ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ν. Μιχάλης Ψύλλας, Αρ. Υπόθεσης: 337/06, 21 Σεπτεμβρίου, 2007

ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ν. Μιχάλης Ψύλλας, Αρ. Υπόθεσης: 337/06, 21 Σεπτεμβρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:B47 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 337/06 ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ν. Μιχάλης Ψύλλας Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 21 Σεπτεμβρίου,

1. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Δημητρίου. Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
2. (Κατηγορία υπ΄ αρ. 4). Συμφώνως των "λεπτομερειών αδικήματος" της κατηγορίας ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 1.3.04 - 29.7.04 στη Λάρνακα είχε στην κατοχή του μία λεοπάρδαλη μπιμπελό από πορσελάνη, ένα μπιμπελό άλογο χρώματος άσπρου "Πήγασος" από πορσελάνη, ένα σιντριβάνι εσωτερικού χώρου σετ μαζί με κολώνα στολισμένο με επίχρυσες πεταλούδες, ένα άγαλμα μαύρης κοπέλας που στηρίζεται σε κολώνα, μία κούπα επίχρυση οβάλ, ένα επιτραπέζιο ρολόι χρώματος μπλε με χρυσό, ένα σετ από δύο βάζα χρώματος μπλε με χρυσό, ένα σετ αποτελούμενο από δύο καπνιστήρια και μία μερέχα, αγνώστου αξίας για τα οποία υπάρχει εύλογος υπόνοια ότι είναι κλοπιμαία. Το κατηγορητήριο της υπό εξέταση υπόθεσης περιλάμβανε 3 ακόμα κατηγορίες για τα αδικήματα της κλεπταποδοχής και της απόσπασης περιουσίας διά ψευδών παραστάσεων (κατηγορίες υπ΄ αρ. 1, 2 και 3). Οι κατηγορίες αυτές διακόπηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και έτσι οδηγήθηκε σε ακρόαση μόνο η κατηγορία υπ΄ αρ. 4 η οποία προστέθηκε εκ των υστέρων, κατόπιν τροποποίησης του υπό εξέταση κατηγορητηρίου. Η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ήταν ότι τα αντικείμενα τα οποία περιγράφονται στις "λεπτομέρειες αδικήματος" της κατηγορίας (βλ. τα Τεκμήρια 3, 4(α), 4(β), 5, 9, 10, 11, 12 και 13) αποτελούν ιδιοκτησία του Αντώνη Παντελή (ΜΚ3) και κλάπηκαν από την κατοικία του, η οποία βρίσκεται στο χωριό Μαζωτός καθ΄ ον χρόνο ο ιδιοκτήτης της κατοικίας απουσίαζε στο εξωτερικό. Σε κάποιο στάδιο, μετά την κλοπή τους περιήλθαν στην κατοχή του κατηγορουμένου κατά τρόπο ο οποίος παρέμεινε άγνωστος στην Κατηγορούσα Αρχή. Ακολούθως ο κατηγορούμενος τα πώλησε σε δύο ιδιοκτήτες καταστημάτων πώλησης παλαιών ειδών (ΜΚ4 και ΜΚ6). Στη συνέχεια ο ΜΚ4 πώλησε μέρος των υπό αναφορά αντικειμένων, συγκεκριμένα το ρολόι και τα δύο βάζα (βλ. τα Τεκμήρια 3, 4[α] και 4[β]) στη ΜΚ5 στην οικία της οποίας και εντοπίστηκαν από την Αστυνομία. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε στο Δικαστήριο ως μάρτυρες τον φερόμενο ως ιδιοκτήτη των υπό αναφορά αντικειμένων (ΜΚ3), τους δύο ιδιοκτήτες των καταστημάτων πώλησης παλαιών ειδών (ΜΚ4 και ΜΚ6) στα καταστήματα των οποίων εντοπίστηκε το μεγαλύτερο μέρος των υπό αναφορά αντικειμένων, το πρόσωπο στο οποίο μεταπωλήθηκε από τον ΜΚ4 μέρος των υπό αναφορά αντικειμένων (ΜΚ5), τον Αστυνομικό 1296 και τον Λοχία 1926 του Αστυνομικού Σταθμού Κιτίου (ΜΚ1 και ΜΚ2) οι οποίοι ερεύνησαν τα δύο καταστήματα πωλήσεως παλαιών ειδών και την κατοικία της ΜΚ5 όπου και εντόπισαν τα υπό αναφορά αντικείμενα και τέλος τον Αστυνομικό 4720 (ΜΚ7) ο οποίος πήρε γραπτή κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος, ο οποίος ας σημειωθεί υπερασπίστηκε τον εαυτό του χωρίς δικηγόρο, μετά την κλήση του σε απολογία έδωσε ένορκη μαρτυρία και επίσης παρουσίασε ως μάρτυρα υπεράσπισης την αδελφή του (ΜΥ). Ο Αντώνης Παντελή (ΜΚ3) κατέθεσε ότι είναι ιδιοκτήτης μίας κατοικίας η οποία βρίσκεται στο Μαζωτό. Είναι μόνιμος κάτοικος Αγγλίας. Στις 30.7.04 τον ειδοποίησε τηλεφωνικά η κόρη του, η οποία βρισκόταν στην Κύπρο για διακοπές ότι από το σπίτι του στο Μαζωτό έλειπαν πολλά αντικείμενα. Επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου όπου και ανέφερε το γεγονός. Στις 5.8.04 ήρθε στην Κύπρο και πήγε στο σπίτι του στο Μαζωτό. Από έλεγχο που έκανε στο σπίτι του διαπίστωσε ότι έλειπαν πολλά αντικείμενα, μεταξύ των οποίων και τα αντικείμενα τα οποία περιγράφονται στις "λεπτομέρειες αδικήματος" της κατηγορίας. Τα υπό αναφορά αντικείμενα, καθώς και τα υπόλοιπα αντικείμενα που έλειπαν από το σπίτι του αγοράστηκαν στην Αγγλία και τα έφερε στην Κύπρο με εμπορευματοκιβώτιο, με εξαίρεση τα δύο καπνιστήρια και τη μερέχα (βλ. το Τεκμήριο 5) τα οποία αγόρασε από κατάστημα στη Λάρνακα. Στις 17.8.04 επισκέφθηκε το κατάστημα "Η ευκαιρία" το οποίο βρίσκεται στη λεωφόρο Γρίβα Διγενή στη Λάρνακα όπου και εντόπισε τρία από τα αντικείμενα που κλάπηκαν από το σπίτι του. Επρόκειτο για τη λεοπάρδαλη, η οποία είναι κατασκευασμένη από πορσελάνη (Τεκμήριο 9), το μπιμπελό άλογο "Πήγασος", χρώματος άσπρου κατασκευασμένο επίσης από πορσελάνη (Τεκμήριο 10) και το σιντριβάνι εσωτερικού χώρου σε στυλ πολύφωτου (Τεκμήριο 11). Τα τρία πιο πάνω περιγραφόμενα αντικείμενα είναι μοναδικά στο είδος τους και τα αγόρασε από την Αγγλία. Όσον αφορά τη λεοπάρδαλη (Τεκμήριο 9) ο υπεύθυνος του καταστήματος του ανέφερε ότι την αγόρασε από τον ιδιοκτήτη κάποιου αρχοντόσπιτου στη Λευκωσία. Φεύγοντας από το ως άνω κατάστημα πήγε στον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου όπου και ανέφερε το γεγονός. Αναγνώρισε όλα τα αντικείμενα τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήρια στην παρούσα υπόθεση ως τα δικά του αντικείμενα, τα οποία κλάπηκαν από το σπίτι του. (Τεκμήρια 3, 4(α), 4(β), 5, 9, 10, 11, 12 και 13). Ο Αναπληρωτής Λοχίας 1926 Δημήτρης Καρατζιάς (ΜΚ2) υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου. Στις 30.7.04 καταγγέλθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου από την κόρη του ΜΚ3 ότι μεταξύ των ημερομηνιών 1.3.04 και 29.7.04 είχε διαρρηχθεί η οικία του πατέρα της στο Μαζωτό από την οποία είχαν κλαπεί διάφορα αντικείμενα. Στις 17.8.04 επισκέφθηκε τον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου ο ΜΚ3 και ανέφερε ότι αναγνώρισε μέρος των αντικειμένων που κλάπηκαν από την υπό αναφορά κατοικία του στο κατάστημα πώλησης παλαιών ειδών "Η ευκαιρία". Κατά την ιδίαν ημερομηνία ερεύνησε με βάση δικαστικό ένταλμα έρευνας το υπό αναφορά κατάστημα στην παρουσία του ιδιοκτήτη του (ΜΚ4) και του ΜΚ
3. Κατά τη διάρκεια της έρευνας ο ΜΚ3 αναγνώρισε και του υπέδειξε ως τα αντικείμενα που κλάπηκαν από την κατοικία του (α) τη λεοπάρδαλη από πορσελάνη (Τεκμήριο 9) (β) το άγαλμα μαύρης κοπέλας (Τεκμήριο 12) (γ) το άγαλμα του μυθολογικού αλόγου "Πήγασος" (Τεκμήριο 10) (δ) την κούπα οβάλ (Τεκμήριο 13) (ε) το σιντριβάνι πολύφωτο (Τεκμήριο 11). Ανακρινόμενος ο ΜΚ4 ανέφερε ότι όλα τα πιο πάνω περιγραφόμενα αντικείμενα του τα είχε πωλήσει ο κατηγορούμενος. Κατά την ιδίαν ημέρα εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορουμένου καθώς και ένταλμα έρευνας των υποστατικών και του οχήματος του. Η έρευνα η οποία επακολούθησε στην κατοικία του κατηγορούμενου δεν έφερε στο φως οποιοδήποτε αντικείμενο, ιδιοκτησία του ΜΚ
4. Ο ΜΚ4 ανέφερε περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος του είχε πωλήσει και κάποια άλλα αντικείμενα τα οποία ο ίδιος μεταπώλησε στην Julie Harrison (ΜΚ5). Στις 20.8.04 ερευνήθηκε με βάση δικαστικό ένταλμα έρευνας η κατοικία της ΜΚ5 όπου και ανευρέθηκαν το ρολόι (Τεκμήριο 3) και τα δύο βάζα (Τεκμήρια 4[α] και 4[β]) τα οποία και κατασχέθηκαν. Επίσης κατά την ιδίαν ημέρα ερευνήθηκε το κατάστημα πώλησης παλαιών ειδών του Άγγελου Αγγελή (ΜΚ6) στην παρουσία του ΜΚ3 ο οποίος και αναγνώρισε τα δύο καπνιστήρια και τη μερέχα (Τεκμήριο 5). Ο Αστυνομικός 1296 Ανδρόνικος Σπανός (ΜΚ1) ερεύνησε μαζί με τον Λοχία Καρατζιά (ΜΚ2) το κατάστημα πώλησης παλαιών ειδών του Άγγελου Αγγελή (ΜΚ6) από το οποίο παρέλαβε σειρά αντικειμένων, τα οποία σύμφωνα με τον ισχυρισμό του ΜΚ6 τα αγόρασε από τον κατηγορούμενο. Μεταξύ των αντικειμένων αυτών ήταν και τα δύο καπνιστήρια με τη μερέχα (Τεκμήριο 5). Επίσης μαζί με τον ΜΚ2 ερεύνησαν την κατοικία της ΜΚ5 από την οποία και παρέλαβαν το ρολόι (Τεκμήριο 3) και τα δύο βάζα (Τεκμήρια 4[α] και 4 [β]). Στις 9.12.04 πήρε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 2). Ο Γιώργος Νεοφύτου (ΜΚ4) είναι ο ιδιοκτήτης του καταστήματος πώλησης παλαιών αντικειμένων με την επωνυμία "Η ευκαιρία" το οποίο βρίσκεται στη Λάρνακα. Στα πλαίσια της δουλειάς του αγοράζει διάφορα αντικείμενα από πρόσωπα που επισκέπτονται το κατάστημα του και τα μεταπωλεί σε ψηλότερη τιμή. Περί τις αρχές Ιουλίου του 2004 τον επισκέφθηκε στο κατάστημα του ο κατηγορούμενος. Τον ρώτησε αν ενδιαφερόταν να αγοράσει τα επίδικα αντικείμενα, τα οποία ο κατηγορούμενος είχε στο αυτοκίνητο του. Αφού συζήτησαν γύρω από την τιμή των επιδίκων αντικειμένων συμφώνησαν όπως ο μάρτυρας αγοράσει από τον κατηγορούμενο τα υπό αναφορά αντικείμενα για το συνολικό ποσό των £
5. Ο μάρτυρας εξέδωσε σχετική απόδειξη την οποία υπέγραψε ο κατηγορούμενος (βλ. το Τεκμήριο 6). Ρώτησε τον κατηγορούμενο πού βρήκε τα υπό αναφορά αντικείμενα και ο τελευταίος του απάντησε ότι καθάρισε το σπίτι κάποιου "γέρου" και του τα δώρισε επειδή δεν τα ήθελε στο σπίτι του λόγω έλλειψης χώρου. Από τα αντικείμενα που αγόρασε από τον κατηγορούμενο πούλησε το ρολόι και τα δύο βάζα (Τεκμήρια 3, 4[α] και 4[β]) στη ΜΚ
6. Η Julie Winnifer Harrison (ΜΚ5) κατέθεσε ότι αγόρασε τα Τεκμήρια 3, 4(α) και 4(β) από το κατάστημα του ΜΚ
7. Όταν η Αστυνομία κατάσχε από το σπίτι της τα πιο πάνω αντικείμενα ο ΜΚ4 της επέστρεψε τα χρήματα τα οποία του πλήρωσε για την αγορά των ως άνω αντικειμένων. Ο Άγγελος Αγγελή (ΜΚ6) είναι ο ιδιοκτήτης καταστήματος πώλησης παλαιών ειδών το οποίο βρίσκεται στην οδό Βίκτωρος Ουγκό στη Λάρνακα. Περί το τέλος Μαΐου του 2004 ο κατηγορούμενος τον επισκέφθηκε στο κατάστημα του και του πρόσφερε προς πώληση τα δύο καπνιστήρια με τη μερέχα (Τεκμήριο 5) μαζί με κάποια άλλα αντικείμενα. Αγόρασε από τον κατηγορούμενο τα ως άνω αντικείμενα για το ποσό των £
8. Ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι τα υπό αναφορά αντικείμενα ήταν δώρα από το γάμο του και επειδή χώρισε δεν τα ήθελε πλέον. Περί τα μέσα Ιουνίου 2004 ο κατηγορούμενος τον ξαναεπισκέφθηκε και του παρουσίασε το ρολόι με τα δύο βάζα (Τεκμήρια 3, 4[α] και 4[β]), την λεοπάρδαλη (Τεκμήριο 9) και την οβάλ επίχρυση κούπα (Τεκμήριο 13) προτείνοντάς του να τα αγοράσει. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την πρόταση του κατηγορούμενου. Ο Αστυνομικός 4720 Γιώργος Βλαδιμήρου (ΜΚ7) κατέγραψε την πρώτη κατάθεση που έδωσε ο κατηγορούμενος (Τεκμήριο 19). Ο κατηγορούμενος κατέθεσε ότι κάποια μέρα, περί τον Μάιο του 2004 μετέβηκε στο κατάστημα με την επωνυμία "Thrift shop" στην οδό 1ης Απριλίου στη Λάρνακα με σκοπό να αγοράσει παλαιούς δίσκους. Βρήκε το κατάστημα κλειστό. Στάθμευσε μπροστά από το κατάστημα και περίμενε μέσα στο αυτοκίνητο του μέχρι να ανοίξει το κατάστημα. Καθώς βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στάθμευσε δίπλα του κάποιο άλλο αυτοκίνητο από το οποίο κατέβηκε ένας μελαμψός αλλοδαπός άγνωστός του, κρατώντας μία λεοπάρδαλη από πορσελάνη και προχώρησε προς το κατάστημα. Ρώτησε το πρόσωπο αυτό πού πήγαινε και του εξήγησε ότι πήγαινε στο κατάστημα για να πουλήσει τη λεοπάρδαλη που κρατούσε και κάποια άλλα αντικείμενα που βρίσκονταν στο αυτοκίνητο του. Ανέφερε στο άγνωστο του πρόσωπο ότι το κατάστημα αυτό ήταν κλειστό και περαιτέρω ότι οι ιδιοκτήτριες του καταστήματος δεν θα του έδιναν χρήματα. Απλά θα έβαζαν προς πώληση τα αντικείμενα που θα τους έπαιρνε και όταν θα επωλούντο θα του έδιναν τα χρήματα του. Κατόπιν αυτού ο αλλοδαπός προβληματίστηκε και δέχθηκε να του πουλήσει τα υπό αναφορά αντικείμενα στην τιμή των £
9. Επιπλέον ο αλλοδαπός του είπε ότι κέρδισε όλα τα αντικείμενα στο "καζαντί". Τα αντικείμενα τα οποία αγόρασε από τον κατηγορούμενο είναι αυτά τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήρια στο Δικαστήριο. Αφού τα έβαλε στο αυτοκίνητο του έφυγε από το μέρος. Κατά την ίδια ημέρα πέρασε από το κατάστημα του ΜΚ6 στον οποίο και έδειξε τα υπό αναφορά αντικείμενα. Ο ΜΚ6 του είπε ότι δεν ενδιαφερόταν να τα αγοράσει και τον έστειλε στο κατάστημα του ΜΚ
10. Ο ΜΚ4 είδε τα υπό αναφορά αντικείμενα και κατέληξαν να τα αγοράσει στην τιμή των £
11. Όσον αφορά τα δύο καπνιστήρια και τη μερέχα (Τεκμήριο 5) η θέση του ήταν ότι τα είχε πωλήσει στον ΜΚ6 πολύ καιρό πριν την ημέρα που του παρουσίασε τα αντικείμενα που αγόρασε από τον αλλοδαπό. Από ότι θυμόταν είχε αναφέρει στον ΜΚ6 ότι του τα είχε δωρήσει κάποιος καταστηματάρχης στο χωρίο Λεύκαρα κατά το διάστημα που εργαζόταν ως οδηγός σε τουριστικό λεωφορείο επειδή έπαιρνε συχνά πελάτες στο κατάστημα του για να ψωνίσουν. Ουδέποτε πέρασε από το μυαλό του ότι τα αντικείμενα που πούλησε στον ΜΚ4 μπορούσαν να ήταν κλοπιμαία. Τα αντικείμενα αυτά μπορεί κάποιος να τα βρει στο "καζαντί". Η Κυριακή Εγγλέζου (ΜΥ) είναι αδελφή του κατηγορουμένου. Κατέθεσε ότι τα δύο καπνιστήρια και η μερέχα (Τεκμήριο 5) είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που χρησιμοποίησε τόσο στο γάμο της κόρης του κατηγορουμένου όσο και στο γάμο της δικής της κόρης. Ο κατηγορούμενος τα είχε από πολύ παλιά. Αξιολόγηση - Ευρήματα Αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι όλα τα υπό αναφορά αντικείμενα είχαν περιέλθει για κάποιο διάστημα στην κατοχή του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος ακολούθως τα είχε πωλήσει στον ΜΚ4 με εξαίρεση τα δύο καπνιστήρια και την μερέχα (Τεκμήριο 5) τα οποία πώλησε στον ΜΚ
12. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Όλοι οι μάρτυρες τους οποίους παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή άφησαν πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν όλοι τους ειλικρινείς με σεβασμό στο καθήκον τους να πουν στο Δικαστήριο την αλήθεια. Θα πρέπει επίσης να αναφέρω ότι σημαντικό μέρος της μαρτυρίας τους παρέμεινε αδιαμφισβήτητο. Ο ΜΚ3 (Αντώνης Παντελή) απάντησε σε οτιδήποτε του ζητήθηκε με ευθύτητα, αμεσότητα, απλότητα, χωρίς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις. Όσον αφορά την ουσία της μαρτυρίας του έχω να αναφέρω ότι διέθετε συνοχή, πειστικότητα, λογικότητα. Αποδέχομαι χωρίς κανένα δισταγμό τη θέση του ότι όλα τα αντικείμενα τα οποία κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ήταν δικά του και βρίσκονταν στο σπίτι του στον Μαζωτό. Ο μάρτυρας αυτός για να αναγνωρίσει τα ως άνω αντικείμενα δεν αρκέστηκε μόνο στην εξωτερική εμφάνιση τους και στο γεγονός ότι μοιάζουν καταπληκτικά με τα αντικείμενα που κλάπηκαν από το σπίτι του. Περιέγραψε ξεχωριστά το χαρακτηριστικό ελάττωμα του καθενός από τα αντικείμενα, το οποίο και υπέδειξε στο Δικαστήριο, από το οποίο αναγνώρισε το κάθε αντικείμενο. Στη λεοπάρδαλη (Τεκμήριο 9) υπέδειξε το σπάσιμο που υπήρχε στο αριστερό της πόδι, το οποίο όπως επεξήγησε κόλλησε ο ίδιος. Το σπάσιμο αυτό ομολογουμένως δεν είναι εμφανές σε κάποιο που για πρώτη φορά βλέπει το αντικείμενο αυτό. Χρειάζεται προσεκτική εξέταση του αντικειμένου αυτού για να διαπιστώσει κάποιος ότι υπάρχει σπάσιμο και κόλληση στο αριστερό του πόδι. Για το πολύφωτο σιντριβάνι (Τεκμήριο 11) επεξήγησε ότι ο στύλος στον οποίο είναι στερεωμένα τα φώτα ήταν πάντοτε χαλαρός και δεν κατάφερε ποτέ να τον "σφίξει", παρά τις προσπάθειες που κατέβαλλε. Μετά από εξέταση του ως άνω αντικειμένου το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι πράγματι ο στύλος με τα φώτα δεν είναι εφαρμοσμένος στερεά στη βάση του και κινείται. Όσον αφορά τα δύο καπνιστήρια (Τεκμήριο 5) υπέδειξε το ελάττωμα που υπάρχει στο ένα εξ αυτών. Συγκεκριμένα το αριστερό καπνιστήρι δεν έχει βιδωθεί στερεά στη βάση των δύο καπνιστηριών και είναι "χαμνό", όπως ο μάρτυρας χαρακτηριστικά ανέφερε. Όμως ο μάρτυρας αυτός δεν αρκέστηκε στην υπόδειξη των ελαττωμάτων από τα οποία ταύτισε τα υπό αναφορά αντικείμενα με αυτά που κλάπηκαν από το σπίτι του. Παρουσίασε στο Δικαστήριο τα κομμάτια που έλειπαν από κάποια εξ αυτών. Συγκεκριμένα παρουσίασε το κομμάτι που λείπει από το ένα πόδι του αλόγου "Πήγασος" (Τεκμήριο 10). Το κομμάτι αυτό (Τεκμήριο 14) ταιριάζει απόλυτα με το σπασμένο μέρος του ποδιού του ως άνω αντικειμένου. Επίσης παρουσίασε τη βάση (Τεκμήριο 15) της κούπας οβάλ (Τεκμήριο 13). Ο μάρτυρας εφάρμοσε ο ίδιος ενώπιον του Δικαστηρίου την κούπα αυτή πάνω στη βάση της και ταίριαξαν απόλυτα μεταξύ τους. Το γεγονός ότι ο μάρτυρας αυτός δεν είχε στην κατοχή του τις αποδείξεις αγοράς των υπό αναφορά αντικειμένων δεν μπορεί να επιδράσει αρνητικά επί της αξιοπιστίας του. Εξάλλου θα πρέπει να επισημάνω ότι παρουσίασε στο Δικαστήριο δέσμη φωτογραφιών (Τεκμήριο 7) στις οποίες απεικονίζονται μερικά από τα υπό αναφορά αντικείμενα. Όπως ο μάρτυρας επεξήγησε οι φωτογραφίες αυτές λήφθηκαν κατά το χρόνο που τα ως άνω αντικείμενα βρίσκονταν στην κατοικία του στο Μαζωτό. Έχοντας κατά νου τα όσα έχω περιγράψει πιο πάνω αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως αξιόπιστη. Και οι δύο εξεταστές της υπόθεσης (ΜΚ1 και ΜΚ2) κρίνονται ως αντικειμενικοί και αμερόληπτοι. Θα πρέπει εξάλλου να αναφέρω ότι η μαρτυρία τους παρέμεινε αδιαμφισβήτητη. Όσον αφορά τον ΜΚ7 (Αστυνομικό Βλαδιμήρου) έχω να αναφέρω ότι η μαρτυρία του ήταν περισσότερο τυπικής φύσεως. Η μαρτυρία του περιορίστηκε στην παρουσίαση της γραπτής κατάθεσης που πήρε από τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 19). Οι ΜΚ4 και ΜΚ6 υπήρξαν σταθεροί και συνεπείς στις θέσεις τους. Δεν μου έχουν αφήσει καμία αμφιβολία για το αξιόπιστο της εκδοχής τους. Όπως έχω ήδη αναφέρει οι μάρτυρες αυτοί ήταν τα πρόσωπα στα οποία ο κατηγορούμενος πώλησε τα επίδικα αντικείμενα, γεγονός το οποίο αποτέλεσε κοινό έδαφος. Όμως από τη μαρτυρία του ΜΚ4 δεν θα μπορούσα να αποδεχτώ τα όσα ανέφερε σε σχέση με την αξία των υπό αναφορά αντικειμένων. Δεν υπάρχει ενώπιον μου ίχνος μαρτυρίας ότι ο μάρτυρας αυτός κατέχει τα απαιτούμενα προσόντα τα οποία θα μπορούσαν να του προσδώσουν την ιδιότητα του εκτιμητή, ή έστω ότι κατέχει την πείρα στην εκτίμηση της αξίας αντικειμένων, όπως τα αντικείμενα της υπό εξέταση υπόθεσης. Κατ΄ επέκταση η θέση του ότι επρόκειτο για αντικείμενα ευτελούς αξίας ήταν μια καθαρά προσωπική του άποψη, γι΄ αυτό δεν θα μπορούσα να της προσδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα. Όσον αφορά τη θέση του ότι παρόμοια αντικείμενα υπάρχουν και στα "καζαντί" πιστεύω ότι δεν εξυπακούει ότι τα αντικείμενα που τυχόν υπάρχουν στα "καζαντί" και μοιάζουν με τα επίδικα είναι κατασκευασμένα από το ίδιο υλικό, όπως το υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένα τα επίδικα αντικείμενα. Επισημαίνω ότι ο μάρτυρας δεν ανέφερε ότι τα αντικείμενα που υπάρχουν στα "καζαντί" είναι τα ίδια με τα επίδικα. Αυτό που κατά λέξη ανέφερε είναι ότι υπάρχουν παρόμοια αντικείμενα με τα επίδικα στα "καζαντί". Αδιαμφισβήτητη υπήρξε και η μαρτυρία της ΜΚ
13. Το Δικαστήριο την αποδέχθηκε στην ολότητα της. Σε αντίθεση με τους μάρτυρες κατηγορίας ο κατηγορούμενος άφησε πενιχρή εντύπωση στο Δικαστήριο. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Η εκδοχή του σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο κατέληξαν στα χέρια του τα επίδικα αντικείμενα αγγίζει τα όρια της φαντασίας. Η αναφορά του σε κάποιο άγνωστό του μελαμψό αλλοδαπό, του οποίου δεν ζήτησε να μάθει το όνομα του, ούτε καν οποιοδήποτε άλλο στοιχείο του, τον οποίο συνάντησε τυχαία έξω από κάποιο κατάστημα και υποτίθεται ότι του πούλησε τα επίδικα αντικείμενα ήταν τόσο γενική και αόριστη σε βαθμό που αφαιρούσε οποιαδήποτε πειστικότητα από την εκδοχή του. Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημάνω την πρώτη αντίφαση στην εκδοχή του. Ενώ στη γραπτή του κατάθεση προς την Αστυνομία - Τεκμήριο 19 αναφέρει ότι το πρόσωπο αυτό του πούλησε τρία μόνο από τα επίδικα αντικείμενα, συγκεκριμένα τη λεοπάρδαλη (Τεκμήριο 9), το πολύφωτο σιντριβάνι (Τεκμήριο 11) και την κούπα σχήματος οβάλ (Τεκμήριο 13) στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του ανέφερε ότι το πρόσωπο αυτό του πούλησε όλα τα επίδικα αντικείμενα, με εξαίρεση φυσικά τα καπνιστήρια και τη μερέχα (Τεκμήριο 5) για τα οποία προέβαλε μια άλλη εκδοχή για τον τρόπο απόκτησης τους. Είμαι της άποψης ότι η ως άνω μεταστροφή στις θέσεις του κατηγορουμένου δεν ήταν τυχαία. Στόχευε στην ευθυγράμμιση της εκδοχής του με την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία του ΜΚ4 σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος του είχε πωλήσει όλα τα επίδικα αντικείμενα, εκτός από τη μερέχα και τα δύο καπνιστήρια. Στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι το άγνωστο του πρόσωπο πείστηκε να του πωλήσει τα επίδικα αντικείμενα μετά που του εξήγησε ότι το κατάστημα στο οποίο προτίθετο να μεταβεί για να τα πουλήσει δεν θα του έδινε χρήματα αμέσως. Απλά θα εξέθετε προς πώληση τα υπό αναφορά αντικείμενα και όταν θα πωλούνταν θα του έδινε τα χρήματά του. Και όμως ο ως άνω ισχυρισμός του δεν υπάρχει στις γραπτές του καταθέσεις προς την Αστυνομία (Τεκμήρια 2 και 19). Είμαι της άποψης ότι ένας τόσο ουσιώδης ισχυρισμός δεν θα μπορούσε να μην περιλαμβάνεται στις καταθέσεις του προς την Αστυνομία. Επιπλέον καμιά επεξήγηση δεν πρόσφερε στο Δικαστήριο για την παράλειψη του να αναφέρει στις γραπτές του καταθέσεις προς την Αστυνομία ένα τόσο ουσιώδη ισχυρισμό. Στη γραπτή του κατάθεση προς την Αστυνομία (Τεκμήριο 19) αναφέρει ότι μετά που αγόρασε τα υπό αναφορά αντικείμενα από το άγνωστο του πρόσωπο επισκέφθηκε κατά την ιδίαν ημέρα και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα το κατάστημα του ΜΚ4 στον οποίο πούλησε τα υπό αναφορά αντικείμενα. Κι όμως στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ισχυρίστηκε ότι πρώτα πέρασε από το κατάστημα του ΜΚ6 στον οποίο πρότεινε να αγοράσει τα υπό αναφορά αντικείμενα, όταν δε ο ΜΚ6 απέρριψε την πρόταση του επισκέφθηκε το κατάστημα του ΜΚ
14. Πιστεύω ότι ο σκοπός της διαφοροποίησης της ως άνω θέσης του κατηγορουμένου δεν ήταν άλλος από του να ευθυγραμμιστεί η μαρτυρία του με την ενώπιον μου αδιαμφισβήτητη μαρτυρία σύμφωνα με την οποία πριν επισκεφθεί το κατάστημα του ΜΚ4 αρχικά επισκέφθηκε το κατάστημα του ΜΚ6 στον οποίο και παρουσίασε τα επίδικα αντικείμενα, προτείνοντάς του να τα αγοράσει. Πολλά ερωτηματικά για τη γνησιότητα της εκδοχής του έχουν αφήσει στο Δικαστήριο και οι διαφορετικές εκδοχές τις οποίες προέβαλε σε σχέση με τον τρόπο απόκτησης των υπό αναφορά αντικειμένων. Σύμφωνα με το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του ΜΚ4 (Τεκμήριο 17) η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασής του, σε ερώτηση που υπέβαλε στον κατηγορούμενο από πού βρήκε τα υπό αναφορά αντικείμενα ο τελευταίος του ανέφερε ότι καθάρισε το σπίτι κάποιου "γέρου" και του τα δώρισε λόγω έλλειψης χώρου. Ο ΜΚ6 στη γραπτή του κατάθεση προς την Αστυνομία (Τεκμήριο 18) η οποία επίσης αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασής του αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι τα δύο καπνιστήρια και η μερέχα ήταν δώρο από το γάμο του και επειδή χώρισε δεν τα ήθελε πλέον. Υπενθυμίζω ότι στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι τόσο τα καπνιστήρια όσο και τη μερέχα του τα δώρισε κάποιος καταστηματάρχης στα Λεύκαρα επειδή του έπαιρνε πελάτες. Ανεπιτυχής υπήρξε και η προσπάθεια του να δικαιολογήσει την κατά τον ισχυρισμό του ευτελή τιμή στην οποία αγόρασε από το άγνωστο του πρόσωπο τα υπό αναφορά αντικείμενα. Ισχυρίστηκε ότι επρόκειτο για αντικείμενα που μπορούσε εύκολα κάποιος να βρει στα "καζαντί". Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ότι αντικείμενα ίδιας κατασκευής με τα επίδικα υπάρχουν και στα "καζαντί". Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ3 τα περισσότερα από τα επίδικα αντικείμενα ήταν περιορισμένης έκδοσης ( limited edition). Για όλους τους λόγους που περιγράφω λεπτομερώς πιο πάνω δεν θα μπορούσα να αποδεχθώ την εκδοχή του κατηγορουμένου, την οποία και απορρίπτω ως αναξιόπιστη. Την ίδια πενιχρή εντύπωση έχει αφήσει στο Δικαστήριο και η αδελφή του κατηγορουμένου (ΜΥ). Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι μοναδικός σκοπός της παρουσίας της στο Δικαστήριο ήταν να βοηθήσει τον αδελφό της στην υπόθεση του και όχι να πει την αλήθεια. Η μάρτυρας αυτή κλήθηκε από τον κατηγορούμενο ουσιαστικά για να αναγνωρίσει τα δύο καπνιστήρια και τη μερέχα (Τεκμήριο 5) ως τα αντικείμενα τα οποία είδε στο σπίτι του κατηγορουμένου. Κι όμως, παρέλειψε να αναφέρει στο Δικαστήριο τον τρόπο με τον οποίο αναγνώρισε τα υπό αναφορά αντικείμενα, δεδομένου ότι δεν επρόκειτο για αντικείμενα τα οποία ήταν μοναδικά στο είδος τους. Λογικά θα ανέμενα ότι θα περιέγραφε κάποιο χαρακτηριστικό γνώρισμα, έστω του ενός από τα δύο ως άνω αντικείμενα από το οποίο αναγνώρισε ότι επρόκειτο για τα αντικείμενα τα οποία έβλεπε στο σπίτι του κατηγορούμενου. Ενόψει της ως άνω παράλειψης της η μαρτυρία της παρέμεινε μετέωρη. Κατ΄ επέκταση την απορρίπτω ως αναξιόπιστη. Με βάση την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Όλα τα αντικείμενα τα οποία περιγράφονται στις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας υπ΄ αρ. 4 (βλ. τα Τεκμήρια 3, 4(α), 4(β), 5, 9, 10, 11, 12, 13) αποτελούν ιδιοκτησία του ΜΚ3 και βρίσκονταν εντός της κατοικίας του στο χωριό Μαζωτός. Μεταξύ των ημερομηνιών 1.3.04 - 29.7.04 διαρρήχθηκε η ως άνω κατοικία του ΜΚ3 και κλάπηκαν από αυτή διάφορα αντικείμενα μεταξύ των οποίων και τα επίδικα. Μετά την κλοπή τους από την κατοικία του ΜΚ3 τα υπό αναφορά αντικείμενα εντός του ως άνω χρονικού διαστήματος κατέληξαν κατ΄ άγνωστο τρόπο στην κατοχή του κατηγορουμένου. Περί το τέλος Μαΐου 2004 ο κατηγορούμενος επισκέφθηκε το κατάστημα πώλησης παλαιών ειδών του ΜΚ6 και πούλησε σε αυτόν τα δύο καπνιστήρια και τη μερέχα (Τεκμήριο 5) μαζί με άλλα αντικείμενα που δεν σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση. Περί τα μέσα Ιουνίου 2006 ο κατηγορούμενος επισκέφθηκε και πάλι το κατάστημα του ΜΚ6 παρουσιάζοντας του το ρολόι - Τεκμήριο 3, τα δύο βάζα - Τεκμήρια 4(α) και 4(β), την οβάλ κούπα (Τεκμήριο 13) και τη λεοπάρδαλη (Τεκμήριο 9) και πρότεινε στο ΜΚ6 όπως τα αγοράσει, όμως ο ΜΚ6 απέρριψε την πρόταση του κατηγορουμένου. Ακολούθως ο κατηγορούμενος περί τις αρχές Ιουλίου 2004 παρουσίασε όλα τα επίδικα αντικείμενα, με εξαίρεση τα καπνιστήρια και τη μερέχα στο κατάστημα πώλησης παλαιών ειδών του ΜΚ4 και πρότεινε σε αυτόν όπως τα αγοράσει. Μετά από κάποια συζήτηση που είχαν σε σχέση με την τιμή συμφώνησαν όπως ο ΜΚ4 αγοράσει τα υπό αναφορά αντικείμενα στην τιμή των £70 ποσό το οποίο πλήρωσε στον κατηγορούμενο. Ο ΜΚ4 εξέδωσε σχετική απόδειξη την οποία υπέγραψε ο κατηγορούμενος (βλ. το Τεκμήριο 6). Ο ΜΚ4 παρέλαβε τα υπό αναφορά αντικείμενα και τα τοποθέτησε στο κατάστημα του. Εν συνεχεία ο ΜΚ4 πούλησε το ρολόι - Τεκμήριο 3 και τα δύο βάζα - Τεκμήρια 4(α) και 4(β) στη ΜΚ5 στην κατοικία της οποίας ανευρέθηκαν τα ως άνω αντικείμενα από την Αστυνομία. Στις 17.8.04 ο ΜΚ3 επισκέφθηκε το κατάστημα του ΜΚ4 όπου και εντόπισε μερικά από τα υπό αναφορά αντικείμενα τα οποία και αναγνώρισε ως τα δικά του. Στη συνέχεια επισκέφθηκε τον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου όπου και ανέφερε το γεγονός. Νομική πτυχή Το άρθρο 309 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 στο οποίο στηρίζεται η υπό εξέταση κατηγορία προνοεί επί λέξη τα ακόλουθα: "Όποιος έχει στην κατοχή του κινητό, χρήματα, αξιόγραφο ή οποιαδήποτε άλλην περιουσία, για τα οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση έξι μηνών, εκτός αν αποδείξει με αυτό τον τρόπο που να ικανοποιεί το δικαστήριο ότι απόκτησε νόμιμα την κατοχή τους." Στις "λεπτομέρειες αδικήματος" της κατηγορίας ως χρόνος διάπραξης του υπό εξέταση αδικήματος καθορίζεται το χρονικό διάστημα μεταξύ 1.3.04 - 29.7.
15. Σύμφωνα με την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία μεταξύ των πιο πάνω ημερομηνιών διαρρήχθηκε η κατοικία του ΜΚ3 από την οποία και κλάπηκαν τα επίδικα αντικείμενα. Συμφώνως των ευρημάτων στα οποία έχω καταλήξει τα υπό αναφορά αντικείμενα ανήκαν στον ΜΚ3 από την κατοικία του οποίου κλάπηκαν. Εν συνεχεία τα υπό αναφορά αντικείμενα κατά το χρονικό διάστημα που περιγράφω πιο πάνω περιήλθαν στην κατοχή του κατηγορουμένου, ο οποίος τα πούλησε στους ΜΚ4 και ΜΚ
16. Όσον αφορά την ερμηνεία η οποία θα πρέπει να δίνεται στο υπό εξέταση άρθρο έχω αντλήσει καθοδήγηση από τις υποθέσεις Police v. Neoclis Haralambous & Stefanis Yanni 14 CLR 109 και Alexandros Tofi Kamilaris and another. v. The Police 18 CLR,
17. Σύμφωνα με την υπόθεση Haralambous (ανωτέρω) η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπό εξέταση κατηγορία είναι επιφορτισμένη με τη στοιχειοθέτηση των πιο κάτω συστατικών στοιχείων: (α) κατά τον δεδομένο χρόνο ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του το επίδικο ή τα επίδικα αντικείμενα, (β) κάποιο τρίτο πρόσωπο, εκτός από τον κατηγορούμενο είχε δει τον κατηγορούμενο να έχει στην κατοχή του το επίδικο ή τα επίδικα αντικείμενα και υποπτεύθηκε ότι επρόκειτο για κλαπείσα περιουσία και (γ) οι λόγοι της υποψίας του προσώπου αυτού είναι, κατά την κρίση του Δικαστηρίου εύλογοι. Στην ίδια υπόθεση τονίζεται ότι δεν απαιτείται μαρτυρία ότι το επίδικο ή τα επίδικα αντικείμενα αποτελούν αντικείμενο κλοπής. Όσον αφορά το πρόσωπο στο οποίο θα πρέπει να δημιουργηθεί η υποψία παραπέμπω και στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Τζώννης Καριπίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 28/07, ημερ. 22.5.
18. Στην υπό εξέταση υπόθεση όπως έχω ήδη αναφέρει ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του τα υπό αναφορά αντικείμενα κατά το χρόνο που περιγράφεται στις "λεπτομέρειες αδικήματος" της κατηγορίας και ακολούθως τα πώλησε στους ΜΚ4 και ΜΚ
19. Οι μάρτυρες αυτοί, σύμφωνα με την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία τους δεν υποπτεύθηκαν ότι επρόκειτο για κλαπείσα περιουσία ή περιουσία που αποκτήθηκε παράνομα. Επιπλέον καμιά άλλη μαρτυρία δεν προσκομίστηκε στο Δικαστήριο από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο υποπτεύθηκε ότι τα υπό αναφορά αντικείμενα κατά το χρόνο που βρίσκονταν στην κατοχή του κατηγορουμένου αποτελούσαν κλαπείσα περιουσία. Κατ΄ επέκταση η παράλειψη της Κατηγορούσας Αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία τρίτου προσώπου το οποίο είχε δει τον κατηγορούμενο κατά τον δεδομένο χρόνο να έχει στην κατοχή του τα υπό αναφορά αντικείμενα και να υποπτεύθηκε ότι αυτά αποτελούν κλοπιμαία περιουσία σηματοδοτεί την αποτυχία της Κατηγορούσας Αρχής να αποσείσει το βάρος απόδειξης με το οποίο ήταν επιφορτισμένη. Το αποδεικτικό βάρος θα μετατίθετο στους ώμους του κατηγορούμενου για να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι απέκτησε την κατοχή των υπό αναφορά αντικειμένων νόμιμα, μόνο στην περίπτωση που η Κατηγορούσα Αρχή ικανοποιούσε τα πιο πάνω αναφερόμενα συστατικά στοιχεία. Στο σημείο αυτό παρενθετικά θα ήθελα να αναφέρω ότι η Κατηγορούσα Αρχή θα μπορούσε να προωθήσει την κατηγορία της κλεπταποδοχής εναντίον του κατηγορουμένου ενόψει της μαρτυρίας που είχε στην κατοχή της και ειδικότερα ενόψει του ότι τα υπό αναφορά αντικείμενα είχαν κλαπεί, σύμφωνα με τη μαρτυρία από την κατοικία του ΜΚ
20. Κατάληξη μου είναι ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό όλα τα συστατικά στοιχεία της υπό εξέταση κατηγορίας και γι΄ αυτό ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αθωωθεί και να απαλλαγεί. Ενόψει του ευρήματος μου ότι όλα επίδικα αντικείμενα κλάπηκαν από την κατοικία του ΜΚ3 στον οποίο ανήκαν θα δώσω οδηγίες όπως αυτά επιστραφούν στον ιδιοκτήτη τους. Ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται της κατηγορίας υπ΄ αρ.
21. (Υπ.) .......................... Θ. Θωμά, Ε.Δ. /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο