΄Επαρχος Λάρνακας ν. Γεώργιου Χ''Παναγιώτου, Αρ.Υπ.: 7631/07, 14 Μαίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:B33 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε. Δ. Αρ.Υπ.: 7631/07 ΄Επαρχος Λάρνακας Κατηγορούσα Αρχή - Αιτητής v. Γεώργιου Χ''Παναγιώτου Κατηγορουμένου - Καθ' ου η αίτηση Μονομερής Αίτηση ημερ. 13/4/07 Ημερομηνία: 14 Μαίου, 2007 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή - Αιτητή: κα Γ. Ζαχαρίου Για τον Κατηγορούμενο - Καθ' ου η Αίτηση : κ. Π. Χ''Παναγιώτου ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 13/4/07 εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα από το Δικαστήριο στα πλαίσια Μονομερούς Αίτησης σύμφωνα με το οποίο το Δικαστήριο διέτασσε «τον κατηγορούμενο-καθ' ου η αίτηση προσωπικά και/ή δια αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων και/ή εντολοδόχων αυτού όπως σταματήσουν και/ή αναστείλουν κάθε περαιτέρω εργασία και/ή εργασίες αναφορικά με την ανέγερση οποιουδήποτε υποστατικού και/ή οικοδομήματος εντός του τεμαχίου με αριθμό τεμαχίου 68, Φ/Σχ L/38W1 και L/30W2 στο Τερσεφάνου χωρίς άδεια από τις αρμόδιες αρχές μέχρι τελικής εκδικάσεως της παρούσας διαδικασίας». Στο πιο πάνω διάταγμα έφερε ένσταση ο καθ' ου η αίτηση και αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι το κατά πόσο θα συνεχίζει η ισχύς του εν λόγω διατάγματος μέχρι της αποπεράτωσης της ακροαματικής διαδικασίας με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ποινική υπόθεση. Ο αιτητής είναι ο ΄Επαρχος Λάρνακας. Έχει καταχωρήσει την με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ποινική υπόθεση εναντίον του καθ' ου η αίτηση τον οποίον κατηγορεί ότι έχει ανεγείρει και/ή επιτρέψει και/ή ανεχθεί χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση άρθρων του περί Ρυθμίσεως Οδόν και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, περί τον Οκτώβριο του 2005 οικοδομή στο ακίνητο με αριθμό τεμαχίου 68, Φ./σχ. L/38W1 και L/30W2 στο Τερσεφάνου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της Ευδοκίας Σπύρου, Βοηθού Επαρχιακής Επόπτριας στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακος, η οποία στα πλαίσια των καθηκόντων της χειρίζεται διάφορες περιοχές της Επαρχίας Λάρνακας μεταξύ των οποίων και την περιοχή Τερσεφάνου. Αναφέρει ότι στις 12/4/07 μετά από προφορική καταγγελία που έλαβε από τρίτο πρόσωπο επισκέφθηκε το τεμάχιο γης που αναφέρεται στο κατηγορητήριο του οποίου ιδιοκτήτης είναι ο κατηγορούμενος και διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος έχει ξεκινήσει εργασίες ανέγερσης οικοδομής και συγκεκριμένα έχει προβεί στην κατασκευή θεμελίων οικοδομής από βάση από μπετόν. Από έρευνα που έχει διενεργήσει έχει διαπιστώσει ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν έχει εξασφαλίσει ούτε πολεοδομική άδεια ούτε οποιαδήποτε άδεια οικοδομής στο εν λόγω τεμάχιο το οποίο εμπίπτει στον αναδασμό. Η έρευνα της καταδεικνύει ότι ο καθ' ου η αίτηση ούτε καν έχει υποβάλει αίτηση για εξασφάλιση σχετικών αδειών. Στις 12/4/07 μίλησε προσωπικά με τον κατηγορούμενο, τον κάλεσε να σταματήσει κάθε εργασία πληροφορώντας τον ότι σε αντίθετη περίπτωση θα τον καταγγείλει και θα προσπαθήσει να εξασφαλίσει προσωρινό διάταγμα εναντίον του, και η απάντηση του καθ' ου η αίτηση ήταν «κάμε εσύ την δουλειά σου και εγώ την δική μου». Σύμφωνα με την ίδια ενδεικτικό για την συμπεριφορά του καθ' ου η αίτηση είναι και το γεγονός ότι αντιμετώπιζε ακόμα μια υπόθεση για ανέγερση παράνομης οικοδομής σε παρακείμενο τεμάχιο γης στην οποία εκδόθηκε τελικό διάταγμα κατεδάφισης με δύο μήνες αναστολή από 9/3/07 στο οποίο όχι μόνο δεν συμμορφώθηκε αλλά προβαίνει και σε περαιτέρω παρανομίες ως ανωτέρω. Είναι η θέση της ότι υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες καταδίκης του κατηγορούμενου στην ποινική υπόθεση ενόψει της μή εξασφάλισης των απαιτούμενων αδειών, ότι η μή έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα οδηγήσει στο να επιτρέπεται στον καθ' ου η αίτηση να παρανομεί και να επωφελείται της παρανομίας του εις βάρος όλων των υπόλοιπων νομοταγών πολιτών, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η οικοδομή που έχει ήδη ξεκινήσει να ανεγείρεται να μην πληρεί τους όρους και προϋποθέσεις που θέτουν οι αρμόδιες αρχές και να χρειάζεται κατεδάφιση, είναι η θέση της ότι ο καθ' ου η αίτηση καμιά ζημιά δεν θα υποστεί αφού απλά θα εμποδιστεί από του να προβαίνει σε παράνομες πράξεις ενώ αντίθετα θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά η οποία δεν αποτιμάται σε χρήμα στην περίπτωση που ο καθ' ου η αίτηση αφεθεί να συνεχίζει να παρανομεί. Στην εν λόγω ένορκο δήλωση επισυνάπτεται ως τεκμήριο αντίγραφο του κατηγορητηρίου της παρούσας υπόθεσης. Στην ένσταση του η οποία συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του, ο καθ' ου η αίτηση εγείρει τους εξής λόγους ένστασης: (α) Ο αιτητής δεν αναφέρει τις ζημιές που θα υποστεί αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. (β) Ο αιτητής δεν αναφέρει με ποιο τρόπο θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. (γ) ΄Οταν επιδόθηκε η υπό εξέταση αίτηση μαζί με το διάταγμα στις 16/4/07 και ώρα 09:50π.μ. ήταν άνευ αντικειμένου. (δ) Η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται σε πληροφορίες που έλαβε από τρίτα πρόσωπα χωρίς να αποκαλύπτει την πηγή των γνώσεων της. (ε) Η ενόρκως δηλούσα αποκρύπτει την αλήθεια. Στην ένορκη δήλωση του, ο καθ' ου η αίτηση αρνείται όλους τους ισχυρισμούς στους οποίους προβαίνει η ενόρκως δηλούσα Ευδοκία Σπύρου και η οποία στηρίζει την αίτηση του αιτητή. Ισχυρίζεται ότι στις 12/4/07 όταν η ίδια επισκέφθηκε τον χώρο όπως και την ημέρα που καταχωρήθηκε το κατηγορητήριο δηλαδή στις 13/4/07 δεν υπήρχε στην ακίνητη ιδιοκτησία καμιά οικοδομή εν τη εννοία του άρθρου 2 του Κεφ. 96. Για την εν λόγω συνάντηση το μόνο που αποδέχεται είναι ότι είπε στην ενόρκως δηλούσα να κάνει την δουλειά της. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι είναι πολύ λίγες οι πιθανότητες καταδίκης του καθ' ότι όταν καταχωρήθηκε η ποινική υπόθεση δεν υπήρχε στο επίδικο ακίνητο οικοδομή. Το υπό αναφορά ακίνητο είναι ακίνητο που βρίσκεται σε γεωργική ζώνη και δεν είναι οικιστική περιοχή άρα καμιά κοινωνική ζημιά δεν προκλήθηκε ούτε υπάρχει οποιοσδήποτε κίνδυνος. Η ζημιά του Επάρχου Λάρνακας αμφισβητείται και είναι η θέση του ότι δεν καταδεικνύεται το ύψος ή το είδος τέτοιας ζημιάς και περαιτέρω προβάλλει την θέση ότι εάν τυχόν κάποιος επρόκειτο να υποστεί ζημιά αυτή θα ήταν η Κοινοτική Αρχή Τερσεφάνου και όχι ο ΄Επαρχος Λάρνακας. Είναι η θέση του ότι δεν είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα αφού το Δικαστήριο έχει το δικαίωμα σε οποιονδήποτε στάδιο της διαδι8κασίας να εκδώσει διάταγμα και μάλιστα τελικό κατεδάφισης τυχόν παράνομων οικοδομών. Είναι δε η θέση του ότι όταν του επιδόθηκε η αίτηση και το εκκαλούμενο διάταγμα ήταν άνευ αντικειμένου αφού δεν υπήρχε εργασία που να χρειαζόταν ολοκλήρωση. Παρατηρεί δε ότι η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται σε πληροφορίες από τρίτα πρόσωπα χωρίς να τα κατονομάζει. Ενόψει όλων των πιο πάνω αιτείται την απόρριψη της αίτησης και την ακύρωση του διατάγματος. Κανένας από τους ενόρκους δηλούντες δεν αντεξετάστηκε και οι συνήγοροι τους προχώρησαν σε αγορεύσεις υποστηρίζοντας εκατέρωθεν τις θέσεις τους. Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Αρ. 14/60 έχει αναλυθεί με σαφήνεια και περιεκτικότητα στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 AAΔ 557 και υιοθετήθηκαν σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφέρω ενδεικτικά την Γεωργίου Τσιαντή v. Hellenic Bank (Investments Ltd) Πολ. ΄Εφεση 10914, ημερ. 18/12/
- Οι αρχές καθορίστηκαν ως ακολούθως:
- Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη
- Να εμφανίζεται μία πιθανότητα ο Ενάγων να δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία και
- Χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Επιπρόσθετα θα πρέπει το Δικαστήριο να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή να διατηρήσει το διάταγμα όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Bacardi v. Vinco
(1996)1 AAΔ 788. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος που τίθεται ως πρώτη προϋπόθεση έχει εξηγηθεί ότι δεν απαιτεί τίποτε περισσότερο από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση ενώ το δεύτερο κριτήριο αλληλένδετο κατά ένα τρόπο και σε κάποιο βαθμό με το πρώτο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης που αφορά την παρουσίαση μιας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. ΄Οτι απαιτείται να καταδειχθεί είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση αλλά και κάτι λιγότερο από τον βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ώστε να θεωρηθεί ότι ικανοποιείται το κριτήριο αυτό. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 ΑΑΔ 263, αυτό εμπίπτει στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, 269-
- Ακολούθως θα εξετάσω κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση και οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος. Υπενθυμίζεται εδώ ότι ο Αιτητής είχε και κατά το μονομερές στάδιο, αλλά και διατήρησε κατά το στάδιο της ακρόασης της αιτήσεως, μετά την καταχώρηση της ένστασης, το βάρος να ικανοποιήσει τα τρία κριτήρια του άρθρου 32 προτού τύχει της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Δεν έχει, όμως, ο Αιτητής υποχρέωση να αποδείξει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς κατά τη νομολογία που ίσχυε πριν την τροποποίηση της Δ.48 θ.4 με τη Κ.Δ.Π 5/99 ημερ. 23.12.99 και όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Blue Arrow General Trades Ltd v. Νικήτα Μικρού Π.Ε. 10538 ημερ. 21.9.00 σελ.8, οι νομολογημένες θέσεις όπως είχαν διατυπωθεί στη απόφαση Louis Vuitton v. Dermosac Ltd [1992] 1 Α.Α.Δ. 1453 και οι ακολουθήσαντες αυτές υποθέσεις έχουν ατονήσει μετά την τροποποίηση της σχετικής διαταγής. (Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Παρασκευά Δημητρίου v. Γαβριήλ Γαβριήλ Π.Ε. 10746 ημερ. 19.1.01 σελ.3). Είναι αρκετό να θέσει εκείνα τα στοιχεία που ικανοποιούν τα κριτήρια στο μέτρο και μέγεθος που έχει καθορίσει η νομολογία. Οι έγγραφες προτάσεις πρέπει να αποκαλύπτουν με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων τις δύο πρώτες προϋποθέσεις που απαιτείτο άρθρο
- Στην συγκεκριμένη περίπτωση οι έγγραφες προτάσεις είναι το κατηγορητήριο που έχει καταχωρηθεί στις 13/4/07 σύμφωνα με το οποίο οι δύο πρώτες προϋποθέσεις φαίνεται να ικανοποιούνται αφού από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν αποτάθηκε στην αρμόδια αρχή για να εξασφαλίσει οποιεσδήποτε άδειες οικοδομής. Από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Ευδοκίας Σπύρου είμαι ικανοποιημένη ότι στις 12/4/07 που επισκέφθηκε το επίδικο ακίνητο είχαν ξεκινήσει εργασίες ανέγερσης οικοδομής και ότι η κατασκευή θεμελίων οικοδομής από βάση από μπετόν εμπίπτουν εντός του όρου «οικοδομή» όπως αυτός ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του Κεφ. 96 όπως αυτό έχει τροποποιηθεί για την οποία δεν υπάρχουν άδειες οικοδομής. ΄Οσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση αυτή της ανεπανόρθωτης ζημιάς, υπενθυμίζω ότι όπως καταδεικνύει η νομολογία ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Παραπέμπω στην υπόθεση Παπαστράτης v. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231 αλλά και στην απόφαση Κυρίσαββα κ.ά. ν. Κίζη, Πολ. ΄Εφεση 10781, ημερ. 12.9.01. Η υπόθεση είναι ποινική αφορά ακίνητη ιδιοκτησία της οποίας ο χαρακτήρας σκοπείται να αλλάξει με την ανέγερση του οικοδομής για την οποία δεν υπάρχει άδεια ούτε καν αίτηση που να τελεί υπό εξέταση. Η παρατήρηση ότι αν τυχόν επιτραπεί στον καθ' ου η αίτηση να συνεχίζει να παρανομεί δηλαδή να αφεθεί να ολοκληρώσει την υπό ανέγερση οικοδομή για την οποία δεν υπάρχει άδεια πλήττει τα θεμέλια της κοινωνίας και την σημασία των διαδικασιών και την σπουδαιότητα τήρησης των ορθών διαδικασιών για να αποκτηθεί η απαραίτητη και απαιτούμενη από το νόμο άδεια. Θεωρώ ότι και αυτή η προϋπόθεση ικανοποιείται. ΄Οσον αφορά το στοιχείο του επείγοντος, αναφέρω ότι σύμφωνα με την ένορκο δήλωση της κας Σπύρου η ίδια επισκέφθηκε το ακίνητο στις 12/4/07 και αφού διαπίστωσε την παρανομία το κατηγορητήριο για την παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 13/4/07, ημερομηνία κατά την οποία καταχωρήθηκε και η υπό εξέταση αίτηση. Θεωρώ λοιπόν ότι και αυτή η προϋπόθεση έχει ικανοποιηθεί. ΄Ενας από τους λόγους ένστασης είναι ότι η ενόρκως δηλούσα αποκρύπτει την αλήθεια από την ένορκο δήλωση της. ΄Ηταν η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του καθ' ου η αίτηση ότι η ενόρκως δηλούσα δεν ανέφερε στο Δικαστήριο ότι το επίδικο ακίνητο δεν περιλαμβάνεται σε οικιστική περιοχή αλλά είναι ακίνητο που ευρίσκεται σε γεωργική ζώνη ήτοι αναδασμό. Ήταν η θέση του κ. Χ''Παναγιώτου ότι αυτό είναι καθοριστικής σημασίας όχι υπό την έννοια του ότι για τα γεωργικά κτήματα δεν απαιτούνται οι απαιτούμενες άδειες αλλά για να καταδειχθεί ότι δεν υπάρχει το θέμα της ανεπανόρθωτης ζημιάς. ΄Οσον αφορά το θέμα αυτό παρατηρώ τα εξής. ΄Οπως η νομολογία σαφώς καθορίζει για να επιτύχει αυτός ο λόγος ένστασης πρέπει να αποδειχθεί ότι αυτό που δεν έχει αποκαλυφθεί είναι ουσιώδες αφού δεν είναι οποιαδήποτε παράλειψη γεγονότος που οδηγεί σε ακύρωση αλλά τέτοια παράληψη πρέπει να είναι ουσιώδης και καθοριστική. Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1 (Β) ΑΑΔ 598 ειπώθηκαν τα εξής: "Όπως διαπιστώσαμε στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited και Άλλου
(1996)1 (Α) ΑΑΔ 597, πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι, όπως αναφέραμε, κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά, εξ αντικειμένου, ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, οπόταν, στην απουσία του, αυτή τούτη η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.". Στην παρούσα περίπτωση το τι δεν έχει αποκαλυφθεί σύμφωνα με τον καθ' ου η αίτηση είναι το γεγονός ότι το επίδικο ακίνητο είναι γεωργικό και εμπίπτει στον αναδασμό και όχι σε οικιστική περιοχή. Αναφέρω πρώτα απ' όλα ότι αυτή η θέση δεν είναι ορθή καθ' ότι στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης της Ευδοκίας Σπύρου που συνοδεύει την αίτηση, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι εξ' όσων γνωρίζει από τον φάκελο της υπόθεσης το εν λόγω τεμάχιο εμπίπτει στον αναδασμό. Περαιτέρω όπως έχει νομολογηθεί δεν είναι όλα τα γεγονότα που τυχόν δεν αποκαλύπτονται από τον αιτητή που οδηγούν στην ακύρωση του διατάγματος. Πρέπει τα γεγονότα αυτά να είναι ουσιώδη με την έννοια του να επηρέαζαν το Δικαστήριο στην κρίση του κατά το στάδιο της έκδοσης του διατάγματος εάν αυτά αποκαλύπτοντο. Στην συγκεκριμένη περίπτωση πρώτα απ' όλα θεωρώ ότι δεν υπάρχει απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων τόσο γιατί η αναφορά σε αναδασμό στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση είναι ικανοποιητική και περαιτέρω ακόμα και αν το γεγονός αυτό δεν αποκαλύπτετο καθόλου δεν θα επηρέαζε το Δικαστήριο κατά την έκδοση του διατάγματος. Αναφέρω πέραν των όσων έχω πει προηγουμένως και την πρόσφατη απόφαση Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά., Πολ. ΄Εφεση 12144, ημερ. 27.3.06. ΄Ενα άλλο θέμα που έχει θιγεί από τον συνήγορο του καθ' ου η αίτηση είναι το θέμα της ιδιοκτησίας της επίδικης ιδιοκτησίας. Είναι η θέση του κ. Χ''Παναγιώτου ότι οι αιτητές δεν έχουν αποδείξει ότι ο καθ' ου η αίτηση και κατηγορούμενος στην ποινική υπόθεση είναι ο ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου. Στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση η Ευδοκία Σπύρου αναφέρει ότι ο ιδιοκτήτης του εν λόγω τεμαχίου είναι ο κατηγορούμενος. Όντως δεν έχει επισυναφθεί τίτλος ιδιοκτησίας του επιδίκου ακινήτου αλλά ούτε και ο κατηγορούμενος όμως με την ένσταση του αρνείται την ιδιοκτησία του επίδικου ακινήτου. Συνεπώς θεωρώ ότι και αυτός ο λόγος ένστασης πρέπει να αποτύχει. Τελευταία εισήγηση του κ. Χ''Παναγιώτου ήταν ότι το διάταγμα είναι άνευ αντικειμένου καθ' ότι όταν επιδόθηκε δεν υπήρχαν εργασίες οι οποίες να χρειάζονταν ολοκλήρωση. Αυτή η θέση δεν μπορεί να ευσταθήσει εφόσον εκείνο που έχει σημασία είναι η κατάσταση όταν εκδόθηκε το διάταγμα δηλαδή στις 13/4/07 και εφόσον αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι την δεδομένη στιγμή υπήρχε οικοδομή εντός της εννοίας του Κεφ. 96 τότε το διάταγμα είχε αντικείμενο και αυτό είναι που το Δικαστήριο θα λάβει υπόψην του. Ενόψει των ανωτέρω κρίνω ότι ο Αιτητής έχει πετύχει να αποσείσει το βάρος απόδειξης που βρίσκεται στους ώμους του για την συνέχιση του διατάγματος. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, το προσωρινό διάταγμα ημερ. 13/4/07 καθίσταται απόλυτο μέχρι τελικής εκδίκασης της υπόθεσης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Επιδικάζονται επίσης υπέρ του αιτητή και εναντίον του καθ' ου η αίτηση τα έξοδα της αίτησης όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................................................ Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο