Αστυνομία ν. Παντελής Νικολάου, Αρ. Υποθέσεως: 9881/06, 18.01.2007

(1)(ια) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Κανονισμών του 1984 ΚΔΠ 66/84 και άρθρων 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας που αντιμετωπίζει, στις 14.02.06 στη Λεωφόρο Αρτέμιδος στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΒΕ 294 και παρέλειψε να συμμορφωθεί προς σήμα τροχαίας τοποθετημένο υπό την αρμόδια αρχή, ήτοι πέρασε ενώ το κόκκινο φως ήταν αναμμένο. Προς απόδειξη της πιο πάνω κατηγορίας η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε στο Δικαστήριο τρεις μάρτυρες. Πρώτος κατέθεσε ο Αστ. 3024 Μ. Καβαλιέρος (ΜΚ1), δεύτερος ο Αστ. 2612 Π. Αγαθοκλέους (ΜΚ2) και τελευταίος κατέθεσε ο Νίκος Αυξεντίου (ΜΚ3). Συνοπτικά η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής έχει ως ακολούθως: Ο ΜΚ3 στις 14.02.06 ενόσω οδηγούσε το όχημά του στη Λεωφ. Αρτέμιδος παρά τα φώτα τροχαίας της Λεωφ. Αρτέμιδος με Φανερωμένης και ενώ το φανάρι της πορείας του ήταν πράσινο και ενόσω ο ίδιος πορευόταν αριστερά προς Άγ. Λάζαρο, ένα μικρό λεωφορείο με επιγραφή English Centre και συγκεκριμένο αριθμό τηλεφώνου, το οποίο οδηγούσε ένα άντρας, πέρασε με κόκκινο φανάρι και ταχύτητα από τη Λεωφ. Φανερωμένης με κατεύθυνση τον Άγιο Λάζαρο. Από αυτή την ενέργεια του λεωφορείου λίγο έλειψε τα ενεχόμενα οχήματα να συγκρουστούν. Ο ΜΚ3 κατήγγειλε το εν λόγω συμβάν στο ΜΚ1 ο οποίος έλαβε κατάθεση από το μάρτυρα (βλ. τεκμήριο 1). Ακολούθως, ο ΜΚ1 παρέδωσε την εν λόγω κατάθεση στο υπεύθυνο του, η οποία τελικά κατέληξε στο ΜΚ2 για τις περαιτέρω εξετάσεις. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι βάσει των εξετάσεων που έκανε και της μαρτυρίας του παραπονουμένου (ΜΚ3) το όχημα ήταν ένα minibus και έφερε αριθμούς εγγραφής ΕΒΕ
2. Εξέδωσε εξώδικο εναντίον του Κατηγορουμένου το οποίο δεν έχει μέχρι σήμερα πληρωθεί. Τέλος, ο ΜΚ2 κατηγόρησε τον Κατηγορούμενο ο οποίος του απάντησε ότι δεν παραδέχεται. Αφότου, η κα Πίπη έκλεισε την υπόθεση για την Κατηγορούσα Αρχή, το Δικαστήριο ερώτησε τον Κατηγορούμενο εάν είχε οιονδήποτε αίτημα και εκείνος απάντησε αρνητικά. Εν πάση όμως περιπτώσει, το Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του Κεφ. 155 ούτως ή άλλως υποχρεούται όπως εξετάσει το μαρτυρικό υλικό προς διαπίστωση της απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος καθώς επίσης και τη μη αντινομικότητα της μαρτυρίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133). Στη δοσμένη περίπτωση ο Κανονισμός 58

(1)(ια) προβλέπει ότι: "58.-

(1)Πας όστις οδηγεί ή έχει την ευθύνην ή τον έλεγχον μηχανοκινήτου οχήματος εφ΄ οιασδήποτε οδού, υπέχει υποχρέωσιν όπως - (ια) συμμορφούται προς άπαντα τα σήματα της τροχαίας, τα οποία ήθελον τοποθετηθή ή χαραχθή επί ή πλησίον οιασδήποτε οδού υπό ή κατ΄ εντολήν της Αστυνομίας, ή δημοτικού συμβούλου ή οιασδήποτε άλλης αρχής, εμπεπιστευμένης τον έλεγχον ή την ρύθμισιν της τροχαίας, προς καθοδήγησιν των οδηγών μηχανοκινήτων οχημάτων." Προκύπτει ότι συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι η απόδειξη του οδηγού του οχήματος ή η απόδειξη του προσώπου που έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο του οχήματος επί οιασδήποτε οδού. Εξέτασα σχετικά το μαρτυρικό υλικό και διαπιστώνω ότι από ερώτηση που η Κατηγορούσα Αρχή υπέβαλε στο ΜΚ3, διαφαίνεται ότι ο οδηγός του εν λόγω οχήματος παραμένει άγνωστος. Η εν λόγω ερώτηση και απάντηση έχει ως ακολούθως: Ε. Τον οδηγό αυτού του οχήματος ποιος ήταν, τον βλέπεις εδώ στο Δικαστήριο; Α. Δεν είδα καθαρά αυτό τον άνθρωπο που οδηγούσε, δεν μπορούσα να δω καθαρά. Από όλα τα πιο πάνω προκύπτει ότι αποδοχή της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής, στον ύψιστο γι' αυτό το στάδιο βαθμό, δεν αποδεικνύει ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός του εν λόγω οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο και τόπο. Σημειώνω ότι κανένας άλλος μάρτυρας δεν ερωτήθηκε και δεν επεξήγησε πως κατέληξε σε απόφαση πρόσαψης κατηγορίας εναντίον του Κατηγορουμένου. Η μόνη σχετική απάντηση είναι εκείνη του ΜΚ2 η οποία και πάλι κρίνεται ως αοριστολογία. Ο εν λόγω μάρτυρας απάντησε ότι κατέληξε στον Κατηγορούμενο με βάση την κατάθεση του παραπονουμένου, δηλαδή του ΜΚ3. Εδώ, κρίνω ότι πρέπει να σημειωθεί πως δεν παρορώ ότι ο Κατηγορούμενος υπέβαλε στο ΜΚ3 πως "Και αν εγώ λέω αυτή τη στιγμή ότι λες ψέματα και αυτό το συμβάν δεν έγινε, που έγινε, αλλά δεν πέρασα τα φώτα με κόκκινο, πως θα αποδείξετε εσείς στο Δικαστήριο ότι έκαμα αυτή την πράξη;". Είμαι της γνώμης πως η εν λόγω υποβολή του Κατηγορουμένου, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω εκδίκασε την υπόθεση χωρίς τις υπηρεσίες δικηγόρου, επιδέχεται πολλαπλών επεξηγήσεων. Δύναται να θεωρηθεί ότι ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβητεί πως αυτό το συμβάν έγινε και ότι ο ίδιος ήταν ο οδηγός του εν λόγω οχήματος ή ακόμη, δύναται να θεωρηθεί ότι ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβητεί πως τέτοιο συμβάν επεσυνέβη στο ΜΚ3 αλλά όχι με πρωταγωνιστή τον ίδιο. Τέλος, υπενθυμίζω ότι η προαναφερόμενη ερώτηση του Κατηγορουμένου ήταν υποβολή. Καταλήγω λοιπόν πως το Δικαστήριο δεν έχει την ευχέρεια να εικάσει σχετικά με το υπό κρίση συνθετικό στοιχείο του αδικήματος. Συνεπώς, δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου η οποία να απολήγει σε σαφή και ξεκάθαρη διαπίστωση ότι κατά τον εν λόγω χρόνο ο Κατηγορούμενος οδηγούσε ή είχε τον έλεγχο του οχήματός που αναφέρεται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. Είναι βέβαια σταθερός παρονομαστής του ποινικού δικαίου ότι η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά, βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι (βλ. σχετικά Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, 365). Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο δεν δύναται να υποθέσει πως ο Κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός του οχήματος ΕΒΕ 294 στις 14.02.06 στη Λεωφ. Αρτέμιδος. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία εναντίον του Κατηγορουμένου, ελλείψει θετικής μαρτυρίας αναφορικά με τον οδηγό του οχήματος. Ως εκ τούτου, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται της κατηγορίας. ............. Λ. Α. Παντελή, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο