Αστυνομία ν. Στέλλα-Μαρία Ιωακειμίδου, Αρ. Υποθέσεως: 4645/07, 15.06.2007

(2), 134 και 140

(3)των περί Δήμων Νόμων Ν.111/85και Καν. 3(στ) και 31Α

(2)των περί Τροχαίας Δημοτικών Κανονισμών Λάρνακος 1952 και 1955 όπως έχουν τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος η Κατηγορουμένη στις 30.09.06 στη Λάρνακα και εντός των δημοτικών ορίων αυτής και ενώ είχε την κατοχή ή/και ιδιοκτησία του μηχανοκίνητου οχήματος με αριθμό εγγραφής BAD620, στάθμευσε τούτο στην οδό Αγίου Λαζάρου σε χώρο στάθμευσης οχημάτων, ελεγχόμενο δια μετρητού άνευ της καταβολής του αναλογούντος τέλους στάθμευσης. Προς απόδειξη της κατηγορίας η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε στο Δικαστήριο ένα μάρτυρα. Τούτος είναι ο τροχονόμος με αριθμό 13 Λεωνίδας Ευθυμίου (ΜΚ1). Όταν η Κατηγορουμένη κλήθηκε σε απολογία, επέλεξε και προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Όπως ανέφερε δεν επιθυμούσε να παρουσιάσει οιανδήποτε άλλη μαρτυρία. Συνοπτικά η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου έχει ως ακολούθως. Ο ΜΚ1 είναι τροχονόμος και μεταξύ των καθηκόντων του είναι και ο έλεγχος παρκόμετρων. Στις 30.09.06 εντόπισε το όχημα BAD620 στην οδό Αγίου Λαζάρου στη Λάρνακα σταθμευμένο σε παρκόμετρο που έφερε την ένδειξη τέλος χρόνου. Ο ΜΚ1 σημείωσε τον αριθμό του οχήματος καθώς επίσης και την ώρα εντοπισμού του. Μετά πάροδο περίπου μιας ώρας εντόπισε εκ νέου το εν λόγω όχημα σταθμευμένο στην ίδια θέση με το παρκόμετρο να υποδεικνύει την ίδια ένδειξη. Τότε, ο μάρτυρας εξέδωσε εξώδικο για το ποσό των Λ.Κ.5,00 το οποίο μέχρι σήμερα δεν πληρώθηκε. Στο Δικαστήριο κατέθεσε ως τεκμήριο 1 έγγραφο που περιήλθε στην κατοχή του μετά από έρευνα που διεξήγαγε και δεικνύει ότι ιδιοκτήτης του εν λόγω οχήματος (ΒAD620) είναι η Κατηγορουμένη. Περαιτέρω, ο μάρτυρας ανέφερε ότι έλεγξε το υπό αναφορά παρκόμετρο και διαπίστωσε ότι λειτουργούσε. Σύμφωνα με το ΜΚ1 πέντε ημέρες μετά την καταγγελία, δηλαδή στις 05.10.06 ο βοηθός υπεύθυνος κ. Καραισκάκης τον ενημέρωσε ότι εν σχέσει με το συγκεκριμένο παρκόμετρο υποβλήθηκε παράπονο ότι τούτο ήταν χαλασμένο. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι ειδοποιήθηκε τεχνικός ο οποίος ήλεγξε τούτο και διαπίστωσε πως δεν παρουσίαζε πρόβλημα. Επί του προκειμένου, ο μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο 2. Δεν γνώριζε ο μάρτυρας κατά πόσο έγιναν άλλες καταγγελίες οχημάτων σχετιζόμενες με το εν λόγω παρκόμετρο, αλλά γνώριζε ότι δεν υποβλήθηκαν άλλα παράπονα για τη λειτουργία τούτου. Τέλος, ο μάρτυρας επεξήγησε ότι η ένδειξη τέλος χρόνου σημαίνει ότι, είτε ο χρόνος που εξασφαλίζουν τα κέρματα που τοποθετήθηκαν έχει λήξει, είτε ότι δεν έχουν τοποθετηθεί καθόλου κέρματα. Ο ΜΚ1 δεν αντεξετάστηκε. Η Κατηγορουμένη στην ανώμοτη δήλωση της ανέφερε ότι στάθμευσε το όχημα της σε παρκόμετρο, έβαλε κέρμα των 20σεντ το οποίο δεν γινόταν αποδεχτό, κάλεσε κάποιο καταστηματάρχη παρακείμενου καταστήματος και του υπέδειξε τη μη αποδοχή του κέρματος και τότε αποχώρησε από το μέρος. Όταν επέστρεψε στο όχημά της και βρήκε το εξώδικο επανέλαβε την ίδια διαδικασία με τα ίδια όμως αποτελέσματα. Πήγε τότε στο γραφείο του Δήμου το οποίο όμως ήταν κλειστό. Μετά από λίγες μέρες, εφόσον αδυνατούσε ενωρίτερα, πήγε στο Δημαρχείο και υπέβαλε το παράπονο της σε σχέση με τη λειτουργία του παρκομέτρου. Λίγες ημέρες μετά από το παράπονο της, την ειδοποίησαν τηλεφωνικώς ότι το παρκόμετρο ελέγχθηκε και δεν αντιμετώπιζε πρόβλημα. Η ίδια όμως επέμεινε ότι το παρκόμετρο ήταν χαλασμένο. Μετά από το κλείσιμο της υπόθεσης για την Κατηγορουμένη οι δύο πλευρές προέβηκαν σε αγορεύσεις. Η μεν κα Αργυρού υποστήριξε ότι η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεικνύει τη διάπραξη του αδικήματος και ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να καταδικάσει την Κατηγορουμένη, ενώ η Κατηγορουμένη ουσιαστικά επανέλαβε όσα ανέφερε και στην ανώμοτη δήλωσή της. Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη-βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελ. 251). Στην εν λόγω ενέργεια προέβηκα έχοντας επίγνωση ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίζεται στην ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά, αλλά επεκτείνεται και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από το συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056) Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της έκφανσης της διαδικασίας είχα κατά νου ότι η αποτίμηση της αξιοπιστίας μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Περαιτέρω, για ότι αφορά τη δήλωση της Κατηγορουμένης έλαβα υπόψη μου τις αρχές που ισχύουν και εφαρμόζονται στην αξιολόγηση ανώμοτης δήλωσης, ότι δηλαδή ο χαρακτήρας αυτής είναι περισσότερο πειστικής παρά αποδεικτικής σημασίας (βλ. Anastassiades v. The Republic

(1977)2 CLR 97). Κρίνω ορθό να επισημάνω εδώ ότι ως προκύπτει από τη μαρτυρία του ΜΚ1 και την ανώμοτη δήλωση της Κατηγορουμένης, μοναδικό επίδικο θέμα είναι η λειτουργία του υπό αναφορά παρκομέτρου. Στη βάση τούτου, σημειώνω ότι ο ΜΚ1 μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Ο μάρτυρας ήταν τόσο αυθόρμητος όσο και επεξηγηματικός αναφορικά με όσα ο ίδιος έπραξε, αλλά ακόμη και με ότι περιήλθε στην αντίληψή του. Πλην του σημείου που ανέφερα ότι ανακύπτει ως μοναδικό επίδικο θέμα, σημείο το οποίο σχολιάζω πιο κάτω ξεχωριστά, τη μαρτυρία του ΜΚ1 την αποδέχομαι στην ολότητά της. Άλλωστε, αυτή η μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορουμένη ενώ ακόμη ταυτίζεται και ως εκ τούτου ενισχύεται και από την ανώμοτη δήλωση της Κατηγορουμένης. Η ταύτιση για ό,τι αφορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς του οχήματος BAD620, την οδήγηση και στάθμευση τούτου στις 30.09.06, αλλά ακόμη και τα γεγονότα που επακολούθησαν της έκδοσης του εξωδίκου. Πέραν των πιο πάνω, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο ΜΚ1 προέβη σε ενέργειες για διαπίστωση της λειτουργίας του παρκομέτρου. Αποδέχομαι δηλαδή ότι, ως ο μάρτυρας ανέφερε στο Δικαστήριο, όταν εντόπισε το εν λόγω όχημα, εφόσον το παρκόμετρο όπου ήταν σταθμευμένο ήταν με χειροκίνητο μοχλό έλεγξε κατά πόσο τούτος ήταν μπλοκαρισμένος. Αποδέχομαι ακόμη ότι ως ο μάρτυρας ανέφερε, δεν διαπίστωσε κάτι τέτοιο. Τούτη βέβαια η αναφορά του ΜΚ1 δεν δίδει έρεισμα κατάληξης ότι το εν λόγω παρκόμετρο λειτουργούσε κανονικά, δηλαδή ότι αποδεχόταν τα κέρματα. Κάτι τέτοιο δεν υποστηρίκτηκε από το ΜΚ

1. Ό,τι προκύπτει από τη θέση του μάρτυρα είναι πως ο χειροκίνητος μοχλός του παρκομέτρου δεν ήταν μπλοκαρισμένος. Αυτή τη διαπίστωση του μάρτυρα την αποδέχομαι. Στρέφομαι τώρα στο τεκμήριο
2. Τούτο το τεκμήριο αναγράφει τα αποτελέσματα ελέγχου που διενήργησε τεχνικός, δηλαδή πρόσωπο άλλο από το ΜΚ1, επί του υπό αναφορά παρκομέτρου. Εξ υπαρχής αναφέρω ότι αυτά τα αποτελέσματα δεν τα αποδέχομαι. Ο έλεγχος του παρκομέτρου χρήζει κάποιας εξειδικευμένης γνώσης ή εμπειρίας. Τούτος ήταν άλλωστε και ο λόγος που πέραν του ελέγχου που διενήργησε ο ΜΚ1, το παρκόμετρο ελέγχθηκε από τεχνικό. Η παρουσίαση του τεκμηρίου 2 στο Δικαστήριο έγινε μέσω του ΜΚ
3. Ο περί Αποδείξεως Νόμος Κεφ. 9 παρέχει βέβαια τη δυνατότητα αποδοχής εξ ακοής μαρτυρίας (βλ. άρθρο 24). Αυτή όμως η δυνατότητα ουδόλως παρακάμπτει την υποχρέωση που φέρει ο διάδικος ο οποίος επιχειρεί να υποστηρίξει τη θέση του με επιστημονική, τεχνική ή εξειδικευμένη μαρτυρία. Η εν λόγω υποχρέωση δεν είναι άλλη από την επεξήγηση στο Δικαστήριο της μεθοδολογίας που ακολουθήθηκε κατά την εξέταση και η οποία οδήγησε στη διαπίστωση των προβαλλόμενων συμπερασμάτων. Στη δοσμένη περίπτωση κάτι τέτοιο δεν έγινε. Ενώπιον του Δικαστηρίου ευρίσκεται μόνο η διαπίστωση του τεχνικού που εξέτασε το παρκόμετρο, ως τούτη μεταφέρθηκε στο Δικαστήριο από το ΜΚ1, δίχως οιανδήποτε άλλη πληροφορία. Ενόψει των πιο πάνω, τούτη η διαπίστωση, δηλαδή το συμπέρασμα της ορθής λειτουργίας του παρκομέτρου, κρίνεται ανυπόστατη και μετέωρη. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν την αποδέχομαι. Αξίζει εδώ να σημειώσω ότι ως αληθινή και αξιόπιστη αποδέχομαι και τη θέση της Κατηγορουμένης περί υποβολής παραπόνου για τη λειτουργία του παρκόμετρου, έστω και αν αυτή η θέση προκύπτει από ανώμοτη δήλωση. Έρεισμα αποδοχής αυτής της θέσης δίδει η ταύτιση με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ
4. Ενόψει όλων των πιο πάνω προκύπτει ότι η Κατηγορουμένη στις 30.09.06 στάθμευσε το όχημά της σε παρκόμετρο στην οδό Αγίου Λαζάρου στη Λάρνακα. Για την εκεί στάθμευση ο ΜΚ1 εξέδωσε εξώδικο για το όχημα της Κατηγορουμένης, εφόσον όταν εντόπισε τούτο το παρκόμετρο έδειχνε ένδειξη τέλος χρόνου. Ο χειροκίνητος μοχλός του παρκομέτρου δεν ήταν μπλοκαρισμένος. Πέντε ημέρες μετά την έκδοση του εξωδίκου η Κατηγορουμένη υπέβαλε παράπονο στο Δήμο Λάρνακας ότι το παρκόμετρο στο οποίο στάθμευσε το όχημά της δεν λειτουργούσε. Ο Δήμος Λάρνακας προέβη σε ενέργειες για διαπίστωση της λειτουργίας του παρκομέτρου. Από τα πιο πάνω ευρήματα προκύπτει ότι ουδεμία μαρτυρία υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με την ορθότητα της λειτουργίας του παρκομέτρου αναφορικά με την αποδοχή κερμάτων. Η αναφορά του ΜΚ1 ότι δεν υποβλήθηκαν παράπονα για το εν λόγω παρκόμετρο δεν οδηγεί σε αποκλειστικό συμπέρασμα ότι λειτουργούσε δεόντως. Περαιτέρω, από το σύνολο της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής αλλά και από την ανώμοτη δήλωση της Κατηγορουμένης προκύπτει ότι η λειτουργία του παρκομέτρου εξ υπαρχής ετέθη υπό αμφισβήτηση. Τούτος ήταν άλλωστε ο και ο λόγος που ο Δήμος Λάρνακος προέβη σε έλεγχο του παρκομέτρου αποστέλλοντας τεχνικό να το εξετάσει. Έχοντας όμως απορρίψει τα αποτελέσματα της εν λόγω εξέτασης, καμιά άλλη μαρτυρία δεν συνηγορεί για αυτή τη λειτουργία. Ελλείψει οιασδήποτε περαιτέρω μαρτυρίας κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι το υπό αναφορά παρκόμετρο λειτουργούσε δεόντως και ως εκ τούτου απέτυχε να αποδείξει ότι η Κατηγορουμένη άφησε το όχημα της σταθμευμένο μετά τον χρόνο για τον οποίο κατεβλήθη το ανάλογο τέλος εφόσον ουσιαστικά δεν αποδείχθηκε ότι υπήρχε μέσω είσπραξης του τέλους το οποίο να λειτουργούσε δεόντως και ως εκ τούτου ο χώρος στάθμευσης αυτομάτως μετετράπη σε χώρο στάθμευσης άνευ τέλους. Στη βάση όλων των ανωτέρω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία εναντίον της Κατηγορουμένης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου η Κατηγορουμένη απαλλάσσεται και αθωώνεται. (Υπ.) ........... Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο