Αστυνομία ν. Εμζάρ Φιλιππίδης, Αρ. Υποθέσεως: 8615/06, 27.02.2007

(3), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου Ν. 86/72όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της εν λόγω κατηγορίας, στις 16.02.06 στο δρόμο Κοφίνου - Λάρνακας παρά το Καλό Χωριό της Επαρχίας Λάρνακας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΚΑ973 με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με ταχύτητα 133km αντί 100 km. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε στο Δικαστήριο δύο μάρτυρες, τούτοι είναι ο Αστ. 505 Μ. Κυπριανού (ΜΚ1) και ο Αστ. 1417 Κ. Δράκος (ΜΚ2). Ουσιαστικά η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής εδράζεται στη μαρτυρία του ΜΚ2, ο οποίος ενώπιον του Δικαστηρίου υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του γραπτή δήλωση που είχε ετοιμάσει εκ των προτέρων (βλ. τεκμήριο 1). Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΚ2 στις 16.02.06 ενόσω ευρισκόταν στην περιοχή Καλό Χωριό και διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας, εντόπισε ένα όχημα να κινείται με ταχύτητα 133 km αντί 100 km. Ανέκοψε το εν λόγω όχημα και διαπίστωσε ότι οδηγός του ήταν ο Εμζάρ Φιλιππίδης, δηλαδή ο Κατηγορούμενος. Όταν επέστησε την προσοχή του στο νόμο για τη διάπραξη του αδικήματος της υπέρβασης του επιτρεπτού ορίου ταχύτητας, ο Κατηγορούμενος απάντησε "το ξέρω έκαμα λάθος". Όπως ανέφερε ο ΜΚ2, δεν εξέδωσε εξώδικο στον Κατηγορούμενο εφόσον εξετάζοντας την άδεια οδηγήσεως του διαπίστωσε ότι τούτη έφερε 11 βαθμούς ποινής. Για ότι αφορά τη μαρτυρία του ΜΚ1 αρκεί να αναφέρω ότι ο μάρτυρας επεξήγησε στο Δικαστήριο τη λειτουργία του ταχυμέτρου που χρησιμοποιήθηκε από το ΜΚ2 και επίσης ανέφερε στο Δικαστήριο ότι ο ίδιος εκπαιδεύτηκε από την κατασκευάστρια εταιρεία στην επιδιόρθωση αυτού του τύπου. Μετά τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και εφόσον έκρινα ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου, τον κάλεσα σε απολογία. Ο Κατηγορούμενος, μετά την επεξήγηση των δικαιωμάτων του, επέλεξε όπως προβεί σε ένορκο κατάθεση. Στην ένορκο κατάθεσή του ο Κατηγορούμενος αποδέχθηκε ότι την εν λόγω ημερομηνία οδηγούσε το αναφερόμενο στις λεπτομέρειες του αδικήματος όχημα, ως επίσης και ότι η οδήγηση έλαβε χώρα στην τοποθεσία Καλό Χωριό. Ό,τι αμφισβήτησε ο Κατηγορούμενος, είναι την ταχύτητα που οδηγούσε το όχημα του. Ήταν η θέση του Κατηγορουμένου ότι ο ΜΚ2 σκόπευσε άλλο όχημα, το οποίο τη δεδομένη στιγμή τον προσπερνούσε και επειδή εκείνο το όχημα δεν σταμάτησε ο αστυνομικός σταμάτησε και κατάγγειλε τον Κατηγορούμενο. Ακολούθως, εφόσον ο Κατηγορούμενος δεν επιθυμούσε να παρουσιάσει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία ακολούθησαν οι τελικές αγορεύσεις με κάθε μια εκ των δύο πλευρών να υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αξιολογήσει θετικά τη δική της μαρτυρία και να απορρίψει την αντίθετη. Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη-βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελ. 251). Στην εν λόγω ενέργεια προέβηκα έχοντας επίγνωση ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίζεται στην ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά, αλλά επεκτείνεται και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από το συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056) Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της έκφανσης της διαδικασίας είχα κατά νου ότι η αποτίμηση της αξιοπιστίας μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614) Από το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας προκύπτει ότι μοναδικό επίδικο θέμα δεν είναι το κατά πόσο στις 16.02.06 ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα ΚΚΑ973 στην αναφερόμενη στις λεπτομέρειες του αδικήματος τοποθεσία, όπως ούτε το ανώτατο όριο ταχύτητας στην εν λόγω τοποθεσία. Επίδικο θέμα είναι μόνο η ταχύτητα που ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα ΚΚΑ973 κατά την εν λόγω ημερομηνία. Ο ΜΚ1 δεν αμφισβητήθηκε ούτε για τα προσόντα του όπως ούτε και για τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο. Τον εν λόγω μάρτυρα, στη βάση των αρχών της απόφασης Θεοσκέπαστη Φαρμ v. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1990)1ΑΑΔ 534, τον αποδέχομαι ως εμπειρογνώμονα. Επιπλέον, παρότι δεν αμφισβητήθηκε σημειώνω εδώ ότι τόσο η φυσική του παρουσία στο εδώλιο του μάρτυρα (αυθορμητισμός, ευθύτητα και σταθερότητα χωρίς αντιφάσεις) όσο και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του, μου άφησαν θετικές μόνο εντυπώσεις. Τον ΜΚ1 τον κρίνω αξιόπιστο και τη μαρτυρία του την αποδέχομαι πλήρως. Θετική εντύπωση αποκόμισα και από το ΜΚ2. Και αυτός ο μάρτυρας ήταν σταθερός στις απαντήσεις του, δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις, ενώ ακόμη η ετοιμότητα και το σύνολο της παρουσίας του από το εδώλιο ενδυνάμωσαν το περιεχόμενο της μαρτυρίας του. Σημειώνω εδώ ότι ο ΜΚ2 δεν αμφισβητήθηκε σε σχέση με την απάντηση που ανέφερε ότι έλαβε από τον Κατηγορούμενο κατά την επίστηση της προσοχής του τελευταίου στο νόμο, όπως ούτε και για τη θέση του ότι όταν εντόπισε το όχημα του Κατηγορουμένου να κινείται με υπερβολική ταχύτητα, το εν λόγω όχημα ήταν μόνο στο δρόμο. Εν αντιθέσει με τους ΜΚ1 και ΜΚ2 ο Κατηγορούμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Κατ΄ αρχάς σημειώνω εδώ ότι ο Κατηγορούμενος δεν υπέβαλε στο ΜΚ2 τα όσα ο ίδιος ανέφερε κατά την μαρτυρία του ότι του είπε ο ΜΚ2 αφότου τον σταμάτησε. Η εν λόγω ενέργεια του Κατηγορουμένου χαρακτηρίζεται ως απόπειρα αποκόμισης πλεονεκτήματος με τεχνικό και νομικίστικο τρόπο και όχι ειλικρινής προσπάθεια αναζήτησης της αλήθειας (βλ. Frederickou Schools Co. Ltd κ.α. v. Acuac Inc. Πολ. Έφ. 8266 και 8530, ημερ. 10.10.02). Ενόψει τούτου, δεν λαμβάνω υπόψη μου αυτήν τη θέση του Κατηγορουμένου, δηλαδή ότι ο ΜΚ2 όταν έλαβε την άδεια οδηγήσεως του Κατηγορουμένου από τον τελευταίο, δεν του την επέστρεψε και του ανέφερε ότι είναι άχρηστη. Περαιτέρω, προκύπτει από τη μαρτυρία του Κατηγορουμένου ότι ο ΜΚ2 σε κάποιο χρονικό σημείο του υπέδειξε τόσο την ταχύτητα όσο και την απόσταση στην οποία εντοπίστηκε η εν λόγω ταχύτητα. Αυτό το μέρος της μαρτυρίας του Κατηγορουμένου το αποδέχομαι εφόσον συγκρινόμενο με το σύνολο του μαρτυρικού υλικού συμπίπτει και ως εκ τούτου η ακρίβεια και η αλήθεια του ενισχύεται. Παρόλα ταύτα, το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του Κατηγορουμένου που σχετίζεται με την ταχύτητα που οδηγούσε το όχημα ΚΚΑ973 στις 16.02.06, δεν το αποδέχομαι. Το σύνολο της φυσικής παρουσίας του Κατηγορουμένου στο δικαστήριο δεν άφησε καλή εντύπωση. Άλλοτε φωνασκούσε, άλλοτε άρθρωνε ημιτελής προτάσεις, ενώ άλλοτε απέφευγε να απαντήσει στις ερωτήσεις της Κατηγορούσας Αρχής και καλούσε τούτη να αποδείξει ότι ο ΜΚ2 είπε την αλήθεια. Πλην του μέρους της μαρτυρίας του που υπέδειξα ενωρίτερα, την υπόλοιπη σχετική με το επίδικο θέμα μαρτυρία του, δεν την αποδέχομαι ως ορθή και αξιόπιστη. Καταλήγω λοιπόν ότι στη βάση της αξιόπιστης ενώπιον μου μαρτυρίας προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος στις 16.02.06 οδηγούσε το όχημα ΚΚΑ973 στο δρόμο Κοφίνου - Λάρνακας παρά το Καλό Χωριό της επαρχίας Λάρνακας. Κατά τον εν λόγω χρόνο ο Κατηγορούμενος εντοπίστηκε από το ΜΚ2, ο οποίος διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας με ταχύμετρο, να οδηγεί το όχημά του με ταχύτητα 133 km αντί 100 km που είναι το ανώτατο επιτρεπτό όριο ταχύτητας στον εν λόγω δρόμο. Ως εκ των πιο πάνω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την κατηγορία εναντίον του Κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. .............. Λ. Α. Παντελή, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο