Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Παντελίτσα Σάββα, Αρ. Υπόθεσης: 28812/05, 23.10.2007

(1)/2000, και παράλειψης συμμόρφωσης με σήμα τροχαίας κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58 (ι) (ια), 71 και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών. Διεξήχθη ακροαματική διαδικασία για τις προαναφερόμενες Κατηγορίες και η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τέσσερεις μάρτυρες, την Γ/Αστ. 1385 Ελπινίκη Γεωργίου, τον Αστ. 2936 Γιάννο Μηλιώτη, τον Αστ. 1730 Νίκο Παμπορίδη και τον κ. Χρίστο Γιαλλούρη. Η Μ.Κ.1 ανέφερε απλά ότι την 11.4.2005 κατηγόρησε γραπτώς την Κατηγορούμενη η οποία αρνήθηκε ενοχή, ενώ ο Μ.Κ.2 έλαβε κατάθεση από τον κ. Κυριάκο Χατζηκλεάνθους. Σε σχέση με την κατάθεση αυτή ο κ. Ραφαήλ δέχτηκε να κατατεθεί ως Τεκμήριο, αλλά ζήτησε την προσαγωγή στο Δικαστήριο του κ. Χατζηκλεάνθους ώστε να αντεξεταστεί. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι την 4.3.2005 επισκέφτηκε την σκηνή ατυχήματος που επεσυνέβη στην διασταύρωση των φώτων τροχαίας της Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ' και της οδού Τροόδους στον Αστρομερίτη. Ενεχόμενα ήσαν το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KJK 536 το οποίο οδηγείτο από την Κατηγορούμενη, και το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΑΖ 985 το οποίο οδηγείτο από τον κ. Χρίστο Γιαλλούρη. Ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής, και ανέφερε ότι τα φώτα τροχαίας λειτουργούσαν κανονικά (πράγμα πόυ αποτέλεσε εν πάση περιπτώσει παραδεκτό γεγονός). Δεν ήταν σε θέση να αναφέρει κατά πόσο η Κατηγορούμενη πέρασε με κόκκινο φως, αφού αυτός απλά βρήκε τα οχήματα στις τελικές τους θέσεις. Ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι την 4.3.2005 και περί ώρα 11.20 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΑΖ 985 στον δρόμο Λευκωσίας - Τροόδους με κατεύθυνση την Λευκωσία. Όταν πλησίασε τα φώτα τροχαίας πρόσεξε ότι το χρώμα ήταν πράσινο και επιχείρησε να περάσει. Όταν πλησίασε τελείως στα φώτα είδε ένα πράσινο αυτοκίνητο να έρχεται από τα δεξιά του. Αυτός συνέχισε την πορεία του και, αφού εισήλθε στην μέση της διασταύρωσης είδε ότι το πράσινο αυτό αυτοκίνητο δεν σταμάτησε στα φώτα τροχαίας και τα δύο οχήματα συγκρούστηκαν. Το αυτοκίνητο αυτό οδηγείτο από την Κατηγορούμενη, και σταμάτησε πάνω στο αυτοκίνητο του. Μετά που η Κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Στην μαρτυρία της η Κατηγορούμενη ανέφερε και αυτή ότι την 4.3.2005 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KJK 536 με κατεύθυνση τον Αστρομερίτη με χαμηλή ταχύτητα. Παρά το κέντρο του Αστρομερίτη πρόσεξε ότι το φως ήταν πράσινο και προχώρησε. Όταν έφτασε σχεδόν στην μέση των φώτων είδε ένα πράσινο διπλοκάμπινο με κατεύθυνση από Τρόοδος προς Λευκωσία να της κλείνει τον δρόμο. Δεν πρόλαβε να σταματήσει και τα δύο οχήματα συγκρούστηκαν. Τον Μ.Κ.4 , ανέφερε, τον είδε την ώρα της σύγκρουσης και όχι πριν αφού η ίδια προχωρούσε κανονικά με πράσινο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Οι Μ.Κ.1 και 2 υπήρξαν απλά τυπικοί μάρτυρες, οι οποίοι δεν αντεξετάστηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο Υπεράσπισης. Ως τέτοιοι την μαρτυρία τους αποδέχομαι εξ' ολοκλήρου. Σε σχέση όμως με την κατάθεση του κ. Χατζηκλεάνθους, σημειώνω ότι αυτός δεν κλήθηκε στο Δικαστήριο να αντεξεταστεί, αφού έχει αποβιώσει. Σε σχέση με την κατάθεση του κ. Κυριάκου Χατζηκλεάνθους αναφέρω ότι αυτή κατατέθηκε μεν ως εξ' ακοής μαρτυρία, η βαρύτητα της όμως θα κριθεί με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 27 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9. Λαμβάνω υπ' όψιν μου το γεγονός ότι δεν ήταν δυνατόν να κλητευθεί ο κ. Χατζηκλεάνθους να καταθέσει αφού αυτός έχει αποβιώσει, αλλά δεν μπορώ να παραγνωρίσω το γεγονός ότι η μαρτυρία αυτή δεν έχει υποβληθεί στο βάσανο της αντεξέτασης. Τούτου δεδομένου, το περιεχόμενο της κατάθεσης αυτής είναι περιορισμένης βαρύτητας. Ο Μ.Κ.3 μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας αφού κατέθεσε με αντικειμενικό και σαφή τρόπο και δεν αντεξετάστηκε επί της ουσίας της μαρτυρίας του. Συνεπώς, την μαρτυρία του αποδέχομαι εξ' ολοκλήρου. Όσον αφορά στο συμμετρικό σχέδιο που κατέθεσε ως Τεκμήριο 6, αυτό αποτελεί την πραγματική μαρτυρία, η σημασία της οποίας έχει αποτελέσει αντικείμενο Νομολογίας. Το σχέδιο, ως έχει Νομολογηθεί, αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας. Αποτελεί περαιτέρω σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος (βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 7167, ημερ. 28.6.2002, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 160, Κονναρή ν. Κυριάκου, ΠΕ 8551, ημερ. 19.3.96, Κυριάκου ν. Δημητρίου, Π. Ε. 9571, ημερ. 27.10.1997 Α/φοι Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ, Π.Ε. 9198, ημερ. 30.10.1997). Ο κ. Χρίστος Γιαλλούρης δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση ως μάρτυρας, ενώ έδωσε μία δυσνόητη μαρτυρία που περιείχε αντιφάσεις και υπερβολές. Ειδικότερα αναφέρω τα ακόλουθα: - Ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι τα φώτα έλεγξε όταν τα «πλησίασε» και όχι όταν τα περνούσε. - Ερωτηθείς ως προς το τι έκανε μόλις είδε την Κατηγορούμενη, απάντησε ότι επιτάχυνε για να αποφύγει την σύγκρουση. Εάν ήταν αλήθεια η θέση του ότι αυτός πέρασε με πράσινο η φυσιολογική απάντηση θα έπρεπε να ήταν ότι ανέμενε ότι η Κατηγορούμενη θα σταματούσε στο κόκκινο. - Ο Μ.Κ.4 υπέδειξε επί του σχεδιαγράμματος ότι η πορεία του ήταν από Δυτικά προς Ανατολικά, ενώ η πορεία του ήταν από Νότια προς Βόρεια. - Ενώ στην κατάθεση του ο Μ.Κ.4 ισχυρίστηκε ότι είδε την Κατηγορούμενη να τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, κατά την αντεξέταση του παραδέχθηκε ότι αυτό αποτελούσε απλά δικό του συμπέρασμα από τις ζημιές που υπέστη το αυτοκίνητο του. - Ερωτηθείς αν είδε την Κατηγορούμενη να περνά τα φώτα με κόκκινο, ο Μ.Κ.4 απάντησε ότι η Κατηγορούμενη δεν πέρασε τα φώτα. - Όταν ρωτήθηκε κατά πόσο μετά το ατύχημα ήρθαν οι συγγενείς του στο σημείο, ο Μ.Κ.4 απάντησε «Δεν ξέρω», ενώ μετά δέχθηκε ότι ήρθε η κουνιάδα του. Η Κατηγορούμενη, παρά το γεγονός ότι έδωσε και αυτή μία δυσνόητη μαρτυρία, πιστεύω ότι προσπάθησε να είναι ειλικρινής κατά την μαρτυρία της. Οι ασάφειες στις οποίες περιέπεσε οφείλονταν, ενδεχομένως, στο υπερβολικό άγχος από το οποίο αυτή διακατέχετο κατά την μαρτυρία της. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι κατά την 4.3.2005 η Κατηγορούμενη οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KJK 536 με Δυτική κατεύθυνση στον δρόμο Λευκωσίας - Αστρομερίτη. Την ίδια μέρα και ώρα ο Μ.Κ.4 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΑΖ 985 με Βόρεια κατεύθυνση. Στην διασταύρωση των Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ' και Τροόδους στον Αστρομερίτη, ο Μ.Κ.4 πέρασε τα φώτα ενώ το φως στην πορεία του ήταν κόκκινο, με αποτέλεσμα να αποκόψει την πορεία της Κατηγορούμενης, και τα δύο οχήματα να συγκρουστούν. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6279, ημερ. 27.3.98 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκο προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 300 Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1. Βίττη ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37. Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 160. Derek Knell v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police

(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police

(1987)2 C.L.R. 86). Στην υπό εξέταση περίπτωση, η Κατηγορούμενη οδηγούσε κανονικά στην πορεία της, και πέρασε τα φώτα ενώ το φως στην πορεία της ήταν πράσινο, ενώ ο Μ.Κ.4 πέρασε τα φώτα κατά τον χρόνο που το φως στην Δ.2耀ή του πορεία ήταν κόκκινο. Από τα πιο πάνω ευρήματα δεν προκύπτει έλλειψη καταβολής της προσήκουσας επιμέλειας από την Κατηγορούμενη. Τούτων δεδομένων, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η Κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλάσσεται από τις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Λ.Κ.140.00 έξοδα να καταβληθούν από Κ.Δ. ........................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο