ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Θεοδόσης ΙΩΣΗΦ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3529/06, 5 Νοεμβρίου 2007

(1)/94, περί της Αντιμετώπισης της Βίας, της Ανάρμοστης Συμπεριφοράς και Συναφών Αδικημάτων στους Αθλητικούς Χώρους Νόμου του

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας, οι κατηγορούμενοι κατά τον χρόνο και στον τόπο που αναφέρεται στην κατηγορία 1 σε αμέσως γειντιάζουσα περιοχή από αθλητικό χώρο, δηλαδή παρά τον κυκλικό κόμβο του σταδίου ΓΣΠ μαζί, με άλλα πρόσωπα, συμμετείχαν σε οχλαγωγία. Να σημειώσω ότι ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει την κατηγορία 1, την κατηγορία της επίθεσης εναντίον προσώπου εκτός αθλητικού χώρου για την επίθεση εναντίον του Νίκου Τζιαπούρα από την Έγκωμη προκαλώντας του πραγματική σωματική βλάβη, ενώ ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει όμοια κατηγορία για την επίθεση εναντίον του Λάμπρου Τζιαπούρα από την Έγκωμη προκαλώντας του πραγματική σωματική βλάβη. Οι δύο αυτές κατηγορίες έγιναν παραδεκτές από τον κατηγορούμενο που αντιμετωπίζει την κάθε κατηγορία, ενώ για την τρίτη κατηγορία δεν παραδέχθηκαν και εξακολουθούν να μην παραδέχονται ενοχή στην κατηγορία. Προς απόδειξη της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή κάλεσε, αναφορικά με την τρίτη κατηγορία τρεις μάρτυρες κατηγορίας, τον Λοχία 175 Λεόντιο Λεοντίου και τους Λάμπρο και Νίκο Τζιαπούρα, παραπονούμενους σε αυτή την υπόθεση. Μετά από αυτούς η Κατηγορούσα Αρχή έκλεισε την υπόθεσή της. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή ο συνήγορος για τους κατηγορούμενους 1 και 2 εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και ζήτησε ουσιαστικά την απαλλαγή τους στην κατηγορία
2. Για την οριοθέτηση του πλαισίου της διαπίστωσης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης υιοθετήθηκε στην Κύπρο η Αγγλική Πρακτική του 1962 (Practice Direction

(1962)1 All E.R. 448) (Βλέπε Azinas & Another v. The Police

(1981)2 CLR 9, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κόκου Αριστοτέλους & άλλων

(1992)2 ΑΑΔ 356). Η απαλλαγή ενός κατηγορούμενου με βάση την έλλειψη στοιχειοθετήσεως εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτήν την καταδίκη του κατηγορουμένου. Ο Δικαστής δεν προβαίνει στο στάδιο της δίκης κατά το οποίο κλείνει η υπόθεση για την Κατηγορούσα Αρχή σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ΄ αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και το κριτήριο ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα. (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κόκου Αριστοτέλους & άλλων, ανωτέρω). 'Εχω μελετήσει με προσοχή τη μαρτυρία και τα Τεκμήρια που έχουν κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και με έχει απασχολήσει τόσο η εισήγηση όσο και η επιχειρηματολογία και των δύο συνηγόρων. Σύμφωνα με το άρθρο 10 του Ν. 5

(1)/94 στο εδάφιο 1, 2,3: «

1. Παράνομη είναι η συνάθροιση πέντε ή περισσοτέρων προσώπων κοντά ή μέσα σε αθλητικό χώρο με πρόθεση να διαπράξουν κάποιο ποινικό αδίκημα ή πέντε ή περισσοτέρων προσώπων, που έχουν συναθροιστεί μέσα ή κοντά σε αθλητικό χώρο με πρόθεση να παρακολουθήσουν ή να πάρουν μέρος σε αθλητικό αγώνα ή άλλη αθλητική εκδήλωση, και που συμπεριφέρονται με τρόπο που προκαλεί στα πρόσωπα που βρίσκονται στην περιοχή, εύλογο φόβο ότι θέλουν να διασαλεύσουν την ειρήνη ή την ομαλή διεξαγωγή του αθλητικού αγώνα ή της αθλητικής εκδήλωσης ή ότι με την συνάθροισή τους άσκοπα και χωρία αποχρώντα λόγο θέλουν να προκαλέσουν άλλα πρόσωπα σε διασάλευση της ειρήνης ή παρεμπόδιση της ομαλής διεξαγωγής του αθλητικού αγώνα ή της εκδήλωσης». Με το εδάφιο 2: «
2. Η συνάθροιση είναι παράνομη και αν ακόμη άρχισε ως νόμιμη, αν οι συμμετέχοντες σ΄ αυτή, συμπεριφέρονται για κοινό σκοπό όπως περιγράφεται πιο πάνω». Σύμφωνα με το εδάφιο 3 του ίδιου Νόμου προβλέπεται ότι: «
3. Από τη στιγμή που παράνομη συνάθροιση άρχισε να επιτελεί το σκοπό είτε δημόσιας είτε ιδιωτικής φύσεως, για τον οποίο συνήλθε, με διασάλευση της ειρήνης και προς τρόμο του κοινού ή των θεατών η συνάθροιση χαρακτηρίζεται ως οχλαγωγία, οι δε συναθροισμένοι λογίζονται οχλαγωγικώς συναθροισμένοι». ΄Εχω, όπως ανέφερα, ακούσει τη μαρτυρία προς απόδειξη της κατηγορίας 3 το ουσιαστικό μέρος της οποίας μόλις προολίγου ακούστηκε στο Δικαστήριο από τους ΜΚ2 και
4. Με την μαρτυρία τους αυτή έχουν περιγράψει τους ισχυρισμούς τους για το πώς επεσυνέβη το περιστατικό. Ο ΜΚ2 εξήγησε πως ο ένας από τους δύο κατηγορούμενους του έδωσε μια γροθιά στο μέτωπο με αποτέλεσμα να τρέχει αίμα και όταν ο αδελφός του ΜΚ3 πήγε να τους απομακρύνει ο άλλος κατηγορούμενος του έδωσε και εκείνου μια γροθιά στο πρόσωπο και συνέχισε για να περιγράψει ότι ακολούθως όρμησαν πάνω του αρκετά άτομα που δεν μπορεί να πει πόσα, πως τους έριξαν στο έδαφος και τους κλωτσούσαν και τους κτυπούσαν σε διάφορα μέρη του σώματός τους. Σε παρόμοια περιγραφή προέβηκε και ο ΜΚ3 ο οποίος παρά το ότι αρχικά ανάφερε ότι «κατέβηκαν από τα σαλούν οχήματά τους και όρμησαν πάνω μας εμένα και του αδελφού μου αρκετοί οπαδοί του Απόλλωνα» στη συνέχεια προχωρεί λέγοντας ότι οι πρώτοι που κατέβηκαν κάτω ήταν τα πρόσωπα που στο Δικαστήριο αναγνώρισε ως τους κατηγορούμενους, περιγράφει το περιστατικό κατά το οποίο κτυπήθηκαν από τους κατηγορούμενους, λέγοντας ότι ο ίδιος πήγε να απομακρύνει τους κατηγορούμενους από τον αδελφό του και τότε δέχθηκε το κτύπημα και ακολούθως όρμησαν αρκετοί πάνω τους, περίπου 10 - 20 άτομα, που τους έριξαν τόσο τον ίδιο όσο και τον αδελφό του, στο έδαφος κτυπώντας και κλωτσώντας τους σε διάφορα μέρη του σώματός τους. Από την μαρτυρία αυτή καθιστάται ξεκάθαρο ότι το τι περιγράφεται, δεν είναι ένα περιστατικό σε μια φάση αλλά ένα περιστατικό σε διάφορες φάσεις. Φαίνεται να διαχωρίζεται το επεισόδιο κατά το οποίο οι κατηγορούμενοι κτύπησαν τους παραπονούμενους, κάτι το οποίο είναι παραδεκτό από τους κατηγορούμενους και για το οποίο θα επιβληθεί ποινή στο δέοντα χρόνο, από τη φάση του επεισοδίου που αρκετά πρόσωπα, που ο ΜΚ3 αρίθμησε 10 -20 σε αριθμό, όρμησαν πάνω τους. Δεν υπάρχει περαιτέρω μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να καταδεικνύει κατ΄ ισχυρισμό έστω, ότι οι κατηγορούμενοι ήταν μέρος της ίδιας παρέας με τον υπόλοιπο αριθμό προσώπων, ώστε να ικανοποιεί το συστατικό στοιχείο του αριθμού για την ύπαρξη συνάθροισης 5 ή περισσοτέρων προσώπων. Το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι επέβαιναν του αυτοκινήτου τους, μεταξύ ουράς αυτοκινήτων με άλλους οπαδούς της ομάδας τους δεν συνεπάγεται από μόνο του ισχυρισμό κοινού σκοπού. Ούτε με την εξέλιξη του επεισοδίου, μπορεί να διαπιστωθεί από την μαρτυρία, η ύπαρξη ισχυρισμού ότι τότε σχηματίστηκε κοινός σκοπός μεταξύ προσώπων που υπερβαίνουν σε αριθμό τον αριθμό των 5, για να κτυπήσουν τους παραπονούμενους. Ούτε προκύπτει από το μαρτυρικό υλικό ισχυρισμός ότι όταν ο μεγάλος αριθμός προσώπων που άρχισε κατ΄ ισχυρισμό την επίθεση του οι κατηγορούμενοι παρέμειναν ως μέρος της ομάδας αυτής προσώπων. Η παρούσα υπόθεση είναι ποινική και η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά, βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Κατά συνέπεια δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (βλέπε Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363). Με βάση όλα όσα έχω αναφέρει διαπιστώνω ότι τα κενά που έχω περιγράψει στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής αναφορικά με την κατηγορία 3, είναι τέτοια που αποβαίνουν μοιραία για την περαιτέρω πορεία της υπόθεσης εναντίον των κατηγορουμένων ως προς την κατηγορία

1. Το να κληθούν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 να προβάλουν την υπεράσπισή τους στην κατηγορία 3, υπό τας περιστάσεις, με μόνο σκοπό την επιβεβαίωση των κενών στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, δεν θα εξυπηρετήσει οποιαδήποτε αρχή δικαίου. Συνεπώς, καταλήγω ότι δεν έχει αποδειχθεί εναντίον των κατηγορούμενων 1 και 2 εκ πρώτης όψεως υπόθεση επαρκώς ώστε να υποχρεούνται να προβάλουν την υπεράσπισή τους στην κατηγορία 3, και συνακόλουθα οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται στην κατηγορία
2. (Υπ) .......... Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο