Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας Ελευθερίου, Αρ. Υπόθεσης: 24393/05, 17 Οκτωβρίου, 2007

(3), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε ένα μάρτυρα, τον Αστυφύλακα 3807 Ιωάννου Ιωάννη. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι την 26.4.2005 υπηρετούσε στο Τμήμα Β της Τροχαίας Αρχηγείου, και περί η ώρα 03.00 της ίδιας ημερομηνίας στον Νέο Δρόμο Λευκωσίας - Λεμεσού παρά τα Λατσιά ανέκοψε τον Κατηγορούμενο ο οποίος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΝΑ 508 με υπερβολική ταχύτητα. Συγκεκριμένα ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το προαναφερόμενο αυτοκίνητο με ταχύτητα 193 χ.α.ω αντί 100 χ.α.ω, πράγμα το οποίο έλεγξε με το ταχύμετρο αριθμό 3673. Προς την πορεία του Κατηγορούμενου υπήρχε πινακίδα σε σχέση με το όριο ταχύτητας. Σε σχέση με την λειτουργία του ραντάρ o M.K.1 ανέφερε ότι, προ της χρήσης του ταχυμέτρου προέβηκε στους 3 ενδεδειγμένους ελέγχους, ήτοι, το άναψε και εμφανίστηκαν τα οκτάρια στην οθόνη, έγινε έλεγχος επί σταθερού σημείου 50μ προς απόδειξη της απόστασης, καθώς και οι κινήσεις πάνω κάτω, αριστερά και δεξιά με αλλαγή του ήχου σε συνεχή όταν φτάσει το σταθερό σημείο, και διαπίστωσε ότι το ραντάρ εργαζόταν κανονικά. Κατά τον έλεγχο της ταχύτητας το περιπολικό ήταν σταματημένο με τους φάρους αναμμένους και ο Μ.Κ.1 είχε το ραντάρ πάνω στην ανοιχτή πισινή πόρτα του. Αρνήθηκε υποβολές ότι δεν είχε στην κατοχή του ραντάρ, ότι βρισκόταν εν κινήσει με πολιτικό αυτοκίνητο ή ότι η ταχύτητα που αναγράφεται στο Κατηγορητήριο δεν είναι η ορθή. Μετά που ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να δώσει Ένορκη μαρτυρία. Στην μαρτυρία του ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι την 26.4.2005 πήγαινε στην Λάρνακα, και από το καθρεφτάκι του αντιλήφθηκε ότι πίσω του είχε Αστυνομία η οποία του αναβόσβηνε τα φώτα και είχε και τους φάρους αναμμένους. Σταμάτησε και ο Αστυνομικός του είπε ότι έτρεχε με ταχύτητα 193 χ.α.ω, αλλά δεν του υπέδειξε το ταχύμετρο. Ο ίδιος πήρε τηλέφωνο τον Αξιωματικό Υπηρεσίας, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ισχυρίστηκε ότι το αυτοκίνητο του είναι πετρελαιοκίνητο και δεν μπορεί να πιάσει τέτοια ταχύτητα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο μοναδικός μάρτυρας Κατηγορίας πιστεύω ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Εν πάση περιπτώσει επί της ουσίας, ήτοι της ταχύτητας με την οποία κινείτο ο Κατηγορούμενος, ουσιαστικά δεν αντεξετάστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο για τον Κατηγορούμενο, ο οποίος περιορίστηκε στην υποβολή του ότι η ταχύτητα που αναγράφεται στο Κατηγορητήριο δεν είναι η ορθή. Σημειώνω δε ότι, ούτε και κατά την κυρίως εξέταση του ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε σε οποιοδήποτε στάδιο ότι δεν οδηγούσε με ταχύτητα 193 χ.α.ω, απλά μετά από υποβολή που του τέθηκε κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι το αυτοκίνητο του είναι πετρελαιοκίνητο. Τούτου δεδομένου, την μαρτυρία του Μ.Κ.1 αποδέχομαι εξ' ολοκλήρου. Ο Κατηγορούμενος περιόρισε ουσιαστικά την εκδοχή του στο ότι το Αστυνομικό όχημα βρισκόταν από πίσω του και όχι σταματημένο, ενώ στην κυρίως εξέταση του δεν ισχυρίστηκε οτιδήποτε σε σχέση με την ταχύτητα για την οποία κατηγορείται. Θεωρώ ότι η μαρτυρία του δόθηκε σε μία προσπάθεια να αποφύγει τις συνέπειες της οδήγησης του. Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι την 26.4.2005 ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΝΑ 508 στον νέο δρόμο Λευκωσίας - Λεμεσού παρά τα Λατσιά. Ο Μ.Κ.1 με το ταχύμετρο αριθμό 3673 έλεγξε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου και διαπίστωσε ότι αυτός οδηγούσε με ταχύτητα 193 χ.α.ω αντί 100 χ.α.ω. Σε σχέση με την πορεία του Κατηγορούμενου υπήρχε πινακίδα η οποία καταδείκνυε ότι το όριο ταχύτητας στον προαναφερόμενο δρόμο είναι 100 χ.α.ω. Προτού αρχίσει τον έλεγχο του, ο Μ.Κ.1 έκανε έλεγχο του ταχυμέτρου με τα τρία στάδια που αναφέρονται λεπτομερώς πιο πάνω στην παρούσα, και το ταχύμετρο λειτουργούσε κανονικά. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 6

(2)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Τη συναινέση του Αρχηγού της Αστυνομίας, η αρμοδία αρχή δύναται να ορίση, αναφορικώς προς οιανδήποτε οδόν, ανώτατον ή κατώτατον όριον ταχύτητος, όπερ, καθ΄όσον αφορά εις οδόν κειμένην εν τη κατωκημένη περιοχή οιασδήποτε πόλεως ή χωρίου, δεν δύναται να υπερβαίνη τα τεσσαράκοντα μίλια την ώραν. το ούτω καθοριζόμενον όριον ταχύτητος θέλει αναγραφή επί πινακίδων τοποθετουμένων επί των οδών κατά τοιούτον τρόπον ώστε ευχερώς να διακρίνωσι ταύτας οι χρησιμοποιούντες τας τοιαύτας οδούς οδηγοί. η αρμοδία αρχή δύναται, ωσαύτως τη συναινέσει του Αρχηγού της Αστυνομίας, να μεταβάλη παν ούτω ορισθέν όριον ταχύτητος». Όπως αναφέρθηκε στην Έπαρχος Λεμεσού ν. Γιωργαλλά, Π.Ε. 7357, ημερ. 2.6.2000, συσκευή η οποία εργάζεται χωρίς ανθρώπινη επέμβαση και λειτουργεί ορθά αποτελεί πραγματική μαρτυρία για να αποδειχθεί το γεγονός για το οποίο χρησιμοποιείται. Στην υπόθεση Πέτρος Μ. Πετράκη ν. Αστυνομίας .Π.Ε.7416, ημερ. 27.10.2003 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Με το δεύτερο λόγο έφεσης υποστηρίζει ότι η προσκομισθείσα μαρτυρία αναφορικά με τη λειτουργία του ταχύμετρου που κατέγραψε την ταχύτητα του αυτοκινήτου του εφεσείοντα, δεν ήταν ικανή να αποδείξει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο το ταχύμετρο λειτουργούσε σωστά. Βρίσκουμε ότι οι ισχυρισμοί του εφεσείοντα δεν ευσταθούν. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι έκαμε τρεις ελέγχους, που είναι απαραίτητοι για να διαπιστωθεί η ορθή λειτουργία του ταχύμετρου, για να προχωρήσει στη συνέχεια να εξηγήσει με κάποια λεπτομέρεια τους δύο από αυτούς. Το συμπέρασμα του εφεσείοντα ότι αφού δεν ανέφερε τίποτε για τον τρίτο έλεγχο σημαίνει ότι δεν προέβη σ΄ αυτόν, είναι αυθαίρετο». Στην υπό εξέταση περίπτωση ο Μ.Κ.1 ανέφερε ρητά ότι προέβη σε έλεγχο στα τρία στάδια που ενδείκνυται, και κατέληξε ότι η μηχανή λειτουργούσε σωστά, ενώ όταν σημάδεψε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου εμφανίστηκε η ένδειξη που αναφέρεται στο Κατηγορητήριο. Οδηγός του αυτοκινήτου ήταν ο Κατηγορούμενος. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Κατηγορούμενο ότι σε περιπτώσεις όπως και η παρούσα χρειάζεται ενισχυτική μαρτυρία, αλλά ούτε και θεωρώ ότι τυγχάνει εφαρμογής με οιονδήποτε τρόπο άρθρο του Αγγλικού Road Traffic Offences Act στο οποίο παρέπεμψε ο συνήγορος. Των πιο πάνω δεδομένων, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Traffic/final cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο