Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Αργύρης Παναγή, Αρ. Υπόθεσης: 6868/07, 22 Νοεμβρίου, 2007

(1)/00. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε ένα μάρτυρα, τον Αστ. 2520 Στέλιο Ορφανίδη. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι υπηρετεί στην Τροχαία Λευκωσίας στον Κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Ατυχημάτων και την 1.3.2006 επισκέφτηκε την σκηνή ατυχήματος που επεσυνέβη στην συμβολή της Λεωφ. Καλαμών με την οδό Μετεώρων. Ενεχόμενα ήσαν το διπλοκάμπινο με αριθμούς εγγραφής UW 332 το οποίο οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο, και το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής ΒΒΕ 662 το οποίο οδηγείτο από τον Κωνσταντίνο Στυλιανού. Ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα το οποίο αργότερα μετέτρεψε σε συμμετρικό. Έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο στην οποία αυτός αρνήθηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις, και κατηγόρησε αυτόν γραπτώς. Το μοτοποδήλατο οδηγείτο σε αντίθετη κατεύθυνση από την επιτρεπόμενη, ήτοι ήταν στην λωρίδα στην οποία επιτρέπετο η διακίνηση μόνο με Δυτική κατεύθυνση, ενώ ο κ. Στυλιανού οδηγούσε με Ανατολική. Από τα ευρήματα του στην σκηνή, ο Μ.Κ.1 κατέληξε ότι το μοτοποδήλατο ανατράπηκε και μετέπειτα κτύπησε στο αυτοκίνητο. Μετά που ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να προβεί σε δήλωση από την θέση στην οποία βρισκόταν, και συγκεκριμένα υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του. Στην κατάθεση αυτή ο Κατηγορούμενος αναφέρει ότι την 1.3.2006 και περί ώρα 07.25 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής UW 332 στην οδό Μετέωρων, και, αφού έφτασε στο ΑΛΤ της εν λόγω οδού με την Λεωφ. Καλαμών, σταμάτησε πρώτος στην σειρά του. Η Λεωφόρος στο σημείο αυτό είναι μονής κατεύθυνσης, και άρα γύρισε δεξιά και έλεγξε τον δρόμο. Αριστερά δεν κοίταξε, αφού είναι μονόδρομος. Ακολούθως, αφού διαπίστωσε ότι ο δρόμος ήταν καθαρός, εκκίνησε με κλήση αριστερά, και είδε μπροστά του ένα μοτοποδήλατο το οποίο έπεσε στην άσφαλτο, και ακολούθως κτύπησε στο αυτοκίνητο του. Το μοτοποδήλατο είχε αριθμούς εγγραφής ΒΒΕ 662. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο Μ.Κ.1 μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Έδωσε μίαν αντικειμενική μαρτυρία στο Δικαστήριο, επί της ουσίας της οποίας δεν αντεξετάστηκε. Τούτων δεδομένων, την μαρτυρία του αποδέχομαι εξ' ολοκλήρου. Όσον αφορά στο συμμετρικό σχέδιο που κατέθεσε ως Τεκμήριο 2, αυτό αποτελεί την πραγματική μαρτυρία, η σημασία της οποίας έχει αποτελέσει αντικείμενο Νομολογίας. Το σχέδιο, ως έχει Νομολογηθεί, αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας. Αποτελεί περαιτέρω σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος (βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 7167, ημερ. 28.6.2002, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 160, Κονναρή ν. Κυριάκου, ΠΕ 8551, ημερ. 19.3.96, Κυριάκου ν. Δημητρίου, Π. Ε. 9571, ημερ. 27.10.1997 Α/φοι Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ, Π.Ε. 9198, ημερ. 30.10.1997). Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη ο Κατηγορούμενος λαμβάνεται υπ' όψιν ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου

(1997)1 Α.Α.Δ. 369). Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπ' όψιν ώστε να δώσει μία άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφ' όσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή του Κατηγορούμενου δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police

(1981)2 C.L.R. 200). ΕΥΡΗΜΑΤΑ Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι, κατά την 1.3.2006 ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το διπλοκάμπινο με αριθμούς εγγραφής UW 332 με Βόρεια κατεύθυνση επί της οδού Μετεώρων. Την ίδια μέρα και ώρα ο κ. Κωνσταντίνος Στυλιανού οδηγούσε το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής ΒΒΕ 662 επί της Λεωφ. Καλαμών, σε αντίθετη από την επιτρεπόμενη κατεύθυνση, δηλαδή πήγαινε με ανατολική κατεύθυνση ενώ στην λωρίδα του επιτρέπετο μόνο η οδήγηση με δυτική κατεύθυνση. Σε ένα σημείο του δρόμου το μοτοποδήλατο ανατράπηκε στην άσφαλτο και , αφού τρίφτηκε σε αυτήν, συγκρούστηκε με το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου, η αριστερή γωνία του οποίου βρισκόταν 10 εκατοστά εντός της Λεωφόρου Καλαμών. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6279, ημερ. 27.3.98 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκο προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 300 Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1. Βίττη ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37. Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 160. Derek Knell v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police

(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police

(1987)2 C.L.R. 86). Στην υπό εξέταση υπόθεση ελλείπει τέτοια μαρτυρία η οποία να επιτρέπει στο Δικαστήριο την εξαγωγή ασφαλούς συμπεράσματος ότι η ανατροπή του μοτοποδηλάτου, και η μετέπειτα σύγκρουση του με το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου, οφείλετο σε ή συνδέετο με οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη του Κατηγορούμενου. Τούτου δεδομένου κρίνω ότι δεν υπάρχει επαρκής μαρτυρία ενώπιον μου η οποία να καταδεικνύει στον βαθμό που απαιτείται ότι ο Κατηγορούμενος δεν επέδειξε την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή, πράγμα το οποίο με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την Κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. Έξοδα Λ.Κ.30,00 να καταβληθούν από την Κ.Δ. ........................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο