Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Δημήτρης Κορομίας, Αρ. Υπόθεσης: 19264/06, 19 Δεκεμβρίου, 2007

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να δώσει Ένορκη μαρτυρία. Στην μαρτυρία του ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι μόλις πέρασε τα φανάρια του ΒΜΗ βρήκε στον δρόμο την Μ.Κ.2 η οποία πήγαινε πολύ αργά και έβλεπε συνέχεια αριστερά, ενώ οδηγούσε στην δεξιά πλευρά του δρόμου. Της κόρναρε ώστε να μπορέσει να την περάσει, αφού δεν ήθελε να την προσπεράσει από αριστερά. Αυτή πάτησε φρένα, και ακολούθως πάτησε και ο ίδιος φρένα και κινήθηκε αριστερά ώστε να μην της κτυπήσει. Τότε η Μ.Κ.2 εισήλθε και αυτή αριστερά, και ο Κατηγορούμενος την προσπέρασε από την δεξιά λωρίδα. Η Μ.Κ.2 μετά τον έτρεχε από πίσω φωνάζοντας, αλλά ο ίδιος δεν επιθυμούσε να τσακωθεί μαζί της. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο Αστ. 4511 Π. Κτίστης μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Υπήρξε αντικειμενικός και σαφής, και την μαρτυρία του αποδέχομαι εξ΄ολοκλήρου. Η κα Παρασκευή Κυριακίδου δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Έδωσε μία μαρτυρία με πολλές υπερβολές, ενώ ήταν ολοφάνερη η εμπάθεια της προς τον Κατηγορούμενο. Πέραν τούτων, σημειώνω ενδεικτικά τα πιο κάτω: - Ο ισχυρισμός της Μ.Κ.2 ότι έβλεπε τον Κατηγορούμενο στο αυτοκίνητο του για ένα δεκάλεπτο, είναι υπερβολικός, αφού όλα τα γεγονότα διαδραματίστηκαν μέσα σε ένα δρόμο. - Ο ισχυρισμός της ότι ο δρόμος δεν είναι τετραπλής κατεύθυνσης είναι αντίθετος με την περιγραφή του δρόμου που έδωσε ο Μ.Κ.1 και ο Κατηγορούμενος. - Επίσης σε αντίφαση με την μαρτυρία των Μ.Κ.1 και Κατηγορούμενου ήταν ο ισχυρισμός της Μ.Κ.2 ότι δεν υπάρχουν καταστήματα στον επίδικο δρόμο. - Η Μ.Κ.2 αρνήθηκε κατά την αντεξέταση της ότι ακολούθησε τον Κατηγορούμενο, ενώ στην κατάθεση της αναφέρει ότι τον ακολούθησε για 100 - 150μ. Ο Κατηγορούμενος μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας, και πιστεύω ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Υπήρξε ήρεμος και χωρίς εμπάθεια, και εξιστόρησε τα διαδραματισθέντα με σαφήνεια. Τούτων δεδομένων, την μαρτυρία του αποδέχομαι εξ' ολοκλήρου. Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης αποτελεί εύρημα μου ότι την 23.10.2005 και περί η ώρα 11.50 ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΗΚ 831. Σε ένα σημείο του δρόμου συνάντησε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚΗΗ 514 το οποίο οδηγείτο από την Μ.Κ.2, και η οποία οδηγούσε στην δεξιά λωρίδα πηγαίνοντας πολύ αργά και βλέποντας προς τα αριστερά. Ο Κατηγορούμενος κόρναρε στην Μ.Κ.2, και αυτή αντέδρασε πατώντας τα φρένα του αυτοκινήτου της. Ο Κατηγορούμενος τότε κινήθηκε αριστερότερα και πάτησε και αυτός φρένα, και όταν η Μ.Κ.2 εισήλθε στην αριστερή λωρίδα αυτός την προσπέρασε από την δεξιά λωρίδα. Η Μ.Κ.2 τότε τον ακολούθησε για κάποια απόσταση φωνάζοντας του, και ακολούθως κατήγγειλε το ζήτημα στην Αστυνομία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6279, ημερ. 27.3.98 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως. (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 300 Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1. Βίττη ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37. Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 160. Derek Knell v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police

(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police

(1987)2 C.L.R. 86). Ο Κανονισμός 58(ιθ) αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχον μηχανοκινήτου οχήματος εφ' οιασδήποτε οδού, υπέχει υποχρέωσιν όπως- εν ουδεμία περίπτωσει χρησιμοποιή την σειρήνα του οχήματος εντός των κατωκημένων περιοχών οιασδήποτε δημοτικής περιοχής ή περιοχής βελτιώσεως, εις πάσας τας λοιπάς κατωκημένας περιοχάς μη χρησιμοποιή την σειρήνα του οχήματος μεταξύ των ωρών της ενάτης μεταμεσημβρινής και της ανατολής του ήλιου, εις πάσας δε τας μη κατωκημένας περιοχάς μη χρησιμοποιή ταύτην εκτός καθ'ην έκταση τούτο είναι απολύτως αναγκαίον προς τούτοις απαγορεύεται η χρήσις σειρήνος τύπου μη εγκεκριμένου υπό του Εφόρου». Από την ενώπιον μου μαρτυρία τα γεγονότα έλαβαν χώρα η ώρα 11.50 π.μ.. Τούτου δεδομένου, η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της σε σχέση με την 2η Κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Σε σχέση με την 1η Κατηγορία παρατηρώ ότι, με βάση τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου, δεν υπάρχει κάτι που να καταδεικνύει ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε αμελώς. Ούτε και σε αυτήν την Κατηγορία έχει αποδειχθεί ενοχή του Κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Δεν μπορώ να μην παρατηρήσω το γεγονός ότι ο Μ.Κ.1 είχε αναφέρει ρητά ότι ο ίδιος, ως εξεταστής της υπόθεσης, είχε εισηγηθεί ότι δεν υπάρχει υπόθεση να προωθηθεί. Παρά τούτο όμως η Αστυνομία επέλεξε να προωθήσει αυτήν την υπόθεση στα Δικαστήρια, μέχρι μάλιστα και τελικής ακρόασης, με ότι αυτό συνεπάγεται στην πρόκληση εξόδων και του χρόνου του Δικαστηρίου. Ερωτηθείσα η κα Θεοδότου κατά την τελική της αγόρευση ανέφερε ότι αποδέχεται ότι έχει παραβιαστεί η αρχή της ισότητας δεδομένου ότι δεν κατηγορήθηκε και η Μ.Κ.2. Επίσης δέχθηκε ότι ο Κατηγορούμενος ενδεχομένως να κατηγορήθηκε μεροληπτικά. Τα πιο πάνω, πιστεύω, δεν περιποιούν τιμή στην Κατηγορούσα Αρχή, η οποία είναι και αυτή Λειτουργός της Δικαιοσύνης. Ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Έξοδα Λ.Κ.16,00 να καταβληθούν από την Κ.Δ. ........................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο