο χωριό Πύλα της Επαρχίας Λάρνακος, εκδόθηκαν δύο άδειες οικοδομών στις 23/11/1988 και 12/6/1992, επονόματι της εταιρείας ΚΕΡΜΙΑ ΛΤΔ για την ανέγερση 50 κατοικιών σε 16 μπλοκ, 4 καταστημάτων, περίφραξης και βιολογικού σταθμού. Στις 24/3/1993 εκδόθηκε Πιστοποιητικό Τελικής Έγκρισης για τις εν λόγω οικοδομές και ακολούθως έγινε διαίρεση και εκδόθηκαν ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας από το Κτηματολόγιο. Αργότερα με την άδεια οικοδομής με αριθμό 05861 ημερομηνίας 28/1/1991, εγκρίθηκε αλλαγή χρήσης δύο καταστημάτων σε σνακ μπαρ και με την άδεια με αριθμό 11428 ημερομηνίας 12/6/1992 εγκρίθηκαν εσωτερικές προσθηκομετατροπές σε δύο από τα καταστήματα. Τα καταστήματα αυτά είναι τα καταστήματα στα οποία έγιναν οι παράνομες οικοδομές για τις οποίες κατηγορείται η Μαρία Βλάχου. Ο ίδιος πραγματοποίησε επιτόπιες εξετάσεις στα πλαίσια διερεύνησης της υπό εκδίκαση υπόθεσης στις 14/10/2004, 31/1/2005, 12/4/2006, 3/7/2006, 29/1/2007 και 2/3/2007 και διαπίστωσε σε συνάρτηση με τους Φακέλλους Οικοδομών και τα Μητρώα Οικοδομών τα οποία τηρούνται στον Κλάδο που προίσταται ότι τα καταστήματα στα οποία έγιναν οι παράνομες οικοδομές για τα οποία κατηγορείται η Μαρία Βλάχου, μετατράπηκαν σε εστιατόριο από την κατηγορούμενη και το σύζυγό της Χρίστο Βλάχου, χωρίς άδεια οικοδομής και κατέχονται και χρησιμοποιούνται σαν εστιατόριο από την Μαρία Βλάχου και τον σύζυγό της Χρίστο Βλάχου χωρίς Πιστοποιητικό Τελικής Έγκρισης. Η κατηγορούμενη και ο σύζυγός της Χρίστος Βλάχου, προέβησαν στην ανέγερση και κατασκευή παράνομων προσθκών και επεκτάσεων στην ανατολική και βόρεια πλευρά των πιο πάνω καταστημάτων τους με την κατασκευή στέγης από κεραμύδια, τοιχία από ξύλο, αλουμίνιο και τζιαμαρία σε ένα πλάτος από τρία έως τέσσερα μέτρα, περιμετρικά της βόρειας και ανατολικής πλευράς των δύο αναφερθέντων καταστημάτων καταλαμβάνοντας τον παρακείμενο ανοιχτό χώρο και ενσωματώνοντας τις παράνομες οικοδομές στα καταστήματα-εστιατόριο τώρα προεκτίνοντας ανήγειραν στο πίσω μέρος των εν λόγω καταστημάτων όπου λειτουργεί κουζίνα, λυόμενο υποστατικό από τσίγγους και άλλα παρόμοια υλικά. Συγκρίνοντας τις επί τόπου οικοδομές, με την άδεια οικοδομής και τα εγκεκριμένα σχέδια, διαπίστωσε ότι οι προαναφερθείσες οικοδομές ανηγέρθησαν παράνομα και ή δεν προβλέπονται από τα εγκεκριμένα σχέδια και τους όρους της άδειας οικοδομής, κατά παράβαση των Περί Οδών και Οικοδομών Νόμων και Κανονισμών και δεν εκδόθηκε άδεια οικοδομής για τις οικοδομές αυτές. Οι πιο πάνω παράνομες οικοδομές κατέχονται και χρησιμοποιούνται σαν μέρος του εστιατορίου που λειτουργεί στα προαναφερθέντα καταστήματα από τη Μαρία Βλάχου και το σύζυγό της Χρίστο Βλάχο σύμφωνα με αρχεία του Κλάδου Οικοδομών και ειδικότερα το σχετικό φάκελο οικοδομής που είναι υπεύθυνος δεν εκδόθηκε οποιονδήποτε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης για τις παράνομες οικοδομές που προαναφέρθηκα και αυτές κατέχονται και χρησιμοποιούνται χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από της ανέγερσης τους από την Μαρία Βλάχου και το σύζυγό της Χρίστο Βλάχου σαν μέρος του καταστήματος - εστιατορίου. Όταν κτίζοντο οι οικοδομές, αλλά και μεταγενέστερα για τις παράνομες οικοδομές υποβλήθηκαν παράπονα από τον παραπονούμενο, άλλους ιδιοκτήτες κατοικιών στο KERMIA DHASAKI BEACH και τη διαχειριστική Επιτροπή των εν λόγω κατοικιών. Σύμφωνα με τον παραπονούμενο ΜΚ3 και τον ΜΚ4 το επίδικο εστιατόριο βρίσκεται σε απόσταση μερικών μέτρων από την κατοικία τους οι οποίες ευρίσκονται στο ίδιο συγκρότημα επί του επίδικου τεμαχίου και βλέπουν τόσο την κατηγορούμενη 2 όσο και τον σύζυγό της περνώντας να πάνε προς την κατοικία τους, να κατέχουν χρησιμοποιούν και διαχειρίζονται το επίδικο εστιατόριο. Ήταν η θέση των εν λόγω μαρτύρων ότι μεταξύ της περιόδου από και ή περί την 1/7/2005, μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου 2005 η κατηγορούμενη 2 και ο σύζυγός της ανήγειραν οικοδομή και/ή ανέχθηκαν την ανέγερση οικοδομής παραπλεύρως της βόριας πλευράς του επίδικου εστιατορίου και κατά μήκος του κύριου δρόμου Λάρνακος - Δεκέλειας, τα οποία λειτουργούν. Επειδή ο χώρος που κτίσθηκαν οι παράνομες οικοδομές είναι χώρος του τεμαχίου 347 Φ/ΣΧ XLI/26, στην Πύλα, και ουσιαστικά είναι κοινόχρηστος χώρος, δηλαδή χώρος που ανήκει σε όλους τους ιδιοκτήτες κατοικιών στο εν λόγω τεμάχιο, τόσο οι ίδιοι όσο και άλλοι ιδιοκτήτες κατοικιών στο ίδιο τεμάχιο, καταγγείλανε την κατηγορούμενη 2 και τον σύζυγό της Χρίστο Βλάχου, στη Διαχειριστική Επιτροπή του Συγκροτήματος και στον Έπαρχο Λάρνακας. Αυτή η καταγγελία έγινε με την έναρξη της παράνομης οικοδομής, αλλά οι καταγγελίες γίνονταν κάθε χρόνο και τελευταία κατά την ετήσια συνέλευση των ιδιοκτητών που πραγματοποιείται έκαστο έτος κατά τον Αύγουστο. Η κατηγορούμενη 2 και ο σύζυγός της κατά την πιο πάνω περίοδο, είναι αυτοί που κατείχαν και χρησιμοποιούσαν τις παράνομες οικοδομές σαν μέρος του εστιατορίου τους. Η κατηγορούμενη στην ανόμωτη κατάθεσή της την οποία προτίμησε να καταθέσει γραπτώς και την ανέγνωσε στο Δικαστήριο ανέφερε συνοπτικά ότι ανεξάρτητα από το γεγονός ότι κατά το χρονικό διάστημα από 1/7/2005 μέχρι και 15/11/2005 ήτα συνιδιοκτήτρια κατά ½ μερίδιο ή συμφέρον ενός καταστήματος, στο Συγκρότημα διαμερισμάτων ΚΕΡΜΙΑ, στην περιοχή Πύλας της Επαρχίας Λάρνακος, δεν είχε την κατοχή τούτου, καθ΄ ότι τα καταστήματα κατείχοντο από το συνιδιοκτήτη της. Γνωρίζει ότι, το κατάστημα λειτουργούσε σαν εστιατόριο και είχε όλες τις νόμιμες άδειες για να μπορεί να διεξάγεται η επιχείρηση εστιατορίου αλλά η ίδια καμία επαγγελματική ή επιχειρηματική δραστηριότητα είχε στην επιχείρηση εστιατορίου. Κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στο λογιστήριο μιας άλλης εταιρίας από 7:30 πμ μέχρι 1:00μμ και 2:30 μέχρι 6:00 το απόγευμα και 31/3/2006 έπαυσε να εργάζεται λόγω προβλημάτων υγείας και ως εκ τούτου δεν ήταν ανθρωπίνως δυνατόν να εργάζεται και στο εστιατόριο στο οποίο δεν είχε άμεση ή έμμεση σχέση, ούτως ώστε να θεωρείται κάτοχος του καταστήματος. Το χρονικό διάστημα για το οποίο κατηγορείται δεν είχε καμία ανάμειξη σε ότι αφορά το κατάστημα, ούτε και μπορούσε να ελέγξει τις ενέργειες ή/και να εμποδίσει τον συνιδιοκτήτη της ο οποίος κατείχε το κατάστημα και το λειτουργούσε για την διεξαγωγή επιχείρησης. Αρνήθηκε ότι είδε οποτεδήποτε προηγουμένως τον ΜΚ
  5. Έκανε επίσης αναφορά σε διάφορες δικαστικές διαδικασίες που κινήθηκαν εναντίον της για τα επίδικα γεγονότα τόσο ποινικές όσο και πολιτικές διαδικασίες. Στις 12/2/2007 τόσο η κατηγορούμενη 2 όσο και ο συζυγός της μεταβίβασαν και έγραψαν το κατάστημα στην Πύλα της Επαρχίας Λάρνακας στον υιό τους Κωνσταντίνο Βλάχο, ο οποίος εκχώρησε τα δικαιώματά του από την λειτουργία της επιχείρησης εστιατορίου, σε εταιρεία περιορισμένης ευθύνης διά μετοχών, η οποία κατέχει, λειτουργεί και εξασκεί επιχειρηματικές δραστηριότητες διαχείρισης και εκμετάλλευσης εστιατορίου. Τέλος δήλωσε ότι είναι αθώα. Στο γραπτό κείμενό της επισύναψε τεκμήρια τα οποία όμως δεν θα ληφθούν υπόψη εν όψει του ότι δεν έδωσε μαρτυρία για να μπορεί να καταθέσει τεκμήρια. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία και την μαρτυρία τους και ακολούθως να προβώ στην εξαγωγή των αναγκαίων συμπερασμάτων προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων. Ο ΜΚ1 κ. Τσίγκης μου έδωσε την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου. Η μαρτυρία του ήταν τυπικής φύσεως επιβεβαιώνεται δε και από την θέση της κατηγορούμενης στην ανώμοτη κατάθεσή της ότι είναι συνιδιοκτήτρια σε ένα κατάστημα που χρησιμοποιείται ως εστιατόριο στο επίδικο τεμάχιο. Θεωρώ ότι το τεκμήριο 1 που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αν και αντίγραφο του τίτλου μετά την τροποποίηση του Περί Αποδείξεως Νόμου μπορούσε να κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο και ως εκ τούτου αποδεικτικό υλικό το οποίο μπορεί να ληφθεί υπόψη για την αλήθεια του περιεχομένου του. Με βάση τα πιο πάνω βρίσκω ότι η κατηγορούμενη 2 κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν συνιδιοκτήτρια καταστήματος αρ. 51 το οποίο ευρίσκεται στο επίδικο τεμάχιο. Ο ΜΚ2 επίσης μου έκανε καλή εντύπωση και μου δημιούργησε την εικόνα ειλικρινούς μάρτυρα. Θεωρώ ως υπάλληλος της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας, περιορίστηκε σε γεγονότα τα οποία μπορούσε να δώσει άμεση μαρτυρία σε συνδυασμό με κάποια στοιχεία που προκύπτουν από έγγραφα τα οποία επί της ιδιότητας που κατείχε. Δεν θεωρώ ούτε έχω επισημάνει οτιδήποτε από το οποίο να μπορεί να συναχθεί ότι ήταν διατεθειμένος να παραποιήσει οποιοδήποτε μέρος των γεγονότων. Εν πάση περιπτώσει ο μάρτυρας αυτός δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση και η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη. Ως εκ των ανωτέρω τα επίδικα γεγονότα που ανέφερε αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου εκτός από τα ζητήματα που αποτελούν έκφαση γνώμης του τα οποία δεν θα ληφθούν υπόψη. Επίσης οι μάρτυρες κατηγορίας 3 και 4 βρίσκω ότι είπαν αλήθεια στο Δικαστήριο κάποιες μικροαντιφάσεις ή ασάφειες ως προς την περιγραφή των παράνομων κατασκευών κατά την αντεξέταση τους δεν θεωρώ ότι επηρεάζουν με οποιοδήποτε τρόπο την αξιοπιστία τους. Εν πάση περιπτώσει η μαρτυρία τους ως προς αυτό το σημείο επιβεβαιώνεται από τον ΜΚ2 ο οποίος περιγράφει με σαφήνεια τις παράνομες κατασκευές και η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη. Ο ΜΚ5 με την μαρτυρία του δεν έχει διαφωτίσει με οποιοδήποτε τρόπο για τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης αφού η μαρτυρία του παρέμεινε αόριστη και ως εκ τούτου δεν μπορώ να στηριχθώ σε αυτή. Επίσης η ανώμοτη κατάθεση της κατηγορούμενης λαμβάνεται υπόψη αλλά δεν έχει την ισχύ μαρτυρίας και δεν μπορεί να ανατρέψει μαρτυρία που έχει γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη. Η πρώτη και δεύτερη κατηγορία στηρίζονται στα άρθρα 2, 3 και το Περί Οδών και Οικοδομών Νόμο Κεφ.
  6. Η ερμηνεία του όρου «οικοδομή» περιέχεται στο άρθρο 2 του πιο πάνω νόμου. Το λεκτικό του πιο πάνω ερμηνευτικού όρου είναι ευρεία και περιεκτική ώστε η αρμόδια αρχή να ελέγχει και να περιορίζει την ποιότητα και την ποσότητα οικοδομικής ανάπτυξης σε συγκεκριμένη περιοχή. Το λεκτικό της πιο πάνω πρόνοιας έχει ως ακολούθως: ««οικοδομή» σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή.είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξυλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οριοθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο». Στην υπόθεση Tsiolis v District Officer Nicosia 2 CLR 11

(1982)το Εφετείο επεξήγησε ότι κατά πόσο μία κατασκευή είναι οικοδομή είναι πραγματικό ζητημα. Ομως είναι πραγματικό ζήτημα το οποίο επιλύεται έχοντας υπόψη την ρητή και φυσική ερμηνεία των λέξεων στο άρθρο
  1. Σε εκείνη την υπόθεση οι κατηγορούμενοι είχαν κατασκευάσει πηγάδι. Το πηγάδι δεν θεωρήθηκε ότι ήταν οικοδομή μέσα στην έννοια του νόμου, επειδή η κατασκευή πηγαδιών ρυθμίζετο από ειδική νομοθεσία. Εκείνη η νομοθεσία προνοούσε ότι το πηγάδι θα έπρεπε να περικλείεται από πέτρινο τοίχωμα με ύψος τουλάχιστον 2 μέτρα για λόγους ασφάλειας. Οι κατηγορούμενοι, όμως αντί να κτίσουν τοιχο 2 μέτρων έκτισαν τέσσερεις τοίχους από μπετόν γύρω από το πηγάδι όχι για λόγους ασφαλείας αλλά για να τοποθετήσουν σ'αυτό ντεπόζιτο με νερό. Το κατασκεύασμα αυτό ξέφευγε από τους περιοριστικούς όρους που έθετε η ειδική νομοθεσία, και έτσι το κατασκεύασμα περίκλειε χώρο στο εν λόγω τεμαχιο γης και θεωρήθηκε ότι ήταν οικοδομή σύμφωνα με τον ορισμό που δίδεται στην λέξη οικοδομή από το άρθρο 2 του Κεφ.
  2. Στην αγγλική υπόθεση South Wales Aluminium v. Assessment Committee 2 ALL ER
(1943)επεξηγήθηκε ότι για να αποφασισθεί το πραγματικό ζήτημα που θα αντιμετωπίζει το Δικαστήριο όταν θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο το κατασκεύασμα είναι πράγματι οικοδομή, θα πρέπει να λάβει υπόψη του όλα τα γεγονότα οπως επί παραδείγματι το σχήμα της κατασκευής, το μέγεθος , τα υλικά από τα οποία είναι κατασκευασμένο. Μπορεί να λάβει υπόψη του τον τρόπο κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένο στην οικοδομή, η ευκολία με την οποία το κατασκεύασμα μπορει να αφαιρεθεί, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και ο τρόπος με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Βέβαια κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός διά την επίλυση του ζητήματος. Ομως εάν ληφθούν υπόψη αυτοί οι παράγοντες είναι πιο εύκολο να αποφασισθεί πιο κατασκεύασμα δεν μπορεί να είναι οικοδομή. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι οι κατασκευές που έγιναν στο επίδικο εστιατόριο είναι οικοδομή μέσα στην έννοια του νόμου για τις οποίες χρειαζόταν άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή. Η θέση της υπεράσπισης ότι δεν αποδείχθηκε ο τόπος που έγιναν οι παράνομες οικοδομές και ότι χρειαζόταν άδεια οικοδομής από αρμόδια αρχή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι είχαν ήδη εκδοθεί άδειες οικοδομής από τον Έπαρχο Λάρνακας για το επίδικο υποστατικό και με βάση το Τεκμήριο κανονικότητας αρμόδια αρχή για το χωριό Πύλα και το επίδικο υποστατικό ήταν ο Έπαρχος Λάρνακας. Επίσης η θέση της υπεράσπισης ότι δεν αποδείχθηκε ο χρόνος ανέγερσης των παράνομων οικοδομών δεν με βρίσκει σύμφωνη. Αυτή με βάση την μαρτυρία των ΜΚ3 και ΜΚ4 μπορεί να προσδιοριστεί περί τα μέσα Νοεμβρίου 2005 όταν η ανέγερσή της είχε ολοκληρωθεί. Εν πάση περιπτώσει τα αδικήματα που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη 2 είναι συνεχιζόμενα αδικήματα και ο χρόνος δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο των επίδικων αδικημάτων. Ως αναφέρθει πιο πάνω η κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει την κατηγορία της ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή [1η κατηγορία]. Με βάση τα γεγονότα που έγιναν αποδεκτά δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία που να υποδηλώνει ότι η κατηγορούμενη 2 η ίδια ανήγηρε τις παράνομες κατασκευές ούτε μπορεί να συνδεθεί με βάση το άρθρο 20 του Νόμου. Ούτε η μαρτυρία σε αυτό το σημείο διαφώτισε το Δικαστήριο ώστε να εξαχθεί ότι η κατηγορούμενη 2 ανήγειρε τα εν λόγω υποστατικά. Ως εκ τούτου ο ιδιώτης κατήγορος δεν απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την πρώτη κατηγορία εναντίον της κατηγορουμένης
  1. Όμως από τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης βρίσκω ότι από την αποδεκτή μαρτυρία αλλά και την θέση της κατηγορούμενης 2 μέσω την ανόμωτης κατάθεσής της εξάγεται το συμπέρασμα ότι η κατηγορούμενη 2 εγνώριζε τις παράνομες οικοδομές που έγιναν και τον συνιδιοκτήτη της στο εν λόγω εστιατόριο και η ίδια δεν είχε προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια που να υποδηλώσει ότι αντέδρασε σε αυτές. Ο όρος ανοχή που αποτελεί συστατικό στοιχείο της κατηγορίας 2 έχει ερμηνευθεί σε σειρά υποθέσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου [βλέπε μεταξύ άλλων Μάριος Ανδρέα Σωφρονίου Λτδ ν Δήμου Στροβόλου [1991] 2 ΑΑΔ 369]. Η πιο πάνω υπόθεση δεν αναλύει εξαντλητικά τον όρο «ανέχεται» αλλά αναφέρει μεταξύ άλλων πως «αποτελεί προϋπόθεση για να θεωρηθεί ότι κάποιος ανέχεται και, να γνωρίζει την ύπαρξή του ή να εθελοτυφλεί ή να κλείνει τα μάτια στην πραγματικότητα» και πως «η ύπαρξη δυνατότητας, φυσικής ή νομικής για την παρεμπόδιση μιας απαγορευμένης ενέργειας» είναι εγγενές στοιχεία του όρου «ανέχεται». Έχω την άποψη πέραν αυτών πως ο όρος «ανέχεται» πρέπει να ερμηνεύεται με την συνήθη και φυσική του έννοια. Σημειώνω το να αποδέχεται κάποιος μια κατάσταση χωρίς να πράττει κάτι το οποίο τείνει να την ανατρέψει ή έστω να την αποδέχεται χωρίς διαμαρτυρία. Ως εκ των ανωτέρω η κατηγορουμένη 2 με την απραξία και αδράνειά της ως προς τις ενέργειες του συνιδιοκτήτη της ανέχθηκε την ανέγερση της παράνομης οικοδομής όπως την περιέγραψε ο ΜΚ2 χωρίς την εξασφάλιση άδειας οικοδομής και ο ιδιώτης κατήγορος απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 2η κατηγορία εναντίον της κατηγορούμενης
  2. Η τρίτη και τέταρτη κατηγορίες στηρίζονται ουσιαστικά στο άρθρο 10 του Κεφ. 96 του οποίου το σχετικό μέρος έχει ως ακολούθως: «10[1] Κανένα πρόσωπο δεν κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, κατέχει ή χρησιμοποιεί ή επιτρέπει ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή εκτός αν και μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με αυτή ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για τέτοια οικοδομή δυνάμει του Άρθρου 3». Για την στοιχειοθέτηση συνεπώς των πιο πάνω αδικημάτων θα πρέπει στο τέλος να καταδειχθεί ότι η κατηγορούμενη 2 κατείχε την παράνομη οικοδομή [3η κατηγορία] και χρησιμοποιούσε αυτή [4η κατηγορία] χωρίς η οικοδομή να έχει πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως από την αρμόδια αρχή. Στην παρούσα υπόθεση υπάρχει αποδεκτή μαρτυρία ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο οι παράνομες κατασκευές κατείχοντο τόσο από τον σύζυγό της όσο και από την ίδια ως μέρος του εστιατορίου και η κατηγορούμενη 2 βοηθούσε τον σύζυγό της στην λειτουργία του. Η θέση της κατηγορούμενης 2 ότι δεν είχε σχέση με το εστιατόριο δεν γίνεται αποδεκτή έχοντας υπόψη ότι αυτή καταρρίπτεται από τους ΜΚ3 και ΜΚ
  3. Η όποια άλλη ενασχόληση της δεν αναιρεί την περιστασιακή χρήση του εστιατορίου από την ίδια προς βοήθεια του συζύγου της στην λειτουργία του εστιατορίου. Ως εκ τούτου και σε απουσία αντεξέταση του ΜΚ2 ότι οι προσδιορισθείσες παράνομες κατασκευές δεν είχαν πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από την αρμόδια αρχή βρίσκω ότι η κατηγορούμενη 2 κατείχε την οικοδομή και χρησιμοποιούσε αυτή χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Ως εκ τούτου ο ιδιώτης κατήγορος απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 3η και 4η κατηγορία εναντίον της κατηγορουμένης
  4. Κατά συνέπεια η κατηγορούμενη 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται από την 1η κατηγορία και κρίνεται ένοχη στις κατηγορίες 2, 3 και
  5. (Υπ) ............................... Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.