Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Χριστόδουλος Παναγιώτη Κάζη, Αρ. Υπόθεσης: 3193/06, 9 Μαΐου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:B31 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3193/06 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν Χριστόδουλος Παναγιώτη Κάζη Κατηγορουμένου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 9 Μαΐου 2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Χατζημιχαήλ Για τον Κατηγορούμενο: κ. Γ. Γεωργίου Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία του βιασμού κατά παράβαση των άρθρων 144 και 145 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος όπως αναγράφονται στο κατηγορητήριο ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 12.12.04-13.12.04 στην περιοχή Μακένζυ στη Λάρνακα ήρθε σε παράνομη συνουσία με την Αντοράτα Τσαγγαρίδου από τη Λάρνακα χωρίς τη συγκατάθεση της. Από την αρχή της ακροαματικής διαδικασίας διαφάνηκε ότι η υπεράσπιση του κατηγορουμένου περιστρέφεται γύρω από δύο άξονες. Ο πρώτος άξονας είναι ότι δεν υπήρξε συνουσία μεταξύ του και της παραπονούμενης και ο δεύτερος άξονας είναι ότι τη συγκεκριμένη ημερομηνία διάπραξης του κατ΄ ισχυρισμού αδικήματος ο ίδιος είχε κάποιες ερωτικές περιπτύξεις με την παραπονουμένη με τη θέληση της. Τα γεγονότα έλαβαν χώρα στις ημερομηνίες που αναγράφονται στο κατηγορητήριο στην περιοχή που επίσης αναγράφεται στο κατηγορητήριο εντός του οχήματος του κατηγορουμένου. Η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση και για την Κατηγορούσα Αρχή έδωσαν ένορκη μαρτυρία στο Δικαστήριο 14 μάρτυρες κατηγορίας ενώ κατατέθηκε αριθμός τεκμηρίων. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου υπέβαλε εισήγηση στο Δικαστήριο ότι δεν έχει αποδεχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου για το λόγο ότι συστατικά στοιχεία του αδικήματος για το οποίο ο κατηγορούμενος κατηγορείται δεν έχουν αποδειχθεί όπως επίσης και ότι λόγω της αντινομικότητας και αντιφατικότητας που παρατηρήθηκε στη μαρτυρία της παραπονουμένης, με βάση πάντα το μέτρο της αξιολόγησης που το Δικαστήριο έχει σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας, η μαρτυρία της στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα Δικαστήριο να μην μπορεί να καλέσει τον κατηγορούμενο σε απολογία. Ζήτησε συναφώς από το Δικαστήριο να αθωώσει τον κατηγορούμενο στο στάδιο αυτό. Αντίθετη ήταν η θέση της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής η οποία πέραν της αγόρευσης της για το ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος έχουν αποδειχθεί και ότι η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ικανοποιητική στο στάδιο αυτό για να κληθεί ο κατηγορούμενος σε απολογία, εισηγήθηκε ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν έχουν αποδειχθεί συστατικά στοιχεία του αδικήματος που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δηλαδή του βιασμού, με βάση, τη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί το Δικαστήριο μπορεί να καλέσει τον κατηγορούμενο στο στάδιο αυτό να παρουσιάσει την υπεράσπιση του σε σχέση με άλλο συναφές αδίκημα που προβάλλει από τα γεγονότα και τη μαρτυρία που έχει τεθεί. Η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ήταν αντίθετη και σε αυτή την εισήγηση αναφέροντας ότι η μαρτυρία για την υπόθεση και δη η μαρτυρία της παραπονουμένης έχει δοθεί στο Δικαστήριο εδώ και αρκετό καιρό, το κατ΄ ισχυρισμό αδίκημα έχει λάβει χώρα εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα και η Κατηγορούσα Αρχή παρόλο που αντιλήφθηκε τις αδυναμίες της υπόθεσης της αρκετά νωρίς δεν προχώρησε να τροποποιήσει το κατηγορητήριο δια της προσθήκης άλλης κατηγορίας και ως αποτέλεσμα η υπεράσπιση του κατηγορουμένου προβλήθηκε μόνο σε σχέση με την κατηγορία που υπάρχει στο κατηγορητήριο και τυχόν τροποποίηση του στο παρόν στάδιο με προσθήκη άλλης κατηγορίας επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα του κατηγορουμένου. Ο εξεταστής της υπόθεσης ΜΚ1 Λοχ. 3645 Μ. Αντωνίου κατέγραψε τις ενέργειες του σε σχέση με την υπόθεση σε κατάθεση που κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Ανέφερε ότι στις 13.12.04 περί ώρα 2.36 π.μ. δέκτηκε τηλεφώνημα από τον αστυφύλακα 4851 Π. Αλαμπρίτη από το τμήμα Μικροπαραβάσεων ότι υπήρχε καταγγελία για βιασμό. Μετέβηκε αμέσως στο ΤΑΕ Λάρνακας και εκεί συνάντησε την Αντοράτα Τσαγγαρίδου η οποία συνοδευόταν από τον φίλο της Μιχάλη Αναστασίου από τη Λάρνακα που ήταν το πρόσωπο που κατάγγειλε βιασμό. Η όλη συμπεριφορά της παραπονουμένης κατά τον ΜΚ1 ήταν πολύ χαρακτηριστική. Δεν μιλούσε πολύ, έτρεμε συνεχώς, ήταν σοκαρισμένη, έδειχνε πολύ φοβισμένη. Διευθέτησε να εξεταστεί από γιατρό και έδωσε οδηγίες στη Γ/Αν/Λοχ398 Χρ. Χρίστου να λάβει γραπτή κατάθεση από την παραπονουμένη και ακολούθως η Γ/Λοχ200 Φρ. Κυριακίδου οδήγησε την παραπονουμένη στο νοσοκομείο Λάρνακας όπου εξετάστηκε από τον Ιατροδικαστή Σ. Σοφοκλέους και τον Γυναικολόγο Παπαμιχαήλ. Η Γ/Λοχ200 παρέλαβε ως τεκμήρια το σλιπ που φορούσε η παραπονούμενη καθώς και δύο swap που παρέλαβε ο Ιατροδικαστής Σοφοκλέους και του τα παρέδωσε. Την ίδια μέρα ο ίδιος κάλεσε στο ΤΑΕ τον κατηγορούμενο και ενώ τον ανέκρινε ο κατηγορούμενος εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση στην οποία αρνήθηκε ότι είχε σεξουαλική επαφή με την παραπονουμένη αναφέροντας όμως ότι είχε προβεί σε σεξουαλικές πράξεις μαζί της στο αυτοκίνητο του με τη συγκατάθεση της. Με οδηγίες του ο αστυφύλακας 769 Ηλία έλαβε από τον κατηγορούμενο δείγμα DNA, παρειακό επίχρισμα, τα οποία και του παρέδωσε. Ο κατηγορούμενος εξετάστηκε από τον Ιατροδικαστή Σοφοκλέους στην παρουσία του αστυφύλακα
- ΄Ολα τα τεκμήρια που παρέλαβε ο ίδιος τόσο από τον αστυφύλακα 769 όσο και από τη Γ/Λοχ 200 τα παρέδωσε στον Αστυφύλακα 2442 Κ. Ψευδιώτη για να τα μεταφέρει στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για τις απαραίτητες επιστημονικές εξετάσεις. Στις 15.12.04 στην παρουσία της Γ/Λοχ200 έλαβε από την παραπονουμένη συμπληρωματική κατάθεση σε σχέση με διάφορα ερωτήματα που προέκυψαν από τις εξετάσεις. Στις 2.12.05 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για το αδίκημα του βιασμού της Αντοράτας Τσαγγαρίδου. Κατά την κυρίως εξέταση του ο ΜΚ1 κατέθεσε ως τεκμήρια 2-6 δείγματα κολπικών επιχρισμάτων της παραπονουμένης που παρέλαβε από τον Σ. Σοφοκλέους, το γκρίζο γυναικείο εσώρουχο της παραπονουμένης, δύο παρειακά επιχρίσματα του κατηγορουμένου που λήφθηκαν από τον αστυφύλακα 769 και δύο παρειακά επιχρίσματα της παραπονουμένης που λήφθηκαν από τη Γ/Λοχ
- Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 7 τη θεληματική κατάθεση του κατηγορουμένου και ως τεκμήριο 8 τη γραπτή κατηγορία. Αντεξεταζόμενος δέκτηκε ότι στη δεύτερη κατάθεση της η παραπονούμενη αναθεώρησε κάποια γεγονότα και ισχυρισμούς που είχε προηγουμένως αναφέρει στην πρώτη της κατάθεση, συμφώνησε ότι ο κατηγορούμενος από την αρχή της υπόθεσης δεν αρνήθηκε ότι είχε επιδοθεί σε σεξουαλικές πράξεις με την παραπονούμενη στο αυτοκίνητο του όμως με τη συγκατάθεση της, επιβεβαίωσε ότι ούτε ένταλμα σύλληψης εκδόθηκε εναντίον του κατηγορουμένου ούτε και ζητήθηκε η προσωποκράτηση του και όταν ρωτήθηκε γιατί ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε στις 2.12.05 ενώ το παράπονο της παραπονουμένης, τα τεκμήρια και τα αποτελέσματα των εξετάσεων σε σχέση με αυτά και κάποιες καταθέσεις λήφθηκαν πολύ προηγουμένως, και αφού ο Ιατροδικαστής είχε εξετάσει και την παραπονούμενη και τον κατηγορούμενο άμεσα και η έκθεση του έχει ημερομηνία καταχώρησης 30.12.04, απάντησε ότι ο φάκελος είχε σταλεί στη Νομική Υπηρεσία και εκεί καθυστέρησε. Ρωτήθηκε γιατί η υπόθεση καταχωρήθηκε με ακόμα πιο μεγάλη καθυστέρηση στις 3.3.06 χωρίς ο εν λόγω μάρτυρας να μπορεί να δώσει απάντηση. Η παραπονουμένη Αντοράτα Τσαγγαρίδου, ΜΚ6, δέκτηκε ότι έδωσε δύο καταθέσεις στην αστυνομία σε σχέση με το παράπονο/καταγγελία της στις 13.12.04 και 15.12.04 το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησε και οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 16 και 17 αντίστοιχα. Συμφώνησε ότι στη δεύτερη κατάθεση της λέει κάποια πράγματα διαφορετικά από αυτά στην πρώτη της κατάθεση και απέδωσε το γεγονός αυτό στο ότι ήταν πολύ συγχυσμένη όταν έδιδε την πρώτη της κατάθεση. Ρωτήθηκε ποιος είναι ο Χρίστος που αναφέρει στην κατάθεση της και υπέδειξε τον κατηγορούμενο. Στην πρώτη της κατάθεση η παραπονουμένη ισχυρίστηκε ότι στις 12.12.04 γύρω στις 11:15-11:30 μ.μ. πήγε στο καφέ NEON στις Φοινικούδες για να συναντήσει τις φίλες της Χρυστάλλα και Κατερίνα. Εκεί τελικά ήταν μόνο η Χρυστάλλα αλλά και άλλοι γνωστοί τους και κάθισαν παρέα. Γύρω στις 11:40 της τηλεφώνησε ο κατηγορούμενος τον οποίο προσκάλεσε επίσης στο καφέ. Μετά από 5 λεπτά την ξαναπήρε τηλέφωνο ο κατηγορούμενος της είπε ότι ήταν έξω από το καφέ και της είπε να βγει έξω. ΄Οντως η ίδια βγήκε έξω είδε τον κατηγορούμενο μέσα στο αυτοκίνητο του κάθισε στη θέση του συνοδηγού και μιλούσαν για περίπου 20 λεπτά. Εκείνη την ώρα της τηλεφώνησε η φίλη της η Χρυστάλλα και της είπε ότι η παρέα θα έφευγαν από το καφέ, η ίδια της είπε που βρισκόταν και η Χρυστάλλα ήρθε στο αυτοκίνητο του Χρίστου και την ρώτησε αν θα έφευγαν μαζί. Ο κατηγορούμενος είπε ότι θα την έπαιρνε ο ίδιος στο σπίτι και η Χρυστάλλα έφυγε. Ο κατηγορούμενος ξεκίνησε το αυτοκίνητο του και της πρότεινε να πάνε βόλτα η ίδια είπε εντάξει και αφού πέρασαν για δεύτερη φορά από την παραλία των Φοινικούδων κατευθύνθηκε προς το Μακένζυ όπου στάθμευσε το αυτοκίνητο του στο δεύτερο parking απέναντι από τα κέντρα του Μακένζυ. Η ώρα ήταν περίπου 12:
- ΄Οταν στάθμευσε το αυτοκίνητο ο κατηγορούμενος έσβησε τη μηχανή έγειρε τη μαξιλάρα του προς τα πίσω και της είπε να κάνει το ίδιο αλλά η ίδια αρνήθηκε. Ο κατηγορούμενος τότε άρχισε να την τραβά από το δεξί του χέρι και να την αγκαλιάζει ενώ η ίδια τον έσπρωχνε προς τα πίσω. Αμέσως μετά προσπάθησε να τη φιλήσει, η ίδια έστρεψε το πρόσωπο της για να τον αποφύγει και την φίλησε στο αυτί. Συνεχώς προσπαθούσε να του αντισταθεί, τον έσπρωχνε προς τα πίσω ενώ έστριβε το κεφάλι της δεξιά αριστερά για να μην τη φιλήσει στο στόμα. ΄Οπως την κρατούσε αγκαλιά ένιωσε που έβαλε το χέρι του κάτω από τη φανέλα της, του έσπρωξε το χέρι προς τα πίσω και αυτός την ρώτησε αν είχε σκουλαρίκι στην κοιλιά. Του είπε ναι και ζήτησε να το δει. Αυτή αρνήθηκε τότε ο κατηγορούμενος έκαμε τη φανέλα της πάνω και προσπάθησε να τη φιλήσει εκεί που είχε το σκουλαρίκι. Τον έσπρωξε ξανά και του είπε «άντρας, σπίτι» αφού γνώριζε ότι είχε δεσμό με κάποιο από τη Λευκωσία και έμεναν μαζί. Αυτός χαμογέλασε, προσπάθησε ξανά να τη φιλήσει κάνοντας τη φανέλα της πάνω ενώ η ίδια συνεχώς τον έσπρωχνε. Τελικά κατάφερε κάποια στιγμή να τη φιλήσει στην περιοχή που έχει το σκουλαρίκι και προσπάθησε να πάει και πιο πάνω τραβώντας τη φανέλα της. Ενώ τον έσπρωχνε κατάφερε και άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου για να φύγει αλλά ο κατηγορούμενος την άρπαξε από το παντελόνι και την τράβηξε μέσα στο αυτοκίνητο. Δεν υπήρχε κανένας γύρω για να φωνάξει βοήθεια, ο κατηγορούμενος κατάφερε να την τραβήξει μέσα στο αυτοκίνητο, έκλεισε την πόρτα και την κλείδωσε. Προσπάθησε να βάλει την καρέκλα του αυτοκινήτου που καθόταν η παραπονούμενη σε ξαπλωτή στάση, η ίδια αρνήθηκε και την τοποθέτησε σε ημίγυρτη στάση. Προσπαθούσε συνεχώς να τη φιλήσει παντού, η ίδια τον έσπρωχνε έβαλε το χέρι του κάτω από τη φανέλα της έπιασε το στήθος της και το φιλούσε λέγοντας της συνέχεια να ηρεμίσει. Η ίδια του έλεγε δεν θέλω. Αυτός συνέχιζε και σε κάποια φάση πήγε από πάνω της και άνοιξε το κουμπί και το φερμουάρ του παντελονιού της. Η ίδια έβαλε τα χέρια της μπροστά, ο κατηγορούμενος της έσπρωχνε τα χέρια και μετά άνοιξε και το δικό του παντελόνι και πήρε το δεξί της χέρι το έβαλε πάνω στο γεννητικό του όργανο λέγοντας της «πιάστον». Μετά τραβούσε το παντελόνι της προς τα κάτω η ίδια αντιστεκόταν αλλά τελικά ο κατηγορούμενος κατάφερε και το τράβηξε μέχρι τα γόνατα της. Το εσώρουχο της το φορούσε, ο κατηγορούμενος τη φιλούσε παντού, η ίδια έλεγε σταμάτα δεν θέλω, όχι, και ο ίδιος της έλεγε συνεχώς να ηρεμίσει. ΄Οπως τη φιλούσε έβαλε τα δάκτυλα του μέσα από το εσώρουχο της ενώ ταυτόχρονα έβαλε το χέρι της πάνω στο γεννητικό του όργανο λέγοντας της «κράτα τον». Η ίδια εξακολουθούσε να του φωνάζει να σταματήσει, σε κάποια στιγμή ο κατηγορούμενος εισχώρησε το γεννητικό του όργανο μέσα της και η ίδια συνέχισε να του φωνάζει και τον σπρώχνει να την αφήσει. Είδε τον κατηγορούμενο που τράβηξε προς τα πίσω και βγήκε από μέσα της και αμέσως η ίδια τράβηξε το παντελόνι της προς τα πάνω για να το φορέσει. Διαπίστωσε ότι το εσώρουχο της ήταν βρεγμένο και ο κατηγορούμενος της πρότεινε να το καθαρίσουν, η ίδια αρνήθηκε φόρεσε αμέσως το παντελόνι της, κατάφερε να ξεκλειδώσει την πόρτα από μέσα, την άνοιξε για να κατεβεί και ο κατηγορούμενος της ρώτησε αν ήταν βίαιος και του απάντησε «ποια λέξη δεν κατάλαβες το όχι ή το δεν θέλω». Ο κατηγορούμενος δεν της έδινε τη τσάντα της για να φύγει της έλεγε να την πάρει ο ίδιος, ξεκίνησε για να φύγει περπατητή οπόταν ο κατηγορούμενος κατέβηκε από το αυτοκίνητο την αγκάλιασε και της είπε ότι θα την πάρει σπίτι. Ακολούθησαν το δρόμο προς τα φώτα του αεροδρομίου και σε κάποια στιγμή που τα φώτα ήταν κόκκινα άνοιξε την πόρτα και άρχισε να τρέχει προς το αεροδρόμιο. Είδε το Χρίστο να τρίβει δεξιά προς Λάρνακα έτσι σταμάτησε να τρέχει, πήγε περπατητή στο αεροδρόμιο όπου συνάντησε το στο φίλο της Χάρη που δουλεύει στο αεροδρόμιο στον οποίο και είπε τι έγινε. Ανέφερε επίσης ότι όταν ο κατηγορούμενος της κατέβασε το παντελόνι μέχρι τα γόνατα και έβαλε τα δάκτυλα του κάτω από το εσώρουχο της με τα χέρια του έσπρωχνε τα πόδια της να ανοίξουν και κατάλαβε ότι την έσπρωχνε και με τα πόδια του αλλά ασκούσε μεγάλη πίεση πάνω της και ένιωθε ότι δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Σίγουρα ο κατηγορούμενος δεν χρησιμοποίησε προφυλακτικό και αυτό το ξέρει όταν την ανάγκασε να αγγίξει στο όργανο του. Στην κατάθεση που έδωσε στις 15.12.04 ανέφερε ότι στις 12.12.04 μετά που σχόλασε ήρθε στο σπίτι της η Χρυστάλλα και την πήρε περίπου 11:00-11:30 στο καφέ ΝΕΟΝ στις Φοινικούδες όπου συναντήθηκαν με την Κατερίνα. Μετά από 5-10 λεπτά πήρε η ίδια τηλέφωνο τον κατηγορούμενο και του είπε πού ήταν και αν ήθελε να πάει να την βρει. Ο κατηγορούμενος της είπε εντάξει και της τηλεφώνησε ότι την περίμενε έξω. Η ίδια μιλούσε με τον κατηγορούμενο στο αυτοκίνητο του. ΄Οταν της τηλεφώνησε η Χρυστάλλα και την ρώτησε πού ήταν αναφέροντας της ότι η παρέα θα έφευγε, είπε στη Χρυστάλλα ότι ήταν στο αυτοκίνητο του κατηγορουμένου και ότι θα την έπαιρνε αυτός στο σπίτι αναφέροντας ότι σε καμία περίπτωση η Χρυστάλλα δεν είδε τον Χρίστο. Ανέφερε επίσης ότι το Σάββατο που την έπιασε από τη δουλειά ο Χρίστος βγήκε έξω μαζί με τη Χρυστάλλα και περίμενε να τον δει έξω από το περίπτερο απέναντι από το ξενοδοχείο που εργαζόταν. Η ίδια τον πήρε τηλέφωνο αυτός μιλούσε και την πήρε μετά πίσω του είπε πού ήταν και ήρθε εκεί. ΄Οταν ο Χρίστος την έπαιρνε στο σπίτι την πήρε τηλέφωνο ο φίλος της Μιχάλης για να πάνε στο Gay Club. Κάλεσε και το Χρίστο ο οποίος αρνήθηκε αλλά πέρασαν απ΄ εκεί για να το δουν. Η ίδια ανάφερε στον κατηγορούμενο από την πρώτη φορά που τον είδε ότι είχε σοβαρό δεσμό με κάποιο ΕΠΥ και μένει μαζί του στη Λευκωσία. Ξανά περίγραψε τα όσα είχαν γίνει στο αυτοκίνητο στο Μακένζυ κάπως διαφορετικά από την πρώτη φορά αναφέροντας ότι σε κάποια φάση δάγκωσε τον κατηγορούμενο στο δεξί του στήθος. Επέμενε ότι καθόλη τη διάρκεια του επεισοδίου ο κατηγορούμενος έκανε ότι έκαμνε και η ίδια του έλεγε ότι δεν θέλει. Δεν της αφαίρεσε το εσώρουχο της αλλά έβαλε το χέρι του από μέσα και την έτριβε. Σε κάποια φάση κατάλαβε ότι έβαλε το δάκτυλο του μέσα της. Για την εκδοχή του κατηγορουμένου ότι δεν μπήκε μέσα της αλλά όταν τριβόταν πάνω της εκσπερμάτωσε πάνω στο εσώρουχο της απάντησε «μπορεί τζιαι να γίνηκε έτσι, εν ηξέρω εν να δείξουν οι εξετάσεις». Είπε στον κατηγορούμενο μετά ότι ήθελε να την πάρει στο αεροδρόμιο για να κάνει παρέα σε κάποιο φίλο της που δούλευε εκεί. Πήγαν μια βόλτα στη Λάρνακα και μετά στα φώτα του αεροδρομίου κατέβηκε για να πάει πεζή. Τηλεφώνησε στο φίλο της το Χάρη και της είπε ότι εργαζόταν, πήγε στο αεροδρόμιο και μόλις τον είδε τον αγκάλιασε και του είπε ότι την επείραξε ενώ η ίδια του έλεγε όχι. Δεν θυμάται αν είπε στο Χάρη ότι ο κατηγορούμενος τέλειωσε μέσα της και φοβόταν. Μπορεί. Είπε στο Χάρη μέσες άκρες τι έγινε, ο Χάρης τηλεφώνησε του Μιχάλη και του είπε τι έγινε. Ο Μιχάλης την έπιασε από το αεροδρόμιο, μέσα στο αυτοκίνητο του είπε κάποια πράγματα αλλά δεν θυμάται αν του είπε λεπτομέρειες. Ο Μιχάλης την πήρε στην αστυνομία και της είπε να τα πεις ούλλα τι έγινε. Ρωτήθηκε για τις Κατερίνα και Χρυστάλλα και ανέφερε ότι δεν της μιλούν τώρα από τότε που έγινε το επεισόδιο γιατί φοβήθηκαν ότι θα τις μπλέξει. Αναγνώρισε επίσης από κάποιες φωτογραφίες το μέρος όπου πάρκαραν με τον κατηγορούμενο το συγκεκριμένο βράδυ. Κατά την αντεξέταση της, της υποδείχθηκαν διάφορες αντιφάσεις μεταξύ της πρώτης και δεύτερης κατάθεσης της με τις οποίες συμφώνησε. ΄Οταν ρωτήθηκε γιατί ανέφερε ότι η Κατερίνα ήταν τελικά εκεί στη δεύτερη κατάθεση της είπε ότι έκαμε λάθος. Ερωτώμενη αν τελικά η ίδια τηλεφώνησε του Χρίστου ή ο Χρίστος σε εκείνη το επίδικο βράδυ είπε ότι παρόλο που στη δεύτερη της κατάθεση αναφέρει ότι η ίδια του τηλεφώνησε θυμάται ότι είναι εκείνος που την πήρε τηλέφωνο. Ενώ στη δεύτερη κατάθεση της αρνείται ότι η Χρυστάλλα είδε τον Χρίστο εκείνο το βράδυ κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι τον είδε. Ρωτήθηκε σχετικά με την προηγούμενη συνάντηση με τον κατηγορούμενο και δέκτηκε ότι είχε κανονίσει να τον συναντήσει κάποια μέρα προηγουμένως μετά από την δουλειά της και ότι μπήκε στο αυτοκίνητο του και την πήρε σπίτι, καθόλη τη διάρκεια της βόλτας τους η ίδια μιλούσε με τον φίλο της για τον οποίο είχε μιλήσει στο Χρίστο. Δέκτηκε ότι η ίδια έκλεισε ραντεβού με τον κατηγορούμενο το επίδικο βράδυ και ότι αρχικά θα ήταν οι δυο τους μόνο αλλά τελικά βγήκε με τις φίλες της και τον πήρε τηλέφωνο. Ρωτήθηκε γιατί δεν ανάφερε στην αστυνομία για την προηγούμενη συνάντηση της με τον κατηγορούμενο και ανέφερε ότι τους είπε ότι βρέθηκαν και άλλο βράδυ, δεν ξέρει γιατί δεν το έγραψαν. Δέκτηκε όμως ότι δεν είπε για το ραντεβού που έδωσε με τον Χρίστο η ίδια στην αστυνομία. Ρωτήθηκε ξεκάθαρα αν αντιλήφθηκε το όργανο του κατηγορουμένου να εισχωρεί στα δικά της γεννητικά όργανα και η απάντηση της ήταν «δεν ξέρω όπως είπα και στη δεύτερη κατάθεση θα δείξουν οι εξετάσεις, εκείνη την ώρα είχα το βάρος του πάνω μου, εμάλλωνα μαζί του, δεν ήξερα τι γινόταν». Σε σχέση με την φιλία της με τον Μιχάλη και τον Χάρη ανέφερε ότι τους εμπιστεύεται πλήρως και ότι τους λέει τα πάντα για να δεκτεί όμως ότι δεν τους ανέφερε ότι είχε δώσει ραντεβού με τον Χρίστο την προηγούμενη μέρα ακόμα και μετά το επεισόδιο. Της υπεβλήθηκε τελικά ότι η ιστορία που έπλασε είναι ψεύτικη, ότι έδωσε ραντεβού με τον Χρίστο, έγινε ότι έγινε με τη συγκατάθεση της και επειδή μετάνιωσε για τις πράξεις τις ή ένιωσε φόβο για τον δεσμό της αποφάσισε να πει ψέματα για να δικαιολογηθεί, θέση την οποία αρνήθηκε. Ο Χάρης Σοφοκλέους, ΜΚ4, ανάφερε ότι είναι πολύ φίλος της παραπονουμένης και είναι το πρώτο πρόσωπο το οποίο είδε την παραπονουμένη μετά από τα γεγονότα της 13.12.04 αφού η ώρα 1.33 το πρωί τον πήρε τηλέφωνο στη δουλειά του και με τρεμουλιαστή φωνή τον ρώτησε αν ήταν στη δουλειά για να πάει. Μόλις την είδε, αυτή έπεσε στην αγκαλιά του άρχισε να τρέμει και να κλαίει και ο ίδιος προσπαθούσε να την ηρεμίσει. Μόλις ηρέμισε λίγο του ανέφερε μόνη της «είπα του οί, είπα του όι» και όταν την ρώτησε τι εννοούσε η παραπονούμενη του απάντησε «με πείραξε». Την ξανά ρώτησε να του πει τι έγινε, και του είπε ότι ένας παλιός της φίλος από το σχολείο την πήρε τηλέφωνο. ΄Ηταν πολύ σοκαρισμένη και δεν κατάλαβε τι του έλεγε, σε μια στιγμή του είπε ότι έχυσε μέσα της, μετά του είπε ότι είπε στον φίλο της να την πάρει σπίτι αλλά αυτός την πήρε στο Μακένζυ, προσπάθησε να βγει από πάνω της, η ίδια προσπάθησε να βγει έξω αλλά αυτός κλείδωσε τις πόρτες. Του ανάφερε ότι τον δάγκωσε και τον κλώτσησε τα κατάφερε όμως και την έβαλε κάτω και όταν τέλειωσε της είπε να ηρεμίσει. Αυτή έκαμε ότι ηρέμισε και όταν αυτός πήγε να βάλει το παντελόνι του η παραπονουμένη άνοιξε την πόρτα άρχισε να τρέχει και πήγε στο αεροδρόμιο. Ο ίδιος τότε πήρε τηλέφωνο τον φίλο τους Μιχάλη Αναστασίου και του είπε να έρθει να πάρει την παραπονουμένη αφού ο ίδιος δούλευε. Πράγμα το οποίο έγινε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι με την παραπονούμενη ήταν στενοί φίλοι, έβγαιναν έξω μαζί, ήξερε ότι η παραπονούμενη είχε σοβαρό δεσμό με κάποιο Αντρέα τον οποίο αγαπούσε και δεν θα πρόδιδε. Δέκτηκε ότι όπως ο ίδιος την γνωρίζει αν η παραπονουμένη έκαμε ένα λάθος για το οποίο μετάνιωνε θα ένιωθε άσχημα, θα στεναχωριόταν και θα έβαλε και τα κλάματα. Δεν θα έτρεμε όμως όπως έτρεμε την συγκεκριμένη μέρα. Επέμενε ότι η σχέση του με την παραπονουμένη είναι τόσο στενή που του τα λέει όλα για να δεκτεί όμως αργότερα ότι δεν του είχε αναφέρει πριν το επεισόδιο ότι είχε κανονίσει ραντεβού με τον κατηγορούμενο. Ο ΜΚ5, Μιχάλης Αναστασίου είναι όπως ο ίδιος χαρακτήρισε το εαυτό του αδελφικός φίλος της παραπονουμένης και είναι το πρόσωπο που μετέφερε την παραπονούμενη στην αστυνομία μετά το επεισόδιο και μετά από το τηλεφώνημα του ΜΚ
- ΄Οταν ο ίδιος πήγε στο αεροδρόμιο το συγκεκριμένο βράδυ η παραπονουμένη έτρεμε, ήταν σοκαρισμένη και φαινόταν να μην αντιλαμβάνεται το περιβάλλον. Στο αυτοκίνητο καθοδόν για τη Λάρνακα του είπε ότι ήταν στο καφέ με παρέα και όταν θα έφευγε προσφέρθηκε κάποιος Χρίστος να την πάρει σπίτι. Αυτή δέκτηκε γιατί ήταν συμμαθητής της και την είχε ξανά πάρει σπίτι, μπήκε στο αυτοκίνητο του και συγκατατέθηκε να πάνε βόλτα όπως της πρότεινε. Πήγαν στο Μακένζυ και του εξήγησε εκεί ότι με τον φίλο της τον Αντρέα πάει για σοβαρό σκοπό. Εκείνος προσπάθησε να την αγκαλιάσει, αυτή αντιστεκόταν, δοκίμασε να τη φιλήσει, του είπε να σταματήσει, έβαλε το χέρι του κάτω από την μπλούζα της, έπεσε από πάνω της, της άνοιξε το παντελόνι της, άνοιξε το δικό του παντελόνι, έβγαλε έξω το δικό του όργανο και της ζήτησε να του το πιάσει. Αφού κλείδωσε την πόρτα και παρά τις αντιδράσεις της ήρθε σε συνουσία μαζί της. Η ίδια τον δάγκωσε στο χέρι και του τραβούσε τα μαλλιά. Μετά που εκείνος τέλειωσε πάνω της άνοιξε την πόρτα για να φύγει αυτός την τράβηξε μέσα αλλά η ίδια κατάφερε να του ξεφύγει και πήγε στο αεροδρόμιο στο Χάρη. Πιστεύει ότι ο ίδιος είναι από τα λίγα πρόσωπα αν όχι το μοναδικό το οποίο εμπιστεύεται τόσο πολύ η παραπονουμένη. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι η παραπονουμένη δεν του είχε αναφέρει ότι συνάντησε τον Χρίστο το συγκεκριμένο βράδυ μετά από ραντεβού ούτε και ότι είχαν βρεθεί μερικές μέρες προηγουμένως. Δέκτηκε ότι όπως γνωρίζει την παραπονουμένη αν έκανε κάτι σε στιγμή αδυναμίας θα ένιωθε πολύ άσχημα και θα έκλαιγε, δεν θα ήταν όμως πανικοβλημένη, ούτε θα έτρεμε και ήταν σίγουρος ότι θα του το έλεγε. Δέκτηκε όμως ότι η κατηγορούμενη δεν του είπε ότι είχε συναντήσει τον Χρίστο μετά από ραντεβού, ούτε θυμόταν ότι πήρε την παραπονουμένη τηλέφωνο για να την καλέσει να πανε στο Gay Club όταν αυτή βρισκόταν με τον κατηγορούμενο στο αυτοκίνητο, ούτε και του είπε ποτέ ότι βρισκόταν με κάποιον εκείνο το βράδυ παρά μόνο ότι ήταν στο καφέ ΝΕΟΝ με τις φίλες της. Ο ΜΚ 7 Ιατροδικαστής Σοφοκλής Σοφοκλέους εξέτασε τόσο την παραπονουμένη όσο και τον κατηγορούμενο στις 13.12.04 στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Εξέτασε την παραπονουμένη στην παρουσία της Γ/Λοχ200 Φρύνης Κυριακίδου, της φωτογράφου Γ/Αστυφ249 Τζ. Φιλίππου, της νοσηλευτικής λειτουργού Θ. Μαυρομίχαλου και του Γυναικολόγου Π. Παπαμιχαήλ. Κατάθεσε την έκθεση του ως Τεκμήριο 18 στην οποία αναφέρει ότι από την εξέταση προέκυψαν «εντυπώματα δακτύλων στην έσω επιφάνεια κάτω τριτημορίου δεξιού μηρού και εντύπομα δακτύλου στην εντόσθια χώρα του αριστερού γονάτου». Τα ευρήματα αυτά είπε προέρχονται από πίεση που ασκήθηκε στο δεξιό μηρό είτε γιατί κάποιος προσπαθούσε να ανοίξει τα πόδια της παραπονουμένης ή τα κρατούσε. Εξέτασε επίσης τον κατηγορούμενο στην παρουσία του Αστ. 769 Ηλία και του Λοχία φωτογράφου 1344 Α. Λουκά μετά από γραπτή συγκατάθεση του. Κατέθεσε ως τεκμήριο 19 την ιατροδικαστική του έκθεση σύμφωνα με την οποία από την εξέταση που έγινε με γυμνό μάτι και με μεγεθυντικό φακό προέκυψε ελαφρά ερυθρότητα και ελαφρά εντυπώματα οδόντων στην αριστερή μαστική χώρα τα οποία μπορεί να προέρχονται όπως ανάφερε κατά την κυρίως εξέταση του από δάγκωμα όχι δυνατό αλλά ισχύος τέτοιας που να αφήσει εντύπομα για να δεκτεί κατά την αντεξέταση του ότι τα δαγκώματα αυτά μπορεί και να προέρχονται από γυναίκα σε στιγμές ερωτικού παραληρήματος. Ο ΜΚ8 αστυφύλακας Π. Αλαμπρίτης ήταν το πρόσωπο που ήταν καθήκον στο τμήμα μικροπαραβάσεων στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας όταν στις 13.12.04 και περί ώρα 2.25 το πρωί προσήλθε στον σταθμό η παραπονουμένη συνοδευόμενη από τον ΜΚ4 η οποία του ανέφερε ότι ήταν θύμα βιασμού ενώ βρισκόταν στο αυτοκίνητο φίλου της στο Μακένζυ. Η παραπονουμένη δεν μιλούσε πολύ, σχεδόν καθόλου και η κατάσταση της η ψυχολογική ήταν άθλια. Λόγω της φύσεως του αδικήμάτος επικοινώνησε αμέσως με τον ΜΚ1 ο οποίος και ανέλαβε τα περαιτέρω. Η ΜΚ9 Γ/Λοχ200 Φρ. Κυριακίδου στις 13.12.04 ήταν παρούσα στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας όταν εξέτασαν την παραπονουμένη ο ΜΚ7 και ο Γυναικολόγος Παπαμιχαήλ. Παρέλαβε ως τεκμήρια το σλιπάκι της παραπονουμένης καθώς και δύο swap κολπικών επιχρισμάτων της παραπονουμένης που της είχε δώσει ο ΜΚ7 τα οποία παρέδωσε την ίδια μέρα στον ΜΚ
- Στις 15.12.04 στο ΤΑΕ Λάρνακας και στην δική της παρουσία ο ΜΚ1 έλαβε κατάθεση από την παραπονουμένη και ακολούθως με δική της συγκατάθεση η ίδια έλαβε δύο παρειακά επιχρίσματα της παραπονουμένης για σκοπούς DNA τα οποία παρέδωσε στον αστυφύλακα 1204 για τα περαιτέρω. Ως δέκατος μάρτυρας κατηγορίας παρουσιάστηκε ο Δρ. Μ. Καριόλου ο οποίος κατέθεσε τα αποτελέσματα της επιστημονικής εξέτασης των αστυνομικών τεκμηρίων που αφορούν την παρούσα υπόθεση ως τεκμήριο
- Αναγνώρισε τα τεκμήρια 2, 3,4, 5 και 6 ως τα τεκμήρια που του παραδόθηκαν από την αστυνομία για την παρούσα υπόθεση στα οποία και έγιναν επιστημονικές εξετάσεις, το αποτέλεσμα των οποίων περιλαμβάνεται στο τεκμήριο
- Εξήγησε τα συμπεράσματα του στο Δικαστήριο αναφέροντας ότι στο γκρίζο εσώρουχο της παραπονουμένης εντοπίστηκε το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου. Αντεξεταζόμενος εξήγησε τις χρωμοσωμικές θέσεις, τον απλότυπο Υ εξηγώντας ότι με βάσει τα διεθνή πρότυπα που μελετούνται στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου τα δείγματα γενετικού υλικού υποβάλλονται στην αντίδραση PCR για την τυποποίηση 16 χρωμοσωμικών θέσεων που θα δώσουν το γενετικό προφίλ των δειγμάτων. Στις 16 αυτές θέσεις περιλαμβάνεται και η θέση αμελογενίνης που εδράζεται στα φυλετικά χρωματοσώματα Χ και Υ. Η θέση αυτή βοηθά στον καθορισμών είτε την ανδρικής είτε της γυναικείας προέλευσης ενός δείγματος γενετικού υλικού. Εξήγησε επίσης ότι διαφορετικές θέσεις στο χρωμόσωμα Υ μελετούνται για να τυποποιηθεί ο απλότυπος Υ. Εξαιρούμενων μεταλλάξεων το ίδιο χρωμόσωμα Υ κληροδοτείται από ένα πατέρα σε όλους τους γιους του. Δέκτηκε ότι πάρα πολλοί άνθρωποι μπορεί να έχουν τον ίδιο απλότυπο Υ αν βρίσκονται σε κάθετη συγγενική γραμμή. Ο ΜΚ11 αστυφύλακας 769 Η. Ηλία στις 13.12.04 ήταν παρών στο νοσοκομείο Λάρνακας όταν ο ΜΚ7 εξέτασε τον κατηγορούμενο και ήταν το πρόσωπο το οποίο έλαβε από τον κατηγορούμενο με τη συγκατάθεση του παρειακά επιχρίσματα τα οποία αναγνώρισε στο Δικαστήριο και τα οποία παρέδωσε στον ΜΚ
- Ο ΜΚ12 αστυφύλακας 2442 Κ. Ψευδιώτης ήταν το πρόσωπο που παρέλαβε από τον ΜΚ1 τα τεκμήρια 2, 3, 4, και 5 σε φακέλους χακί σφραγισμένους τα οποία παρέδωσε στην Κωνσταντίνα Σάββα του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις στις 15.12.
- Ο ΜΚ13 Αστυφύλακας 1204 Κ. Κωνσταντίνου στις 17.12.04 παρέλαβε δύο επιχρίσματα της παραπονουμένης από την ΜΚ9 τα οποία παρέδωσε την ίδια μέρα στην Κωνσταντίνα Σάββα του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας. Αναγνώρισε αυτά τα επιχρίσματα ως το Τεκμήριο
- Η τελευταία μάρτυρας της Κατηγορούσας Αρχής ΜΚ14 ήταν η Κωνσταντίνα Σάββα Μοριακή Γενετιστής στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας. Είναι το πρόσωπο που έχει παραλάβει από την αστυνομία όλα τα τεκμήρια που αφορούν την παρούσα υπόθεση για εργαστηριακές εξετάσεις και κατέθεσε ως τεκμήρια 26 και 27 τα έντυπα στα οποία αναφέρονται τα αντικείμενα που είχε παραλάβει. Αναγνώρισε τα τεκμήρια 2, 3, 4, 5 και 6 ως τα αντικείμενα που έχει παραλάβει και όλα αυτά μετά που είχαν εξεταστεί τα παρέδωσε σφραγισμένα στις 10.2.05 στον αστυφύλακα Α. Λουκά. Αυτή ήταν η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από την Κατηγορούσα Αρχή. Πέραν των τεκμηρίων στα οποία έχει γίνει αναφορά κατατέθηκαν ως τεκμήριο 10 δέσμη 10 φωτογραφιών της παραπονουμένης που λήφθηκαν από τη γυναίκα αστυφύλακα 249 Τζ. Φιλίππου στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας στις 13.12.04, ως τεκμήριο 12 δέσμη 8 φωτογραφιών του κατηγορουμένου Χριστόδουλου Καζή που λήφθηκαν στις 13.12.04 από τον λοχία 1344 Α. Λουκά καθ΄ υπόδειξη του ΜΚ7 και ως τεκμήριο 13 δέσμη 4 φωτογραφιών του χώρου στάθμευσης των εστιατορίων περιοχής Μακένζυ που λήφθηκαν από τον λοχία 1344 Α. Λουκά στις 14.12.04 καθ΄ υπόδειξη της παραπονουμένης. Θεωρώ χρήσιμο στο παρών στάδιο να αναφερθώ και στην εκδοχή του κατηγορουμένου αφού όπως έχει ήδη αναφερθεί όταν κλήθηκε στον αστυνομικό σταθμό από τον εξεταστή της υπόθεσης ΜΚ1 μετά την υποβολή του παραπόνου/καταγγελία από την παραπονούμενη ζήτησε να προβεί σε θεληματική κατάθεση η οποία και κατατέθηκε στα πλαίσια της διαδικασίας ως τεκμήριο 7 χωρίς ένσταση από τον συνήγορο του. Σύμφωνα με την απόφαση Μενέλαου Μακρυγιάννη ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 41, σημαντικό ρόλο στην εξέταση του υπό κρίση αιτήματος διαδραματίζει και η κατάθεση του εκάστοτε κατηγορουμένου. Βέβαια τούτο έχοντας πάντα υπόψη τα λεχθέντα στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ιωάννης Χατζηκωνσταντίνου
(1989)2 ΑΑΔ 99 ότι η προσκόμιση τέτοιας κατάθεσης στο Δικαστήριο από μέρους της αστυνομίας δεν συνιστά την αναπόφευκτη υιοθέτηση του περιεχομένου της εφόσον η παρουσίαση αυτή γίνεται καθηκόντος και όχι κατ΄ επιλογή. Σύμφωνα λοιπόν με την εν λόγω κατάθεση ο κατηγορούμενος και η παραπονούμενη γνωρίζονταν από τον καιρό του σχολείου και ο κατηγορούμενος είχε το κινητό της τηλέφωνο αποθηκευμένο στην μνήμη του τηλεφώνου του. Απ΄ ότι θυμάται της είχε τηλεφωνήσει μια φορά όταν ήταν στρατιώτης αλλά δεν κατάφεραν να μιλήσουν. Τέσσερις μέρες πριν το επίδικο βράδυ της τηλεφώνησε με απόκρυψη αριθμού, του απάντησε, της εξήγησε ποιος ήταν, η παραπονουμένη δεν τον θυμόταν αλλά ήθελε να τον δει για να τον θυμηθεί. ΄Εδωσαν ραντεβού για το ίδιο βράδυ όπου μετέβηκε ο ίδιος στον χώρο εργασίας της και όταν σχόλασε η παραπονουμένη συναντήθηκαν. Ο ίδιος ήταν με το δικό του αυτοκίνητο ενώ η παραπονουμένη με το αυτοκίνητο μιας φίλης της. Η παραπονουμένη μπήκε στο δικό του αυτοκίνητο και είπε στη φίλη της ότι θα την έπαιρνε ο ίδιος στο σπίτι. Ενώ μιλούσαν της τηλεφώνησε στο κινητό της τηλέφωνο κάποιος ο οποίος όπως του είπε αργότερα ήταν ένας φίλος της gay που την κάλεσε να παν στο Gay Club. Τον προσκάλεσε και εκείνον αλλά αρνήθηκε να πάει. Του ανέφερε ότι είχε δεσμό με κάποιο στη Λευκωσία. Πήγαν βόλτα και μετά την πήρε στο σπίτι της. ΄Εδωσαν ραντεβού για την Κυριακή το βράδυ όταν θα σχόλανε από τη δουλειά της. Ο ίδιος την πήρε τηλέφωνο την Κυριακή και έδωσαν ραντεβού η ώρα 11.30 όπου πήγε και την πήρε από το σπίτι της. ΄Εκαμαν διάφορες βόλτες με το αυτοκίνητο του μέχρι που κατέληξα στο πάρκινγκ απέναντι από τα κέντρα του Μακένζυ. Ο ίδιος σταμάτησε το αυτοκίνητο, μίλησαν για διάφορα και για το φίλο της με τον οποίο του είπε ότι είχε σοβαρό δεσμό. Ο ίδιος της έπιασε το χέρι και η ίδια το τράβηξε λίγο πίσω. Δεν την πίεσε, μετά όμως από λίγο της ξανά έπιασε το χέρι και δέκτηκε. Τη ρώτησε αν ήθελε να κάτσει δίπλα της στην ίδια θέση και επειδή κρύωνε άναψε το αυτοκίνητο και έθεσε τη θέρμανση σε λειτουργία. Της είπε αν θέλει να γείρει πίσω τη μαξιλάρα της στην αρχή αρνήθηκε αλλά σιγά σιγά το έκαμε όχι εντελώς. Επειδή δεν του είχε απαντήσει κατά πόσο ήθελε ή όχι να κάτσει δίπλα της αυτός θεώρησε ότι ήταν εντάξει και πήγε κοντά της χωρίς η ίδια να του πει τίποτα. Την έγλειψε λίγο στ΄ αυτιά αλλά όταν πήγε να τη φιλήσει γύριζε το κεφάλι της δεξιά και αριστερά λέγοντας τους «είπα σου ότι έχω φίλο». Μετά ξανά προσπάθησε να τη φιλήσει αλλά η ίδια πάλι γύριζε το κεφάλι της οπόταν το στόμα του βρέθηκε στο λαιμό της, την έγλειψε ξανά και δέκτηκε. Μετά του είπε και πάλι όχι και πάλι σταμάτησε. Με το έναν του χέρι χαίδευε την κοιλιά της και του έδειξε και το σκουλαρίκι που είχε στο αρφάλι. Μετά προσπάθησε να τη γλείψει, η παραπονουμένη δέκτηκε και παράλληλα τη χαίδευε με το δεξί του χέρι σε ολόκληρο της το σώμα. Το μόνο που έκαμνε η παραπονούμενη ήταν ένα συνεχές σιγανό βογκητό το οποίο έκαμνε και προηγουμένως όταν την έγλειφε και την έγγιζε και ο ίδιος το εξέλαβε ως ερεθισμό. Σιγά σιγά της έγλειψε το στήθος ενώ η ίδια συνέχισε να βογκά όπως πριν χωρίς να μιλά. ΄Οπως την έγλειφε η ίδια έπιασε τα γεννητικά του όργανα πάνω από το παντελόνι του. Της πρότεινε να βγάλει έξω το όργανο αν ήθελε χωρίς εκείνη να πει τίποτε, μόνο βογκούσε. Ο ίδιος έβγαλε έξω το πέος του και της είπε να το πιάσει αν θέλει αλλά αρνήθηκε. Μετά έπιασε ο ίδιος το χέρι της και το έβαλε στο πέος του, τον κράτησε για λίγη ώρα και το ίδιο έγινε και δεύτερη φορά. Την ρώτησε αν ήθελε να ανοίξει τα κουμπιά του παντελονιού της και αρνήθηκε. Συνέχισαν μέχρι που της άνοιξε το κουμπί, η ίδια δεν το έκλεισε έτσι τράβηξε κάτω το φερμουάρ και έβαλε το χέρι του στα γεννητικά της όργανα πάνω από το παντελόνι της. Την χάιδευε και την έγλειφε και μετά της τράβηξε το εσώρουχο και άρχισε να την χαϊδεύει από μέσα. Μετά της έβαλε το δάκτυλο του μέσα, έπεσε από πάνω της, το παντελόνι της κατέβηκε κάτω και το πέος του τριβόταν πάνω στο εσώρουχο της. Στην πολλή ώρα ο ίδιος εκσπερμάτωσε πάνω στο εσώρουχο της. Σκουπίστηκαν και οι δύο. Τράβηξαν τα ρούχα τους πάνω και είδε ότι η παραπονούμενη έτρεμε και προσπάθησε να ανοίξει την πόρτα να κατεβεί. Του ζητήσε να περπατήσουν λίγο. Περπάτησαν μαζί, πη΄γαν πίσω στο αυτοκίνητο, προσπαθούσε να της μιλήσει λέγοντας της «δεν κάναμε και τίποτα». Μετά συνήλθε, ξεκίνησε να την πάρει σπίτι, έκαναν βόλτα γύρω από τη Λάρνακα, η ίδια ήθελε να πάει στο αεροδρόμιο να δει κάποιο φίλο της όπου την άφησε, αφού προηγουμένως συμφώνησαν να μιλήσουν στο τηλέφωνο την επομένη. Δεν επικοινώνησε μαζί του έκτοτε και το τηλέφωνο της ήταν κλειστό. Τόνισε ότι σε καμία περίπτωση δεν έβαλε το γεννητικό του όργανο μέσα της. Η προσέγγιση του θέματος της απόδειξης της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης αναλύεται στην υπόθεση Azinas and Another v. Police 1981 2 CLR 9. Οι ίδιες αρχές υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου 1990 2 ΑΑΔ 133, στην οποία ο πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής ανάφερε ότι η απαλλαγή του Κατηγορουμένου με βάση την έλλειψη στοιχειοθέτησης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται σύμφωνα με την Δικαστική Πρακτική του 1962 μόνο σε δύο περιπτώσεις: α) Όταν δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος. β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή και να καταδικάσει τον Κατηγορούμενο. Στην ίδια απόφαση ο κ. Πικής τόνισε ότι το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ενδεικτικά αναφέρω το ακόλουθο απόσπασμα: «Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο εκείνης της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτό επιτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφαση του περιορίζεται, όπως αναφέραμε σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ΄ εκείνο το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962 δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα». Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μια εξήγηση αλλιώς, ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. (βλ. The Police v. Kallenos 1980, 1 JSC σελ. 145, απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε). Σύμφωνα με το άρθρο 144 του Ποινικού Κώδικα: «΄Οποιος έρχεται σε παράνομη συνουσία με γυναίκα χωρίς τη συναίνεση της παθούσας ή με την συναίνεση της εφόσον η συναίνεση γι΄ αυτό δόθηκε υπό το κράτος βίας ή φόβου σωματικής βλάβης ή προκειμένου για παντρεμένη γυναίκα με την πλαστοπροσωπία του συζύγου της είναι ένοχος κακουργήματος το οποίο καλείται βιασμός.» Με βάση τα πιο πάνω τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος τα οποία η κατηγορούσα αρχή έχει καθήκον να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας είναι: · Συνουσία η οποία να είναι παράνομη · Με γυναίκα · Χωρίς την συναίνεση της ή με την συναίνεση της αν η συναίνεση δόθηκε υπό το κράτος βίας ή φόβου σωματικής βλάβης. Η παραπονούμενη στην παρούσα υπόθεση είναι γυναίκα η Αντοράτα Τσαγγαρίδου. Το πρώτο καθοριστικό για την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής στοιχείο που πρέπει να αποδειχθεί είναι η συνουσία η οποία θα πρέπει να είναι παράνομη. Από την αρχή της μαρτυρίας της παραπονουμένης διαφάνηκε αυτή η αδυναμία στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Η παραπονουμένη στην πρώτη της κατάθεση τεκμήριο 16 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος ενώ η ίδια ακόμα φορούσε το εσώρουχα της εισχώρησε το γεννητικό του όργανο μέσα της και μετά τον είδε που τράβηξε προς τα πίσω και βγήκε από μέσα της και όταν τράβηξε το παντελόνι της προς τα πάνω για να το φορέσει διαπίστωσε ότι το εσώρουχο της ήταν βρεγμένο. Στη δεύτερη κατάθεση της που δόθηκε στις 15.12.04 όταν ρωτήθηκε για το θέμα της συνουσίας είπε: «το εσώρουχο μου δεν μου το έβγαλε αλλά έβαλε το χέρι του από μέσα τζαι έτριφκε με. Εκατάλαβα σε μια φάση να μου βάλει το δάκτυλο του μέσα μου. Για το πράμα που λαλείς ότι ο Χρίστος ένε μπήκε μέσα μου αλλά που τρίφκετουν πάνω μου ετέλειωσε πάνω στο εσώρουχο μου μπορεί τζαι να γίνηκε έτσι. Εν ήξερω εν να δείξουν οι εξετάσεις». Κατά την αντεξέταση της όταν ρωτήθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης κατά πόσο εισχώρησε μέσα της το γεννητικό όργανο του κατηγορουμένου είπε: «δεν ξέρω όπως είπα και στη δεύτερη κατάθεση θα δείξουν οι εξετάσεις. Εκείνη την ώρα είχα το βάρος του πάνω μου, εμάλλωνα μαζί του, δεν ήξερα τι γινόταν». Σημειώνω στο στάδιο ότι αυτή η θέση του συνηγόρου της υπεράσπισης που της υποβλήθηκε χωρίς η ίδια να μπορεί να την αντικρούσει ήταν και η θέση του κατηγορουμένου εξ΄ αρχής ότι δηλαδή με την παραπονουμένη επιδόθηκαν σε σεξουαλικές πράξεις χωρίς όμως ποτέ να εισχωρήσει το όργανο του στα δικά της γεννητικά όργανα και ότι εκσπερμάτωσε πάνω στο εσώρουχο της. Η παραπονούμενη ανέφερε στον ΜΚ4 που ήταν το πρώτο πρόσωπο που είδε μετά τον ισχυριζόμενο βιασμό της ότι ο κατηγορούμενος έχυσε μέσα της και η ίδια φοβόταν. Στον ΜΚ5 ο οποίος επίσης ήταν το πρόσωπο το οποίο είδε μετά τον Χάρη Σοφοκλέους και ήταν και το πρόσωπο που την πήρε στην αστυνομία ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος ήρθε σε συνουσία μαζί της αλλά ότι ετέλειωσε πάνω της. Ο Ιατροδικαστής Σοφοκλέους που εξέτασε την παραπονουμένη στις 13.12.04 δεν έκαμε εύρημα για συνουσία ενώ από τα δύο κολπικά επιχρίσματα και το εσώρουχο που στάληκαν στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής για επιστημονικές εξετάσεις προέκυψε ότι για επτά από τις 11 θέσεις όσον αφορά το τεκμήριο 2 και πέντε από τις 11 θέσεις όσον αφορά το τεκμήριο 3 που είναι τα κολπικά επιχρίσματα της παραπονουμένης ταυτίζεται με το απλότυπο του χρωμοσώματος Υ του DNA του κατηγορουμένου ενώ όσον αφορά το γκρίζο εσώρουχο της παραπονουμένης το γενετικό υλικό που απομονώθηκε από αυτό σε εξέταση 11 θέσεων ταυτίζεται με το DNA του κατηγορουμένου. Από τα πιο πάνω κατά την άποψη μου σαφώς προκύπτει ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει στο στάδιο αυτό αποτύχει να αποσείσει το βάρος απόδειξης που είχε στους ώμους της όσον αφορά το συστατικό στοιχείο της συνουσίας. Πρέπει στο σημείο αυτό αναπόφευκτα να αναφερθώ στην εντύπωση που έχει αφήσει η παραπονουμένη στο Δικαστήριο. Σύμφωνα πάντα με την προφορική της μαρτυρία και το περιεχόμενο των δύο καταθέσεων της στην αστυνομία και λαμβανομένων υπόψη της ψυχολογίας της, του μακρού χρονικού διαστήματος που έχει παρέλθει από την ημερομηνία διάπραξης του κατ΄ ισχυρισμό αδικήματος μέχρι την ημερομηνία που έδιδε την προφορική της μαρτυρία στο Δικαστήριο, κρίνω ότι η μαρτυρία της βρίθει ανακριβειών και αντιφάσεων σε τέτοιο βαθμό που το Δικαστήριο να μην μπορεί να στηρικτεί σε αυτή με ασφάλεια. Ως δείγματα των αντιφάσεων και/ή ανακριβειών της παραπονουμένης αναφέρω την αδυναμία της να υποστηρίξει κατά πόσο όντως ο κατηγορούμενος είχε βάλει το γεννητικό του όργανο μέσα στα δικά της γεννητικά όργανα, το πως κατέληξαν στον χώρο στάθμευσης στην περιοχή Μακένζυ εκείνο το βράδυ, το κατά πόσο είχαν συναντηθεί προηγουμένως με τις φίλες της Χρυστάλλα και Κατερίνα ή οποιαδήποτε από τις δύο, το πως είχε διευθετηθεί από την ίδια η συνάντηση της με το κατηγορούμενο το επίδικο βράδυ, το τι ανάφερε στον ΜΚ4 όσον αφορά τις αντιστάσεις της προς τον κατηγορούμενο σε αντιπαράθεση με τα όσα έχει αναφέρει στον ΜΚ5 για το ίδιο θέμα, δηλαδή ότι τον κλώτσησε και τον δάγκωσε στο δεξί στήθος και ότι τον δάγκωσε στο χέρι και του τραβούσε τα μαλλιά και το πως βρέθηκε τελικά στο αεροδρόμιο, δηλαδή από ποιο σημείο εγκατέλειψε το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου και περπάτησε μέχρι το αεροδρόμιο. Οι αντιφάσεις της παραπονούμενης εντοπίζονται και στη μαρτυρία των ΜΚ4 και ΜΚ5 των δύο φίλων της παραπονουμένης στους οποίους προσέτρεξε αμέσως μετά το συμβάν. Από τις καταθέσεις των δύο και από την προφορική τους μαρτυρία προκύπτει ότι η παραπονούμενη ανέφερε σε αυτούς άλλα απ΄ αυτά που ανέφερε αρχικά στην πρώτη της κατάθεση και ακολούθως στη δεύτερη. Στον μεν ΜΚ4 είπε ότι ο κατηγορούμενος ήρθε σε συνουσία μαζί της και έχυσε μέσα της και φοβάται ενώ στον ΜΚ5 είπε πρώτα ότι ήρθε σε συνουσία μαζί της και μετά ότι τέλειωσε πάνω της. Περαιτέρω και οι δύο αυτοί μάρτυρες αν και φάνηκαν εξ΄ αρχής ότι ήρθαν να βοηθήσουν την φίλη τους στην οποία είχαν πλήρη εμπιστοσύνη, σκιαγράφησαν τον χαρακτήρα και το ήθος της με τον καλύτερο τρόπο και ήταν και οι δύο σίγουροι ότι η παραπονουμένη τους εμπιστεύεται απόλυτα και ότι τους λέει πάντα όλη την αλήθεια για όσα της συμβαίνουν ακόμα και τα πιο προσωπικά προέκυψε τελικά ότι η παραπονούμενη απέκρυψε και από τους δύο το πως συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο τη συγκεκριμένη μέρα, το ότι τον είχε συναντήσει ξανά και η ίδια του έδωσε ραντεβού για το συγκεκριμένο βράδυ. Είναι νομολογημένο με βάση τις αρχές που διέπουν το θέμα της επιτυχίας ή όχι ισχυρισμού για μη απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον ενός κατηγορουμένου, ότι η μη απόδειξη ενός συστατικού στοιχείου του αδικήματος από την Κατηγορούσα Αρχή ή η αντινομικότητα της μαρτυρίας στο σύνολο της οδηγούν στην απ΄ αυτό το στάδιο αθώωση του κατηγορουμένου, πόσο μάλλον στην παρούσα υπόθεση όπου η Κατηγορούσα Αρχή και έχει αποτύχει να αποδείξει ισχυρό συστατικό στοιχείο του αδικήματος αυτό της συνουσίας αλλά και επιπλέον η μαρτυρία της κυριότερης μάρτυρας της δηλαδή της παραπονουμένης έχει παρουσιαστεί να είναι τόσο αντιφατική και αντινομική ώστε το Δικαστήριο να μην μπορεί να καλέσει τον κατηγορούμενο σε απολογία χωρίς να φανεί ότι σε περίπτωση που έκανε κάτι τέτοιο θα ήταν μόνο για να καλυφθούν τα κενά της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής. Αναφορικά με την εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής ότι θα μπορούσε το Δικαστήριο με βάσει τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του να καλέσει τον κατηγορούμενο σε απολογία σε σχέση με άλλο αδίκημα που από την μαρτυρία προκύπτει, η θέση μου είναι ότι λόγω της αντινομικότητας ενόψει των μεγάλων αντιφάσεων στη μαρτυρία της παραπονουμένης το Δικαστήριο δεν δικαιολογείται να καλέσει τον κατηγορούμενο σε απολογία για καμιά άλλη κατηγορία. Ενόψει των ανωτέρω ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ......................................... Στ. Χριστοδουλίδου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο