Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Πανίκου Κολοκοτρώνη, Αρ. Υπόθεσης: 17818/07, 27 Νοεμβρίου 2007

(1)(β)

(2), του Περί Μηχανών Παιγνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου, Ν.32

(1)/96, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 50

(1)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της προσαπτόμενης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 26η Μαΐου 2006, στην Κλήρου, της επαρχίας Λευκωσίας, στο καφενείο του στη Λεωφόρο Μακαρίου αρ. 86, είχε υπό τον έλεγχο και κατοχή του μία μηχανή τυχερού παιγνιδιού, μάρκας CONCORDE, μοντέλο CONCORDE 2, με αύξων αριθμό (S/N) U2-0498-50944, μια μηχανή τυχερού παιγνιδιού, μάρκας CONCORDE, μοντέλο CONCORDE 2, με αύξων αριθμό (S/N) U2-0298-50693 και μια μηχανή τυχερού παιγνιδιού, χρώματος μαύρου, με αύξων αριθμό
2. Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ενοχή στην προσαπτόμενη κατηγορία και η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε 2 μάρτυρες κατηγορίας. Κατατέθηκαν δε ενώπιον του Δικαστηρίου συνολικά 12 τεκμήρια, και με την έγκριση του Δικαστηρίου το περιεχόμενο συγκεκριμένων Τεκμηρίων κατέστη παραδεκτό γεγονός. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή ο συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, και ζήτησε την απόρριψη της προσαπτόμενης κατηγορίας. Παρουσίασε προς τούτο την επιχειρηματολογία του σε συντομία. Σύντομη αλλά προς την αντίθετη εισήγηση ήταν και η αναφορά της κυρίας Χατζηκωνσταντή. Εισηγήθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Για την οριοθέτηση του πλαισίου της διαπίστωσης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης υιοθετήθηκε στην Κύπρο η Αγγλική Πρακτική του 1962 (Practice Direction

(1962)1 All E.R. 448) (Βλέπε Azinas & Another v. The Police

(1981)2 CLR 9, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κόκου Αριστοτέλους & άλλων

(1992)2 ΑΑΔ 356). Η απαλλαγή ενός κατηγορούμενου με βάση την έλλειψη στοιχειοθετήσεως εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτήν την καταδίκη του κατηγορουμένου. Ο Δικαστής δεν προβαίνει στο στάδιο της δίκης κατά το οποίο κλείνει η υπόθεση για την Κατηγορούσα Αρχή σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ΄ αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και το κριτήριο ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα. (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κόκου Αριστοτέλους & άλλων, ανωτέρω). Είχα την ευκαιρία, πέραν της παρακολούθησης της μαρτυρίας κατά το χρόνο της ακρόασης προηγουμένως, κατά το διάλειμμα να διεξέλθω του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Δυστυχώς η μελέτη μου της υπόθεσης μέχρι στιγμής με οδήγησε στο δυσάρεστο συμπέρασμα ότι πρόκειται για εκπληκτική περίπτωση δίωξης και το αναφέρω χωρίς οποιαδήποτε πρόθεση είτε ειρωνείας, είτε επίπληξης, είτε πρόθεσης να θίξω οποιοδήποτε. Όμως το εκπληκτικό της παρούσας υπόθεσης διαφαίνεται από τα όσα ακολουθούν. Δεν κρίνω σκόπιμη την επανάληψη της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Από την ανάλυση όμως που ακολουθεί μπορεί να αποκαλυφθεί το σκεπτικό του Δικαστηρίου. Η κατηγορία που αποδίδεται στον κατηγορούμενο στηρίζεται στο άρθρο 4

(1)(β) και

(2)του Ν.32

(1)/96 ως αυτό τροποποιήθηκε. Το εν λόγω άρθρο καθιστά παράνομη, μεταξύ άλλων, την κατοχή ή έλεγχο μηχανής τυχερού παιγνιδιού. Σύμφωνα με το εδάφιο 2 «μηχανή τυχερού παιγνιδιού σημαίνει μηχανή που αποβλέπει σε παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος, ανεξάρτητα από το αν παρέχει ταυτόχρονα δυνατότητες παιγνιδιού ή ψυχαγωγίας ή όχι, και που δεν είναι μηχανή παιγνιδιού ή μηχανή ψυχαγωγίας .». Από την προσκομισθείσα μαρτυρία διαπιστώνεται, και εδώ είναι το εκπληκτικό της παρούσας δίωξης, η παντελής απουσία μαρτυρίας για τον τρόπο λειτουργίας των αναφερομένων μηχανών και γενικά για το τι μηχανές επρόκειτο. Η παρούσα υπόθεση είναι ποινική και η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά, βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Κατά συνέπεια δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (βλέπε Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363). Το να διαπιστώσει το Δικαστήριο ότι επρόκειτο για μηχανές τυχερού παιγνιδιού προϋποθέτει την διενέργεια υποθέσεων από μέρους του Δικαστηρίου, πράγμα ανεπίτρεπτο. Ελλείψει μαρτυρίας αναφορικά με το ως άνω συστατικό στοιχείο του αδικήματος, θεωρώ ότι παρέλκει η αναγκαιότητα εξέτασης οποιουδήποτε άλλου θέματος που αφορά την παρούσα, αφού με βάση τα όσα ανέφερα καθίσταται εμφανές ότι το να κληθεί ο κατηγορούμενος να παρουσιάσει την υπεράσπισή του στην προσαπτόμενη κατηγορία, υπό τας περιστάσεις, με μόνο σκοπό την επιβεβαίωση των κενών της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής, δεν θα εξυπηρετούσε οποιαδήποτε αρχή δικαίου. Κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου επαρκώς ώστε να υποχρεούται να προβάλει την υπεράσπισή του στην προσαπτόμενη κατηγορία, η κατηγορία απορρίπτεται και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από αυτή. (Υπ) .......... Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο