Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Δημητράκης Κώστα, Αρ. Υπόθεσης: 15272/06, 7 Δεκεμβρίου, 2007

(1)/

1. Διεξήχθη ακροαματική διαδικασία για την προαναφερόμενη Κατηγορία. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε ένα μάρτυρα τον κ. Χριστόδουλο Χριστοδούλου. Ο Μ.Κ.1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την κατάθεση του Τεκμήριο 1, και απάντησε και σε ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι είναι ο ιδιοκτήτης της μοτοσυκλέτας με αριθμούς εγγραφής ΚLΒ 386 την οποία οδηγούσε την 6.6.2005 και περί ώρα 20.15 στην Λεωφ. Μακαρίου στα Λατσιά με κατεύθυνση το Laiki Sporting Club. Είχε τα φώτα του αναμμένα και η ταχύτητα του ήταν 30 χ.α.ω ενώ κρατούσε την αριστερή λωρίδα πλησιάζοντας τα φώτα τροχαίας. Λόγω του ότι το φως στην πορεία του ήταν κόκκινο σταμάτησε, και όταν έγινε πράσινο ξεκίνησε. Δεν θυμάται τίποτε άλλο εκτός του ότι ξύπνησε στο Νοσοκομείο και πληροφορήθηκε ότι είχε εμπλακεί σε ατύχημα. Δεν είδε το αυτοκίνητο με το οποίο συγκρούστηκε πριν από την σύγκρουση, και ούτε θυμάται πως έγινε το ατύχημα. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι στα φώτα τροχαίας υπήρχαν ουρές αυτοκινήτων και στις δύο λωρίδες, και αυτός πέρασε από την μέση τους. Κατατέθηκαν επίσης από κοινού η κατάθεση του Αστ. 1865 Α. Χαραλάμπους, το σχεδιάγραμμα της σκηνής του δυστυχήματος, και η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου. Στην κατάθεση του Αστ. 1865 αναφέρεται ότι επισκέφτηκε την σκηνή ατυχήματος κατά την πιο πάνω ημερομηνία, και ενεχόμενα στο ατύχημα ήταν το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής DAJ 554 που οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο, και η μοτοσυκλέτα με αριθμούς εγγραφής KLB 386 που οδηγείτο από τον Μ.Κ.
2. Έλαβε μέτρα και ετοίμασε σχεδιάγραμμα, ενώ έλαβε περαιτέρω ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο και κατηγόρησε αυτόν γραπτώς. Στην ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο αυτός ισχυρίστηκε ότι την 6.6.2005 και περί ώρα 20.15 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής DAJ 554 και κατευθυνόταν στα φώτα τροχαίας που ενώνουν τις Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου και Αγίου Γεωργίου. Φτάνοντας στα φώτα τροχαίας, το φως στην πορεία του ήταν κόκκινο, και σταμάτησε, βάζοντας τον δείκτη του να δείξει την πρόθεση του να στρίψει δεξιά. Όταν άναψε το πράσινο, και αφού περίμενε να φύγουν τα αυτοκίνητα από απέναντι του, άρχισε να διασχίζει την συμβολή . Τότε είδε μίαν μοτοσυκλέτα να έρχεται από απέναντι προς τα πάνω του, και έστριψε αμέσως το αυτοκίνητο του δεξιά για να την αποφύγει, αλλά δεν τα κατάφερε και τα δύο οχήματα συγκρούστηκαν. Ο μοτοσυκλετιστής κρατούσε λάθος λωρίδα, αφού βρισκόταν στην δεξιά σε σχέση με την πορεία του λωρίδα, απ' όπου επιτρέπετο μόνο η στροφή δεξιά. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, η ευπαίδευτος συνήγορος για τον Κατηγορούμενο εισηγήθηκε ότι δεν αποδείκτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του ώστε να κληθεί σε απολογία. Την εισήγηση αυτή στήριξε στο ότι το σημείο σύγκρουσης, αφού είναι στα 5.8μ, και η λωρίδες σε σχέση με την κατεύθυνση του Μ.Κ.1 έχουν πλάτος 4.7μ έκαστη, βρίσκεται στην λανθασμένη, σε σχέση με το ότι ο Μ.Κ.1 προχώρησε ευθεία, πορεία. Δεν πρέπει ο Κατηγορούμενος να κληθεί να εξηγήσει πως έγινε το ατύχημα. Η ευπαίδευτη συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή παρέπεμψε στην πραγματική μαρτυρία, και στο γεγονός ότι η μοτοσυκλέτα έγινε αντιληπτή από τον Κατηγορούμενο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των Κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα στο οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6739 και 6740, ημερ. 27.3.2000). Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφωρτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου, Π.Ε. 7107, ημερ. 13.2.2002). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοϊζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133: « Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Νίκου Π. Κλεάνθους Π.Ε. 6619, ημερ. 21.6.1999, Azinas v. The Police

(1981)2 C.L.R. 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan

(1969)3 All E.R. 1626). Στην παρούσα υπόθεση είναι γεγονός ότι το Δικαστήριο έχει ενώπιον του ουσιαστικά μόνο την πραγματική μαρτυρία και την ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου, αφού ο Μ.Κ.1 δεν θυμόταν πως έγινε η σύγκρουση. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανος Χριστοδούλου (πιο πάνω) η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής είχε περιοριστεί μόνο σε μαρτυρία των ευρημάτων στην σκηνή του ατυχήματος. Η πραγματική μαρτυρία, όμως, παρείχε ισχυρή ένδειξη ότι η σύγκρουση έγινε στην αντίθετη της πορείας του εφεσίβλητου, πορεία. Κρίθηκε ότι η διαπίστωση αυτή αποκάλυπτε έλλειψη εκ μέρους του εφεσίβλητου προφυλακτικών μέτρων για την ασφάλεια του θύματος, ενώ η βιαιότητα της σύγκρουσης παρείχε ένδειξη για το μέγεθος της παράλειψης. Όπως αναφέρεται, στην σελ. 141, τα Δικαστήρια δεν πρέπει κατά κανόνα να προβαίνουν σε εκτίμηση της ενοχής ή αθωότητας του Κατηγορούμενου πριν ακουστεί το σύνολο της μαρτυρίας, περιλαμβανομένης και της μαρτυρίας που δυνατόν να θέσει ενώπιον του δικαστηρίου η υπεράσπιση. Από τις αναφορές του ιδίου του Κατηγορούμενου στην ανακριτική του κατάθεση, αλλά ειδικότερα όπως προκύπτει και από το σχεδιάγραμμα, ο Μ.Κ.1 είχε περάσει σχεδόν όλη την διασταύρωση προτού χτυπήσει στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου. Τα πιο πάνω παρέχουν ενδείξεις, στον βαθμό που απαιτείται φυσικά στο στάδιο αυτό, και δεδομένου ότι δεν προβαίνω σε οιανδήποτε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, ότι ίσως η μοτοσυκλέτα να μπορούσε να είχε γίνει αντιληπτή από τον Κατηγορούμενο. Τούτου δεδομένου, και χωρίς να προβαίνω σε οποιαδήποτε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, κρίνω ότι έχει στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση στον βαθμό που απαιτείται ώστε να κληθεί ο Κατηγορούμενος σε απολογία. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο