Unique UK Inc εμπορευόμενοι με την επωνυμία Unique Party ν. Olympia Designs Ltd, Αρ. Υποθ.: 8696/03, 28.9.07 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:B29 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Ε.Δ. Αρ. Υποθ.: 8696/03 Μεταξύ Unique UK Inc εμπορευόμενοι με την επωνυμία Unique Party από το Ηνωμένο Βασίλειο Εναγόντων Και Olympia Designs Ltd από τη Λευκωσία Εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28.9.07 EΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την ενάγουσα: κ. Λιασίδης Για τους εναγόμενη: κ. Χειμώνας Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες αξιώνουν από τους εναγόμενους το ποσό των 142.73 στερλινών και 11.990.20 ευρώ, πλέον τόκους και έξοδα. Η βάση της αγωγής σύμφωνα με την παράγραφο 3 της έκθεσης απαιτήσεως είναι για αγορά και παραλαβή εμπορευμάτων από τους εναγομένους επί πιστώσει και/ή έναντι λογαριασμού διάφορα εμπορεύματα έναντι ευλόγων και/ή συμφωνημένων τιμών, και εκδίδονταν σχετικά τιμολόγια. Οι εναγόμενοι ουσιαστικά αρνούνται πάσα συναλλαγή και αγορά αλλά και παραλαβή εμπορευμάτων από τους ενάγοντες. Για τους ενάγοντες έδωσε μαρτυρία ο Dirk Von Zapletal, γενικός διευθυντής εξαγωγών των εναγόντων. Γνωρίζει τους εναγόμενους με τους οποίους είχαν επιχειρηματικές δραστηριότητες το 2001. Είχε προσωπικές επαφές με το διευθυντή των εναγομένων Πέτρο από τον οποίο ζήτησε να διαλέξει εμπορεύματα κατάλληλα για τους Κύπριους πελάτες. Οι εναγόμενοι επέδειξαν ενδιαφέρον για να διανέμουν τα προϊόντα στην Κύπρο και ο Πέτρος τον σύστησε στο Woolworth για να φτιάξει γωνιές πάρτυ στα οκτώ καταστήματα τους στην Κύπρο. Από τον τιμοκατάλογο των προϊόντων τους ο Πέτρος διάλεξε κάποια προϊόντα και του έδωσε τις καλύτερες τιμές που τις αποδέχτηκε και έβαλε παραγγελία. Συμφώνησαν ακόμα πως όταν παραληφθούν τα εμπορεύματα θα ερχόταν και ο ίδιος Κύπρο όπως και έγινε. Ήρθε την 18.5.02 και του κράτησε δωμάτιο σε ξενοδοχείο μαζί με τη σύζυγο του. Άρχισαν να κοιτάζουν στα Woolworth που εξέθεταν οι εναγόμενοι τα προϊόντα. Κατέθεσε σειρά εγγράφων, άλλα αφορούν ηλεκτρονικά μηνύματα που αντάλλαξαν μεταξύ τους, και άλλα τιμολόγια και διάφορα έγγραφα που αφορούσαν την αποστολή και παράδοση των προϊόντων στην Κύπρο. Να σημειώσω πως σχεδόν σε όλα υπήρξε ένσταση από την πλευρά της υπεράσπισης κατά το χρόνο κατάθεσης τους. Θα επανέλθω πιο κάτω επί των εγγράφων αυτών. ΄Ενας από τους λόγους που ήρθε Κύπρο ήταν γιατί ήθελε, πέραν της συζήτησης με τον Πέτρο για τη διανομή των προϊόντων στην Κύπρο, να γνωρίσει τον αγοραστή στο Woolworth και να του δείξει τις γωνιές. Είδε τα προϊόντα που απέστειλαν στους εναγόμενους στο Woolworth στη Λευκωσία. Αντεξέταστηκε σε μάκρος επί όλων των εγγράφων που κατέθεσε. Προέκυψε ότι στην εταιρεία τους δεν υπογράφουν τα τιμολόγια αλλά δεν γνώριζε αν υπογράφουν οι πελάτες τους. Δεν γνώριζε πολλά επί των τιμολογίων γιατί ο ίδιος δεν εκδίδει ούτε αποστέλλει τιμολόγια. Εκδίδονται από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Η Helen Westfield είναι η συντονίστρια εξυπηρέτησης πελατών και διάφορα έγγραφα παραλήφθηκαν από αυτήν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που απέστειλαν οι εναγόμενοι στους ενάγοντες. Αντεξετάστηκε ως λέχθηκε επί όλων των εγγράφων που κατέθεσε ως τεκμήρια με κεντρικό άξονα των υποβολών είτε ότι δεν αποστάληκαν τα διάφορα έγγραφα και παραγγελίες από τους εναγόμενους, είτε δεν αποστάληκαν ούτε και παραλήφθηκαν τα διάφορα εμπορεύματα στους εναγόμενους, αντικείμενο της διαφοράς. Εξήγησε ακόμα πως όταν πάρουν την παραγγελία του πελάτη εκδίδουν τα τιμολόγια και το packing list. Τέλος ήταν η θέση του ότι οι εναγόμενοι οφείλουν τα αξιούμενα ποσά. Ο διευθυντής των εναγομένων Πέτρος Ασσιώτης (Μ.Υ.1) ρωτήθηκε επί ενός εκάστου τεκμηρίου ξεχωριστά. Αρνήθη είτε τη γνώση είτε την ύπαρξη των εγγράφων και ήταν η θέση του ότι κατά το 2000 δεν είχαν ηλεκτρονικό υπολογιστή ούτε τηλεφωνική γραμμή για να επικοινωνήσουν με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Κανένα από τα έγγραφα που κατατέθηκαν δεν είχαν σχέση μαζί τους, ούτε και παράγγειλαν ή παράλαβαν εμπορεύματα από τους ενάγοντες και τα περισσότερα έγγραφα δεν τα είχε ξαναδεί. Γνώριζε τον Μ.Ε.1 γιατί είχαν γνωριστεί σε μια έκθεση στην Φρανκφούρτη όταν επισκέφτηκε εκεί το περίπτερο των εναγόντων. Συμφώνησαν να συνεργαστούν ως αποκλειστικοί αντιπρόσωποι τους στην Κύπρο και ξανασυναντήθηκαν ακόμα μια φορά όταν ο Μ.Ε.1 ήλθε στην Κύπρο. ΄Ηλθε για να δει τα καταστήματα και την υποδομή τους και αν είναι αξιόλογη εταιρεία. Τελικά όμως δεν συνεργάστηκαν, γιατί ανακάλυψαν ότι δεν τήρησαν τα συμφωνηθέντα, δηλαδή την αποκλειστικότητα και ότι η αγορά ήταν γεμάτη με προϊόντα των εναγόντων. Επικοινώνησε μαζί τους τηλεφωνικά και ο Μ.Ε.1 αρνήθηκε κάτι τέτοιο και του είπε πως όταν θα ερχόταν διακοπές στην Κύπρο να του δείξει τα προϊόντα στην αγορά. ΄Εκαμε έρευνες και ανακάλυψε ότι προϊόντα των εναγόντων τα έφερνε στην Κύπρο κάποια εταιρεία Πέργαμος του Παντελή Κατελάρη. Το ανέφερε του Μ.Ε.1 ο οποίος του απέκλεισε τέτοιο ενδεχόμενο. ΄Ηταν η τελική του θέση ότι δεν οφείλουν κανένα ποσό στους ενάγοντες γιατί ποτέ δεν συνεργάστηκαν, ούτε και παρέλαβαν προϊόντα τους. Αντεξεταζόμενος ότι έδειξε στον Μ.Ε.1 τα προϊόντα που αγοράστηκαν από τους ενάγοντες στο κατάστημα του στο Woolworth ήταν η θέση του ότι εκείνο που του έδειξε ήταν τα προϊόντα εισαγωγής του Πέργαμος, ενώ η δική του συμφωνία ήταν αποκλειστικότητα. Ο Μ.Ε.1 είπε τη μισή αλήθεια γιατί είδε τα προϊόντα του Πέργαμος και εκείνα που απέστειλε δεν τα έστειλε κοντά τους αλλά σε άλλη εταιρεία. Δέκτηκε όμως ότι συνεργαζόταν με τα Woolworth σε είδη δώρων και χριστουγεννιάτικων προϊόντων. Αρνήθη ότι παρέλαβε προϊόντα από τους ενάγοντες γιατί η αγορά ήταν γεμάτη προϊόντα τους. Η εταιρεία του ιδρύθηκε το 1999 και αγοράζει προϊόντα από Αυστραλία, Βιετνάμ, Φιλιππίνες και Κίνα. Μέχρι το 2004 επικοινωνούσαν με φαξ και τηλεφωνικά. Μετά το 2004 έβαλαν ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και είχαν μια γραφομηχανή και δακτυλογραφούσαν τα σχετικά έγγραφα. Επί σχετικής υποβολής ότι στην επαγγελματική κάρτα που έδωσε στο Μ.Ε.1 υπήρχε και e-mail απάντησε ότι δίνει κάρτες στις εκθέσεις και τώρα που έχουν και ηλεκτρονικό ταχυδρομείο το αναγράφουν στις κάρτες. Σε νέα ερώτηση ότι αυτό έγινε το 2000 ήταν η θέση του ότι συναντήθηκε επανειλημμένα με τον Μ.Ε.1 σε εκθέσεις στη Γερμανία ενώ σε νέα επί τούτου ερώτηση ότι στην κυρίως εξέταση είπε ότι μόνο δύο φορές συναντήθηκε μαζί του, μια στη Γερμανία και μια στην Κύπρο, απάντησε ότι κανένας δεν τον ρώτησε αν ξανασυναντήθηκαν, αναφέροντας ότι e-mail μπορεί να κατασκευάσει οποιοσδήποτε. Αρνήθη σε σχετική υποβολή ότι αυτός έστειλε το τεκμ. 4 και πρόκειται περί κατασκευάσματος αφού δεν είχαν πρόσβαση σε τηλεφωνική γραμμή. Αρνήθη επίσης ότι παρέλαβαν εμπορεύματα από τους ενάγοντες και τα έγγραφα που αναφέρουν Olympia Designs δεν αναγράφουν το Ltd και δεν είχαν τέτοια επωνυμία χωρίς το Ltd. Ήταν η θέση του ότι τα έγγραφα ήταν φωτοτυπίες και έπρεπε οι ενάγοντες να προσκομίσουν τα πρωτότυπα. Αν ο Μ.Ε.1 απέστειλε τα εμπορεύματα στην εταιρεία Πέργαμος και έχει πρόβλημα δεν τον αφορά. Ποτέ δεν είχε έγγραφα των εναγόντων και σε υποβολή ότι τα είχε ο δικηγόρος του, απάντησε ότι ο ίδιος δεν τα είχε. Στην επιστολή του δικηγόρου των εναγόντων (τεκμ. 15) δεν απάντησε γιατί δεν είχε αντικείμενο. Αυτή ήταν σε αδρές γραμμές η μαρτυρία που προσκομίστηκε. Είναι φανερό ότι η υπεράσπιση των εναγομένων τόσο με τη γενική τους άρνηση στο δικόγραφο όσο και με τη μαρτυρία του Μ.Υ.1, αυτό εξάλλου είναι προφανές και από την αγόρευση του κ. Χειμώνα, είναι ότι το δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε φωτοαντίγραφα και να εξάξει συμπεράσματα. Ακόμα ήταν η θέση του κ. Χειμώνα ότι τα μηνύματα του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου παραβιάζουν το αρ. 17 του Συντάγματος. Με απλά λόγια, επειδή οι ενάγοντες προσκόμισαν φωτοαντίγραφα, το περιεχόμενο τους δεν πρέπει να γίνει αποδεκτό και συνεπώς δεν απέδειξαν την υπόθεση τους. Ο κ. Λιασίδης αντίθετα εισηγείται ότι με βάση το αρ. 33 του περί Αποδείξεων Νόμου τα διάφορα έγγραφα θα πρέπει να αξιολογηθούν και το περιεχόμενο τους θα πρέπει να γίνει αποδεκτό. Εδώ να παρεμβάλω ότι όλα τα έγγραφα κατατέθηκαν γιατί βρίσκονταν στην κατοχή του μάρτυρα με την επιφύλαξη της αξιολόγησης στο τέλος της υπόθεσης. Αναφορικά με το κατά πόσο οι ενάγοντες απέδειξαν την οντότητα τους, γιατί τίθεται το θέμα στην αγόρευση του κ. Χειμώνα, θεωρώ πως δεν μπορεί να εξεταστεί. Στην υπόθεση Sartas Importers - Distributors Ltd ν. Μαρούλλη 11201/03 υπεδείχθη ότι, ως η νομολογία ορίζει, η αμφισβήτηση της ύπαρξης του ενάγοντα χωρεί μόνο προδικαστικά, με τον προβλεπόμενο από τη Δ.27 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η ύπαρξη αντιδίκων αποτελεί προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση αντιδικίας και την εξέταση της. Σχετική ακόμα είναι η Lioufis and Co Ld v. Ανδρονίκου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ 773 που υπεδείχθη ότι το μέσο για την αμφισβήτηση της οντότητας του ενάγοντα είναι αίτηση για τη διαγραφή της αγωγής και δεν τίθεται ζήτημα αντιδικίας με τον εναγόμενο. Θεωρώ πως για να μπορεί να αξιολογηθεί η βαρύτητα ορισμένων εκ των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9, θα πρέπει να αξιολογηθεί η μαρτυρία. ΄Εχω παρακολουθήσει τους δύο μάρτυρες που κατέθεσαν στο δικαστήριο. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας λήφθηκαν υπόψη όλοι οι παράγοντες και παράμετροι που η νομολογία αναγνωρίζει ότι συνιστούν και καθορίζουν το μέτρο κρίσης και αξιολόγησης ενός μάρτυρα. Ο Μ.Ε.1 άφησε άριστες εντυπώσεις στο δικαστήριο. Η μαρτυρία του ήταν σταθερή, σαφής και κυρίως χωρίς αντιφάσεις. Σε κανένα μέρος δεν κλονίστηκε και κρίνω πως κατέθεσε τα γεγονότα που ανταποκρίνονται στην αληθή και πραγματική φύση των πραγμάτων και της συναλλαγής. Αντίθετα ο Μ.Υ.1 άφησε τις χείριστες των εντυπώσεων και συνεχώς προσπαθούσε είτε με δικαιολογίες, είτε με ευρήματα της στιγμής ή ακόμα και με εκ των υστέρων σκέψεις και επινοήσεις να διαφοροποιήσει γεγονότα είτε να τους δώσει άλλη διάσταση, αρνούμενος τα πάντα και το κάθε τι. Θεωρώ πως η μεγαλύτερη και αυτή κρινόμενη ως εκ των υστέρων επινόηση, χωρίς μάλιστα και με ιδιαίτερη ευρηματικότητα, ήταν πως τον επίδικο χρόνο δεν είχε τηλεφωνική γραμμή για ηλεκτρονικό υπολογιστή, ούτε καν ηλεκτρονικό υπολογιστή, στην προσπάθεια του για να καταδείξει ότι δεν απέστειλε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο κάποια από τα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Ακόμα και ο τρόπος που κατέθεσε για το θέμα αυτό, όχι μόνο δεν ήταν πειστικός, αντίθετα έδινε έντονα την εντύπωση και ήταν διάχυτο αυτό, ότι επρόκειτο για μια λύση ανάγκης και μια απάντηση της στιγμής χωρίς απολύτως καμιά πειστικότητα στα λεγόμενα του. Παρεμβάλλω εδώ πως όπως λέχθηκε στην υπόθεση Sayed v. Πλοίου Μ/V Mary John κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 661 η ανάλυση των στοιχείων που οδηγούν στην αξιολόγηση της φιλαλήθειας ενός μάρτυρας έχει δύο επάλληλα στοιχεία. Το πρώτο αφορά στο περιεχόμενο της ίδιας της μαρτυρίας. Τα αναφερόμενα σε αυτή υποβάλλονται στη βάσανο της εύλογα αναμενόμενης ανθρώπινης λειτουργίας και βεβαίως συγκρίνονται και με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό στην υπόθεση. Το άλλο ανάγεται στην έμφυτη ικανότητα του ανθρώπου να διακρίνει από το σύνολο της προσωπικότητας αυτού που εξιστορεί κάτι, αν λέγει την αλήθεια. Και ακριβώς μέσα σε αυτά τα πλαίσια, και σε συνάρτηση και με άλλους παράγοντες και παραμέτρους που αναγνωρίζει η νομολογία ότι καθορίζουν και οριοθετούν το μέτρο κρίσης ενός μάρτυρα θα αξιολογηθεί η μαρτυρία. Και αυτά τα στοιχεία συνεκτιμούμενα, που να σημειώσω ήταν έντονα στη μαρτυρία του Μ.Υ.1, δεν άφησαν καμιά αμφιβολία στο δικαστήριο, ήδη από την κυρίως εξέταση του, ότι επρόκειτο για επινοήσεις και κατασκευάσματα και τίποτε περισσότερο. Η αρχική αρνητική εντύπωση που δημιουργήθηκε, έγινε πλέον απόλυτη βεβαιότητα κατά την αντεξέταση. ΄Ετσι όταν του υπεβλήθη ότι το 2000 που πρωτογνώρισε το Μ.Ε.1 στη Γερμανία του έδωσε την επαγγελματική του κάρτα που ανέγραφε και το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της εταιρείας του, η σύγχιση στις αντιδράσεις του ήταν σαφώς έντονη και αρκούντως ευδιάκριτη. Προσπάθησε να αποφύγει να απαντήσει και να διολισθήσει και τέλος, παραγνωρίζοντας ότι στην κυρίως εξέταση κατέθεσε ότι μόνο δύο φορές είδε τον Μ.Ε.1, μια στη Γερμανία και μια ακόμα φορά στην Κύπρο, και στην προσπάθεια του να δώσει εξηγήσεις απάντησε ότι συναντήθηκε επανειλημμένα με τον Μ.Ε.1 στη Γερμανία, και πως κανένας δεν τον ρώτησε αν ξανασυναντήθηκαν. Αντιλαμβανόμενος, ίσως, και ο ίδιος ότι η απάντηση του δεν ήταν πειστική, ανέφερε ότι ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μπορεί να κατασκευάσει οποιοσδήποτε, υπονοώντας ότι επρόκειτο για κατασκευάσματα του Μ.Ε.
- Τέτοια όμως συγκεκριμένη θέση ποτέ δεν τέθηκε στον Μ.Ε.
- Όταν δε ρωτήθηκε για το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο που αναγράφεται στο τεκμ. 4 απάντησε ότι το όνομα Olympia Designs απαγορεύεται να το χρησιμοποιεί άλλος, σπεύδοντας αμέσως και αναποδείκτως να συμπληρώσει ότι παρατήρησε πως κάποια κυρία, αγνώστων βεβαίως στοιχείων ή άλλων δεδομένων, χρησιμοποιεί το όνομα αυτό και κάμνει εκθέσεις σε ξενοδοχεία και, ως λέχθηκε, πως το e-mail μπορεί να το κατασκευάσει οποιοσδήποτε, αρνούμενος ότι απέστειλε το τεκμ.
- Ακόμα και για την επωνυμία της εταιρείας του βρήκε πρόφαση να αναφέρει ότι τα διάφορα τεκμήρια δεν αναγράφουν το ltd και πως δεν έχουν εμπορική επωνυμία χωρίς το ltd. ΄Ηταν χαρακτηριστικό ακόμα στη μαρτυρία του ότι με κάθε τρόπο προσπαθούσε να παρουσιαστεί ως αφελής ενώ όταν δυσκολευόταν στις διάφορες ερωτήσεις απαντούσε επί ασχέτων θεμάτων. Απορρίπτω εντελώς και δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του ότι δεν είχαν τον επίδικο χρόνο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και όλα όσα κατέθεσε επ' αυτού ο Μ.Υ.
- Κρίνω ότι όλα αποτελούν μυθεύματα και προφάσεις και εκ των υστέρων κατασκευάσματα άνευ καμίας αξίας και τίποτε περισσότερο. Παρόλο που δεν αρνήθηκε ότι ο Μ.Ε.1 ήλθε στην Κύπρο, ήταν η θέση του πως στο Woolworth δεν ήταν τα δικά του εμπορεύματα που είδε αλλά της εταιρείας Πέργαμος. Τέτοια βέβαια θέση δεν τέθηκε ποτέ στον Μ.Ε.1 όπως και δεν του τέθηκε ότι ο λόγος που ήλθε στην Κύπρο ήταν για να δει πως πράγματι οι ενάγοντες πωλούσαν προϊόντα τους και σε άλλους εμπόρους. Και σημειώνω πως δεν θα είχε καμιά λογική εξήγηση, αλλά θα ήταν και παράλογο να έλθει ο Μ.Ε.1 στην Κύπρο απλά και μόνο για να δει κάτι που αν όντως γινόταν θα το γνώριζε, λόγω της θέσης που κατείχε στους ενάγοντες ως διευθυντής εξαγωγών. Πρόσθεσε βέβαια ότι ο Μ.Ε.1 ήλθε στην Κύπρο για διακοπές, αλλά και πάλι δεν τέθηκε τέτοιος ισχυρισμός στο Μ.Ε.
- Στην ουσία κανένας ισχυρισμός του Μ.Υ.1 δεν τέθηκε στον Μ.Ε.1 ώστε να του δοθεί η ευκαιρία, αν μη τι άλλο να δώσει τις δικές του θέσεις και απαντήσεις. Ούτε και υπεβλήθη στον Μ.Ε.1 ότι τα προϊόντα που είδε στο Woolworth δεν ανήκαν στους εναγόμενους αλλά στην εταιρεία Πέργαμος. Παρεμβάλλω εδώ ότι ο Μ.Ε.1 πέραν αυτών, κατέθεσε χωρίς να αμφισβητηθεί πως όχι μόνο είδε τα σταντ των εναγομένων με τα προϊόντα των εναγόντων στο Woolworth, αλλά έφτιαξε και τις γωνιές που είχαν οι εναγόμενοι. Ακόμα και ο Μ.Υ.1 δέκτηκε ότι ο Μ.Ε.1 είδε τα καταστήματα τους στην Κύπρο, εκτός βέβαια εκείνο του Woolworth που δεν ήταν δικό του αλλά άλλης εταιρείας. Το σημαντικότερο, και εδώ ακριβώς κρίνω πως εστιάζεται και το όλο θέμα, δεν υπεβλήθη στον Μ.Ε.1 ότι η εναγόμενη εταιρεία θα ήταν αποκλειστικός αντιπρόσωπος των εναγόντων στην Κύπρο. Γιατί σε διάφορες ευκαιρίες ο Μ.Υ.1 έκφραζε αυτό το παράπονο, ότι είδε προϊόντα των εναγόντων να υπάρχουν στην αγορά και ότι οι ενάγοντες δεν ήταν εντάξει. Για να εκφράζει τέτοιο παράπονο ο Μ.Υ.1, ανεξαρτήτως της υπόστασης του, προφανώς υποδηλώνει ότι παρέλαβε εμπορεύματα από τους ενάγοντες. Θεωρεί όμως πως παραβιάστηκαν οι μεταξύ τους συμφωνίες, όποιες και αν ήταν αυτές, γιατί είδε προϊόντα των εναγόντων στην αγορά. Πέραν του ότι τίποτε από όλα αυτά δεν υποβλήθηκαν στον Μ.Ε.1, δεν προβάλλεται τέτοιος ισχυρισμός στην υπεράσπιση ούτε και υπάρχει ανταπαίτηση εναντίον των εναγόντων. ΄Εφθασε μάλιστα ο Μ.Υ.1 στο σημείο να καταθέσει ότι τα προϊόντα που του απέστειλαν οι ενάγοντες αποστάληκαν στην εταιρεία Πέργαμος και όχι στην εταιρεία του, αρνούμενος τελικά τα πάντα, επειδή οι ενάγοντες δεν προσκόμισαν τα πρωτότυπα έγγραφα. Βεβαίως με τέτοια ποιότητα και τέτοιου είδους μαρτυρία με κανένα τρόπο το δικαστήριο δεν θα μπορούσε να στηριχθεί και να την αποδεχθεί. Ο Μ.Υ.1 κρίνεται ως εντελώς αναξιόπιστος και η μαρτυρία απορρίπτεται πλήρως και καθ' ολοκληρίαν. Αποδεχόμενος τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 εξάγονται ανάλογα ευρήματα εξ' αυτής. Από μόνη της κρίνω πως περιέχει όλα τα αναγκαία στοιχεία που ικανοποιούν το δικαστήριο στον απαιτούμενο βαθμό για την έκδοση απόφασης εναντίον των εναγομένων. Αναφορικά με τα έγγραφα του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που κατατέθηκαν ως τεκμήρια, ήταν η θέση του κ. Χειμώνα ότι δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη γιατί παραβιάζουν το αρ. 17 του Συντάγματος. Δεν έχει εξειδικεύσει τι ακριβώς παραβιάζεται κάτω από τις πρόνοιες του αρ.
- Πρόκειται για μία γενική αναφορά χωρίς κάποια άλλη εξειδίκευση. Το αρ. 17 του Συντάγματος διασφαλίζει το δικαίωμα του απορρήτου της αλληλογραφίας. Στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για αλληλογραφία που η εναγόμενη εταιρεία απέστειλε δια ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στους ενάγοντες. Χωρίς κάποια άλλη αναφορά στο θέμα κρίνω πως η ένσταση δεν ευσταθεί. Αποδεχόμενος τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 αποτελεί εύρημα του δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι απέστειλαν με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο το έγγραφο τεκμ. 4 καθώς και τα έγγραφα τεκμ. 7 και 8 που αποτελούν έγγραφα που ανταλλάγηκαν μεταξύ των διαδίκων μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Δεν τίθεται θέμα πρωτότυπου και αντιγράφου ή θέμα υπογραφής τους, αφού η επικοινωνία γίνεται απευθείας με ηλεκτρονικά μέσα. Δεν τέθηκε στον Μ.Ε.1 ότι τα έγγραφα αυτά αποτελούν δικά του κατασκευάσματα, αφού η θέση του Μ.Υ.1 ήταν πως δεν είχε τηλεφωνική γραμμή και υπολογιστή για να αποστέλλει μηνύματα. Θέση που έχει ήδη απορριφθεί. Ούτε παρεμβάλλω εδώ, προσκομίστηκε μαρτυρία από κάποια εταιρεία τηλεπικοινωνιών ότι όντως η εναγόμενη εταιρεία δεν είχε τέτοια τηλεφωνική γραμμή τον επίδικο χρόνο, δεδομένου ότι το βάρος ήταν στους ώμους της να αποδείξει τον ισχυρισμό της. Τα τεκμ. 3, 6 και 12 αποτελούν τα τιμολόγια που έκδοσαν οι ενάγοντες στους εναγόμενους. Οι ενάγοντες την 16.2.07 καταχώρησαν ειδοποίηση προσαγωγής εγγράφων και στη βάση της ειδοποίησης αυτής έγιναν αποδεκτά ως αντίγραφα. Η θέση του κ. Χειμώνα είναι επειδή είναι ανυπόγραφα δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά. Αποτελεί νομολογιακά θεμελιωμένο ότι ανυπόγραφα τιμολόγια δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική σημασία. Υπάρχουν και λαμβάνονται υπόψη και συνεκτιμούνται με την προφορική μαρτυρία. (Chitty On Contracts, 24η έκδ. 739 και Palatino Developments Ltd v. Telectronics Communication Ltd
(2002)1 A.A.Δ. Υπάρχει, πέραν της μαρτυρίας του Μ.Ε.1 και η παραγγελία που απέστειλαν οι εναγόμενοι στους ενάγοντες που είναι στο τεκμ. 7 καθώς και η απάντηση των εναγόντων. Αντιπαραβολή της παραγγελίας των εναγομένων με τα επίδικα τιμολόγια αναδεικνύει την ταυτότητα των προϊόντων. ΄Εχει όμως δώσει μαρτυρία επί τούτου και ο Μ.Ε.
- Έδωσε μαρτυρία για το οφειλόμενο ποσό και ότι παραμένει απλήρωτο. Κατέθεσε ότι είδε τα εμπορεύματα αυτά στα stants των εναγομένων στο Woolworth. Πρόκειται για αυτά που κατέθεσε ότι έφτιαξε στις γωνιές του πιο πάνω καταστήματος και δεν αμφισβητήθηκε. Αποσυνδεόμενη η μαρτυρία του Μ.Ε.1 απο τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν, η οποία και έχει γίνει αποδεκτή απο το δικαστήριο, απο μόνη της ως λέχθηκε, είναι αρκετή για να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό, ότι οι εναγόμενοι παρέλαβαν τα επίδικα εμπορεύματα και τα είχαν προς πώληση στα καταστήματα Woolworth. ( Παναγιώτης Μαστρής Λτδ ν. Επιπλώσεις Λασκο Λτδ, Πολ. Έφεση αρ.11507 ημερ. 27.7.06). Ακόμα και όσα ανέφερε ο Μ.Υ.1 αντεξεταζόμενος επί της επιστολής που του απέστειλε ο δικηγόρος των εναγόντων (τεκμ.15) τείνει προς αυτή την κατεύθυνση και βεβαιώνει την εκδοχή των εναγόντων και του Μ.Ε.
- Δεν ένοιωσε την ανάγκη να απαντήσει γιατί ως ανέφερε δεν είχε αντικείμενο. Πρόκειται για μια απάντηση τελείως ανεδαφική και παράλογη. Είναι δε και αντιφατική, γιατί ως επίσης ανέφερε, όταν έβλεπε τον Μ.Ε.1 δεν του είπε ότι χρωστούσε χρήματα. Η επιστολή βεβαίως μιλά απο μόνη της. Ούτε και είναι άνευ αντικειμένου, όταν στην επιστολή αναφέρεται το ποσό του οφειλόμενου χρέους για πωληθέντα και παραδοθέντα εμπορεύματα. Αντίθετα θα έλεγα, όφειλε να απαντήσει και να θέσει το υπόβαθρο των δικών του ισχυρισμών. Κάθε ισχυρισμός που πρόβαλε στο δικαστήριο επί της ουσίας της διαφοράς, όφειλε και έπρεπε να απαντηθεί στην επιστολή τεκμ.
- Αντ΄αυτού ο Μ.Υ.1 θεώρησε ότι δεν είχε αντικείμενο. Τα υπόλοιπα έγγραφα που αφορούν δελτία αποστολής και φορτωτικές του πλοίου ( bill of lading), έχουν περιορισμένη αποδεικτική αξία και βαρύτητα, αφού πρόκειται για φωτοτυπίες εγγράφων που δεν ήταν στην κατοχή των εναγομένων. Δεν δόθηκαν εξηγήσεις γιατί δεν προσκομίστηκε η καλύτερη δυνατή μαρτυρία από τους ενάγοντες κάτω από τις πρόνοιες του αρ.27
(1)
(2)του Περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9 όπως έχει τροποποιηθεί από τον Νόμο Ν.32
(1)/04. Παρόλα αυτά και αποδεχόμενος την μαρτυρία του Μ.Ε.1 στην οποία έχω αναφερθεί, κρίνω πως δεν μεταβάλλεται καθόλου το τοπίο. Οι εναγόμενοι υπέβαλαν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου παραγγελία (τεκμ.7) στους ενάγοντες. Εκδόθηκαν για το σκοπό αυτό τιμολόγια (τεκμ.3, 6 και 12) και τα υπό κρίσιν εμπορεύματα που αποστάληκαν στους εναγομένους τα είδε ο Μ.Ε.1 στα stants που διατηρούσαν οι εναγόμενοι στο κατάστημα Woolworth τα οποία μάλιστα και έφτιαξε. Για την αξία των εμπορευμάτων έδωσε μαρτυρία ο Μ.Ε.1, που δεν αντεξετάστηκε ούτε και αμφισβητήθηκε. Στην βάση των πιο πάνω κρίνω ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει κατά τρόπο ικανοποιητικό και στον απαιτούμενο βαθμό που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις, την απαίτηση τους. Να υποδείξω ότι η απαίτηση των εναγόντων στηρίζεται σε υπόλοιπο οφειλόμενο δυνάμει λογαριασμού και/ή δυνάμει τιμολογίων και/η αξία αγορασθέντων και παραληφθέντων εμπορευμάτων. Για το θέμα των τόκων και επειδή τα τιμολόγια είναι ανυπόγραφα και στην απουσία άλλης μαρτυρίας, οι ενάγοντες δικαιούνται νόμιμο τόκο. Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση ως η απαίτηση, πλέον νόμιμο τόκο. Τα έξοδα επιδικάζονται προς όφελος των εναγόντων και εναντίον του εναγομένων, όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο. Αναφορικά με τα έξοδα του Μ.Ε.1 που ήλθε απο το εξωτερικό για να δώσει μαρτυρία θα υπολογιστούν απο τον πρωτοκολλητή, με την παρουσίαση των αναγκαίων δικαιολογητικών. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /M.H. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο