Δημοκρατία ν. Παναγιώτη Νετζατί, Αρ. Υπόθεσης: 4659/06, 7 Αυγούστου, 2007

Δημοκρατία ν. Παναγιώτη Νετζατί, Αρ. Υπόθεσης: 4659/06, 7 Αυγούστου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2007:6 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Λιάτσου, Π.Ε.Δ. Χ. Πογιατζή, Α.Ε.Δ. Στ. Χατζηγιάννη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4659/06 Δημοκρατία ν. Παναγιώτη Νετζατί Κατηγορούμενου. ---------------------------------- Ημερομηνία: 7 Αυγούστου,

1. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Η. Στεφάνου με κα Μ. Πασιαρδή. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Γ. Μυλωνάς με κ. G. Cadri. Κατηγορούμενος παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι την 17.8.06 απήγαγε, βίασε και ακολούθως διά παρανόμου πράξεως και προμελετημένα επέφερε το θάνατο της Jana Kovacova, τέως από τη Σλοβακία, η οποία εργαζόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο στην Κύπρο ως υπάλληλος στο ξενοδοχείο Grecian Bay. Φέρεται να διέπραξε τα δύο πρώτα εγκλήματα, της απαγωγής και του βιασμού, στην Αγία Νάπα και το τρίτον, του φόνου εκ προμελέτης, στην επαρχία Λευκωσίας. Επιχείρησε η Κατηγορούσα Αρχή να τεκμηριώσει την υπόθεση της στηριζόμενη σε μαρτυρία εμπειρογνωμόνων, περιστατική μαρτυρία, αλλά και σε ομολογίες του κατηγορούμενου, με δεσπόζουσα κατάθεσή του, η οποία κρίθηκε ως θεληματική μετά από διαδικασία δίκης εντός δίκης. Οριοθετεί, συνοπτικά, την υπόθεση της η Κατηγορία στη θέση ότι ο κατηγορούμενος, αντιδρώντας και μή ανεχόμενος την επιθυμία του θύματος να διακόψουν τη μεταξύ τους ερωτική σχέση όταν πληροφορήθηκε ότι ο κατηγορούμενος ήταν νυμφευμένος, επιδίωξε μεταξύ τους συνάντηση και ακολούθως, με κίνητρο το φόβο του να μην την χάσει, προχώρησε στη διάπραξη των εγκλημάτων. Είναι η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι όλοι οι μάρτυρες κατηγορίας, 32 στο σύνολό τους, κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα πραγματικά και μόνο γεγονότα με φυσικότητα και αντικειμενικότητα. Εισηγείται περαιτέρω η Κατηγορούσα Αρχή ότι η μαρτυρία του κατηγορούμενου είναι πλήρης αντιφάσεων, η δε όλη εκδοχή της υπεράσπισης συνιστά σενάριο επιστημονικής φαντασίας και στερείται κάθε λογικής. Η υπεράσπιση περιορίστηκε στη μαρτυρία του κατηγορούμενου η οποία δόθηκε από τη θέση εξεταζόμενου μάρτυρα. Βασικός άξονας της υπεράσπισης είναι η θέση ότι η όλη υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου αποτελεί συνωμοσία της Αστυνομίας, η οποία, για δικούς της σκοπούς - μεταξύ των οποίων "να του κλείσουν το στόμα", λόγω της συμμετοχής του σε επιχειρήσεις της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών - επεδίωξε να πετύχει καταδίκη του προβάλλοντας κατασκευασμένη μαρτυρία. Ήταν προέκταση της θέσης αυτής ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν καθ΄ όλο το χρόνο σύλληψης και κράτησής του υπό συνεχή ψυχολογική και σωματική πίεση, με αποτέλεσμα να ενεργεί υπό το κράτος φόβου και όπως η Αστυνομία του επέβαλλε. Προχωρώντας στην καταγραφή της εκτεταμένης μαρτυρίας που πρόσφερε η Κατηγορούσα Αρχή, θα επιχειρήσουμε να καταγράψουμε τα ουσιαστικά για την υπόθεση μέρη της ακολουθώντας τη χρονολογική εξέλιξη των γεγονότων, όπως αυτά προβάλλουν μέσα από τη μαρτυρία αυτή. Την 16.8.06 και περί ώρα 23:10 ο ΜΚ7, Ανδρέας Χριστοδούλου, μάγειρας στο ξενοδοχείο Grecian Bay, (θα αναφέρεται στη συνέχεια ως Grecian), συναντήθηκε με το θύμα σε μπυραρία της Αγίας Νάπας. Ήταν φίλοι μεταξύ τους και συνήθιζαν να βγαίνουν για ποτό μαζί με άλλα πρόσωπα. Παρέμειναν στην πιο πάνω μπυραρία μέχρι τις 02:30 της 17.8.
2. Επειδή ήταν αργά και προκειμένου να μην επιστρέψει μόνο του το θύμα στο χώρο διαμονής του, ο ΜΚ7 θεώρησε ορθό να την μεταφέρει με το αυτοκίνητο του. Το θύμα διέμενε σε διαμερίσματα προσωπικού του Grecian, τα οποία βρίσκονται στο χώρο του ξενοδοχείου και σε μικρή απόσταση από το κυρίως κτίριο. Την μετέφερε λοιπόν με το αυτοκίνητο του και την άφησε, γύρω στις 03:00, στην είσοδο ιδιωτικού δρόμου που οδηγεί στο Grecian. Ο ΜΚ7 εγκατέλειψε τη σκηνή αφού βεβαιώθηκε προηγουμένως ότι το θύμα προχωρούσε προς το ξενοδοχείο. Στις 03:35 ο ΜΚ7 δέχθηκε τηλεφώνημα από το θύμα. Του μιλούσε σιγανά και αντιλήφθηκε να είναι τρομοκρατημένη. Του ανέφερε: "Come on the way to the hotel. Some white car and someone with a black t-shirt". Η γραμμή κόπηκε απότομα. Ο ΜΚ7 προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί της επανειλημμένα, αλλά το θύμα δεν απαντούσε το τηλέφωνο. Τότε θεώρησε ορθό να ξαναεπιστρέψει στο Grecian. Γύρω στις 04:00 έφθασε και συνάντησε τον νυχτοφύλακα (ΜΚ19), στον οποίο και ανέφερε τι έγινε. Ο ΜΚ19 προσπάθησε επίσης να επικοινωνήσει στο κινητό τηλέφωνο του θύματος αλλά ήταν κλειστό. Μαζί πήγαν στα διαμερίσματα του προσωπικού. Εκεί συνάντησαν την συγκάτοικο του θύματος η οποία τους ανέφερε ότι το θύμα δεν επέστρεψε. Μετά από επανειλημμένες προσπάθειες να επικοινωνήσει με το θύμα ο ΜΚ7 θεώρησε ορθό να πληροφορήσει τον διευθυντή του ξενοδοχείου (ΜΚ14) για τα συμβάντα. Ο διευθυντής του ζήτησε να περιμένουν μέχρι να ξημερώσει και αν το θύμα δεν πήγαινε στη δουλειά θα ενεργούσε ο ίδιος σχετικά. Στις 09:00 της ίδιας μέρας προσπάθησε και ο ΜΚ14 να επικοινωνήσει με το θύμα αλλά το τηλέφωνο της ήταν και πάλι κλειστό. Η εξαφάνιση καταγγέλθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας. Δύο μέρες αργότερα, την 19.8.06, αναμείχθηκε στη διερεύνηση της εξαφάνισης το ΤΑΕ Αμμοχώστου. Την 20.8.06 και κατόπιν οδηγιών του υπεύθυνου του ΤΑΕ Αμμοχώστου, Ανώτερου Υπαστυνόμου Κ. Παναγιώτου (ΜΚ30), τη διερεύνηση της υπόθεσης ανέλαβαν οι αστυνομικοί του ΤΑΕ 2531 Γ. Ιωάννου και 2214 Α. Χ" Κακού (ΜΚ12 και 32 αντίστοιχα). Στις 21.8.06 λήφθηκε πληροφορία από αλλοδαπή γυναίκα, σύμφωνα με την οποία αυτή άκουσε γύρω στις 03:15 της 17.8.06 παρά το Grecian φωνές και αντιλήφθηκε κάποιο να σπρώχνει με τη βία γυναίκα και να την βάζει στο πίσω μέρος μεγάλου αυτοκινήτου άσπρου χρώματος. Αντιλήφθηκε επίσης μέρος της πινακίδας του οχήματος αυτού, ήτοι τα γράμματα "KH", καθώς επίσης και διαφημιστική επιγραφή "Isostar" που αναγραφόταν στο αυτοκίνητο. Αξιοποιώντας η διερευνητική ομάδα την πληροφορία που λήφθηκε από την αλλοδαπή γυναίκα, οδηγήθηκε στον εντοπισμό του κατηγορούμενου. Είχε διαπιστωθεί μετά από εξετάσεις ότι το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΗΑ921 και με επιγραφή "Isostar" ανήκε στην εταιρεία Symeonides Merchant House Ltd, η οποία έχει την έδρα της στα Λατσιά. Ο κατηγορούμενος εργαζόταν ως οδηγός -διανομέας των προϊόντων της εταιρείας αυτής στην επαρχία Αμμοχώστου. Εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του στις 22.8.06 (Τεκμήριο 115[α] και [β]). Αφορούσε διερεύνηση υπόθεσης απαγωγής γυναίκας. To απόγευμα της ίδιας μέρας κλιμάκιο της Αστυνομίας με υπεύθυνο έρευνας τον Υπαστυνόμο Μ. Νικολεττή (ΜΚ15) επισκέφθηκε το σπίτι της οικογένειας του κατηγορούμενου, το οποίο βρίσκεται στο χωριό Ποταμιά. Εκεί συνελήφθηκε και ο κατηγορούμενος. Αρνήθηκε κάθε ανάμειξη στην εξαφάνιση του θύματος. Από έρευνα που έλαβε χώρα στο δωμάτιο του εντοπίστηκε και παραλήφθηκε ως τεκμήριο ένα παντελόνι τζιν (Τεκμήριο 68). Το αυτοκίνητο ΚΗΑ921 ήταν στην αυλή του σπιτιού. Φωτογραφήθηκε από την Γ/Αστ. 4791 Ε. Ραφίδια (ΜΚ3), μετά από σχετική υπόδειξη του Λοχ. 115 Χ. Τρισελιώτη, (ΜΚ8). Λόγω του προχωρημένου της ώρας ο Λοχ. Τρισελιώτης της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας και ειδικός σε θέματα δακτυλοσκόπησης, φωτογράφησης και διερεύνησης σκηνών, δεν προχώρησε σε εκτεταμένη έρευνα του πιο πάνω αυτοκινήτου. Στην παρουσία του κατηγορούμενου προέβηκε μόνο σε προκαταρκτική έρευνα. Έριξε δηλαδή απλά "μία ματιά" στο αυτοκίνητο. Ακολούθως το σφράγισε και αφού υπέγραψε στις σφραγίδες αυτές ο κατηγορούμενος, στη συνέχεια το όχημα φορτώθηκε σε ρυμουλκό και μεταφέρθηκε στο εργαστήριο διερεύνησης της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών στο Αρχηγείο της Αστυνομίας, στη Λευκωσία. Την επόμενη μέρα, 23.8.06 και μεταξύ των ωρών 15:50 - 21:30, ο Λοχ. Τρισελιώτης στην παρουσία του κατηγορούμενου προέβηκε σε εκτεταμένη εξέταση του αυτοκινήτου, αφού προηγουμένως έλεγξε μαζί με τον κατηγορούμενο τις σφραγίδες και διαπίστωσε ότι ήταν αναλλοίωτες. Μεταξύ άλλων παρών κατά την εξέταση ήταν ο Αστ. 2214 Α. Χ" Κακού (ΜΚ32), ο οποίος και συνόδευε τον κατηγορούμενο, καθώς επίσης και ο Αστ. 3284 Σ. Νικολάου (ΜΚ2), ο οποίος λάμβανε φωτογραφίες (Τεκμήριο 6). Ο Λοχ. Τρισελιώτης κατά την έρευνα εντόπισε και παρέλαβε, μεταξύ άλλων, μία κολλητική ταινία (τέλλα) (Τεκμήριο 22), μία τρίχα η οποία βρισκόταν στο πάτωμα στο χώρο εμπορευμάτων του αυτοκινήτου (Τεκμήριο 21) και ένα γυναικείο εσώρουχο άσπρο-πράσινο (Τεκμήριο 51). Το γυναικείο αυτό εσώρουχο εντόπισε στο βάθος θήκης που υπάρχει στην πόρτα του οδηγού του αυτοκινήτου. Βρισκόταν σε σημείο τέτοιο που δεν ήταν δυνατό να γίνει αντιληπτό την προηγούμενη μέρα όταν έλαβε χώρα η προκαταρκτική έρευνα του οχήματος στην Ποταμιά. Το Τεκμήριο 51 ο Λοχ. Τρισελιώτης το έδειξε στον ΜΚ32 που ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Κατά τη στιγμή που έλαβε χώρα αυτό το γεγονός ο κατηγορούμενος ήταν δίπλα από τον εξεταστή. Ο ΜΚ32 υποδείκνυε τα διάφορα τεκμήρια που του παρέδιδε ο Λοχ. Τρισελιώτης στον κατηγορούμενο και σε κάθε περίπτωση επιστούσε την προσοχή του στο Νόμο. Όταν του υπέδειξε την τρίχα Τεκμήριο 21 ο κατηγορούμενος απάντησε "δεν βάζω γυναίκες πίσω". Όταν δε του υπέδειξε το γυναικείο εσώρουχο, Τεκμήριο 51, απάντησε: "είναι μίας φίλης μου Κινέζας". Ο κατηγορούμενος παρέμενε υπό κράτηση κατ΄ ακολουθία διατάγματος Δικαστηρίου. Κρατείτο στον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου. Ανακρίθηκε κατ΄ επανάληψη τις επόμενες μέρες. Σταθερή του θέση ήταν ότι δεν είχε καμία σχέση με την εξαφάνιση του θύματος. Στις 24.8.06 ο ΜΚ12 έλαβε ανακριτική κατάθεση (Τεκμήριο 118) από τον κατηγορούμενο. Ήταν διάρκειας οκτώ περίπου ωρών και απάντησε σε 82 ερωτήσεις του εξεταστή. Σημαντικός αριθμός ερωτήσεων αφορούσε τη φύση της εργασίας του, τις λεπτομέρειες των διαδρομών που έκανε για σκοπούς διεκπεραίωσης της και πληροφορίες ως προς τις διακινήσεις του τις αμέσως προηγούμενες της 16.8.06 μέρες. Δίδει επίσης λεπτομέρειες για τις κινήσεις του στις 16.8.06 - 17.8.
3. Τοποθετεί μέσα από τις απαντήσεις του τον εαυτό του μαζί με ένα συνάδελφο του Βούλγαρο, τον Στέφαν Στογιάνοφ (ΜΚ25), να βρίσκονται το βράδυ της 16.8.06 στην Αγία Νάπα όπου και παρέμειναν μέχρι λίγο μετά τις 02:00 της 17.8.
4. Θέτει ότι σίγουρα πριν από τις 03:00 εγκατέλειψαν την Αγία Νάπα. Σκοπός της επίσκεψης τους ήταν βασικά η συλλογή άδειων κιβωτίων από διάφορα ξενοδοχεία. Δίδει δε λεπτομερή περιγραφή της πορείας που ακολούθησαν προς το σκοπό αυτό. Προσθέτει ότι γύρω στις 03:30 έφθασε στο σπίτι του στην Ποταμιά. Κοιμήθηκε και ξύπνησε την επόμενη μέρα το μεσημέρι. Αισθανόταν κουρασμένος και ζαλιζόταν και γι΄ αυτό το λόγο δεν μετέβηκε στην εργασία του, όπως θα έπρεπε να είχε κάνει. Παρέμεινε στο σπίτι του και δεν πήγε πουθενά εκείνη τη μέρα. Ρωτήθηκε (Ερώτηση 69) σχετικά με τα ρούχα που φορούσε όταν βρισκόταν στην Αγία Νάπα τα ξημερώματα της 17.8.
5. Απάντησε: "Απάντηση 69: Φορούσα παντελόνι τζιν, μπλε και μια φανέλα κοντομάνικη μαύρη με γραμμές οριζόντιες άσπρες μόνο μπροστά. Στο πίσω μέρος της φανέλας είναι μόνο μαύρο χρώμα." Στα πλαίσια της πιο πάνω ανάκρισης ο ΜΚ12 παρουσίασε στον κατηγορούμενο φωτοαντίγραφο φωτογραφίας του θύματος (Τεκμήριο 96) και τον ρώτησε: "Ερώτηση 78: Τώρα σου παρουσιάζω μια φωτογραφία της Janas Kovacova, από την Σλοβακία, φωτοαντίγραφο, και σου ζητώ να μου πεις εάν έχεις δει ποτέ αυτό το κορίτσι, εάν έχεις μιλήσει ποτέ μαζί της, εάν έχει μπει ποτέ στο αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚΗΑ921 ή εάν την συνάντησες ποτέ για οποιοδήποτε σκοπό. Τι έχεις να πεις; Απάντηση 78: Αυτήν που μου λέεις την Jana Kovacova, δεν την έχω δει ποτέ, δεν την γνωρίζω και ουδέποτε συναντήθηκα μαζί της για οποιοδήποτε σκοπό. Επίσης ποτέ δεν έχει μπει στο αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚΗΑ921." Στη συνέχεια ο ανακριτής ζήτησε από τον κατηγορούμενο να υπογράψει το Τεκμήριο 96 για σκοπούς μελλοντικής αναγνώρισης. Ο κατηγορούμενος ανέφερε: "Απάντηση 79: Θα υπογράψω το φωτοαντίγραφο της φωτογραφίας της Jana Kovacova τώρα, αφού σου είπα ότι δεν την γνωρίζω". Τέλος αρνήθηκε ότι επισκέφθηκε οποιοδήποτε σπίτι μεταξύ των ωρών 19:00 της 16.8.06 με 01:00 της 17.8.
6. Στις 25.8.06, μεταξύ των ωρών 19:15-22:50, ο κατηγορούμενος ανακρίθηκε προφορικά από τον υπεύθυνο του ΤΑΕ (ΜΚ30), στα γραφεία του ΤΑΕ Αμμοχώστου, στην παρουσία και κάποιου Κώστα Μιαμηλιώτη, ο οποίος υπηρετεί στην Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών. Ήταν πρόσωπο που γνώριζε ο κατηγορούμενος, ο οποίος, κατά τη σύλληψή του, είχε ζητήσει να δει τον Μιαμηλιώτη. Σταθερή θέση του κατηγορούμενου ήταν και πάλι ότι ο ίδιος δεν είχε σχέση με την εξαφάνιση του θύματος, άφηνε όμως αιχμές για εμπλοκή κάποιου συνάδελφου του, του Στέφανου (ΜΚ25), στην όλη υπόθεση. Στις 28.8.06 έλαβε και πάλι χώρα προφορική ανάκριση του κατηγορούμενου. Ήταν η πρώτη φορά που ο Βοηθός Υπεύθυνος ΤΑΕ Αμμοχώστου, Ανώτερος Υπαστυνόμος Γ. Οικονόμου (ΜΚ11) ενεπλάκη στη διερεύνηση της υπόθεσης. Μέχρι το πρωί της ίδιας μέρας απουσίαζε με άδεια. Μόλις όμως ανέλαβε καθήκοντα ορίστηκε από τον Υπεύθυνο ΤΑΕ Αμμοχώστου (ΜΚ30) ως υπεύθυνος ανακρίσεων. Η ανάκριση της 28.8.06 ακολούθησε την ανάκριση της 25.8.06 και ήταν αποτέλεσμα της επιθυμίας που εξέφρασε ο κατηγορούμενος στον Μιαμηλιώτη κατά την προηγούμενη αυτή ανάκριση να ξαναμιλήσουν σε λίγες μέρες. Δεν προέκυψε όμως οτιδήποτε. Σταθερή θέση του κατηγορούμενου ήταν ότι δεν εμπλεκόταν με οποιοδήποτε τρόπο στην υπό διερεύνηση υπόθεση. Σημειώσεις για το περιεχόμενο της ανάκρισης αυτής λάμβανε ο Υπαστυνόμος Οικονόμου και κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 109 ενώπιον του Δικαστηρίου. Μεταξύ άλλων ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι τις πρωινές ώρες της 17.8.06, συγκεκριμένα μεταξύ 03:30 - 04:00, σε παραλία της Αγίας Νάπας, ο Στέφανος του έδειξε ένα γυναικείο εσώρουχο. Ο κατηγορούμενος το πήρε και το έβαλε στο κουτί της πόρτας οδηγού του αυτοκινήτου. Στις 30.8.06 ο ΜΚ12 έλαβε δεύτερη ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Παρεμβάλλουμε ότι η λήψη της κατέστη αναγκαία λόγω εξελίξεων που μεσολάβησαν. Συγκεκριμένα η Αστυνομία είχε πλέον στα χέρια της τα αποτελέσματα επιστημονικών εξετάσεων σε σχέση με τα Τεκμήρια 21 και 51, ήτοι της τρίχας που βρέθηκε στο χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου ΚΗΑ921και του εσώρουχου που εντοπίστηκε στην πόρτα του οδηγού του πιο πάνω αυτοκινήτου κατά την έρευνα της 23.8.
7. Τις επιστημονικές εξετάσεις διενήργησε ο Δρ. Μ. Καριόλου, Ανώτερος Μοριακός Γενετιστής, Διευθυντής του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου. Ταυτίστηκε (Έκθεση Τεκμήριο 101) γενετικό υλικό του θύματος, το οποίο λήφθηκε από οδοντόβουρτσα του (Τεκμήριο 15) και εσώρουχο του (Τεκμήριο 17), με γενετικό υλικό της τρίχας (Τεκμήριο 21) και του εσώρουχου (Τεκμήριο 51). Την οδοντόβουρτσα (Τεκμήριο 15) και το εσώρουχο (Τεκμήριο 17) παρέλαβε από το χώρο διαμονής του θύματος την 22.8.06 ο ΜΚ4, Λοχ. 854 Π. Παρασκευάς. Ταυτίστηκε επίσης γενετικό υλικό που εντοπίστηκε στο πιο πάνω Τεκμήριο 51 με γενετικό υλικό του κατηγορούμενου. Όπως έχουμε ήδη προαναφέρει τα αποτελέσματα των επιστημονικών αυτών εξετάσεων οδήγησαν στην ανάγκη λήψης της ανακριτικής κατάθεσης ημερ. 30.8.06 (Τεκμήριο 119). Υποβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 25 ερωτήσεις. Μέρος τους αφορούσε αριθμό τεκμηρίων που εντοπίστηκαν στο αυτοκίνητο ΚΗΑ921 κατά την έρευνα ημερ. 23.8.
8. Η Ερώτηση 6 είχε ως εξής: "Μία τρίχα στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου. Έβαλες καμιά κοπέλα ποτέ σου στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου; Όταν ρωτήθηκες την συγκεκριμένη ημέρα είπες ότι δεν έβαλες ποτέ σου κοπέλα στο πίσω μέρος. Απάντηση 6: Δεν θυμούμαι αν έβαλα ποτέ μου γυναίκα πίσω." Του υποβλήθηκε ακολούθως: "Ερώτηση 24: Επίσης σου υποβάλλω ότι η τρίχα που εντοπίστηκε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου κατά την έρευνα ταυτίζεται με το γενετικό υλικό με τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν στην οικία της Janas Kovacovas. Απάντηση 24: Δεν θέλω να απαντήσω". Του υποβλήθηκαν επίσης ερωτήσεις σχετικά με τον εντοπισμό του εσώρουχου Τεκμήριο
9. Είναι οι Ερωτήσεις 11, 12, 21, 22 και 23 και έχουν ως εξής: "Ερώτηση 11: Στην πόρτα του οδηγού εντοπίστηκε ένα γυναικείο εσώρουχο χρώματος άσπρο με πράσινο, μάρκας "ΜΑΝΚΕΝ" είπες μου ότι ήταν της φίλης σου της Κινέζας; Που είναι η Κινέζα. Απάντηση 11: Εν θέλω να απαντήσω σε τούτη την ερώτηση. Ερώτηση 12: Πότε το άφησε στο αυτοκίνητο σου; Απάντηση 12: Περίπου τρεις εβδομάδες είναι στο αυτοκίνητο μου. Ερώτηση 21: Έχεις οποιοδήποτε λόγο για να μην απαντήσεις στην ερώτηση για το εσώρουχο της φίλης σου της Κινέζας; Γιατί δεν μου λες ποια είναι η Κινέζα; Απάντηση 21: Το εσώρουχο είναι της Κινέζας αλλά δεν θέλω να σου πω, ποια είναι. Ερώτηση 22: Σου υποβάλλω ότι στο εσώρουχο το οποίο λέεις ότι είναι της φίλης σου της Κινέζας, ταυτίζεται με τα αντικείμενα, δηλαδή με το γενετικό υλικό στα αντικείμενα που είχε η Jana Kovacova. Τι έχεις να πεις; Απάντηση 22: Αποκλείεται. Ερώτηση 23: Δεν αποκλείεται σου υποβάλλω ότι ταυτίζεται με τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν στην οικία της με το εσώρουχο δηλαδή το γενετικό υλικό είναι ταυτόσημο. Απάντηση 23: Δεν θέλω να απαντήσω." Ο κατηγορούμενος εξακολουθούσε, κατ΄ εφαρμογή ανάλογων δικαστικών διαταγμάτων, να παραμένει υπό κράτηση. Το απόγευμα της 4.9.06 μεταφέρθηκε από τον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου στα κρατητήρια του Αστυνομικού Σταθμού Αγίας Νάπας. Η μεταφορά αυτή κρίθηκε αναγκαία καθ΄ ότι υπήρχαν πληροφορίες για απόδραση του. Γύρω στις 22:00 μεταφέρθηκε στα γραφεία του ΤΑΕ στο Παραλίμνι για ανάκριση. Ο ΜΚ11 Yπαστυνόμος Οικονόμου, επεξήγησε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στα γραφεία του ΤΑΕ το βράδυ της 4.9.06 και έδωσε λεπτομέρειες σχετικά με την παροχή της θεληματικής κατάθεσης (Τεκμήριο 106), η οποία δόθηκε μεταξύ των ωρών 23:10 με 23:
10. Η μεταφορά του κατηγορούμενου τη συγκεκριμένη μέρα στα γραφεία του ΤΑΕ για ανάκριση κατέστη αναγκαία λόγω του ότι η αστυνομία έλαβε πληροφορία τις πρωινές ώρες της ίδιας ημέρας από συγκρατούμενο του στα κρατητήρια του αστυνομικού σταθμού Παραλιμνίου, σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος έμμεσα του είχε εκμυστηρευθεί πως είχε σκοτώσει το θύμα. Του ανέφερε μεταξύ άλλων "Τζιαμέ που την έβαλα εν θα την έβρει κανένας". Eπειδή οι ανακριτές ήταν απασχολημένοι την ίδια ημέρα με διερεύνηση ακόμη μιας σοβαρής υπόθεσης και παρουσίασης των υπόπτων της υπόθεσης αυτής σε διαδικασία που έλαβε χώρα στο Δικαστήριο, ήταν αδύνατο να γίνει ανάκριση του κατηγορούμενου πριν τις βραδινές ώρες της 4.9.
11. Γύρω στις 22:00, λοιπόν, και όταν πλέον οι ανακριτές είχαν διεκπεραιώσει άλλες υποχρεώσεις που είχαν σχετικά με την πιο πάνω υπόθεση, ο ΜΚ11 έδωσε οδηγίες σε 3 μέλη του ΤΑΕ Αμμοχώστου να μεταβούν στον αστυνομικό σταθμό Αγίας Νάπας και να μεταφέρουν τον κατηγορούμενο στα γραφεία του ΤΑΕ Αμμοχώστου για ανάκριση. ΄Ετσι και έγινε. Γύρω στις 22:20 ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στο γραφείο του υπεύθυνου του ΤΑΕ, ανώτερου υπαστυνόμου Κ. Παναγιώτου. Εκεί τον ανέμενε ο ανακριτής Οικονόμου. Παρέμειναν μόνοι τους. Αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, του παράθεσε τη μαρτυρία που είχε στα χέρια του και η οποία τον ενέπλεκε. Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην ταύτιση του γενετικού υλικού και στην γραπτή μαρτυρία που εξασφαλίστηκε την ίδια ημέρα από το συγκρατούμενο του. Ο κατηγορούμενος παρέμεινε για λίγο σιωπηλός και ακολούθως παραδέχθηκε ότι απήγαγε, βίασε και σκότωσε το θύμα και ότι το έθαψε στη Βιομηχανική Περιοχή Ιδαλίου. O ανακριτής του επέστησε ξανά την προσοχή στο Νόμο και ο κατηγορούμενος του είπε: "Θέλω να σου πω όλη την αλήθεια για την υπόθεση που είμαι μέσα". Μετά από αυτό ο Οικονόμου ενημέρωσε τηλεφωνικά για τις εξελίξεις τον υπεύθυνο του ΤΑΕ (ΜΚ30), ο οποίος κατά το χρόνο εκείνο βρισκόταν στο σπίτι του στη Λάρνακα. Ο τελευταίος πληροφόρησε σχετικά, καθηκόντως, τον αστυνόμο Β Κώστα Σωτηρίου (ΜΚ29), Βοηθό Αστυνομικό Διευθυντή Επιχειρήσεων Αμμοχώστου, ο οποίος επίσης διέμενε στη Λάρνακα. Μαζί ξεκίνησαν για τα γραφεία του ΤΑΕ στο Παραλίμνι, όπου και έφτασαν γύρω στις 23:00 της 4.9.
12. Ο κατηγορούμενος στην παρουσία τους και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, παραδέχτηκε τη διάπραξη των εγκλημάτων. Του επιστήθηκε και πάλι η προσοχή στο Νόμο και ανέφερε "σας είπα την αλήθεια, θέλω να τη γράψετε". Αμέσως μετά από αυτή την δήλωση του, οι ΜΚ11, Οικονόμου και ΜΚ29, Σωτηρίου, οδήγησαν τον κατηγορούμενο σε ένα άλλο γραφείο. Του επιστήθηκε γραπτώς η προσοχή στο Νόμο τόσο στην Ελληνική όσο και στην Τούρκικη γλώσσα. Η επίστηση στην Τούρκικη γλώσσα έγινε από τον Σωτηρίου, ο οποίος τη γνωρίζει άπταιστα. Αμέσως μετά ο κατηγορούμενος, μιλώντας στην Ελληνική γλώσσα, την οποία γνωρίζει πολύ καλά, εξιστόρησε τα γεγονότα και εξέφρασε την προθυμία να τους οδηγήσει στο σημείο ταφής. Τα όσα ανέφερε κατέγραφαν ταυτόχρονα οι Οικονόμου και Σωτηρίου. Ο πρώτος στην Ελληνική και ο δεύτερος στην Τούρκικη γλώσσα. Ακολούθως του διάβασαν και τα δύο κείμενα και του είπαν ότι μπορεί να προσθέσει ή να αλλάξει οτιδήποτε. Ο κατηγορούμενος, λέγοντας ότι τα αναγραφέντα είναι ορθά, τα υπόγραψε στην παρουσία τους. Καθόλη τη διάρκεια λήψης της κατάθεσης, η συμπεριφορά του ήταν φυσιολογική. Είναι επιβεβλημένο να καταγράψουμε αυτούσιο το περιεχόμενο της πιο πάνω κατάθεσης (Τεκμήριο 106): "Σχετικά με τούτην την υπόθεση που είμαι υποκράτηση θέλω να σας πω ούλλη την αλήθκεια. Πριν έναν μήνα περίπου έρκουμουν στην Αγία Νάπα τζιαι έφερνα ψουμιά σε διάφορα ξενοδοχεία. Μεταξύ των ξενοδοχείων αυτών ήταν και το ξενοδοχείο Γκρέσιαν Μπέη στην Αγ. Νάπα. Στο ξενοδοχείο τούτο εγνώρισα μιαν κοπέλα που την έλεγαν Jana από την Σλοβακία και εργαζόταν στο εστιατώριο. Εγώ εμιλούσα μαζί της τζιαί σιγά - σιγά δημιουργήθηκε μια φιλία μεταξύ μας. Μέσα στο διάστημα του ενός μηνός έκαμα μαζί της δύο φορές έρωτα. Στην αρχή της είπα ότι ήμουν ελεύθερος αλλά μετά όταν της είπα την αλήθεια ότι ήμουν παντρεμένος μου είπε να μην την ξαναδώ ξανά αλλάσοντας ιδέα. Εγώ όταν πήγαινα στο ξενοδοχείο για να πάρω ψωμιά πάντα έβλεπα την τζιαί της έλεγα ότι την αγαπούσα και την ήθελα. Τούτη δεν μου έδινε σημασία τζιαι με απόφευγε. Μετά από αυτό για μια δύο εβδομάδες την άφησα ήσυχη αλλά πουμέσα μου αισθανόμουν ότι ήθελα να την δω. Στες δεκαέξι του Αυγούστου το δύο χιλιάδες έξι το απόγευμα εγώ μαζί με τον συνάδελφο μου τον Στέφανο από την Βουλγαρία που εσυλλάβετε τον μαζί μου επήαμε στο σπίτι της μάνας μου στην Ποταμιά εκάτσαμε τζιαμαί τζιαί είπιαμε μερικά ούζα. Περίπου στις ενιάμιση την νύκτα ο Στέφανος έφυγε με το αυτοκίνητο του που το σπίτι της μάνας μου. Μετά από αυτό εγώ πήγα στο σπίτι του φίλου μου του Πέτρου στα Λύμπια με το αυτοκίνητο μου. Είπια δύο-τρία ουίσκια μαζί του και γύρω στα μεσάνυκτα με το αυτοκίνητο της δουλειάς μου μάρκας Ρενώ αριθμός εγγραφής ΚΗΑ921 έφυγα και πήγα στην Αγία Νάπα. Εν αθυμούμαι τι ώρα ήταν αλλά περίπου πρέπει να ήταν ανάμιση το πρωί. Επήα μόλις έφτασα στην Αγία Νάπα στην πλατεία επειδή ήθελα να δω μιαν κοπέλλα που ονομάζεται Χιονία και είναι αδελφή της φίλης μου της Έλενας. Επειδή δεν την βρήκα αναχώρησα που την πλατεία της Αγίας Νάπας και σκοπός μου ήταν να έβρω την Jana. Γι΄ αυτό επήγα στο ξενοδοχείο που εργάζεται η Jana δηλαδή το ξενοδοχείο Γκρέσιαν Μπέη. Εκεί στάθμευσα το αυτοκίνητο μου στην είσοδο του ξενοδοχείου Grecian Bay και αν αυτή δούλευε ή δεν δούλευε θα την έβλεπα. Χωρίς να την δω δεν θα έφευγα. Ενώ περίμενα εκεί ύστερα από λίγο εσταμάτησε μπροστά από το ξενοδοχείο Γκρέσιαν Μπέη ένα σαλούν αυτοκίνητο άσπρο και από μέσα κατέβηκε η Jana. Ενώ η JANA συνομιλούσε με τον οδηγό του αυτοκινήτου αυτού εγώ εκατέβηκα που το αυτοκίνητο μου και πήγα και περίμενα πίσω. Όταν το αυτοκίνητο αυτό έφυγε η Jana με είδε και με πλησίασε. Της είπα ότι έπρεπε να έρτει μαζί μου. Η Jana απόρριψε αυτό που της είπα. Μετά από αυτό αφού άρπαξα με την βία την Jana από το χέρι έσπρωξα την στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου μου. Αφού πήγαμε με το αυτοκίνητο μου στον χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου Μαρίνα ήρτα σε σεξουαλική επαφή με την JANA και όπως κατάλαβα αυτή φοβόταν πολύ. Όταν τελειώσαμε την δουλειά του σεξ μετάφερα την Jana στο διαμέρισμα μου που βρίσκεται στην Λευκωσία. Εκεί η Jana έκανε μπάνιο και αναχωρήσαμε μαζί για το χωριό Ποταμιά για να την πάρω στο σπίτι μου εκεί. Πηγαίνοντας στον δρόμο οδηγούσα το αυτοκίνητο μου με πολλή ταχύτητα και η Jana καθώς βρισκόταν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου τραυματίσθηκε. Εστάθμευσα το αυτοκίνητο μου στην βιομηχανική περιοχή του Δαλιού και πήγα να δω την κατάσταση της Jana επειδή αυτή ούτε μιλούσε και ούτε απαντούσε στις ερωτήσεις μου. Όπως είδα η Jana λιποθύμησε και εκείνη την στιγμή νόμισα ότι πέθανε. Μετά από αυτό εγώ συγχίστικα και γύρευκα τόπο να την θάψω. Αφού επήρα ένα κολάνι μαύρο το οποίο κρεμμόταν στο σπέαρ λάστιχο του αυτοκινήτου μου το τοποθέτησα στον λαιμό της Jana και την σκότωσα. Εκεί αφού ήβρα ένα μεταλλικό καππάκι κουτιού της μπογιάς άνοιξα έναν λάκο και την έθαψα. Πριν να θάψω την Jana και επειδή δεν ήθελα να βλέπω το πρόσωπο της το εσκέπασα με ένα σακκούλι νάϋλον μαύρο. Θα σας πάρω στον τόπο που έθαψα την Jana". Αμέσως μετά το πέρας της κατάθεσης οργανώθηκε επιχείρηση προκειμένου να οδηγήσει ο κατηγορούμενος την αστυνομία, όπως ήταν και η επιθυμία που εξέφρασε, στο χώρο που είχε θάψει το θύμα. ΄Ηταν πρωινές ώρες της 5.9.
13. Στο αυτοκίνητο που επέβαινε ο κατηγορούμενος οδηγός ήταν ο αστυφύλακας 2541 Α. Νικολέττης (ΜΚ20) με συνοδηγό τον Αστυνόμο Β΄ Σωτηρίου και επιβάτες στο πίσω κάθισμα, πέραν του κατηγορούμενου, τους αστυνομικούς 2214 Α. Χ" Κακού (ΜΚ32) και 1192 Σ. Αντρέου. Ο κατηγορούμενος καθοδηγούσε τον οδηγό σε όλη την πορεία, λέγοντας του, μεταξύ άλλων, "Aντρέα στρίψε δεξιά, αριστερά". Mε αυτό τον τρόπο οδηγήθηκαν, γύρω στις 02:55 της 5.9.06, σε ανοιχτό χώρο παρά τον παλαιό δρόμο Λευκωσίας-Λεμεσού πλησίον της βιομηχανικής περιοχής Ιδαλίου. Κατέβηκαν από το αυτοκίνητο και σε κάποια στιγμή ο Σωτηρίου ρώτησε τον κατηγορούμενο "πού είναι θαμμένο το πτώμα;". Αυτός του απάντησε "πατάς από πάνω της". Στο χώρο υπήρχε έντονη οσμή. Με μικρό φτυαράκι οι αστυνομικοί έσκαψαν σε βάθος 15 με 20 εκατοστών και αντίκρισαν ένα ανθρώπινο πόδι. Αμέσως τέθηκε υπό φρούρηση η σκηνή. Ολοκληρώνοντας τον κύκλο των γεγονότων, όπως τα παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή μέσα από τη μαρτυρία της, σε σχέση με τον εντοπισμό του χώρου ταφής, συμπληρώνουμε ότι κατατέθηκε ως Τεκμήριο 143, έγγραφο υπόδειξης σκηνών. Σύμφωνα με το τεκμήριο αυτό, ο κατηγορούμενος ανέφερε στις 5.9.06 και ώρα 02:55 "εδώ την έθαψα την ΄Αννα, κάτω από τα σακούλια". Tην απάντηση την έδωσε μετά από σχετική επίστηση της προσοχής του στο Νόμο. Καταγράφηκε, του διαβάστηκε και ως ορθή την υπόγραψε. Λίγες ώρες αργότερα, γύρω στις 10:00 π.μ. της 5.9.06, η αστυνομία μετέφερε και πάλι τον κατηγορούμενο στη σκηνή όπου ήταν θαμμένο το θύμα προκειμένου να είναι παρών κατά την εκταφή του. Στην παρουσία των αστυνομικών, αλλά και του ιατροδικαστή Σοφοκλή Σοφοκλέους (ΜΚ16), ο κατηγορούμενος υπέδειξε και πάλι τον τάφο, ο οποίος βρισκόταν στην άκρια ενός γκρεμού και το χώμα φαινόταν σκαμμένο στο σημείο αυτό. Εξείχε δε ένα ανθρώπινο πόδι. Η διαδικασία εκταφής περιγράφηκε από τον υπαστυνόμο Γ. Αναστασίου (ΜΚ5). Φωτογραφήθηκε ο χώρος από τον ΜΚ1 (Τεκμήριο 2) και ακολούθως άρχισε η εκταφή. Μετά από μετακίνηση αρκετού χώματος αποκαλύφθηκε το πτώμα γυναίκας. Τα πόδια της ήταν δεμένα με σχοινί και λυγισμένα προς τα πίσω. Τα χέρια της ήταν επίσης δεμένα με σχοινί πίσω στην πλάτη της. Στο κεφάλι φορούσε μαύρο νάιλον σακούλι σκουπιδιών και στο λαιμό είχε δεμένο ιμάντα, μαύρου χρώματος. Φορούσε παντελόνι και τελαντωτή μπλούζα. Σε μικρή απόσταση από το πτώμα, στο γκρεμό, βρέθηκε άσπρη νάιλον τσάντα με την ένδειξη "Isostar". Κατά το χρόνο εκταφής ο κατηγορούμενος είχε σκυφτό το κεφάλι και ανέφερε στον ΜΚ12 ότι δεν ήθελε να βλέπει τη σωρό και ότι αυτός ήταν και ο λόγος που τοποθέτησε μαύρο σακούλι στο κεφάλι του θύματος. Επίσης ο ιατροδικαστής Σοφοκλέους, κατά τον ίδιο χρόνο, αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να έχει σκυφτό το κεφάλι του και να μην βλέπει το πτώμα κατά το χρόνο εκταφής του. Τον ρώτησε τον λόγο και αν ένιωθε καλά. Τότε ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι δεν μπορεί να βλέπει το πτώμα για τον ίδιο λόγο που είχε τοποθετήσει τη μαύρη σακούλα. Πάντα σύμφωνα με τη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής ο κατηγορούμενος είπε στον ιατροδικαστή ότι τον ιμάντα που υπήρχε στο λαιμό του θύματος τον πήρε από το spear λάστιχο που ήταν πίσω στο αυτοκίνητο. Το πτώμα εξετάστηκε στη σκηνή από τον ιατροδικαστή Σοφοκλέους, φωτογραφήθηκε και τοποθετήθηκε σε σακούλι μεταφοράς νεκρών. Κατά τη διαδικασία εκταφής και μεταξύ των ωρών 11:12 και 11:28 κατεγράφησαν σε έγγραφο υπόδειξης σκηνών (Τεκμήριο 121) απαντήσεις του κατηγορούμενου σχετικά με υποδείξεις διαφόρων αντικειμένων. Του γινόταν σε κάθε περίπτωση επίστηση της προσοχής του στο Νόμο, απαντούσε και καταγραφόταν η απάντηση του. Ακολούθως του διαβαζόταν και την υπέγραφε ως ορθή. Έτσι βλέποντας ο κατηγορούμενος παπούτσι (φωτογραφία 61 τεκμηρίου 2) απάντησε "Τούτο εν το παπούτσι της". Στην συνέχεια βλέποντας τον ιμάντα που έφερε στο λαιμό το θύμα (φωτογραφίες 62 και 66 τεκμηρίου 2) απάντησε "Εν με τούτο το κολάνι που την έπνιξα". Ακολούθως βλέποντας το σχοινί με το οποίο ήταν δεμένο το θύμα (φωτογραφία 60 τεκμηρίου 2) απάντησε "Eν με τούτο το σιηνί που της έδισα τα πόδια και τα χέρια της. ΄Επιασα το από την δουλειά". Στην συνέχεια αντικρίζοντας μαύρη νάιλον σακούλα που έφερε στο κεφάλι το θύμα (φωτογραφίες 62 και 63 τεκμηρίου 2) απάντησε "Τούτο το νάυλον έβαλα της το πάνω στην κεφαλή της για να με την βλέπω". Τέλος υπέδειξε ο κατηγορούμενος τον παρακείμενο χώρο στάθμευσης, αναφέροντας: "εν δαμέ που της έβαλα το κολάνι και έπνιξα την". Λίγες ώρες μετά την εκταφή, το απόγευμα της ίδιας ημέρας και περί ώρα 17:00, έλαβε χώρα, μετά από συγκατάθεση του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 122), έρευνα στο διαμέρισμα όπου διέμενε στην οδό Ιωάννη Κρανιδιώτη 6 στη Λευκωσία. Ο ΜΚ5 εντόπισε 18 αντικείμενα-τεκμήρια, και προέβηκε σε σειρά δειγματοληψιών. Τα τεκμήρια αυτά τα παρέδωσε στον αστυφύλακα 2541 Α. Νικολέττη (ΜΚ20). Ο τελευταίος μετά από κάθε παραλαβή υποδείκνυε στον κατηγορούμενο το κάθε τεκμήριο και του επιστούσε ξεχωριστά την προσοχή του στον Νόμο. Ο κατηγορούμενος έδινε απαντήσεις τις οποίες ο Νικολέττης κατέγραφε. Όταν του υποδείχθησαν τρίχες (Τεκμήριο 76), οι οποίες λήφθηκαν από το φίλτρο αποχέτευσης του μπάνιου, ο κατηγορούμενος απάντησε "Δεν ξέρω ποιου είναι, μπορεί να τζιε της ΄Αννας". Σε υπόδειξη δε νιψομαντηλιάς (Τεκμήριο 86) απάντησε "Δεν αθυμούμε αν εσκουπήστικε δαπάνω η ΄Αννα". Tέλος σε υπόδειξη πετσέτας μπάνιου (Τεκμήριο 87) απάντησε "Δεν μπορώ να σου πω ποιο ττόρο που ούλους χρησιμοποίησε η ΄Αννα". H έρευνα στο διαμέρισμα διακόπηκε λόγω σκότους και συμπληρώθηκε την επόμενη ημέρα στην παρουσία και πάλι του κατηγορούμενου με δακτυλοσκοπικές εξετάσεις του διαμερίσματος. Επιστημονικές εξετάσεις του Δρ. Καριόλου που ακολούθησαν (Έκθεση Τεκμήριο 103) κατέδειξαν ταύτιση γενετικού υλικού που εντοπίστηκε σε μαξιλαροθήκες (Τεκμήρια 80 και 81), οι οποίες λήφθησαν από το κρεβάτι του υπνοδωματίου του κατηγορούμενου, καθώς επίσης και σε πετσέτες (Τεκμήρια 85(β) και 86), οι οποίες επίσης λήφθησαν από το διαμέρισμα του κατηγορούμενου κατά την έρευνα που έλαβε χώρα το απόγευμα της 5.9.06, με γενετικό υλικό του θύματος. Την επόμενη ημέρα, 6.9.06, ο ιατροδικαστής Σοφοκλέους προέβηκε σε νεκροτομή της σωρού του θύματος (Έκθεση Τεκμήριο 135). Διαπίστωσε από εξωτερικές εξετάσεις ότι το πτώμα βρισκόταν σε αρχόμενη μουμιοποίηση. Στο λαιμό έφερε κυκλοτερή περγαμηνοειδή αύλακα (φωτογραφία 19 τεκμηρίου 12), πλάτους 2 εκατοστών, πλάτος που αντιστοιχούσε με αυτό του ιμάντα (Τεκμήριο 99), ο οποίος βρέθηκε στο λαιμό του θύματος. Δεν φορούσε εσώρουχο. Η εσωτερική εξέταση, που ακολούθησε, κατέδειξε ότι το σύνολο των εσωτερικών οργάνων και συστημάτων (εγκέφαλος, καρδία, πνεύμονες, πεπτικό, ουροποιογεννητικό, λεμφικό, ενδοκρινολογικό και μυϊκό σύστημα) συρρικνώθηκαν και ξηράθηκαν. Το κρανίο δεν έφερε κακώσεις. Ως αιτία θανάτου ο ιατροδικαστής καθόρισε: "Το πιο πιθανόν ο θάνατος οφείλεται σε ασφυξία λόγω του ότι υπάρχουν εμφανή στοιχεία στραγγαλισμού". Σύμφωνα με το μάρτυρα το θύμα ήταν ζωντανό προτού περάσει ο ιμάντας στο λαιμό του. Η δε κυκλοφορία αίματος σταμάτησε λόγω του ότι έσφιξε ο ιμάντας. Ως εμφανή στοιχεία στραγγαλισμού καθόρισε τον κυκλοτερή περγαμηνοειδή αύλακα, ο οποίος δημιουργήθηκε λόγω παύσης της κυκλοφορίας του αίματος συνεπεία του στραγγαλισμού. Εξήγησε επίσης ότι η μουμιοποίηση του πτώματος, η οποία επήλθε ως αποτέλεσμα των καιρικών συνθηκών και της αφυδάτωσης του σώματος, δεν επέτρεπε την εξέταση των εσωτερικών οργάνων και την περαιτέρω τεκμηρίωση μέσω της εξέτασης αυτής και των συνακόλουθων ευρημάτων, της θέσης του περί θανάτου λόγω ασφυξίας. Τόνισε όμως ότι τα νεκροτομικά ευρήματα οδηγούν με σιγουριά στο στραγγαλισμό ως αιτία θανάτου. Την 8.9.06 ο κατηγορούμενος με δική του επιθυμία υπέδειξε σε κλιμάκιο αστυνομικών που τον συνόδευε τα κύρια σημεία στα οποία σύμφωνα με τη γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο 106 τοποθέτησε ότι λάμβαναν χώρα τα συμβάντα τις πρωινές ώρες της 17.8.
14. Χρησιμοποιήθηκαν για σκοπούς μεταφοράς του κατηγορούμενου δύο αυτοκίνητα. Στο πρώτο οδηγός ήταν ο ΜΚ12 με συνοδηγό τον ΜΚ
15. Στο πίσω μέρος, στο κέντρο, καθόταν ο κατηγορούμενος και πλάι του ο ΜΚ32 και ο Αστ. Παναγιώτης Γεωργίου. Ακολουθούσε άλλο αυτοκίνητο με οδηγό τον ΜΚ4 και συνοδηγό τον ΜΚ28, ο οποίος ενεργούσε ως μεταφραστής από την Ελληνική στην Τουρκική γλώσσα. Ο κατηγορούμενος τους καθοδηγούσε και τους κατεύθυνε σε διάφορες σκηνές τις οποίες και αυτόβουλα τους υποδείκνυε, μιλώντας στην Ελληνική γλώσσα. Σε κάθε ξεχωριστή σκηνή και προτού αναφέρει οτιδήποτε ο κατηγορούμενος, γινόταν η προβλεπόμενη προειδοποίηση δικαιώματος, καταγραφόντουσαν τα όσα ήθελε να πει, του διαβάζονταν και στη συνέχεια τα υπέγραφε ως ορθά. Τις καταγραφές στο Ελληνικό κείμενο υπόδειξης σκηνών (Τεκμήριο 123[α]) τις έκανε ο ΜΚ12, ο οποίος και προέβαινε στην προβλεπόμενη επίστηση στην Ελληνική γλώσσα. Ο ΜΚ28 τις μετέφραζε στην Τουρκική γλώσσα και τις κατέγραφε στο έντυπο υπόδειξης σκηνών, Τεκμήριο 123(β). Τα όσα κατέγραφε ο ΜΚ28 στην Τουρκική γλώσσα επίσης διάβαζε στον κατηγορούμενο. Ακολούθως του επιστούσε την προσοχή στο Νόμο και μετά ο κατηγορούμενος τα υπέγραφε και αυτά ως ορθά. Τα σημεία που υπέδειξε ο κατηγορούμενος, ας σημειωθεί, ότι συνάδουν με ότι αναφέρεται στη γραπτή κατάθεση του, Τεκμήριο
16. Οι υποδείξεις έχουν ως εξής: "
17. Υποδεικνύει χώρο στάθμευση ξενοδοχείου Marcandina. "Δαμέ σταμάτησα το αυτοκίνητο μου για δέκα λεπτά πριν πάω στο Grecian Bay"
18. Υποδεικνύει την είσοδο του ξενοδοχείου Grecian Bay. "Εν δαμέ που επάρκαρα το αυτοκίνητο μου και επερήμενα να δω την Τζιάνα. Όπως επερίμενα επέρασε η Τζιάνα να πάει στο ξενοδοχείο και εγώ που στεκόμουν πίσω από το αυτοκίνητο την έπιασα από το χέρι για να μιλήσουμε. Μετά που δέκα με δεκαπέντε λεπτά άνοιξα τις πίσω πόρτες του αυτοκινήτου, την έσπρωξα μέσα, έκλεισα τις πόρτες και εξεκίνησα να φύω".
19. Υποδεικνύει χώρο στάθμευσης μπροστά από ξενοδοχείο Marina. "Δαμέ έκαμα σεξ μαζί με την Τζιάνα μέσα στο αυτοκίνητο στο πίσω μέρος, μετά που τελειώσαμε φορήσαμε τα ρούχα μας, έκλεισα την πάλε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου και εξεκίνησα για Λευκωσία."
20. Υποδεικνύει χώρο παρά το κυκλικό κόμβο Αγ. Νάπας. "Δαμέ εσταμάτησα το αυτοκίνητο, έφερα την Τζιάνα από το πίσω μέρος του αυτοκινήτου μπροστά δίπλα μου και εσυνέχισα για Λευκωσία."
21. Υποδεικνύει χώρο παρά την έξοδο Αλάμπρας. "Δαμέ έβαλα την ξανά πίσω στο αυτοκίνητο, έδεισα τα χέρια της μπροστά με το κολάνι και έκλεισα το στόμα της με τέλλα που είχα στο αυτοκίνητο και εσυνέχισα για Λευκωσία."
22. Υποδεικνύει χώρο στάθμευσης απέναντι από το κατάστημα "Giftorama" "Επάρκαρα το αυτοκίνητο μου, ξαπόλυσα τα χέρια της Τζιάνας και κρατώντας την από το χέρι, περπατήσαμεν και ανεβήκαμεν στο διαμέρισμα μου. Μετά που κάποιες ώρες ήρθαμεν μαζί στο αυτοκίνητο πάλι, την έβαλα και έκατσε μπροστά-δίπλα μου και εξεκίνησα για την Ποταμιά."
23. Υποδεικνύει χώρο παρά την έξοδο Χρ. Στέλιου Ιωάννου. "Δαμέ επήρα την Τζιάνα ξανά στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου, έδεσα την με το σχοινί που τον λαιμό γύρω-γύρω ως τα πόδια όπως την ήβρετε θαμμένη και εξεκίνησα όπως πάω Ποταμιά."
24. Υποδεικνύει χώρο παρά το εργοστάσιο "Kyros Trokoudis". "Δαμέ εσταμάτησα το αυτοκίνητο και επία πίσω να ελέξγω την Τζιάνα. Εν αντιδρούσε. Ήταν σαν αναίσθητη ή πεθαμένη. Έφυα που δαμέ και εστράφηκα πίσω για να έβρω τόπο να την πετάξω."
25. Υποδεικνύει χώρο παρά την Βιομηχανική Ιδαλίου. "Δαμέ επάρκαρα το αυτοκίνητο μου κοίταξα ότι η Τζιάνα δεν αντιδρούσε και έφκαλα τον λάκκο που την έθαψα εκεί που σας έδειξα ξανά. Εφόρεσα πάνω στην κεφαλή της ένα μαύρο νάυλον σακκούλι, έβαλα της την ζώνη πάνω στο λαιμό της και την έσφυξα δύο φορές για να είμαι σίγουρος ότι πέθανε και την έθαψα. Το στούππωμα που έβγαλα τον λάκκο το έβαλα πίσω στο αυτοκίνητο μου και μετά όταν έφυγα από εδώ πήγα στο εργοστάσιο του μάστρου μου και το πέταξα μαζί με την τσάντα της Τζιάνας που ήταν τα μοναδικά πράγματα μέσα στο αυτοκίνητο μου στο φορτηγό που πετά τα άχρηστα υλικά του εργοστασίου στον Κοτσιάτη.
26. Υποδεικνύει χώρο παρά την Βιομηχανική Ιδαλίου "Δαμέ σε τούτον τον λάκκο που έσκαψα έθαψα την Τζιάνα. Όπως έσκαφτα για ώρες εχτάρτικα πάνω στο κορμί μου".
27. Υποδεικνύει φορτηγό στον πίσω χώρο του εργοστασίου. "Μεστούτο το φορτηγό με τα σκουπίδια πέταξα την τσάντα της Τζιάνας και το στούππωμα που έσκαψα τον τάφο της"." Στις 12.9.06 ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στην κλινική ψυχολόγο Τζιεμιλέ Μουσταφά, (ΜΚ24), προκειμένου να εξεταστεί και να διαπιστωθεί κατά πόσο ήταν σε θέση να παρακολουθήσει τη διαδικασία στο Δικαστήριο. Στην ίδια ψυχολόγο μεταφέρθηκε και στις 15.9.06, για να υποβληθεί σε τεστ προσωπικότητας. Μία βδομάδα περίπου αργότερα ξαναεπισκέφθηκε την πιο πάνω. Η επίσκεψη αυτή έγινε μετά από δική του επιθυμία. Η μεταξύ τους επικοινωνία λάμβανε χώρα στην Ελληνική γλώσσα, καθότι η ψυχολόγος, παρά την καταγωγή της, δεν γνωρίζει την Τουρκική. Κατά την πρώτη συνάντηση τους την 12.9.06, στην παρουσία ακόμα μίας ψυχολόγου και ενός αστυνομικού, του ΜΚ32, στον οποίο ήταν δεμένος με χειροπέδες, ο κατηγορούμενος ανέφερε στη ΜΚ24 ότι διέπραξε τα αδικήματα και τις περιέγραψε με λίγα λόγια τον τρόπο και το λόγο που τον οδήγησε στη διάπραξη τους. Της ανέφερε συγκεκριμένα ότι "είχε μία σχέση μ΄ αυτήν την κοπέλα, είχαν κάποιες διαφωνίες μεταξύ τους και πήγε να την βρει για να συζητήσουν και κατέληξαν στο να μην τα βρουν". Της είπε ακόμη ότι "είχαν έντονη συζήτηση στο αυτοκίνητο". Έδωσε δε στην ΜΚ24 ως λόγο διάπραξης των εγκλημάτων "λόγω του γεγονότος ότι είχε ξαναπάθει αυτά τα πράγματα, την εγκατάλειψη των γυναικών". Ο ΜΚ32 στον οποίο ήταν δεμένος ο κατηγορούμενος κατέθεσε ότι τον άκουσε να λέγει ότι νιώθει τύψεις και ενοχές για ό,τι έκανε στην Jana και να λέγει επίσης ότι φοβόταν μήπως κάνει κακό στον εαυτό του. Τον άκουσε ακόμη να δίνει ως δικαιολογία των πράξεων του ότι δεν ήθελε να την χάσει όπως έχασε άλλες κοπέλες. Ο κατηγορούμενος εξετάστηκε από τον Ιατροδικαστή Σοφοκλέους, (ΜΚ16), δύο φορές. Στις 23.8.06 (Έκθεση Τεκμήριο 132), ήτοι την επόμενη της σύλληψης του και στις 5.9.06 (Έκθεση Τεκμήριο 134), αντίστοιχα. Κατά την πρώτη εξέταση ο ιατροδικαστής διαπίστωσε μικροεκδορές στην ωμοπλατιαία χώρα, στα χέρια και στη δεξιά κνήμη. Ήταν τραύματα που έφεραν εφελκίδες και τα οποία δεν ήταν πρόσφατα, δεδομένου ότι η εφελκίδα χρειάζεται πέραν των 24 ωρών για να δημιουργηθεί. Η εξέταση της 5.9.06 έλαβε χώρα αργά το απόγευμα στο ΤΑΕ Αρχηγείου και ήταν αποτέλεσμα γραπτού παραπόνου που εξέφρασε ο τότε δικηγόρος του κατηγορούμενου για κακοποίηση του πελάτη του, το οποίο στάληκε και παραλήφθηκε την ίδια ημερομηνία. Ο ιατροδικαστής ανέφερε στον κατηγορούμενο το σχετικό παράπονο του δικηγόρου του και ο κατηγορούμενος του είπε ότι δεν είχε μιλήσει σχετικά με το δικηγόρο του, ούτε και είχε κακοποιηθεί από την Αστυνομία. Ο ιατροδικαστής, μετά από τη λήψη σχετικής συγκατάθεσης του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 133), προχώρησε σε ενδελεχή και εξειδικευμένη εξέταση προκειμένου να διαπιστώσει κατά πόσο κακοποιήθηκε ή όχι. Ως αποτέλεσμα κατάληξε ότι ο κατηγορούμενος δεν υπέστη κακοποίηση. Εντόπισε μόνο μικροεκδορές στο στήθος του, συνολικής διάστασης 3 Χ 1 εκατοστών (Τεκμήριο 4, φωτογραφίες 2 και 6), τις οποίες δεν απέδωσε σε κακοποίηση. Παρά την κατάληξη του ρώτησε σχετικά με τις εκδορές αυτές τον κατηγορούμενο, ο οποίος του ανέφερε ότι προήλθαν από πάλη μεταξύ του και ενός συγκρατούμενου του στα κελιά Παραλιμνίου. Αναφερόμενος στη συμπεριφορά του κατηγορούμενου κατά την εξέταση την χαρακτήρισε ως φυσιολογική. Δεν έδειχνε κακοποιημένος, ούτε να έχει κάποιο πρόβλημα. Πρόσθεσε επίσης ότι η εξέταση λάμβανε χώρα στην παρουσία αστυνομικών, οι οποίοι απλώς παρακολουθούσαν και δεν τον εμπόδιζαν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Ένας από αυτούς λάμβανε φωτογραφίες του κατηγορούμενου μετά από οδηγίες και σχετικές υποδείξεις του ιατροδικαστή. Εξετάστηκε επίσης ο κατηγορούμενος από τον ιατροδικαστή Σταυριανό στις 12.9.
28. Ο ιατροδικαστής αυτός ενεργούσε κατόπιν οδηγιών που είχε λάβει από τον τότε συνήγορο του κατηγορούμενου, ο οποίος παραπονέθηκε για κακοποίηση του πελάτη του. Η εξέταση αυτή έλαβε χώρα στον Αστυνομικό Σταθμό της Αγίας Νάπας και παρόντες ήταν οι ΜΚ11 και 27, ο οποίος με υπόδειξη του ιατροδικαστή λάμβανε φωτογραφίες (Τεκμήριο 154). Ο κατηγορούμενος δεν εξέφρασε κανένα παράπονο όταν τον ρώτησε ο ιατροδικαστής αν κακοποιήθηκε. Ήταν ευδιάθετος και ομιλητικός. Ανέφερε μάλιστα στον ιατροδικαστή ότι ο Οικονόμου (ΜΚ11) τον στήριζε ψυχολογικά. Δεν εντοπίστηκε οτιδήποτε που να συνάδει με ισχυρισμό για κακοποίησή του. Προσθέτουμε, ολοκληρώνοντας και αυτό το μέρος της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής, ότι ουδέποτε ο κατηγορούμενος παραπονέθηκε για κακοποίηση του σε οποιοδήποτε αστυνομικό ή ακόμα και ενώπιον του Δικαστηρίου όταν παρουσιάστηκε, κατ΄ επανάληψη, για ανανέωση διαταγμάτων προφυλάκισής του. Την 22.9.06 στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας ο ΜΚ11 με τη βοήθεια του ΜΚ28, ο οποίος μετάφραζε στην Τουρκική γλώσσα, κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο (Τεκμήρια 108[α] και [β]) για τα εγκλήματα που αντιμετωπίζει και στο Δικαστήριο. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε τις κατηγορίες. Θέτουμε επιγραμματικά την εναπομείνασα μαρτυρία που πρόσφερε η κατηγορούσα αρχή. Θα ασχοληθούμε με αυτή εκτενέστερα και στην έκταση που αυτό είναι απαραίτητο, σε κατοπινό στάδιο της απόφασης μας, κατά την εξέταση των ανάλογων ζητημάτων που κάλυπτε. Ο ΜΚ9 είναι υπάλληλος της εταιρείας εισαγωγής αυτοκινήτων Renault. Περιέγραψε τη φύση και τα χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου ΚΗΑ921, το οποίο είναι επίσης Renault. Το χρώμα του είναι άσπρο. Αυτό φαίνεται από το εσωτερικό μέρος του χώρου φόρτωσης, καθότι εξωτερικά καλύπτεται από διαφημίσεις. Κατέθεσε επίσης ότι ο ιμάντας που βρέθηκε στο λαιμό του θύματος (Τεκμήριο 99) δεν αποτελεί μέρος του οχήματος. Τη θέση του τη στήριξε στο γεγονός ότι οι άκριες του δεν είναι σιδερένιες, όπως είναι αυτές του ιμάντα που συγκρατούν τον επιπρόσθετο τροχό του αυτοκινήτου, αλλά πλαστικές. Παρεμβάλλουμε ότι μετά τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού κατατέθηκε ως αποδεκτό γεγονός ότι όντως ο συγκεκριμένος ιμάντας (Τεκμήριο 99) δεν έχει καμία σχέση με το αυτοκίνητο ΚΗΑ
29. Τέσσερις πρώην συνάδελφοι του κατηγορούμενου, οι ΜΚ6, 21, 25 και 31 κατέθεσαν, μεταξύ άλλων, γύρω από το ζήτημα του σχοινιού με το οποίο βρέθηκε δεμένο το θύμα (φωτογραφίες Τεκμήρια 104 και 105). ΄Ηταν απόλυτοι ότι τέτοιο σχοινί δεν χρησιμοποιείται στην εργασία τους, ούτε και είδαν ποτέ σε ολόκληρο το χώρο της εταιρείας στα όσα χρόνια εργάζονται τέτοιο αντικείμενο. Επιπρόσθετα οι ΜΚ25 και 31 κατέθεσαν ότι δεν το είδαν σε καμία περίπτωση στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου. Η επιπρόσθετη μαρτυρία του ΜΚ6 αφορούσε επίσκεψη που του έκανε ο κατηγορούμενος γύρω στις 9:30 της 16.8.
30. Κατέφθασε με το αυτοκίνητο υπ΄ αριθμό εγγραφής ΚΗΑ 921 και παρέμειναν μαζί μέχρι τις 00:30 της 17.8.06, οπόταν και ο κατηγορούμενος αναχώρησε με το όχημα του για να πάει στην Αγία Νάπα προκειμένου να συναντήσει κάποιες κοπέλες. Φορούσε τζην παντελόνι, το φερμουάρ του οποίου φαινόταν ολόκληρο. Ο ΜΚ6 βλέποντας το τεκμήριο 68, ήτοι το παντελόνι τζην που λήφθηκε από το υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου στην Ποταμιά κατά την έρευνα της 22.8.06, ανέφερε ότι ήταν παρόμοιο με αυτό που φορούσε την συγκεκριμένη νύχτα ο κατηγορούμενος. Παρεμβάλλουμε σ΄ αυτό το σημείο ότι σύμφωνα με επιστημονική μαρτυρία, του Δρ. Καριόλου, ΜΚ10, (έκθεση Τεκμήριο 102), γενετικό υλικό που εντοπίστηκε στο τεκμήριο 68 ταυτίζεται με το γενετικό υλικό του θύματος. Οι ΜΚ21 και 31 αναφέρθησαν επιπρόσθετα και στα ωράρια εργασίας των διανομέων δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στα καθήκοντα και το χρόνο εργασίας του κατηγορούμενου. Κατέθεσαν επίσης ότι όντως στις 15.8.06 προκλήθηκε βλάβη στο αυτοκίνητο του ΜΚ26, Χρίστου Μποριάσοβ, πεθερού του κατηγορούμενου. Το συγκεκριμένο πρόσωπο τους ανέφερε ότι υποψιαζόταν ως δράστη τον κατηγορούμενο. Ο πεθερός του κατηγορούμενου, ΜΚ26, αναφέρθηκε στις μεταξύ τους σχέσεις. Δέχτηκε ότι αυτές δεν ήταν καλές λόγω προβλημάτων που αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος με τη σύζυγο του, θυγατέρα του ΜΚ
31. Ο ίδιος ήταν προσεχτικός γιατί φοβόταν ότι ο κατηγορούμενος θα του έκανε κακό. Σχετικά με τη βλάβη ημερομηνίας 15.8.06 κατέθεσε ότι παραπονέθηκε στον προϊστάμενο του ότι υποψιαζόταν τον κατηγορούμενο και τον Στέφανο, ΜΚ25, ως δράστες. Ουσιαστικό μέρος της μαρτυρίας του ήταν η θέση του ότι τις πρωινές ώρες της 17.8.06 είδε το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος, ήτοι το ΚΗΑ921, σε δύο περιπτώσεις στην Αγία Νάπα: στην είσοδο του Grecian περί ώρα 02:50 και ακολούθως, γύρω στις 03:10-03:15, στο χώρο στάθμευσης δίπλα από το Marina Hotel. Τις ώρες τις υπολόγισε κατά προσέγγιση με βάση το ωράριο εργασίας του και το χρόνο που χρειάζεται για διανομή των εμπορευμάτων σε κάθε ξενοδοχείο. Έδινε ως περιθώριο απόκλισης από τις πιο πάνω ώρες 10-15 λεπτά. Τέλος, σημαντική ως προς τις κινήσεις του κατηγορούμενου στις 16.8.06 και το εσώρουχο Τεκμήριο 51, ήταν η μαρτυρία του ΜΚ25 Στέφαν Στογιάνοφ. Εργοδοτήθηκε τον Ιούλιο του 2006 ως μεταφορέας τροφίμων στην εταιρεία όπου εργαζόταν και ο κατηγορούμενος. Ο τελευταίος ανέλαβε να τον εκπαιδεύσει σε σχέση με τις διαδρομές που θα ακολουθούσε και τους πελάτες στους οποίους θα διένειμε τα προϊόντα. Στις 16.8.06 πήγε μαζί με τον κατηγορούμενο στο συνεργείο επισκευής αυτοκινήτων της εταιρείας Renault, προκειμένου να διορθωθεί βλάβη του αυτοκίνητου που οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Στη συνέχεια πήγαν με ξεχωριστά αυτοκίνητα στη Λεμεσό για εργασία. Ακολούθως ο κατηγορούμενος τον μετέφερε με το αυτοκίνητο ΚΗΑ 921 στην Πάφο. ΄Οταν επέστρεψαν στη Λευκωσία και μετά το πέρας της εργασίας τους ο κατηγορούμενος τον κάλεσε στο χωριό του, στην Ποταμιά. Του πρότεινε στη συνέχεια να μεταβούν μαζί στην Αγία Νάπα, αλλά ο ΜΚ25 δεν αποδέχτηκε γιατί δεν είχε χρήματα. ΄Ετσι γύρω στις 15:30 επέστρεψε στη Λευκωσία. Τον κατηγορούμενο τον ξαναείδε γύρω στα μεσάνυχτα της Παρασκευής 18.8.06 στο χώρο εργασίας. Σημαντική ήταν η μαρτυρία του γύρω από επεισόδιο που κατ΄ ισχυρισμό του έλαβε χώρα στις 21.8.
32. Αφορούσε το εσώρουχο (Τεκμήριο 51). ΄Ηταν η θέση του ότι ενώ βρισκόταν με τον κατηγορούμενο για διανομή σε συγκεκριμένη υπεραγορά είδε στη θήκη της πόρτας του οδηγού του αυτοκινήτου ΚΗΑ 921 ένα εσώρουχο. Ρώτησε τον κατηγορούμενο σχετικά. Τότε ο κατηγορούμενος το πήρε από τη θήκη της πόρτας και άρχισε να γελάει. Στην συνέχεια το μύρισε και ανέφερε στον μάρτυρα "έλα να μυριστείς, μυρίζει μουνί". Όπως έχουμε ήδη αναφέρει ο κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Παρά τη μεγάλη της έκταση η ουσία των αναφορών του είναι περιορισμένη. Καταγράφουμε ως εκ τούτου τα βασικά της μέρη: Εξεταζόμενος κατέθεσε ότι γνώρισε το θύμα ενάμιση περίπου μήνα πριν τον θάνατο της. Την ήξερε ως "Άννα" και η μεταξύ τους γνωριμία έλαβε χώρα στο Grecian, όπου και εργαζόταν το θύμα. Η επαφή του κατηγορούμενου με το πιο πάνω ξενοδοχείο, το οποίο προμήθευε με εμπορεύματα, ήταν και η ευκαιρία γνωριμίας τους. Ανέπτυξαν μεταξύ τους ερωτικές σχέσεις και ήρθαν σε σεξουαλική επαφή μερικές φορές. Έρωτα έκαμαν στο διαμέρισμα του, στη θάλασσα, αλλά και στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου ΚΗΑ
33. Στο χώρο αυτό συνήθιζαν να βγάζουν και τα ρούχα τους όταν πήγαιναν για μπάνιο στη θάλασσα. Συναντήθηκε τελευταία φορά με το θύμα 10 περίπου μέρες πριν της 17.8.
34. Επεξηγώντας για ποιο λόγο δεν την είδε από τότε, ανέφερε ότι ο ίδιος είχε και άλλες φίλες, γεγονός που δεν του επέτρεπε να βλέπει συχνά την Jana. Πρόσθεσε ότι πράγματι όταν τον ρώτησε η Αστυνομία από τα αρχικά στάδια της σύλληψης του εάν γνωρίζει μία γυναίκα με το όνομα Jana Kovacova, αυτός αρνήθηκε γιατί ήξερε το θύμα με το όνομα "Άννα". Θυμόταν ότι σε κάποιο στάδιο η Αστυνομία του έδειξε τη φωτογραφία του θύματος (Τεκμήριο 96) και ο ίδιος μόλις την είδε ανέφερε στον ΜΚ12 "αυτήν την κοπέλα την γνωρίζω και είναι φίλη μου". Δεν θυμόταν πότε ακριβώς έγινε αυτό, αλλά ήταν βέβαιος ότι δεν ήταν τη μέρα που υπόγραψε στο Τεκμήριο
35. Πρόσθεσε ότι το βράδυ της 16.8.06 και τις πρωινές ώρες της 17.8.06 βρισκόταν στην Αγία Νάπα. Μετέβηκε με το αυτοκίνητο ΚΗΑ
36. Εκεί συναντήθηκε, όπως είχαν συνεννοηθεί μεταξύ τους προηγουμένως, με τον Στέφανο (ΜΚ25). Έδωσε ως λόγο της επίσκεψης τους αυτής την πρόθεση τους να προκαλέσουν ζημιά σε αυτοκίνητο της εταιρείας τους, το οποίο οδηγούσε ο πεθερός του, Χρίστος Μποριάσοφ, (ΜΚ26). Με τον Στέφανο ήταν μαζί από το πρωί της 16.8.
37. Αφού επισκέφθηκαν συνεργείο επισκευής αυτοκινήτων για πρόβλημα που είχε το όχημα ΚΗΑ921, πήγαν για εργασία. Ακολούθως μετέβησαν στο σπίτι της οικογένειας του κατηγορούμενου στην Ποταμιά, προκειμένου να σχεδιάσουν πώς θα έκαναν ζημιά στο αυτοκίνητο του πεθερού του. Ακολούθως ο ίδιος πήγε να επισκεφτεί κάποιο συνάδελφο του, τον Πέζουνο (ΜΚ6) και ο Στέφανος πήγε να ξεκουραστεί. Συμφώνησαν να συναντηθούν αργότερα, το βράδυ, για να υλοποιήσουν το σχέδιο πρόκλησης ζημιάς στο αυτοκίνητο του πεθερού του. Επεξηγώντας για ποιο λόγο επιδίωκε την πρόκληση ζημιάς στο πιο πάνω αυτοκίνητο ανέφερε ότι προ μηνών η σύζυγος του τον εγκατέλειψε φεύγοντας για την πατρίδα της, την Βουλγαρία και παίρνοντας μαζί της και το ανήλικο παιδί τους. Την συνόδευσε και η μητέρα της, πεθερά του κατηγορούμενου. Ο πεθερός του παρέμεινε στην Κύπρο όπου και εργαζόταν στην ίδια εταιρεία με τον κατηγορούμενο. Θεωρούσε λοιπόν ο κατηγορούμενος ότι προκαλώντας κατ΄ επανάληψη ζημιά στο αυτοκίνητο του πεθερού του θα του δημιουργούσε προβλήματα στην εργασία, τα οποία και θα οδηγούσαν στην απόλυσή του. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν θα ήταν σε θέση να ενισχύει οικονομικά την γυναίκα και την κόρη του στη Βουλγαρία. Έτσι αυτές θα αναγκαζόντουσαν να έρθουν στην Κύπρο και ο κατηγορούμενος θα πετύχαινε την επανένωση του με την οικογένεια του. Επεξηγώντας μάλιστα ο κατηγορούμενος και το συμφέρον που θα είχε από την όλη αυτή κατάσταση και ο Στέφανος, ανέφερε ότι με την απώλεια της εργασίας του πεθερού του τη θέση του θα έπαιρνε ο Στέφανος, ο οποίος μόλις πρόσφατα και σε έκτακτη βάση εργοδοτήθηκε στην ίδια εταιρεία. Ζημιά είχε κάνει στο αυτοκίνητο του πεθερού του και λίγες μέρες προηγουμένως, στις 15.8.
38. Πάντα σύμφωνα με τη μαρτυρία του συμμέτοχος σ΄ αυτήν την παρανομία ήταν ο Στέφανος. Κάτω από αυτές τις συνθήκες λοιπόν ο κατηγορούμενος συναντήθηκε με τον Στέφανο στην Αγία Νάπα γύρω στις 01:00 της 17.8.
39. Γνωρίζοντας τη διαδρομή που θα έκανε ο πεθερός του για σκοπούς διανομής τον περίμεναν στο πρώτο ξενοδοχείο που θα σταματούσε. Σκοπός τους ήταν να κάνουν τη ζημιά όταν αυτός κατέβαινε και βρισκόταν για κάποιο χρόνο εντός του ξενοδοχείου προκειμένου να παραδώσει εμπορεύματα. Παρά τις προσπάθειες τους δεν εντόπισαν το αυτοκίνητο του πεθερού του σε κανένα σημείο της Αγίας Νάπας. Έτσι, οδηγώντας ο κάθε ένας το αυτοκίνητο του, έφυγαν γύρω στις 01:30-02:00 από την Αγία Νάπα. Ο κατηγορούμενος έφθασε στην Ποταμιά γύρω στις 02:
40. Περιέγραψε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα η σύλληψη του την 22.8.06 στην Ποταμιά. Έθεσε ότι οι αστυνομικοί αρχικά δεν του έλεγαν γιατί τον αναζητούσαν. Τον μετέφεραν με αυτοκίνητο στον Αστυνομικό Σταθμό Πέρα Χωρίου, ο οποίος εδρεύει στην Ποταμιά. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής του έλεγαν "πού την έθαψες; Πού την έκρουσες;". Ο ίδιος απαντούσε: "ποιό; Τι μου λέτε;". Οι αστυνομικοί που τον συνόδευαν ήταν οι ΜΚ12 και
41. Όταν έφθασαν στον Αστυνομικό Σταθμό τον έβαλαν σε ένα δωμάτιο και ο ΜΚ12 τον ξαναρώτησε "πού την έθαψες την κοπέλα; Πού την πήρες; Πού την έβαλες;" Αυτός απορούσε και ρωτούσε: "Τι μου λαλείς τωρά;" Τότε ο ΜΚ12 του ανέφερε το όνομα Jana Kovacova και ο κατηγορούμενος επέμενε ότι "εγώ δεν έκανα έτσι πράγμα, δεν σκότωσα κανένα". Σε ερώτηση δε του πιο πάνω αστυνομικού πού ήταν το βράδυ της 16.8.06, απάντησε ότι ήταν στην Αγία Νάπα για δουλειά. Του έλεγε ψέματα ότι ήταν για δουλειά γιατί δεν ήθελε να του πει ότι πήγε για να προκαλέσει ζημιά στο αυτοκίνητο του πεθερού του. Εκεί, στον Αστυνομικό Σταθμό, ήταν που έλαβε χώρα και η σύλληψή του. Θυμόταν ότι στην Ποταμιά η Αστυνομία έκανε έρευνα στο αυτοκίνητο του υπ΄ αρ. εγγραφής ΚΗΑ
42. Δεν ήταν όμως σε θέση να θυμηθεί κατά πόσο λάμβανε χώρα και φωτογράφηση, καθότι: "ήμουν εντελώς συγχυσμένος εκείνη την ώρα". Όταν μεταφέρθηκε στο Αρχηγείο της Αστυνομίας στη Λευκωσία τον επισκέφθηκαν δύο γνωστά του πρόσωπα, αστυνομικοί, οι οποίοι υπηρετούν στην Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών. Ο Κώστας Μιαμηλιώτης και ο Γιάννος Παπουτές. Του έλεγαν: "Παναγιώτη αν το έκαμες πε ότι έκαμες το, παραδέχτου δηλαδή και να σε βγάλουμε πελλό". Τον Μιαμηλιώτη τον γνωρίζει πολύ καιρό. Τόσο καλά που, και μεταφέρουμε αυτούσια τα λόγια του κατηγορούμενου: "αν έσιη κάποιο που με ξέρει με ξέρει εκείνος ο άνθρωπος και εγώ εκείνο. Μπορώ να σας πω ότι εγώ ξέρω πότε λέγει ψέματα εκείνος ο άνθρωπος και εκείνος εμένα". Περιγράφοντας τις συνθήκες κράτησης του από τις 22.8.06 και μετέπειτα, ο κατηγορούμενος κατέθεσε ότι οι αστυνομικοί τον απειλούσαν συνεχώς από την πρώτη στιγμή φοβερίζοντας τον "ότι να μου σπάζαν τα κόκκαλα μου" και λέγοντας του επίσης: "θα πιω το αίμα σου", "που δαμέ δεν θα βγεις ζωντανός", "πουστότουρκο". Οι απειλές ήταν καθημερινές, όπως και οι ανακρίσεις. Μεταφέρθηκε δέκα με δεκαπέντε περίπου φορές στα γραφεία του ΤΑΕ στο Παραλίμνι. Του έλεγαν συνεχώς ότι αν δεν παραδεχόταν θα τον σκοτώσουν. Περιέγραψε στη συνέχεια δύο περιπτώσεις άγριου, κατ΄ ισχυρισμό του πάντα, ξυλοδαρμού του από την Αστυνομία. Η πρώτη έλαβε χώρα μέσα στο αυτοκίνητο σε μία περίπτωση μεταφοράς του από τα κρατητήρια Παραλιμνίου και η δεύτερη - και πιο βάναυση - τρεις τέσσερις μέρες μετά, ήτοι το βράδυ της 4.9.06 και λίγο προτού μεταφερθεί στα γραφεία του ΤΑΕ Παραλιμνίου για ανάκριση. Αμέσως δηλαδή προτού ληφθεί η κατάθεση Τεκμήριο
43. Ήταν ουσιαστικός ισχυρισμός του ότι υπέγραψε τα αναφερόμενα στην πιο πάνω κατάθεση έχοντας κακοποιηθεί άγρια προηγουμένως και υπό το κράτος φόβου για τη ζωή του. Δέχθηκε ότι ουδέποτε παραπονέθηκε για τα βασανιστήρια που υπέστη, καθότι οι αστυνομικοί τον απειλούσαν να μην πει οτιδήποτε σε κανένα. Του έλεγαν ότι θα σκηνοθετούσαν απόδραση του και θα τον σκότωναν. Ήταν επίσης κεντρικός άξονας των θέσεων του, όπως αυτές προβλήθηκαν κατά την κυρίως εξέταση του, ότι είναι η ίδια η Αστυνομία που τον οδήγησε στο χώρο ταφής του θύματος και ότι ουδέποτε ο ίδιος υπέδειξε οποιαδήποτε σκηνή. Προέκταση της θέσης αυτής ήταν ότι οι αστυνομικοί τον εξανάγκαζαν να υπογράφει συνεχώς σε διάφορα έντυπα που του παρουσίαζαν και τα οποία είχαν συμπληρώσει προηγουμένως, χωρίς ποτέ ο ίδιος να γνωρίζει τι υπέγραφε ή να λέγει οτιδήποτε. Επειδή μάλιστα υπέγραφε κάτω απ΄ αυτές τις συνθήκες επινόησε το εξής σχέδιο: δεν έθετε την αυθεντική του υπογραφή, την μονογραφή του δηλαδή, αλλά υπέγραφε ολογράφως, καταγράφοντας δηλαδή ολόκληρο το όνομα του. Έτσι θεωρούσε ότι θα είχε στη συνέχεια την ευχέρεια να επικαλείται ότι υπέγραφε παρά τη θέλησή του. Περιγράφοντας τη στιγμή εκταφής του πτώματος ανέφερε ότι ήταν τόσο άσχημη η μυρωδιά, που: "αναγουλιαζόμουν δεν μπορούσα να δω έτσι πράγμα". Αναφέρθηκε επίσης στο εσώρουχο Τεκμήριο 51, το οποίο, κατ΄ ισχυρισμό της Κατηγορούσας Αρχής, ανήκε στο θύμα και εντοπίστηκε στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου. Κατέθεσε ότι πράγματι οι αστυνομικοί τον ρώτησαν: "ήβραμε ένα εσώρουχο μέσα στο αυτοκίνητο σου ποιού ένη;" Απάντησε: "ξέρω εγώ;". Επέμεναν να τους πει. Τότε τους απάντησε ως εξής: "Τζείνη που είχα επαφή τελευταία δηλαδή ερωτική επαφή μαζί της, ήταν τελευταία η φίλη μου η Κινέζα. Πρέπει να εν τζείνης." Δεν απέκλεισε στη συνέχεια το εσώρουχο να ήταν του θύματος, αφού ξεντύθηκε αρκετές φορές στο αυτοκίνητο του. Θεωρούσε όμως ότι αφού για αρκετές μέρες προηγουμένως δεν συναντήθηκαν, έπρεπε ο ίδιος να είχε εντοπίσει το εσώρουχο αυτό δεδομένου ότι καθαρίζει συχνά το αυτοκίνητο. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι με το θύμα συναντιόντουσαν μία με δύο φορές την εβδομάδα και έμεναν για κάποιες ώρες μαζί. Έρωτα στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου έκαναν μία φορά. Επέμενε ότι τελευταία φορά συναντήθηκαν δέκα περίπου μέρες πριν την εξαφάνισή της. Επανέλαβε ότι είχε σχέσεις με πολλές κοπέλες τις οποίες μετέφερνε και στο διαμέρισμα του. Μεταξύ αυτών ήταν και μία Κινέζα. Ήταν η κοπέλα με την οποία έκανε τελευταία φορά έρωτα, γεγονός που καθόρισε χρονολογικά να λαμβάνει χώρα επτά με δέκα μέρες προτού συλληφθεί. Επεξήγησε γιατί δεν ήθελε σε κανένα στάδιο να αποκαλύψει το όνομα ή άλλα στοιχεία γι΄ αυτήν την κοπέλα. Έδινε ως δικαιολογία τη θέση ότι την πλήρωνε για να κάνουν έρωτα και φοβόταν μήπως η αποκάλυψη οποιωνδήποτε στοιχείων, τής δημιουργούσε προβλήματα με την Αστυνομία. Στην πορεία αντεξέτασής του διεφάνει ότι δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί με πόσες κοπέλες είχε σεξουαλική επαφή μετά τη μέρα που - κατ΄ ισχυρισμό του - είχε συναντηθεί για τελευταία φορά με το θύμα. Διευκρίνισε ότι δεν θυμόταν γιατί "ήταν πολλές". Με όλες τις κοπέλες είχε σεξουαλική επαφή, μεταξύ άλλων χώρων, και στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου. Πρόσθεσε ότι λόγω και της φύσης της εργασίας του καθάριζε συχνά το αυτοκίνητο αλλά δεν θεωρούσε απίθανο να παραμένουν τρίχες σ΄ αυτό, παρά τον σχολαστικό καθαρισμό. Αντεξετάστηκε σε έκταση γύρω από απαντήσεις που φέρεται να έδωσε σε διάφορες περιπτώσεις στην Αστυνομία, ήτοι στις καταθέσεις του (Τεκμήρια 118 και 119), στα έγγραφα υποδείξεων σκηνών (Τεκμήρια 121, 123 και 143) και στο ένταλμα έρευνας (Τεκμήριο 161), οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με αναφορές του στο Δικαστήριο. Κατέθεσε ότι ο ίδιος ουδέποτε ανέφερε τα όσα του αποδίδονται στα πιο πάνω τεκμήρια και ότι τα αστυνομικά όργανα έγραφαν "ό,τι ήθελαν" και τον εξανάγκαζαν να τα υπογράφει. Παρεμβάλλουμε ότι στο βαθμό που είναι απαραίτητο θα επανέλθουμε αναλυτικότερα επί του ζητήματος αυτού. Αντεξεταζόμενος γύρω από το ζήτημα της φωτογραφίας Τεκμήριο 96 και του χρόνου που αυτή του υποδείχθηκε, ανέφερε ότι δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί πότε την είδε για πρώτη φορά. Πρόσθεσε όμως ότι του δόθηκε και την πήρε μαζί του στο κελί του. Επέμενε όμως ότι από την πρώτη στιγμή που είδε τη φωτογραφία ανέφερε στην Αστυνομία ότι γνώριζε το πρόσωπο. Το είπε μάλιστα και στον Μιαμηλιώτη, στον Ανώτερο Αστυνόμο Α΄ Κρόκο και στον Παναγιώτου. Δέχθηκε στη συνέχεια ότι για τελευταία φορά είδε τους Κρόκο και Μιαμηλιώτη στις 28.8.
44. Στη συνέχεια αντεξετάστηκε σε έκταση γύρω από το εσώρουχο Τεκμήριο
45. Επέμενε ότι υπολόγιζε πως είναι της φίλης του της Κινέζας καθότι αυτή ήταν η τελευταία με την οποία είχε ερωτική επαφή μέσα στο αυτοκίνητο. Αντεξεταζόμενος ως προς το χώρο ταφής παραδέχθηκε ότι ο ίδιος γνωρίζει πάρα πολύ καλά την περιοχή, καθότι για πολλά χρόνια είναι ο δρόμος που χρησιμοποιεί για σκοπούς της εργασίας του. Επέμενε ότι από την πρώτη στιγμή της σύλληψης του η Αστυνομία τον ρωτούσε: "πού την έθαψες; Πού την έκρουσες;" Αντεξετάστηκε σε έκταση γύρω από τις σχέσεις που είχε με τον Μιαμηλιώτη. Τον γνωρίζει από το 1993 και συνεργάστηκαν για σκοπούς της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Γνωρίζει επίσης την οικογένεια και τις κόρες του, τις οποίες πρόσεχε και κάποιες φορές τις συνόδευε κατά τις εξόδους τους. Νιώθει θυμωμένος και προδομένος από τον Μιαμηλιώτη και θεωρεί ότι προσπαθεί να του κάνει ζημιά. Επέμενε ότι κακοποιήθηκε από την Αστυνομία, αλλά δέχθηκε ότι από της υπογραφής της κατάθεσης Τεκμήριο 106 μέχρι το μεσημέρι της 5.9.06 δεν μίλησε με τον δικηγόρο του για να του εξηγήσει κάτω από ποιες συνθήκες υπέγραψε. Στα τελευταία στάδια της αντεξέτασης ο κατηγορούμενος αρνήθηκε σειρά υποβολών της Κατηγορούσας Αρχής οι οποίες αφορούσαν τη διάπραξη των αδικημάτων. Η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία αντικρίζεται και αξιολογείται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και πάντοτε σε συνάρτηση και σύγκριση με την υπόλοιπη μαρτυρία. Δεν είναι ορθή μικροσκοπική εξέταση της. Πρέπει να προσεγγίζεται σφαιρικά και κάτω από το πρίσμα των περιστάσεων. Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας αυτής είναι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο. Στο νοηματικό περιεχόμενο του όρου "εντύπωση" περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, οι αντιδράσεις του μάρτυρα, ο τρόπος που απαντά, η ευχέρεια που είχε να αντιληφθεί τα γεγονότα και η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει. Το σύνολο δηλαδή των γνωρισμάτων που συνθέτουν αφενός τον μάρτυρα που έχει σεβασμό στην αλήθεια και αφετέρου που είχε τις εξ αντικειμένου δυνατότητες να συλλάβει με τις αισθήσεις του όσα αναβιώνει με τη μαρτυρία του (Χ" Γεωργίου ν. Δημοκρατίας