Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. ASLAM KHAN κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 17234/06, 19 Οκτωβρίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:B34 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 17234/06 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας - εναντίον -
- ASLAM KHAN
- JAHANGIR KHAN Κατηγορουμένων 19 Οκτωβρίου 2007 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα X" Kωνσταντή Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Στυλιανού Κατηγορούμενος 1 παρών. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Μετά από την αναστολή της ποινικής δίωξης εναντίον του κατηγορουμένου 2 λόγω της αδυναμίας εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης εναντίον του, η παρούσα υπόθεση παραμένει στρεφόμενη μόνο εναντίον του κατηγορουμένου 1 ο οποίος αντιμετωπίζει τις πρώτες επτά κατηγορίες στο κατηγορητήριο. Συγκεκριμένα αποδίδεται στον κατηγορούμενο ότι σε άγνωστη ημερομηνία αρχές του μηνός Απριλίου 2006, ενώ ήταν αλλοδαπός, εισήλθε στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας από μη εγκεκριμένο λιμάνι, δηλαδή από άγνωστη θαλάσσια περιοχή στις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές (1η κατηγορία), ότι την 11η Απριλίου 2006, εν γνώσει και δολίως έθεσε σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, δηλαδή το πλαστογραφημένο Αφχανικό διαβατήριο με αρ. OR953248 στο όνομα KHAN ASLAN NOOJ ALAM με ημερομηνία έκδοσης 16/5/2003, στο οποίο στη θέση φωτογραφίας απουσίαζε η απαραίτητη ανάγλυφη σφραγίδα, (2η κατηγορία), ότι έκαμε ψευδή δήλωση στην Ε/Αστυφ. 5963 Θέμις Παπατρύφωνος του κλιμακίου ΥΑΜ Λευκωσίας, αναφορικά με αίτησή του για να του παραχωρηθεί προσωρινή άδεια παραμονής στη Δημοκρατία υπό την ιδιότητα του αιτητή πολιτικού ασύλου, δηλαδή της παρουσίασε το πλαστογραφημένο διαβατήριο που περιγράφεται στη 2η κατηγορία και της δήλωσε ψευδώς ότι αυτό ήταν γνήσιο (3η κατηγορία), ότι με ψευδείς και δόλιες παραστάσεις προκάλεσε το ίδιο πιο πάνω πρόσωπο να εκτελέσει έγγραφο και να εκδώσει πιστοποιητικό αλλοδαπού με αρ. 5547365 αφού της παρουσιάσε το πλαστογραφημένο διαβατήριο ως γνήσιο (4η κατηγορία), ότι διά ψευδών παραστάσεων και με σκοπό την καταδολίευση εσκεμμένα εξασφάλισε για τον εαυτό του το ως άνω πιστοποιητικό εγγραφής αλλοδαπού, δηλαδή διά της ψευδούς δηλώσεως που περιγράφεται στην 3η κατηγορία και του πλαστογραφημένου κατηγορητηρίου (5η κατηγορία), ότι εξασφάλισε με τον ίδιο ως άνω τρόπο άδεια παραμονής στη Δημοκρατία υπό την ιδιότητα του αιτητή πολιτικού ασύλου (6η κατηγορία) και ότι ενώ ήταν απαγορευμένος μετανάστης, από άγνωστη ημερομηνία αρχές του μηνός Απριλίου 2006 μέχρι και την 30/6/2006, διέμενε στο έδαφος της Δημοκρατίας κατά απαγόρευση της εισόδου οποιουδήποτε προσώπου στο έδαφος της Δημοκρατίας από μη εγκεκριμένο λιμάνι (7η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος δεν παραδέκτηκε ενοχή στις προσαπτόμενες κατηγορίες και η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε στο Δικαστήριο δύο μάρτυρες. Πέραν δε των Τεκμηρίων 1 και 2 που κατέθεσε ο ΜΚ1, κατατέθηκαν εκ συμφώνου τα Τεκμήρια 3 εως 9 και με την έγκριση του Δικαστηρίου δηλώθηκε ότι το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 3 εως 9 αποτελεί παραδεκτό γεγονός στο βαθμό ασφαλώς που αφορά τον κατηγορούμενο. Παραδεκτή, με την έγκριση του Δικαστηρίου, δηλώθηκε ότι είναι και η εμπειρογνωμοσύνη του ΜΚ
- Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι δεν απεδείχθη εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου σε οποιαδήποτε από τις κατηγορίες αναλύοντας επί τούτου την επιχειρηματολογία του. Αντίθετη ήταν η τοποθέτηση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής. Για την οριοθέτηση του πλαισίου της διαπίστωσης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης υιοθετήθηκε στην Κύπρο η Αγγλική Πρακτική του 1962 (Practice Direction
(1962)1 All E.R. 448) (Βλέπε Azinas & Another v. The Police
(1981)2 CLR 9, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κόκου Αριστοτέλους & άλλων
(1992)2 ΑΑΔ 356). Η απαλλαγή ενός κατηγορούμενου με βάση την έλλειψη στοιχειοθετήσεως εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτήν την καταδίκη του κατηγορουμένου. Ο Δικαστής δεν προβαίνει στο στάδιο της δίκης κατά το οποίο κλείνει η υπόθεση για την Κατηγορούσα Αρχή σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ΄ αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και το κριτήριο ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα. (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κόκου Αριστοτέλους & άλλων, ανωτέρω). ΄Εχω μελετήσει με προσοχή το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή, περιλαμβανομένων των Τεκμηρίων και παραδεκτών γεγονότων, και έχω επίσης μελετήσει το περιεχόμενο της επιχειρηματολογίας των συνηγόρων. Σκιαγραφώντας την ουσιαστική για το υπό κρίση ζήτημα μαρτυρία, ήταν η θέση του ΜΚ1 ότι από την εξέταση του Τεκμηρίου 2 (του επιδίκου διαβατηρίου) διαπίστωσε ότι αυτό διέθετε στοιχεία ασφαλείας και κατά τη γνώμη του πρόκειται για γνήσιο διαβατήριο του Αφχανιστάν. Όμως στη σελίδα 3 απουσιάζει η απαραίτητη ανάγλυφη σφραγίδα. Συνεπώς το διαβατήριο καθίσταται πλαστογραφημένο. Προκύπτει περαιτέρω από τη μαρτυρία του ΜΚ1 ότι η αναγκαιότητα της ανάγλυφης σφραγίδας επιβάλλεται από ειδικό βιβλιάριο που τους αποστέλλει η Interpol αναφορικά με τα διαβατήρια πολλών χωρών. Δεν αποτάθηκε για στοιχεία στην αρμόδια εκδίδουσα Αρχή του Αφχανιστάν ούτε έχει υπόψη του οποιαδήποτε κοινοποίηση της Αφχανικής Κυβέρνησης ή Αρχής που να καθορίζει τον τύπο ή να λέει ότι δόθηκε ο τύπος διαβατηρίου στην Interpol. Πέραν των ως άνω, αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός ότι ο κατηγορούμενος στις 11/4/06 υπέβαλε αίτηση παροχής πολιτικού ασύλου. ΄Εχοντας αυτά τα δεδομένα θα ξεκινήσω με τις κατηγορίες 1 και 7. Η μεν 1η αναφέρεται σε άγνωστη ημερομηνία αρχές του μηνός Απριλίου 2006, η δε 7η σε άγνωστη ημερομηνία αρχές Απριλίου 2006 μέχρι και την 30/6/2006. Η μεν 1η αφορά κατηγορία παράνομης εισόδου στη Δημοκρατία, η δε 7η παράνομη παραμονή. Ας σημειωθεί ότι δεν προκύπτει πουθενά μαρτυρία για αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος παροχής πολιτικού ασύλου, εξ ου και οι Αρχές αποδέκτηκαν την υποβολή της αίτησης προς εξέταση χωρίς οποιαδήποτε ενέργεια. Είναι καλώς γνωστό ότι το άρθρο 7
(1)του περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6/00προνοεί ότι αιτητής, ο οποίος εισέρχεται ή εισήλθε στη Δημοκρατία παράνομα, δεν υπόκειται σε τιμωρία λόγω μόνο της παράνομης εισόδου ή διαμονής του, νοουμένου ότι παρουσιάζεται, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, στις αρχές και εκθέτει τους λόγους της παράνομης εισόδου ή διαμονής του. Εμφανώς, λοιπόν, προκύπτει κενό στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, ως ανωτέρω εξήγησα, αναφορικά με τις δύο αυτές κατηγορίες. Προχωρώντας με τις κατηγορίες 2, 3, 4, 5 και 6, όλα τα υπό κρίση αδικήματα εξαρτώνται και επηρεάζονται από το πλαστογραφημένο ή μη του αναφερόμενου διαβατηρίου. ΄Εχω ήδη αναφερθεί στην επί του σημείου αυτού μαρτυρία. Εμφανώς δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η εξακοής μαρτυρία του ΜΚ1. Σε μια ποινική υπόθεση με δεδομένη τη σοβαρότητα των αδικημάτων δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή, αντικειμενικά, ούτε γίνεται ή έγινε αποδεκτή προς αξιολόγηση μαρτυρία η οποία αποδίδεται αόριστα σε βιβλιάριο της Ιnterpol χωρίς σύνδεση με την αρμόδια Αρχή του Αφχανιστάν και χωρίς ακόμη σύνδεση μ΄ αυτή την ίδια την Ιnterpol. Πως θα μπορούσε να αντιπαρατεθεί ο κατηγορούμενος με τέτοιες συνθήκες χωρίς οποιονδήποτε προς αντεξέταση. Το συμπέρασμα του ΜΚ1 στερείται πραγματικού υποβάθρου. Η παρούσα υπόθεση είναι ποινική και η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Κατά συνέπεια δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (βλέπε Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 363). Από τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής ελλείπει παντελώς πρωτογενής μαρτυρία που θα εδύνατο να υποστηρίξει τον ισχυρισμό περί πλαστογραφημένου διαβατηρίου. Το δε κενό αυτό επηρεάζει όλες τις ανωτέρω κατηγορίες χωρίς να παρίσταται ανάγκη εξέτασης οποιουδήποτε άλλου σημείου όπως το ότι έγινε παραδεκτό γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε γνώση πλαστογραφίας του διαβατηρίου του. Η διαπίστωση των ως άνω αναφορικά με τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής θεωρώ ότι αποβαίνουν μοιραία για την περαιτέρω πορεία της υπόθεσης σε όλες τις κατηγορίες. Το να κληθεί ο κατηγορούμενος να προβάλει την υπεράσπιση του υπό τας περιστάσεις με μόνο σκοπό την επιβεβαίωση των κενών στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, δεν θα εξυπηρετούσε οποιαδήποτε αρχή δικαίου. Καταλήγω ότι δεν απεδείχθη εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου σε οποιαδήποτε από τις επτά κατηγορίες που αντιμετωπίζει επαρκώς ώστε να υποχρεούται να προβάλει την υπεράσπισή του σ΄ αυτές. Συνακόλουθα οι κατηγορίες εναντίον του κατηγορουμένου 1 απορρίπτονται και ο κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται αυτών. (Υπ)............................................. Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο