Δημοκρατία ν. Aparecido Francisco Modesto κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10154/06, 26 Ιανουαρίου, 2007

Δημοκρατία ν. Aparecido Francisco Modesto κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10154/06, 26 Ιανουαρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2007:1 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Λιάτσου, Π.Ε.Δ. Χ. Πογιατζή, Α.Ε.Δ. Στ. Χατζηγιάννη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10154/06 Δημοκρατία ν.

1. Aparecido Francisco Modesto
2. Σωτήρη Αθηνή
3. Μιχάλη Κακκανθύμη Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 26 Ιανουαρίου,
4. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Ζαχαριάδου με κ. Η. Στεφάνου και κ. Λ. Παρπαρίνο, ασκούμενο δικηγόρο. Για τον Κατηγορούμενο αρ. 2: κ. Λ. Κληρίδης με κ. Γ. Ιωάννου. Κατηγορούμενος 2 παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Κατηγορούμενοι στην υπό κρίση υπόθεση ήταν αρχικά τρία πρόσωπα. Ένας Βραζιλιάνος, ο κατηγορούμενος 1 και δύο Κύπριοι υπήκοοι, οι κατηγορούμενοι 2 και
5. Όλοι τους αντιμετώπιζαν τρεις ταυτόσημες κατηγορίες: εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, ήτοι 4.988,3 γραμμαρίων κοκαΐνης (2η κατηγορία επί του κατηγορητηρίου), κατοχής του πιο πάνω ελεγχομένου φαρμάκου (3η κατηγορία επί του κατηγορητηρίου) και κατοχής του με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα (4η κατηγορία επί του κατηγορητηρίου). Επιπρόσθετα οι κατηγορούμενοι 2 και 3 αντιμετώπιζαν και κατηγορία συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος (1η κατηγορία επί του κατηγορητηρίου). Ο Modesto από τα αρχικά στάδια της διαδικασίας παραδέχθηκε το σύνολο των εναντίον του κατηγοριών. Του επιβλήθηκαν, την 31.7.06, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 14 ετών. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή το Δικαστήριο, με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 16.10.06, αθώωσε και απάλλαξε τον 3ον κατηγορούμενο από όλες τις εναντίον του κατηγορίες και τον 2ον κατηγορούμενο από την κατηγορία της συνωμοσίας. Ως αποτέλεσμα η ακροαματική διαδικασία συνεχίστηκε μόνο για τον κατηγορούμενο 2 και σε σχέση με τις εναντίον του κατηγορίες 2, 3 και
6. Η παράθεση των αποδεκτών γεγονότων θα συμβάλει στην ευκολότερη κατανόηση και παρακολούθηση των ουσιαστικών στοιχείων που περιβάλλουν την υπό κρίση υπόθεση και των εκατέρωθεν θέσεων: Η Υ.ΚΑ.Ν. Λάρνακος έλαβε πληροφορία ότι στις 16.6.06 και σε πτήση προερχόμενη από Ζυρίχη θα επέβαινε ένα πρόσωπο στις αποσκευές του οποίου πιθανόν να υπήρχαν ναρκωτικά. Σύμφωνα με την πληροφορία τόσο το πρόσωπο αυτό, όσο και κοπέλα που ίσως τον συνόδευε, προερχόντουσαν από την Βραζιλία. Οργανώθηκε σχέδιο ανεύρεσης των υπόπτων, αποτέλεσμα του οποίου ήταν ο εντοπισμός του πρώην κατηγορούμενου 1 και της ΜΚ1, Eloisa Aparecida Ferraz. Ήταν τα μόνα πρόσωπα με Βραζιλιάνικο διαβατήριο στην πιο πάνω πτήση. Τέθηκαν υπό παρακολούθηση στο χώρο του Αεροδρομίου Λάρνακας. Οι αστυνομικοί που τους παρακολουθούσαν αντελήφθησαν την ΜΚ1 να συνομιλεί με τον κατηγορούμενο 2 στην παρουσία του κατηγορούμενου
7. Οι δύο τελευταίοι βρισκόντουσαν επίσης στο χώρο των κτιρίων του Αεροδρομίου Λάρνακας. Όταν ο κατηγορούμενος 1 προσπάθησε να κατευθυνθεί προς το χώρο στάθμευσης των ταξί τα αστυνομικά όργανα επενέβησαν και συνέλαβαν τόσο τους δύο Βραζιλιάνους, όσο και τους κατηγορούμενους 2 και
8. Σε έλεγχο που έλαβε χώρα στο χώρο του Τελωνείου διαπιστώθηκε ότι ο πάτος της τσάντας του κατηγορούμενου 1 δεν ήταν φυσιολογικός. Με μαχαίρι αφαιρέθηκε η φόδρα και εντοπίστηκε ότι μεταξύ φόδρας και πάτου υπήρχε μαύρο πλαστικό περιτύλιγμα εντός του οποίου ανευρέθησαν τα επίδικα ναρκωτικά. Προσθέτουμε ότι σύμφωνα με την ενώπιον μας μαρτυρία, είναι ουσιαστικά παραδεκτό γεγονός ότι η ΜΚ1 γνώρισε τον κατηγορούμενο 2 προ μερικών μηνών, τον Μάρτιο του 2006 (Τεκμήριο 13), στη Βραζιλία, όπου μετέβηκε ο κατηγορούμενος αυτός. Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής εδράζεται κύρια στη μαρτυρία της ΜΚ
9. Είναι ουσιαστικά τα όσα η μάρτυρας αυτή κατέθεσε που συνθέτουν την εναντίον του κατηγορούμενου 2 (στη συνέχεια της απόφασης θα αναφέρεται ως ο κατηγορούμενος) θεμελιακή μαρτυρία και συνιστούν τον ακρογωνιαίο λίθο στήριξης της επιδίωξης της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που τον βαρύνουν. Είναι η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ότι τα επίδικα ναρκωτικά προορισμό και παραλήπτη είχαν τον κατηγορούμενο, ο οποίος για το σκοπό αυτό βρισκόταν στο αεροδρόμιο Λάρνακας. Προτού παραθέσουμε με όλη την απαραίτητη λεπτομέρεια τη μαρτυρία της Eloisa, παρεμβάλλουμε ότι είναι δεδομένη η άμεση εμπλοκή της στα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση και με βάση τα οποία ο κατηγορούμενος παρουσιάζεται ενώπιον μας αντιμετωπίζοντας τις προαναφερθείσες κατηγορίες. Προσθέτουμε μάλιστα ότι η εμπλοκή της Eloisa σε παράνομες δραστηριότητες διακίνησης ναρκωτικών ουσιών δεν περιορίζεται στα όσα καλύπτουν την υπό κρίση υπόθεση, αλλά επεκτείνεται και σε σειρά άλλων έκνομων συμπεριφορών που προηγήθηκαν χρονικά. Στο θέμα αυτό θα επανέλθουμε σε κατοπινό στάδιο της απόφασης μας, καθότι σχετίζεται άμεσα με τον τρόπο αξιολόγησης της μαρτυρίας της Eloisa και την προσβολή της αξιοπιστίας της από την υπεράσπιση, με δεδομένη τη βασική θέση των συνηγόρων του κατηγορούμενου ότι η Eloisa τον ενέπλεξε αβάσιμα, προκειμένου η ίδια να αποφύγει τις συνέπειες για τις παρανομίες που διέπραξε. Η εκδοχή της υπεράσπισης είναι απλή στη βάση της. Θέτει, αφήνοντας μάλιστα να αιωρείται ότι η Αστυνομία εμπλέκεται σε σκευωρία εναντίον του κατηγορούμενου, ότι αυτός δεν είχε καμία ανάμειξη στα όσα η ΜΚ1 του καταλογίζει, ούτε οποιαδήποτε εμπλοκή ή σχέση με την εισαγωγή των επιδίκων ναρκωτικών. Προσθέτει δε ότι αποκλειστικός σκοπός της παρουσίας του στο αεροδρόμιο Λάρνακας ήταν η παραλαβή της Eloisa, την οποία θα φιλοξενούσε στο σπίτι του για διακοπές. Η μαρτυρία της Eloisa συνίσταται από την προφορική κατάθεση της στο Δικαστήριο. Προσθέτουμε ότι, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο, αντεξετάστηκε εκτεταμένα. Καταγράφουμε, με την απαραίτητη, λόγω της φύσης της υπόθεσης και των γεγονότων που την περιβάλλουν, λεπτομέρεια, τη μαρτυρία της: Εξεταζόμενη η Eloisa κατέθεσε ότι κατάγεται από την Βραζιλία. Παρέμεινε στην πόλη όπου γεννήθηκε μέχρι τα 16 της χρόνια και ακολούθως, το 1993, μετοίκησε για να εργαστεί στην Παραγουάη. Διέμενε σε πόλη η οποία βρίσκεται στα σύνορα με την Βραζιλία. Εκεί γνώρισε τον Mohamed Ghutme, ηλικίας τότε 27 χρονών, Λιβανικής καταγωγής. Δημιούργησαν ερωτικές σχέσεις. Επειδή η οικογένεια της μάρτυρας αντιδρούσε, αυτή εγκατέλειψε την Παραγουάη και επανήλθε στη Βραζιλία. Τρία χρόνια αργότερα, το 1996, επέστρεψε και πάλι στην Παραγουάη και ξανασυναντήθηκε με τον Mohamed. Αυτός διατηρούσε εταιρεία εισαγωγών - εξαγωγών. Έγιναν και πάλι εραστές. Κατά το χρόνο αυτό ο Mohamed της ζήτησε να χρησιμοποιήσει πλαστές πιστωτικές κάρτες προκειμένου να κάνει ανάληψη χρημάτων. Η Eloisa αρνήθηκε. Το 1998 αντιλήφθηκε, ακούγοντας τον Mohamed να συζητά με κάποιο φίλο του, ότι ο αγαπημένος της είχε σχέση με ναρκωτικά. Τότε ο Mohamed την ρώτησε κατά πόσο δεχόταν να μεταφέρει ναρκωτικά στο Λίβανο. Την διαβεβαίωσε μάλιστα ότι δεν θα κινδύνευε να συλληφθεί, καθότι ως γυναίκα που ήταν δεν θα την υποπτευόντουσαν. Επειδή την έπεισε ότι με αυτήν της την πράξη θα έπαιρναν χρήματα, θα αγόραζαν το δικό τους σπίτι και θα έκαναν οικογένεια, η Eloisa δέχθηκε να μεταφέρει τα ναρκωτικά στο Λίβανο. Κατά τη μεταφορά αυτή και μόλις εισήλθε στην πιο πάνω χώρα, το 1999, συνελήφθηκε από την Αστυνομία. Στην κατοχή της, σε ψεύτικο πάτο της ταξιδιωτικής της βαλίτσας, εντοπίστηκαν 2½ κιλά κοκαΐνη. Παρέμεινε υπό κράτηση σε αστυνομικό σταθμό για ένα μήνα. Στο διάστημα αυτό την κτυπούσαν με ρόπαλο και της έκαναν ηλεκτροσόκ. Καταδικάστηκε σε έξι χρόνια φυλάκιση. Τον Νοέμβριο του 2004 αποφυλακίστηκε και επέστρεψε στη Βραζιλία, όπου την ανέμενε ο Mohamed. Έγιναν ξανά εραστές γιατί τον αγαπούσε πολύ και καθότι δεν την είχε κοροϊδέψει αφού ήξερε από την αρχή τι μετέφερε στο Λίβανο. Της υποσχέθηκε ότι δεν θα την "ξαναανακάτεβε σε οποιαδήποτε υπόθεση ναρκωτικών." Παρά ταύτα λίγους μήνες αργότερα, τον Ιούλιο του 2005, ο Mohamed την προέτρεψε και αυτή αποδέχθηκε, να συνοδεύσει πρόσωπο που μετέφερε ναρκωτικά στη Ζυρίχη. Επειδή η ίδια δεν θα είχε επαφή με τα ναρκωτικά θεώρησε ότι δεν κινδύνευε να συλληφθεί. Στις αρχές Ιουνίου του 2006 ο Mohamed της ζήτησε και πάλι να συνοδεύσει, αυτήν τη φορά στην Κύπρο, πρόσωπο που επίσης μετέφερε ναρκωτικά. Η ίδια θα είχε ως αποστολή να υποδείξει το πρόσωπο αυτό στον κατηγορούμενο, ο οποίος θα τους ανέμενε στο αεροδρόμιο Λάρνακας μαζί με τη σύζυγο του και ένα ακόμα άτομο. Τον κατηγορούμενο τον είχε γνωρίσει τους πρώτους μήνες του 2006 στο σπίτι κάποιου φίλου του Mohamed, του Eduardo, στη Βραζιλία, κατά τη διάρκεια μίας συνεστίασης. Παρόντα ήταν μερικά μόνο άτομα μεταξύ των οποίων και κάποιος Χουάν επίσης φίλος του Mohamed. Ο Χουάν μιλούσε στην Αγγλική γλώσσα με τον κατηγορούμενο. Μετά από τη συνεστίαση αυτή ο Mohamed της ανέφερε ότι ο Χουάν επικοινωνούσε μαζί με τον κατηγορούμενο αναφορικά με εμπορία ναρκωτικών. Αναφερόμενη η μάρτυρας στις οδηγίες που της έδωσε ο Mohamed σε σχέση με το ταξίδι της στην Κύπρο, είπε ότι θα συνόδευε το άτομο που θα μετέφερε τα ναρκωτικά και το οποίο δεν είχε γνωρίσει προηγουμένως. Μόλις δε έφταναν στην Κύπρο θα υποδείκνυε τον μεταφορέα στον κατηγορούμενο, ο οποίος και θα τους περίμενε στο αεροδρόμιο. Γι΄ αυτήν την ανάμειξη της η ίδια θα έπαιρνε ως ανταμοιβή $1.500 και θα έκανε διακοπές στην Κύπρο ως φιλοξενούμενη του κατηγορούμενου. Στις 15.6.06 έφυγε από τη Βραζιλία με προορισμό, μέσω Ζυρίχης, την Κύπρο. Κατά τη διάρκεια των πτήσεων δεν είχε καμία επαφή με τον Modesto, το άτομο δηλαδή που μετέφερε τα ναρκωτικά. Για πρώτη φορά του μίλησε όταν έφθασαν στο αεροδρόμιο Λάρνακας. Συγκεκριμένα - και επειδή ο Modesto δεν γνώριζε Αγγλικά - τον βοήθησε στο σημείο ελέγχου διαβατηρίων. Όταν πέρασαν τον διαβατηριακό έλεγχο και αφού παρέλαβαν τις ταξιδιωτικές τους βαλίτσες βγήκαν από το χώρο ελέγχου του Τελωνείου. Σε κάποιο στάδιο ο Modesto προχώρησε πιο μπροστά και η Eloisa έμεινε λίγο πιο πίσω. Στην έξοδο των κτιρίων του αεροδρομίου συνάντησε τον κατηγορούμενο, ο οποίος βρισκόταν μαζί με ακόμα ένα άτομο, τον πρώην κατηγορούμενο
10. Τον χαιρέτησε και του είπε "αυτό είναι το άτομο", δείχνοντας του ταυτόχρονα τον Modesto, που στεκόταν λίγο πιο μακριά. Όταν το έπραξε αυτό ο κατηγορούμενος της έδωσε οδηγίες να πει στο Modesto "να πάρει ένα ταξί και να πάει σε ένα ξενοδοχείο και εκεί να τηλεφωνήσει σε όποιον έπρεπε να τηλεφωνήσει". Η συνομιλία αυτή έλαβε χώρα εκτός των κτιρίων του αεροδρομίου. Ακολούθως ο κατηγορούμενος της είπε να παραμείνει εκεί και ο ίδιος μαζί με τον κατηγορούμενο 3 εισήλθαν και πάλιν στα κτίρια του αεροδρομίου. Η ΜΚ1 τηλεφώνησε τότε στο Mohamed στη Βραζιλία και του ανέφερε τα όσα της είπε ο κατηγορούμενος. Ο Mohamed της απάντησε ότι θα έπρεπε να κάνει ότι της έλεγε ο κατηγορούμενος "γιατί αυτός ήξερε". Τη στιγμή αυτή ο Modesto ήρθε κοντά της και της ζήτησε να χρησιμοποιήσει το τηλέφωνο της. Αυτή δεν του το έδωσε, λέγοντας του "γιατί δεν παίρνεις ένα ταξί να πάεις σε ένα ξενοδοχείο και απ΄ εκεί να τηλεφωνήσεις σε όποιο πρέπει να τηλεφωνήσεις" O Modesto δεν συναίνεσε καθότι ανέμενε κάποιο να τον παραλάβει και συνέχισε να κάνει βόλτες στο χώρο. Η μεταξύ τους αυτή συνομιλία έλαβε χώρα εκτός των κτιρίων του αεροδρομίου. Μετά από αυτή την αντίδραση του Modesto η Eloisa εισήλθε και πάλιν στο κτίριο του αεροδρομίου για να βρει τον κατηγορούμενο. Σε συνομιλία που είχε μαζί του αυτός της είπε να ξαναμιλήσει με τον Modesto και να του ζητήσει να πάρει ένα ταξί και να πάει σε ένα ξενοδοχείο. Σε αυτό το σημείο ο κατηγορούμενος φαινόταν νευρικός, ανήσυχος και δεν ήθελε να βρίσκεται κοντά του η ΜΚ
11. Ακολουθώντας τις οδηγίες του η Eloisa βγήκε και πάλιν από το κτίριο, συνάντησε τον Modesto και του είπε ότι το άτομο που τον περίμενε του ζητούσε να πάει σε ένα ξενοδοχείο. Ο Modesto έκπληκτος της είπε "Α! Ξέρεις" και ξεκίνησε κατευθυνόμενος προς το χώρο στάθμευσης των ταξί. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή επενέβηκε η Αστυνομία και τους συνέλαβε. Κατέθεσε περαιτέρω ότι στην Αστυνομία έδωσε δύο καταθέσεις. Την πρώτη την 16.6.06, αμέσως μετά τη σύλληψη της και την δεύτερη 32 μέρες αργότερα, την 18.7.
12. Επεξήγησε ότι έδωσε τη μαρτυρία στο Δικαστήριο γιατί "πρώτον γιατί φοβόμουν αυτά που μου είχαν συμβεί στο Λίβανο ότι θα συνέβαιναν τα ίδια και εδώ και επειδή δεύτερο επειδή θέλω να πω την αλήθεια." Διευκρίνισε επίσης ότι την πρώτη κατάθεση της την έδωσε τη μέρα που την συνέλαβαν και ήταν πάρα πολύ νευρική και ανήσυχη αναφορικά με το τι θα της συνέβαινε. Έτσι, τότε, αποφάσισε να μην πει όλη την αλήθεια, γιατί φοβόταν ως προς το τι θα της συνέβαινε αν η Αστυνομία γνώριζε το παρελθόν της. Τη δεύτερη όμως κατάθεση την έδωσε γιατί ήταν πιο ήρεμη και είχε αποφασίσει πλέον να πει όλη την αλήθεια. Σε τελική ερώτηση κατά την εξέταση αν της υποσχέθηκε οτιδήποτε η Αστυνομία απάντησε "Η Αστυνομία μου είπε ότι εάν συνεργαζόμουν μαζί τους και τους έλεγα όλη την αλήθεια για όσα γνωρίζω δεν θα με κατηγορούσαν." Στην, εξαντλητική, αντεξέταση της, η μάρτυρας επέμενε στους βασικούς ισχυρισμούς της. Είναι επιβεβλημένο να καταγράψουμε με κάθε αναγκαία λεπτομέρεια τα βασικά μέρη των θέσεων της, όπως αυτές προβλήθηκαν σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Αντεξετάστηκε σε έκταση γύρω από το πρόσωπο του Mohamed και της μεταξύ τους σχέσης. Η υπεράσπιση την κάλεσε να περιγράψει ακόμη και τα χαρακτηριστικά του ατόμου αυτού, υποβάλλοντας της ταυτόχρονα ότι είναι ανύπαρκτο πρόσωπο και ότι ουσιαστικά αυτή δεν λέγει την αλήθεια στην προσπάθεια της να καλύψει τον πραγματικό εγκέφαλο της όλης διακίνησης των ναρκωτικών. Ήταν σταθερή της θέση ότι ο Mohamed Ghutme είναι υπαρκτό πρόσωπο και ότι συνδέονται μεταξύ τους με μακροχρόνια ερωτική σχέση. Παρόμοια ήταν και η γραμμή υπεράσπισης σε σχέση με τα ονόματα άλλων προσώπων που παρέθεσε στο Δικαστήριο η μάρτυρας. Σταθερή επίσης θέση της ήταν ότι οι όλες αναφορές της περί των συγκεκριμένων προσώπων είναι αληθείς. Το μεγαλύτερο μέρος της αντεξέτασης περιστράφηκε γύρω από τις συνθήκες που έλαβε χώρα η δεύτερη κατάθεση της και το όλο φάσμα των γεγονότων που κάλυπταν την κατάθεση αυτή. Επεξήγησε η Eloisa ότι μετά τη σύλληψη της παρέμεινε σε αστυνομικό σταθμό για μία βδομάδα και ακολούθως μεταφέρθηκε σε ξενοδοχείο, συνοδευόμενη πάντα από αστυνομικούς. Πρόσθεσε περαιτέρω ότι κατά την κράτηση της στον Αστυνομικό Σταθμό "αισθανόμουνα λίγο όπως όταν ήμουν στο Λίβανο". Στο ξενοδοχείο αισθανόταν πολύ πιο άνετα και είχε την ευχέρεια να μιλά τηλεφωνικά με όποιο ήθελε. Τη δεύτερη κατάθεση αποφάσισε να τη δώσει λίγες μέρες πριν τις 18.7.
13. Όλο αυτό το διάστημα δεν είχε επικοινωνήσει με το Mohamed, καθότι είχε ήδη αποφασίσει ότι θα κατέθετε στην Αστυνομία όλη την αλήθεια, συμπεριλαμβανομένου του ονόματος του, και φοβόταν να του το αναφέρει λόγω του ότι δεν γνώριζε τι θα της έλεγε. Απαντώντας σε ερώτηση: "Ε. Γιατί καθυστέρησες τόσο πολύ να δώσεις λοιπόν τη δεύτερη κατάθεση εφόσον είχες περίπου τρεις βδομάδες στο ξενοδοχείο όπως μας έχεις πει, γιατί καθυστέρησες τόσο πολύ να δώσεις κατάθεση στην Αστυνομία; Α. Φοβόμουν να μιλήσω να πω την αλήθεια γιατί ήμουν πολύ μπλεγμένη στην εμπορία ναρκωτικών και φοβόμουν ότι θα φυλακιζόμουν γι΄ αυτό και όταν είδα ότι οι άνθρωποι που βρισκόντουσαν γύρω μου, που με περιέβαλλαν μου φερόντουσαν καλά και έλεγαν την αλήθεια, αποφάσισα να πω την αλήθεια για να φύγει αυτό το βάρος από πάνω μου". Η ίδια ένιωθε πολύ άσχημα γνωρίζοντας ότι θα καταδικαστεί για πολλά χρόνια σε φυλάκιση και δεν ήθελε "με τίποτα να εκτίσω αυτήν την ποινή στη φυλακή αλλά αν έπρεπε θα το έκανα γιατί αυτό θα ήταν το σωστό, το δίκαιο". Πρόσθεσε ότι η Αστυνομία της είχε υποσχεθεί ότι δεν θα την κατηγορήσει και διευκρίνισε περαιτέρω ότι αρχικά δεν το πίστεψε "στη συνέχεια τους πίστεψα, γιατί άρχισα να τους εμπιστεύομαι και να τους πιστεύω περισσότερο". Ρωτήθηκε: "Ε. Τι συνέβηκε και ξεκίνησες να τους εμπιστεύεσαι ενώ στην αρχή δεν τους εμπιστευόσουν; A. Στην αρχή φοβόμουνα πάρα πολύ για το τι θα συνέβαινε, ακριβώς επειδή είχα υπάρξει φυλακισμένη για τον ίδιο λόγο. Στη συνέχεια μου είπαν ότι δεν θα φυλακιζόμουν αν έλεγα την αλήθεια και δεν θα μου συνέβαινε τίποτε αν έλεγα την αλήθεια. ............................................. Ε. Τι συνέβηκε και σταμάτησες να φοβάσαι την Αστυνομία ένα μήνα μετά που συνελήφθηκες πες μου επ΄ ακριβώς τι συνέβηκε. Α. Δεν συνέβηκε τίποτε αλλά όταν μιλούσα μαζί τους μου έλεγαν ότι δεν υπάρχει λόγος να φοβάμαι. Τους ρώτησα αν θα πάω φυλακή εγώ προσωπικά για όλα αυτά που έκανα και πάντα μου έλεγαν ότι «όχι εσύ δεν θα πας φυλακή πες την αλήθεια και δεν θα πας φυλακή»". Όταν έδινε τη δεύτερη κατάθεση ήταν ήρεμη και δεν ένιωθε φόβο γιατί είχε πιστέψει ότι τα βάσανα της θα τέλειωναν μ΄ αυτήν την κατάθεση. Η κατάθεση αυτή κράτησε πέντε περίπου ώρες, καθότι γινόταν μετάφραση και της υπέβαλλε ερωτήσεις ταυτόχρονα ο ανακριτής. Ουδέποτε όμως της είπε ποιο είναι το σενάριο που ο ίδιος πιστεύει ότι είναι αληθές σε σχέση με την υπόθεση, ούτε ανέφερε το όνομα του Αθηνή, ούτε της ζήτησε κάτι σχετικά με αυτόν. Αρνήθηκε ότι η Αστυνομία της ζήτησε να πει κάτι συγκεκριμένο στην κατάθεση της. Δέχθηκε όμως ότι αν δεν ήταν υπό την προστασία της Αστυνομίας δεν θα ερχόταν στο Δικαστήριο να καταθέσει, καθότι φοβόταν "επειδή ξέρω ότι όταν κάποιος κατηγορεί ένα έμπορο ναρκωτικών αυτό σημαίνει και το τέλος της ζωής του". Διευκρίνισε ότι δεν φοβόταν από τον Mohamed γιατί την αγαπά και τον γνωρίζει πολύ καλά, αλλά τον κατηγορούμενο, τον οποίο δεν τον γνωρίζει, τον φοβάται. Αντεξετάστηκε εκτεταμένα γύρω από τις διαφορές που καλύπτουν την πρώτη και δεύτερη κατάθεση. Συμφώνησε ότι τα όσα ανέφερε στην πρώτη κατάθεση σχετικά με τα ονόματα των συνεργατών της, το ότι πίστευε ότι η βαλίτσα περιείχε λεφτά και όχι ναρκωτικά και την απόκρυψη της προηγούμενης συμμετοχής της σε διακίνηση ναρκωτικών, τα διαφοροποίησε στη δεύτερη κατάθεση της. Επέμενε όμως ότι στη δεύτερη αυτή κατάθεση ανέφερε την αλήθεια και μόνο, τονίζοντας ότι γνώριζε από την αρχή ότι η βαλίτσα που κρατούσε ο Modesto είχε ναρκωτικά και συγκεκριμένα κοκαΐνη. Αρνήθηκε περαιτέρω υποβολή ότι έδωσε τη δεύτερη κατάθεση μετά από υπόδειξη της Αστυνομίας προκειμένου να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος, επιμένοντας ότι αποφάσισε να πει την αλήθεια όταν αντιλήφθηκε ότι είχε μία δεύτερη ευκαιρία να αλλάξει τη ζωή της και φοβούμενη ότι θα φυλακιστεί για πολλά χρόνια, γεγονός που γι΄ αυτή θα ήταν πλέον "το τέλος". Σε ερώτηση "θα θελα να μου απαντήσεις ειλικρινά, αν η Αστυνομία δεν σου υπόσχετο ότι θα γλυτώσεις από αυτήν τη διαδικασία θα έδινες δεύτερη κατάθεση;", απάντησε "Πιστεύω πως όχι". Αρνήθηκε, τέλος, ότι με την πρώτη της κατάθεση κορόιδευε την Αστυνομία, διευκρινίζοντας "απλά φοβόμουν τι θα συνέβαινε γι΄ αυτό έκρυψα κάποια πράγματα". Επανέλαβε, αντεξεταζόμενη, την όλη εμπλοκή της στον κόσμο των ναρκωτικών δίνοντας λεπτομέρειες για τη συμμετοχή της στα συμβάντα στο Λίβανο και στη Ζυρίχη. Απαντώντας δε σε ερώτηση αν είναι έμπορας ναρκωτικών είπε: "Δεν είμαι άγγελος. Ενεπλάκηκα σ΄αυτήν την περίπτωση εξαιτίας του φίλου μου. Δεν γνώριζα τίποτα σχετικó πριν να τον γνωρίσω". Η αντεξέταση κάλυψε και το κεφάλαιο των γεγονότων που περιστρέφονται γύρω από την άφιξη της ΜΚ1 στην Κύπρο και τις ενέργειες της στο χώρο του αεροδρομίου. Ήταν η θέση της ότι η ίδια δεν γνώριζε τον Modesto και ότι απλώς τον παρακολουθούσε σε όλη την πορεία, ούτως ώστε να βεβαιωθεί ότι θα μετέφερε τα ναρκωτικά στην Κύπρο. Επανέλαβε ότι δεν είχε καμία επαφή μαζί του μέχρι τη στιγμή που αυτός ζήτησε τη βοήθεια της κατά τον έλεγχο διαβατηρίων στο αεροδρόμιο Λάρνακας. Πρόσθεσε ότι για πρώτη φορά ο Modesto αντιλήφθηκε ότι η ίδια εμπλέκεται στην υπόθεση όταν αυτή, μετά από οδηγίες του κατηγορούμενου, του είπε ότι το άτομο που περίμενε του ζητούσε να πάει σε ένα ξενοδοχείο. Ήταν σταθερή της θέση ότι οι οδηγίες που είχε λάβει από τον Mohamed ήταν να συνοδεύσει απλώς το άτομο που μετέφερε ναρκωτικά στην Κύπρο και να το υποδείξει, από μακριά, στον κατηγορούμενο, ο οποίος θα ανέμενε στο αεροδρόμιο. Ολοκληρώνουμε την παράθεση της μαρτυρίας της ΜΚ1 με την καταγραφή, αυτολεξεί, της μεταξύ της και του κατηγορούμενου συνομιλίας κατά το χρόνο της πρώτης συνάντησης που είχαν και όταν η Eloisa υποδείκνυε τον Modesto. Ρωτήθηκε συγκεκριμένα: "Ε. Μπορείς να αναφέρεις στα Αγγλικά αυτά που είπες ή άκουσες από τον Σωτήρη Αθηνή; Α. Του είπα «Good morning» και μου είπε «Who is the man» και στη συνέχεια του είπα «this is the man» και μου είπε «tell him to take a taxi and go to the hotel» και μου είπε «you stay here». " Με δεδομένα τη βαρύνουσα σημασία και τον καταλυτικό ρόλο που διαδραματίζει στην όλη υπόθεση η μαρτυρία της ΜΚ1, Eloisa, την παραθέσαμε σε έκταση. Οι υπόλοιποι μάρτυρες κατηγορίας είναι, στο σύνολο τους, αστυνομικοί. Η μαρτυρία τους περιστρέφεται ουσιαστικά γύρω από τα όσα έλαβαν χώρα στο χώρο του αεροδρομίου κατά τον ουσιώδη χρόνο, καθώς επίσης και τις συνθήκες λήψης της 2ης κατάθεσης της ΜΚ
14. Τα όσα κατέθεσαν, στα σημαντικά για την υπόθεση σημεία, θα παρεμβληθούν στην πορεία της απόφασης μας, ανάλογα με τα γεγονότα που η κάθε αυτή μαρτυρία καλύπτει. Ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε κατάθεση χωρίς όρκο και, κατά συνέπεια δεν αντεξετάστηκε. Είναι σκόπιμο να παρεμβάλουμε ότι η κατάθεση του αυτή είναι μακροσκελής. Πέραν της καταγραφής της δικής του εκδοχής περιλαμβάνει σχολιασμό της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά και νομική ανάλυση των συστατικών στοιχείων των κατηγοριών. Μετά το πέρας της ανώμοτης αυτής δήλωσης η υπεράσπιση κάλεσε τρεις μάρτυρες, στην προσπάθεια της να τεκμηριώσει σειρά ισχυρισμών της: τον Modesto (ΜΥ1), η μαρτυρία του οποίου καλύπτει τις συνθήκες διακίνησης των επίδικων ναρκωτικών και τα όσα έλαβαν στο χώρο του αεροδρομίου, την Elena Svet (ΜΥ2), η οποία έδωσε μαρτυρία σχετικά με τηλεφωνική επικοινωνία που, κατ΄ ισχυρισμό της υπεράσπισης, είχε με τον κατηγορούμενο μεταξύ των ωρών 6:00-7:00 μ.μ. της 16.6.06 και τον Χρίστο Κωνσταντίνου (ΜΥ3), η μαρτυρία του οποίου κάλυπτε επίσκεψη αστυνομικών στο σπίτι του κατηγορούμενου το απόγευμα της 16.6.
15. Στα σημαντικά μέρη της μαρτυρίας της υπεράσπισης και στην έκταση που αυτά επιδρούν στην υπό κρίση υπόθεση θα επανέλθουμε. Προέχει η καταγραφή των βασικών σημείων της ανώμοτης δήλωσης του κατηγορούμενου: Αναφέρει ότι είναι κάτοικος Λεμεσού και στις 16.6.06 πήγε μαζί με τον κατηγορούμενο 3, ο οποίος ενεργούσε ως οδηγός του, στο αεροδρόμιο Λάρνακας προκειμένου να παραλάβει την Eloisa, την οποία θα φιλοξενούσε. Την είχε γνωρίσει μερικούς μήνες πριν όταν επισκέφθηκε τη Βραζιλία προκειμένου να φέρει χορεύτριες για εργοδότηση σε νυχτερινά κέντρα που διαχειρίζεται. Σκοπός της επίσκεψης της στην Κύπρο ήταν να δει τα νυχτερινά αυτά κέντρα, προκειμένου να του στείλει χορεύτριες από την Βραζιλία μέσω κάποιου κοινού τους φίλου, του Χουάν. Τον Modesto δεν τον γνώριζε και τον είδε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο. Παραδέχεται ότι συνομίλησε με την Eloisa αμέσως μετά την έξοδο της από το αεροδρόμιο, αλλά αρνείται ότι είχε οποιαδήποτε συνεννόηση μαζί της ή ότι της έδωσε οποιαδήποτε οδηγία σε σχέση με τον Modesto. Είναι βασικός ισχυρισμός του ότι δεν είχε καμία σχέση με τα επίδικα ναρκωτικά, ότι η παρουσία του στο αεροδρόμιο δεν αφορούσε διακίνηση ναρκωτικών και ότι ουδέποτε έδωσε οδηγίες στη ΜΚ1 σε σχέση με τον Modesto. Αρνείται περαιτέρω ότι είχε στο χώρο του αεροδρομίου τηλεφωνικές επικοινωνίες σε σχέση με τα επίδικα ναρκωτικά και ισχυρίζεται πως συγκεκριμένη αναφορά του για μετάβαση κάποιου προσώπου σε ξενοδοχείο αφορούσε άσχετη με ναρκωτικά υπόθεση. Ήταν η θέση του ότι η τηλεφωνική αυτή επικοινωνία του έγινε με τη ΜΥ2 και κάλυπτε άφιξη στην Κύπρο κάποιου νέου συνεργάτη του. Ήταν επίσης θέση του ότι ουδέποτε ανέφερε κατά το χρόνο σύλληψης της Eloisa "τέλειωνε φεύκουμε τζιαι πιάσαν τους". Αυτό που είπε ήταν: "Επιάσαν την. Πάμε να δούμε." Επεξηγώντας για ποιο λόγο ήταν ανήσυχος στο χώρο του αεροδρομίου ανέφερε ότι πάντοτε έτσι αισθάνεται όταν βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, δεδομένου ότι κινδυνεύει η ζωή του αφού έχει γίνει στόχος επιθέσεων σε πολλές περιπτώσεις, φίλοι δε και συγγενείς του δολοφονήθηκαν. Κατέληξε δε στην ανώμοτη δήλωση του αναφέροντας ότι αμέσως πριν τη μετάβαση του από τη Λεμεσό στο αεροδρόμιο Λάρνακας τον επισκέφθηκαν δύο αστυνομικοί στο σπίτι του και τον πληροφόρησαν για απόπειρα δολοφονίας του. Κατευθυνόμενος δε προς το αεροδρόμιο αντιλήφθηκε αυτοκίνητο της Αστυνομίας "με πολιτικά" να τον ακολουθεί. Θα καταγράψουμε επιγραμματικά τις θέσεις των δύο πλευρών όπως αναδύονται μέσα από τις τελικές αγορεύσεις τους. Θα επανέλθουμε σε αναλυτική παράθεση και εξέταση τους στο κατάλληλο στάδιο της απόφασης μας. Οι συνήγοροι υπεράσπισης εισηγήθηκαν ότι η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου με βάση την οποία είχε απαλλαγεί στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης ο κατηγορούμενος 3 από το σύνολο των κατηγοριών και ο κατηγορούμενος από την 1η κατηγορία, επιδρά καταλυτικά και στις κατηγορίες που εκκρεμούν. Ήταν προέκταση της θέσης της υπεράσπισης ότι η απαλλαγή από την κατηγορία της συνωμοσίας οδηγεί, χωρίς άλλο, και στην αθώωση του κατηγορούμενου από τις κατηγορίες 2, 3 και
16. Υπό την επιφύλαξη της πιο πάνω θέσης οι συνήγοροι κάλεσαν το Δικαστήριο να απορρίψει ως αναξιόπιστη, φτιαχτή και μυθοπλαστική τη μαρτυρία της ουσιωδέστερης μάρτυρας, ΜΚ
17. Αναφερόμενοι τόσο στο παρελθόν της, όσο και σε, ισχυριζόμενες, αντιφάσεις στη μαρτυρία της, εισηγήθηκαν ότι αυτή στερείται κάθε πειστικότητας σε σημείο που είναι αδύνατο να στηριχτεί το Δικαστήριο στα όσα κατέθεσε. Η ύπαρξη δύο καταθέσεων της ΜΚ1 στην Αστυνομία αποτέλεσε κεντρικό σημείο αναφοράς στην αγόρευση των συνηγόρων υπεράσπισης. Έθεσαν, μάλιστα, ότι οι ανακριτικές αρχές και αυτή η ίδια η Κατηγορούσα Αρχή "μαγείρεψαν" ουσιαστικά τη δεύτερη κατάθεση της ΜΚ
18. Ήταν η προσέγγιση τους ότι τα όσα η ΜΚ1 ανέφερε στη δεύτερη αυτή κατάθεση της, με την οποία εμπλέκει ουσιαστικά στη διάπραξη των αδικημάτων τον κατηγορούμενο, είναι ψεύδη τα οποία λέχθησαν στην προσπάθεια της να απεμπλακεί από την οδυνηρή θέση που βρισκόταν και να αποφύγει τις συνέπειες της έκνομης συμπεριφοράς της. Αγορεύοντας περί της νομικής πτυχής της υπόθεσης οι δικηγόροι του κατηγορούμενου εισηγήθηκαν ότι μέσα από τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής δεν στοιχειοθετούνται τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων. Πρόσθεσαν ότι πιθανόν αυτή (η μαρτυρία) να δημιουργεί εικασίες, οι οποίες όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να οδηγήσουν σε ασφαλή συμπεράσματα καταδίκης. Ολοκληρώθηκε η αγόρευση για την υπεράσπιση με αναφορά στην ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου και στη μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης. Οι συνήγοροι κάλεσαν το Δικαστήριο να αποδεχθεί ως αξιόπιστη τη μαρτυρία των μαρτύρων αυτών, προσθέτοντας ότι ο κατηγορούμενος έδωσε πλήρεις και ικανοποιητικές εξηγήσεις ως προς την παρουσία του στο αεροδρόμιο κατά τον επίδικο χρόνο και τις όλες κινήσεις του. Οι συνήγοροι της Κατηγορούσας Αρχής, αναλύοντας τη μαρτυρία που πρόσφερε η πλευρά τους και ιδιαίτερα αυτήν της Eloisa, κάλεσαν το Δικαστήριο να την αποδεχθεί ως πλήρως αξιόπιστη, προσθέτοντας ότι στα βασικά και ουσιαστικά για την υπόθεση στοιχεία της παρέμεινε ακλόνητη. Υποστήριξαν περαιτέρω ότι η αλήθεια του περιεχομένου της μαρτυρίας που πρόσφερε η Κατηγορούσα Αρχή καταδεικνύεται μέσα από τη συνολική αντίκριση της και ότι οι οποιεσδήποτε αντιφάσεις που υπάρχουν είναι περιθωριακές και χωρίς ουσιαστική σημασία. Δεχόμενοι οι συνήγοροι ότι η ΜΚ1 είναι συνεργός και αναλύοντας την επί του θέματος νομολογία, εισηγήθηκαν ότι η μαρτυρία της - κρινόμενη σφαιρικά και σε συσχέτιση με το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας - θα πρέπει να κριθεί ως αξιόπιστη και ότι η ποιότητα της είναι τέτοια που παρέχει ασφαλές έρεισμα στο Δικαστήριο να προχωρήσει χωρίς καμία αμφιβολία σε καταδίκη του κατηγορούμενου, έστω και χωρίς αναζήτηση ενισχυτικής μαρτυρίας. Αγορεύοντας επί του ζητήματος της ύπαρξης δεύτερης κατάθεσης της ΜΚ1, οι συνήγοροι της Κατηγορούσας Αρχής κάλεσαν το Δικαστήριο να δεχθεί ως απόλυτα φυσιολογική τη μεταβολή των θέσεων της μάρτυρας στο μεσοδιάστημα μεταξύ πρώτης και δεύτερης κατάθεσης. Την απέδωσαν στους φυσιολογικούς φόβους της Eloisa, λόγω προηγούμενων εμπλοκών της σε εμπορία ναρκωτικών. Τόνισαν περαιτέρω ότι ούτως ή άλλως οι βασικές της θέσεις ως προς την ύπαρξη παράνομου περιεχομένου στην ταξιδιωτική τσάντα του Modesto και ως προς το πρόσωπο του παραλήπτη της τσάντας αυτής είναι ταυτόσημες τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη κατάθεση. Σχολιάζοντας δε την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου την χαρακτήρισαν ως αντιφατική σε πολλά σημεία με τη γραμμή της υπεράσπισης, ως στερούμενη λογικής και, συνακόλουθα, χωρίς καμία αποδεικτική ή έστω επεξηγηματική αξία. Κάλεσαν επίσης το Δικαστήριο να απορρίψει ως αναξιόπιστη, για σειρά λόγων που ανέφεραν, τη μαρτυρία των υπόλοιπων μαρτύρων υπεράσπισης. Ήταν κατάληξη της αγόρευσης των συνηγόρων της Κατηγορούσας Αρχής ότι μέσα από τη μαρτυρία που προσφέρθηκε έχουν θεμελιωθεί τα συστατικά στοιχεία όλων των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Απέδωσαν δε την αναφορά από τους συνηγόρους υπεράσπισης περί "μαγειρέματος" της δεύτερης κατάθεσης της Eloisa στην αδυναμία τους να αρθρώσουν λόγο και επιχειρήματα ικανά να θεμελιώσουν υπεράσπιση. Προτού προχωρήσουμε στην αξιολόγηση της μαρτυρίας και ως θέμα λογικής προτεραιότητας, είναι σκόπιμο να εξετάσουμε τη θέση της υπεράσπισης περί της σύνδεσης της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης με τις κατηγορίες που απομένουν και τις οποίες αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Η εισήγηση της υπεράσπισης ότι η αθωωτική ενδιάμεση απόφαση συμπαρασύρει και τις κατηγορίες που εξακολουθούν να υφίστανται, είναι ατεκμηρίωτη και στερείται οποιουδήποτε βάθρου στήριξης. Η απαλλαγή και αθώωση από την κατηγορία της συνωμοσίας δεν επιδρά με οποιοδήποτε τρόπο στις υπόλοιπες κατηγορίες. Η 1η κατηγορία απορρίφθηκε για συγκεκριμένους λόγους, οι οποίοι σε έκταση αναφέρονται στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου. Ήταν κατηγορία που καλυπτόταν από συγκεκριμένα γεγονότα και συστατικά στοιχεία. Η διαφορετική φύση και τα ξεχωριστά δεδομένα που κάλυπταν την κατηγορία αυτή δεν συνδέονται ούτε επιδρούν με οποιοδήποτε τρόπο στη βασιμότητα ή μη των κατηγοριών που απομένουν και οι οποίες και εξετάζονται στο τελικό αυτό στάδιο της διαδικασίας. Η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία αντικρίζεται και αξιολογείται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητά της και πάντοτε σε συνάρτηση και σύγκριση με την υπόλοιπη μαρτυρία. Δεν είναι ορθή μικροσκοπική εξέταση της. Πρέπει να προσεγγίζεται σφαιρικά και κάτω από το πρίσμα των περιστάσεων. Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας αυτής είναι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο. Στο νοηματικό περιεχόμενο του όρου "εντύπωση" περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, οι αντιδράσεις του μάρτυρα, ο τρόπος που απαντά, η ευχέρεια που είχε να αντιληφθεί τα γεγονότα και η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει. Το σύνολο δηλαδή των γνωρισμάτων που συνθέτουν αφενός τον μάρτυρα που έχει σεβασμό στην αλήθεια και αφετέρου που είχε τις εξ αντικειμένου δυνατότητες να συλλάβει με τις αισθήσεις του όσα αναβιώνει με τη μαρτυρία του (Χ" Γεωργίου ν. Δημοκρατίας