Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Σωτήρη Αντωνίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 32129/06, 15 Οκτωβρίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:B32 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 32129/06 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας - εναντίον -
- Σωτήρη Αντωνίου
- Κεραμείο Αδελφοί Αντωνίου (Σολιά) Λτδ
- Χριστόδουλου Ματθαίου
- Χαρίλαος Αποστολίδης & Σία Λίμιτεδ Κατηγορουμένων 15 Οκτωβρίου 2007 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα X" Kωνσταντή Για τους Κατηγορούμενους 1 και 2: κ. Γεωργίου Για τους Κατηγορούμενους 3 και 4: κ. Παναγιώτου Κατηγορούμενοι 1 και 3 παρόντες. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με βάση το κατηγορητήριο οι κατηγορούμενοι όλοι αντιμετωπίζουν την κατηγορία της παράλειψης συμμόρφωσης προς τους όρους προνομίου λατομείου και την κατηγορία της λατόμευσης λατομικών υλικών χωρίς άδεια από τον Υπουργό Γεωργίας και Φυσικών Πόρων. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 1ης κατηγορίας, οι κατηγορούμενοι την 16η Δεκεμβρίου 2004, στην τοποθεσία Κάμπος του Μαύρου, στον Πάνω Κουτραφά, της Επαρχίας Λευκωσίας, παρέλειψαν να συμμορφωθούν με τους όρους του προνομίου λατομείου της εταιρείας «ΚΕΡΑΜΕΙΟ Α/ΦΟΙ ΑΝΤΩΝΙΟΥ (ΣΟΛΙΑ) ΛΤΔ» (κατηγορούμενης αρ. 2) με αριθμό Π.Λ.8931, δηλαδή προέβησαν σε εξόρυξη χαβαροχάλυκα εκτός των ορίων που καθορίζονται στο προαναφερθέν προνόμιο λατομείου. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 2ης κατηγορίας, κατά τον ίδιο χρόνο, οι κατηγορούμενοι λατόμευσαν από το τεμάχιο 416 με αριθμό εγγραφής Φ/Σχ. 28/24 και το τεμάχιο 280 με αριθμό εγγραφής Φ/Σχ. 28/32, 800 κυβικά μέτρα χαβαροχάλυκα, αξίας £4.000.- χωρίς να εξασφαλίσουν για το σκοπό αυτό σχετική άδεια λατομείου από τον Υπουργό Γεωργίας & Φυσικών Πόρων. Οι κατηγορούμενοι δεν παραδέκτηκαν ενοχή στις προσαπτόμενες κατηγορίες και η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής τελικά χρησιμοποίησε μόνο ένα μάρτυρα. Αυτός ήταν ο Αστ. 2031 Χάρης Βαρελλάς ο οποίος κατέθεσε επίσης τα Τεκμήρια 1 εώς
- Περαιτέρω οι διάδικες πλευρές κατέθεσαν εκ συμφώνου τα Τεκμήρια 5 εώς 8 καθώς επίσης και 9 εώς
- Με την έγκριση του Δικαστηρίου δηλώθηκε δε ότι το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 5 εώς 8 (συμπεριλαμβανομένων) αποτελεί παραδεκτό γεγονός καθώς επίσης ότι είναι παραδεκτό ότι έγινε λατόμευση πέραν των ορίων του προνομίου ως διαπιστώθηκε εκ των υστέρων από το Κτηματολόγιο. Μ΄ αυτά τα στοιχεία η Κατηγορούσα Αρχή επιχείρησε να αποδείξει την υπόθεση της. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, οι συνήγοροι για τους κατηγορούμενους εισηγήθηκαν στο Δικαστήριο ότι δεν απεδείχθη εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των και ζήτησαν την απαλλαγή των από τις προσαπτόμενες κατηγορίες αναπτύσσοντας προς τούτο την επιχειρηματολογία των. Αντίθετη ήταν η τοποθέτηση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής η οποία επίσης παρέθεσε στο Δικαστήριο τους λόγους για την τοποθέτηση της. Για την οριοθέτηση του πλαισίου της διαπίστωσης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης υιοθετήθηκε στην Κύπρο η Αγγλική Πρακτική του 1962 (Practice Direction
(1962)1 All E.R. 448) (Βλέπε Azinas & Another v. The Police
(1981)2 CLR 9, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κόκου Αριστοτέλους & άλλων
(1992)2 ΑΑΔ 356). Η απαλλαγή ενός κατηγορούμενου με βάση την έλλειψη στοιχειοθετήσεως εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτήν την καταδίκη του κατηγορουμένου. Ο Δικαστής δεν προβαίνει στο στάδιο της δίκης κατά το οποίο κλείνει η υπόθεση για την Κατηγορούσα Αρχή σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ΄ αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και το κριτήριο ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα. (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κόκου Αριστοτέλους & άλλων, ανωτέρω). ΄Εχω μελετήσει με προσοχή το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή, περιλαμβανομένων των Τεκμηρίων και παραδεκτών γεγονότων και έχω επίσης μελετήσει το περιεχόμενο της επιχειρηματολογίας των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Επειδή, έχοντας εξετάσει το υπό κρίση ζήτημα σε συνάρτηση με την προσκομισθείσα μαρτυρία, δεν εξυπηρετεί σε οτιδήποτε η παράθεση της μαρτυρίας, κρίνω άσκοπο να προβώ σε τέτοια παράθεση περιοριζόμενος σε αναφορές εκεί που χρειάζεται. Από την ανάλυση που θα ακολουθήσει θα καταστεί αντιληπτό αυτό. ΄Εχει, λοιπόν, καταστεί παραδεκτό από τις πλευρές, γεγονός το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6 το οποίο φανερώνει ότι κατά το αργότερον στις 16/8/2004 η εταιρεία Χαρίλαος Αποστολίδης & Σία Λίμιτεδ άλλαξε το όνομα της σε Charilaos Apostolides Public Limited. Συνέπεια τούτου δεν μπορεί να είναι άλλη από το ότι κατά τόσο την 28/12/06 (ημερομηνία καταχώρησης του κατηγορητηρίου) όσο και την 16/12/2004 (ημερομηνία κατ΄ ισχυρισμόν τέλεσης των αδικημάτων) δεν υφίστατο εταιρεία με την ονομασία που της αποδίδεται στο κατηγορητήριο (ως κατηγορούμενη 4). Εύκολα αντιληπτές είναι οι συνέπειες των ως άνω όσον αφορά την υπόθεση εναντίον της αναφερόμενης ως κατηγορούμενη
- Όμως, λαμβανομένης υπόψη της υπόλοιπης μαρτυρίας (πάντοτε ως ισχυρισμοί), το ως άνω κενό συμπαρασύρει και την υπόθεση εναντίον και των υπόλοιπων κατηγορουμένων οι οποίοι, ως και η τοποθέτηση της κας Χ¨ Κωνσταντή θεωρούνται και διώκονται ως συναυτουργοί. Για σκοπούς πληρότητας θα προχωρήσω περαιτέρω για να σημειώσω ότι από το σύνολο του ενώπιον μου μαρτυρικού υλικού δεν εντοπίζω οτιδήποτε που να μπορούσε να υποστηρίξει δίωξη εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 3 προσωπικά. Το ότι κάποιος είναι διευθυντής εταιρείας δεν συνεπάγεται ευθύνη για τυχόν αδικήματα εκ μέρους της εταιρείας. Ελλείπει από το μαρτυρικό υλικό οποιαδήποτε μαρτυρία που να εντάσσει τους κατηγορούμενους 1 και 3 στις πρόνοιες του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Το ίδιο όμως ισχύει και αναφορικά με την κατηγορούμενη 2 εταιρεία, η οποία επίσης δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί αυτουργός όμως ούτε συναυτουργός με βάση το άρθρο 20 του Κεφ.
- Αυτά πάντοτε με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία. Υφίσταται συνεπώς τέτοιο κενό στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής αναφορικά και με τις δύο προσαπτόμενες κατηγορίες που παρέλκει η αναγκαιότητα εξέτασης οποιουδήποτε άλλου ζητήματος αφού το να κληθούν οι κατηγορούμενοι να προβάλουν την υπεράσπισή των, υπό τις περιστάσεις, δεν θα εξυπηρετούσε οποιαδήποτε αρχή δικαίου. Κρίνοντας ότι δεν έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων επαρκώς ώστε αυτοί να υποχρεούνται να προβάλουν την υπεράσπισή των, οι κατηγορίες 1 και 2 απορρίπτονται και οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται. (Υπ)............................................. Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο