Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κυριάκος Λεπτός, Αρ. Υπόθεσης: 7665/06, 27 Σεπτεμβρίου, 2007

(1)/

1. Διεξήχθη ακροαματική διαδικασία για την προαναφερόμενη Κατηγορία. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες. Δηλώθηκαν περαιτέρω προ της έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα: - Ο Αστ. 745 Κατσικίδης του Σταθμού Κοκκινοτριμιθιάς είναι ο πρώτος Αστυφύλακας που επισκέφτηκε την σκηνή και διαφύλαξε αυτή μέχρι της αφίξεως των Αστ. 1476 και
2. - Ο Αστ 327 Α. Χριστοφή του Πυροσβεστικού Σταθμού Αθαλάσσας βοήθησε στον απεγκλωβισμό του θύματος από το όχημα του. Πρόσεξε ότι το θύμα δεν έφερε ζώνη ασφαλείας. - Ο Δρ. Μ. Παναγή την 6.7.2002 και περί ώρα 02.00 πιστοποίησε τον θάνατο του θύματος. - Ο κ. Λ. Αλεξάνδρου από το Παλιομέτοχο αδελφός του θύματος αναγνώρισε στις 7.7.2002 την σωρό του θύματος. - Η Δρας Ερατώ Αντωνίου παρείχε Α' Βοήθειες, ενώ ο κ. Δ. Δημητρίου οδηγός ασθενοφόρου του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας μετέφερε το θύμα στις Α' Βοήθειες. - Ο Αν. Λοχ. 4721 της Τροχαίας Λευκωσίας εξέτασε μηχανικά τα ενεχόμενα οχήματα και αυτά δεν είχαν καμία μηχανική βλάβη. - Στις 7.7.2002 η Δρας Ε. Αντωνίου διενήργησε την νενομισμένη νεκροψία επί της σωρού του θύματος. - Το πόρισμα του Γενικού Χημείου του Κράτους για την εργαστηριακή ανάλυση αίματος του Κατηγορούμενου ήταν 30mg στο αίμα. - Ο Αστ. 843 έβγαλε φωτογραφίες της σκηνής. Ο Λοχ. 1476 Πηλείδης Χαραλάμπους υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την κατάθεση του Τεκμήριο 2, και απάντησε και σε ερωτήσεις που υποβλήθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή. Ανέφερε συγκεκριμένα ότι στις 30.6.2002 κατόπιν πληροφορίας επισκέφτηκε την σκηνή ατυχήματος που επεσυνέβη στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Κοκκινοτριμιθιάς. Ενεχόμενα ήσαν το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής YU 751 το οποίο οδηγείτο από τον κ. Χριστάκη Αλεξάνδρου, θύμα, και το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΕΗ 293 το οποίο οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο. Αμφότεροι τραυματίστηκαν και μεταφέρθησαν στο Νοσοκομείο, ενώ το θύμα απεβίωσε στις 6.7.
3. Ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής, το οποίο μετέπειτα μετέτρεψε σε σχέδιο επί κλίμακος, και επί του οποίου σημείωσε ως Χ το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων. Τα δύο οχήματα καταστράφησαν ολοσχερώς. Την ώρα του ατυχήματος, ανέφερε ο Μ.Κ.1, ο καιρός ήταν αίθριος, η άσφαλτος ξηρή, ήταν νύχτα αλλά υπήρχε οδικός φωτισμός ψηλής έντασης, και η ορατότητα ήταν 200μ και από τις δύο κατευθύνσεις. Ερωτηθείς ως προς το γιατί, αφού το ατύχημα έγινε το 2002 κατηγόρησε τον Κατηγορούμενο μόλις την 13.1.2006, ο Μ.Κ.1 απάντησε ότι ο φάκελος ολοκληρώθηκε από το
4. Μετά πάροδο αρκετών ετών, κατόπιν πορίσματος που εξεδόθη σε Θανατική Ανάκριση στο οποίο ο Θανατικός Ανακριτής ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος ίσως να φέρει ευθύνη για το ατύχημα, δόθησαν οδηγίες από τον Γενικό Εισαγγελέα να κατηγορηθεί ο Κατηγορούμενος. Ο κ. Θεοδόσης Σωκράτους ανέφερε ότι την 30.6.2002 και περί ώρα 03.15 οδηγούσε το αυτοκίνητο του στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Κοκκινοτριμιθιάς με κατεύθυνση την Κοκκινοτριμιθιά. Σε ένα σημείο του δρόμου τον προσπέρασε ένα μπλε αυτοκίνητο το οποίο οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο, και το οποίο μετέπειτα ακολουθούσε. Στα αριστερά του, έξω από τον δρόμο υπήρχε σταθμευμένο ένα κόκκινο διπλοκάμπινο κοντά στο κιγκλίδωμα. Το αυτοκίνητο αυτό εισήλθε στον δρόμο και επιχείρησε να κάνει επαναστροφή προς Λευκωσία, ανακόπτοντας την πορεία τους. Ο Κατηγορούμενος πήγε προς τα δεξιά σε μία προσπάθεια να αποφύγει το μπλέ αυτοκίνητο, αλλά τελικά τα δύο οχήματα συγκρούστηκαν. Σημειώνω ότι, στην ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο, αυτός αναφέρει ότι την 30.6.2002 και περί ώρα 03.15 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΕΗ 293 στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Κοκκινοτριμιθιάς με κατεύθυνση προς Κοκκινοτριμιθιά, και κρατούσε την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Όταν πλησίασε στο τέλος του αυτοκινητόδρομου είδε ένα κόκκινο διπλοκάμπινο σταματημένο στην αριστερή άκρη του δρόμου στην προέκταση κοντά στα κάγκελα. Ενώ βρισκόταν πολύ κοντά σε αυτό, το διπλοκάμπινο κινήθηκε δεξιά μέσα στον δρόμο για να κάνει επαναστροφή, αφού αυτό μπήκε κάθετα μπροστά από του. Ο Κατηγορούμενος προσπάθησε να το αποφύγει. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας αρχής η ευπαίδευτος συνήγορος για τον Κατηγορούμενο εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση ώστε να κληθεί σε απολογία ο Κατηγορούμενος. Η συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή άφησε το θέμα στο Δικαστήριο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των Κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα το οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6739 και 6740, ημερ. 27.3.2000). Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφωρτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου, Π.Ε. 7107, ημερ. 13.2.2002). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοϊζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133: « Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Νίκου Π. Κλεάνθους Π.Ε. 6619, ημερ. 21.6.1999, Azinas v. The Police

(1981)2 C.L.R. 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan

(1969)3 All E.R. 1626). Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα και νομικές αρχές, και χωρίς να προβαίνω σε οποιαδήποτε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας βρίσκω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να παραθέσει μαρτυρία η οποία να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα. Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Προκύπτει από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου ότι επιβάλλεται η απόδειξη του ότι ο Κατηγορούμενος δεν κατέβαλλε την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Καμία μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου, δεν ανέφερε κάτι τέτοιο, ούτε και υπήρξε οιαδήποτε μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος οδήγησε σε οιοανδήποτε στιγμή κάτω από το επίπεδο του μέσου συνετού οδηγού. Εν' όψει των πιο πάνω ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλάσσεται από το στάδιο αυτό. Έξοδα Λ.Κ.88.00 να καταβληθούν από την Κ.Δ. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο