Αστυνομία ν. Χάρης Ξιούρουππας, Αρ. Υποθέσεως: 8703/06, 22.05.2007

(4)και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν.86/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της υπό κρίση κατηγορίας ο Κατηγορούμενος στις 19.9.05 στη Λεωφόρο Αλέξανδρου Παναγούλη στη Λάρνακα της επαρχίας Λάρνακας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμό εγγραφής SDR7498J χωρίς να καταβάλλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Η απόδειξη της κατηγορίας επιχειρήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή με την παρουσίαση στο Δικαστήριο της μαρτυρίας των Αστ. 381 Λ. Κυριάκου (ΜΚ1) και Παναγιώτη Πούλλου (ΜΚ2). Ο μεν πρώτος μάρτυρας είναι ο εξεταστής της υπόθεσης και μετέφερε στο Δικαστήριο όλα όσα περισυνέλλεξε από τη σκηνή του δυστυχήματος. Ο δε ΜΚ2 είναι ο οδηγός του άλλου ενεχόμενου οχήματος, συγκεκριμένα μοτοποδηλάτου με αριθμό εγγραφής ΗΥΧ
2. Σύμφωνα με αυτό το μάρτυρα, ενώ οδηγούσε το μοτοποδήλατο του στη Λεωφ. Αλέξανδρου Παναγούλη ο Κατηγορούμενος τον προσπέρασε και αμέσως μετά οδήγησε το όχημα του αριστερότερα ως η κατεύθυνση των δύο οχημάτων, ανακόπτοντας έτσι την ελεύθερη πορεία του. Ο ΜΚ2 στην προσπάθεια του να αποφύγει τη σύγκρουση με το όχημα του Κατηγορουμένου άγγιξε τούτο με το χέρι του και στη συνέχεια απώλεσε τον έλεγχο του μοτοποδηλάτου του και αναποδογυρίστηκε. Ο Κατηγορούμενος αφότου κλήθηκε σε απολογία δεν έδωσε ένορκο μαρτυρία και ούτε προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Η θέση του, ως προκύπτει από την αντεξέταση στην οποία ο κ. Φούλιας, συνήγορος του Κατηγορουμένου, υπέβαλε στους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής και από τη γραπτή κατάθεσή του ενώπιον του Δικαστηρίου, σχολιάζεται στη συνέχεια κατά την αξιολόγηση. ΄Ο, τι αξίζει να σημειωθεί εδώ είναι πως ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβητά την οδήγηση είτε από τον ίδιο είτε από το ΜΚ2 στην εν λόγω λεωφόρο. Ουσιαστικά εκείνο που ο Κατηγορούμενος αμφισβητά είναι την εγγύτητα του οχήματος του από το μοτοποδήλατο ενόσω διενεργούσε προσπέρασμα, τις κατά τον ίδιο χρόνο ενέργειες του ΜΚ2 και ότι οι δικές του ενέργειες, δηλαδή του Κατηγορουμένου, δεν συνιστούν αμελή οδήγηση. Μετά το κλείσιμο της υπόθεση για την Υπεράσπιση οι δύο πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις. Η μεν κα Πίπη ισχυρίστηκε ότι η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής είναι αξιόπιστη και αποδεικνύει τη διάπραξη του αδικήματος, ο δε κος Φούλιας ισχυρίστηκε ότι ο ΜΚ2 είναι αναξιόπιστος και ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την κατηγορία και να αθωώσει τον κατηγορούμενο. Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη-βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελ. 251). Στην εν λόγω ενέργεια προέβηκα έχοντας επίγνωση ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίζεται στην ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά, αλλά επεκτείνεται και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από το συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056) Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της έκφανσης της διαδικασίας είχα κατά νου ότι η αποτίμηση της αξιοπιστίας μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Περαιτέρω, εφόσον ο Κατηγορούμενος δεν προέβη σε οποιαδήποτε δήλωση στο Δικαστήριο σημειώνω ότι ενώπιον του Δικαστηρίου παραμένει η κατάθεση του Κατηγορουμένου και ότι το Δικαστήριο αξιολογώντας τούτη δύναται να δώσει διαφορετική βαρύτητα σε διαφορετικά μέρη αυτής (βλ. Κωνσταντινίδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 190). Κατά την αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε και η πραγματική μαρτυρία. ΄Αλλωστε η εγγενής αξία τούτης προκύπτει από το αναλλοίωτο και αμετάβλητο του χαρακτήρα της (βλ. Knell v. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 51, 56). Στην υπό κρίση περίπτωση ως πραγματική μαρτυρία εκλαμβάνω τα ακόλουθα. Κατ΄ αρχάς τα μορφολογικά χαρακτηριστικά της Λεωφόρου Αλέξανδρου Παναγούλη. Είναι δρόμος αμφίδρομης κατεύθυνσης και σε ολόκληρο το μήκος της που φαίνεται στο τεκμήριο 3 έχει μια λωρίδα κυκλοφορίας σε κάθε κατεύθυνση. Με κατεύθυνση προς Λειβάδια οι λωρίδες κυκλοφορίας αυξάνονται σε δύο. Στο αριστερό άκρο της λεωφόρου με κατεύθυνση προς οδό Πατρών, υπάρχει πεζοδρόμιο. Στην ίδια πλευρά και με την ίδια κατεύθυνση ευρίσκονται ένα κατάστημα της ΑΤΗΚ, καταστήματα και χώρος στάθμευσης πολυκατοικίας και το κατάστημα του Σταύρου Ξιούρουππα. Με την ίδια πάντα κατεύθυνση και στο ύψος του καταστήματος της ΑΤΗΚ οι δύο αντίθετες λωρίδες κυκλοφορίας διαχωρίζονται από ζωγραφιστή νησίδα. Η αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας με κατεύθυνση την οδό Πατρών έχει πλάτος 8.10 μέτρα. Στην ίδια λωρίδα κυκλοφορίας υπάρχει γδάρσιμο επί της ασφάλτου μήκους 1 μέτρο. Με κατεύθυνση από Λειβάδια προς οδό Πατρών το εν λόγω γδάρσιμο εντοπίζεται σε απόσταση 1,40 μέτρα από το αριστερό άκρο του δρόμου, ενώ καταλήγει σε απόσταση 1.10 μέτρα από το αριστερό άκρο του δρόμου. Από το σημείο όπου το εν λόγω γδάρσιμο τελειώνει απέχει από προέκταση νοητής ευθείας γραμμής 1 μέτρο. Από το σημείο όπου τα ίχνη γδαρσίματος τελειώνουν το κατάστημα του Σταύρου Ξιούρουππα απέχει 22,70 μέτρα. Τέλος, ως πραγματική μαρτυρία εκλαμβάνω και τις ζημιές στο μοτοποδήλατο ΗΥΧ424 που είναι τριψίματα στη δεξιά πλευρά. Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση. Κρίνω ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. ΄Ερεισμα για την εν λόγω κατάληξη παρέχουν όχι μόνο ο αυθορμητισμός και η φυσικότητα του μάρτυρα κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του αλλά και η ενίσχυση που τούτη λαμβάνει τόσο από τη μαρτυρία του ΜΚ2 όσο και από την κατάθεση του Κατηγορουμένου. ΄Οτι το μοτοποδήλατο του ΜΚ2 ευρισκόταν χάμω στην άσφαλτο εξάγεται και από το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό. Περαιτέρω, ο ΜΚ1 επεξήγησε ότι από την εμπειρία του, εφόσον η κατασκευή της ασφάλτου ήταν πρόσφατη, ήταν αντιληπτό πως τα ίχνη γδαρσίματος ήταν φρέσκα. Η εν λόγω επεξήγηση συνάδει και με την πραγματική μαρτυρία, ζημίες στο μοτοποδήλατο του ΜΚ

1. Τέλος, σημειώνω ότι ο ΜΚ1 δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Στη βάση όλων των πιο πάνω δεν έχω κανένα απολύτως ενδοιασμό να αποδεχθώ την ολότητα της μαρτυρίας του ΜΚ
2. Εξαιρετική εντύπωση απεκόμισα και από τον ΜΚ
3. Ο μάρτυρας με καθηλωτική επεξήγηση και παραστατικότητα πληροφόρησε το Δικαστήριο για όλα όσα έλαβαν χώραν. Παρά τη σθεναρή και πολυδιάστατη αντεξέταση δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις και παρέμεινε σταθερός στη θέση του. Ο αυθορμητισμός και η φιλαλήθεια ήταν στοιχεία που χαρακτήρισαν το σύνολο της μαρτυρίας του ΜΚ
4. Παρεμβάλλω εδώ ότι σημαντικές πτυχές της μαρτυρίας του ΜΚ2 υποστηρίζονται και από την πραγματική μαρτυρία όπως και από την κατάθεση του Κατηγορουμένου. Τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και ο ΜΚ2 ανέφεραν, ο πρώτος στην κατάθεση του τεκμήριο 4 και ο δεύτερος στη μαρτυρία του, ότι έξω από το κατάστημα της Α.Τ.Η.Κ. υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα. Περαιτέρω, η θέση του ΜΚ2 ότι μόλις πέρασε τα σταθμευμένα οχήματα ο Κατηγορούμενος οδήγησε το όχημα του μπροστά από το μοτοποδήλατο του ΜΚ2 και του ανέκοψε την πορεία, προκύπτει και από το τεκμήριο 4 στο οποίο ο Κατηγορούμενος ανέφερε «εκεί που είναι η Α.Τ.Η.Κ. υπήρχαν σταθμευμένα αυτοκίνητα και μόλις τα πέρασα επήγα και σταμάτησα μπροστά από το κατάστημα». Η θέση αυτή του Κατηγορουμένου, εδραζόμενη στην ύπαρξη σταθμευμένων οχημάτων στην αριστερή πλευρά του δρόμου, υποδηλώνει ότι ο Κατηγορούμενος ευρισκόμενος δεξιά σε κάποιο στάδιο κινήθηκε αριστερότερα ως η πορεία του. ΄Αλλωστε ο ΜΚ2 δεν αμφισβητήθηκε ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε στη δεξιά πλευρά ως η κατεύθυνση των δύο οχημάτων. Το αποτέλεσμα της τοιουτοτρόπου ενέργειας του Κατηγορουμένου δεν εξάγεται μόνο από όσα ο ΜΚ2 ανέφερε αλλά και από την κατάθεση του ιδίου. Όπως συμπλήρωσε ο Κατηγορούμενος στην κατάθεσή του, τεκμήριο 4, «την ώρα που σταμάτησα είδα από το καθρεπτάκι ότι εκεί στην Α.Τ.Η.Κ. μια μοτόρα ήταν χαμέ». Προκύπτει από όλα τα πιο πάνω επαλήθευση και επιβεβαίωση της μαρτυρίας του ΜΚ2 από τον ίδιο τον κατηγορούμενο. Αυτή η διαπίστωση σε συνδυασμό με την παρουσίαση της μαρτυρίας του ΜΚ2 στο Δικαστήριο, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης ή έστω αμφιβολίας της φιλαλήθειας και συνάμα της ορθότητας της μαρτυρίας του ΜΚ
5. Αποδοχή της μαρτυρίας του ΜΚ2 απολήγει στο συμπέρασμα ότι ενόσω ο μάρτυρας οδηγούσε το μοτοποδήλατο ΗΥΧ424, ο Κατηγορούμενος οδηγώντας το όχημα με αριθμό εγγραφής SDR7498J απρόσμενα και αναπάντεχα κινήθηκε αριστερότερα ανακόπτοντας την ελεύθερη πορεία του μοτοποδηλάτου. Είμαι της γνώμης ότι αυτή η ενέργεια του Κατηγορουμένου συνιστά ανακοπή πορείας. Ακόμη, σημειώνω τη θέση του Κατηγορουμένου στο τεκμήριο 4 δηλαδή ότι δεν είδε το μοτοποδήλατο προηγουμένως. Μεταξύ άλλων καθοδηγητική είναι η απόφαση Κυριάκου ν. Κανάρη

(1997)1 Α.Α.Δ. 1436, 1439 όπου λέχθηκε «το ότι η απόφραξη του δρόμου από οδηγό αυτοκινήτου συνιστά πράξη η οποία μπορεί να στοιχειοθετήσει αμέλεια αναγνωρίζεται ευθέως στην αγγλική απόφαση Rouse v. Squires & Others

(1973)2 All E.R.903. Στη βάση όλων των ανωτέρω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή επιτυχώς απέδειξε στον απαιτούμενο βαθμό, ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε αμελώς. Η αμελής οδήγηση του Κατηγορουμένου έχει ήδη προσδιοριστεί από το Δικαστήριο ως η απότομη τοποθέτηση του οχήματος του Κατηγορουμένου μπροστά από το μοτοποδήλατο του ΜΚ2, πράξη η οποία συνιστούσε ανακοπή πορείας. Ως εκ των πιο πάνω, κρίνω τον Κατηγορούμενο ένοχο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) .......... Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο