Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Νίκος Κουρίδης, Αρ. Υπόθεσης: 1894/07, 23 Οκτωβρίου, 2007

(3), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε ένα μάρτυρα, τον Ειδικό Αστυφύλακα 5186 Παναγιώτη Έκτωρος. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι την 5.12.2005, και περί η ώρα 15.15 της ίδιας ημερομηνίας στην Λεωφ. Στροβόλου ανέκοψε τον Κατηγορούμενο ο οποίος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚΒΚ 342 με υπερβολική ταχύτητα. Συγκεκριμένα ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το προαναφερόμενο αυτοκίνητο με ταχύτητα 80 χ.α.ω αντί 50 χ.α.ω, πράγμα το οποίο έλεγξε με το ταχύμετρο αριθμό 4664 από απόσταση 113 μ. Προς την πορεία του Κατηγορούμενου υπήρχε πινακίδα σε σχέση με το όριο ταχύτητας. Σε σχέση με την λειτουργία του ραντάρ o M.K.1 ανέφερε ότι, προ της χρήσης του ταχυμέτρου προέβηκε στους 3 ενδεδειγμένους ελέγχους, ήτοι, ενεργοποίησε την οθόνη και έλεγξε ότι εμφανίστηκαν όλες οι ενδείξεις, καθώς και έγινε έλεγχος σκοπευτικών και απόστασης σε σταθερό σημείο, και διαπίστωσε ότι το ραντάρ εργαζόταν κανονικά. Ήταν η θέση του Μ.Κ.1 ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν υπήρχαν άλλα αυτοκίνητα μπροστά από τον Κατηγορούμενο, ο οποίος προσπερνούσε αυτοκίνητο που βρισκόταν στην αριστερή σε σχέση με την πορεία του λωρίδα. Μετά που ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να δώσει Ένορκη μαρτυρία. Στην μαρτυρία του ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι την 5.12.2005 στην Λεωφ. Στροβόλου υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση και στις 4 λωρίδες κυκλοφορίας. Ο ίδιος ακολουθούσε σειρά αυτοκινήτων, ενώ μπροστά του ήταν το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΥΗ 900 τύπου Pajero και άλλα 4 αυτοκίνητα. Ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ο Μ.Κ.1 έκανε σήμα και στις 2 λωρίδες και σταμάτησαν τα αυτοκίνητα, μετά άφησε τα 4 αυτοκίνητα που προπορευόντουσαν του δικού του να φύγουν, και ζήτησε μόνο από τον ίδιο να σταματήσει. Όταν ο Κατηγορούμενος τον ρώτησε τον λόγο για αυτήν του την επιλογή, ο Μ.Κ.1 του απάντησε ότι όποιον θέλει ο ίδιος καταγγέλει. Ήταν η θέση του Κατηγορούμενου ότι προ της πινακίδας που καθόριζε το όριο σε 50 χ.α.ω σε σχέση με την πορεία του Κατηγορούμενου, υπήρχε πινακίδα που το καθόριζε σε 65 χ.α.ω, και άρα, ισχυρίστηκε, όπου το όριο είναι 65 χ.α.ω δικαιούται να κινείται με 80 χ.α.ω. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο μοναδικός μάρτυρας Κατηγορίας πιστεύω ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια, ενώ η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε από την αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε από τον Κατηγορούμενο. Εν πάση περιπτώσει επί της ουσίας, ήτοι της ταχύτητας με την οποία κινείτο ο Κατηγορούμενος, ουσιαστικά δεν αντεξετάστηκε από τον Κατηγορούμενο. Τούτου δεδομένου την μαρτυρία του Μ.Κ.1 αποδέχομαι εξ' ολοκλήρου. Ο Κατηγορούμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση, και θεωρώ ότι η όλη του μαρτυρία δόθηκε εις μίαν προσπάθεια να αποφύγει τις συνέπειες των πράξεων του. Η δε εκδοχή του δεν με έπεισε. Σημειώνω ειδικότερα τα ακόλουθα: - Ο ισχυρισμός του Κατηγορούμενου ότι μπροστά του είχε ακριβώς 5 αυτοκίνητα, ενώ ακριβώς μπροστά του ήταν ένα Pajero, δεν συνάδει με τον ισχυρισμό του ότι είχε πυκνή τροχαία κίνηση, αφού δεν εξήγησε πως μπόρεσε, με ένα ψηλό αυτοκίνητο μπροστά του, να είναι βέβαιος υπό τέτοιες συνθήκες ως προς τον ακριβή αριθμό αυτοκινήτων. - Ο Κατηγορούμενος έκανε επανειλημμένα αναφορές στην παρουσία του Αστ. 3029 στην σκηνή, τόσο κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.1 όσο και κατά την δική του κυρίως εξέταση, αφήνοντας την εντύπωση ότι αυτός θα ήταν μάρτυρας κάποιου ουσιαστικού γεγονότος, απλά για να αναφέρει σε άλλο στάδιο ότι ο συγκεκριμένος Αστυφύλακας δεν είδε οτιδήποτε. Θεωρώ, συναφώς, ότι οι αναφορές αυτές του Κατηγορούμενου έγιναν για σκοπούς εντυπωσιασμού και μόνο. - Ο ίδιος ο Κατηγορούμενος ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση του ότι ήταν πρώην Αστυνομικός, γεγονός το οποίο συνάδει με τον ισχυρισμό του Μ.Κ.1 ότι του ανέφερε κατά την επίστηση του στον Νόμο ότι είναι «πρώην συνάδελφος». - Οι απαντήσεις που έδωσε ως προς το ότι δεν προσπερνούσε αυτοκίνητο αφού ήταν στην δεξιά λωρίδα και μετά από την δεξιά λωρίδα υπάρχει διαχωριστικό, δεν βρίσκουν έρεισμα στην λογική, αφού το προσπέρασμα γίνεται από την δεξιά λωρίδα. - Το πιο ουσιαστικό σημείο, όμως, σε σχέση με την μαρτυρία του Κατηγορούμενου είναι το γεγονός ότι ο ίδιος ουδέποτε αμφισβήτησε ότι οδηγούσε με ταχύτητα 80 χ.α.ω. Αντιθέτως, ήταν η θέση του ότι, όπου το όριο είναι 65 χ.α.ω δικαιούται να πηγαίνει με 80 χ.α.ω. Δέχτηκε, όμως, ότι σε σχέση με την πορεία που ο ίδιος ακολουθούσε, το σήμα για 50 χ.α.ω. ήταν μετά από το σήμα για 65 χ.α.ω. Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι την 5.12.2005 ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚΒΚ 342 στην Λεωφ. Στροβόλου. Ο Μ.Κ.1 με το ταχύμετρο αριθμό 4664 έλεγξε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου και διαπίστωσε ότι αυτός οδηγούσε με ταχύτητα 80 χ.α.ω αντί 50 χ.α.ω. Σε σχέση με την πορεία του Κατηγορούμενου υπήρχε πινακίδα η οποία καταδείκνυε ότι το όριο ταχύτητας στον προαναφερόμενο δρόμο είναι 50 χ.α.ω. Προτού αρχίσει τον έλεγχο του, ο Μ.Κ.1 έκανε έλεγχο του ταχυμέτρου με τα τρία στάδια που αναφέρονται λεπτομερώς πιο πάνω στην παρούσα, και το ταχύμετρο λειτουργούσε κανονικά. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 6

(2)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Τη συναινέση του Αρχηγού της Αστυνομίας, η αρμοδία αρχή δύναται να ορίση, αναφορικώς προς οιανδήποτε οδόν, ανώτατον ή κατώτατον όριον ταχύτητος, όπερ, καθ΄όσον αφορά εις οδόν κειμένην εν τη κατωκημένη περιοχή οιασδήποτε πόλεως ή χωρίου, δεν δύναται να υπερβαίνη τα τεσσαράκοντα μίλια την ώραν. το ούτω καθοριζόμενον όριον ταχύτητος θέλει αναγραφή επί πινακίδων τοποθετουμένων επί των οδών κατά τοιούτον τρόπον ώστε ευχερώς να διακρίνωσι ταύτας οι χρησιμοποιούντες τας τοιαύτας οδούς οδηγοί. η αρμοδία αρχή δύναται, ωσαύτως τη συναινέσει του Αρχηγού της Αστυνομίας, να μεταβάλη παν ούτω ορισθέν όριον ταχύτητος». Όπως αναφέρθηκε στην Έπαρχος Λεμεσού ν. Γιωργαλλά, Π.Ε. 7357, ημερ. 2.6.2000, συσκευή η οποία εργάζεται χωρίς ανθρώπινη επέμβαση και λειτουργεί ορθά αποτελεί πραγματική μαρτυρία για να αποδειχθεί το γεγονός για το οποίο χρησιμοποιείται. Στην υπόθεση Πέτρος Μ. Πετράκη ν. Αστυνομίας .Π.Ε.7416, ημερ. 27.10.2003 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Με το δεύτερο λόγο έφεσης υποστηρίζει ότι η προσκομισθείσα μαρτυρία αναφορικά με τη λειτουργία του ταχύμετρου που κατέγραψε την ταχύτητα του αυτοκινήτου του εφεσείοντα, δεν ήταν ικανή να αποδείξει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο το ταχύμετρο λειτουργούσε σωστά. Βρίσκουμε ότι οι ισχυρισμοί του εφεσείοντα δεν ευσταθούν. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι έκαμε τρεις ελέγχους, που είναι απαραίτητοι για να διαπιστωθεί η ορθή λειτουργία του ταχύμετρου, για να προχωρήσει στη συνέχεια να εξηγήσει με κάποια λεπτομέρεια τους δύο από αυτούς. Το συμπέρασμα του εφεσείοντα ότι αφού δεν ανέφερε τίποτε για τον τρίτο έλεγχο σημαίνει ότι δεν προέβη σ΄ αυτόν, είναι αυθαίρετο». Των πιο πάνω ευρημάτων του Δικαστηρίου δεδομένων, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Traffic/final cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο