Δημοκρατία ν. Κ. Κ., Αρ. Υπόθεσης: 2/07, 6 Ιουνίου, 2007

Δημοκρατία ν. Κ. Κ., Αρ. Υπόθεσης: 2/07, 6 Ιουνίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2007:5 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Λιάτσου, Π.Ε.Δ. Χ. Πογιατζή, Α.Ε.Δ. Στ. Χατζηγιάννη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2/07 Δημοκρατία ν. Κ. Κ. Κατηγορουμένου ------------------------------------------ Ημερομηνία: 6 Ιουνίου,

1. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Στεφάνου με κα Χ" Αθανασίου. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Σαβεριάδης με κ. Χριστοδούλου. Κατηγορούμενος παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η (Υπάρχει περιορισμός στην κυκλοφορία της απόφασης με διαταγή του Δικαστηρίου) Ο κατηγορούμενος είναι πατέρας της παραπονούμενης (ΜΚ2), η οποία τον ερχόμενο Ιούλιο θα συμπληρώσει τα 14 της χρόνια. Η Κατηγορούσα Αρχή μέσα από τη μαρτυρία που παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου, με προεξάρχουσα αυτήν της παραπονούμενης, επιχείρησε να τεκμηριώσει εναντίον του κατηγορούμενου μία σειρά από κατηγορίες σοβαρής μορφής. Συγκεκριμένα ότι αυτός σε διάφορες ημερομηνίες μεταξύ των ετών 1998 και 2005 εκμεταλλεύτηκε σεξουαλικά την ανήλικη κόρη του (1η κατηγορία επί του κατηγορητηρίου), της επιτέθηκε άσεμνα (8η κατηγορία επί του κατηγορητηρίου) και ότι με την όλη συμπεριφορά του της προκάλεσε ψυχική (3η, 5η και 7η κατηγορία επί του κατηγορητηρίου) και, επίσης, σεξουαλική βλάβη (4η και 6η κατηγορία επί του κατηγορητηρίου). Μέσα από τη μαρτυρία προβάλλει μία σειρά γεγονότων που παραμένουν ουσιαστικά χωρίς αμφισβήτηση. Κρίνουμε σκόπιμο να τα παρεμβάλουμε σε αυτό το στάδιο, ούτως ώστε να αποφευχθεί αφενός η παράθεση αχρείαστης μαρτυρίας και αφετέρου να καταστεί ευκολότερα κατανοητή η παρακολούθηση της απόφασης του Δικαστηρίου. Ο κατηγορούμενος ήταν νυμφευμένος με την ΜΚ5, μητέρα της παραπονούμενης. Από το γάμο τους απέκτησαν ακόμη τρία παιδιά, αγόρια. Τα δύο από αυτά (ΜΚ6 και ΜΥ2) είναι μεγαλύτερα από την παραπονούμενη και το τρίτον ένα περίπου χρόνο μικρότερο της. Oι μεταξύ των συζύγων σχέσεις δεν ήταν αρμονικές με αποτέλεσμα το ζεύγος να οδηγηθεί σε διάσταση, γεγονός που έλαβε χώρα τον Ιούνιο του
2. Τον επόμενο χρόνο εκδόθηκε το μεταξύ τους διαζύγιο. Από τον Ιούνιο του 1998 μέχρι και τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ο μεν κατηγορούμενος διέμενε στο σπίτι της οικογένειας, στο Παραλίμνι (θα αναφέρεται στη συνέχεια της απόφαση ως "το σπίτι"), η δε σύζυγος του μαζί με τα παιδιά τους στο σπίτι της μητέρας της το οποίο βρίσκεται σε άλλο χωριό της περιοχής. Με την έναρξη του σχολικού έτους, τον Σεπτέμβριο του 1998, ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε το σπίτι προκειμένου να επιστρέψουν σ΄ αυτό η σύζυγος και τα παιδιά τους. Από τότε διαμένει σε διαμέρισμα, στη Δερύνεια (θα αναφέρεται στη συνέχεια της απόφασης ως "το διαμέρισμα"). Με συμφωνία που έλαβε χώρα μεταξύ των συζύγων διευθετήθηκε όπως ο κατηγορούμενος επικοινωνεί με τα παιδιά μία φορά την εβδομάδα και κάθε δεύτερη Κυριακή του μήνα. Τις μέρες αυτές τα μετέφερνε στο διαμέρισμα. Η διευθέτηση αυτή λειτουργούσε, σε γενικές γραμμές, μέχρι και το έτος
3. Μεταξύ των πρώην συζύγων παρέμεινε εκκρεμότητα σχετικά με τη διεκδίκηση του σπιτιού. Προς λύση της ο κατηγορούμενος καταχώρησε σχετική αίτηση σε αρμόδιο Δικαστήριο. Η αίτηση αυτή αποσύρθηκε σε κατοπινό στάδιο. Το διαμέρισμα βρίσκεται στο δεύτερον όροφο πολυκατοικίας και αποτελείται από σαλόνι-κουζίνα, χώρους υγιεινής και δύο υπνοδωμάτια. Τα υπνοδωμάτια αυτά βρίσκονται σε απόσταση μερικών μέτρων από το σαλόνι. Το ένα χρησιμοποιείται από τον κατηγορούμενο και το δεύτερο από τα παιδιά, όταν αυτά τον επισκεπτόντουσαν. Σ΄ αυτό υπάρχουν τέσσερα κρεβάτια, σε διάταξη δύο πάνω και δύο κάτω. Το κρεβάτι της παραπονούμενης ήταν ένα από τα κάτω. Στο υπνοδωμάτιο των παιδιών υπήρχαν επίσης δύο παράθυρα, ένα εκ των οποίων βρίσκεται πλησίον του κρεβατιού της παραπονούμενης. Καθ΄ όλους τους ουσιώδεις χρόνους στο σαλόνι υπήρχε ηλεκτρονικό παιχνίδι τύπου Play station και στο υπνοδωμάτιο των παιδιών τηλεόραση και παιχνίδι τύπου Nintendo. Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής στηρίζεται στη θέση της ΜΚ2 σύμφωνα με την οποία σε μεγάλο αριθμό περιπτώσεων δεχόταν άσεμνες επιθέσεις, διαφόρων μορφών, από τον κατηγορούμενο. Καθορίζει δε ως πρώτη φορά εκδήλωσης αυτής της συμπεριφοράς κάποια μέρα του 1998 και ως χώρο το υπνοδωμάτιο των γονέων της στο σπίτι. Όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις τις θέτει να λαμβάνουν χώρα στο διαμέρισμα. Τις περισσότερες από τις φορές αυτές στο υπνοδωμάτιο των παιδιών και κάποιες άλλες στο υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου. Η υπεράσπιση αρνείται το σύνολο των κατηγοριών. Θέση της είναι ότι ουδέποτε έλαβαν χώρα γεγονότα όπως τα περιγράφει η παραπονούμενη. Αφήνει δε να αιωρείται ότι αυτή προέβηκε σε ψευδή καταγγελία εκδικητικά και παροτρυνόμενη από τη μητέρα της. Στο κατάλληλο στάδιο της απόφασης θα θέσουμε αναλυτικά την προσέγγιση της υπεράσπισης και ανάλογα θα την εξετάσουμε. Η φύση της υπόθεσης και η αποκλειστική στήριξη των θέσεων της Κατηγορούσας Αρχής στην αξιοπιστία και μόνο της ουσιωδέστερης μάρτυρας της, της παραπονούμενης, καθιστά επιτακτική την λεπτομερή καταγραφή της μαρτυρίας της. Θα την παραθέσουμε, με όλη την αναγκαία λεπτομέρεια, όπως αυτή προβλήθηκε αρχικά μέσα από την οπτικογραφημένη κατάθεση της στην Αστυνομία, η οποία εκ συμφώνου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 5 ενώπιον μας και στη συνέχεια μέσα από το υπόλοιπο μέρος της προφορικής της κατάθεσης στο Δικαστήριο. Θα καταγράψουμε ακολούθως τη μαρτυρία της όπως αυτή προβάλλει μέσα από την αντεξέταση. Παρεμβάλλουμε απλώς ότι η λήψη οπτικογραφημένης κατάθεσης λήφθηκε με βάση τον περί Βίας στην Οικογένεια Νόμο, Ν.119(Ι)/00, όπως αυτός τροποποιήθηκε από το Ν.212(Ι)/04 και τον περί Προστασίας Μαρτύρων Νόμο Ν.95(Ι)/
4. Κατατέθηκε δε ενώπιον του Δικαστηρίου με βάση τις σχετικές πρόνοιες των πιο πάνω Νόμων και με αποδεκτή τη θέση ότι τηρήθηκαν όλοι οι κανόνες λήψης της, καθώς επίσης ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις παρουσίασης της στο Δικαστήριο ως μαρτυρίας. Στην οπτικογραφημένη κατάθεση της η παραπονούμενη περιγράφει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες άρχισε να της επιτίθεται άσεμνα ο κατηγορούμενος και δίνει λεπτομέρειες της όλης συμπεριφοράς του. Σύμφωνα με αυτήν το παράπονο της εναντίον του πατέρα της είναι ότι την ενοχλούσε σεξουαλικά. Καθόρισε ότι πριν πολλά χρόνια, κατά το χρονικό διάστημα που οι γονείς της ήταν σε διάσταση και ο πατέρας της διέμενε μόνος στο σπίτι, την έφερε η μητέρα της μαζί με τα άλλα της αδέλφια για να τον δουν. Ήταν τότε ηλικίας πέντε περίπου χρονών. Ανέβηκε μόνη της στο υπνοδωμάτιο των γονέων της και εκεί βρήκε γυμνό τον πατέρα της. Τότε "τζιαι τζιαμέ ας πούμε εκούντησε με τζιαι αγκάλιασε με τζιαι έτσι ας πούμε (παύση) προσπάθησε να τον φιλήσω τζιαι έτσι (παύση) αλλά εγώ εν εκαταλάμβαινα ότι ήταν κάτι κακό". Δίνοντας ακολούθως λεπτομέρειες του συγκεκριμένου συμβάντος κατέθεσε ότι ο πατέρας της ξάπλωνε στο κρεβάτι ανάσκελα χωρίς να είναι σκεπασμένος. Ήταν καλοκαίρι και η ίδια φορούσε κοντό παντελονάκι. Τον ρώτησε: "παπά γιατί είσαι έτσι;" αλλά αυτός αντί απάντησης την τράβηξε "να ρτω τζιαι εγώ πας το κρεβάτι". Η ίδια εκείνη τη στιγμή "εν εθεώρουν ότι εν κάτι κακό γιατί εν ήξερα". Αφού την τράβηξε πάνω στο κρεβάτι άρχισε να βάζει το χέρι του πάνω στο παντελόνι της, στο σημείο των γεννητικών της οργάνων. Όπως αντιλήφθηκε δεν την χάιδεψε αλλά "μόνο έτζιησε μου". Μετά από αυτό το περιστατικό ο πατέρας της συνέχισε να προβαίνει σε διάφορες άσεμνες πράξεις. Οι πράξεις αυτές λάμβαναν χώρα στο διαμέρισμα όταν η παραπονούμενη μαζί με τα αδέλφια της τον επισκεπτόντουσαν. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις, τις περισσότερες φορές που τον επισκεπτόταν, μεταξύ των ετών 1999-2005, ο κατηγορούμενος πήγαινε στο υπνοδωμάτιο της, έκλεινε την πόρτα και ξάπλωνε στο κρεβάτι μαζί της. Στα πρώτα χρόνια την χάιδευε στο στήθος και στα γεννητικά όργανα και παίρνοντας της το χέρι την πίεζε να του χαϊδέψει "το πουλί του". Στη συνέχεια της ζητούσε να τον φιλήσει στο πέος του. Αυτό έγινε τρεις με τέσσερις φορές. Η ίδια δεν το έκανε παρά μόνο μία φορά όταν, παρά την προσπάθεια της να φύγει από το δωμάτιο, ο κατηγορούμενους "εκούντησε με τζιαι εφίλησα τον". Διευκρινίζοντας ανέφερε "ετράβησεν με πάνω του". Αυτή θύμωσε γιατί δεν ήθελε να το κάνει αλλά ο κατηγορούμενος "εν εδέχετουν" και την τραβούσε. Τα τελευταία δύο-τρία χρόνια προτού πάει γυμνάσιο, ο πατέρας της προσπάθησε κατ΄ επανάληψη να της βάλει "το γεννητικό του όργανο στον κώλο μου, στον ποπό". Η ίδια ένιωθε πόνο. Παρά τις προσπάθειες του όμως ο κατηγορούμενος δεν κατάφερνε να ολοκληρώσει την πράξη του. Της έλεγε ότι δεν μπορούσε να μπει γιατί ακόμη είναι μικρή. Ο πατέρας της προτού επιχειρήσει τα πιο πάνω της έβγαζε κάποια από τα ρούχα. Σε κάποιες από τις περιπτώσεις παρόμοιες πράξεις λάμβαναν χώρα και στο δωμάτιο του κατηγορούμενου. Επεξηγώντας λεπτομερώς τα πιο πάνω η παραπονούμενη ανέφερε: "προσπάθαν να μου βάλει το πράμαν του στον ποπό μου αλλά εν τα κατάφερε γιατί εν έμπαινε". Διευκρίνισε δε ότι η ίδια κατά το χρόνο που ο κατηγορούμενος επιχειρούσε να το πράξει ήταν, συνήθως, ξαπλωμένη στο πλάι και τα χέρια του της άγγιζαν το στήθος. Κάποιες άλλες φορές "ελάλεν μου να γυρίσω μπρούμυτα τζιαι έπεφτεν που πάνω μου". Ότι της έλεγε έκανε "επειδή εφοούμουν γιατί μία φορά είπα του ότι εν θέλω τζιαι άλλο λλίον να με δέρει. Έσπρωξα τον για να φύω τζιαι εκούντησε με τζιαι εθύμωσεν". Μερικές φορές όταν την άγγιζε ή προσπαθούσε να μπει πίσω της "ανάσαινε έτσι, έτσι πολύ δυνατά τζιαι γλήορα". Όταν γινόντουσαν όλα αυτά, τα υπόλοιπα παιδιά βρισκόντουσαν στο σαλόνι όπου έπαιζαν "play station". Λόγω της συμπεριφοράς του κατηγορούμενου η παραπονούμενη, πάντα σύμφωνα με την οπτικογραφημένη κατάθεση της, κάποιες φορές δεν ήθελε να πηγαίνει στο διαμέρισμα. Η μητέρα της όμως την παρότρυνε να πηγαίνει, καθ΄ ότι δεν γνώριζε "ήντα που εγινίσκετουν". Τα Χριστούγεννα του 2005 και ενώ η μητέρα της μαζί με τη θεία της και τη γιαγιά της συζητούσαν ένα θέμα σχετικά με άνδρες, η παραπονούμενη της ανέφερε ότι "εν θέλω τον παπά μου". Η μητέρα της την ρώτησε για ποιο λόγο και αυτή της εξιστόρησε τι συνέβαινε. Λίγο αργότερα εκμυστηρεύτηκε σχετικά και στη δασκάλα του χορού της, με την οποία είχαν ιδιαίτερη σχέση. Το ανέφερε επίσης και σε ένα από τους αδελφούς της, τον ΜΥ
5. Από τότε που το ανέφερε στη μητέρα της δεν ξαναπήγε στο διαμέρισμα. Μαζί με τη μητέρα της και τα αδέλφια της επισκέφτηκαν στη συνέχεια ψυχολόγο στον οποίο δυσκολευόταν να περιγράψει τι συνέβηκε καθ΄ ότι "εν ήξερα ίνταλως να το πω". Η παραπονούμενη κατέθεσε επίσης προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην έκταση βεβαίως που αυτό ήταν επιτρεπτό με δεδομένη την προηγηθείσα κατάθεση ως μαρτυρίας της οπτικογραφημένης κατάθεσης της και κατ΄ ακολουθία των περιορισμών του άρθρου 11(α) του Ν.95(Ι)/2001 και του άρθρου 13 του Ν.119(Ι)/
6. Διευκρίνισε χρονικά πότε έλαβαν χώρα κάποια από τα περιστατικά που περιέγραψε. Σε σχέση με τα συμβάντα στο διαμέρισμα κατέθεσε ότι χρονικά αυτά άρχισαν να συμβαίνουν σχεδόν από τις πρώτες φορές που τον επισκεπτόταν. Όταν την ανάγκασε να του φιλήσει το πέος του η ίδια ήταν πέμπτη - έκτη τάξη του δημοτικού. Γυμνάσιο πήγε το
7. Ως προς το πως ένιωθε η παραπονούμενη από την όλη κατάσταση απάντησε: "εν μου άρεσκεν ότι εγινήσκετουν, ένιωθα διαφορετική από τις άλλες συμμαθήτριες μου και μερικές φορές όταν ήμουν μέσα στο δωμάτιο μου έκλαια". Διευκρίνισε επίσης ότι όταν ο πατέρας της την έβαλλε να αγγίζει το πέος του "μου έπιανε το χέρι μου και το έβαζε στο πέος του και προσπάθαν να το πιέζω πάνω κάτω. Εκείνη την ώρα ανέσαινε βαθιά και απ΄ ότι άκουγα ήταν πιο γρήγορη η ανάσα του". Αρχές της πρώτης γυμνασίου, όπως εξήγησε ένα περίπου μήνα μετά που άρχισε να πηγαίνει γυμνάσιο, σταμάτησε να επισκέπτεται τον πατέρα της. Αντεξεταζόμενη γύρω από τις συνθήκες που αντίκρισε για πρώτη φορά γυμνό τον πατέρα της στο υπνοδωμάτιο των γονέων της, στο Παραλίμνι, ανέφερε ότι η ίδια ήταν ηλικίας πέντε χρονών τότε και διέμενε στη γιαγιά της καθότι οι γονείς της ήταν σε διάσταση. Επισκέφθηκε τον πατέρα της ο οποίος διέμενε στο σπίτι τους. Την είχε φέρει η μητέρα της μαζί με τα αδέλφια της για να τον δουν και η ίδια έφυγε για τη δουλειά της. Ψάχνοντας τον βρήκε στο δωμάτιο του. Ήταν γυμνός και προσπάθησε να την φιλήσει αγγίζοντας την ταυτόχρονα "στο πουλί μου". Σε υποβολή που ακολούθησε ότι λέγει ψέματα απάντησε: "εγώ το έζησα, εγώ το ξέρω. Εγώ σας λέγω τι είπα. Τι είδα." Περιέγραψε στη συνέχεια το διαμέρισμα στη Δερύνεια. Αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στα δύο παράθυρα που έχει στο δωμάτιο της, ένα εκ των οποίων βρίσκεται λίγο πάνω από το κρεβάτι της. Το δεύτερο βρίσκεται απέναντι και "λίγο λοξά". Από αυτό το παράθυρο μπορείς να δεις τα παράθυρα μιας πολυκατοικίας, η οποία βρίσκεται σε απόσταση μερικών μέτρων. Δεν ήταν σίγουρη κατά πόσο στα παράθυρα του υπνοδωματίου της υπήρχαν κουρτίνες. Στη θέση της υπεράσπισης ότι "αυτά τα παράθυρα όλο τον καιρό που πήγαινες στον πατέρα σου μέχρι που σταμάτησες να πηγαίνεις δεν είχε κουρτίνες;" η παραπονούμενη απάντησε: "μπορεί να μην είχε, αλλά όμως θέλω να σας πω επειδή είχε τέσσερα κρεβάτια, είχε δύο ενωμένα γραφεία πάνω στα κρεβάτια μαζί με βιβλιοθήκη στο δωμάτιο με ένα μικρό περιθώριο, μικρή πορτούλα, όχι πορτούλα ένα μικρό περιθώριο για να πας, ήταν πολύ πυκνωμένα." Επανέλαβε ότι ανέφερε στη μητέρα της σχετικά με τη συμπεριφορά του πατέρα της τα Χριστούγεννα του 2005, προσθέτοντας ότι απ΄ εκείνη την περίοδο και μετά μόνο μία φορά πήγε στο διαμέρισμα όταν της το ζήτησε ο μικρότερος αδελφός της για να παίξουν μαζί play station. Η ίδια συμφώνησε να πάει αφού τη διαβεβαίωσε ο αδελφός της ότι δεν θα την αφήσει μόνη της. Έτσι δεν θα έβρισκε ευκαιρία ο πατέρας της να την ενοχλήσει. Αντεξετάστηκε σε έκταση σε σχέση με συγκεκριμένες άσεμνες πράξεις που αποδίδει στον πατέρα της. Επανέλαβε ότι την πίεσε τρεις φορές να του φιλήσει το πέος, αλλά τελικά το φίλησε μόνο μία φορά. Επανέλαβε επίσης ότι ο πατέρας της προσπάθησε πολλές φορές, τις περισσότερες στο δωμάτιο της στο διαμέρισμα, να βάλει το πέος του "στον ποπό μου". Τελευταία φορά που έγινε αυτό ήταν το καλοκαίρι προτού πάει στην πρώτη τάξη του γυμνασίου. Διευκρίνισε επίσης ότι συνήθως γινόντουσαν τα ίδια πράγματα και ότι χρονικά διαρκούσαν 10 με 15 λεπτά κάθε φορά. Αρνούμενη υποβολή ότι τίποτε σχετικό δεν έλαβε χώρα απάντησε, κλαίοντας: "Εγώ ένη ξέρω; Εγώ το έζησα, δεν μπορεί κανένας να το αμφισβητήσει, μακάρι να μην εγινισκούνταν τούτα ούλλα τζιαι δεν θα έκαμνα τίποτε. Κανένα μωρό δεν θα έκαμνε έτσι. Τζιαι καλομαθημένη με είχαν, δεν είχα λόγο να πω ψέματα". Ρωτήθηκε στη συνέχεια, "Kαταρχήν τον πατέρα σου τον αγαπούσες;" και απάντησε "Ναι, γιατί είναι πατέρας μου. Είναι πατέρας μου αλλά έκαμνε ήντα που έκαμνε, είναι διάφορα τα συναισθήματα." Επεξηγώντας κάτω από ποιες συνθήκες βρισκόταν μόνη της στο δωμάτιο με τον πατέρα της, ανέφερε ότι αυτό γινόταν συνήθως όταν τα υπόλοιπα αδέλφια της έπαιζαν play station στο σαλόνι. Ήταν ένα παιχνίδι που τους άρεσε πολύ "και ήταν συνέχεια εκεί και έπαιζαν. Δεν σκέφτηκαν ότι κάτι θα συνέβαινε και να έρθουν". Το τελευταίο μάλιστα διάστημα οι παρενοχλήσεις του πατέρα της ήταν συχνότερες καθότι τα μεγαλύτερα αδέλφια της δεν πήγαιναν στο διαμέρισμα και έτσι "το έκανε πιο συχνά γιατί έβρισκε παραπάνω ευκαιρία". Θέση της παραπονούμενης ήταν ότι η επίσκεψη σε ψυχολόγο έλαβε χώρα μετά από απόφαση της μητέρας της. Στον ψυχολόγο ανέφερε σε γενικές γραμμές τα γεγονότα. Η δε καταγγελία στην Αστυνομία έγινε μετά από προτροπή του ψυχολόγου αυτού. Δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί πότε ακριβώς επισκέφτηκαν τον ψυχολόγο, γεγονός που οδήγησε τον συνήγορο υπεράσπισης να αμφισβητήσει την αξιοπιστία της και ως προς τα σημαντικά για την υπόθεση γεγονότα. Η παραπονούμενη απάντησε σχετικά: "Ναι, αυτά είναι τραυματικές εμπειρίες. Τις θυμάσαι. Σου μένουν. Αλλά για να πας ψυχολόγο δεν πιάνουμε λεπτομέρειες". Για την Κατηγορούσα Αρχή κατέθεσαν ακόμη επτά μάρτυρες. Η Γυν. Λοχίας 333 (ΜΚ1), ο Ιατροδικαστής Σοφοκλής Σοφοκλέους (ΜΚ3), ο Λοχίας 2355 (ΜΚ4), η μητέρα και ο μεγαλύτερος αδελφός της παραπονούμενης (ΜΚ5 και 6 αντίστοιχα) , ο παιδοψυχίατρος Νεόφυτος Παπανεοφύτου (ΜΚ7) και η δασκάλα χορού της παραπονουμένης (ΜΚ8). Καταγράφουμε, συνοπτικά, τη μαρτυρία των μαρτύρων αυτών. Σε κατάλληλο στάδιο της απόφασης θα επανέλθουμε παρεμβάλλοντας τα ουσιαστικά για την υπόθεση μέρη της και αξιολογώντας τα μέσα στο όλο πλέγμα των κατηγοριών και την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία. Η ΜΚ1 υπηρετεί στο Αρχηγείο Αστυνομίας. Είναι τοποθετημένη στο Γραφείο Χειρισμού Θεμάτων Πρόληψης - Καταπολέμησης της Βίας στην Οικογένεια. Την 26.4.06 έλαβε σε ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο λήψης οπτικογραφημένων καταθέσεων την οπτικογραφημένη κατάθεση της παραπονούμενης. Όπως έχουμε ήδη προαναφέρει οι συνθήκες και το νομότυπο λήψης της δεν αμφισβητήθηκαν και οδήγησαν στην από κοινού κατάθεση της ως μαρτυρίας, Τεκμήριο
8. Κατά την αντεξέταση της αμφισβητήθηκε ο τρόπος υποβολής εκ μέρους της ερωτήσεων προς την παραπονούμενη κατά την πορεία λήψης της οπτικογραφημένης κατάθεσης της. Ήταν η θέση της υπεράσπισης ότι η μάρτυρας γνωρίζοντας τα γεγονότα από κατάθεση που έλαβε από τη μητέρα της παραπονούμενης, καθοδηγούσε την τελευταία προκειμένου να αποσπάσει απαντήσεις που θα βοηθούσαν στην τεκμηρίωση των κατηγοριών. Ο ΜΚ3 εξέτασε την παραπονούμενη στις 27.6.06, προκειμένου να διαπιστώσει κατά πόσο έφερε οποιεσδήποτε κακώσεις. Αποτέλεσμα της εξέτασης του ήταν το εύρημα του ότι η παραπονούμενη δεν έφερε οτιδήποτε το αφύσικο. Δεν βρήκε ούτε κάκωση στον πρωκτό, ούτε ρήξη του παρθενικού υμένα. Ο ΜΚ4 ήταν ο ανακριτής της υπόθεσης. Στις 20.4.06 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Αμμοχώστου και στη συνέχεια στο Αρχηγείο Αστυνομίας από τη μητέρα της παραπονούμενης ότι ο σύζυγος της κακοποιούσε και παρενοχλούσε σεξουαλικά την παραπονούμενη. Στις 6.7.06 ανέκρινε τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 9). Αυτός αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη στα υπό διερεύνηση αδικήματα. Στις 26.10.06 τον κατηγόρησε γραπτώς (Τεκμήριο 10) και αυτός απάντησε "δεν παραδέχομαι". Η λήψη της κατάθεσης του κατηγορούμενου καθυστέρησε λόγω παράκλησης της μητέρας της παραπονούμενης, η οποία ήθελε να τελειώσει πρώτα το σχολικό έτος για να μην επηρεαστεί η ανήλικη κόρη της. Αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε κατά πόσο ενημερώθηκε από τη μητέρα της παραπονούμενης για τους λόγους καθυστέρησης υποβολής καταγγελίας. Απάντησε ότι αυτή του ανέφερε πως η καθυστέρηση οφειλόταν στο γεγονός ότι υπέστη σοκ και χρειάστηκε χρόνο να το ξεπεράσει. Του ανέφερε επίσης ότι αναζήτησε βοήθεια και συμβουλή από ψυχολόγο και στη συνέχεια αποτάθηκε στην Αστυνομία. Η μητέρα της παραπονούμενης (ΜΚ5) κατέθεσε γύρω από τις σχέσεις της με τον πρώην σύζυγο της - κατηγορούμενο και την επικοινωνία που είχε αυτός με τα παιδιά τους μεταξύ των ετών 1998-
9. Ανέφερε ότι η παραπονούμενη πολλές φορές "γκρίνιαζε" λέγοντας της ότι δεν ήθελε να πηγαίνει στον πατέρα της. Η ίδια την προέτρεπε να πηγαίνει. Η γκρίνια αυτή άρχισε από τότε που η παραπονούμενη ήταν έξι με επτά ετών και κράτησε, περίπου, μέχρι τον Οκτώβριο περίπου του 2005, οπόταν και σταμάτησε να πηγαίνει στον πατέρα της. Η παραπονούμενη της έδωσε ως δικαιολογητικό της άρνησης της να πηγαίνει στον πατέρα της ότι αυτός την βρίζει. Λίγο αργότερα, αμέσως πριν τα Χριστούγεννα του 2005, η παραπονούμενη της ανέφερε ότι ο πατέρας της την παρενοχλεί σεξουαλικά. Αυτό έγινε σε κάποια στιγμή που η μάρτυρας μαζί με την αδελφή της και τη μητέρα τους συζητούσαν, με αφορμή γεγονός που συνέβηκε σε γνωστή τους, γύρω από τις σχέσεις ανδρών - γυναικών. Όταν η παραπονούμενη αναφέρθηκε στις παρενοχλήσεις του πατέρα της ήταν συγχυσμένη και έκλαιε. Τόσο η μάρτυρας, όσο και η αδελφή της και μητέρα τους "σοκαρίστηκαν". Όπως κατέθεσε: "κλάψαμε όλες μαζί". Αρχικά δεν ήξερε τι να κάνει, ούτε μπορούσε να αποφασίσει ποιο ήταν το σωστό ούτως ώστε να μην επηρεαστεί η παραπονούμενη και τα άλλα παιδιά της. Συζητώντας το όλο ζήτημα με την αδελφή της αποφάσισε να αποταθεί σε ψυχολόγο. Πήγε τον Απρίλιο του
10. Μετά από συμβουλή του αποτάθηκαν σε ειδικό τμήμα της Αστυνομίας για να καταγγείλουν την όλη υπόθεση. Έτσι και έπραξε λίγες μέρες μετά, κατά την περίοδο των διακοπών του Πάσχα. Διευκρίνισε η μάρτυρας ότι η παραπονούμενη δεν έλεγε ούτε στην ίδια λεπτομέρειες της ισχυριζόμενης παρενόχλησης της. Μόνο όταν ξεσπούσε της έλεγε κάποιες λεπτομέρειες. Για το λόγο αυτό, επειδή δηλαδή δεν μπορούσε να εκφραστεί και μετά από προτροπή του ψυχολόγου της, η παραπονούμενη έγραψε λεπτομέρειες σε σημείωμα - επιστολή που ετοίμασε (Τεκμήριο 15). Μετά την καταγγελία της υπόθεσης στην Αστυνομία ένας από τους αδελφούς του κατηγορούμενου, ο ΜΥ1, με τον οποίο η μάρτυρας διατηρούσε ακόμη σχέσεις και μετά το διαζύγιο, τους επισκέφθηκε στο σπίτι μαζί με τη σύζυγο του για να πληροφορηθούν τι έγινε. Δεν πίστευε ότι ο αδελφός του έκανε οτιδήποτε. Κατά τη συνάντηση παρούσα σε κάποια στιγμή ήταν και η παραπονούμενη, η οποία όμως δεν μπορούσε να εκφραστεί και να δώσει λεπτομέρειες. Αντεξεταζόμενη αναφέρθηκε σε έκταση στις σχέσεις της με τον κατηγορούμενο και στις διαφορές που προέκυψαν μεταξύ τους και οι οποίες οδήγησαν στο χωρισμό τους. Έδωσε επίσης λεπτομέρειες γύρω από τις επισκέψεις της οικογένειας στο ψυχολόγο. Ως προς τη συχνότητα των επαφών που είχε η παραπονούμενη με τον πατέρα της, ήταν η θέση της ότι αυτή τον επισκέφθηκε μία φορά μόνο μετά τα Χριστούγεννα του
11. Αιτιολογώντας τους λόγους καθυστέρησης καταγγελίας στην Αστυνομία, ανέφερε ότι φοβόταν να το πράξει γιατί δεν ήθελε να γίνει γνωστό το συμβάν και ως εκ τούτου θα έπρεπε να εξασφαλίσει ότι η καταγγελία θα καλυπτόταν από εχεμύθεια. Πρόσθεσε, σχετικά, ότι η παραπονούμενη της είχε αναφέρει: "δεν θέλω να το μάθουν οι φίλες μου". Ο ΜΚ6, γιος του κατηγορούμενου και αδελφός της παραπονούμενης, κατέθεσε ότι πληροφορήθηκε από τη μητέρα του τους ισχυρισμούς της αδελφής του. Μετά από αυτό όλη η οικογένεια άρχισε να επισκέπτεται ψυχολόγο στη Λάρνακα. Ο ίδιος προσπάθησε να μιλήσει στην αδελφή του αλλά η τελευταία δεν μπορούσε να του αναφέρει πολλά πράγματα. Έκλαιε και του είπε ότι ο πατέρας τους την παρενοχλούσε σεξουαλικά και την εξανάγκαζε να τον αγγίζει και να τον χαϊδεύει με το χέρι της στο πέος του. Πρόσθεσε ο μάρτυρας ότι τα τελευταία χρόνια σταμάτησε να πηγαίνει στον πατέρα του. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι σταμάτησε να πηγαίνει γιατί μεγάλωσε και γιατί τσακώθηκε σε κάποιο στάδιο με τον πατέρα του. Έδωσε λεπτομέρειες για τη διαρρύθμιση του υπνοδωματίου τους στο διαμέρισμα και επεξήγησε ότι εξαρτάται από τον τόπο που κάθεται κάποιος στο κρεβάτι της παραπονούμενης το πόσο καλά μπορεί να δει έξω από το παράθυρο. Διευκρίνισε επίσης ότι στα παράθυρα σε κάποιο χρονικό διάστημα τοποθετήθηκε πλαστικό, αλλά δεν ήταν σε θέση να πει πότε ακριβώς έγινε αυτό. Κατέθεσε επίσης ότι όταν επισκεπτόταν μαζί με τα αδέλφια του τον πατέρα τους, τα αγόρια και ο πατέρας συνήθιζαν να παίζουν play station. Η παραπονούμενη σπάνια έπαιζε μαζί τους. Συνήθως ήταν στο δωμάτιο της και έβλεπε τηλεόραση. Κάποτε έβρισκε και τον πατέρα του εκεί να κάνει το ίδιο. Πρόσθεσε ο μάρτυρας ότι όταν ο πατέρας του βρισκόταν στο δωμάτιο αυτό "κάποτε η πόρτα είναι ανοικτή, κάποτε κλειστή, γιατί έχει και κλιματισμό και δεν μπορεί να μένει ανοικτή συνέχεια". Σε μία περίπτωση είδε ο μάρτυρας την παραπονούμενη να βγαίνει από το δωμάτιο του πατέρα τους και να του λέγει: "θα δεις τι θα σου κάνω και θα σε καταγγείλω στην Αστυνομία". Δέχθηκε τέλος αντεξεταζόμενος ότι η παραπονούμενη δεν του ανέφερε ότι ο πατέρας τους την έβαλε να φιλήσει το πέος του, ούτε ότι προσπάθησε να το βάλει στον πρωκτό της. Του ανέφερε μόνο σε γενικές γραμμές ότι "ο παπάς πειράζει με" και ότι μια μέρα στο κρεβάτι της έπεσε πίσω της και έβαλε το χέρι του στα γεννητικά της όργανα. Ο ΜΚ7 είναι νευρολόγος ψυχίατρος και παιδοψυχίατρος. Εξέτασε σε πολλές περιπτώσεις παιδιά θύματα σεξουαλικής βίας. Υπό την ειδικότητα του ως παιδοψυχίατρος παρακολουθούσε από τον Απρίλιο του 2006 την παραπονούμενη. Διαπίστωσε να παρουσιάζει συναισθηματική διαταραχή με κύρια χαρακτηριστικά ιδέες αναξιότητας, αυτομομφής, ενοχής και μελαγχολίας. Κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων τού περιέγραψε συνεχή παρενόχληση από τον πατέρα της, από μικρής ηλικίας μέχρι και 12 ετών. Ο ίδιος συμβούλεψε τη μητέρα να αποταθεί στις αρμόδιες αρχές και την έφερε σε επαφή με το αρμόδιο τμήμα της Αστυνομίας. Μετά από προτροπή του και λόγω της αδυναμίας της παραπονούμενης να εκφραστεί με λεπτομέρεια στη μητέρα της ως προς τα ισχυριζόμενα συμβάντα, η παραπονούμενη τα κατέγραψε σε επιστολή της προς τη μητέρα της (Τεκμήριο 15). Διευκρίνισε ο μάρτυρας ότι η συναισθηματική διαταραχή της παραπονούμενης είχε ως αιτία τις σκέψεις γύρω από τα περιστατικά της παρενόχλησης. Ένιωθε ενοχές για την κατάσταση, θεωρούσε ότι ήταν διαφορετική από άλλα κορίτσια της ηλικίας της, ότι είχε κάτι διαφορετικό πάνω της το οποίο οι άλλοι μπορούσαν να καταλάβουν. Ένιωθε επίσης ότι προκάλεσε μία στενοχωρία σε όλη την οικογένεια της και είχε έντονα αισθήματα ντροπής. Ήταν επιστημονική θέση του μάρτυρα ότι ίχνη των ψυχικών τραυμάτων της παραπονούμενης θα την ακολουθούν σε όλη της τη ζωή. Ήταν επίσης θέση του ότι ένα παιδί, θύμα τέτοιας βίας όπως αυτή που υπέστη η παραπονούμενη, έχει επιπτώσεις συνήθως όσον αφορά την εξέλιξη της ψυχικής υγείας και στη ψυχοσωματική του ανάπτυξη. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η παραπονούμενη του περιέγραψε τη σεξουαλική κακοποίηση της αποσπασματικά και χωρίς να την πιέζει ο ίδιος να του αναφέρει όλες τις λεπτομέρειες. Την άφηνε να μιλά όπως νιώθει και με αυτόν τον τρόπο κάθε φορά έβγαιναν κάποια στοιχεία. Σε κάποιο στάδιο ο μάρτυρας ήταν σε θέση να καταλάβει επ΄ ακριβώς τι έγινε και τότε ήταν που συμβούλεψε τη μητέρα να αποταθεί στην Αστυνομία. Διευκρίνισε ότι δεν είναι μέρος της διαγνωστικής αξιολόγησης του η επικοινωνία του και με τον θύτη και ότι ο ίδιος ενεργεί ως ψυχίατρος και όχι ως ανακριτής. Όπως διευκρίνισε επίσης ότι ο ίδιος δεν έδωσε σημασία ως προς τις λεπτομέρειες του χώρου που λάμβαναν χώρα τα γεγονότα, γιατί αυτό του ήταν αχρείαστο για σκοπούς της δικής του εξέτασης. Πρόσθεσε τέλος ότι μέσα από τις συναντήσεις που είχε με την παραπονούμενη διαπίστωσε "πόσο απογοητευμένη ήταν γιατί αγαπούσε τον πατέρα της και θα ήθελε ο πατέρας της να ήταν σε θέση να καταλάβει ότι έκανε λάθος, να αλλάξει και να μην επαναλάβει αυτά τα πράγματα και να είναι ο πατέρας της." Η ΜΚ8 είναι η δασκάλα χορού της παραπονούμενης. Την γνωρίζει τα τελευταία τέσσερα χρόνια και έχουν αναπτύξει μεταξύ τους σχέσεις εμπιστοσύνης. Μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου του 2006 η μάρτυρας αντιλήφθηκε την παραπονούμενη να είναι αναστατωμένη. Την ρώτησε τι συμβαίνει και αυτή της ανέφερε ότι ο πατέρας της την παρενοχλούσε σεξουαλικά στο διαμέρισμα του. Της είπε συγκεκριμένα ότι την άγγιζε σε διάφορα μέρη του σώματος της και την έβαζε "να τον γλείφει και να τον φιλά στο πέος του". Η μάρτυρας είχε διαπιστώσει ότι τον τελευταίο χρόνο η παραπονούμενη ήταν πολύ πιο ευαίσθητη, με αποκορύφωμα το διάστημα μεταξύ Φεβρουαρίου - Μαρτίου του 2006, οπόταν την αντιλήφθηκε να είναι πολύ αναστατωμένη. Αντεξεταζόμενη συμφώνησε ότι η παραπονούμενη της ανέφερε ότι η σεξουαλική παρενόχληση της λάμβανε χώρα στο διαμέρισμα στη Δερύνεια. Διευκρίνισε επίσης ότι δεν της καθόρισε πόσες φορές την εξανάγκασε ο πατέρας της να φιλήσει το πέος του. Ο κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει μαρτυρία από τη θέση εξεταζόμενου μάρτυρα. Η υπεράσπιση πρόσφερε επίσης τη μαρτυρία δύο ακόμη προσώπων: ενός από τα αδέλφια του κατηγορούμενου και ενός από τα παιδιά του. Καταθέτοντας ο κατηγορούμενος αναφέρθηκε στις μεταξύ του και της συζύγου του σχέσεις, τονίζοντας ότι τον Σεπτέμβριο του 1998 εγκατέλειψε οικειοθελώς το σπίτι προκειμένου να μην ταλαιπωρούνται τα παιδιά. Έκτοτε διαμένει στο διαμέρισμα. Ανέφερε περαιτέρω ότι η σχέση του με την ανήλικη κόρη του ήταν άριστη. Πρόσθεσε ότι της έχει ιδιαίτερη αδυναμία δεδομένου ότι είναι μοναχοκόρη. Χαρακτήρισε τα μεταξύ τους αισθήματα ως αμοιβαία. Είπε ότι μικροπροβλήματα είχε με όλα τα παιδιά του και δέχθηκε πως σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά πάντα σε λογικά πλαίσια σωφρονισμού, κτυπούσε τα παιδιά του συμπεριλαμβανομένης της κόρης του. Σ΄ αυτές τις περιπτώσεις η παραπονούμενη του έλεγε: "να δεις τι θα σου κάμω". Περιέγραψε με λεπτομέρεια το δωμάτιο των παιδιών στο διαμέρισμα και σημείωσε ιδιαίτερα ότι μόνο στο ένα από τα παράθυρα του δωματίου αυτού, το βόρειο, έβαλε σε κάποιο στάδιο αυτοκόλλητο. Στο άλλο, το δυτικό, από το οποίο μπορούσε κάποιος να δει παράθυρα και μπαλκόνι πολυκατοικίας που βρίσκεται απέναντι, δεν τοποθέτησε πλαστικό. Κατέθεσε ακόμη ότι από αυτό το παράθυρο "σίγουρα υπάρχει δυνατότητα αν κοιτούσε κάποιος από απέναντι να δει το κρεβάτι της κόρης του". Συμπλήρωσε περαιτέρω ότι τα δύο τελευταία χρόνια τοποθέτησε κουρτίνες και στα δύο παράθυρα. Παραδεχόμενος ότι επισκεπτόταν το δωμάτιο των παιδιών του και μάλιστα και σε περιπτώσεις που ήταν μόνη της η κόρη του σ΄ αυτό, χαρακτήρισε αυτή τη συμπεριφορά του ως πολύ φυσιολογική και στα πλαίσια των σχέσεων πατέρα - παιδιού. Ήταν σταθερή του θέση ότι ουδέποτε άγγιξε άσεμνα τη θυγατέρα του ή της είπε οτιδήποτε πονηρό ή κυκλοφόρησε γυμνός στο σπίτι ή στο διαμέρισμα. Μετά το Σεπτέμβριο του 2005 πρόσεξε μία αλλαγή στη συμπεριφορά της παραπονούμενης, την θεώρησε όμως φυσιολογική λόγω της εφηβείας της. Όταν πληροφορήθηκε, τον Ιούλιο του 2006 για την εναντίον του καταγγελία υπέστη σοκ. Επειδή ο ανακριτής της υπόθεσης του ανέφερε ότι είχε δικαίωμα να εξετάσει με δικό του ψυχολόγο την κόρη του, μίλησε σχετικά με την πρώην σύζυγο του η οποία όμως δεν δεχόταν να γίνει κάτι τέτοιο. Κατέθεσε επίσης ότι η κόρη του εξακολουθούσε να τον επισκέπτεται στο σπίτι μέχρι και τον Απρίλιο του
12. Είπε συγκεκριμένα ότι μεταξύ Σεπτεμβρίου του 2005 και Απριλίου του 2006 τον επισκέφθηκε έξι με οκτώ φορές. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι μετά τον Απρίλιο του 2006 η παραπονούμενη δεν ξαναήρθε στο διαμέρισμα, σε αντίθεση με τα δύο μικρότερα αγόρια του τα οποία τον επισκέφθηκαν τέσσερις με πέντε φορές. Διαφοροποίησε επίσης προηγούμενη του θέση διευκρινίζοντας ότι η κόρη του τον επισκέφθηκε έξι με οκτώ φορές μεταξύ Δεκεμβρίου του 2005 και Απριλίου του
13. Όπως είπε: "ερχόταν πιο αραιά από τους άλλους, αλλά ερχόταν". Επέμενε περαιτέρω ότι την εναντίον του καταγγελία την πληροφορήθηκε από την Αστυνομία τον Ιούλιο του
14. Όπως επίσης ότι μαζί με την κόρη του έκτοτε μίλησε τρεις με τέσσερις φορές τηλεφωνικά. Επανέλαβε ότι από τα παιδιά του καλύτερη σχέση είχε με την κόρη του. Αρνήθηκε όμως ότι έκανε σε αυτή περισσότερα δώρα. Αρνήθηκε τέλος υποβολές ότι κατ΄ επανάληψη επιτέθηκε άσεμνα στην παραπονούμενη, χαρακτηρίζοντας τις θέσεις αυτές ως "φαντασιώσεις". Ο αδελφός του κατηγορούμενου κατέθεσε ότι διατηρούσε ακόμα και μετά το διαζύγιο πολύ καλές σχέσεις με τη μητέρα της παραπονούμενης και τα παιδιά. Όταν πληροφορήθηκε για την καταγγελία ενδιαφέρθηκε άμεσα να πληροφορηθεί τα γεγονότα. Βασική έγνοια του ήταν να αποσυρθούν οι κατηγορίες και να μην προχωρήσει η όλη υπόθεση. Θεωρούσε ότι αυτό ήταν προς το συμφέρον των παιδιών και της οικογένειας γενικότερα. Ο ίδιος, γνωρίζοντας τον αδελφό του, πίστευε ότι ήταν αδύνατο να συμπεριφέρθηκε με τον τρόπο που του καταλόγιζε η παραπονούμενη. Του ήταν βολικό να επισκέπτεται τόσο τον κατηγορούμενο όσο και την πρώην νύφη του πολύ συχνά, σχεδόν κάθε βδομάδα, επειδή η κόρη του ήταν παντρεμένη και διέμενε κοντά στην οικογένεια του κατηγορούμενου. Ακόμα και όταν μετακόμισε η κόρη του, το 2002, εξακολουθούσε να επισκέπτεται τον κατηγορούμενο τουλάχιστον μία φορά τον μήνα. Κατά το διάστημα των πρώτων μηνών του 2006 διαπίστωσε ότι η παραπονούμενη ήταν μαζί με τον πατέρα της τις Κυριακές. Την έβλεπε κάθε φορά που επισκεπτόταν τον αδελφό του στο διαμέρισμα. Από τον Ιανουάριο του 2007 σταμάτησε να έχει οποιαδήποτε επαφή με την πρώην νύφη του και τα παιδιά. Θεωρούσε ότι αυτό είναι ορθότερο, δεδομένου ότι η υπόθεση είχε προχωρήσει πλέον δικαστικά. Κατά τη διάρκεια των επαφών του με τη μητέρα της παραπονούμενης γινόντουσαν μεταξύ τους συζητήσεις για απόσυρση της υπόθεσης. Η μητέρα όμως έθετε ως όρο να ζητήσει συγνώμη ο κατηγορούμενος από την οικογένεια του. Το μετέφερε στον κατηγορούμενο. Αυτός "ήταν δεκτός". Ήθελε μόνο "να μην μηδενιστεί απέναντι στην οικογένεια του σαν πατέρας". Συμπλήρωσε o μάρτυρας ότι την 16.7.06 και σε συνάντηση που είχε στο σπίτι της μητέρας της παραπονούμενης, ρώτησε την παραπονούμενη "τι παράπονο έχεις από τον πατέρα σου;" και αυτή απάντησε "δεν μου κάνει δώρα ούτε καμία φορά μου έδωσε £5 να κρατώ" Της ξαναείπε: "αυτό είναι το παράπονο σου; Μόνο αυτό;" Τότε, και καταγράφουμε αυτολεξεί τη μαρτυρία του: "και κάτι ήθελε να πει, κάτι άλλο, αλλά δεν μιλούσε το παράπονο που ήταν να πει κάτι άλλο". Αντεξεταζόμενος έθεσε ότι ο ίδιος αντιλαμβανόταν τη σχέση του αδελφού του με την παραπονούμενη ως σχέση πατέρα - παιδιού και δεν διαπίστωσε ποτέ να της είχε ξεχωριστή αγάπη σε σύγκριση με τα υπόλοιπα παιδιά του. Χαρακτήρισε την πρώην νύφη του ως "πάρα πολύ καλή κοπέλα". Επέμενε ότι σε όλες τις επισκέψεις του στο διαμέρισμα το 2006 παρούσα ήταν η παραπονούμενη μαζί με τον μικρότερο αδελφό της. Κατέθεσε επίσης ότι ο ανακριτής της υπόθεσης τον ενημέρωσε ότι είχαν το δικαίωμα να έχουν τη γνώμη και δικού τους ψυχολόγου και προς το σκοπό αυτό ζήτησαν από τη μητέρα της παραπονούμενης να επιτρέψει την εξέτασή της. Αυτή όμως του απάντησε "ούτε να το σκεφτείς". Δεν τον πληροφόρησε για ποιο λόγο δεν δεχόταν. Αναφέρθηκε σε έκταση στην επίσκεψη του ημερ. 16.7.06 στο σπίτι της πρώην νύφης του. Το έπραξε όταν για πρώτη φορά πληροφορήθηκε την εναντίον του αδελφού του καταγγελία. Ζήτησε από τα δύο μικρότερα παιδιά να πάνε στα δωμάτια τους γιατί θεωρούσε ότι δεν ήταν σωστό να ακούσουν την μεταξύ του και της μητέρας τους συζήτηση. Παρέμεινε μόνο το μεγαλύτερο από τα παιδιά, ο ΜΚ
15. Ήταν η θέση του ότι η μητέρα δεν του ανέφερε χρονικά πότε έλαβαν χώρα τα ισχυριζόμενα γεγονότα. Επέμενε δε ότι από τα όσα του ανέφερε (η μητέρα) κατά τη συνάντηση αυτή ο ίδιος αντιλήφθηκε ότι δεν είχε λάβει χώρα σεξουαλική παρενόχληση. Επέμενε επίσης ότι δεν του αναφέρθησαν λεπτομέρειες παρενόχλησης. Σε κάποια στιγμή της συζήτησης και όταν ο μάρτυρας ανέφερε "πως είναι δυνατό ένας πατέρας που δίνει τα πάντα για την οικογένεια να φτάσει σε τέτοια πράξη;" η παραπονούμενη κατέβηκε "διαμαρτυρόμενη" από το δωμάτιο της και κλαίοντας είπε: "ο πατέρας μου δεν είναι καλός και εμένα δεν μου έδωσε ποτέ £5" Αρνήθηκε τέλος υποβολή ότι από τα Χριστούγεννα του 2005 και μετά δεν είδε την παραπονούμενη στο διαμέρισμα. Ήταν σταθερή του θέση ότι το 2006 ήταν πιο συχνές οι επισκέψεις του στον αδελφό του και ουδέποτε διαπίστωσε να λείπει η παραπονούμενη. Τελευταίος μάρτυρας υπεράσπισης ήταν ο δεύτερος σε ηλικία γιος του κατηγορούμενου. Αναφέρθηκε στις επισκέψεις του μαζί με τα αδέλφια του στο διαμέρισμα. Κατέθεσε επίσης ότι γύρω στον Απρίλιο του 2006 και ενώ βρισκόταν στο σπίτι στο Παραλίμνι και συζητούσε με την αδελφή του την πρόσεξε να είναι "αντιδραστική" και να του αντιμιλά. Την ρώτησε γιατί του συμπεριφέρεται έτσι και μετά από δική του επιμονή αυτή του ανέφερε ότι ο πατέρας τους "την παρενοχλούσε σεξουαλικά" στο διαμέρισμα του. Περιέγραψε το δωμάτιο τους σ΄ αυτό το διαμέρισμα, συμπληρώνοντας ότι στα παράθυρα τοποθετήθηκε αυτοκόλλητο λίγο χρόνο μετά τη μετακόμιση εκεί του πατέρα του. Το αυτοκόλλητο αυτό παρεμποδίζει άλλους να βλέπουν μέσα στο διαμέρισμα. Καθορίζοντας το χρόνο που τοποθετήθηκε το αυτοκόλλητο ανέφερε "το έβαλε ένα - δύο χρόνια μετά που πήγε". Προχωρώντας ο μάρτυρας κατέθεσε ότι όταν επισκεπτόντουσαν τον πατέρα τους ο ίδιος μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του έπαιζαν play station. Η παραπονούμενη "συνήθως έπαιζε στο άλλο δωμάτιο nintendo". Ο μικρότερος αδελφός του κάποτε έπαιζε μαζί τους, κάποτε με την αδελφή τους. Κατέθεσε περαιτέρω ότι η παραπονούμενη ήταν πιο αντιδραστική όταν την μάλωνε ο πατέρας τους και του έλεγε αρκετές φορές "εν να δεις τι θα σου κάνω". Πρόσθεσε ότι συνήθως τον απειλούσε "εν να σου δείξω" ή κάτι παρόμοιο. Θυμόταν ότι κάποιες φορές που η αδελφή του ήταν στο δωμάτιο της ο πατέρας τους την επισκεπτόταν. Δεν τον θυμόταν όμως σε καμία περίπτωση να κλείνει την πόρτα όταν βρισκόταν μόνος του με την παραπονούμενη στο δωμάτιο. Ο ίδιος έτυχε να μπει στο δωμάτιο όταν ήταν εκεί ο πατέρας του και η αδελφή του και συνήθως τους έβλεπε να παίζουν nintendo. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο πατέρας του ήταν πιο ανεκτικός με την αδελφή του στην οποία έκανε και πιο ακριβά δώρα. Πρόσθεσε επίσης ότι η αδελφή του δεν ξαναπήγε στο διαμέρισμα μετά τη μέρα που του εξομολογήθηκε τι συμβαίνει. Ο ίδιος το 2006 πήγαινε μία με δύο φορές την εβδομάδα στον πατέρα του και όλο αυτό το διάστημα είδε εκεί μία με δύο φορές τον θείο του. Του υποβλήθηκε ως τελευταία ερώτηση στην αντεξέταση: Ε. Όταν γνώριζες αυτά που έκανε ο πατέρας σου της Αναστασίας πήγες καμιά φορά, άλλη φορά μαζί με την Αναστασία, επισκέφθηκε η αδελφή σου τον πατέρα σου; Α. Μαζί με την αδελφή μου μετά που το έμαθα όχι. Εγώ πήγα λίγες φορές. Βασικά στις αρχές η αδελφή μου πριν να μου το εξομολογηθεί δεν ήθελε να πηγαίνει, μπορεί να πήγε 1-2 φορές γιατί εμείς την πιέζαμε. Επειδή δεν ξέραμε το λόγο που δεν ήθελε να πηγαίνει της λέγαμε «γιατί δεν πάεις; Ίντα που έχει τίποτε; Είναι παπάς σου» ας πούμε, δεν ξέραμε, μετά την ανακοίνωση της δεν ξαναπήγε." Επανεξεταζόμενος ως προς τον αριθμό των επισκέψεων της αδελφής του στο διαμέρισμα μετά τα Χριστούγεννα του 2005 ανέφερε "δεν θυμάμαι, το μόνο που θυμάμαι ήταν ότι οι επισκέψεις αραίωναν νομίζω όσο φτάναμε στον καιρό όταν μου είπε ότι την παρενοχλούσε σεξουαλικά." Ο συνήγορος του κατηγορούμενου επικέντρωσε, φυσιολογικά, την αγόρευση του στη μαρτυρία της ΜΚ2 - παραπονούμενης. Εισηγήθηκε ότι εντοπίζονται ουσιαστικές αντιφάσεις σ΄ αυτή, τέτοιες που πλήττουν την αξιοπιστία της ουσιωδέστερης μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή. Παρεμβάλλουμε ότι σε κατοπινό στάδιο θα θέσουμε πιο αναλυτικά τις, κατά την υπεράσπιση, αδυναμίες της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής και ανάλογα θα τις εξετάσουμε. Πρόσθεσε περαιτέρω ο κ. Σαβεριάδης ότι τα δικαιώματα του κατηγορούμενου για δίκαιη δίκη παραβιάστηκαν αφενός καθότι δεν είχε την ευχέρεια η υπεράσπιση να εξετάσει με δικό της ψυχίατρο την παραπονούμενη και αφετέρου για το λόγο ότι δεν είχε λάβει, εγκαίρως, από την Κατηγορούσα Αρχή γνώση για την ύπαρξη επιστολής της παραπονούμενης (Τεκμήριο 15) μέσα από την οποία περιγράφει τα γεγονότα που έζησε. Την ύπαρξη του τεκμηρίου αυτού πληροφορήθηκε η υπεράσπιση κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας και αφού προηγουμένως είχε δώσει ήδη τη μαρτυρία της η παραπονούμενη. Ήταν τελική εισήγηση της πλευράς της υπεράσπισης ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του κατηγορούμενου. Αγορεύοντας ο κ. Στεφάνου για την Κατηγορούσα Αρχή, συμφώνησε με το συνήγορο υπεράσπισης ότι ο ακρογωνιαίος λίθος στήριξης της προσπάθειας της πλευράς του για απόδειξη των κατηγοριών εναντίον του κατηγορούμενου είναι η μαρτυρία της παραπονούμενης και η κρίση περί της αξιοπιστίας της. Σε αντίθεση με την υπεράσπιση όμως εισηγήθηκε ότι δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση στη μαρτυρία της παραπονούμενης, ούτε ενυπάρχουν σ΄ αυτή αδυναμίες τέτοιες που να είναι ικανές να την μολύνουν και να οδηγήσουν το Δικαστήριο σε απόρριψη της ως αναξιόπιστης. Είναι η θέση του συνήγορου για την Κατηγορούσα Αρχή ότι τυχόν μικροαντιφάσεις που είναι δυνατό να εντοπιστούν στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και ιδίως αυτής της παραπονούμενης, είναι απόλυτα φυσιολογικές, δεδομένης της ηλικίας της, της ευρύτητας των γεγονότων που αφορά και της χρονικής έκτασης που αυτά καλύπτουν. Πρόσθεσε ο κ. Στεφάνου ότι κανένα δικαίωμα του κατηγορούμενου έχει παραβιαστεί και κατέληξε τονίζοντας ότι η Κατηγορούσα Αρχή μέσα από τη μαρτυρία που πρόσφερε έχει αποδείξει το σύνολο των συστατικών στοιχείων των κατηγοριών. Η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία αντικρίζεται και αξιολογείται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και πάντοτε σε συνάρτηση και σύγκριση με την υπόλοιπη μαρτυρία. Δεν είναι ορθή μικροσκοπική εξέταση της. Πρέπει να προσεγγίζεται σφαιρικά και κάτω από το πρίσμα των περιστάσεων. Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας αυτής είναι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο. Στο νοηματικό περιεχόμενο του όρου "εντύπωση" περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, οι αντιδράσεις του μάρτυρα, ο τρόπος που απαντά, η ευχέρεια που είχε να αντιληφθεί τα γεγονότα και η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει. Το σύνολο δηλαδή των γνωρισμάτων που συνθέτουν αφενός τον μάρτυρα που έχει σεβασμό στην αλήθεια και αφετέρου που είχε τις εξ αντικειμένου δυνατότητες να συλλάβει με τις αισθήσεις του όσα αναβιώνει με τη μαρτυρία του (Χ" Γεωργίου ν. Δημοκρατίας