Αστυνομία ν. Julian Harrington κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4347/06, 15 Φεβρουαρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2007:3 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Λιάτσου, Π.Ε.Δ. Χ. Πογιατζή, Α.Ε.Δ. Στ. Χατζηγιάννη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4347/06 Αστυνομία ν.
- Julian Harrington
- Michael Binnington
- Luke Atkinson Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 15 Φεβρουαρίου, 2007 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κα Ε. Zαχαριάδου με τον κο Η. Στεφάνου και ασκούμενο δικηγόρο κο Παρπαρίνο Για τους Κατηγορούμενους 1 και 2: κος Γ. Α. Γεωργίου Για τον Κατηγορούμενο 3: κος Γ. Παπαϊωάννου Κατηγορούμενοι 1, 2, 3 παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η (Μειοψηφίας) _________________ Συμφωνώ με την απόφαση της πλειοψηφίας σε σχέση με την μαρτυρία που έγινε αποδεκτή και τα ευρήματα στα οποία κατέληξε. Η διαφωνία μου περιορίζεται μόνο σ΄ ό,τι αφορά την κατάληξη της πλειοψηφίας, ότι στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν από κάθε λογική αμφιβολία τον κοινό παράνομο σκοπό των κατηγορουμένων ως και τη συνέργεια των κατηγορουμένων 2 και 3 στη διάπραξη των αδικημάτων. Στη βάση της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή, έχω την άποψη ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει πετύχει να αποδείξει πέραν από κάθε λογική αμφιβολία την ενοχή των κατηγορουμένων 2 και 3 στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Σφαιρική εξέταση της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή - η οποία βεβαίως είναι περιστατική - δεν οδηγεί κατά την άποψη μου σε κανένα άλλο λογικό συμπέρασμα. Προτού προχωρήσω στα στοιχεία περιστατικής μαρτυρίας, που κατά την άποψη μου οδηγούν στο πιο πάνω αναπόφευκτο συμπέρασμα, να υπενθυμίσω ότι, όπως είναι νομολογημένο, για την απόδειξη κοινού παράνομου σκοπού μπορεί, στην απουσία άμεσης μαρτυρίας να επιστρατευθεί η περιστατική, από τη σύνθεση της οποίας μπορεί να αποδειχθεί πέραν από κάθε λογική αμφιβολία η ενοχή ενός κατηγορουμένου (βλ. Youssef v. Republic
(1993)2 ΑΑΔ 289). Κι΄ αυτό όταν η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορούμενου είναι αφενός άμεση και αφετέρου δεν μπορεί να συμβιβαστεί με άλλη λογική ερμηνεία. (βλ. Παφίτης κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ, 120). Εφόσον η μαρτυρία του κατηγορούμενου απορρίπτεται ως αναξιόπιστη ή στην απουσία μαρτυρίας εκ μέρους του, - όπως στην παρούσα υπόθεση - η περιστατική μαρτυρία θα κριθεί σε συσχετισμό με οποιεσδήποτε λογικές εξηγήσεις θα μπορούσαν εξ΄ αντικειμένου να υπάρχουν και που θα την καθιστούσαν ασυμβίβαστη με βέβαιο συμπέρασμα ενοχής (βλ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 301, σελ. 304). ΄Εχοντας υπόψη τις νομικές αρχές, που διέπουν τα θέματα "διαμόρφωση κοινού παράνομου σκοπού" (αρ. 21 Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154) και της έννοιας της "συνέργειας" (αρ. 20 Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154), από τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή προκύπτουν κατά χρονολογική σειρά και κατά τρόπο αναντίλεκτο τα πιο κάτω:
- Οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 εκδήλωσαν εχθρικές και επιθετικές διαθέσεις εναντίον Κυπρίων που επέβαιναν μοτοποδηλάτων. Συγκεκριμένα, οι κατηγορούμενοι 2 και 3 ήταν παρόντες στην συμπλοκή που έγινε στη δισκοθήκη Boogies όπου τραυματίστηκε ο φίλος τους Adam Meek, γεγονός που δεν τους άφησε αδιάφορους. Επισκέφθηκαν την κλινική Valessia όπου μεταφέρθηκε ο Meek για περίθαλψη και εκδήλωσαν θυμό για τον τραυματισμό του φίλου τους. Ο ένας από τους δύο εκδηλώνοντας το θυμό του κτύπησε τη δεξιά γροθιά του στην αριστερή παλάμη του. Μαζί με τον Goodwin που έφτασε λίγο αργότερα στην κλινική, οι κατηγορούμενοι 2 και 3 έριχναν πέτρες εναντίον Κύπριων μοτοποδηλατιστών τους οποίους θεωρούσαν υπεύθυνους για τον τραυματισμό του φίλου τους. Θυμωμένος για τον τραυματισμό του Meek ήταν και ο κατηγορούμενος 1 ο οποίος έφτασε επίσης στη κλινική όπου και δήλωσε στον ΜΚ9 "δεν είναι σωστό οι Κύπριοι να κάνουν έτσι", αναφερόμενος στο περιστατικό του τραυματισμού. Εκεί του λέχθηκε - όπως είναι παραδεκτό - ότι τα πρόσωπα που κτύπησαν τον Meek, ήταν Κύπριοι που επέβαιναν μοτοποδηλάτων και πηγαινοέρχονταν έξω από την κλινική.
- Οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 υλοποιώντας τις εχθρικές τους διαθέσεις εναντίον Κύπριων μοτοποδηλατιστών - τους οποίους θεωρούσαν υπαίτιους για τον τραυματισμό του φίλου τους - επιβιβάστηκαν γρήγορα στο αυτοκίνητο που ευρίσκετο έξω από την κλινική και κατευθύνθηκαν προς ένα κόκκινο και ένα μπλε μοτοποδήλατο που οδηγούντο από "Κύπριους", τα οποία και καταδίωξαν σε χωματόδρομο αφού προηγουμένως εξήλθαν της λεωφόρου και πέρασαν πάνω από τον ποδηλατόδρομο και το πεζοδρόμιο. Μάλιστα ο οδηγός του κόκκινου μοτοποδηλάτου παραπονέθηκε στον ΜΚ10 ότι "... του έριχναν πέτρες".
- Το ότι οι κατηγορούμενοι συνέχισαν να έχουν επιθετικές διαθέσεις εναντίον Κυπρίων μοτοποδηλατιστών το επιβεβαίωσε ο κατηγορούμενος 1 όταν απαντώντας σε σχετική ερώτηση του ΜΚ10 αν κυνηγούν τους ΄Ελληνες (Are you after the Greek boys?) αυτός απάντησε ότι τραυμάτισαν ένα από τα αγόρια τους ("They hurt one of our boys"), προσθέτοντας ότι "They will get it" δηλαδή ότι "θα τους την φέρουν". Την ίδια στιγμή ο Goodwin που καθόταν στη θέση του συνοδηγού ύψωσε το μαχαίρι που είχε στη κατοχή του ενώ η αντίδραση των κατηγορουμένων 2 και 3 ήταν να "χαχανίσουν" (giggled).
- Συνεχίζοντας τις επιθετικές τους διαθέσεις εναντίον των Κύπριων μοτοποδηλατιστών, καταδίωξαν στη συνέχεια το μοτοποδήλατο που οδηγούσε ο ΜΚ8 με επιβάτη το θύμα Χρίστο Παπίρη, καταδεικνύοντας ακόμη μια φορά ότι ό,τι τους ενδιέφερε ήταν η καταδίωξη Κυπρίων επί μοτοποδηλάτων, που κατά τη δική τους πεποίθηση (ανεξάρτητα αν αυτή ήταν ορθή ή λανθασμένη) τραυμάτισαν το φίλο τους. Επί του προκειμένου, όπως προκύπτει από τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή, οι κατηγορούμενοι, με οδηγό πάντα τον κατηγορούμενο 1 και αφού στο μεταξύ ο Goodwin αποβιβάσθηκε από το αυτοκίνητο έξω από τη κλινική, στάθμευσαν, όχι τυχαία, λίγο πιο κάτω από το εστιατόριο McDonalds και πλησίον της δισκοθήκης Boogies όπου έγινε η συμπλοκή. Εκεί ο κατηγορούμενος 1 μόλις αντιλήφθηκε το μοτοποδήλατο όπου επέβαιναν τα θύματα, να κινείται από την αντίθετη κατεύθυνση, κινήθηκε προς το μέρος του, ενώ ο ΜΚ8 προκειμένου να αποφύγει την σύγκρουση έκαμε ελιγμό και ανέπτυξε ταχύτητα προς τα φώτα τροχαίας. Την ίδια στιγμή το αυτοκίνητο των κατηγορουμένων οδηγήθηκε με πισινή ταχύτητα, έκαμε επαναστροφή και άρχισε να καταδιώκει το μοτοποδήλατο των θυμάτων.
- Η ανελέητη καταδίωξη των θυμάτων άρχισε από την επιθετική κίνηση του αυτοκινήτου έξω από το εστιατόριο McDonalds όπως αναφέρθηκε αμέσως πιο πάνω, και τέλειωσε σε απόσταση 870 μέτρων με τις τραγικές συνέπειες για τον ΜΚ8 και το θύμα Χρίστο Παπίρη. Το αυτοκίνητο συγκρούστηκε 3 φορές επί του μοτοποδηλάτου και η καταδίωξη τότε μόνο σταμάτησε όταν και τα δύο θύματα ευρίσκοντο πεσμένοι στο έδαφος και τραυματισμένοι. Η καταδίωξη έλαβε χώρα τόσο στο δρόμο όσο και στον ποδηλατόδρομο όπου τα θύματα προσπάθησαν να καταφύγουν για να γλιτώσουν, οι δε 3 συγκρούσεις έλαβαν χώρα επί του ποδηλατόδρομου.
- Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 σε κανένα στάδιο από την επιβίβαση στο αυτοκίνητο μέχρι και την πτώση των θυμάτων από το μοτοποδήλατο, δεν αποστασιοποιήθηκαν από τις ενέργειες του κατηγορούμενου 1 ο οποίος οδηγούσε το αυτοκίνητο, αν και είχαν τη δυνατότητα και την ευκαιρία να το πράξουν. Συγκεκριμένα, εάν διαφωνούσαν με την καταδίωξη θα μπορούσαν να αποβιβαστούν από το αυτοκίνητο: α) - όταν αυτό, μετά την 1η καταδίωξη του κόκκινου μοτοποδηλάτου, σταμάτησε και συνομίλησε ο κατηγορούμενος 1 με τον ΜΚ
- ΄Ηδη γνώριζαν ότι προηγήθηκε μια παράνομη καταδίωξη και οι ίδιοι συμμετείχαν σε ρίξιμο πετρών εναντίον διερχομένων μοτοποδηλατιστών. Αντίθετα, όχι μόνο δεν κατέβηκαν από το αυτοκίνητο, αλλά στο άκουσμα της φράσης από τον κατηγορούμενο 1 "They will get it" και στην ανύψωση του μαχαιριού από τον Goodwin, χαχάνισαν, επιβραβεύοντας με αυτό τον τρόπο τον κατηγορούμενο 1 για ό,τι έλεγε. β) - óταν ο Goodwin αποβιβάστηκε από το αυτοκίνητο αποστασιοποιούμενος με αυτό το τρόπο από τις ενέργειες των φίλων του γ) - όταν στάθμευσαν έξω από το εστιατόριο McDonald΄s πλησίον της δισκοθήκης Boogies δ) - Αμέσως μετά την επιθετική κίνηση του οχήματος προς το μοτοποδήλατο των θυμάτων, έξω από τα ΜcDonalds, το οποίο συνέχισε με πισινή ταχύτητα και έκαμε επαναστροφή. Σ΄ αυτό το στάδιο το αυτοκίνητο δεν μπορούσε, αντικειμενικά, να κινείται με μεγάλη ταχύτητα κάτι που έδιδε τη δυνατότητα στους κατηγορούμενους 2 και 3 να κατέβουν από το αυτοκίνητο. Είναι δε σημαντικό ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 ούτε στις καταθέσεις τους στην αστυνομία, ούτε και στις ανώμοτες δηλώσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφεραν ότι εξέφρασαν τη διαφωνία τους προς τις ενέργειες του κατηγορούμενου 1 είτε με λόγια είτε με πράξεις. Τα όσα οι κατηγορούμενοι 2 και 3 ανέφεραν στις καταθέσεις τους στην αστυνομία δεν υποστηρίχθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου με μαρτυρία και συνεπώς καμία βαρύτητα μπορεί να προσδοθεί σ΄ αυτές. ΄Ο,τι έχει σημασία και μπορεί να αποδοθεί σ΄ αυτό βαρύτητα, είναι το εξής απόσπασμα από την κατάθεση του κατηγορούμενου 3 στην αστυνομία (Τεκμήριο 27), το οποίο και αποτελεί ενοχοποιητικό στοιχείο μόνο εναντίον του κατηγορούμενου 3 και όχι εναντίον του κατηγορούμενου 2: "As we got into the main road Julian saw two motorbikes coming from the opposite direction of us and he said to us ´Lets get them´. He turned the car and he start chasing the two motorbikes. Because of this the two motorbikes went into the small side road and Julian drove his car in that road and he was following them. There Julian drove the car and crashed on the one motorbike two times." Ό,τι έχει σημασία είναι η ενοχοποιητική δήλωση του κατηγορούμενου 3 ότι ο κατηγορούμενος 1 προτού καταδιώξει τα μοτοποδήλατα στα οποία αναφέρεται, ανέφερε "Lets get them", χωρίς ο ίδιος ο κατηγορούμενος 3 να αντιδράσει στην παρότρυνση αυτή του κατηγορούμενου 1, αν πράγματι διαφωνούσε με αυτή. Αποτελεί ακόμα ένα επιπρόσθετο στοιχείο μη αντίδρασης του κατηγορούμενου 3 κατά την καταδίωξη των μοτοποδηλάτων.
- Μετά την πτώση των θυμάτων από το μοτοποδήλατο ο κατηγορούμενος 1 οδήγησε το αυτοκίνητο μακριά από τη σκηνή και το εγκατέλειψε σε χώρο στάθμευσης ξενοδοχείου. Απ΄ εκεί ο κατηγορούμενος 1 απομακρύνθηκε με μοτοσικλέτα ενώ οι κατηγορούμενοι 2 και 3 πεζοί, ενέργεια που δείχνει ότι προσπάθησαν να αποσυνδεθούν από τον κατηγορούμενο
- Αυτό κατά την άποψη μου αποκαλύπτει επίγνωση της ενοχής τους για ό,τι προηγήθηκε και προσπάθεια να αποφύγουν τις συνέπειες της δικής τους συμμετοχής. Όλοι οι πιο πάνω κρίκοι της περιστατικής μαρτυρίας σωρευτικά, οδηγούν κατά τρόπο ισχυρό στο μοναδικό λογικό συμπέρασμα: οι κατηγορούμενοι 1,2 και 3 με την επιβίβαση τους στο αυτοκίνητο έξω από την κλινική, είχαν ήδη διαμορφώσει κοινό παράνομο σκοπό. Αυτός συνίστατο στον εντοπισμό και καταδίωξη μοτοποδηλάτων στα οποία επέβαιναν Κύπριοι, που κατά τη δική τους αντίληψη (ορθά ή εσφαλμένα) είχαν ανάμιξη στη συμπλοκή και στον τραυματισμό του φίλου τους, προκειμένου να τα κτυπήσουν με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος 1, αποδεχόμενοι και τα οποιαδήποτε αποτελέσματα θα επέφερε η παράνομη αυτή πράξη. Οι κατηγορούμενοι υλοποιώντας τον παράνομο σκοπό τους, με τη χρήση του αυτοκινήτου ως το "όπλο τους", καταδίωξαν το μοτοποδήλατο των θυμάτων, και το κτύπησαν 3 φορές, με αποτέλεσμα να επιφέρουν στον ΜΚ8 βαριά σωματική βλάβη και τον θάνατο του Χρίστου Παπίρη. Αναμφίβολα η συνεχής καταδίωξη και τα αλλεπάλληλα κτυπήματα επί του μοτοποδηλάτου, είχαν ως μόνη λογική συνέπεια την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης στον ΜΚ8 αλλά και ως πιθανή συνέπεια την πρόκληση θανάτου στον Χρίστο Παπίρη. Στην υπόθεση Νικολάου κ.α ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 482, αναφέρεται ότι εφόσον τα τελικό αποτέλεσμα είναι στα πλαίσια εκείνα ως πιθανή συνέπεια, φέρουν ευθύνη όλοι οι συμμετέχοντες στον κοινό σκοπό, παρά το ότι η πράξη αυτή καθ΄ εαυτή που συνιστά το αδίκημα έγινε μόνο από τον ένα. ΄Ετσι και στην παρούσα υπόθεση, το τελικό αποτέλεσμα δηλαδή η βαριά σωματική βλάβη του ΜΚ8 και ο θάνατος του Χρίστου Παπίρη ήταν συνέπεια της καταδίωξης του μοτοποδηλάτου και των τριών κτυπημάτων που επέφερε σ΄ αυτό το αυτοκίνητο, κάτι που οι κατηγορούμενοι 2 και 3 θα μπορούσαν να το προβλέψουν και παρόλα αυτά συμμετείχαν στον κοινό παράνομο σκοπό, ανεξάρτητα από τις πιθανές συνέπειες του. Επομένως φέρουν κι΄ αυτοί ευθύνη ανεξάρτητα από το γεγονός ότι οδηγός του αυτοκινήτου ήταν ο κατηγορούμενος
- Το παραδεκτό γεγονός ότι ο ΜΚ8 και το θύμα Χρίστος Παπίρης δεν είχαν καμία ανάμιξη στη συμπλοκή στη δισκοθήκη Boogies και στο τραυματισμό του Adam Meek, δεν επηρεάζει την ποινική ευθύνη των κατηγορουμένων. Η διάπραξη αδικήματος εναντίον λανθασμένου θύματος είναι παράγοντας άσχετος (βλ. Principles of Criminal Law, Fifth Edition Andrew Ashworth, σελ. 428). Η πιο πάνω περιστατική μαρτυρία η οποία ήδη χαρακτηρίστηκε ως ισχυρή, ισχυροποιείται ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 με τις ανώμοτες δηλώσεις τους επέλεξαν να μην δώσουν καμία εξήγηση γιατί "χαχάνισαν" εντός του αυτοκινήτου όταν ο κατηγορούμενος 1 είπε στον ΜΚ10 "they will get it". Ούτε εξήγησαν γιατί έριχναν πέτρες έξω από την κλινική στα διερχόμενα μοτοποδήλατα, ούτε και εξήγησαν γιατί στάθμευσαν έξω από το εστιατόριο ΜcDonalds. Περαιτέρω, δεν εξήγησαν γιατί επέλεξαν, ενώ ο κατηγορούμενος 1 καταδίωκε μοτοποδήλατα να παραμείνουν μαζί του στο αυτοκίνητο αν και είχαν ευκαιρίες για να το εγκαταλείψουν. Και κάτι ακόμη. Δεν επεξήγησαν ενώπιον του Δικαστηρίου αν αντέδρασαν και πώς, στα όσα ο κατηγορούμενος 1, ως οδηγός του αυτοκινήτου έπραττε εναντίον των διερχομένων μοτοποδηλατιστών. Στη βάση όλων των πιο πάνω είναι κατάληξη μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν από κάθε λογική αμφιβολία την διαμόρφωση κοινού παράνομου σκοπού από τους κατηγορούμενους ο οποίος υλοποιήθηκε όπως πιο πάνω, κάτι που ικανοποιεί πλήρως όλες τις προϋποθέσεις του άρθρου 21 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και στοιχειοθετεί την ενοχή των κατηγορουμένων 2 και 3 και στις δύο κατηγορίες. Οι κατηγορίες εναντίον των κατηγορουμένων 2 και 3 στηρίζονται επίσης και στο άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- ΄Εχοντας υπόψη τις νομικές αρχές όπως έχουν αναλυθεί στην απόφαση της πλειοψηφίας που διέπουν το θέμα, ως επίσης και τα στοιχεία περιστατικής μαρτυρίας που έχω εκθέσει πιο πάνω, είναι η κατάληξη μου ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 συνήργησαν με τον κατηγορούμενο 1, ενθαρρύνοντας τον στην διάπραξη των αδικημάτων. Εφαρμόζοντας τα όσα αποφασίσθηκαν στην υπόθεση The Queen v. Coney and others (ανωτέρω) στη σελ. 552, στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης διαπιστώνω τα εξής: α) ΄Ηδη έχω καταλήξει όπως πιο πάνω ότι οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 είχαν διαμορφώσει κοινό παράνομο σκοπό. Συνεπώς γνώριζαν το λόγο και το σκοπό για τον οποίο επιβιβάστηκαν στο αυτοκίνητο. Δεν ήταν άλλος από τον εντοπισμό και καταδίωξη μοτοποδηλάτων στα οποία επέβαιναν Κύπριοι, προκειμένου να τα κτυπήσουν με το αυτοκίνητο, αποδεχόμενοι και όλες τις πιθανές συνέπειες. β) Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 ήταν παρόντες στην καταδίωξη του κόκκινου και μπλε μοτοποδηλάτου ακόμα και μέσα σε χωματόδρομο προκειμένου να επιτευχθεί ο παράνομος σκοπός τους. ΄Ηταν δηλαδή παρόντες στην ήδη διαπραχθείσα παρανομία της επικίνδυνης πρώτης καταδίωξης, που σύμφωνα με τον ΜΚ10 "ήταν σαν μια κούρσα θανάτου. Δεν ήταν κάτι το συνηθισμένο". γ) Παρέμειναν μέσα στο αυτοκίνητο για κάποιο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια του οποίου έλαβαν χώρα πολλά διαδοχικά περιστατικά, στα οποία αναφέρθηκα πιο πάνω. Η καταδίωξη των θυμάτων δεν έγινε αιφνίδια και αστραπιαία από τον κατηγορούμενο
- ΄Ηταν μια συνέχεια των προηγούμενων παράνομων ενεργειών τους που έκαμαν προκειμένου να υλοποιήσουν τον κοινό παράνομο σκοπό τους. δ) ΄Οταν άκουσαν τον κατηγορούμενο 1 να λέει στον ΜΚ10 "They will get it" και είδαν το ανυψωμένο από τον Goodwin μαχαίρι, "χαχάνισαν", κάτι που υπονοεί επικρότηση του τι λέχθηκε. Στην υπόθεση R. v. Baldessare
(1930)22 Crim. App. R. 70, λήφθηκαν υπόψη από το Δικαστήριο, ο τρόπος απόκτησης της κατοχής του αυτοκινήτου (που ήταν κλοπιμαίο) και η μεγάλη ταχύτητα με την οποία κινήθηκε το αυτοκίνητο χωρίς ικανοποιητικό φωτισμό και λανθασμένη εφαρμογή των φρενών. Λήφθηκαν επίσης υπόψη οι κινήσεις του αυτοκινήτου πριν και μετά τη σύγκρουση προκειμένου να αποφασιστεί από το Εφετείο ότι ο οδηγός και συνοδηγός ήταν ένοχοι ανθρωποκτονίας. Στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι είχαν κοινό παράνομο σκοπό. Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 ήταν παρόντες σε προηγούμενη παράνομη καταδίωξη. Λαμβανομένου υπόψη και του τρόπου με τον οποίο το αυτοκίνητο καταδίωξε για 870 μέτρα τα θύματα και τα επίμονα (τρία) κτυπήματα επί του μοτοποδηλάτου εντός του ποδηλατόδρομου, καταλήγω ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 δεν μοιράστηκαν με τον κατηγορούμενο 1 μόνο την "ευχαρίστηση" για όσα διαδραματίζοντο στην παρουσία τους αλλά και την ίδια την οδήγηση του αυτοκινήτου. Είναι επομένως η κατάληξη μου ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 με την παρουσία τους εντός του αυτοκινήτου, η οποία και εθελούσια ήταν και εξήγηση είχε, είχαν πρόθεση να ενθαρρύνουν και ενθάρρυναν τον κατηγορούμενο 1 να οδηγήσει το αυτοκίνητο με τον τρόπο που το οδήγησε. Κρίνονται επομένως ως συναυτουργοί του κατηγορούμενου 1 στη διάπραξη των αδικημάτων με βάση το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα. Στη βάση όλων των πιο πάνω είναι η κατάληξη μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν από κάθε λογική αμφιβολία όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων των κατηγοριών 1 και 2 στις οποίες οι κατηγορούμενοι 2 και 3 κρίνονται ένοχοι. (Υπ.) ............................... Στ. Χατζηγιάννη, Ε.Δ. /ΓΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο