Αστυνομία ν. Ανδρέα Κωνσταντίνου, Αρ. Υποθ: 6512/06, 15 Οκτωβρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:B54 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Αντωνίου, Ε.Δ., Αρ. Υποθ: 6512/06 Αστυνομία, ν. Ανδρέα Κωνσταντίνου, Kατηγορούμενου. Ημερομηνία: 15 Οκτωβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Θ. Παπανικολάου. Για τον Κατηγορούμενο: κος Ν. Δαμιανού. Κατηγορούμενος παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της επίθεσης, συγκεκριμένα ότι στις 4.12.05 στην οδό Αγίου Ελευθερίου στην Λάρνακα επιτέθηκε στην Μαρία Χαραλάμπους από τη Λάρνακα. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε η παραπονούμενη, Μαρία Χαραλάμπους, ενώ ο Κατηγορούμενος έδωσε ένορκη κατάθεση. Συνοψίζω την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιόν μου. Η παραπονούμενη, Μαρία Χαραλάμπους, υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής της, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Στην κατάθεσή της κάμνει αναφορά στο επεισόδιο και σε συντομία αναφέρει τ΄ ακόλουθα: Ότι στις 4.12.05 και ενώ είχε πάει επίσκεψη στο σπίτι της αδελφής της στην οδό Αγίου Ελευθερίου στην Λάρνακα διαπίστωσε στο αριστερό φτερό του αυτοκινήτου της γδάρσιμο 3 εκατοστών και δύο μικρά βουλώματα στο καππάκι της βενζίνης. Τότε πήγε στο σπίτι του Κατηγορούμενου για να διαπιστώσει κατά πόσο κάποιος από την οικογένεια του έγδαρε κατά λάθος τ΄ αυτοκίνητό της, σταθμεύοντας δίπλα από το δικό της. Ο Κατηγορούμενος την ειρωνεύτηκε λέγοντάς της ότι δεν σημαίνει ότι όποιος σταθμεύσει δίπλα σου σου γδέρνει και τ΄ αυτοκίνητό σου. Ενώ η παραπονούμενη έφευγε από το σπίτι του Κατηγορούμενου αυτός την έσπρωξε με το δεξί του χέρι προς τα πίσω. Ο υιός του Κατηγορούμενου μπήκε στην μέση και η παραπονούμενη έφυγε για τ΄ αυτοκίνητό της. Την ακολούθησαν ο Κατηγορούμενος με τον υιό του για να διαπιστώσουν την ζημιά. Στην συνέχεια η παραπονούμενη επισκέφθηκε την Αστυνομία χωρίς να υποβάλει παράπονο. Ήταν η θέση της Υπεράσπισης ότι λόγω των προβλημάτων γειτονιάς που υπάρχουν μεταξύ της αδελφής της παραπονούμενης και του Κατηγορούμενου προέκυψε το συγκεκριμένο επεισόδιο, στ΄ οποίο ο Κατηγορούμενος ουδέποτε έσπρωξε την παραπονούμενη. Αντίθετα, ήταν η παραπονούμενη που εξύβρισε τον υιό του Κατηγορούμενου και όταν αυτός την κατάγγειλε για εξύβριση τότε αποφάσισε και η ίδια να προβεί στην υπό εξέταση καταγγελία. Η παραπονούμενη παραδέχθηκε ότι υπάρχουν προβλήματα μεταξύ της αδελφής της και του Κατηγορούμενου, τ΄ οποία ξεκίνησαν λόγω του ότι μαλώνουν για τους χώρους στάθμευσης που υπάρχουν εκεί που βρίσκονται τα σπίτια τους. Ο Κατηγορούμενος, κατά τον ισχυρισμό της, θεωρεί δικό του το χώρο στάθμευσης και δεν αφήνει την αδελφή της και τα μέλη της οικογένειάς της να σταθμεύσουν εκεί. Αρνήθηκε όμως την υποβολή ότι βρισκόταν σε υστερία και ότι δεν την έσπρωξε ο Κατηγορούμενος καθώς και ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο πήγε στην Αστυνομία, δύο βδομάδες μετά το συμβάν, ήταν γιατί την είχε καταγγείλει ο υιός του Κατηγορούμενου για εξύβριση. Ο Κατηγορούμενος καταθέτοντας στο Δικαστήριο ανέφερε ότι στις 4.12.05 η παραπονούμενη χτύπησε την πόρτα του σπιτιού του και όταν της άνοιξαν τους ανέφερε ότι υποψιαζόταν ότι της είχαν γδάρει τ΄ αυτοκίνητό της λόγω των διαφορών που είχαν με την αδελφή της και στην συνέχεια γονάτισε και άρχισε να φωνάζει και να βάζει κατάρες. Όταν επισκέφθηκαν μαζί με την παραπονούμενη το μέρος που βρισκόταν τ΄ αυτοκίνητό της διεπίστωσαν ένα γδάρσιμο μήκους 1 εκατοστόμετρου. Όταν ο υιός του Κατηγορούμενου της είπε ότι οι ίδιοι δεν είχαν οποιαδήποτε σχέση τότε η ίδια τον έβρισε. Αναφορικά με το σπρώξιμο, ήταν η θέση του, ότι ουδέποτε την έσπρωξε. Κατά την αντεξέταση παραδέχθηκε, ο Κατηγορούμενος, ότι με την αδελφή της παραπονούμενης έχουν διαφορές που σχετίζονται με τον χώρο στάθμευσης που βρίσκεται κοντά στα σπίτια τους. Όμως, αρνήθηκε ότι έσπρωξε την παραπονούμενη. Υποστήριξε ότι ήταν υστερική. Ενώ ο ίδιος, παρά το ότι είχε νευριάσει, ήταν συγκρατημένος αφού πρώτα ήθελε να διαπιστώσει αν υπήρχε ζημιά και μετά να της πει αν ευθύνεται ή όχι. Αυτή ήταν συνοπτικά η υπόθεση που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν και ν΄ εξετάσω την μαρτυρία τους. Το Δικαστήριο διαπίστωσε και στις δύο μαρτυρίες κάποια υπερβολή. Η μαρτυρία της παραπονούμενης μου δημιουργεί ερωτηματικά και αμφιβολίες. Ήταν η θέση της ότι διεπίστωσε γδάρσιμο 3 εκατοστών στο πισινό αριστερό φτερό. Είναι πράγματι άξιο απορίας πώς διαπίστωσε αυτό το μικρό σε μέγεθος γδάρσιμο με τόση ευκολία και αμέσως, χωρίς δεύτερη σκέψη, θεώρησε ως υπεύθυνους τους γείτονες που είχαν διαφορές με την αδελφή της και όχι οποιονδήποτε άλλο πρόσωπο. Η όλη συμπεριφορά της δείχνει μια προκατάληψη καθώς και μια επιθυμία εκδίκησης αφού όταν επισκέφθηκε αρχικά την Αστυνομία στις 4.12.05 δεν ανέφερε το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος την έσπρωξε και δεν προέβη σ΄ οποιανδήποτε καταγγελία ενώ τρεις βδομάδες αργότερα και μετά που ο υιός του Κατηγορούμενου την κατάγγειλε για εξύβριση θυμήθηκε ότι ο Κατηγορούμενος την είχε σπρώξει. Η παραπονούμενη στην κατάθεσή της Τεκμήριο 1 είπε ότι βγήκε έξω στο πεζοδρόμιο όταν την έσπρωξε ο Κατηγορούμενος ενώ ενώπιον του Δικαστηρίου είπε ότι ήταν αντίκρυ και έβλεπαν ο ένας τον άλλο. Επίσης, στην κατάθεσή της λέει ότι τόσο ο Κατηγορούμενος καθώς και ο υιός του την ακολούθησαν στο αυτοκίνητό της ενώ ενώπιον του Δικαστηρίου είπε ότι την κρατούσε ο υιός του Κατηγορούμενου ενώ ο Κατηγορούμενος έφυγε και πήγε στο αυτοκίνητό της. Για τους πιο πάνω λόγους δεν μπορώ να δώσω βαρύτητα στην κατάθεση της παραπονούμενης. Και η μαρτυρία του Κατηγορούμενου μου δημιουργεί κάποια ερωτηματικά ιδιαίτερα σε σχέση με το γεγονός ότι ήθελε να πάει να δει την ζημιά της παραπονούμενης προτού τοποθετηθεί κατά πόσο έφερε κάποια ευθύνη. Επίσης, το γεγονός ότι ενώ ήταν νευριασμένος της είπε ήρεμα να πάνε να δουν την ζημιά είναι εκτός λογικής. Το γεγονός αυτό όμως δεν προσθέτει οτιδήποτε στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Δεν έχω πεισθεί ότι έσπρωξε την παραπονούμενη ο Κατηγορούμενος. Αυτό το οποίο πιθανόν να έπραξε ήταν ότι την ειρωνεύτηκε και τίποτα περισσότερο. Το βάρος ήταν στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής ν΄ αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του Κατηγορούμενου, στο αδίκημα που αντιμετωπίζει. Η αμφιβολία που αφορά την μαρτυρία του Κατηγορούμενου δεν προσθέτει οτιδήποτε στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Η υπόθεση απορρίπτεται, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ. .............) Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. / ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο