Δημήτρης Α. Δημητρίου ν. Βικτώριας Δημητρίου, Αρ.Υπ.: 5892/07, 2 Μαίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:B29 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε. Δ. Αρ.Υπ.: 5892/07 Δημήτρης Α. Δημητρίου Κατηγορούσα Αρχή - Αιτητής v. Βικτώριας Δημητρίου Κατηγορουμένη - Καθ' ης η αίτηση Μονομερής Αίτηση ημερ. 29/3/07 Ημερομηνία: 2 Μαίου, 2007 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή - Αιτητή: κα Γ. Ζαχαρίου Για την Κατηγορουμένη - Καθ' ης η Αίτηση : κ. Κ. Μούσκος ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 2/4/07 εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα από το Δικαστήριο στα πλαίσια Μονομερούς Αίτησης σύμφωνα με το οποίο «εμποδίζεται η καθ' ης η αίτηση-κατηγορούμενη προσωπικά και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή υπαλλήλοι να κατέχει και/ή λειτουργεί και/ή χρησιμοποιεί περίπτερο και/ή καντίνα και/ή επιχείρηση και/ή υποστατικό εντός του ακινήτου με αριθμό εγγραφής G2, Φ/Σχ XL47.W.I. & 47.W.II στην Αραδίππου, της επαρχίας Λάρνακος μέχρι εκδικάσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεσης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Στο πιο πάνω διάταγμα έφερε ένσταση η καθ' ης η αίτηση και αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι το κατά πόσο θα συνεχίζει η ισχύς του εν λόγω διατάγματος μέχρι της αποπεράτωσης της ακροαματικής διαδικασίας με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ποινική υπόθεση. Ο αιτητής είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής G2, Φ/Σχ. XL 47.W.I & 47.W.II στην Αραδίππου της Επαρχίας Λάρνακας. ΄Εχει καταχωρήσει την με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ποινική υπόθεση εναντίον της καθ΄ης η αίτηση την οποία κατηγορεί ότι έχει ανεγείρει και/ή επιτρέψει και/ή ανεχθεί χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση άρθρων του περί Ρυθμίσεως Οδόν και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, περί τον Οκτώβριο του 2005 οικοδομή ήτοι περίπτερο/καντίνα στο πιο πάνω αναφερόμενο ακίνητο ιδιοκτησίας του. Την κατηγορεί επίσης ότι κατέχει και χρησιμοποιεί την εν λόγω οικοδομή χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή και ότι κατέχει και χρησιμοποιεί την ιδιοκτησία του χωρίς την άδεια και συγκατάθεση του αφού η άδεια που της είχε δοθεί από τον ίδιο είχε ανακληθεί περί τις 27/2/
- Είναι η θέση του αιτητή ότι ως ιδιοκτήτης είχε δώσει άδεια στην καθ΄ης η αίτηση να κατέχει μέρος του τεμαχίου του με τον όρο ότι η ίδια θα εξασφάλιζε όλες τις σχετικές άδειες. Κάτι τέτοιο δεν έγινε εκ μέρους της καθ΄ης η αίτηση και της απέστειλε επιστολή στις 27/2/07 η οποία της επιδόθηκε 8/3/07 με την οποία ανακαλούσε την άδεια που της είχε δώσει και την καλούσε να συμμορφωθεί εντός 15 ημερών, προθεσμία η οποία παρήλθε στις 23/3/07 χωρίς η καθ΄ης η αίτηση να συμμορφωθεί. Ενώ ο ίδιος είχε αποφασίσει να της δώσει ακόμα λίγο χρόνο να συμμορφωθεί, στις 27/3/07 οι δικηγόροι του έλαβαν επιστολή του δικηγόρου της καθ' ης η αίτηση με την οποία τον πληροφορούσε ότι δεν προτίθεται να εγκαταλείψει το ακίνητο και προέβαλε ισχυρισμούς ότι είναι θέσμια ενοικιάστρια αφού καταβάλλει ενοίκιο. Είναι η θέση του ότι εφόσον δεν υπάρχουν άδειες για το περίπτερο και ότι ο ίδιος έχει ανακαλέσει την άδεια χρήσης που έχει δώσει στην καθ' ης η αίτηση, η καθ' ης η αίτηση παρανομεί και αν δεν οριστικοποιηθεί το υπό εξέταση διάταγμα θα αφεθεί η καθ' ης η αίτηση να παρανομεί και να επωφελείται της παρανομίας της τόσο εις βάρος του όσο και του κοινού/τυχόν πελάτες της, η ζημιά δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα καθ' ότι πρόκειται για επηρεασμό των δικαιωμάτων του να αξιοποιήσει την περιουσία του όπως θέλει και όπως επίσης ισχυρίζεται ότι διατηρεί και ο ίδιος υποστατικό στο εν λόγω τεμάχιο και συγκεκριμένα βαφείο αυτοκινήτων το οποίο υπόκειται ζημιά, από τη παράνομη λειτουργία του υποστατικού. Στην εν λόγω ένορκο δήλωση επισυνάπτονται ως τεκμήρια αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας, αντίγραφο του κατηγορητηρίου της παρούσας υπόθεσης, η επιστολή ημερομηνίας 27/2/07 και η ένορκη δήλωση επίδοσης της όπως και η επιστολή των δικηγόρων της καθ' ης η αίτηση ημερομηνίας 12/3/
- Στην ένσταση της η οποία συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της, η καθ' ης η αίτηση εγείρει τους εξής λόγους ένστασης: (α) Δεν στοιχειοθετείται το επείγον. (β) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, ούτε οι προϋποθέσεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ούτε και αυτές του Κεφ. 96 για την έκδοση και ισχύ του διατάγματος. (γ) Δεν αποκαλύπτονται ανεπανόρθωτες ζημιές ούτε στοιχειοθετείται πιθανότητα καταδίκης της καθ' ης η αίτηση. (δ) Η αίτηση στηρίζεται σε αναληθή γεγονότα και ισχυρισμούς και σε παραπλανητική ένορκη δήλωση. Σκοπεί να μετατρέψει αστικές διαφορές σε ποινικές ευθύνες. Είναι εκδικητική. Αποτελεί κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας. Είναι γενική και αόριστη και νομικά και πραγματικά αβάσιμη. Στην ένορκη δήλωση της, η οποία ας σημειωθεί αποτελείται από εννέα σελίδες και 62 παραγράφους, η καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι ο αιτητής παραπλάνησε το Δικαστήριο, απέκρυψε την αλήθεια και παρουσίασε αναληθή γεγονότα. Αρνείται τα όσα αναφέρει στις παραγράφους 1 μέχρι 7 της ένορκης δήλωσης του ο αιτητής και ισχυρίζεται ότι ο αιτητής έχει αποκρύψει από το Δικαστήριο ότι είναι αδερφός του συζύγου της, ότι τον Αύγουστο του 2005 η ίδια μαζί με την σύζυγο του αιτητή συμφώνησαν να ανοίξουν και να λειτουργήσουν περίπτερο/καντίνα σε μέρος της αυλής του αιτητή που ο ίδιος συμφώνησε να παραχωρήσει. Τον Σεπτέμβριο ο αιτητής διαμόρφωσε κατάλληλα τον χώρο, παρήγγειλε προπαρασκευασμένο περίπτερο με τον εξοπλισμό του για το οποίο πλήρωσε προκαταβολή ΛΚ1000 το οποίο ο ίδιος παρέλαβε και μετά κατασκεύασε σε αυτό στέγαστρο. Μετέφερε ρεύμα από το δικό του γκαράζ, παρείχε νερό και ένωσε και την αποχέτευση. Η συμφωνία ήταν ότι ο συνεταιρισμός θα ήταν 50% - 50% σε ότι αφορά τα κέρδη και ζημιές, ανοίχθηκε σχετικά λογαριασμός στην ΣΠΕ Αραδίππου, τα έξοδα κατασκευής πληρώθηκαν από τον εν λόγω κοινό λογαριασμό μετά από δάνειο, αρχικά καταβαλλόταν το ποσό των ΛΚ100 μηνιαίως ως ενοίκιο ενώ ακολούθως συμφωνήθηκε να καταβάλλεται ως ενοίκιο ποσό ίσον με τον εκάστοτε λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος. Από 16/10/05 μέχρι και το Νοέμβριο του 2006 σχεδόν κάθε πρωί άνοιγε ο αιτητής το περίπτερο ενώ κάθε βράδυ έπαιρνε στο σπίτι του το εσωτερικό ταμείο, έκαμνε ο ίδιος παραγγελίες για τα είδη και όταν δεν ήταν απασχολημένος βοηθούσε και στην εξυπηρέτηση πελατών. Το Νοέμβριο του 2006 μετά από κάποιο επεισόδιο, η σύζυγος του αιτητή δήλωσε ότι αποχωρεί και έκτοτε δεν είχαν προσωπική επαφή. Ο αιτητής κάλεσε τον σύζυγο της και του είπε να φύγουν από το περίπτερο γεγονός το οποίο ο σύζυγος της και αδερφός του αιτητή αρνήθηκε. Την 1/1/07 ο αιτητής απέκοψε το καλώδιο ηλεκτρικής παροχής, αποσύνδεσε τους σωλήνες υδατοπρομήθειας και του αποχετευτικού συστήματος ενώ μετά έβγαλε τα ράφια από την βοηθητική αποθήκη. Με επιστολή του δικηγόρου της ημερ. 5/1/07 η ίδια κάλεσε τον αιτητή να επανασυνδέσει ρεύμα, νερό και αποχέτευση. Ο αιτητής μέσω του τότε δικηγόρου του ζήτησε να γίνει συνάντηση για εξεύρεση τρόπου λύσεως των διαφορών η οποία και έγινε στο γραφείο του συνηγόρου της στις 16/1/
- Ετοιμάστηκαν κάποιες επιστολές και αντίγραφα προτεινόμενων συμφωνιών και στάληκαν στον δικηγόρο του αιτητή στις οποίες ουδέποτε έλαβαν απάντηση. Στις 26/1/07 απειλήθηκε με κατεδάφιση του περιπτέρου, πληροφορήθηκε ότι ο αιτητής την έχει καταγγείλει στην αστυνομία και στο υγειονομείο εκδικητικά. Αναφέρει επίσης ότι η ίδια δεν είχε την δυνατότητα να εξασφαλίσει άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης αφού για τέτοιους σκοπούς απαιτείται από το νόμο η υποβολή αίτησης από τον ιδιοκτήτη της γης ο οποίος ουδέποτε έπραξε κάτι τέτοιο. Ισχυρίζεται επίσης ότι λόγω της ύπαρξης παρανομιών δεν μπορούσε να υποβάλει αίτηση για να εκδοθούν άδειες ποτού και καπνού καθώς και υγειονομικές άδειες. Ο αιτητής ουδέποτε αποτάθηκε στον Δήμο Αραδίππου για να καταγγείλει αυτά για τα οποία την κατηγορεί. Ισχυρίζεται ότι ο αιτητής θα έπρεπε να ήταν συγκατηγορούμενος της αφού ο ίδιος επέτρεψε και ανέχθηκε την ανέγερση της οικοδομής χωρίς άδεια και ισχυρίζεται ότι υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπόθεσης, ότι είναι η ίδια που υφίσταται ζημιά λόγω της στέρησης των εισοδημάτων της και της ζημιάς στα εμπορεύματα τα οποία είχε ήδη αγοράσει και ευρίσκονται εντός του περιπτέρου και ισχυρίζεται ότι τόσο η αίτηση όσο και η υπόθεση έχουν καταχωρηθεί μόνο και μόνο για να την αναγκάσουν να εγκαταλείψει το υποστατικό μετά από την τεράστια ψυχολογική πίεση που δέχεται. Η ένσταση συνοδεύεται και από αριθμό τεκμηρίων στα οποία όπου χρειάζεται θα γίνει αναφορά πιο κάτω. Κανένας από τους ενόρκους δηλώντες δεν αντεξετάστηκαν και οι συνήγοροι τους προχώρησαν σε αγορεύσεις υποστηρίζοντας εκατέρωθεν τις θέσεις τους. Αναφέρω αρχικά ότι με βάση την υπόθεση Θεοχαρίδης v. Ττοφινής
(1983)2 C.L.R. 363 ο ιδιοκτήτης ακίνητης περιουσίας του οποίου τα συμφέροντα πλήττονται και υπόκεινται σε ζημιά μπορεί να καταχωρήσει ποινική υπόθεση με κατηγορητήριο όπως αυτό χωρίς να τίθεται θέμα σφετερισμού των εξουσιών του αρμόδιου Δήμου. Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Αρ. 14/60 έχει αναλυθεί με σαφήνεια και περιεκτικότητα στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 AAΔ 557 και υιοθετήθηκαν σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφέρω ενδεικτικά την Γεωργίου Τσιαντή v. Hellenic Bank (Investments Ltd) Πολ. ΄Εφεση 10914, ημερ. 18/12/
- Οι αρχές καθορίστηκαν ως ακολούθως:
- Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη
- Να εμφανίζεται μία πιθανότητα ο Ενάγων να δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία και
- Χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Επιπρόσθετα θα πρέπει το Δικαστήριο να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή να διατηρήσει το διάταγμα όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Bacardi v. Vinco
(1996)1 AAΔ 788. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος που τίθεται ως πρώτη προϋπόθεση έχει εξηγηθεί ότι δεν απαιτεί τίποτε περισσότερο από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση ενώ το δεύτερο κριτήριο αλληλένδετο κατά ένα τρόπο και σε κάποιο βαθμό με το πρώτο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης που αφορά την παρουσίαση μιας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. ΄Οτι απαιτείται να καταδειχθεί είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση αλλά και κάτι λιγότερο από τον βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ώστε να θεωρηθεί ότι ικανοποιείται το κριτήριο αυτό. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 ΑΑΔ 263, αυτό εμπίπτει στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, 269-
- Ακολούθως θα εξετάσω κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση και οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος. Υπενθυμίζεται εδώ ότι ο Αιτητής είχε και κατά το μονομερές στάδιο, αλλά και διατήρησε κατά το στάδιο της ακρόασης της αιτήσεως, μετά την καταχώρηση της ένστασης, το βάρος να ικανοποιήσει τα τρία κριτήρια του άρθρου 32 προτού τύχει της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Δεν έχει, όμως, ο Αιτητής υποχρέωση να αποδείξει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς κατά τη νομολογία που ίσχυε πριν την τροποποίηση της Δ.48 θ.4 με τη Κ.Δ.Π 5/99 ημερ. 23.12.99 και όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Blue Arrow General Trades Ltd v. Νικήτα Μικρού Π.Ε. 10538 ημερ. 21.9.00 σελ.8, οι νομολογημένες θέσεις όπως είχαν διατυπωθεί στη απόφαση Louis Vuitton v. Dermosac Ltd [1992] 1 Α.Α.Δ. 1453 και οι ακολουθήσαντες αυτές υποθέσεις έχουν ατονήσει μετά την τροποποίηση της σχετικής διαταγής. (Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Παρασκευά Δημητρίου v. Γαβριήλ Γαβριήλ Π.Ε. 10746 ημερ. 19.1.01 σελ.3). Είναι αρκετό να θέσει εκείνα τα στοιχεία που ικανοποιούν τα κριτήρια στο μέτρο και μέγεθος που έχει καθορίσει η νομολογία. Οι έγγραφες προτάσεις πρέπει να αποκαλύπτουν με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων τις δύο πρώτες προϋποθέσεις που απαιτείτο άρθρο
- Στην συγκεκριμένη περίπτωση οι έγγραφες προτάσεις είναι το κατηγορητήριο που έχει καταχωρηθεί στις 29/3/07 σύμφωνα με το οποίο οι δύο πρώτες προϋποθέσεις φαίνεται να ικανοποιούνται αφού από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι στην επίδικη ακίνητη ιδιοκτησία του αιτητή υπάρχει περίπτερο/καντίνα για την οποία δεν υπάρχουν ούτε άδειες οικοδομής ούτε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Επίσης προκύπτει σαφώς ότι ο αιτητής με την επιστολή του ημερομηνίας 27/2/07 τερμάτισε την άδεια χρήσης του υποστατικού που είχε δώσει στην καθ' ης η αίτηση. ΄Οσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση αυτή της ανεπανόρθωτης ζημιάς, στην παρούσα υπόθεση υπάρχουν παραμέτροι τόσο για χρηματική ζημιά όσο και γενικότερα για την αξιοποίηση της περιουσίας του αιτητή από τον ίδιο. Εν πάση περιπτώσει ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Παραπέμπω στην υπόθεση Παπαστράτης v. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231 αλλά και στην απόφαση Κυρίσαββα κ.ά. ν. Κίζη, Πολ. ΄Εφεση 10781, ημερ. 12.9.
- Η υπόθεση είναι ποινική αφορά ακίνητη ιδιοκτησία της οποίας ο χαρακτήρας έχει αλλάξει με την ανέγερση του περιπτέρου και θεωρώ ότι αυτή η προϋπόθεση ικανοποιείται. ΄Οσον αφορά την θέση της καθ' ης η αίτηση ότι το Δικαστήριο δεν έπρεπε να εκδώσει το διάταγμα μονομερώς καθ' ότι από τα ενώπιον του στοιχεία προκύπτει σαφώς ότι δεν υπήρχε το στοιχείο του επείγοντος, αναφέρω ότι όντως φαίνεται ότι η ανέγερση του περιπτέρου έγινε περί τον Σεπτέμβριο του 2005 αλλά η ανάκληση και/ή τερματισμός της άδειας χρήσης από τον αιτητή έγινε στις 27/2/07, επεδόθηκε στην καθ' ης η αίτηση 8/3/07 η οποία με επιστολή της 12/3/07 πληροφορεί τον αιτητή ότι θεωρεί ότι είναι θέσμια ενοικιάστρια και ότι δεν προτίθεται να εγκαταλείψει το υποστατικό. Η επιστολή αυτή παραλήφθηκε στις 27/3/07 και η αίτηση έχει καταχωρηθεί μόλις δύο μέρες μετά δηλαδή στις 29/3/
- Θεωρώ ότι δεν υπάρχει τέτοια χρονική καθυστέρηση η οποία να μην δικαιολογούσε την έκδοση διατάγματος ex parte. Επίσης φαίνεται ότι έγιναν και κάποιες προσπάθειες συμβιβασμού της υπόθεσης όπως προκύπτει από τα τεκμήρια που έχει επισυνάψει στην ένσταση της η καθ΄ης η αίτηση οι οποίες επέφεραν κάποια καθυστέρηση. Η επίκληση της καθυστέρησης προϋποθέτει μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και δεύτερο οι συνέπειες που προκάλεσε η καθυστέρηση να καθιστούν την παροχή της αιτούμενης θεραπείας άδικη. Θεωρώ ότι κάτι τέτοιο δεν υπάρχει στην παρούσα περίπτωση. Περαιτέρω αναφέρω ότι το άρθρο 9 του Κεφ. 6 ρητά αναφέρει ότι η εξουσία του Δικαστηρίου εδράζεται όταν αποδειχθεί είτε το στοιχείο του κατ' επείγοντος ή οποιαδήποτε άλλη ιδιαίτερη περίσταση. Το δικαστήριο πρέπει να προστατεύσει τους τρίτους έναντι παράνομων και αυθαίρετων ενεργειών. Παραπέμπω στην Χριστοδούλου v. VRAETS
(1999)1 Α.Α.Δ. 1475 καθώς και στην υπόθεση Κυρίσαββα κ.ά. v. Χάρη Γεωργίου Κύζη, Πολ. ΄Εφεση 10781, ημερ. 12/9//01. ΄Οσον αφορά το θέμα της μή αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων παρατηρώ τα εξής. Πρώτα απ' όλα αυτός ο λόγος αναφέρεται με λεπτομέρεια μόνο στην ένορκη δήλωση της καθ΄ης η αίτηση και όχι ως λόγος ένστασης στο κύριο σώμα της ένστασης και συνεπώς τίθεται ερωτηματικό του κατά πόσο μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Συγκεκριμένα ενώ στο σώμα της αίτησης υπάρχουν πληθώρα λόγων ένστασης, οι λόγοι 7 και 8 που θεωρώ ότι είναι οι πιο σχετικοί στο θέμα της απόκρυψης γεγονότων, αναφέρουν ότι η αίτηση στηρίζεται σε αναληθή γεγονότα και ισχυρισμούς και σε παραπλανητική ένορκη δήλωση. Καθαρός λόγος ένστασης ότι έχουν αποκρυβεί ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο τα οποία εάν αποκαλύπτοντο όπως η νομολογία επιβάλλει θα επηρέαζαν το Δικαστήριο στο στάδιο της έκδοσης του διατάγματος, δεν έχει προβληθεί και συνεπώς κατά την άποψη μου τέτοιος λόγος ένστασης δεν έχει νομότυπα εγερθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Σε περίπτωση που μια πλατιά ερμηνεία των δύο πιο πάνω λόγων ένστασης θεωρητικά καλύπτει τον λόγο για απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ή ακόμα και αν το Δικαστήριο ήθελε εξετάσει τέτοιο λόγο αυτεπάγγελτα, πρέπει να αποδειχθεί, ως η νομολογία σαφώς καθορίζει, ότι δεν είναι οποιαδήποτε παράλειψη ουσιώδους γεγονότος που οδηγεί σε ακύρωση αλλά τέτοια παράληψη πρέπει να είναι ουσιώδης και καθοριστική. Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1 (Β) ΑΑΔ 598 ειπώθηκαν τα εξής: "Όπως διαπιστώσαμε στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited και Άλλου
(1996)1 (Α) ΑΑΔ 597, πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι, όπως αναφέραμε, κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά, εξ αντικειμένου, ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, οπόταν, στην απουσία του, αυτή τούτη η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.". Στην παρούσα περίπτωση το τι δεν έχει αποκαλυφθεί σύμφωνα με την καθ΄ης η αίτηση είναι η ουσιαστική ανάμιξη και/ή συμμετοχή που είχε ο αιτητής στην όλη επιχείρηση έγερσης και λειτουργίας του περιπτέρου. Ο ίδιος ο αιτητής στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του αναφέρει λακωνικά ότι είχε παραχωρήσει στην καθ΄ης η αίτηση άδεια χρήσεως μέρος του επίδικου ακινήτου υπό τον όρο ότι η ίδια θα εξασφάλιζε τις σχετικές άδειες. Πουθενά δεν αναφέρεται στην δική του συμμετοχή η οποία ήταν καθοριστική στην ανέγερση και λειτουργία του περιπτέρου. Σημειώνω ότι εφόσον η καθ΄ ης η αίτηση δεν έχει αντεξεταστεί από τους συνηγόρους του Αιτητή τα όσα αναφέρονται στην ένορκο της δήλωση καθώς και στα τεκμήρια τα οποία επισυνάπτει παραμένουν αδιαμφισβήτητα. Θεωρώ ότι τα γεγονότα αυτά που ο αιτητής δεν έχει αποκαλύψει στο Δικαστήριο με βάση και τις αρχές τις νομολογίας οι οποίες επιβεβαιώθηκαν στην πρόσφατη απόφαση Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά., Πολ. ΄Εφεση 12144, ημερ. 27.3.06, είναι ουσιώδη γεγονότα υπό την έννοια ότι θα επηρέαζαν το Δικαστήριο στην κρίση του. Περαιτέρω δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής όλων ότι η έκδοση αυτού του διατάγματος ανάγεται στις αρχές του Δικαίου της επιείκειας μια από τις πιο βασικές αρχές του οποίου είναι ότι για να μπορέσει κάποιος να επικαλεστεί το δίκαιο της επιείκειας θα πρέπει να έχει καθαρά χέρια (He who seeks equity must come with clean hands). Στη συγκεκριμένη περίπτωση κρίνω ότι ο Αιτητής δεν έχει προσφύγει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και επομένως στερείται του δικαιώματος να οριστικοποιήσει το διάταγμα του οποίου την έκδοση έχει μονομερώς και προσωρινά επιτύχει. ΄Ενα άλλο θέμα που έχει εγερθεί επιφανειακά με την ένσταση της Καθ΄ης η αίτηση είναι η δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου. Θεωρώ ότι δεν θα πρέπει το θέμα αυτό να αποφασιστεί στο παρών στάδιο αφού δεν έχουν ακουστεί οι θέσεις των πλευρών επί του θέματος αυτού και επίσης για το γεγονός ότι το θέμα της δικαιοδοσίας σε περίπτωση που η κατάληξη του Δικαστηρίου ήταν ότι το παρών Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να αποφασίσει το θέμα θα σήμαινε αυτόματα και τον τερματισμό της διαδικασίας που εκκρεμεί. Ενόψει των ανωτέρω κρίνω ότι ο Αιτητής έχει αποτύχει να αποσείσει το βάρος απόδειξης που βρίσκεται στους ώμους του για την συνέχιση του διατάγματος. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, το προσωρινό διάταγμα ημερ. 2.4.07 ακυρώνεται και παύει να ισχύει. Ενόψει του λόγου για τον οποίο έχω αποφασίσει να ακυρώσω το διάταγμα που άπτεται εν μέρη των λόγων ένστασης που έχουν καταχωρηθεί επιδικάζονται υπέρ της Καθ΄ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή τα μισά έξοδα της αίτησης όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................................................ Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο