Αστυνομία ν. Ian Shepherd, Αρ.Υπ.: 16034/06, 12 Φεβρουαρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:B10 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε. Δ. Αρ.Υπ.: 16034/06 Αστυνομία v. Ian Shepherd Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 12 Φεβρουαρίου, 2007 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Χ''Μιχαήλ Για τον Κατηγορούμενο: κ. Κ. Ταμπούρλας Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος κατηγορείται για το αδίκημα της κακόβουλης βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος στις 6/3/06 στην οδό Ανδριανού στη Λάρνακα εσκεμμένα και παράνομα προξένησε ζημιά ύψους ΛΚ815 στο αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής KLK 842 περιουσία της ΄Ελενας Ιωάννου. Η κατηγορούσα αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες προς απόδειξη της υπόθεσης της. Η ΜΚ1 ΄Ελενα Ιωάννου, παραπονούμενη στην υπόθεση, διαμένει στην ίδια πολυκατοικία με τον κατηγορούμενο. Η ίδια διαμένει στον χώρο πέντε χρόνια ενώ ο κατηγορούμενος εδώ και περίπου τέσσερα χρόνια. Διεφάνηκε ότι μεταξύ της και του κατηγορουμένου υπάρχει ιστορικό κακών σχέσεων οι οποίες είχαν ως αφορμή την επιτροπή διαχείρισης της πολυκατοικίας. Στις 6/3/06 η ίδια προέβηκε σε καταγγελία στην αστυνομία για την οποία και έδωσε κατάθεση, τεκμήριο
- Ισχυρίστηκε ότι την ίδια μέρα και περί ώρα 10:30 το πρωί όταν πήγε να ρίξει σκουπίδια στον κάλαθο της πολυκατοικίας αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να βρίσκεται στον χώρο στάθμευσης του διαμερίσματος 201 που ανήκει στην Anne Wilkinson επίσης ένοικο της πολυκατοικίας, στον οποίο είχε σταθμεύσει η ίδια το όχημα της KLK 842 μετά από την εξουσιοδότηση της εν λόγω γυναίκας. Ο κατηγορούμενος χτυπούσε κρατώντας κάτι στο χέρι του το αυτοκίνητο της στη μέση και στην κάτω πλευρά του οχήματος. ΄Οταν τον ρώτησε τι κάνεις εδώ αυτός πήγε στο πίσω μέρος του οχήματος της και το χτυπούσε στην πίσω αριστερή πλευρά, στον προφυλακτήρα λέγοντας της να φύγεις το όχημα σου από εδώ, δεν είναι δικός σου ο χώρος. Ακολούθησε λογομαχία και ήρθαν στα χέρια. Για το περιστατικό της επίθεσης όπως διαφάνηκε εκκρεμούν άλλες διαδικασίες ενώπιον άλλων Δικαστηρίων. Στην δια ζώσης μαρτυρία που έδωσε στο Δικαστήριο ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος από μόνος του είχε διοριστεί διαχειριστής της πολυκατοικίας και όταν άρχισε να σταθμεύει το αυτοκίνητο της στον χώρο στάθμευσης της αγγλίδας μετά από εξουσιοδότηση της ο κατηγορούμενος της έκανε παρατήρηση δυο-τρεις φορές προηγουμένως. Ανέφερε όμως αργότερα ότι η πρώτη φορά που στάθμευσε το αυτοκίνητο της στον εν λόγω χώρο στάθμευσης ήταν την προηγούμενη ημέρα. Είπε ότι από τις ενέργειες του κατηγορουμένου προκλήθηκαν αρκετές ζημιές στο αυτοκίνητο της τις οποίες ανέφερε εκείνη την ημέρα στην αστυνομία, το αυτοκίνητο εκτιμήθηκε από ειδικό για τις ζημιές που υπέστη και έχει τώρα διορθωθεί. Κατά την αντεξέταση της προέκυψε μεταβολή στην θέση της ότι ο κατηγορούμενος από μόνος του διορίστηκε διαχειριστής της πολυκατοικίας για να δεχθεί η παραπονουμένη ότι προσεκλήθη και η ίδια σε συνεδρία όλων των ενοίκων της πολυκατοικίας για διορισμό της διαχειριστικής επιτροπής αλλά αρνήθηκε η ίδια να παραστεί αναφέροντας ότι εξ όσων γνωρίζει η διαχειριστική επιτροπή είναι παράνομη γιατί δεν έχει δηλωθεί στο Κτηματολόγιο σύμφωνα με το νόμο. Δεν μπόρεσε όμως να τεκμηριώσει αυτή της την θέση. Της υπεβλήθη ότι ο λόγος που δημιουργήθηκε επεισόδιο μεταξύ της και του κατηγορουμένου την συγκεκριμένη ημέρα ήταν η δική της επιμονή να καλεί συνεργείο για καθαρισμό/άδειασμα των λάκκων της πολυκατοικίας χωρίς προηγουμένως να έχει την σύμφωνο γνώμη της διαχειριστικής επιτροπής και γι' αυτό τον λόγο της έκανε παρατήρηση ο κατηγορούμενος ο οποίος ήταν ο διαχειριστής και το άτομο που πλήρωνε τις εν λόγω υπηρεσίες από το κοινό ταμείο διαχείρισης στο οποίο παραδέχθηκε και η παραπονούμενη ότι συνέβαλλε. Η παραπονούμενη αρχικά αρνήθηκε ότι εκείνη την ημέρα είχε γίνει άδειασμα των λάκκων για να αναφέρει αργότερα ότι αυτό ήταν πολύ πρωί πριν να γίνει το επεισόδιο μεταξύ της και του κατηγορούμενου. Σε σχέση με τις ενέργειες του κατηγορουμένου στο αυτοκίνητο της ανέφερε ότι μόλις βγήκε έξω από το διαμέρισμα της αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να βρίσκεται στο πλευρό του αυτοκινήτου και να το χτυπά χαμηλά με τα χέρια του και τα πόδια του. Κρατούσε κάτι στα χέρια του που είχε σακούλα από πάνω, δεν διαπίστωσε τι ήταν αυτό αλλά αργότερα βρήκε στον χώρο στάθμευσης τούβλα και πέτρες χωρίς να ξέρει αν είναι αυτά που κρατούσε ο κατηγορούμενος και χτυπούσε το αυτοκίνητο. Είπε ότι οι ζημιές στο αυτοκίνητο της ήταν στο πλευρό του αυτοκινήτου αλλά και στους προφυλακτήρες τόσο μπροστά όσο και πίσω. ΄Οταν της υπεβλήθη ότι στην κατάθεση της λογικά θυμόταν τα γεγονότα καλύτερα από ότι σήμερα που δίδει μαρτυρία στο Δικαστήριο δεν αναφέρει ζημιές στον μπροστινό προφυλακτήρα είπε η ίδια ότι δεν ξέρει τι έγραψε η αστυνομία αναφέροντας μετά ότι μπορεί να μην το ανάφερε. Οι ζημιές στο όχημα της όπως η ίδια τις είδε ήταν πουλλώματα και σπασίματα. Το αυτοκίνητο της ήταν καινούριο και ήταν σίγουρη ότι όταν το στάθμευσε το προηγούμενο βράδυ ήταν σε τέλεια κατάσταση. Δεν δέχθηκε υποβολές ότι υπάρχουν μαρτυρίες, ότι είχε χτυπήσει το αυτοκίνητο τις προηγούμενες μέρες όπως και αρνήθηκε τις υποβολές ότι υπήρχαν προηγούμενα μεταξύ της και του κατηγορούμενου υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της πολυκατοικίας για παρεμβάσεις δικές της στους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας και για αυθαίρετες μετατροπές στο διαμέρισμα της. Πρέπει να αναφέρω ότι τόσο η εξέταση όσο και η αντεξέταση της παραπονουμένης περιείχαν αναφορές και σε επίθεση και σε πρόκληση σωματικών βλαβών στην ίδια από τον κατηγορούμενο ως οι ισχυρισμοί της αλλά επειδή τέθηκε ενώπιον μου η θέση ότι για τα ζητήματα αυτά εκκρεμούν μεταξύ παραπονουμένης και κατηγορουμένου άλλες υποθέσεις σε άλλα Δικαστήρια θεωρώ σκόπιμο και αυτονόητο να μην προβώ σε οποιαδήποτε παράθεση της μαρτυρίας αυτής ούτε και να την σχολιάσω αφού δεν αφορά την υπό εκδίκαση υπόθεση. Η κατηγορούσα αρχή κάλεσε επίσης ως μάρτυρα κατηγορίας τον Χριστάκη Χριστοφή, επιστάτη μηχανολογίας στο Τμήμα Ηλεκτρομηχανολογικής Υπηρεσίας Επαρχιών Λάρνακας και Αμμοχώστου. Η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα κανένα όφελος δεν είχε για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής αφού οι ενέργειες του συγκεκριμένου μάρτυρα περιορίστηκαν στο να εκτιμήσει τις ζημιές που υπήρχαν στο όχημα ΚLK 842 και να κοστολογήσει την επιδιόρθωση τους με βάση καινούρια αυθεντικά ανταλλακτικά τις τιμές των οποίων πήρε από την αντιπροσωπεία που εισαγάγει το μοντέλο αυτοκινήτου της παραπονουμένης και τις τιμές αγοράς όσον αφορά τα εργατικά. Ο μάρτυρας αυτός δεν μπορούσε να εξηγήσει το πως δημιουργήθηκαν ζημιές στο αυτοκίνητο της κατηγορουμένης ούτε τον τρόπο με τον οποίο προκλήθηκαν ούτε και θυμόταν καθαρά τα σημεία στα οποία υπήρχαν. Η μαρτυρία του είναι περιορισμένης αξίας για σκοπούς αξιολόγησης και στα πλαίσια αυτά θα παραμείνει. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου εισηγήθηκε ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου που να δικαιολογεί την κλήση του σε απολογία. Ήταν η θέση του ότι υπήρχε σοβαρή αντίφαση στην δια ζώσης μαρτυρία της παραπονουμένης ενώπιον του Δικαστηρίου με αυτή που η ίδια έχει αναφέρει στην αστυνομία στην γραπτή της κατάθεση Τεκμήριο
- Επεσήμανε ο κ. Ταμπούρλας ότι στην γραπτή της κατάθεση που ήταν και πολύ πρόσφατη σε σχέση με το ισχυριζόμενο επεισόδιο η παραπονούμενη δεν ανέφερε στην αστυνομία ότι αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να κτυπά το αυτοκίνητο της και μπροστά και ότι ο τρόπος με τον οποίο η ίδια περιέγραψε τις κινήσεις του παραπονουμένου ως ο ισχυρισμός της στα χτυπήματα που κατάφερνε στο αυτοκίνητο δεν δικαιολογούν τα ευρήματα του ΜΚ
- Αντίθετα ήταν η θέση της κατηγορούσας αρχής ότι στο στάδιο αυτό υπάρχει αρκετή και ικανή μαρτυρία ούτως ώστε ο κατηγορούμενος να κληθεί σε απολογία. Η προσέγγιση του θέματος της απόδειξης της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης αναλύεται στην υπόθεση Azinas and Another v. Police 1981 2 CLR
- Οι ίδιες αρχές υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου 1990 2 ΑΑΔ 133, στην οποία ο πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής ανάφερε ότι η απαλλαγή του Κατηγορουμένου με βάση την έλλειψη στοιχειοθέτησης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται σύμφωνα με την Δικαστική Πρακτική του 1962 μόνο σε δύο περιπτώσεις: α) Όταν δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος. β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη τον Κατηγορούμενο. Στην ίδια απόφαση ο κ. Πικής τόνισε ότι το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ενδεικτικά αναφέρω το ακόλουθο απόσπασμα: «Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο εκείνης της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτό επιτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφαση του περιορίζεται, όπως αναφέραμε σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ΄ εκείνο το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962 δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα». Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μια εξήγηση αλλιώς, ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. (βλ. The Police v. Kallenos 1980, 1 JSC σελ. 145, απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε). Η εισήγηση του κ. Ταμπούρλα ότι υπάρχει διάσταση απόψεων στο τεκμήριο 1 με την προφορική μαρτυρία της παραπονουμένης σε ότι αφορά τις κατ' ισχυρισμό κινήσεις του κατηγορούμενου που είχαν ως αποτέλεσμα χτυπήματα στο αυτοκίνητο της σε σχέση με την δια ζώσης μαρτυρία που έδωσαν ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ορθή. Η παραπονουμένη παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου περιγράφοντας πολύ παραστατικά και έντονα το πως η ίδια αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να χτυπά το αυτοκίνητο της στις 6/3/06 ενώ στην κατάθεση της που έδωσε στην αστυνομία την ίδια ημέρα του επεισοδίου ήταν πολύ φειδωλή στο θέμα αυτό ενώ αντίθετα ιδιαίτερα εκφραστική και λαλείσασα σε ότι αφορά το επεισόδιο τραυματισμού της, την επίθεση που δέχθηκε η ίδια από τον κατηγορούμενο και τις ενέργειες που η ίδια αμυνόμενη προέβηκε. Είναι άξιο σχολιασμού το γεγονός αυτό. Ειδικά αφότου ένοιωθε έντονα για το θέμα του αυτοκινήτου της το οποίο ήταν καινούριο και αφού η επιδιόρθωση του σύμφωνα με τον ΜΚ2 στοίχισε και αρκετά χρήματα. Υπήρξε επίσης συνεπεία της αντεξέτασης της αλλαγή της όλης θέσης της όσον αφορά τις συγκρούσεις που είχε με τον κατηγορούμενο για διάφορα θέματα της πολυκατοικίας και τον ρόλο του ως μέλους της διαχειριστικής επιτροπής αφού αρχικά η θέση της ήταν ότι ο κατηγορούμενος από μόνος του αυτοδιορίστηκε διαχειριστής της πολυκατοικίας για να δεχθεί σε κατοπινό στάδιο ότι είχε γίνει συνέλευση των ενοίκων της πολυκατοικίας για διορισμό διαχειριστή και ότι περαιτέρω η ίδια με δικές της ενέργειες απόδέχθηκε τον διορισμό του ως διαχειριστή συμβάλλοντας στα κοινόχρηστα. Σημειώνω επίσης ως ένα άλλο δείγμα μεγάλης αντίφασης στην μαρτυρία της την θέση της ότι ο κατηγορούμενος της έκαμε παρατήρηση δυο - τρεις φορές προηγουμένως για το ότι στάθμευσε το αυτοκίνητο της στον συγκεκριμένο χώρο στάθμευσης που ανήκει σε αγγλίδα ένοικο διαμερίσματος της πολυκατοικίας ενώ αργότερα η ίδια ανέφερε ότι η πρώτη φορά που στάθμευσε το αυτοκίνητο της στον συγκεκριμένο χώρο ήταν η προηγούμενη ημέρα του επεισοδίου και αυτό σε ερώτηση της κατηγορούσα αρχής κατά την κυρίως εξέταση της. Χωρίς να διαφεύγει της προσοχής μου ότι σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά μόνο σε θεώρηση της θεωρώ ότι η μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον μου και αναφέρομαι στην μαρτυρία της παραπονουμένης ΜΚ1 αφού η μαρτυρία του ΜΚ2 είναι εντελώς περιορισμένης σημασίας βρίθει αντιφάσεων σε τέτοιο σημείο που αν το Δικαστήριο καλούσε τον κατηγορούμενο σε απολογία θα ήταν ενάντια στις αρχές που αναφέρω πιο πάνω. Αναφέρω περαιτέρω ότι σύμφωνα με το άρθρο 324 του Ποινικού Κώδικα συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι η εσκεμμένη και παράνομη καταστροφή ή πρόκληση ζημιάς σε περιουσία. Από την μαρτυρία συνεπεία της αντιφατικότητας της δεν υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία σε σχέση με το συστατικό στοιχείο του αδικήματος αυτού δηλαδή πρώτον ότι ο κατηγορούμενος συνδέεται καθ' οιονδήποτε τρόπο με τις οποιεσδήποτε ζημιές υπήρχαν στο όχημα της παραπονουμένης και κατά δεύτερον το γεγονός της εσκεμμένης πρόκλησης ζημιάς. Συνεπεία των πιο πάνω ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται. (Υπ.) ............................................... Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο