ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Μαρίνος ΕΥΘΥΜΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 17764/07, 20 Νοεμβρίου 2007

(1962)1 All E.R. 448) (Βλέπε Azinas & Another v. The Police

(1981)2 CLR 9, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κόκου Αριστοτέλους & άλλων

(1992)2 ΑΑΔ 356). Η απαλλαγή ενός κατηγορούμενου με βάση την έλλειψη στοιχειοθετήσεως εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτήν την καταδίκη του κατηγορουμένου. Ο Δικαστής δεν προβαίνει στο στάδιο της δίκης κατά το οποίο κλείνει η υπόθεση για την Κατηγορούσα Αρχή σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ΄ αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και το κριτήριο ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα. (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κόκου Αριστοτέλους & άλλων, ανωτέρω). Είχα την ευκαιρία, πέραν της παρακολούθησης της μαρτυρίας κατά το χρόνο της ακρόασης προηγουμένως, κατά το διάλειμμα να διεξέλθω του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Δυστυχώς η μελέτη μου της υπόθεσης μέχρι στιγμής με οδήγησε στο δυσάρεστο συμπέρασμα ότι πρόκειται για εκπληκτική περίπτωση δίωξης και το αναφέρω χωρίς οποιαδήποτε πρόθεση είτε ειρωνείας, είτε επίπληξης, είτε πρόθεσης να θίξω οποιοδήποτε. Όμως το εκπληκτικό της παρούσας υπόθεσης διαφαίνεται από τα όσα ακολουθούν. Δεν κρίνω σκόπιμη την επανάληψη της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Από την ανάλυση όμως που ακολουθεί μπορεί να αποκαλυφθεί το σκεπτικό του Δικαστηρίου. Η κατηγορία λοιπόν που αποδίδεται στον κατηγορούμενο είναι αυτή που έχω περιγράψει ανωτέρω. Και ενώ αυτή είναι η κατάσταση, κατά την ακρόαση έχει παρατεθεί μαρτυρία που αφορούσε διερεύνιση άλλου αδικήματος. Μάλιστα, οφείλω να ομολογήσω, σε βαθμό που μου δόθηκε η εντύπωση ότι εξετάζουμε άλλο αδίκημα στην παρούσα υπόθεση, για να διαπιστώσω προς έκπληξη τουλάχιστον εμένα ότι κατά την διερεύνηση του άλλου εκείνου αδικήματος λήφθηκε μια ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, στα πλαίσια της οποίας έχει αναφερθεί στο τι ο ΜΚ2 συγκεκριμένα αναφέρεται ως παραδοχή του κατηγορούμενου, για να ακολουθήσει η συμπλήρωση του μαρτυρικού υλικού με μαρτυρία και στοιχεία και δεδομένα τα οποία ρητώς αναφέρθηκε ότι δεν φανερώνουν παράνομη πράξη από μέρους του κατηγορούμενου, αλλά η όλη υπόθεση βασίζεται σε αυτά που αναφέρθηκαν ως η παραδοχή του κατηγορούμενου. Με άλλα λόγια είναι σαφές και το ζήτημα έχει διευκρινιστεί ότι το μαρτυρικό υλικό το οποίο αποδίδει στον κατηγορούμενο το αδίκημα περιορίζεται στις δικές του αναφορές στο Τεκμήριο 6 ενώ όλα τα υπόλοιπα στοιχεία και τεκμήρια και μαρτυρία ουδώλως φανερώνουν αξιόποινη πράξη από μέρους του κατηγορούμενου. Μέσα στο πλαίσιο της έκπληξης που ανάφερα είναι και το Τεκμήριο 8 το οποίο μετά από αρκετή ώρα ανάλυσης του, ο ίδιος ο ΜΚ2 ανέφερε ότι αφορά συναλλαγές νόμιμες, για να διευκρινήσει ο άνθρωπος αυτά που ανέφερα προηγουμένως. Ο ΜΚ3 και αυτός εξήγησε το νόμιμο του να γίνει κάποιος μέλος σε τέτοια ιστοσελίδα και να χρησιμοποιεί την πιστωτική του κάρτα. Δεν εξετάζω το θέμα αυτό στο παρών στάδιο ούτε καθίσταται υπό τας περιστάσεις σκόπιμο να γίνει κάτι τέτοιο. Το θέμα είναι θεωρώ πολύ απλό και καταλήγω στο συμπέρασμα ότι δεν υφίσταται ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία για συγκεκριμένη αξιόποινη πράξη και αδίκημα και αυτό γιατί είναι εμφανές ότι το Τεκμήριο 6 ουδώλος δύναται να αποτέλεσει ομολογία ή παραδοχή του κατηγορούμενου για το υπό κρίση αδίκημα. Ομολογία είναι η παραδοχή από πρόσωπο που κατηγορείται για την διάπραξη ενός αδικήματος με την οποία παραδέχεται ή αφήνει να νοηθεί ότι διέπραξε το αδίκημα. Στο τεκμήριο 6 ο κατηγορούμενος δεν πληροφορήθηκε ότι διερευνόταν υπόθεση για το υπό κρίση αδίκημα που φαίνεται στο κατηγορητήριο για να προβεί σε θεληματική κατάθεσή του σε ομολογία διάπραξής του. Συνεπώς οι αναφορές του δεν μπορούν να αποτελούν ομολογία του κατηγορούμενου. Το τι θα μπορούσε ενδεχομένως να αποτελέσει με τη δέουσα διαδικασία είναι αφετηρία για εξέταση και διερεύνηση του αδικήματος που αναφέρεται στο κατηγορητήριο, κάτι το οποίο δεν παρουσιάζεται ενώπιον του Δικαστηρίου σήμερα, αφού το τι παρουσιάζεται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι στοιχεία που λήφθηκαν και που δια στόματος του ΜΚ φαίνεται να μη φανερώνουν στοιχεία παράνομων πράξεων. Συνεπώς διαπιστώνω ότι υφίσταται πλήρες κενό στην υπόθεση της κατηγορούσας αρχής αφού το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί ή να έχει υπόψη του για ποια συγκεκριμένα αδικήματα υφίσταται μαρτυρία. Η παρούσα υπόθεση είναι ποινική και η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά, βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Κατά συνέπεια δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (βλέπε Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363). Με βάση τα ως άνω θεωρώ ότι παρέλκει η αναγκαιότητα εξέτασης οποιουδήποτε άλλου θέματος που αφορά την παρούσα, αφού με βάση τα όσα ανέφερα καθίσταται εμφανές ότι το να κληθεί ο κατηγορούμενος να παρουσιάσει την υπεράσπισή του στην προσαπτόμενη κατηγορία, υπό τας περιστάσεις, με μόνο σκοπό την επιβεβαίωση των κενών της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής, δεν θα εξυπηρετούσε οποιαδήποτε αρχή δικαίου. Κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου επαρκώς ώστε να υποχρεούται να προβάλει την υπεράσπισή του στην προσαπτόμενη κατηγορία, η κατηγορία απορρίπτεται και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από αυτή. (Υπ) .......... Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο