← Κύπρος

Αστυνομία ν. Νίκος Αυξεντίου κ.α., Αρ.Υπ.: 12954/05, 24 Ιανουαρίου, 2007

Αστυνομία ν. Νίκος Αυξεντίου κ.α., Αρ.Υπ.: 12954/05, 24 Ιανουαρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:B7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε. Δ. Αρ.Υπ.: 12954/05 Αστυνομία v. Νίκος Αυξεντίου Στέλιος Στυλιανού Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 24 Ιανουαρίου, 2007 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. A. Χατζημιχαήλ Για τον Κατηγορούμενο αρ. 1: κ. Ι. Φράγκος Κατηγορούμενος αρ. 1 παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος Νίκος Αυξεντίου αντιμετωπίζει την κατηγορία της συμπλοκής κατά παράβαση του άρθρου 89 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο κατηγορούμενος μαζί με τον Στέλιο Στυλιανού, ο οποίος είναι ο δεύτερος κατηγορούμενος στο κατηγορητήριο, στις 17/6/05 στη Λάρνακα έλαβαν μεταξύ τους μέρος σε συμπλοκή σε δημόσιο χώρο. Αξίζει να αναφερθεί ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή στην κατηγορία που αντιμετώπιζε και Δικαστήριο με διαφορετική σύνθεση επέβαλε σε αυτό την ποινή του προστίμου των ΛΚ200 διατάσσοντας μάλιστα όπως η χρηματική ποινή καταβληθεί αμέσως. Ο δεύτερος κατηγορούμενος διατάχθηκε επίσης να πληρώσει τα έξοδα των ΜΚ9 και ΜΚ
  2. Ο πρώτος κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ενοχή στην κατηγορία και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της κάλεσε τρεις μάρτυρες κατηγορίας. Ο πρώτος μάρτυρας ήταν ο αστυφ. 1866 Α. Δημητρίου ο οποίος είναι και ο εξεταστής της παρούσας υπόθεσης. Ανέφερε ότι στις 17/6/05 και περί ώρα 15:10 έλαβε παράπονο από τον κατηγορούμενο ότι την ίδια ημέρα και περί ώρα 14:30 χτυπήθηκε από άγνωστο του πρόσωπο στην οδό Παύλου Βαλσαμάκη στη Λάρνακα. Σχεδόν ταυτόχρονα εισήλθε στο τμήμα ο Στέλιος Στυλιανού ο οποίος παραπονέθηκε ότι την ίδια μέρα και περί ώρα 14:30 χτυπήθηκε από άγνωστο του πρόσωπο. Τα δύο πρόσωπα αναγνωρίστηκαν μεταξύ τους στο τμήμα και τους έστειλε για εξέταση στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας αφού έφεραν και οι δύο εξωτερικές κακώσεις. Κατέθεσε ως τεκμήριο 2 την θεληματική κατάθεση του κατηγορούμενου, ως τεκμήριο 3 την γραπτή απάντηση του κατηγορούμενου στην κατηγορία που του προσήψε για συμπλοκή, ως τεκμήριο 4 την έκθεση της κυβερνητικού ιατρού που εξέτασε τον κατηγορούμενο, ως τεκμήριο 5 την έκθεση της κυβερνητικού ιατρού που εξέταση τον Στέλιο Στυλιανού, ως τεκμήριο 6 την κατάθεση της Sheena Stylianou συζύγου του Στέλιου Στυλιανού, ως τεκμήριο 7 την κατάθεση του Neil James Duncan γαμπρού του Στέλιου Στυλιανού. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι είδε ο ίδιος τις εξωτερικές κακώσεις που έφεραν και τα δύο πρόσωπα, συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος του έδειξε γδαρσίματα σε ένα από τα δύο του χέρια και μπορεί και μία εκδορά στο κεφάλι ενώ ο Στυλιανού μώλωπα στον μηρό προς το πλευρό και την κάκωση αυτή την είδε αφού ο Στυλιανού κατέβασε το παντελόνι του. ΄Ηταν η θέση του ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο οι κακώσεις και στους δύο προήλθαν από καυγά ή από ατύχημα. Ανέφερε ότι το παράπονο που υπέβαλαν και οι δύο στον ίδιο ήταν ότι χτυπήθηκαν μεταξύ τους σε δημόσιο χώρο. Ο κύριος μάρτυρας για την κατηγορούσα αρχή ήταν ο ΜΚ2 Στέλιος Στυλιανού ο οποίος παραδέχθηκε ότι στις 17/6/05 συνεπλάκη σε δημόσιο χώρο με τον κατηγορούμενο και κατέθεσε ως τεκμήριο 8 την θεληματική κατάθεση που έδωσε ο ίδιος στην αστυνομία. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι στις 17/6/05 γύρω στις 2:15 το μεσημέρι πήγαν στο Goody's με την σύζυγο του και την τετράχρονη κόρη του. Όταν επέστρεψε στο αυτοκίνητο του είδε από κάποια απόσταση ένα μεγάλο αυτοκίνητο με ένα τρόλεϊ να είναι παρκαρισμένο πίσω από το αυτοκίνητο του μπλοκάροντας την έξοδο. Μέσα στο αυτοκίνητο βρισκόταν ο κατηγορούμενος που μιλούσε στο τηλέφωνο και ο ίδιος με την οικογένεια του πήγαν στο αυτοκίνητο τους σκεφτόμενοι ότι όταν τέλειωνε το τηλεφώνημα του θα τους έβλεπε και θα τους άνοιγε τον δρόμο για να φύγουν. Περίμεναν υπομονετικά 3-4 λεπτά αλλά όταν ο κατηγορούμενος τέλειωσε το τηλεφώνημα του βγήκε έξω από το αυτοκίνητο του. Επειδή ο ΜΚ2 νόμιζε ότι ο κατηγορούμενος δεν τους είχε δει βγήκε έξω από το δικό του αυτοκίνητο και του ζήτησε ευγενικά να μετακινήσει το αυτοκίνητο του. Η απάντηση του κατηγορουμένου ήταν ότι δεν θα το μετακινούσε επειδή είχε δουλειά να κάμει. Ο ΜΚ2 του ζήτησε ξανά να μετακινήσει το αυτοκίνητο του αλλά ο κατηγορούμενος του είπε και πάλι να περιμένει επειδή είχε δουλειά να κάμει. Δεν ήξερε τον κατηγορούμενο και επειδή δεν ήξερε για πόση ώρα θα έμενε εκεί πήγε κοντά του και του φώναξε να μετακινήσει το αυτοκίνητο του αμέσως. Ο κατηγορούμενος τον χτύπησε με το δεξί του γόνατο στην έσω πλευρά του αριστερού του μηρού. Ο ίδιος έκανε πίσω και ο κατηγορούμενος τον χτύπησε στο αριστερό του γοφό. Ακολούθως πήρε τα χέρια του, ο ίδιος κατάφερε να του ξεφύγει και ο κατηγορούμενος τον χτύπησε και πάλι με το μπράτσο του στον λαιμό του οπόταν και ο ίδιος τον χαστούκισε μια φορά στο πρόσωπο αμυνόμενος λέγοντας του να προσέξει την συμπεριφορά του. Σε κάποια στιγμή τα γυαλιά ηλίου που φορούσε ο κατηγορούμενος έπεσαν στο έδαφος και ο ΜΚ2 τα πάτησε κατά λάθος. Εκείνη την στιγμή δύο πρόσωπα τους πλησίασαν, ο ένας από τους δύο έδειξε αστυνομική ταυτότητα και τους είπε να σταματήσουν. Ο κατηγορούμενος άρχισε να λέει κάτι στα ελληνικά το οποίο δεν κατάλαβε και ο ΜΚ2 με την σειρά του είπε στον αστυνομικό ότι ο κατηγορούμενος τον είχε κλωτσήσει και ότι ο ίδιος τον χαστούκισε. Ο αστυνομικός ρώτησε αν είχε χτυπήσει και ο ΜΚ2 απάντησε θετικά και του έδειξε τις πληγές του. Ο αστυνομικός του είπε να πάει στο νοσοκομείο αλλά ο ίδιος αρνήθηκε αναφέροντας ότι δεν ήταν κάτι το σοβαρό. Τότε ο αστυνομικός του είπε να πάει στο νοσοκομείο επειδή ο κατηγορούμενος θα πήγαινε, έτσι μετέβηκε στον αστυνομικό σταθμό όπου του δόθηκε ένα χαρτί και πήγε στο νοσοκομείο να εξεταστεί μαζί με την σύζυγο και την κόρη του. Εκεί είδε τον κατηγορούμενο αλλά δεν μίλησαν, απλά είχαν οπτική επαφή. Επέμενε ότι πριν να φωνάξει στον κατηγορούμενο να μετακινήσει το αυτοκίνητο του του είχε ζητήσει προηγουμένως ευγενικά τρεις ή τέσσερις φορές να το μετακινήσει. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2 αρνήθηκε ότι εκνευρίστηκε ιδιαίτερα όταν ο κατηγορούμενος του είπε ότι δεν θα μετακινούσε το αυτοκίνητο του πριν να τελειώσει την δουλειά του. Ανέφερε ότι δεν φώναξε στον κατηγορούμενο να μετακινήσει το αυτοκίνητο του και όταν του υποδείχθηκε ότι στο τεκμήριο 8 αναφέρει ότι φώναξε στον κατηγορούμενο η απάντηση του ήταν ότι χρησιμοποίησε το ρήμα «shout» γιατί δεν ήξερε τι να πει επαναλαμβάνοντας ότι του ζήτησε προηγουμένως ευγενικά ζητώντας του και συγνώμη να μετακινήσει το αυτοκίνητο του. Ανέφερε ακολούθως ότι όταν ξεκίνησαν να συνομιλούν βρίσκονταν σε απόσταση ο ένας από τον άλλο, ο κάθε ένας κοντά στο δικό του αυτοκίνητο, ενώ σιγά σιγά πλησίασαν ο ένας τον άλλο και στο τέλος βρέθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο. Αρνήθηκε την υποβολή ότι ήταν ο ίδιος που προχωρούσε απειλητικά προς το μέρος του κατηγορούμενου αναφέροντας ότι και οι δύο προχωρούσαν ο ένας προς τον άλλο, και όταν του υποδείχθηκε ότι στο τεκμήριο 8 αναφέρει «I moved towards him» επανέλαβε ότι και ο κατηγορούμενος προχώρησε προς το μέρος του. ΄Ηταν η θέση του ότι βρέθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο και ο κατηγορούμενος τον χτύπησε με το δεξί του πόδι. Ακολούθως τον χτύπησε στο γόνατο και στο λαιμό και μετά του ανταπέδωσε ο ίδιος το χτύπημα. Ο ίδιος τον χαστούκισε με ανοιχτή την παλάμη του. ΄Οταν του υπεβλήθη ότι στην κατάθεση του δίνει διαφορετική εκδοχή για το πως επεσυνέβη το περιστατικό η απάντηση του ήταν ότι αυτό οφείλεται στα δικά του σπασμένα ελληνικά και στα σπασμένα αγγλικά του αστυνομικού που του έπαιρνε κατάθεση. Είπε ότι η γυναίκα του κατά την διάρκεια του περιστατικού βρισκόταν στο πεζοδρόμιο εκτός του αυτοκινήτου και δεν γνωρίζει κατά πόσο είδε το περιστατικό. Ούτε γνωρίζει κατά πόσο ο γαμπρός του είχε δει το περιστατικό. Αρνήθηκε την υποβολή ότι τα γυαλιά του κατηγορούμενου έπεσαν στο έδαφος μετά που τον χτύπησε ο ίδιος και ότι τα πάτησε προκλητικά, ότι εκνευρίστηκε όταν ο κατηγορούμενος του είπε ότι δεν θα μετακινούσε το αυτοκίνητο του αν δεν τέλειωνε πρώτα την δουλειά του, ότι ο ίδιος επιτέθηκε στον κατηγορούμενο και με το δεξί του χέρι τον χτύπησε στο κεφάλι, ότι ο ίδιος ξαναχτύπησε τον κατηγορούμενο και ότι είναι μετά από το δεύτερο χτύπημα που του κατέφερε και αμυνόμενος ο κατηγορούμενος τον κλώτσησε, ότι μετά το περιστατικό πέρασε αρκετές φορές από το μέρος που βρισκόταν το μαγαζί του κατηγορούμενου και τον απείλησε φραστικά και ότι ο ίδιος ήταν επιβάτης σε αυτοκίνητο το οποίο πέρασε έξω από τον τόπο εργασίας του κατηγορουμένου και τον απείλησε κάνοντας και σχετική χειρονομία αναφέροντας ότι είχε πάει στην αστυνομία για το θέμα αυτό και φάνηκε ότι το αυτοκίνητο άνηκε σε κάποιο ηλικιωμένο πρόσωπο και όχι στον ίδιο και ο ίδιος ουδέποτε ήταν επιβάτης στο εν λόγω αυτοκίνητο. Ο ΜΚ3 Γ. Ονισηφόρου ήταν το πρόσωπο που στις 17/6/05 άκουσε περί ώρα 14:10 δυνατές φωνές και είδε σε κοντινή απόσταση ανθρώπους να συγκεντρώνονται, κατευθύνθηκε προς το μέρος, είδε δύο άτομα να λογομαχούν φωνάζοντας δυνατά και αφού τους έδειξε την αστυνομική του ταυτότητα διότι ήταν με πολιτική περιβολή τους είπε να σταματήσουν πράγμα το οποίο και έκαναν. Τους ρώτησε για τον λόγο λογομαχίας και επειδή διαφωνούσαν για το ποιος από τους δύο έφταιγε τους είπε να σταματήσουν και ότι θα χειριζόταν το θέμα ο ίδιος, έγραψε τα στοιχεία τους στο σημειωματάριο του, τους συμβούλεψε να επισκεφθούν το Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας αφού παραπονέθηκαν ότι αλληλοχτυπήθηκαν και ακολούθως το Τμήμα Μικροπαραβάσεων Λάρνακας για περαιτέρω χειρισμό του θέματος. Το μέρος όπου έγινε η λογομαχία είναι εμπορικός δρόμος, εκεί υπάρχουν καταστήματα, καφέ και εστιατόρια fast-food ενώ υπήρχε και πολύς κόσμος. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι υπήρξαν αρκετοί άνθρωποι που συγκεντρώθηκαν στην σκηνή αλλά δεν πήρε τα στοιχεία κανενός από αυτούς, ότι ο ίδιος προσωπικά δεν είδε τον κατηγορούμενο και τον ΜΚ2 να τσακώνονται με τα χέρια, δεν είδε τα σπασμένα γυαλιά ηλίου του κατηγορουμένου ούτε τον ΜΚ2 να σκύβει και να παίρνει τα θρυμματισμένα γυαλιά από κάτω. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο σαν ένα από τα δύο πρόσωπα που συμμετείχαν στο επεισόδιο εκείνη την ημέρα. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του έκρινε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου ο οποίος και επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία από το εδώλιο του μάρτυρα. Κάλεσε επίσης άλλους τρεις μάρτυρες υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος είπε ότι διατηρεί κατάστημα στην οδό Παύλου Βαλσαμάκη στη Λάρνακα. Ακριβώς απέναντι από το κατάστημα του στον δρόμο υπάρχει καθορισμένος χώρος στάθμευσης για 30 λεπτά μόνο για προμηθευτικά οχήματα. Στις 17/6/05 και περί ώρα 2:30 το μεσημέρι ο ίδιος οδηγούσε το αυτοκίνητο του ένα διπλοκάμπινο με τρόλεϊ από πίσω στο οποίο μετέφερε τα εμπορεύματα του και προσπάθησε να παρκάρει στον καθορισμένο χώρο για να ξεφορτώσει τα εμπορεύματα. Η κίνηση ήταν πολύ πυκνή λόγω του ότι ήταν το τριήμερο του κατακλυσμού. Στον χώρο απέναντι από το κατάστημα του υπήρχαν σταθμευμένα πολλά πολιτικά αυτοκίνητα, γνώριζε τον ιδιοκτήτη ενός από αυτά από τον οποίο και ζήτησε να το μετακινήσει πράγμα το οποίο έκαμε και έτσι μπόρεσε να βρεί λίγο χώρο να παρκάρει. ΄Εμεινε στο αυτοκίνητο και απ' εκεί τηλεφώνησε στην γραμμή του πολίτη και κατάγγειλε το γεγονός ότι πολιτικά αυτοκίνητα πάρκαραν στον συγκεκριμένο χώρο. Μετά κατέβηκε από το αυτοκίνητο και ενώ ήταν έτοιμος να αρχίσει να ξεφορτώνει τα πράγματα από το τρόλεϊ και να τα βάλει στο μαγαζί του τον πλησίασε ο ΜΚ2 Στέλιος Στυλιανού και άρχισε να του φωνάζει «να ταράξεις το αυτοκίνητο σου τώρα». Ο ίδιος του απάντησε «να περιμένεις πέντε λεπτά να κάμω την δουλειά μου». Η αντίδραση του ήταν να φωνάζει «να το φύεις τώρα πριν να σε χτυπήσω». Η απόσταση μεταξύ τους ήταν πολύ κοντινή, μπορούσαν να κάμουν χειραψία. Ο ίδιος βρισκόταν πίσω από το αυτοκίνητο του στο τρόλεϊ ενώ ο ΜΚ2 είχε διανύσει την απόσταση από το δικό του αυτοκίνητο προς το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου. Όταν του είπε ότι δεν θα το μετακινήσει ο ΜΚ2 γύρισε το δεξί του χέρι και τον χτύπησε με την γροθιά του στον αριστερό του κρόταφο. ΄Ηταν εκτός εαυτού και φώναζε ασυναρτησίες στην ελληνική και αγγλική γλώσσα. Ο ίδιος εκπλάγηκε, του είπε «μην συνεχίζεις, 2-3 λεπτά θα κάμω να κατεβάσω τα πράγματα μου». Ο ΜΚ2 τον χτύπησε για δεύτερη φορά στο ίδιο σημείο και προσπάθησε να τον σπρώξει για τρίτη φορά δίνοντας του την εντύπωση ότι η πρόθεση του ήταν να συνεχίσει να τον σπρώχνει και να τον χτυπά. Τότε ο ίδιος σήκωσε το γόνατο του και τον χτύπησε περίπου στην μέση του την ίδια ώρα που ο ΜΚ2 συνέχιζε να τον σπρώχνει. Είχε χάσει την ισορροπία του, έκαμε 1-2 βήματα προς τα πίσω, του έπεσαν τα γυαλιά του ηλίου που φορούσε και του βγήκε και το δεξί του τσόκαρο. Ο ΜΚ2 πάτησε επιδεικτικά και έσπασε τα γυαλιά του τότε ο ίδιος έβαλε τα χέρια στο κεφάλι του ενώ ο ΜΚ2 συνέχισε να τον χτυπά άλλες 5-6 φορές στο κεφάλι. Ο ίδιος ήταν σκυφτός, ο ΜΚ2 είχε τα χέρια του σε θέση πυγμαχίας και του φώναζε ασυναρτησίες οπόταν πλησίασε ένας αστυνομικός με πολιτική περιβολή και τους είπε να σταματήσουν. Ο ΜΚ2 ήταν χαρούμενος και διασκέδαζε και ενώ ο ίδιος άρχισε να πιάνει τα πράγματα από το τρόλεϊ του αυτοκινήτου του τον πλησίασε και του είπε «θα το ταράξεις τώρα ή θέλεις κι' άλλες;». Ο ίδιος του ανέφερε «αν θέλεις ξαναχτύπα με» και τότε ο ΜΚ2 του είπε «είσαι πεζεβένκης, βλέπω που είναι το μαγαζί σου και θα δεις τι θα σου κάνω». Ακολούθως πήγε στην αστυνομία και μετά στο νοσοκομείο όπου συναντήθηκε με τον ΜΚ2 ο οποίος του χαμογέλασε ειρωνικά και του είπε «γελούμε τώρα;» και του έκαμε μια πολύ προσβλητική χαρακτηριστική κίνηση δείχνοντας του τα γεννητικά του όργανα. Αντεξεταζόμενος δέχθηκε ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που βρήκε πολιτικά αυτοκίνητα παρκαρισμένα στον συγκεκριμένο χώρο αλλά αρνήθηκε ότι είχε επανειλημμένα συμπλακεί με τους οδηγούς τους αναφέροντας ότι θυμάται μόνο ένα επεισόδιο προηγούμενο και αρνήθηκε ότι τη συγκεκριμένη ημέρα είχε θυμώσει όταν είδε το αυτοκίνητο του ΜΚ2 παρκαρισμένο εκεί. Δέχθηκε ότι ο τρόπος με τον οποίο πάρκαρε το όχημα του ήταν τέτοιος που δεν μπορούσαν τα οχήματα που τον εμπόδιζαν προηγουμένως να φύγουν αναφέροντας όμως ότι δεν το έκανε επίτηδες αλλά δεν υπήρχε άλλος τρόπος. Αρνήθηκε ότι περίμενε τον ιδιοκτήτη του οχήματος για να του ζητήσει λόγο και ότι ο τρόπος που απάντησε στον ΜΚ2 όταν τέλειωσε το τηλεφώνημα του ήταν γεμάτος θυμό και επιθετικά. Αρνήθηκε ότι δέχθηκε χτύπημα από τον ΜΚ2 στο μάγουλο αφού προηγουμένως τον είχε χτυπήσει ο ίδιος με το γόνατο του επαναλαμβάνοντας ότι ο ίδιος χτύπησε τον ΜΚ2 μόνο μία φορά και μετά που είχε δεχθεί χτυπήματα από εκείνον. Ρωτήθηκε κατά πόσο τοποθετεί την άφιξη του αστυνομικού με την πολιτική περιβολή όταν η μεταξύ τους φάση βρισκόταν σε εξέλιξη και απάντησε ότι την συγκεκριμένη ώρα ο ίδιος ήταν σκυφτός ενώ ο ΜΚ2 βρισκόταν σε θέση πυγμαχίας επιμένοντας ότι ο αστυνομικός είδε τον ΜΚ2 να τον χτυπά και να τον βρίζει. Όταν ρωτήθηκε γιατί ο ΜΚ3 δεν ανέφερε τίποτε από αυτά στο Δικαστήριο ήταν η θέση του ότι «ο αστυνομικός ήταν εκεί και έγραφε, δεν ξέρω ούτε τι άκουσε ούτε τι είδε». Ρωτήθηκε γιατί δεν κατάγγειλε την εξύβριση του από τον ΜΚ2 όπως και το γεγονός ότι αυτός του υπέδειξε τα γεννητικά του όργανα στο Νοσοκομείο και ανέφερε ότι προέβηκε σε καταγγελίες στον Αρχηγό της αστυνομίας και εξ όσων έχει πληροφορηθεί υπάρχει υπόθεση εναντίον του ΜΚ2 από την αστυνομία. Επέμενε ότι δεν συνεπλάκη με τον ΜΚ2 αλλά ότι αυτός του επιτέθηκε τον προσέβαλε και ότι αμυνόμενος τον κλώτσησε μια φορά και δεν δέχθηκε τις υποβολές ότι πρώτος χτύπησε τον Στυλιανού επειδή έχασε την ψυχραιμία του και ότι ψεύδεται στον τρόπο που έχει περιγράψει το περιστατικό. Ως πρώτος μάρτυρας υπεράσπισης κατέθεσε η ΄Ελενα Σιάθα υπάλληλος στο κατάστημα του κατηγορουμένου. Κατέθεσε ως τεκμήριο 10 την κατάθεση της που έδωσε στην αστυνομία σχετικά με το περιστατικό σύμφωνα με την οποία την επίδικη μέρα και περί ώρα 2:30 το μεσημέρι και ενώ βρισκόταν στην εργασία της στο κατάστημα του κατηγορουμένου άκουσε φωνές έξω στον δρόμο και αφού έστρεψε την προσοχή της εκεί είδε τον κατηγορούμενο με κάποιο άγνωστο άντρα να βρίσκονται πρόσωπο με πρόσωπο και ο άγνωστος άντρας φώναζε μέσα στα μούτρα του κατηγορούμενου στον κατηγορούμενο να μετακινήσει το αυτοκίνητο του και να λέει στον κατηγορούμενο «Εν τούτο το μαγαζί σου; Εννα ξανάρτω.» Μετά ξαναγύρισε στην δουλειά της στο ταμείο και όταν ξαναέστρεψε το κεφάλι της είδε τον κατηγορούμενο να έχει τα χέρια του στο πρόσωπο του σε στάση άμυνας αλλά δεν είδε κανένα να τον χτυπά. ΄Οταν ο κατηγορούμενος μπήκε στο κατάστημα πρόσεξε ότι είχε αίμα στο δεξί του χέρι και στο πουκάμισο του. Είδε τον ΜΚ2 να μαζεύει τα σπασμένα γυαλιά του κατηγορούμενου από το έδαφος και να τα παίρνει μαζί του αφού αρνήθηκε να τα δώσει στην ίδια. Αντεξεταζόμενη ρωτήθηκε γιατί από την ημέρα του περιστατικού που ήταν η 17/6/05 έδωσε κατάθεση στις 21/6/05 και ανέφερε ότι τότε την κάλεσαν να πάει στην αστυνομία. Αρνήθηκε ότι ο λόγος που πήγε στην αστυνομία για να καταθέσει όπως και η παρουσία της στο Δικαστήριο ήταν αποκλειστικά και μόνο για να βοηθήσει τον εργοδότη της και είπε ότι την συγκεκριμένη στιγμή η ίδια βρισκόταν μπροστά από το ταμείο απέναντι από το οποίο ήταν η πόρτα του καταστήματος, δεν μπορούσε να δει τίποτα από εκεί και ότι η προσοχή της ήταν στο ταμείο και στους πελάτες που υπήρχαν στο κατάστημα εκείνη την ώρα αλλά άκουσε τα όσα στην κατάθεση της αναφέρει. Ο ΜΥ2 Σωτήρης Καφετζής διατηρεί κατάστημα take - away απέναντι από το κατάστημα του κατηγορουμένου. Την συγκεκριμένη ημέρα ήταν μάρτυρας στο περιστατικό που έγινε αναφέροντας ότι την στιγμή που άρχισε να παρακολουθεί ο ίδιος η φάση πρέπει ήδη να βρισκόταν σε εξέλιξη. Είπε ότι είδε ένα «μεγάλο» άνθρωπο (body builder) να σπρώχνει τον κατηγορούμενο και να προσπαθεί να τον χτυπήσει. Τα γυαλιά του κατηγορούμενου έπεσαν και ο άγνωστος άνδρας τα έσπασε με το πόδι του. Μεταξύ του ιδίου και της φάσης βρίσκονταν παρκαρισμένα αυτοκίνητα αλλά δεν εμπόδιζαν την ορατότητα του. Το ίδιο βράδυ ή την επόμενη μέρα ο ίδιος «μεγάλος» άνδρας μαζί με άλλους δύο πήγαν και έκατσαν σε ένα παγκάκι απέναντι από το κατάστημα του κατηγορούμενου και έδειχναν έτοιμοι για καυγά. Είπε ότι δεν πήγε στην αστυνομία να δώσει κατάθεση γιατί δεν ήθελε να μπλέξει και ο λόγος που βρίσκεται σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου είναι για να αποκαταστήσει την αλήθεια αφού έτυχε να ήταν παρών σε ακροαματική διαδικασία και άκουσε να αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος χτύπησε τον άγνωστο άνδρα. Ο ίδιος είδε τον κατηγορούμενο με το πόδι του να προσπαθεί να αποφύγει/σταματήσει τον άγνωστο άνδρα όχι όμως να τον χτυπά με τα χέρια του. Αντεξεταζόμενος είπε ότι το επεισόδιο έγινε πριν κάποιους μήνες 2, 3, 4 αλλά δεν θυμόταν πότε, το επεισόδιο έγινε κάποια πρωινή ώρα χωρίς να γνωρίζει ακριβώς ποια, επανέλαβε ότι είδε τον άγνωστο άνδρα να προσπαθεί να χτυπήσει τον κατηγορούμενο. Ως τελευταία μάρτυρας υπεράσπισης κατέθεσε η ΄Ελενα Αθανασίου η οποία εργάστηκε περιστασιακά το καλοκαίρι του 2005 στο κατάστημα του κατηγορούμενου. ΄Εδωσε κατάθεση στην αστυνομία στις 21/6/05, με την πρώτη ευκαιρία όπως ανέφερε σε ερώτηση του συνηγόρου υπεράσπισης μετά το επίδικο επεισόδιο η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο
  3. Σύμφωνα με την κατάθεση της γύρω στις 2:30 το μεσημέρι της 17/6/05 βρισκόταν στην εργασία της όταν άκουσε κάτι φωνές και βγήκε έξω από το κατάστημα. Ακριβώς απέναντι είδε τον κατηγορούμενο μαζί με ένα άλλο άνδρα να λογομαχούν και κατάλαβε ότι το θέμα ήταν για τον χώρο στάθμευσης έξω από το κατάστημα. Ο άγνωστος άνδρας είπε επανειλημμένα στον κατηγορούμενο να μετακινήσει το αυτοκίνητο του για να μπορέσει να φύγει. Ο κατηγορούμενος αρνείτο αναφέροντας του να περιμένει μέχρι να κατεβάσει το εμπόρευμα του. Ο άγνωστος άνδρας φαινόταν πολύ εκνευρισμένος και καθώς λογομαχούσαν η ΜΥ3 είδε τον άλλο άνδρα να επιτίθεται στον κατηγορούμενο και να τον χτυπά 2-3 φορές με γροθιές στο πρόσωπο του ενώ ο κατηγορούμενος προσπαθούσε να αμυνθεί βάζοντας τα χέρια του στο πρόσωπο του. Η ίδια έπρεπε να γυρίσει πίσω στην εργασία της οπόταν δεν είδε ούτε πως συνέχισε ούτε πως κατέληξε ο καυγάς. ΄Οταν σταμάτησαν οι φωνές βγήκε ξανά έξω από το κατάστημα όπου είδε τον κατηγορούμενο να κατεβάζει το εμπόρευμα του και έτρεχε αίμα από το κεφάλι και κάποιο από τα δάχτυλα του. Η ίδια βοηθούσε τον κατηγορούμενο να μεταφέρουν το εμπόρευμα εντός του καταστήματος όταν σε κάποια φάση άκουσε τον άγνωστο άνδρα να ρωτά τον κατηγορούμενο πού είναι το μαγαζί του και αυτός απάντησε «δεν σε φοβάμαι, είναι εδώ απέναντι» χωρίς να ακούσει ή να δει οτιδήποτε άλλο. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι δούλεψε στο μαγαζί του κατηγορούμενου το καλοκαίρι του 2005 για ενάμιση μήνα έκτοτε δεν δουλεύει κοντά του. Οι σχέσεις του ήταν καθαρά επαγγελματικές. Με τον όρο λογομαχούσαν εξήγησε ότι εννοούσε ότι ο άγνωστος άνδρας φώναζε στον κατηγορούμενο να μετακινήσει το αυτοκίνητο του ενώ ο κατηγορούμενος ήταν πολύ ήρεμος. ΄Υστερα είπε ότι η συζήτηση ήταν έντονη, ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε αμυντική θέση ενώ ο άγνωστος άνδρας με βίαιες φωνές προσπαθούσε να γίνει το δικό του. Δεν είδε τον κατηγορούμενο να επιτίθεται στον άγνωστο άνδρα και δεν συμφώνησε ότι ο άγνωστος άνδρας δέχθηκε επίθεση από τον κατηγορούμενο αναφέροντας ότι η ίδια δεν είδε κάτι τέτοιο. Είπε ότι είδε τον άγνωστο άνδρα από κοντά αλλά δεν πρόσεξε εκδορές στα χέρια του. Αυτό ήταν το πλαίσιο στο οποίο κινήθηκε η ακρόαση της υπό εξέταση υπόθεσης. Οι εκδοχές που προβλήθηκαν από την κατηγορούσα αρχή και από την υπεράσπιση είναι συγκρουόμενες. Η μεν κατηγορούσα αρχή προώθησε μέχρι τέλους την γραμμή ότι ο κατηγορούμενος και ο ΜΚ2 συνεπλάκησαν μεταξύ τους σε δημόσιο χώρο, παρενθετικά αναφέρω ότι το γεγονός ότι ο χώρος ήταν δημόσιος δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση και περαιτέρω και με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί από την κατηγορούσα αρχή αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο χώρος που έλαβε χώρα το επεισόδιο μεταξύ ΜΚ2 και κατηγορουμένου ήταν δημόσιος, ενώ ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι του επιτέθηκε ο ΜΚ2 και αυτός τελώντας σε κατάσταση αυτοάμυνας του κατάφερε μία κλωτσιά. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας και της παρουσίας όλων των μαρτύρων που παρέλασαν ενώπιον του Δικαστηρίου για την παρούσα υπόθεση θα αποβεί καταληκτική για την έκβαση της. Ο ΜΚ1 ήταν τυπικός μάρτυρας και ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Περιορίστηκε να αναφέρει τις ενέργειες που έκαμε σε σχέση με την υπόθεση και να καταθέσει διάφορα τεκμήρια. Εξίσου τυπική και ουσιαστικά αδιαμφισβήτητη παρέμεινε και η μαρτυρία του ΜΚ
  4. Ο εν λόγω μάρτυρας δήλωσε ότι όταν μετέβηκε στην σκηνή είδε τους δύο άνδρες να λογομαχούν σε έντονο ύφος, δεν τους είδε ούτε να συμπλέκονται ούτε να βρίζονται ενώ έκπληξη αποτελεί το γεγονός ότι δεν υπεβλήθη στον εν λόγω μάρτυρα από τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορουμένου ότι την ώρα που πήγε στο επεισόδιο η φάση μεταξύ κατηγορουμένου ΜΚ2 βρισκόταν σε εξέλιξη ή ότι ο ΜΚ2 έβριζε τον κατηγορούμενο που αυτή ήταν η θέση που προωθήθηκε από την υπεράσπιση δια της μαρτυρίας του κατηγορουμένου. Ο κύριος μάρτυρας της κατηγορούσας αρχής ΜΚ2 σίγουρα παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο συναισθηματικά φορτισμένος. Επέμενε με σταθερότητα στην εκδοχή του ότι δηλαδή συνεπλάκη με τον κατηγορούμενο επιμένοντας ότι προηγουμένως του είχε ζητήσει ευγενικά να μετακινήσει το όχημα του δυο - τρεις φορές πράγμα που ο κατηγορούμενος αρνήθηκε. Έδωσε την εντύπωση ειλικρινούς μάρτυρα στο Δικαστήριο και τούτο επαναλαμβάνω παρά τη συναισθηματική φόρτιση του. Δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις ή υπερβολές και οι απαντήσεις που έδιδε ήταν αυθόρμητες και καθ' όλα πειστικές. Ο κατηγορούμενος μιλά την αγγλική γλώσσα εξού και στο Δικαστήριο χρησιμοποιήθηκαν οι υπηρεσίες διερμηνέα. Από κάποιες απαντήσεις που έδιδε οι οποίες περιείχαν εκφράσεις ή λέξεις στην ελληνική γλώσσα προκύπτει ότι η γνώση του κατηγορούμενου για την ελληνική γλώσσα δεν είναι ιδιαίτερα καλή και στην προσπάθεια του να μεταφράσει από την μια γλώσσα στην άλλη κάνει λάθη. Ενόψει της διαπίστωσης μου αυτής δέχομαι τη θέση του ότι κάποιες φράσεις που χρησιμοποίησε στην κατάθεση του οι οποίες να ήταν διαφορετικές από τη θέση που προέβαλε στο Δικαστήριο εξιστορώντας τα γεγονότα προέρχονται από τον μη καλό χειρισμό των δύο γλωσσών από τον ίδιο. Αντίθετα με τον ΜΚ2 ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο όταν έδιδε μαρτυρία πολύ ήρεμος και νηφάλιος αντιμετωπίζοντας το όλο επεισόδιο σαν μια κακιά ανάμνηση. Η θέση του ότι παρά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα πάντοτε κατά τον ίδιο που δέχθηκε από τον ΜΚ2 αυτός παρέμεινε ήρεμος και του έλεγε «εντάξει φίλε μου περίμενε λίγο, δεν είναι ανάγκη να τσακωθούμε» δεν πείθουν καθόλου. Η σωματική διάπλαση του κατηγορουμένου δεν απέχει πολύ από την σωματική διάπλαση του ΜΚ2 και δεν θα αναμενόταν αυτού του είδους η εντελώς δηλαδή παθητική αντίδραση από τον ίδιο όπως την περιέγραψε ενώ δεχόταν επίθεση και μάλιστα με τέτοια μανία. Ο αριθμός των χτυπημάτων που έχει αναφερθεί από τον ίδιο ότι έχει δεχθεί από τον ΜΚ2 μέχρι να αντιδράσει και αμυνόμενος να του καταφέρει χτύπημα με το πόδι του βρίσκονται σε σύγκρουση σε αυτά που έχει αναφέρει στην θεληματική του κατάθεση τεκμήριο 2 από αυτά που έχει αναφέρει στο Δικαστήριο. Επίσης ο κατηγορούμενος έχει αναφέρει ότι ο αστυνομικός που επισκέφθηκε το επεισόδιο με πολιτική περιβολή, ο ΜΚ3, είχε αντιληφθεί τον ΜΚ2 να τον χτυπά και να τον εξυβρίζει ενώ κάτι τέτοιο δεν αναφέρθηκε από τον ΜΚ3 ο οποίος όταν ερωτήθηκε για το τι είδε στην σκηνή ανέφερε μόνο ότι αντιλήφθηκε τους δύο άνδρες να λογομαχούν. Επίσης η θέση του κατηγορουμένου ότι ο ΜΚ2 τον απείλησε για το μαγαζί του και ότι πέρασε από εκεί με κάποιο αυτοκίνητο και εκστόμισε επίσης απειλή αλλά και για το γεγονός ότι όταν βρέθηκαν στο νοσοκομείο ο ΜΚ2 τον αντιμετώπισε με μεγάλη ειρωνεία και ότι μάλιστα έκαμε εναντίον του άσεμνη χειρονομία σε συνδυασμό με την θέση του ότι έχει υποβάλει παράπονα στον Αρχηγό της αστυνομίας και ότι εξ όσων γνωρίζει υπάρχει υπόθεση εναντίον του ΜΚ2 παρέμειναν μετέωρα και ατεκμηρίωτα ενώ δεν έγιναν από την υπεράσπιση ούτε ερωτήσεις ούτε και υποβολές στους μάρτυρες για τα θέματα αυτά. Χωρίς αμφιβολία απορρίπτω την εκδοχή του κατηγορουμένου ως καθ' όλα αναξιόπιστη και αστήρικτη με βάση και τα υπόλοιπα στοιχεία που έχουν κατατεθεί και αναφέρομαι στα ιατρικά πιστοποιητικά που έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια 4 και
  5. Σύμφωνα με το τεκμήριο 4 ο κατηγορούμενος έφερε ερυθρότητα στην επιφάνεια της κεφαλής και εκδορά στο τέταρτο δάχτυλο ενώ εάν η εκδοχή του ότι ο ΜΚ2 του επιτέθηκε ανελέητα, τον χτυπούσε συνεχώς και μάλιστα στο πρόσωπο χωρίς σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο να θέλει να μετατρέψει τον εαυτό του σε εμπειρογνώμονα και δη ιατρό τα ευρήματα της ιατρικής εξέτασης του κατηγορουμένου θα ήτο διαφορετικά. Ο ΜΥ2 ήταν επίσης πλήρως αναξιόπιστος. Ανέφερε ότι βρισκόταν τυχαία στο Δικαστήριο σε προηγούμενη δικάσιμο και επειδή άκουσε κάποια πράγματα να λέγονται τα οποία δεν ανταποκρίνονταν στην αλήθεια θεώρησε καθήκον του να έρθει στο Δικαστήριο και να αποκαταστήσει την αλήθεια αλλά η μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου έβριθε ανακριβειών και δεν θυμόταν ούτε πότε χρονικά ούτε και για το κατά ποια ώρα έγινε το επεισόδιο μεταξύ των δύο αλλά θυμόταν σίγουρα ότι είδε τον ΜΚ2 να επιτίθεται στον κατηγορούμενο. Βεβαίως ο ΜΥ2 δεν θεώρησε καθήκον του αφού ήταν μάρτυρας να πάει στην αστυνομία και να καταθέσει και την δική του μαρτυρία για το επεισόδιο όταν έπρεπε. Οι ΜΥ1 και ΜΥ3 σίγουρα είχαν κάθε συμφέρον να υπερασπιστούν τον τότε εργοδότη τους και κατηγορούμενο. Η μία από τις δύο, η ΜΥ1 δεν είδε τον κατηγορούμενο και τον ΜΚ2 να χτυπιούνται αλλά είδε τον κατηγορούμενο να έχει τα χέρια του σε στάση άμυνας μπροστά από το πρόσωπο του. Η εν λόγω μάρτυρας ανέφερε ότι η σημασία της και η προσοχή της ήταν στην εργασία της και δέχθηκε ότι τα όσα έχει αναφέρει ότι έχει ακούσει ήταν χωρίς να έχει όλη της την προσοχή στραμμένη στο επεισόδιο αλλά αντίθετα πρόσεχε το μαγαζί και τους πελάτες. Η ΜΥ3 είπε ότι ενώ λογομαχούσαν και με την έννοια της λέξης λογομαχώ αντιλήφθηκε αρχικά μόνο τον ΜΚ2 να φωνάζει ενώ τον κατηγορούμενο να συζητά ήρεμα και να προσπαθεί να καθησυχάσει τον ΜΚ2 τελικά είπε ότι συζητούσαν και οι δύο έντονα για να καταλήξει στο τέλος ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε αμυντική θέση ενώ είδε τον ΜΚ2 να τον χτυπά δύο - τρεις φορές με γροθιές στο πρόσωπο. Οι αντιφάσεις αυτές πιστεύω δεν έχουν άλλη κατάληξη από την απόρριψη της μαρτυρίας της. Το γεγονός ότι ο ΜΚ2 έχει ήδη παραδεχθεί ενοχή για το αδίκημα της συμπλοκής με τον κατηγορούμενο από μόνο του δεν εξυπακούει κατάρριψη της θέσης του κατηγορούμενου ότι δεν συνεπλάκηκαν αλλά του επιτέθηκε ο ΜΚ2 και αυτός αμυνόμενος του επέστρεψε κάποια χτυπήματα. ΄Εχω υπόψη μου ότι το αδίκημα της συμπλοκής είναι δυνατό να διαπραχθεί από ένα μόνο πρόσωπο. Τον λόγο εξηγεί η απόφαση Taylor v. D.P.P.

(1973)A.C. 964: «......... one person fighting unlawfully could properly be convicted of an affray, since of two persons fighting one might be participating lawfully and the other unlawfully, and if one was participating unlawfully it was not necessary to inquire whether other participants were acting lawfully or unlawfully.» Στην υπόθεση Ιωάννης Δ. Μαραγκός v. Αστυνομίας, Ποιν. ΄Εφ. 6459, ημερ. 21/9/98 τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι η αυτοάμυνα και η άμυνα είναι δικαίωμα που καθιστά την χρήση βίας για αποτροπή επίθεσης υπό ορισμένες προϋποθέσεις νόμιμη. Η αμυντική πράξη δεν είναι υπό τέτοιες συνθήκες ποινικά κολάσιμη. Περαιτέρω είναι ευθύνη της κατηγορούσας αρχής να εξουδετερώσει το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος να αμύνθηκε για να παρεμποδίσει την απειλούμενη σε βάρος του βιαιοπραγία. Το ερώτημα πάντοτε είναι κατά πόσο η βία που χρησιμοποιήθηκε υπό τις περιστάσεις από τον κατηγορούμενο ήταν λογική. Μεταξύ αυτών που πρέπει να εξεταστούν είναι και η διανοητική κατάσταση (mental state) του κατηγορούμενου κατά τον ουσιώδη χρόνο. Επομένως με βάση και την αξιολόγηση της μαρτυρίας το πρώτο ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο ευσταθεί ο ισχυρισμός και η υπεράσπιση ουσιαστικά του κατηγορουμένου ότι του επιτέθηκε ο ΜΚ2 και αμυνόμενος αντέδρασε. Από την αξιολόγηση στην οποία έχω προβεί πιο πάνω η οποία είχε ως αποτέλεσμα την απόρριψη της εκδοχής του κατηγορουμένου προσωπικά αλλά και των μαρτύρων κατηγορίας που κάλεσε είναι το συμπέρασμα μου ότι στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει ενώπιον μου κανένα στοιχείο που να δείχνει ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε στάση άμυνας. Αντίθετα από την όλη μαρτυρία και τα ιατρικά πιστοποιητικά προκύπτει ότι η θέση του κατηγορουμένου πρέπει να απορριφθεί ενώ η θέση του ΜΚ2 είναι η θέση που ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Ο κατηγορούμενος δεν αντιμετώπισε υπερβολική βία από τον ΜΚ2 εναντίον της οποίας θα είχε το δικαίωμα νόμιμα να αμυνθεί. Το τι επεσυνέβηκε ήταν η συμπλοκή μεταξύ τους. Ενόψει της αξιολόγησης της μαρτυρίας μετά από την εξέταση της το Δικαστήριο απορρίπτει τη θέση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε νόμιμη άμυνα. Με βάση τα πιο πάνω αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι την συγκεκριμένη μέρα και ώρα ο ΜΚ2 στάθμευσε το αυτοκίνητο του σε χώρο που προορίζεται για τα οχήματα τροφοδοσίας. Ο κατηγορούμενος πήγε στο μαγαζί του με σκοπό να εκφορτώσει κάποιο εμπόρευμα αλλά αντιμετώπισε την έλλειψη διαθέσιμου χώρου για να σταθμεύσει το όχημα του. Το γεγονός αυτό δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε αφού είχε συμβεί και άλλες φορές στο παρελθόν και μάλιστα σε κάποια φορά είχε συμπλακεί και με ένα οδηγό και εκνευρίστηκε και κατάφερε να σταθμεύσει το όχημα του αφού οδηγός άλλου οχήματος μετακίνησε το δικό του με τέτοιο τρόπο που να μην μπορούσε κανένα από τα προηγουμένως σταθμευμένα οχήματα να φύγει. Ο ΜΚ2 ζήτησε από τον κατηγορούμενο να μετακινήσει το όχημα του, αυτός αρνήθηκε αναφέροντας ότι θα έπρεπε πρώτα να ξεφορτώσει το εμπόρευμα του, ο ΜΚ2 του ζήτησε και δεύτερη και τρίτη φορά να το μετακινήσει με πιο έντονο ύφος, ως αποτέλεσμα ήταν να οξυνθούν τα πνεύματα μεταξύ τους και να συμπλακούν. Ο όρος συμπλοκή ερμηνεύεται σε ελληνοελληνικό λεξικό ως σύγκρουση. Στο σύγγραμμα Words & Phrases Legally Defined του J. B. Saunders στον τόμο 1 στη σελίδα 55 αναφέρονται τα ακόλουθα: "...´The words affray and assault be indifferently used of most men, and that also in some of our booke cases, but yet ( in my opinion) there wanteth not a just difference between them. For affray is derived of the french effrayer which signifieth to terrrifie, or bring feare.´ He described it (ibid) as a ´common wrong´. It is true that assault and affray were sometimes spoken of loosely as if they were interchangeable. This is perhaps not surprising since in each case the wrongful act is the same yet the mischief of the act falls on the victim in the offence of assault but on the bystander in the offence of affray." Button v. Director of Public Prosecutions, Swain v. Director of Public Prosecutions,
(1965)2 All E.R. 587, H. L., per Lord Gardiner, L.C., at p.p. 589, 590." Επίσης στο σύγγραμμα Halsbury´s Laws of England, 4th Edition, vol. 11, paragraph 855 αναφέρονται τα ακόλουθα: "The essence of the common law offence of affray is unlawful fighting, or a display of force, to the terror of the Queen´s subjects. "Fighting" need not involve reciprocal violence; but there must be at least an unlawful participation in a violent breach of the peace where the requisite element of terror is achieved. The degree of violence required to constitute the offence must be such as might reasonably be expected to terrify a person of reasonably firm character. A display of force without actual violence, if in such a manner as to cause terror, may also, it seems, constitute affray." Ενόψει των ανωτέρω και με γνώμονα τις πιο πάνω ερμηνείες και αφού έχω εξετάσει το κατά πόσο ο κατηγορούμενος τελούσε υπό νόμιμη άμυνα συνεπεία επίθεσης που υπέστη από τον ΜΚ 2 και το έχω απορρίψει, θεωρώ ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος ευθύνεται στο αδίκημα το οποίο αντιμετωπίζει και βρίσκεται ένοχος. ΄Ενα τελευταίο σημείο αφορά την εισήγηση του ευπαίδευτου συνήγορου για τον κατηγορούμενο ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αξιολογήσει τα τεκμήρια 6 και 7 που είναι οι καταθέσεις που έδωσαν στην αστυνομία η σύζυγος και ο γαμπρός του ΜΚ2 οι οποίοι δεν κλήθηκαν ως μάρτυρες από την κατηγορούσα αρχή. Οι εν λόγω καταθέσεις είχαν γίνει τεκμήρια μετά από αίτημα του συνηγόρου υπεράσπισης κατά την αντεξέταση του εξεταστή της υπόθεσης ΜΚ1. Πρέπει να αναφερθεί σε αυτό το σημείο ότι το δικαίωμα της κατηγορούσας αρχής να επιλέγει τους μάρτυρες που θα παρουσιάσει προς απόδειξη της υπόθεσης της είναι αδιαμφισβήτητο. Βεβαίως η κατηγορούσα αρχή έχει καθήκον να προσαγάγει το σύνολο της ουσιώδους μαρτυρίας που έχει στην διάθεση της. Παραπέμπω στην υπόθεση Πέγκερος v. Δημοκρατίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 143. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η επιλογή της κατηγορούσας αρχής να μην καλέσει ως μάρτυρες τα δύο αυτά πρόσωπα πιστεύω ότι δεν εμπίπτουν εντός των πλαισίων της υπόθεσης Πέγκερος ανωτέρω και δεν θεωρώ ότι τα δύο αυτά πρόσωπα ήταν ουσιώδεις μάρτυρες τους οποίους η Κατηγορούσα Αρχή λανθασμένα και σε αντίθεση με την συνταγματική επιταγή της δίκαιης δίκης δεν έχει παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να δώσει καμιά βαρύτητα στα εν λόγω τεκμήρια αφού δεν έχουν καν υιοθετηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί στις καταθέσεις αυτές. Το Δικαστήριο γνωρίζει ότι με βάση το άρθρο 24 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9 όπως έχει τροποποιηθεί από το Νόμο 32
(1)/04 η εξ ακοής μαρτυρία δεν αποκλείεται από οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον οιουδήποτε Δικαστηρίου απλά και μόνο επειδή είναι εξ ακοής. Σύμφωνα με το άρθρο 27 του ίδιου νόμου κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που προσδίδεται σε εξ ακοής μαρτυρία το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του το σύνολο των περιστάσεων από τις οποίες μπορεί εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική αξία της εν λόγω μαρτυρίας. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει ενώπιον μου οποιοσδήποτε λόγος για να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στην μαρτυρία αυτή. (Υπ.) ........................................................... Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.